ဂူအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ။

"ကျွန်တော့်နာမည် ချူလျန်ပါ... ငွေဓားတောင်ထွတ်က တပည့်ပါ..."

ချူလျန် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အရင် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

မိန်းမပျိုလေးက ပါးကိုဖောင်းကာ ဒေါသတကြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်မက ကျန်း... ကျန်းရှောင်ပိုင်..."

သူမသည် ပိုင်ဇယ်လေးကို မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်မ ဒီမှာ တစ်ခါတလေ လာနေတယ်... သူက ကျွန်မကို ကတိပေးထားတာ... စောင့်ပေးမယ်လို့လေ... အခုတော့ ဘာလို့များ ရှင့်ကို ဒီခေါ်လာတာလဲ မသိဘူး... ကျွန်မ ထမင်းစားနေတဲ့ အချိန်ကြီးမှာမှ..."

ထိုသို့ ပြောနေချိန်တွင် သူမသည် ခေါက်ဆွဲများကို အားရပါးရ စုပ်ယူစားသောက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

မိမိနာမည်ရင်းကို မပြောလိုသော နတ်သမီးကျန်းကို ချူလျန် ကြည့်လိုက်မိပြီး ဤအခြေအနေကို သဘောကျကာ ပြုံးမိလိုက်သည်။

'နာမည်ရင်းနဲ့ သိပ်မတူတဲ့ နာမည်တစ်ခုလောက်တော့ ပေးသင့်တာ...'

ပိုင်ဇယ်လေးသည် အမှားလုပ်မိမှန်း သတိရသွားပုံရသည်။ ဘယ်ညာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခြေထောက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား မြှောက်ကာ လှည့်ထွက်သွားပြီး လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်ပြေးသွားလေသည်။

ထွက်ပြေးသွားချေပြီ...။

"ဟေး..." ချူလျန် လက်လှမ်းကာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

'မင်းကလည်း မြန်လိုက်တာ... ငါ့ကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားပါလား...'

"ဂိုဏ်းစောင့် နတ်သားရဲ ပိုင်ဇယ်က ရှင့်ကို အသိအမှတ်ပြုထားတယ်ဆိုတော့... ရှင်က လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်... ဒီနေ့ ကျွန်မကို ဒီမှာ တွေ့ခဲ့တာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဘူးလို့ ကတိပေးနိုင်မလား..." ကျန်းရှောင်ပိုင်က တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ချူလျန် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့..."

ရေတံခွန်အဝင်ဝရှိသော ဤဂူထဲတွင် နတ်သမီးကျန်းနှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြောင်း သူသာ ထုတ်ပြောလိုက်လျှင်၊ သူမ၏ ပရိသတ်များသည် ဤနေရာတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားအောင် စုဝေးရောက်ရှိလာကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

ချူလျန်သည် သဘောကောင်းပုံရပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြုမူသည်ကို တွေ့ရသောအခါ၊ ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် သူ့အပေါ် အမြင်ကြည်လင်သွားလေသည်။ သူမ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်..."

ချူလျန် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် အပြင်ဘက်မှ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်း...

"အမ်..." ကျန်းရှောင်ပိုင် ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် စူးရှသွားသည်။

စကားမဆုံးမီ သူမသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ဝတ်ရုံများ တလွင့်လွင့် ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှု အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤခဏတာအတွင်း သူမ၏ ချီစွမ်းအင်များသည် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် မြင့်တက်လာပြီး၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ သူမ၏ တိကျသော အဆင့်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ ယခင်က သူ့ကို နှိပ်စက်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ချုပ်သူကို သုံးကွက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်လောက်သည်ဟု ချူလျန် ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ကျောခိုင်းထွက်ခွာသွားသော သူမကို ကြည့်ရင်း ချူလျန် ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်မိသည်မှာ...

ဤမိန်းကလေးက လုံခြုံမှုပေးစွမ်းနိုင်သည် ဟူ၍ပင်။

ဒုန်း...

