တောင်ကိုးလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
Vol. 19 Ch. 216
ရှန့်ထန်း ဆေးလုံးများအားလုံး ဝေငှပြီးနောက် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ထိုတပည့်များကို ပြန်ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး ထပ် ပြောသည်။ "ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတိုက်ပွဲကနေတစ်ဆင့် တက်လှမ်းလာတဲ့ တပည့်တွေ မတ်တတ်ရပ်လိုက်"
ခဏချင်းမှာပင် "ဝှစ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ တပည့်ပေါင်း တစ်သောင်းခန့်မှာ တညီတညာတည်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။
ထိုသူက ယခုတစ်ခါ ဘာများထုတ်ပေးဦးမလဲဆိုသည်ကို သူတို့ အလွန်ပင် မျှော်လင့်နေကြသည်။
ကြာရှည်အောင် စောင့်စရာ မလိုလိုက်ဘဲ ထိုအမျိုးသားက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်မှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများစွာ ကျဆင်းလာပြီး တပည့်အားလုံး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ငွေရောင်ကြယ် ၉ ပွင့်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံဝဲနေကြသည်။
"ဟို့ထန်း ဆေးလုံး"
ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။
ယခုတစ်ခါ ဆေးလုံးအရည်အသွေးမှာ စောစောကထက် သိသိသာသာ နိမ့်ကျသွားသည်။
သို့သော်လည်း အလွန်အဖိုးတန်ဆဲဖြစ်ပြီး ရှန့်ထန်း တာအိုကျောက်စိမ်း တစ်ခုနှင့် တန်ဖိုးချင်း မလှမ်းမကမ်းရှိသည်။
သို့သော် စောစောက အခြေအနေနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ယခုတစ်ခါ တုံ့ပြန်မှုမှာ ထင်သလောက် မပြင်းထန်တော့ပေ။
အချို့တပည့်များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်သော အရိပ်အယောင်များပင် ပေါ်နေသည်။
ဤသည်မှာ ထိုအမျိုးသားက တပည့်များ၏ အနိုင်လိုစိတ်ကို ဆွပေးရန် တမင်လုပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း ခန့်မှန်းမိသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဟို့ထန်း ဆေးလုံးများ ဝေငှပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလျက် "ထျန်းဖူနန်းတော် ထဲမှာ ဘယ်လို ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာမျိုးမဆို ရှိတယ်။ "
"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကိုယ်တိုင်က လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်းရှိဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ်"
"စွမ်းဆောင်ရည် ပိုကောင်းလေလေ ရရှိတဲ့အရာတွေက ပိုကောင်းလေလေပဲ။ အဆင့်အတန်း၊ ရာထူး၊ ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်... အားလုံး အပြည့်အစုံရှိတယ်။ "
"တကယ်လို့ မင်းတို့မှာ အရည်အချင်းမရှိရင်တော့ အဲ့ဒီ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို သူများတွေ ယူသွားတာကိုပဲ ငေးကြည့်နေရလိမ့်မယ်"
"အားလုံး မှတ်ထားကြစမ်း၊ ခွန်အား... ဒါကပဲ ထျန်းဖူနန်းတော် ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကဲဖြတ်စံနှုန်းပဲ"
သူ့စကားအဆုံးတွင် အောက်ရှိ တပည့်များကြား ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။
အားလုံးက မာနကြီးသော ပါရမီရှင်များဖြစ်သဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အရှုံးမပေးလိုကြပေ။
သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောဝံပုလွေများကဲ့သို့သော အကြည့်များ စတင်တောက်ပလာသည်။
ထန်ထျန်းကတော့ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်နေမိသည်။ အကယ်၍ ဤသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ ထားလိုက်ပါက သူက တစ်ဖက်သားကို စကားအနည်းငယ်ဖြင့် အရူးလုပ်နိုင်သော ထူးချွန်သည့် "ဟောပြောသူ" တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ခဏအကြာတွင် ထိုအမျိုးသားက ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတိုက်ပွဲမှ တက်လှမ်းလာသူများကို ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်တွေ မတ်တတ်ရပ်လိုက်"
ထန်ထျန်းသည်လည်း စကားသံကြားသည်နှင့် ထရပ်လိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်မှာ တော်တော်လေး များပြားလှပြီး သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်။ လူတိုင်းနီးပါး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သူတို့၏ ကြွယ်ဝမှုကို ပြသသော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ရှိနေကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာမူ...
