အခန်း (၃၀၅-၃၀၆)

အခန်း (၃၀၅)။

သို့သော် သူ ခံစားတွေ့ကြုံခဲ့ရသော အပြောင်းလဲများ အပြီးတွင် ဟုန်ယွိသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် အဖြစ်ပျက်ကို အနည်းငယ် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

“မင်းက ငါ့ကို ဝါးမျိုချင်တယ်ပေါ့။ ငါ မင်းကို ပြန်မျိုချမယ်။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ဆန္ဒကို စုပ်ယူပြီး ငါ့အတွက် အသုံးချက်ရမယ်။ ဒါက မိုးကြိုးလျှပ်စီးကို စုပ်ယူပြီး၊ မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားခြင်း၊ လျှပ်စီးစွမ်းအင်နဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ဆန္ဒကို သုံးပြီး ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ အတွေးထောင်ပေါင်းများစွာသည် သူထက် ဆယ်ဆပို၍ အားကောင်းသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒကို ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း သိသည်။ သူတို့အားလုံးကို အနိုင်ယူရမည်၊ မျိုချရမည်၊ သူ၏ အတွေးများအတွင်း၌ ဖိနှိပ်ထားရမည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒကို သူ၏ ဆန္ဒအောက်တွင် အရှုံးပေးစေရမည်။

ဤသည်ကား တာအိုကျင့်ကြံခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်၊ မိုးကြိုး ကပ်ဘေး၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ပင်တည်း။

ယခုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် လုံးဝ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာနိုင်သော်လည်း၊ ဤအတွေးများကို အနိုင်ယူခြင်းနှင့် ဝါးမျိုခြင်း မလုပ်ဆောင်ပါက သူ၏ မိုးကြိုး ကပ်ဘေးသည် ကျရှုံးသွားမှာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအားလုံးသည် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ နတ်ဆိုးတွေ…။ သတ်…၊ သတ်…၊ သတ်…။”

ဤအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ အတွေးထောင်ပေါင်းများစွာကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ဆန္ဒကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဘန်း…။

သူ၏ အတွေးတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ခံနိုင်ရည်ရှိလာပြီး ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒတစ်ခုကို တွန်းလှန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟုန်ယွိ၏ ထိုအတွေးသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒကို မျိုချလိုက်သည်။ သို့သော် ထို့နောက်မှာပင်, ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒများ ပိုများလာကာ ထိုအတွေးကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရာ ထိုအတွေးပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တစ်ခဏအတွင်း။

ဟုန်ယွိသည် သူကိုယ်တိုင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည် မည်သို့သော ခံစားမှုမျိုး ဖြစ်သည်ကိုပင် သူ မသိတော့ချေ။

'ငါ အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ။ နားရအောင်။ မတိုက်ခိုက်ကြတော့နဲ့။ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဆန္ဒကို တိုက်ခိုက်တာဟာ မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်ပဲ။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးထဲ အတူ ပေါင်းစည်းလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ဖြစ်လာမယ်။ ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်ပဲ။ ဘာလို့ အရေးမကြီးတာကို အာရုံစိုက်ပြီး အဓိကကို လျစ်လျူရှုထားရမှာလဲ။ ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်က အဆုံးမဲ့တယ်။ နောက်လှည့်ပြန်ရင် ကမ်းကို တွေ့မယ်။ သားသတ်ဓားကို ချရင် ချက်ချင်း ဘုရားဖြစ်မယ်။" ဟုန်ယွိသည် သူ၏ အတွေးများမှ နှလုံးသားနတ်ဆိုး တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် အတိတ်ကျမ်းကို တစ်ဖန် အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

'တိုက်! တိုက်! တိုက်! ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်က အဆုံးမဲ့ဆိုရင်တောင် ငါ ဖြတ်ကျော်ချင်တယ်။ ငါ မဖြတ်ကျော်ရင်, ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်က အဆုံးမဲ့ဆိုတာ ငါ ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ။ သားသတ်ဖြတ်ဓားကို ချပြီးမှ ဗုဒ္ဓ ဖြစ်လာမယ်။ ဒါဆို, ငါ့မှာ အရင်ဆုံး သားသတ်ဖြတ်ဓား ရှိရမယ်၊ ဒါမှ ငါ ချနိုင်မှာပေါ့။ သားသတ်ဖြတ်ဓားတောင် မရှိဘဲနဲ့ ငါ ဘယ်လို ချနိုင်မှာလဲ။ ဆိုတော့ သားသတ်ဖြတ်ဓား မရှိရင်, ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဗုဒ္ဓ ဖြစ်လာနိုင်တော့မလဲ”။

ဤအချိန်တွင် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်သည် စိန်ကဲ့သို့ ခိုင်မာနေပြီ။ အတွင်းစိတ် နတ်ဆိုး၏ သွေးဆောင်မှုကို ခံမည်မဟုတ်ပေ။ သားသတ်ဖြတ်ဓားကို ချမှ ဗုဒ္ဓဖြစ်လာမည်။ အရင်ဆုံး သူ့လက်ထဲမှာ သားသတ်ဓားရှိရမည်။ လက်ထဲတွင် ဓားမရှိဘဲ ဘာကို သွားချမည်နည်း။ ချစရာဓားမရှိဘဲ မည်သို့ ဗုဒ္ဓ ဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း။

