အခန်း (၃၀၇-၃၀၈)

အခန်း (၃၀၇)။

သိုင်းပညာရှင် သုံးဆယ့်ခြောက်ဦး၏ ချီနှင့် သွေးတို့ စုပေါင်းစွမ်းအားသည် မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်နည်း။

ဧရာမ လက်ရွေးစင် စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုတွင် စစ်သည် တစ်ထောင်တို့သည် ၎င်းတို့၏ သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်၊ ချီနှင့် သွေးတို့ကို စုစည်းပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်ပါက တစ္ဆေအင်မော်တယ်များကိုပင် နောက်ဆုတ်သွားအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သည်။

သို့သော် အခြေခံမှာ ဤစစ်တပ်သည် ထိပ်တန်း လက်ရွေးစင် စစ်တပ် ဖြစ်ရမည်။ အလောင်းပုံနှင့် သွေးပင်လယ်ထဲမှ လှိမ့်ထွက်လာနိုင်ပြီး၊ လေ့ကျင့်မှု အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကျော်ဖြတ်ထားသည့် စစ်တပ်အမျိုးအစား ဖြစ်ရမည်။ ထိုမှသာ စစ်သားတိုင်းသည် စစ်တပ် တစ်ခုလုံးနှင့် တစ်သားတည်းအဖြစ် ချိတ်ဆက်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ ထိပ်တန်း စစ်တပ်များ၏ စံနမူနာအဖြစ် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ချီလင်စစ်တပ်နှင့် ဟုန်ရွှန်ကျိ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သော မိုဆေဘာအစောင့်တပ်တို့ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် စည်းစနစ်တကျ လှုပ်ရှားသောအခါ, ၎င်းတို့၏ အသက်ရှူသံ၊ နှလုံးခုန်နှုန်းနှင့် လှုပ်ရှားမှုများသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပျက်ယွင်းခြင်းမရှိဘဲ တစ်ညီတည်း တစ်သားတည်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ဆန္ဒတို့သည် လုံးဝ တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး၊ ၎င်းတို့ တစ်စုတစ်စည်းတည်း လှုပ်ရှားသောအခါ ၎င်းတို့သည် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

ဤကဲ့သို့ ထိပ်တန်း စစ်တပ်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ပေးရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်သူကြီးတစ်ဦး မဟုတ်လျှင် မရနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် အစွမ်းထက်လာလေ၊ သူတို့သည် ပို၍ လွတ်လပ်သော စိတ်သဘောရှိလေ ဖြစ်ပြီး အမိန့်အားလုံးကို နာခံစေရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အတင်းအဓမ္မ မငြင်းသာ၍ လက်ခံပြီး အမိန့်များကို နားထောင်ခဲ့ရလျှင်ပင် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ဆန္ဒတို့သည် လွတ်လပ်နေပါက စစ်တပ်တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သိုင်းပညာရှင် သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးသည် အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တို့သည် တစ်ခုတည်း ဖြစ်နေပြီး လက်သီးဆန္ဒကို စုစည်းနိုင်သည့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့ အားလုံးသည် စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ အမိန့်များကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ နာခံနေပုံရသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း အဖြစ် သေသေချာချာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ပြီးနောက်၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့၏ ချီနှင့် သွေး၊ လက်သီးဆန္ဒနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အားလုံးသည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

ဤကျွမ်းကျင်သူ သုံးဆယ့်ခြောက်ဦး ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ကြွက်များကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။ ၎င်းတို့သည် မမျှော်လင့်ဘဲ "ဝိညာဉ်ကြွက် ဆီဆူအိုးကင်း" ဟူသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း လှုပ်ရှားမှုပညာကို အသုံးပြုကာ၊ တာအိုယဇ်ပလ္လင်၏ ဗဟိုသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရပ်တန့်ကာ တစ်ပြိုင်နက် အသက်ရှူပြီး တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်ကာ၊ ဟုန်ယွိ၏ စစ်နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်ကို အဝေးမှနေ၍ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားနှင့် အရှိန်အဟုန်သည် မည်မျှ အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်မည်နည်း။

ဟိန်းဟောက်သံ သုံးဆယ့်ခြောက်ခု တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ လက်သီး သုံးဆယ့်ခြောက်ချက်ကို တစ်ပြိုင်နက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဧရာမ ပြင်းထန်သော ယန်စွမ်းအားတစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းအားသည် နေမင်းကြီးက မြေကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားသည့် အတိုင်းပင်။

ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲ ခုနစ်ပါး၊ ဂိုဏ်းချုပ် ရှောင်အန်ရန်နှင့် ရှောင်အန်ရန်၏ သိုင်းဦးလေး ရှောင်ယွင်ဖုန်းတို့သည် ဤအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ၎င်းတို့၏ နားများကို အုပ်ကိုင်ကာ မြေပေါ်တွင် တွားသွားနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် နှင်းထဲမှ သမင်၊ နှင်းကြက် သို့မဟုတ် သဲကန္တာရထဲမှ ကုလားအုတ်ငှက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုသို့သော တိရစ္ဆာန်များသည် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့သောအခါ ၎င်းတို့၏ ခေါင်းများကို မြေကြီးထဲသို့ မြှုပ်ထားလေ့ရှိသည်။

ဤလူများသည် ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ အထိပ်တန်း အင်အားစုဖြစ်ပြီး ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း စီမံခန့်ခွဲသူများလည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သိုင်းပညာရှင် သုံးဆယ့်ခြောက်ဦး၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် ကြုံတွေ့သောအခါ သဲကန္တာရထဲမှ ကုလားအုတ်ငှက်များသဖွယ် ဖြစ်သွားကြသည်။ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း မြင်နိုင်သည်။

“သေလမ်းကို ရှာနေကြတယ်။”

ဤပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံ၏ အလယ်တွင်ရှိနေသော ဟုန်ယွိသည် အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိသလို တာအိုပညာကိုလည်း အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ ပေ။ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှည်လျားပြီး ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသော အခါ, သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကြွေထည်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ကွဲကြေသွားသကဲ့ သို့ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ စစ်နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှံ့ပုံကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားပြီး သူ၏ အရိုးဖြူများလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ပျစ်ခဲသွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးသည် တာအို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒါက... တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်...။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်က ငါ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ရှောင်ချန်ဖုန်းဟာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် တာအိုသခင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူဟာ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ အထွက်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် ကောင်းကင်ဘုရင် လေးပါးဖြစ်တဲ့ ထောင်ကျန်းကောင်းကင်ဘုရင်၊ ဓတရဋ္ဌကောင်းကင်ဘုရင်၊ တည်မြဲခြင်းမြေကြီး ကောင်းကင်ဘုရင်နဲ့ ဆန်းကြယ် ရတနာကောင်းကင်ဘုရင်တို့ရဲ့ စုပေါင်းဟိန်းဟောက်သံကြောင့် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီမြင်ကွင်းက ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပေါ်က ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို မှတ်မိနေစေခဲ့တယ်။ ဒီနေ့... ဒီနေ့... နောက်ထပ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် တာအိုသခင်တစ်ပါးဟာ သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အသံလှိုင်းအောက်မှာ သေဆုံးသွားရပြန်ပြီ။ ကံကောင်းလို့ ငါတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေလည်း အခုလေးတင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ အချိန်မှီ ပြန်ဝင်သွားခဲ့လို့။ မဟုတ်ရင် ငါတို့လည်း သေနေလောက်ပြီ။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး တာအိုသခင်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး တာအိုသခင်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး တာအိုသခင်။ သူ ဒီလိုပဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး တာအိုသခင် ဘယ်နှစ်ပါး ရှိလို့လဲ။ ငါတို့ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းမှာတောင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး တာအိုသခင် မရှိတော့ဘူး။ ငါ... ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်က တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်သန်းပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဆန္ဒနဲ့ ပေါင်းစည်းဖို့ မဝံ့ရဲခဲ့ဘူး...။”

ဧရာမဟိန်းဟောက်သံကြီး ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ၏ နားများ အူနေသည်။

ရှောင်ယွင်ဖုန်းက တုန်ယင်စွာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် မြေပြင်ကို စူးကြည့်လိုက်ပါသည်။ ထို့နောက် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သေသပ်စွာ စီတန်းနေသော သိုင်းပညာရှင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသိုင်းပညာရှင်များ အားလုံးသည် တစ်ဦးချင်းစီ ခေါင်းအုပ်ပါသော အနက်ရောင် အကြေးခွံ ဝတ်ရုံကြီးများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများကို ဖုံးကွယ်ထားကာ၊ အားလုံးသည် သွေးနီရောင်အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ လက်အချို့တွင် နာကျဉ်း ဝိညာဉ်များ ဝိုးတဝါး ရစ်ပတ်နေပုံရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် လူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ သေဆုံးသွားသူများစွာ၏ မငြိမ်းချမ်းနိုင်သော မကျေနပ်ချက်များက ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တွယ်ကပ်နေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် လူပေါင်း ထောင်နှင့်ချီကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခံရသူတိုင်းသည် ပြင်းထန်သော မကျေနပ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေမှသာ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို စစ်တပ်အတွင်း၌ “သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား” ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နယ်မြေတစ်ခုလုံး၌ ဟုန်ယွိ၏ စစ်နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး စွမ်းအင်၏ အရိပ်အမြွက်မျှပင် မကျန်ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် နွေဦး မိုးခြိမ်းသံသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ဆက်လက် ဟိန်းထနေသည်။

ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ အခြားသူများသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သိုင်းပညာရှင် ၃၆ ဦးကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများက တာအို ယဇ်ပလ္လင်၏ အရှေ့ဘက်သို့ စူးစိုက်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသည်။

ဤပုံရိပ်သည် သဘာဝအတိုင်း သိုင်းပညာရှင် ၃၆ ဦး၏ သခင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် နက်နဲပြီး၊ လူငယ် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်သလို၊ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက မြို့စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခံရသော ချန်ပီယံမြို့စားပင် ဖြစ်သည်။

“ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအပေါ် ဘာမှ မကြံစည်ခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင်... ဒီနေ့ သေရမယ့်သူက ငါ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားအောက်က သိုင်းပညာရှင် ၃၆ ဦးထဲက သုံးဦးသည် သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်၏ ကနဦးအဆင့်မှာ ရှိပြီး၊ ကျန်ငါးဦးသည် သူတော်စင် တစ်ပိုင်းအနေဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုသိုင်းပညာရှင် အင်အားစု၏ ပူးပေါင်း ဟိန်းဟောက်သံသည် ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လူသား အင်မော်တယ် လက်သီးဆန္ဒလောက် မပြင်းထန်သော်လည်း သိပ်မကွာပေ။ ထို့အပြင်, ထိုအင်အားစုသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ သူ့အင်အား၏ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။

ရှောင်အန်ရန်၏ နဖူးတွင် ချွေးအေးများ ပြည့်နေသည်။

သူသည် ဤအစွမ်းထက်သော ချန်ပီယံမြို့စားကို ဆန့်ကျင်မည့်အစား မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့သည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရခဲ့သည်။

“ဒီလူဟာ ကောင်းကင်သားတော်အစစ်ပဲ။ မိုးကောင်းကင်က ခန့်အပ်ထားသူပဲ။ သူဟာ ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... ငါတို့ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းက သူ့နောက် လိုက်တာ လုံးဝ မမှားဘူး။”

ရှောင်အန်ရန်သည် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများကို သုတ်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် သခင်တစ်ပါးသည် ချက်ချင်းပင် အသတ်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူနှင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့် တာအိုသခင်ကြားရှိ ကွာခြားချက်သည် မည်မျှကြီးသည်ကို သူကိုယ်တိုင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသည်။

“ရှောင်အန်ရန်၊ ခင်ဗျားက ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ထိုက်ရဲ့လား။ ခင်ဗျားက ချန်ပီယံမြို့စားမှာ ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ အစစ်မှန် အော်ရာ ရှိနေတယ်လို့တောင် ပြောခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်သားတော်…၊ မိုးကောင်းကင်က အပ်နှင်းထားသူ။ ဘယ်လောက် ရယ်စရာကောင်းလိုက်လဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ အတွေးများသည် ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထလာပြီး၊ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးတွင် နောက်ထပ် ကွဲအက်သံများ ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရုတ်တရက် လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးတွင် အမည်မသိ လောကသို့ ဦးတည်သော ဂိတ်တံခါးတစ်ခု ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

နတ်ဘုရားများ၊ ဗုဒ္ဓများ၊ ဗောဓိသတ္တများနှင့် တာအိုသခင်များ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ယာကရှာနတ်ဆိုးဘုရင်၊ ရှက်ချာဆာနတ်ဆိုးဘုရင်၊ အသုရာနတ်ဆိုးဘုရင်၊ ကင်းကောင်၊ မင်စီလာဘုရင်၊ စစ်နတ်ဘုရား၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး ဗောဓိသတ္တ၊ အစစ်မှန် ယန် နတ်ဆိုးငါးကောင်၊ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား တိုက်တန်၊ ရှန်းရှောင်တာအိုသခင်၊ ကောင်းကင်မြွေ၊ ဧရာမ လိပ်ကြီး။