ထို့နောက် ဂူအဝတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အပျက်အစီးများနှင့် ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်လာပြီး၊ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးများကြားတွင် ပိုင်ဇယ်လေး၏ ငွေရောင်ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်လာကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။

ဘုန်း...

"ဂရား..."

ပိုင်ဇယ်လေးသည် လျင်မြန်စွာ လူးလှိမ့်ကာ ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။ နတ်ဘုရားသားရဲ တစ်ကောင်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ယခင်က နူးညံ့သော အသံများမှာ နက်ရှိုင်းပြီး ခြိမ်းခြောက်သံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ယခင်က ဆော့ကစားလိုသော ပုံစံနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသွားလေသည်။

ချူလျန်၏ မျက်နှာထား တည်သွားသည်။

နတ်ဘုရားသားရဲ ပိုင်ဇယ်လေးသည် အနည်းဆုံး ပဉ္စမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသော စွမ်းအား ရှိပေသည်။

၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များနှင့် မှော်ဝင်လက်နက်များကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားမှာ သာလွန်ပေသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် စွမ်းအားကြီးသော သွေးမျိုးဆက်မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် သာမန် မိစ္ဆာသားရဲများက ပို၍ အားနည်းတတ်ကြသည်။ သို့သော် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် နတ်ဘုရားသားရဲများက ပို၍ သန်မာတတ်ကြသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ယေဘုယျ သဘောတရားသာ ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့ အခြေအနေမှာမူ ပိုမို ရှုပ်ထွေးနိုင်ပြီး၊ ကံတရားကလည်း အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ချူလျန်နှင့် ယှဉ်လျှင် ပိုင်ဇယ်လေး၏ ခွန်အားမှာ ငြင်းမရနိုင်လောက်အောင် သာလွန်ကြီးမားပေသည်။

သို့တိုင် ပဉ္စမအဆင့် ရှိသော ဤနတ်ဘုရားသားရဲသည်ပင် အရိုက်ခံရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်လာခဲ့ရသည်။

ဝုန်း...

ဂူတစ်ခုလုံး ထပ်မံ တုန်ခါသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးတစ်ခု ဂူဝမှ ဝင်လာလေသည်။ ထူးဆန်းသော အသားပိုများ ပါရှိသည့် ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီး၏ ခေါင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤဧရာမ သတ္တဝါကြီးမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ရေတံခွန်ဂူထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သောင်းကျန်းလေရာ၊ ဂူအဝင်ဝမှာ မူလအရွယ်အစား၏ ထက်ဝက်နီးပါး ကျယ်သွားလေသည်။ သို့တိုင်အောင် ၎င်းသည် အနိုင်နိုင် တိုးဝင်လာရသည်။

ဂူအဝင်ဝကို အတင်း တိုးဝင်လာသောအခါ နေရာလွတ် ရုတ်တရက် ကျယ်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော သဘာဝကို ချက်ချင်း ပြသလိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ကျန်းရှောင်ပိုင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် ရဲရဲတောက်နေသော မီးတောက်များ တောက်လောင်လာပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော မျက်လုံးအိမ်များတွင် လောဘနှင့် ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ဂရား..." ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အသံလှိုင်းများနှင့်အတူ မီးနက်များ ၎င်း၏ ပါးစပ်မှ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော မီးနက်များသည် ဂူတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ကျန်းရှောင်ပိုင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာနေသော ပိုင်ဇယ်လေးသည် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးထံသို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် ပုတ်သင်ကြီး၏ အကြေးခွံများမှာ ထူထဲပြီး ခိုင်မာလွန်းလှသဖြင့်၊ ပိုင်ဇယ်လေးနှင့် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်မိသော်လည်း တုံးအသော အသံတစ်ချက်သာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းရှောင်ပိုင် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမ လက်သင်္ကေတများ ဖော်လိုက်သည်နှင့် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ သူမပတ်လည်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ဓားရိပ်မြောက်မြားစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုဓားရိပ်များသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန် အကာအကွယ်တံတိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဓားတံတိုင်းသည် ဘေးပတ်လည်မှ မီးနက်များကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး၊ ဓားစွမ်းအင်များ ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ ပွတ်တိုက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချူလျန် ဂူထောင့်မှ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် သူ့ကို လုံးဝ သတိမထားမိသလို၊ ပစ်မှတ်အဖြစ်လည်း မသတ်မှတ်ထားပုံရသည်။

လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ ဤဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ခါနီး အရွယ်ရောက်ပြီးသား မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ချူလျန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ပဉ္စမအဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားသားရဲအကောင်ပေါက်လေးမှာမူ အတွေ့အကြုံ နည်းပါးနေသေးသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

စတုတ္ထအဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင် ရှိသော ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် သူမ၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ ဤဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးကို တိုက်ခိုက်ရန် အင်အား မလုံလောက်သည်မှာ သိသာထင်ရှားနေသည်။

'တတိယအဆင့်မှာ ရှိတဲ့ ငါလို လူချောလေးက ဝင်ကူရင်တောင်မှ... အင်း... ပြောရရင် ဘာမှ ထူးမှာ မဟုတ်ဘူး...'

အခြေအနေမှာ အလွန် အရေးတကြီးနှင့် အန္တရာယ်များနေသည်။

ချူလျန် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရှာရင်း ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှုတောင်တွင် ဤမျှကြီးမားသော မိစ္ဆာသတ္တဝါများ တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ရှားပါးသည်။ ဂိုဏ်းမှ စီနီယာအဖွဲ့ဝင်များ သိရှိသွားပါက၊ ဤဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အတော်လေး လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ကံဆိုးသည်မှာ ဂူတွင် ထွက်ပေါက်တစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး၊ လက်ရှိတွင် ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးက ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် ချူလျန်အနေဖြင့် ထွက်ခွာပြီး အခြေအနေကို သတင်းပို့ရန် အလွန် ခက်ခဲနေသည်။

"ဂရား..."

တလိမ့်လိမ့် ထွက်ပေါ်နေသော မီးနက်များသည် ဂူအတွင်း အပူချိန်ကို အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် နောက်ထပ် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အံ့ဩဖွယ်ရာ လျင်မြန်မှုဖြင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားပြီး လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါ်ယံ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သာ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ဝှစ်...

ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ ကျန်းရှောင်ပိုင်ကို တစ်လုပ်တည်းဖြင့် မျိုချချင်နေသကဲ့သို့ ကြီးမားသော ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်။

သို့သော် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော မိန်းကလေးမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ လက်ချောင်းများသည် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများဖြင့် လှုပ်ရှားနေပြီး လက်သင်္ကေတများစွာ ဖော်နေကာ၊ သူမပတ်လည်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားရိပ်များသည် ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းလေး တစ်ချက် လှုပ်လိုက်သည်နှင့် တလိပ်လိပ် တက်လာသော ဓားစွမ်းအင်များသည် ဟပြဲဖြစ်နေသော ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်သွားလေသည်။

ရွှစ်...

ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် ဓားစွမ်းအင်ကို မျိုချလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး၊ ကျန်းရှောင်ပိုင်ကို ဝါးမျိုတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူမသည် ယခင်နေရာမှ ၁၀ဇန် အကွာအဝေးရှိ လေထဲတွင် သတိပေးချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ပေါ်လာလေသည်။

သူမသည် လျင်လျင်မြန်မြန် ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်ဆုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ချူလျန်သည် ထိုနည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