အတွေးတစ်ခုဖြင့် သူသည် အတွင်းနှလုံးသားနတ်ဆိုးကို အနိုင်ယူလိုက်ရာ ဟုန်ယွိ၏ အတွေးများသည် ပို၍ ခိုင်မာပြတ်သားလာသည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် အတွေးထောင်ပေါင်းများစွာသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် စွမ်းအားအားထုတ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ဆန္ဒကို တွန်းလှန်ပြီး မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် အတိတ် မဟာဗုဒ္ဓ၏ ရွှေရောင် ကိုယ်ခန္ဓာအဖြစ် ပြင်းထန်စွာ စုစည်းသွားခဲ့သည်။

အတိတ်က မဟာဗုဒ္ဓ၏ ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်စုစည်းပြီးသည်နှင့် ငါးမန်းအုပ်ကြီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒများစွာသည် ရွှေရောင် အလင်းဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အနားဝန်းကျင်တွင် ရေကူးနေရုံသာရှိပြီး အနီးသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်တော့ပေ။

ဤအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် လှေတစ်စင်းပေါ်သို့ ရောက်နိုင်သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ငါးမန်းများသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် ကူးခတ်နေသော်လည်း လှေပေါ်မှ လူများကို နောက်တစ်ကြိမ် မျိုချနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒတစ်ခုစီနှင့် ပေါင်းစည်းကာ မျိုချထားသည်။ ဤဆန္ဒမျိုးသည် စိတ်ခံစားမှု ကင်းမဲ့ပြီး အေးစက်ကာ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ စွမ်းအားသာ ဆောင်ကြဉ်းပေးပြီး အဆုံးမဲ့ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းကို မျိုချပြီးနောက် သန့်စင်ရန် အလွန်ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် မြေအနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးကို မျိုချပြီးနောက် ပြန်လည်နာလန်ထူသည့် ကာလမျိုးနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သာမန် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အနိုင်ယူနိုင်လျှင်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

“အတိတ်သည် အတိုင်းအတာ မရှိ။ တကယ့် အမှန်တရားသည် မပြောင်းလဲဘဲ အမြဲတမ်း တည်မြဲသည်”။

သို့သော် အတိတ်ကျမ်း၏ အကူအညီဖြင့် ဟုန်ယွိသည် ခဏချင်းအတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ အတွေးတိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ကာ သူ့စွမ်းအားအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သူသည် မူလကပင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သောကြောင့် ပထမဆုံး မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ကျော်လွှားနိုင်ခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။

ခဏအကြာတွင် မှောင်မည်းသော တိမ်တိုက်များအတွင်း၌ ဟုန်ယွိ ပြောင်းလဲသွားသော အတိတ် မဟာဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သည် ပို၍ပင် တောက်ပလာခဲ့သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံ…၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရပြီ။”

ဤအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် မှောင်မည်းသော တိမ်တိုက်အတွင်းရှိ အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော လေဟာနယ်အစွန်းတွင် ရပ်နေပြီး ထိုလေဟာနယ်၏ ဗဟိုချက်သည် အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲ တုန်ခါနေသည်။

သူသည် အစွန်းနားတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူ မျိုချလိုက်ရသည်များမှာလည်း အစွန်းပိုင်းရှိ လွင့်ပျံ့နေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒများပင် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိးလျှပ်စီး၏ ဗဟိုချက်နှင့် နီးလေလေ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒက ပိုမိုအားကောင်းလေလေ ဖြစ်ကြောင်း ဝိုးတဝါး ခံစားရသည်။ ပေါက်ကွဲမှုများနှင့် တုန်ခါမှုသည်လည်း ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ အနက်ရှိုင်းဆုံး အလယ်အူတိုင်တွင် မိုးကြိုးတစ်ချက် ပေါက်ကွဲထွက်သည့် အခိုက်တန့်၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒသည် ကြီးထွားလာပြီး ဆန္ဒတစ်ခုချင်းစီသည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားတစ်ခုလုံးထက် အဆမတန် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။

မိုးကြီးလျှပ်စီး၏ အလယ်ဗဟိုချက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ အသေးစား စကြာဝဠာငယ်တစ်ခု၏ ရှင်းပြ၍မရသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် ထိုစကြာဝဠာငယ်လေးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆန်းကြယ်စွာ ပွင့်နေသည့် ထိုစကြာဝဠာငယ်လေးထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသည်ဟု ဟုန်ယွိ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် မိုးကြိုးလျပ်စီးအူတိုင်သည် တုန်ခါ၍ ပေါက်ကွဲနေသည်နှင့်အမျှ ထို အသေးစား စကြာဝဠာသို့ ဝင်ပေါက်များသည်လည်း မှိန်လိုက်၊ တောက်ပလိုက် ဖြစ်နေသည်။ ဟုန်ယွိသည် ထိုမိုးကြိုးလျှပ်စီးက မည်သည့် အသေးစား စကြာဝဠာကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် အတွင်း၌ မည်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ ရှိနေသည်ကိုလည်း ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

သူသည် လက်ရှိတွင် အစွန်ဖျားတွင် လှည့်လည်နေပြီး အချို့အားနည်းသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ဆန္ဒတွေ ဝါးမျိုနေခဲ့ကာ၊ မကြာမီ စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်တော့မည်။ မိုးကြိုးလျှပ်စီးအူတိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုလျှင် သူသည် အနည်းဆုံး အဆတစ်ရာ ပို၍ အားကောင်းရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ဖြစ်ပေါ်လာတိုင်း အစွန်ဖျားမှ ဗဟိုချက်အထိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒစွမ်းအားသည် စက်ဝိုင်း ကိုးခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