တာအိုယဇ်ပလ္လင် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဆိုးများ၊ နတ်ဘုရားများ၊ ဗုဒ္ဓများနှင့် တာအိုသခင်များ ရှုပ်ထွေးစွာ ကခုန်နေကြသည်။

ဤရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ၊ ဗုဒ္ဓများ၊ ဗောဓိသတ္တများနှင့် စစ်နတ်ဘုရားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ တောက်ပသော အလင်းနှင့် အစွမ်းထက်သော အတွေးများက လှုပ်ရှားလာပြီး၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့ လျှပ်စစ်မီးပွားများကို တကယ်တမ်း ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“အင်မော်တယ်တွေ၊ နတ်ဘုရားတွေ၊ ဗုဒ္ဓတွေ၊ နတ်ဆိုးတွေ၊ တစ္ဆေသရဲတွေ….၊ အမည်မသိ စကြာဝဠာလေးတွေနဲ့ မဟာစကြာဝဠာတွေဆီသွားတဲ့ ဂိတ်ပေါက်တွေ ပွင့်သွားတာများလား။” ရှောင်အန်ရန်သည် ဟုန်ယွိ သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပြန်လည် ရှင်သန်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ဒဏ်ရာတစ်ချက်မျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

“သူ ခုနက ဘာမှ မရှိတော့အောင် ပျက်စီးသွားတာ ရှင်းနေတာပဲလေ။ ဘာလို့ ချက်ချင်းကြီး ပြန်ရှင်လာရတာလဲ။ ဘာလို့လဲ။”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဆိုးများ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေ၊ နတ်ဘုရားများ ပျံဝဲနေကာ တာအိုသခင်များ ပေါ်လာချိန်၌ ရှောင်းအန်းရန်သည် ထိုဟိန်းဟောက်သံကြားတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်– ထွက်ပြေးရန်….။

ဘန်း..၊ ဘန်း…၊ ဘန်း.. ဘန်း..။

ခုနကမှ ရှုံးနိမ့်သွားသော ဤမိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသည် တကယ်တမ်း မသေဆုံးသေးဘဲ ၎င်း၏ ဘာမျှမရှိသော နတ္ထိအခြေအနေမှ ချက်ချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“နတ်ဘုရားအပေါင်း၊ ဗုဒ္ဓအပေါင်း၊ အင်မော်တယ်အပေါင်း၊ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်အပေါင်း ပြန့်ကျဲသွားစမ်း…။”

ဟုန်ယွိသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပြန်လည် ရှင်သန်လာပြီးနောက်၊ သူ၏ အတွေးများသည် နတ်ဘုရား အမြောက်အများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သိုင်းပညာရှင် ၃၆ ဦးကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤပြောင်းလဲမှုက သိုင်းပညာရှင် သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ပြန့်ကျဲသွားကာ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို မပြုလုပ်နိုင်တော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် အရှေ့ဘက်စွန်းရှိ အိမ်ဆီသို့ ဝေးလံမှနေ၍ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အလွန် သိပ်သည်းသော ခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းရောင်ခြည်စက်ဝိုင်းသည် ဧရာမ လက်ဝါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လေထဲမှတဆင့် ရိုက်ခတ်လာသည်။

ဤဧရာမ လက်ဖဝါးကြီး ပျံသန်းလာသည်နှင့်အမျှ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရင်း၊ လူများကို သတ်ဖြတ်ကာ အိမ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ဧရာမ ကျောက်ဆောင်တောင်တစ်ခုသည် ဤလက်ဝါးဖြင့် တိုက်စားခံရကာ အမှုန့်အဖြစ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားသည်။ နတ်သိမ်းငှက်ဘုရင်သည် ဤ ရုတ်တရက် အပြောင်းလဲကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ, တာအိုပညာကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ဧရာမ လက်ဝါးကြီးသည် လေထဲမှတဆင့် ပျံသန်းလာရာ၊ သူသည် အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ စူးရှကျယ်လောင်သော သိမ်းငှက်အော်သံဖြင့် အော်ဟစ်ရင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျံထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်, သူသည် အလင်းရောင် အစွန်းဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံရဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နံရံထဲသို့ ထိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရား ခုနစ်ပါး၏ စွမ်းအား။

မဟာ လေဟာနယ် လက်ဝါး။

“မြို့စားရဲ့ ရတနာကို ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်သူမျိုးက လာရောက် လုယက်ရတာလဲ။ ယူလူလက်၊ မြို့စားက ဒီသတင်းကို မင်းကိုပဲ ပြောခဲ့တာပါ။ ဒါဆို...။”