အင်မော်တယ်နည်းစနစ်...။

ဤနည်းစနစ်များသည် အင်မော်တယ်ပညာရပ်၏ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အင်မော်တယ်နယ်ပယ်မှ အဖွဲ့ဝင်များ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့သော ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ယင်းတို့ကို ကျွမ်းကျင်ရန် အလွန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများတွင် အင်မော်တယ်နည်းစနစ်များစွာကို ပိုမို ကျွမ်းကျင်ခြင်းသည် မြင့်မားသော စွမ်းရည်နှင့် စွမ်းပကားကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေချုံ့သိုင်းသည် ရှုတောင်ဂိုဏ်းပိုင် ထူးခြားသော အင်မော်တယ်ပညာရပ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းများစွာတွင် ကိုယ်ပိုင် အင်မော်တယ်နည်းစနစ်များ ရှိကြသော်လည်း၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ယင်းတို့ကို ကျွမ်းကျင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ချူလျန် ရှေ့မှောက်ရှိ မိန်းကလေးသည် ထူးကဲစွာ လှပရုံသာမက၊ ကျင့်ကြံခြင်းတွင်လည်း အံ့ဩဖွယ်ရာ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ကျနေသေးသဖြင့် ဤမြင့်မြတ်သော စွမ်းရည်ကို ခရီးဝေးအတွက် အသုံးမပြုနိုင်ပေ။ သို့သော် တိုတောင်းသော အကွာအဝေး လှုပ်ရှားမှုကပင် သူမအား လွယ်ကူစွာ ထွက်ပြေးနိုင်စေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အင်မော်တယ်ပညာရပ်များ၏ ဆွဲဆောင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ဒုန်း...။

ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

အချည်းနှီး ခုန်အုပ်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းသည် စိတ်တိုပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။ ၎င်း၏ မီးတောက်နေသော မျက်လုံးအိမ်များတွင် နီရဲသော အရောင်များ တောက်လောင်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ဇယ်လေးသည် နောက်ဆုတ်သွားခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းသည် ဦးချိုဖြင့် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ၊ တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ဘုန်း...။

ကြီးမားသော ပုတ်သင်ကြီး၏ အကြေးခွံများမှာ ထူးခြားစွာ ကြံ့ခိုင်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ပိုင်ဇယ်လေးသည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များစွာကို မကျွမ်းကျင်သေးသဖြင့်၊ ပုတ်သင်ကြီးကို ဝင်တိုက်ရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးသည် အနည်းငယ်သာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ၎င်း၏ ကြီးမားသော အမြီးကို လွှဲရမ်းလိုက်ရာ၊ ပိုင်ဇယ်လေးမှာ ထပ်မံ လွင့်စင်သွားပြန်သည်။

ထို့နောက် ပုတ်သင်ကြီးသည် ကျန်းရှောင်ပိုင်ကို အကြည့်ဖြင့် အသေမှတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်နံရံကို ကျောမှီထားသော မိန်းကလေးသည် အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် လက်ချောင်းကို မသိမသာ မြှောက်ကာ လက်သင်္ကေတတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီး၊ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဓားတံဆိပ်..."

ဝူးရှ်...။

ရုတ်တရက် ပုတ်သင်ကြီး၏ ပါးစပ်မှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်နှာထားမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ ၎င်း၏ မေးရိုးများ ကျယ်သွားသည်နှင့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် ရှည်လျားသော ပန်းရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

စောစောက ၎င်းမျိုချလိုက်သော ဓားပျံသည် ယခုအခါ အလွန်ကြီးမားသော ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ခုတ်ထစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်သွားသည်။

ခမ်းနားထည်ဝါလှသည့် ကောင်းကင်ဓားတံဆိပ်...။

ဤသည်မှာ ရှုတောင်ဂိုဏ်းအတွင်း အစွမ်းအထက်ဆုံး ဓားသိုင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အင်မော်တယ်ပညာရပ်များအောက် တစ်ဆင့်နိမ့်သော ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် ၎င်းကို လွယ်ကူစွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ ဤနည်းစနစ်မရှိပါက၊ စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော သူမသည် ပဉ္စမအဆင့် ထိပ်သီး မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူမသည် ဤထူးခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို လွယ်ကူစွာ အသုံးပြုနေသည်ကို ချူလျန် မြင်သောအခါ၊ သူမ၏ ထူးချွန်သော စွမ်းရည်များကြောင့် အံ့ဩမိသလို မနာလိုစိတ်လည်း အနည်းငယ် ဖြစ်မိသည်။

'သူက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ အများကြီး သင်ထားတာပဲ... ငါ ဘာလို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝမ်းနည်းနေပြန်တာလဲ...'