စက်ဝိုင်းတိုင်း၊ ဧရိယာတိုင်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒစွမ်းအားသည် ကွဲပြားသည်။ အစွန်ဆုံးအပိုင်းသည် အားအနည်းဆုံးဖြစ်ပြီး ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာလေ ဆန္ဒစွမ်းအားက ပို၍ အားကောင်းလေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် အချို့သော စက်ဝိုင်းများတွင် ချန်ယင်းရှာ၏ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတာအိုဂိုဏ်း၏ လျှပ်စီးမှော်ပညာကျင့်စဉ်တွင် ဖော်ပြထားသည့် လူသား ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ငှက်မျက်နှာရှိ မဟာမိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင် ပုံဖော်နေသည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်နိုင်သည်။ အူတိုင်တွင်ပင် ရှန်ရှောင်တာအိုသခင်၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့မြင်ရသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် ဟုန်ယွိသည် ယခု အူတိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပါက မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသည် ချန်ယင်းရှာ ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှသည့် ရှန်ရှောင်တာအိုသခင် ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

“ငါ့ကို ချန်ယင်းရှာ တစ်ထောင် ဒါမှမဟုတ် တစ်သောင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်စေချင်တာလား။ မိုနိုဂိုတာရီတောင် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်”။

“ဆိုတော့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးမှာ အဆင့်ကိုးဆင့် ရှိနေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း မိုးကြိုးလျှပ်စီးတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အခါ, အစွန်ဖျားကနေ ဗဟိုချက်အထိ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဆန္ဒစွမ်းအားကို စက်ဝိုင်း ကိုးခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားတာပေါ့။”

ဒုတိယ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ငါ မိုးကြိုးလျှပ်စီးတွေထဲ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့အရပ်ထိ ဝင်ရလိမ့်မယ်။ အဲဒါက တကယ်ကို အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်။ အောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် အခုလို လွယ်ကူနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ လုံးဝ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားလိမ့်မယ်။ ငါ အထဲဝင်ပြီး ဒုတိယ မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားသင့်လား။”

ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ၏ အစွန်ဖျားတွင် ရပ်လျက် စဉ်းစားနေသည်။

သူသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ဆန္ဒကို ပိုမိုဝါးမျိုရန်၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိုမိုသန့်စင်စေရန်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်စားပြီး၊ မိုးကြိုး ကပ်ဘေး နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် ဖြတ်ကျော်သင့်၊ မသင့် တွေးတောနေမိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်, သူသည် ဉဒေါင်းဘုရင်ကဲ့သို့ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လာနိုင်ပြီး၊ သို့မဟုတ် ၎င်းကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဉဒေါင်းဘုရင်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ် ၂၀ က မိုးကြိုး ကပ်ဘေး နှစ်ခုကို ကျော်လွှားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ တတိယ သို့မဟုတ် စတုတ္ထ မိုးကြိးကပ်ဘေးအဆင့်တွင် ရှိနေလောက်ပြီ။

ဟုန်ယွိ စဉ်းစားနေစဉ်, ရုတ်တရက် မိုင်တစ်ရာအကွာတွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအင်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒထုကြီးတစ်ခုသည် ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးတစ်ခု ထုတ်လုပ်ကာ အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ရှူး….၊ ရှူး…၊ ရှူး…၊ ရှူး….”။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒထုကြီးသည် အောက်သို့ ပျံသန်းလာသည်နှင့်အမျှ မျက်စိကျိန်းလောက်သည့် ကြည်လင်သောအလင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါ ဘာလဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအင်ကို ပေါင်းစည်းနေတာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး! ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဘယ် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကမှ တာအိုမှော်ပညာကို ကျင့်ကြံမှာလဲ။ အဲဒါက ကိုယ့်သေတွင်းကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”

ဟုန်ယွိ၏ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် တိမ်တိုက်များမှ ထွက်ခွာပြီး မိုးကြိုးလျှပ်စီး၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပျံသန်းသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် ကီလိုမီတာ တစ်ရာအကွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူ့အောက်ဘက်တွင် ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း တည်ရှိရာ ကျောက်စိမ်းနဂါးတောင်တန်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ယခုလေးတင် မိုးကြိုးလျှပ်စီး ထိမှန်သည့်နေရာသည် တာအိုယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်ဘေးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူပေါင်းများစွာ ရပ်နေကြသည်။ မိုးကြိုးလျှပ်စီးသည် အလယ်ဗဟိုရှိ လူအရွယ်အစားရှိသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်လုံးကို ထိမှန်သွားသည်။

ဟုန်ယွိသည် ပထမဆုံး မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားပြီးကာစဖြစ်၍ သူ၏ မှော်စွမ်းအားသည် အလွန်တိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ အောက်ရှိ လူ့ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

“ကျောက်တုံးကြီးက ဝိညာဉ် သန္ဓေသား မွေးဖွားခြင်း။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အရာမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်ဦးမှာလဲ။ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေအရ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဟုန်ဟာ ကျောက်တုံးထဲကနေ ပေါက်ဖွားလာတယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်။ သစ်ပင်တစ်ပင်ကနေ လူသားပုံစံ ရုပ်သေးတစ်ရုပ် ပေါက်ဖွားလာရုံနဲ့တင် အံ့ဖွယ်ကိစ္စ ဖြစ်နေပြီ။ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်စရာကိစ္စ ဖြစ်နေပြီ။ အခု သန့်စင်ထားခြင်းမရှိသေးတဲ့ ကျောက်စိမ်းရိုင်း အပိုင်းအစကြီးထဲကနေ ဝိညာဉ် သန္ဓေသားတစ်ခု တကယ်ကို ပေါက်ဖွားလာနေခဲ့တယ်။ အလိုကောင်းကင်ဘုံ..၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့တော့သည်။

