ဓားတစ်ရာတံဆိပ်

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် နေမင်းကြီးသည် တောက်ပစွာ သာလျက်ရှိသည်။

ထုံးစံအတိုင်း ချူလျန်သည် အိပ်ရာမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထလိုက်၏။ သူသည် ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးနောက် လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ပမာ ဆံပင်ကို သပ်ရပ်စွာ ဖီးသင်ကာ ခန့်ညားသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ယနေ့တွင် သူသည် စီနီယာအစ်မကျန်းနှင့် နေ့လယ်စာ အတူစားရန် ချိန်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင်နေ့က ရေတံခွန်လိုဏ်ဂူသို့ သွားခဲ့သော လမ်းအတိုင်း ရတနာစေတီတောင်ထွတ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေစဉ် ပိုင်ဇယ်လေး ပေါ်မလာသည်ကို သတိထားမိလိုက်၏။

ချူလျန်သည် ဤအခြေအနေကြောင့် စိတ်မရှုပ်ထွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

လိုဏ်ဂူအဝသို့ ရောက်သောအခါ အတွင်းမှ စီနီယာအစ်မကျန်း၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"မနေ့ကမှ မွေ့ရာအသစ် ဝယ်ထားတာကို နင် ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီလား။ ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်နေရင် နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ့လက်သီးနဲ့ တွေ့မယ်မှတ်"

ပိုင်ဇယ်လေးသည် "အု... အု..." ဟု အသံပြုကာ တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်ရှာသည်။

ချူလျန်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို အသုံးပြု၍ လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ယခင်နေ့က ရှုပ်ပွနေမှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လိုဏ်ဂူသည် ပုံမှန်အခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် ကုတင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး ဒေါသအရှိန်အဝါများ တောက်လောင်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ပိုင်ဇယ်လေးသည် သူမ၏ဘေးတွင် နောက်ခြေနှစ်ချောင်းဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး နှာခေါင်းပေါ်တွင် အုတ်ခဲတစ်လုံး တင်ကာ ခေါင်းကို မော့ထားရှာသည်။

မကြာသေးမီကမှ လဲလှယ်ထားသော မွေ့ရာပေါ်တွင် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ကိုက်ရာများကို တွေ့ရ၏။

အံ့ဩစရာပင်။

ဤပိုင်ဇယ်လေးသည် ပစ္စည်းများကို ဖျက်ဆီးရာတွင် အမှန်တကယ် ပါရမီပါပေသည်။

ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း ချူလျန်က လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဟမ်း… စီနီယာအစ်မကျန်း... ကျွန်တော် ရောက်ပါပြီ"

"အော်... ဝင်ခဲ့လေ" ကျန်းရှောင်ပိုင်က သူ့ကို လက်ယပ်ခေါ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချူလျန် လိုဏ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူမသည် သပ်ရပ်လှပပြီး ပိုးပွားလေးများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်များကို သေသပ်စွာ ပြင်ဆင်ထားလျက် မတ်မတ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အေးမြသော အလင်းရောင်များ ကျရောက်နေသဖြင့် သူမသည် တောင်တန်းများပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ နေထိုင်ခဲ့သော လောကခြားမှ နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် တူနေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသော သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကြောင့် သူ အံ့အားသင့်သွားရ၏။

"အမ်..." ချူလျန်သည် ပိုင်ဇယ်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အုတ်ခဲကို ချက်ချင်း ပစ်ချလိုက်ပြီး ချူလျန်ဆီသို့ ပြေးလာသည်။

"ဟွန်း..." ကျန်းရှောင်ပိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အု... အု..." ပိုင်ဇယ်လေးသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မတရားဆက်ဆံခံရသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် နံရံဘက်သို့ ကပ်သွားကာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခွာကို အသုံးပြု၍ အုတ်ခဲကို ကောက်ယူကာ နှာခေါင်းပေါ်တွင် ပြန်တင်ထားလိုက်သည်။

၎င်းသည် အလိမ္မာဆုံးပုံစံဖြင့် နေပြရန် ကြိုးစားနေပုံရ၏။

ချူလျန် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ... ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သူက ကလေးပဲ ရှိသေးတာကို..."

ကျန်းရှောင်ပိုင်က အလျှော့ပေးမည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "နင်သာ နောက်ပိုင်း သင်ယူတဲ့အခါ မကြိုးစားရင် နင်လည်း ဒီလိုပဲ အပြစ်ပေးခံရမှာနော်"

ပိုင်ဇယ်လေးသည် ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချူလျန်ကို မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်ဖြင့် ဘေးတိုက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

'ကောင်းပါလေရဲ့... မင်းက မင်းသူငယ်ချင်းကို အပြစ်ပေးခံရတဲ့အနေနဲ့ နံရံကပ်ပြီး လာရပ်စေချင်တာလား...'