'အာ...'

'ငါ ဘာလို့ နောက်တစ်ကြိမ်လို့ ပြောလိုက်မိတာလဲ...'

ဝုန်း...

ကောင်းကင်ဓားတံဆိပ်၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဓားသည် ပုတ်သင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိုးထွက်လာသည်နှင့် ချော်ရည်ပူများနှင့် တူသော မည်းနက်သည့် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ သွေးများ စင်သွားသော နေရာတိုင်းတွင် တရှဲရှဲမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဂရား..." ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် ဓားက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတွင်းမှ ဖြတ်တောက်လိုက်သဖြင့် နာကျင်စွာ လူးလိမ့်နေသော်လည်း၊ သေဆုံးခြင်း မရှိပေ။

ထိုအစား တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ၎င်း၏ ဒေါသကို ပိုမို ဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

၎င်း၏ မီးတောက်သွေးများ စီးကျနေသော်လည်း သတ္တဝါကြီးမှာ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန်းရှောင်ပိုင်ထံသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်လာသည်။

ဘုန်း...။

ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် ၎င်း၏ ခေါင်းဖြင့် ကျောက်နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တိုက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် ၁၀ဇန်ကျော် အကွာတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သောအခါ၊ သူမ၏ ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အင်မော်တယ်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုခြင်းသည် အခြေခံချီ အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးစေသည်။ သူမအနေဖြင့် နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် အသုံးပြုနိုင်ခြင်းက သူမ၏ ခွန်အားကို ပြသနေသော်လည်း၊ ဤသည်မှာ ရေရှည်အတွက် အဖြေမဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီး၏ ကြီးမားသော အရွယ်အစားနှင့် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ကြောင့်၊ အင်မော်တယ်ပညာရပ်များ မသုံးဘဲ ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော်...

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ချူလျန်သည် ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီး၏ မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လမ်းကြောင်း ပွင့်သွားပြီး၊ ဂူအဝင်ဝတွင် ပိတ်ဆို့မှု မရှိတော့သည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ ပြတ်ပြတ်သားသား လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်မကျန်း... ဂူဝကနေ ထွက်ပြေးလိုက်ပါ..."

ထို့နောက် သူသည် လျင်မြန်စွာ ထရပ်ပြီး ထိုဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် ဂူဝ ပွင့်သွားသည်ကို သတိထားမိသော်လည်း၊ ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီး၏ မရပ်မနား တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပိတ်မိနေဆဲပင်။

သူမ မည်သို့ ထွက်ပြေးနိုင်ပါမည်နည်း။

သူမ လေထဲသို့ ပျံတက်လိုက်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် အရင်သွားပါ..."

သူမ စကားပြောလိုက်သည့် တစ်ခဏတာအတွင်း ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ပြီး သူမထံသို့ ပြန်လည် တိုးဝင်လာသည်။ ဤမျှကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးက ၎င်း၏ ဒေါသအရှိန်အဟုန်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ မြေကြီးများ တုန်ခါပြီး၊ တောင်များ လှုပ်ခါသွားလေသည်။

စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့သူများ ဆိုလျှင် ထွက်ပြေးရန် သတ္တိပင် မွေးနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ကြောက်စိတ်လွန်ကဲကာ အရှုံးပေးလိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဓားတံဆိပ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းကြောင့် ပုတ်သင်ကြီးမှာ သေလုနီးပါး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် နားမလည်နိုင်စွာပင် ပုတ်သင်ကြီးသည် ယခုအခါ ပို၍ ရူးသွပ်လာပုံရပြီး၊ ကျန်းရှောင်ပိုင်ကို စားသုံးလိုက်မှသာ ၎င်း၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မဲ့အလား ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူမအနေဖြင့် မြေချုံ့သိုင်းကို သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။ သူမ၏ လက်ညှိုးကို မြှောက်လိုက်ရာ သူမ၏ ဓားရှည်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ပွင့်ဖတ်လွှာများနှင့် တူသော ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီး၏ လမ်းကြောင်းကို ထိရောက်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဘန်း...။