အခန်း (၃၀၆)။

ဟုန်ယွိ မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါချေ။

သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒကို အနိုင်ယူကာ စကြဝဠာ၏ ဆန္ဒကိုပင် ဝါးမျိုခဲ့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းနဂါးတောင်ပေါ်ရှိ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ပင်မယဇ်ပလ္လင်အောက်ရှိ နတ်ဘုရား ကျောက်စိမ်းရိုင်းတုံးကြောင့် သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်လှုပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဤမျှ တုန်လှုပ်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသေ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်များ၏ မွေးဖွားခြင်းအပေါ် နားမလည်နိုင်သော ရိုသေလေးစားမှု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအခါ ကျောက်စိမ်းရိုင်းတုံးကြီးအတွင်း၌ သန္ဓေသားတစ်ဦး ရှိနေပြီး၊ ၎င်းသည် ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ကဲ့သို့ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထိုသို့သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ပေါက်ဖွားလာစေရန် မရေတွက်နိုင်သော အကြောင်းတိုက်ဆိုင်မှုများ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှဖြစ်ပေါ်လာသော ဖန်တီးခြင်းနှင့် မည်မျှများပြားသော ဝိညာဉ်ချီ စုဆောင်းမှု၊ မည်မျှများပြားသော နှစ်အရေတွက် လိုအပ်မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ယဇ်ပူဇော်ရာ အဓိကခန်းမတွင် ရွှေနှင့်သံမဏိတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ လှေကားထစ်များစွာ ပါဝင်ကာ တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ထောင်နေသော သံမဏိမျှော်စင်ကြီးတစ်ခု ရှိပြီး၊ ထိုကျောက်တုံးကြီးကို ၎င်း၏ထိပ်တွင် ထားရှိကာ၊ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်တွင် သွေးကြောများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ရလဒ်သည် ထင်ရှား၏။ အောက်ရှိလူများသည် လျှပ်စီးစွမ်းအင်ကို ဆွဲဆောင်ရန် ရွှေနှင့်သံ၏ ချီကို အသုံးပြုပြီး ဤနတ်ဘုရားကျောက်တုံး၏ သန္ဓေတည်ခြင်းကို အရှိန်မြှင့်ကာ ဝိညာဉ် သန္ဓေသားကို ပြုစုပျိုးထောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ဆန္ဒကို ဤဝိညာဉ် သန္ဓေသားအပေါ် အာရုံစိုက်ပြီး ဒုတိယခန္ဓာကိုယ်ကို (ကိုယ်ပွား) ကျင့်ကြံရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နာခံမူရှိဆုံး လက်အောက်ခံတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဟုန်ယွိသည် နှစ်သောင်းတိုင် မိုးကြိုးပစ်ခံရသော မက်မွန်နတ်ဘုရားသစ်သားမှ မွေးဖွားလာသည့်သည့် စိတ်ဝိညာဉ် ဖြိုခွဲရုပ်သေး၏ စွမ်းအားကို သိသည်။

ထိုနေ့က အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ ခေါင်းဆောင်သည် စိတ်ဝိညာဉ် ဖြိုခွဲရုပ်သေးကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ မိုးကြိုးကပ်ဘေးတစ်ပိုင်းအဆင့် တာအိုပညာဖြင့်ပင် လုပ်ကြံခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးနှင့် နတ်ဘုရား ခုနစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို အားမကိုးခဲ့ပါက, ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

စိတ်ဝိညာဉ် ဖြိုခွဲရုပ်သေးသည် ခုနစ်လက်မသာ ရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားကျောက်တုံးအတွင်းရှိ ဝိညာဉ် သန္ဓေသားသည် လူအရွယ်အစား ရှိသည်။

ထို့ပြင် ကျောက်တုံးထဲ၌ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ပေါက်ဖွားခြင်းသည် သစ်သားထဲတွင် ပေါက်ဖွားခြင်းထက် ပို၍ ခက်ခဲသည်။ သို့သော် အောင်မြင်စွာ ပေါက်ဖွားပြီးသည်နှင့် တစ်နေ့တွင် ကျောက်တုံးကွဲထွက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ၎င်းသည် သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာပြီး အားဖြည့်ပေးထားသောကြောင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သောသူတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုမျှသာမက ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့အထဲမှာ နတ်လင်းယုန်ဘုရင်၏ ပုံရိပ်ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ယခုအချိန်တွင် နတ်လင်းယုန်ဘုရင်သည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ကျွန်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကို ထင်ရှားနေပြီ။ နတ်လင်းယုန်ဘုရင် ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ချန်ပီယံမြို့စားသည် အနီးအနားတွင် သေချာပေါက် ရှိနေရမည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဤနတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ရယူထားသည်မှာ ရှင်းနေပါသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ, ဟုန်ယွိသည် ဒုတိယအကြိမ် စဉ်းစားမနေဘဲ ဤ နတ်ဘုရား ကျောက်တုံးကို သိမ်းယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်းပင် အောက်သို့ ပြေးဆင်းလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ ချန်ပီယံမြို့စားသည် လျှပ်စီးစွမ်းအားဖြင့် ဤနတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို သန္ဓေတည်စေပြီး အမိန့်နာခံသော သတ္တဝါတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မည်ဆိုလျှင်, ဟုန်ယွိသည် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ နာမည်ကျော် ချန်ပီယံမြို့စားကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားခဲ့ပြီး၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း အတိတ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံထားသည့်အပြင်, သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်, သူသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေးကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ခိုင်မာပြီး ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းသည် အလွန်မြန်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဆန္ဒကို ဝါးမျိုပြီးနောက်, သူသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရုံသာမက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဆန္ဒအချို့ကို သန့်စင်ပြုပြင်ပြီး၊ ထိန်းချုပ်ကာ၊ သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားကောင်းစေခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ မှော်စွမ်းအားသည် လျော့ကျမသွားဘဲ တိုးလာခဲ့ပြီး သူ၏ အရှိန်ဟုန်သည် အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်း မှာ, သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး တစ်ခုကိုသာ ကျော်ဖြတ်ခဲ့၍ ဖြစ်ပါသည်။ သူ၏ မူလအစီအစဉ်အတိုင်းဆိုလျှင် သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အတွင်း စက်ဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပိုမိုအားကောင်းသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဆန္ဒများနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး ပိုမိုအားကောင်းသော မိုးကြိုးဆန္ဒများကို စားသုံးကာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် ကျော်ဖြတ်ရမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် မလွဲဧကန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး။ အတိတ်ကျမ်းကပင် ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ရလိမ့်မည်။