ချူလျန်သည် စကားလမ်းကြောင်းကို အမြန်လွှဲလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှုတောင်ရဲ့ အစောင့်အရှောက် နတ်သားရဲက ဘာလို့ အစ်မစကားကို ဒီလောက် နားထောင်တာလဲ"

"ငါလည်း မသိဘူး။" ကျန်းရှောင်ပိုင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ပိုင်ဇယ်လေးက ငါနဲ့ မကြာခဏ လာဆော့တတ်တယ်။ သူက ငါနဲ့အတူတူ ကြီးပြင်းလာတာလို့ ပြောလို့ရတယ်။ သူ ဘာလို့ နင့်နား ကပ်နေလဲဆိုတာရော နင် သိလား"

ချူလျန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။

အကယ်၍ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီကြောင့်သာဆိုလျှင် သူသည် ထူးခြားနေမည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းရှောင်ပိုင်သည်သာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပါရမီပါသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည့်သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပိုင်ဇယ်လေးက သူ့ကို ကြင်နာတတ်သူဟု မြင်သောကြောင့်ဆိုလျှင်လည်း ကြင်နာတတ်သူ အများအပြား ရှိနေပေသည်။

"ရုပ်ချောတဲ့သူတွေနားမှာ နေရတာ သဘောကျလို့ ဖြစ်မှာပေါ့" ဤသည်မှာ ချူလျန်၏ နောက်ဆုံး အဖြေပင် ဖြစ်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ်" ကျန်းရှောင်ပိုင် သဘောတူလိုက်သည်။

စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် လိုရင်းကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ငါ နင့်ကို 'ဓားတစ်ရာတံဆိပ်' သင်ပေးမယ်။ နင် အဲဒါကို ရင်းနှီးတယ်မလား"

'ဓားတစ်ရာတံဆိပ်တဲ့လား...'

ချူလျန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်သည် ရှုတောင်ဂိုဏ်း၏ အခြေခံအကျဆုံး ဓားသိုင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အခြေခံသဘောသဘာဝ ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တိုးတက်ရန် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရှိသည်မှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။

တစ်ရာမှ တစ်ထောင်…၊ တစ်ထောင်မှ တစ်သောင်းအထိ…၊

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် 'ဓားတစ်သောင်းတံဆိပ်' ကို အောင်မြင်စွာ တတ်မြောက်သွားပါက ၎င်းသည် 'ကောင်းကင်ဓားတံဆိပ်' နှင့် တန်းတူ ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"စီနီယာအစ်မကျန်း... အစ်မရဲ့ စေတနာနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" သူသည် ဆရာတစ်ဆူကို ထားရှိသည့် ရိုသေလေးစားမှုမျိုးဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။

"ဓားတစ်ရာတံဆိပ်ရဲ့ အနှစ်သာရက ချီနဲ့ဓား ပေါင်းစပ်မှုမှာ ရှိတယ်။ အဓိက သော့ချက်က နင့်ရဲ့ ချီကို ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အဲဒီနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ဖို့ပဲ။"

ထို့နောက် ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် ဓားတစ်ရာတံဆိပ်နှင့် သက်ဆိုင်သော မန္တန်များနှင့် လက်ဟန်များကို ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် အသက်သွင်းနိုင်သော်လည်း လေ့လာသူအသစ်များ အနေဖြင့် အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

မန္တန်နှင့် လက်ဟန်များကို ပေါင်းစပ်ခြင်းသည် ပိုမိုထိရောက်သော ရလဒ်များကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ချူလျန်သည် အလွန်လေးနက်စွာ ရှင်းပြနေသော ကျန်းရှောင်ပိုင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ ဆံနွယ်များက ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။ သူမ၏ အသားအရေမှ နူးညံ့သော အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူမကို ကြည့်ရင်း သူသည် အတွေးထဲတွင် အနည်းငယ် မျောပါသွားသည်။

ကျန်းရှောင်ပိုင် ရှင်းပြပြီးသောအခါ ချူလျန် ငေးငိုင်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူမ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ဟေး..."

"ကျွန်တော် နားထောင်နေပါတယ်" ချူလျန်က အာရုံပြန်စုစည်းလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ ဘာပြောလိုက်လဲ... ပြန်ပြောပြစမ်း" ကျန်းရှောင်ပိုင်က ရန်လိုမှုအရိပ်အယောင်ပါသော အကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချူလျန်သည် သူမ၏ ယခင်ရှင်းပြချက်များကို အသေးစိတ်အချက်အလက်များအပါအဝင် တစ်လုံးမကျန် ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

သူ့စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းရှောင်ပိုင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

"နင့်မှတ်ဉာဏ်က တကယ်ကောင်းတာပဲ... ဟွန့်... တစ်ချိန်တည်းမှာ အလုပ်နှစ်ခုလုပ်နိုင်တဲ့ နင့်အရည်အချင်းကလည်း တော်တော်မိုက်တယ်... အဲဒါကြောင့် နင်က ဓားတစ်ရာတံဆိပ်ကို သင်ယူဖို့ သင့်တော်တာပေါ့"

"ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ စီနီယာအစ်မကျန်း" ချူလျန်က ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... နင်က ဓားတစ်ရာတံဆိပ်ရဲ့ အဓိကအချက်တွေကို မှတ်မိသားပဲ။ သတိထားရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချက်က အရေအတွက်ကိုပဲ မျက်စိမှိတ် လိုက်မနေဖို့ပဲ။ ဓားရိပ်တစ်ခုချင်းစီကို တိတိကျကျ ထိန်းချုပ်ပြီးမှ နောက်ပိုင်းကျ အရေအတွက် တိုးဖို့ ရည်မှန်းတာ ပိုကောင်းတယ်။ ဖရိုဖရဲ ရွေ့လျားနေတဲ့ ဓားတစ်သောင်းထက် စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်လို့ရတဲ့ ဓားတစ်ရာက ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတယ်" ကျန်းရှောင်ပိုင်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်" ချူလျန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှုတောင်ဂိုဏ်းသားတွေ ဓားတစ်ရာတံဆိပ်ကို တတ်မြောက်ဖို့ ပုံမှန်အားဖြင့် ခုနစ်ရက်လောက် ကြာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက နင့်ကို တစ်ယောက်ချင်း သင်ပေးနေတာဆိုတော့ ငါ့မျှော်မှန်းချက်က ပိုမြင့်တယ်။ ငါ နင့်ကို သုံးရက်အချိန်ပေးမယ်။ ဒီအချိန်အတွင်း နင်သာ တတ်မြောက်ခဲ့ရင် နောက်ကျရင် တခြား နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ထပ်သင်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ သုံးရက်အတွင်း မတတ်မြောက်ရင်တော့ နောက်တစ်ခါ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး" ကျန်းရှောင်ပိုင်က ကြေညာလိုက်သည်။

"ကောင်းသားပဲ" ချူလျန်က သိသာထင်ရှားသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အစက ဤသင်ကြားမှုသည် တစ်ကြိမ်တည်းသာ ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဆက်လက် သင်ကြားပြသပေးမည့် အလားအလာက သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။ သူသည် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျန်းရှောင်ပိုင်၏ လမ်းညွှန်ချက်အပေါ် အခြေခံ၍ စတင်ကြိုးစားလေသည်။ သူသည် ဓားပျံလက်ကောက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး လက်ဟန်ပြုလုပ်ကာ သူ၏ စစ်မှန်သောချီကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

"အလင်းခွဲဖြာ၊ အရိပ်ဝဲပျံ... ငါ့အလိုကို နာခံစေ... ပွင့်"

ဝှမ်… ဝှမ်… ဝှမ်…။

ချက်ချင်းပင် ဓားပျံသည် ဓားရိပ်တစ်ရာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး တောက်ပကာ မျက်စိရှုပ်ထွေးဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ချူလျန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်...

ရွှစ်…။

လေထဲမှ ဓားပျံများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း ကျဆင်းလာကာ ဓားရိပ်များသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ဒါ မမှန်သေးဘူး..." ချူလျန်က ကျန်းရှောင်ပိုင်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို မစောင့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အစောပိုင်းက အမှားတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့မိကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဓားတစ်ချောင်းချင်းစီအပေါ် ခွဲဝေထားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လူတစ်ယောက်မှာ စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုပဲ ရှိနိုင်တယ်။ အဲဒီအစား... ဓားတစ်ချောင်းချင်းစီမှာ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိသင့်ပြီး ငါက သူတို့ကို အမိန့်ပေးရုံပဲ ဖြစ်သင့်တာ"

"သူတို့က သက်မဲ့ ဓားပျံတွေ မဟုတ်ဘူး... သက်ရှိစစ်တပ်တစ်တပ်ပဲ"

"အလင်းခွဲဖြာ၊ အရိပ်ဝဲပျံ... ငါ့အလိုကို နာခံစေ... ပွင့်"

ဝှမ်… ဝှမ်… ဝှမ်…။

တစ်ဖန် ဓားရိပ်များသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ကွဲထွက်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဓားတစ်ရာ၏ အလင်းရောင်သည် ချူလျန်ကို စနစ်တကျ ဝန်းရံထားပြီး အစီအရင်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သွား…" ချူလျန်၏ လက်ချောင်းများက လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ ဓားပျံများသည် ချက်ချင်း လေပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ဓားသွားများက လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ဆူညံသံများကို ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဓားများသည် တစ်ခါတစ်ရံ တည့်မတ်သော ပုံစံဖြင့် တန်းစီသွားကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လူတစ်ယောက်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကဲ့သို့ ပုံဖော်ကြသည်။