သို့သော် ဓားရိပ်များသည် အနည်းငယ် ထိတွေ့လိုက်ရုံဖြင့် ပြန့်ကျဲသွားပြီး၊ ပုတ်သင်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ တားဆီးမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"တကယ်ကို ဆိုးတာပဲ..." ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ချူလျန်သည် ဘေးမှ အော်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်ပိုင်ကို ထားပစ်ခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးမဲ့အစား၊ ဝိညာဉ်ချုပ်သူထံမှ ရရှိခဲ့သော အရိပ်ကွဲမိုးကြိုးဗုံး သုံးလုံးကို သူ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချူလျန် အဖြေရှာရန် စဉ်းစားနေစဉ် အရိပ်ကွဲ မိုးကြိုးဗုံးများသည်သာ ပဉ္စမအဆင့် ထိပ်သီး မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ဝိညာဉ်ချုပ်သူသည် ပဉ္စမအဆင့်ရှိ သတ္တဝါများကို ထိခိုက်စေနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသည်ဟု ယုံကြည်ကာ၊ ဤအသက်ကယ် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပုတ်သင်ကြီး၏ ကြံ့ခိုင်သော ကာကွယ်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက၊ တိုက်ခိုက်မှု ထိရောက်စေရန် သူ ဘယ်နှလုံး သုံးသင့်သည်ကို ချူလျန် မသေချာပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အရိပ်ကွဲမိုးကြိုးဗုံး သုံးလုံးစလုံးကို ပစ်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒီရက်တွေအတွင်း သူ ရိုးရှင်းသော အမှန်တရားတစ်ခုကို သင်ယူခဲ့ရသည်။

ပစ္စည်းကိရိယာများကို နှမြောမနေသင့်ပေ။

ဘယ်နှလုံး ပစ်ရမလဲ မသေချာလျှင် အဖြေက ရိုးရှင်း၏။

အကုန်သာ ပစ်လိုက်ရုံပင်... ဤရွေးချယ်မှုသည် မည်သို့မျှ မှားယွင်းစရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...။

ပုတ်သင်ကြီး၏ အာရုံစိုက်မှု အပြည့်အဝမှာ ကျန်းရှောင်ပိုင်ထံတွင် ရှိနေစဉ်၊ ချူလျန် ပစ်လွှတ်လိုက်သော အရိပ်ကွဲ မိုးကြိုးဗုံးများသည် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီး၏ ခေါင်းအထက်တွင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ငရဲဘုံ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး၊ လေထဲတွင် တန်းလန်း ဖြစ်နေသည်။ ထာဝရ ကြာမြင့်သကဲ့သို့ ခံစားရသော အချိန်တစ်ခုအထိ ပုတ်သင်ကြီးသည် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။

အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးသည် ထိုပုံစံအတိုင်း ရှိနေဆဲပင်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော မျက်လုံးအိမ်များထဲမှ မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားပြီး၊ အကန့်အသတ်မဲ့သော ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ရွှေရောင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပုတ်သင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မိမိထံသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူလျန် အံ့အားသင့်စွာ ရပ်နေမိသည်။

‘သောက်ကျိုးနည်း... ဒီပစ္စည်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတာလား... ဧရာမ ပုတ်သင်ကြီးကို ချေမှုန်းနိုင်လိုက်တာလား...'

မူလက သူသည် ကျန်းရှောင်ပိုင် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရရှိစေဖို့ အချိန်ဆွဲပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ မသိလိုက်သည်မှာ...

မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ရှိနေသည်လော...။