သူသည် ပထမမိုးကြိုးကပ်ဘေးတစ်ခုကိုသာ ဖြတ်ကျော်လွှားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အတွေးများအတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဆန္ဒတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရုံသာ ရှိသေးကာ လုံးဝ သန့်စင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိသည် သူ၏ တာအိုပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသည်။ သူသည် အောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ပင်မယဇ်ပလ္လင်အထက်ရှိ အာကာသတစ်ခုလုံးသည် သူ၏အစွမ်းထက်သော အတွေးများကြောင့် စုတ်ဖြဲခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အောက်သို့ ပြေးဆင်းလာသည့်နှင့်အမျှ အလွန်ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မူကြောင့် ကောင်းကင်ယံသည် ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နေရာတိုင်းတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး လေထုသည် ပေါက်ကွဲနေသည်။

၎င်းသည် အထွဋ်အထိပ် မဟာဆရာသခင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ကောင်းကင်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ပျံတက်ကာ ၎င်းတို့၏စွမ်းအားဖြင့် လေထုကို တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကောင်းကင်တွင် အမြင့်ပေတစ်ရာခန့်သို့ ရှိသောအခါ, ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ နက်မှောင်သော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် နတ်ဆိုးလက်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အောက်ရှိ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ဖမ်းဆုပ်ယူရန် လှမ်းကိုင်လိုက်ပါသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းဆိုသလို, ဧရာမ အစိမ်းရောင် ဥခွံပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် အကာအရံတစ်ခုသည် ကျောက်စိမ်းနဂါးတောင်၏ ထိပ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ဟုန်ယွိ ဖန်တီးလိုက်သော ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် အပြင်ဘက်မှ လူများသည် မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ကျောက်စိမ်းနဂါးတောင်တစ်ခုလုံးတွင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရှိနေသည်ကို သိထားရမည်။

ထိုသို့သော နွေဦးမိုးခြိမ်းသည့် ရာသီဥတုအတွင်းမှာ, ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်သော် လည်း အချို့သော နက်ရှိုင်းသည့် ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဆန္ဒကို လျှို့ဝှက်စွာ နားလည်ရန် ကြိုးစားနေမည် မဟုတ်ဟု မည်သူမှ မပြောနိုင်ပေ။

မိုင်ရာချီ အချင်းဝက်အတွင်းရှိ လှပသော ကျောက်စိမ်းနဂါးတောင်သည် တာအိုဘုရားကျောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းနှင့် အမှန်တရားဂိုဏ်းတို့၏ တာအိုကျောင်းဆောင်များလည်း ပါဝင်သည်။ အချို့သော မင်းမျိုးမင်းနွယ်များသည် တောင်၏ ဆိတ်ငြိမ်သော အစိတ်အပိုင်းများတွင် တာအိုပညာရေးကျောင်းများကိုပင် တည်ထောင်ထားသည်။ ထိုနေရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်ဟု ဆိုခြင်းသည် ဟာသဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်း၏ စုန်းနတ်ဆိုး ဖမ်းဆုပ်ခြင်းပညာကို အသုံးပြုပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ပုံရိပ်ယောင်လေဟာနယ်ကမ္ဘာကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ထက် ကျင့်စဉ်ပညာအဆင့်မြင့်သော တာအိုပညာရှင်တစ်ဦးပင် ကျောက်စိမ်းနဂါးတောင်တွင် မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ထောက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် နွေဦးမိုးခြိမ်းသံသည် မြည်ဟီးနေပြီး ပုံရိပ်ယောင်လေဟာနယ်ကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားသည် ကြာရှည် ခံမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိသည် ၎င်းကို ကြာရှည်စွာ ထိန်းထားရန်လည်း မလိုအပ်ပါချေ။ သူသည် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ထွက်ခွာလိုသည်။ ဤမိုးသက်မုန်တိုင်းကျသော ရာသီဥတုအတွင်း၌ဆိုလျှင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သူမျှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“မကောင်းတော့ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ပေါက်ကွဲပြီး စုတ်ပြဲသွားပြီး၊ အံ့မခန်း အရှိန်ဟုန်က လူများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ဗဟိုဌာနရှိ လူများတွင် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် မဟုတ်သူ မည်သို့ ရှိနေပါမည်နည်း။