ချူလျန်၏ ဓားတစ်ရာတံဆိပ် ကျွမ်းကျင်မှုကို ကြည့်ရင်း ကျန်းရှောင်ပိုင် မျက်လုံးပြူးမသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူမ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ရှုတောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ဓားတစ်ချောင်းကို နှစ်ချောင်း၊ ထို့နောက် ဆယ်ချောင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဓားတစ်ရာအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းမှ စတင်ကာ အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်လေ့ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ဓားတံဆိပ်၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို တဖြည်းဖြည်း လေ့လာကြရသည်။

မူလက ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် ချူလျန်အား အကြိမ်အနည်းငယ် ကျရှုံးပြီးနောက်မှ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ရရှိစေရန် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ လမ်းညွှန်မှုပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

၎င်းသည် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။

သို့သော် ချူလျန်သည် အစပိုင်းတွင် တစ်ကြိမ်သာ ကျရှုံးပြီး အစကတည်းက အောင်မြင်လုနီးပါး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ကိုယ့်ဘာသာ သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူမ ချူလျန်အတွက် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သော သုံးရက် ဟူသည့် အချိန်ကန့်သတ်ချက်မှာ တင်းကျပ်လွန်းသည်ဟု သူမ မူလက ယူဆထားခဲ့သည်။

သူမသည် အခြေခံ ဓားတစ်ရာတံဆိပ်ကို တစ်ရက်အတွင်း တတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် သာမန်လူများထက် များစွာသာလွန်သော ပါရမီများဖြင့် ကောင်းချီးပေးခံရသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ ထူးကဲဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သတိရသင့်သည်။

သူမ၏ အမြင်တွင် သူသာ သုံးရက်အတွင်း တတ်မြောက်နိုင်လျှင် ၎င်းသည် လူများကို ဆွံ့အစေသော လုပ်ရပ်များ ရှိသည့် ဆရာတစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရောက်ရှိနေသည့် ပါရမီရှိသော တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် သူ၏ အလားအလာကို ညွှန်ပြနေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အလားအလာရှိသော ဂိုဏ်းတူတပည့်တစ်ဦးကို ကူညီခြင်းသည် တရားမျှတမှု ရှိပေသည်။ သို့သော် သူသာ မအောင်မြင်ခဲ့လျှင် ရှုတောင်ဂိုဏ်းအတွင်း သာမန်တပည့်များ ပေါများလှသဖြင့် သူမ၏ အချိန်ကို ဖြုန်းတီးပြီး သူ့ကို သင်ပေးရန် အကြောင်းပြချက် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချူလျန် သင်ယူနေသည့် ဤအမြန်နှုန်းမှာ အဘယ်သဘောနည်း။

သာမန်တပည့်များသည် ခုနစ်ရက်ကြာ၏။ အဓိကတပည့်များသည် သုံးရက်၊ ပါရမီရှင်များသည် တစ်ရက်တည်းနှင့် တတ်မြောက်သည်ဆိုလျှင်...

ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို တတ်မြောက်ရန် သူ အချိန်မည်မျှ ယူလိုက်ရသနည်း။

သူ နှစ်ကြိမ်သာ ကြိုးစားလိုက်ရသည်။

ဤအရာသည် လုံးဝ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလွန်းနေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ ယခင်အပြုအမူများက ဟန်ဆောင်နေသူတစ်ဦးနှင့် မတူခဲ့လျှင်၊ ကျန်းရှောင်ပိုင်သည် သူ ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အမြဲကျွမ်းကျင်ခဲ့ပြီး သူမကို လှည့်စားနေသည်ဟုပင် သံသယဝင်မိလိမ့်မည်။

ချူလျန်သည် ဓားရိပ်အုပ်စုတစ်စုကို ထိန်းချုပ်ကွပ်ကဲပြီး ခဏကြာ လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဓားပျံများကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မကျန်း... ကျွန်တော် ဒီစွမ်းရည်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတချို့ကို နားလည်သွားပြီလို့ ထင်တယ်"

အဟတ်... တချို့ပဲတဲ့လား...

ကျန်းရှောင်ပိုင် ရယ်မောလိုက်ပြီး မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ "နင် တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲနော်။"

"ကျွန်တော် တိုးတက်မှု တစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင် အဲဒါ စီနီယာအစ်မကျန်းရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ သင်ကြားမှုကြောင့်ပါ" ချူလျန်က အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

'ငါ တကယ်ပဲ ဉာဏ်ကောင်းလို့လား...'

သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က ဤမေးခွန်းကို အလေးအနက် စဉ်းစားခဲ့ဖူးပြီး သူသည် အလွန် ဉာဏ်ကောင်းသူဟု အမှန်တကယ် ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သို့သော်...

နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတွင် သူသည် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၌ အဆင့် (၃) သာ ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။