အတော်လေး ပြောရခက်လှသည်။
ထန်ထျန်းက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်သာရှိသော တပည့်အချို့ကိုပင် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့မှာ အိမ်မှာ ရွှေတွင်းငွေတွင်းရှိသဖြင့် ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ဤတက်လှမ်းခွင့်နေရာကို ဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။
ကျင့်ကြံမှုအဆင့် သိသိသာသာ ကွာခြားနေသော ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်များကို ကြည့်ကာ ထိုသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည်လည်း စောစောက အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
သူက ထန်ထျန်းကို မြင်သောအခါမှသာ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။
အကြောင်းမှာ ထန်ထျန်းက သူ ပထမအကြိမ် ဖိအားပေးစဉ်က မလဲဘဲ ရပ်နေနိုင်ခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ခဏမျှသာ ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။
"အာ.."
သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများစွာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။
ဤအလင်းတန်းမှာ အစက ရွှေရောင်အလင်းထက်ပင် ပိုမို တောက်ပနေသယောင် ရှိသည်။
သို့သော် အနားရောက်လာသောအခါမှ ထန်ထျန်း သတိထားမိသည်မှာ ဤသည်မှာ ဘာအသုံးမှမဝင်သော ခရမ်းရောင် တိုကင် ၉ ခုသာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ဤကဲ့သို့ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုမှာ အလွန်ပင် သိသာလှသည်။
သို့သော် ဤသည်မှာလည်း ထျန်းဖူနန်းတော်၏ စည်းမျဉ်းကို ထပ်မံ ဖော်ပြနေခြင်းပင်။
ခွန်အားသည်သာ အရာအားလုံး ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် ထန်ထျန်းက ရှန့်ထန်း ဆေးလုံးကိုလည်း ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ အိတ်ထဲတွင်ပင် အလုံးပေါင်း ရာချီရှိနေသဖြင့် စားမကုန်နိုင်ပေ။
သူက ခေါင်းပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသော ခရမ်းရောင်ကြယ် ၉ ပွင့်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေမိသည်။
ဤအရာက အစီအရင်နှင့် အသက်စွမ်းအား တို့ဖြင့် ပေါင်းစပ်ပြုလုပ်ထားသော တိုကင်တစ်ခုဖြစ်သလို အသက်ဘေးမှ ကာကွယ်ပေးမည့် အဆောင်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ၎င်းက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အသုံးပြုသူကို ကာကွယ်ပေးမည့်အပြင် အသက်စွမ်းအား အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးမည်ဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေအောက်တွင် တက်လှမ်းသူများနှင့် မုဆိုးများမှာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ထန်ထျန်း သတိထားမိသည်မှာ တိုကင် ၉ ခုစလုံးမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြခြင်းပင်။
ယခုစမ်းသပ်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါက တိုကင်တစ်ခုစီက တောင်တန်း ၉ ခုထဲမှ တစ်ခုစီနှင့် သက်ဆိုင်နေဟန် တူသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ မည်သည့်တောင်တန်းတွင်မဆို ထိုတောင်နှင့်ဆိုင်သော အသက်တစ်ချောင်းကိုသာ ဆုံးရှုံးမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်အသက် ၈ ချောင်းမှာ ထိခိုက်မည်မဟုတ်ပေ။
ဤသို့ဖြင့် ကံဆိုးသူများအနေဖြင့် အထဲရောက်ရောက်ချင်း အသက်အားလုံး အလုခံရမည့် ဘေးမှ ကင်းဝေးစေသည်။
သို့သော် ဤစည်းမျဉ်းကပင် "မုဆိုး" မှာ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
တိုကင်များအားလုံး ပေးဝေပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားက ပြောသည်။ "ဒီတစ်ခါ အဝင်အခမ်းအနားရဲ့ အချိန်က စုစုပေါင်း ၂ နာရီပဲ ရှိမယ်။"
" မင်းတို့ရဲ့ အချိန်ကို စနစ်တကျ စီမံကြပါ။ "
"အချိန်ကုန်သွားလို့ တောင်ကိုးလုံးကနေ မထွက်နိုင်သေးရင်တော့ အသက်တွေရော ဆုလာဘ်တွေရော အားလုံး ပျက်ပြယ်သွားလိမ့်မယ်။ "
"အားလုံး ကောင်းကောင်း စွမ်းဆောင်ကြပါ"
ပြောပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားက လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်သည်။
ဧရာမ အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင့်တက်လာပြီး အဝင်အခမ်းအနား ပါဝင်သူအားလုံးကို လွှမ်းခြုံ လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လာတော့သည်။
"ဘုန်း"
တောက်ပသော အလင်းတန်းမှာ နေမင်းပမာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
အလင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ထိုအမျိုးသားနှင့် ပါဝင်သူအားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
.....