“ဒါက စုန်းနတ်ဆိုး ဖမ်းဆုပ်ခြင်းပညာပဲ။ စုန်းတစ္ဆေတာအိုမှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပဲ။ သူက မိုးကြိုးမုန်တိုင်းထဲမှာတောင် တာအိုပညာကို အသုံးပြုနိုင်တယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ တာအိုပညာကို ပထမဆုံး ခွဲခြားသိမြင်သူမှာ အောက်ဖက်ရှိ အဖြူရောင် မျက်ခုံးမွှေး၊ အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်နှင့် ဆံပင်ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေသည့် အသက်ကြီးကြီး တာအို ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူသည် ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် မြင်းမြီးတပ် အဖြူရောင်တုတ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ ဤတာအို ဘုန်းကြီးအိုကြီးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ထက်မြက်သည်။ သူသည် ဆူညံသံကို ကြားသောအခါ, ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အမြင့်ပေတစ်ထောင်မှ ကြီးမားပြီး၊ မည်းမှောင်နေသော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက် ဖမ်းဆုပ်လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက အော်ပြောလိုက်သည်။

“အန်ရန်၊ ငါ့ကို ကူညီဦး။ မဟာ အကြီးအကဲ ခုနစ်ပါး၊ နတ်ဆိုးခုနစ်ပါး မူလယန်နက္ခတ်ဝင်္ကပါကို ဖွင့်လိုက်ကြ”။

တာအိုဘုန်းကြီးအိုကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ရွှေရောင် တာအိုဝတ်ရုံသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ အလွန် အေးစက်သော အတွေးတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်သို့ ရောက်သောအခါ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံရှိ နွေဦးမိုးခြိမ်းသံ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤတာအိုဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ အတွေးများသည် အလွန်မင်း အစွမ်းထက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခွန်အားကြီးပါသည်။ သို့သော် သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးပေ။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော ယင်ချီကို ကောင်းကင် မိုးကြိုးက အလွယ်တကူ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

“အစိမ်းရောင်ယန်အင်မော်တယ်အဆောင်။”

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ရှောင်အန်ရန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။ သူသည် လက်ကို လှုပ်ရှားပြီး၊ အဆောင်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပါသည်။ ဤအဆောင်သည် အစိမ်းရောင် အလင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တာအိုဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် တာအိုဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် အစိမ်းရောင် အလွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်သည် တည်ငြိမ်သွားပြီး နွေဦး မိုးခြိမ်းသံ၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို မခံရတော့ပေ။ ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး မြေကြီးကို ခွဲခြမ်းသည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လေထုတ်ကို စုတ်ဖြဲကာ ဟုန်ယွိ၏ မည်းနက်သော လက်ကြီးကို ခုတ်ပိုင်းရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ဘယ်လောက် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အစိမ်းရောင်ယန် အင်မော်တယ်အဆောင်နဲ့ မူလယန်ကောင်းကင်ခွဲပုဆိန်ကြီးလဲ။ ဒီအဖိုးကြီးက ဖန်ရှင်းတာအို ဂိုဏ်းရဲ့ မဟာ အကြီးအကဲ ရှောင်ယွင်ဖုန်း ဖြစ်ရမယ်။ သူက ရှောင်ချန်ဖုန်းရဲ့ ညီအငယ်ဆုံးဖြစ်သလို၊ ရှောင်အန်ရန်ရဲ့ ဦးလေးလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက အစွမ်းထက်တဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး သာသာပါပဲ။ သူက မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မခံယူရဲဘူး။ သူက နွေဦးမိုးခြိမ်းသံအောက်မှာ အစိမ်းရောင်ယန် အင်မော်တယ်အဆောင်ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်။ သူက ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”။

အစိမ်းရောင်ယန် အင်မော်တယ်အဆောင်သည် ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ သန့်စင်ထားသော အဆောင်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းလိုက်သည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

၎င်းသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ခိုင်မာသော သံချပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်၊ အဖြူရောင်မျက်ခုံးပိုင်ရှင် ဤတာအိုဘုန်းကြီးအိုကြီးသည် မိုးရွာသည့် နွေဦးရာသီတွင် သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ရဲခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဧရာမ မူလယန်ပုဆိန်ကြီးက သူ၏ လက်ကြီးဆီသို့ လေထဲမှတဆင့် ခုတ်ပိုင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ဧရာမလက်ချောင်းငါးချောင်းကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သေးငယ်သော ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်တစ်ခုသည် ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ထဲသို့ စုပ်ယူသွားသည်။ ၎င်းသည် ကြေမွသွားခြင်း မရှိသော်လည်း တရွှီးရွှီးအော်သံများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

“ဝိညာဉ်ဂါထာဗုဒ္ဓပုတီးစေ့။'

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်လင်းယုန်ဘုရင်သည်လည်း အစိမ်းရောင်ယန် ကောင်းကင်အဆောင်တစ်ခုကို မီးရှို့လိုက်သည်။ သူ၏ အတွေးများသည် ကြည်လင် တောက်ပလာပြီး သူ၏ ဓမ္မပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါသည်။ ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့ကဲ့သို့ ဓမ္မ ပစ္စည်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး၊ ထူထဲသိပ်သည်းသော ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုပိုက်ကွန်သည် ချုပ်နှောင်ခြင်း ကျမ်းစာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ဟုန်ယွိ၏ အောက်သို့ဆင်းသက်လာသော စုန်းနတ်ဆိုးလက်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်ပါသည်။

“ကောင်းကင် ပိုက်ကွန်၊ နောက် ပြန်လည်လှည့်။”

တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ပိုက်ကွန်ပေါ်ရှိ ကျမ်းစာများသည် ရှေးခေတ် ထူးချွန်သော ရဟန်းတော်များနှင့် ဗုဒ္ဓတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေသကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရွတ်ဆိုလာကြသည်။

ဤဝိညာဉ်ဂါထာပိုက်ကွန်သည် လှိမ့်တက်လာပြီး ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံးကို အထဲသို့ ဆွဲသွင်းရန် ရည်ရွယ်နေပုံရသည်။

“ဆန်စေ့တစ်စေ့ကတောင် ထွန်းလင်းနိုင်တယ်။”

ဟုန်ယွိသည် သူ့လက်ချောင်းကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အဆုံးမဲ့ နက်မှောင်သော အလင်းရောင်သည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မူလဝိညာဉ်ကောင်းကင်ပုတီးစေ့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပိုက်ကွန်ကြီးကို ချက်ချင်း စုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

သိုင်းသူတော်စင်၏ အရိုးများနှင့်၊ ဓာတ်တော်တို့ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ဝိညာဉ်ဂါထာ ဗုဒ္ဓပုတီးကုံးသည် ကွဲကြေလွင့်စဉ်သွားပြီး၊ ကြည်လင်သော ပုတီးစေ့ ဆယ်လုံးကျော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ တချောက်ချောက် မြည်သံများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မူလယန် ဧရာမပုဆိန်နှင့် ဝိညာဉ်ဂါထာဗုဒ္ဓပုတီးကုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ဟုန်ယွိ၏ စုန်းတစ္ဆေနတ်ဆိုးလက်ကြီးသည် လုံးဝ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများသည် ရွှေရောင် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကိုပင် ထိတွေ့သွားသည်။ ၎င်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် နည်းနည်းလေးသာ လိုတော့သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ဖန်ရှင်းတာအို၏ နတ်ဆိုးခုနစ်ပါး မူလယန်နက္ခတ်ဝင်္ကပါကို ဖွဲ့စည်းပြီး ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ တာအိုဘုန်းကြီး ခုနစ်ပါးသည် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို ခန္ဓာကိုယ်မှ မထွက်ခွာမီ အစိမ်းရောင်ယန် အင်မော်တယ်အဆောင် သုံးခုစီကို မီးရှို့လိုက်သည်။

ဤတာအို ဘုန်းကြီး ခုနစ်ပါးသည် ရှောင်အန်ရန်၏ စီနီယာ အစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များ မဟုတ်သော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများ၊ ဆေးဝါးများဖြင့် အားကောင်းအောင် လုပ်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူတို့သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များ မဟုတ်ကြသေးပေ။ ၎င်းတို့ သေဆုံးပြီးနောက် ပြန်လည် ဝင်စားနိုင်တော့ မဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ရှောင်အန်ရန်၏ မျိုးဆက်တွင် ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ တာအိုဘုန်းကြီးများစွာ ရှိခဲ့သည်။ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။ ရှောင်အန်ရန်မှာ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရှစ်ဆယ့်တစ်ယောက် ရှိသော်လည်း သူတစ်ဦးတည်းသာ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များ မဟုတ်သော်လည်း "အစိမ်းရောင်ယန် အင်မော်တယ်အဆောင်၏ စွမ်းအားကို ငှားယူပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုတို့၊ မူလယန်တာအိုသခင်ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံ ဖွင့်လှစ်ခြင်းပညာရပ်။”

ရှောင်အန်ရန်သည် သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ခုနစ်ယောက် ဝင်္ကပါထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အစိမ်းရောင်ယန် အင်မော်တယ်အဆောင်ကို မီးရှို့ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပုဆိန်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ ကျောက်စိမ်း လှံတံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျောက်စိမ်း လှံတံ ပေါ်လာသည်နှင့် ဟုန်ယွိသည် ရှောင်အန်ရန်က အရာရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သော ဖန်ဆင်းရှင်၏သခင်၊ ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်ဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အရာအားလုံးသည် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း၊ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအရသာ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

ကျွမ်းကျင် ပညာရှင်ခုနစ်ပါး၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်အားလုံးသည် ဤကျောက်စိမ်း လှံတံနှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်သည်နှင့် ထိုလှံတံသည် တောက်ပလာပြီး အစိုင်အခဲနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဟုန်ယွိ၏ စုန်းနတ်ဆိုးလက်ကြီး၏ ထိပ်သို့ ညင်သာစွာ ပျံသန်းကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖျစ်…၊ ဖျစ်…၊

နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ဖမ်းဆုပ်နေသည့် ဧရာမလက်ကြီးသည် ကျောက်စိမ်း လှံတံဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သောအခါ ချက်ချင်း ကြေမွသွားသည်။ “ဒါက နောက်ထပ် အထွဋ်အထိပ် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းပဲ။” ဟုန်ယွိသည် သူ၏စုန်းနတ်ဆိုးလက်ကြီး ပျက်စီးသွားသည်နှင့် ထိုလှံတံသည် အနန္တစကြဝဠာ မျှော်စင်၊ ထာဝရ ခေါင်းလောင်းနှင့် တာ့မင် ရတနာ မှန်ကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

“ဆန္ဒအတိုင်း ကောင်းကင်ဖွင့်လှစ်ခြင်း” ဟူသော မှော်ပညာ၏ ကိုယ်စားပြု အဓိပ္ပာယ်သည် ပြောစရာမလိုဘဲ ရှင်းလင်း သိသာနေသည်။

“ဟွန်း၊ ဒီလှံတံက ကျုပ်ကို တစ်ခုခု လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား။ ဒီမှော်ပညာက ကောင်းပေမယ့် ခင်ဗျားတို့က အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ်။”

ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး၊ သိပ်သည်းပြီး နက်မှောင်သော လေစီးကြောင်းများသည် ချက်ချင်းပင် စစ်နတ်ဘုရားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်း၏ အသက်ရှိရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၊ မယိမ်းမယိုင်သော စိတ်ဆန္ဒ၊ ကျယ်ပြန့်သော လက်သီးဆန္ဒတို့သည် အထွဋ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး ကမ္ဘာပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။