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သောင်းချီမြင့်သော ကမ်းပါးယံကြီးတစ်ခု၏ အောက်ခြေတွင် လူငယ်ကျင့်ကြံသူ ရာဂဏန်းခန့် စုဝေးနေကြသည်။
ဤကျင့်ကြံသူများ၏ အော်ရာမှာ အဝင်အခမ်းအနား ပါဝင်သူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အဆမတန် သန်မာလှသည်။
သူတို့နောက်ကွယ်ရှိ ကမ်းပါးယံကြီးမှာလည်း မိုးကောင်းကင်အထိ မြင့်တက်နေပြီး အဆုံးကို မမြင်နိုင်ပေ။
သူတို့ရှေ့ရှိ ကောင်းကင်ထက်တွင်လည်း ဆန်းကြယ်သော အင်မော်တယ် အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦး ရပ်နေသည်။
ထူးခြားသည်မှာ ထိုသူမှာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူဖွေးနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။
"ဒီတစ်ခါ အဝင်အခမ်းအနားက မင်းတို့အတွက်လည်း စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ"
အဖိုးအိုက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ "မုဆိုးတွေအနေနဲ့ သူတို့ကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ မရောက်သွားအောင် တားဆီးရမယ်။ "
"အခု ငါပြောနိုင်တာက သူတို့ဆီမှာ အနည်းဆုံး ဟို့ထန်း ဆေးလုံး တစ်လုံးစီ ရှိနေကြတယ်။ "
"မင်းတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ရယူနိုင်ပါစေ အဲ့ဒါတွေက မင်းတို့ရဲ့ အပိုင် ပဲ"
သူ့စကားအဆုံးတွင် အောက်ရှိ တပည့်များကြား၌ ဆူညံသွားတော့သည်။
"ဟားဟား... ဒါက ဆေးလုံး အလကား ပေးနေတာပဲ မဟုတ်လား။ လက်အောက်ခံဂိုဏ်းက အဲ့ဒီ ပါရမီရှင်ဆိုတဲ့ ကောင်တွေက ဟာသတစ်ခုထက် မပိုပါဘူး"
တစ်ဦးက မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ ခွန်အားဖြင့် တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူရန်မှာ လက်တစ်ချက် တောက် ရသလောက် လွယ်ကူသည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။
"ဒါပေါ့... သူတို့ထဲက အများစုက နတ် အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ကြားတယ်။ ထျန်းဖူနန်းတော် က ဘာလို့ ဒီလိုလူတွေကို ခေါ်လဲတောင် မသိဘူး"
"အေးလေ... ဒါပေမဲ့ သူတို့ မရှိရင် ငါတို့ ဘယ်လောက် သန်မာလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ"
လူအများစုမှာ ထိုကဲ့သို့ပင် တွေးတောနေကြပြီး တက်လှမ်းလာသူများကို လုံးဝ မျက်စိထဲ မထည့်ကြပေ။
သို့သော် အချို့ကမူ ပို၍ သတိကြီးကြသည်။
"သတိတော့ ထားကြဦးနော်၊ ရှန့်ထန်း ဆေးလုံး ရထားတဲ့သူတွေကတော့ ခွန်အား အသင့်အတင့် ရှိမှာပဲ။"
" မတော်တဆ အရှက်ကွဲသွားရင်တော့ မျက်နှာပျက်စရာကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်"
သူတို့က သတိထားနေပုံရသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ တက်လှမ်းသူများကို သူတို့နှင့် တန်းတူအဆင့်ဟု သတ်မှတ်ထားခြင်း မရှိကြပေ။
ဤအခြေအနေကို ကောင်းကင်မှ အဖိုးအိုက တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး ဘာမှ မပြောပေ။
အားလုံးက ပါရမီရှင်များဖြစ်သဖြင့် မာနရှိကြသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။
သူတို့ကို သတိဝင်လာစေရန်မှာ ရက်စက်သော လက်တွေ့ဘဝကသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
"ထွက်ကြတော့"
"ကိုယ့်တောင်ကို ကိုယ်စောင့်ကြ၊ ငါတို့ ထျန်းဖူနန်းတော် ရဲ့ မျက်နှာကိုတော့ မပျက်စေ နဲ့"
ပြောပြီးနောက် အဖိုးအိုက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်ရာဂဏန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။