ဤစစ်နတ်ဘုရားသည် ဟုန်ယွိနှင့်အတူ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုသိပ်သည်းပြီး ၎င်း၏အော်ရာက ပို၍ပင် အစစ်မှန် ဖြစ်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟုန်ရှီ၏ အကျဉ်းထောင်နှိမ်နှင်းခြင်း ဆေဘာပင်လျှင် ၎င်းကို ချက်ချင်း အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

စစ်နတ်ဘုရား ပေါ်လာသည်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ခုန်တက်ပြီး ကျောက်စိမ်း လှံတံကို ထိုးလိုက်သည်။

လှံတံသည် ထိုးခံရသောအခါ အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ကွဲကြေသွားပြီး၊ ရှစ်ပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။ အပိုင်းငယ် ခုနစ်ပိုင်းနှင့် အပိုင်းကြီး တစ်ပိုင်းသည် ရှောင်အန်ရန်နှင့် သူ့စီနီယာအစ်ကိုကြီး ခုနစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပျံဝင်သွားခဲ့သည်။

ဘန်း…၊ ဘန်း…၊ ဘန်း…၊ ဘန်း…။

ရှောင်အန်ရန်နှင့် သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ခုနစ်ယောက်သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့သွားကြသည်။ စီနီယာအစ်ကိုကြီးများထဲမှ အချို့သည် မခံနိုင်ဘဲ ဖင်ထိုင်လဲသွားပြီး သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် ကြယ်များပင် မြင်နေရသည်။ သူတို့သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤဆန္ဒအတိုင်း ကောင်းကင်ဖွင့်လှစ်ခြင်း ကျောက်စိမ်း လှံတံကို ကျွမ်းကျင်သူ ရှစ်ဦးက ပေါင်းစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်နတ်ဘုရားက ၎င်းကို ရိုက်ချိုးလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။

“ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၊ ငါ့အလုပ်ကို ဝင်မရှုပ်နဲ့။ ဒီနတ်ဘုရားကျောက်တုံးက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ် သန္ဓေသားပဲ။ သူ မွေးဖွားလာတာနဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ မလွဲဧကန် ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်။ ကျုပ်က ဒီပစ္စည်းကို ဒီရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ လူတွေလက်ထဲ မထားခဲ့နိုင်ဘူး။ ဒီနေ့, ဒီအင်မော်တယ်သခင်က ဒီပစ္စည်းကို အထူးတလည် လာယူတာ။ ကျုပ်ကို တားဆီးရဲသူ မှန်သမျှ ကျုပ် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။”

ကျောက်စိမ်း လှံတံကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဖြိုခွင်းပြီးနောက် စစ်နတ်ဘုရားသည် ထူးဆန်းသော အသံကို ထုတ်လွှတ်သည်။

၎င်းသည် ဟုန်ယွိ၏ အသွင်ယူထားသော အသံဖြစ်သည်။ ဤအသံတွင် သတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ ရှောင်အန်ရန်၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားသည်။

နတ်သိမ်းငှက်ဘုရင်သည်လည်း နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ လက်အမှတ်အသားတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“ကြွလာစမ်း…၊ ဟုန်ယွိသည် ထိုစကားကို ပြောလိုက်ပြီး၊ သူသည် ထိုလူများ၏ လှုပ်ရှားမူများကို အာရုံမစိုက်ဘဲ လူ့ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ ကျောက်တုံးကြီးကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး အပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် မြှောက်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ လက်သည် နတ်ဘုရား ကျောက်တုံးနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် ပြင်းထန်သော၊ သွေးနီရောင် အော်ရာတစ်ခုက ကျောက်တုံးကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာရာ စစ်နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါသွားသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးအတွင်းရှိ ဝိညာဉ် သန္ဓေသား၏ မယိမ်းမယိုင်သော စိတ်ဆန္ဒဖြစ်သည်။ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းမွန်သော်လည်း ဝိညာဉ်က တားဆီးခံထားရသည်။

“ဟား…၊ ဟား…၊ ဟား…၊ ဟား…၊ ဟား! မင်း ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဖိနှိပ်စမ်း။ ဟုန်ယွိက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို လျှို့ဝှက် လှည့်ပတ်စေပြီး စစ်နတ်ဘုရားကို တစ်ဖန် စုစည်းလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်တုံးကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ကာ အမှန်တကယ်ပင် လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင်…၊ ဝှီး…၊ ဝှီး…၊ ဝှီး…၊ ဝှီး…၊ ဝှီး…၊…

အခန်းထဲမှ ပုံရိပ်များစွာ လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၃၆ ဦး ရှိပြီး "သိုင်းသူတော်စင်" များလည်း ပါဝင်ပုံရသည်။

ဝေါင်း…။

ဤသိုင်းပညာရှင် ၃၆ ဦးသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော တူများဖြင့် ထုရိုက်ခံရသကဲ့သို့ သူတို့၏လက်သီး ဆန္ဒများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များသည်လည်း တစ်ခုတည်းအဖြစ် ယှက်လိမ့်ကြသွားသည်။

ဤအသံလှိုင်း စုစည်းလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ရှိ နွေဦးမိုးခြိမ်းသံသည် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပုံရသည်။

ဟုန်ယွိ တည်ဆောက်ခဲ့သော ပုံရိပ်ယောင်လေဟာနယ်ကမ္ဘာသည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားတော့သည်။