ဤပြောင်းလဲမှု မဖြစ်ပွားမီ တာအိုယဇ်ပလ္လင်၏ အရှေ့ဘက်ရှိ အိမ်တစ်အိမ်တွင်, ချန်ပီယံမြို့စား ဘေးတွင် လှပသော အမျိုးသမီး နှစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ရွှေချည်ဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော ကျောက်စိမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ မြင့်မားသော တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ ဆံပင်ပုံစံဖြင့်၊ ရင့်ကျက်ပြီး ကြော့ရှင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူမသည် ချင်ပြည်နယ်ရှိ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ချင်မိသားစု၏ သမီးကြီးဖြစ်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ အကြီးဆုံး ရတနာဆိုင်ဖြစ်သော ရွှေခန်းမ၏ ဆိုင်ရှင် ချင်ရှီးရှီး ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဦးမှာ တိုင်းတစ်ပါးသူ မင်းသမီး ယူလူလက် ဖြစ်သည်။

“ဟွန်း။” မင်းသမီး ယူလူလက်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်၊ မိုးကြိုးဘေးကပ်ဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို လုယူဖို့ တကယ် ရောက်လာတာလား။ ဒါပေမယ့် ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကောင်းကင်လျှို့ဝှက် အစောင့်ရှောက် ၃၆ ယောက်ကို တာအိုပညာ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါကိုယ်တိုင် အချိန်အကြာကြီး လေ့ကျင့်ပေးထာတာ။ မကြာသေးခင်က ငါ မြေအနှစ်သာရရွှေဆေးကိုးလုံး ရခဲ့တယ်။ ဟုန်ရှီကို တစ်လုံး ပေးတာကလွဲရင်၊ ကျန်ရှစ်လုံးကို အဆင့်တက်ခါနီးပြီဖြစ်တဲ့ ငါ့လက်အောက်က ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ပေးခဲ့တယ်။ ငါ မင်းတို့ကို မပေးတာက မပေးချင်လို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့က ဆေးစွမ်းကို မခံနိုင်လို့ပဲ။ မြေအနှစ်သာရရွှေဆေးကို သောက်ပြီးနောက် ဘာတွေဖြစ်လဲဆိုတာ မင်းတို့အားလုံး မြင်ခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား။”

ချန်ပီယံမြို့စားက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ချင်ရှီးရှီး၏ ကော်လာအတွင်းသို့ လက်လှမ်းကာ သူမ၏ နူးညံ့ပြီး မွှေးကြိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ဖျစ်ညှစ်လိုက်ရာ မိန်းမလှလေး၏ ခန္ဓာသည် သူ့ပေါင်ပေါ်တွင် လူးလွန့်သွားသည်။

“မြို့စား၊ နွေဦး မိုးခြိမ်းသံက ရပ်တော့မယ်။ ဒီနတ်ဘုရားကျောက်တုံးက စွမ်းအား အလုံအလောက် မစုပ်ယူရသေးလို့လား။” ယူလူလက်က မေးသည်။

“တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး၊ ဒါပေမယ့် နွေဦးမိုးခြိမ်းသံဆိုတာ ဒီတစ်ကြိမ်တည်းတော့ မဟုတ်ဘူး။ အများဆုံး နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံအပြီးအထိ စောင့်ရုံပဲ။ ငါ ဒီနတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ဒီမှာ ထားခဲ့မယ်။ ဘယ်သူမှ ယူသွားလို့ မရဘူး။” ချန်ပီယံမြို့စားက ပြုံးရယ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သွားရအောင်၊ မြို့စား။ အပြင်ထွက် ကြည့်ရအောင်။ နတ်သိမ်းငှက်ဘုရင်နဲ့ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းက လူတွေကို အဲဒီအတွေးတွေကို စုဆောင်းခိုင်းလိုက်ပါ။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးကို အထွဋ်အထိပ် ရတနာအဖြစ် သန့်စင်နိုင်တယ်။” ချင်ရှီးရှီးက ပြောသည်။

“နွေဦးမိုးခြိမ်းသံအောက်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်က လုံးလုံးလျားလျား ကွဲကြေသွားတာ။ ဘယ်လိုလုပ် အတွေးတွေ ကျန်နေဦးမှာလဲ။ ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးရဲ့ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုဟာ လူသားအင်မော်တယ်နီးနီး ယှဉ်နိုင်တယ်” မင်းသမီး ယူလူလက်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

“ဟင်…။”

ချန်ပီယံမြို့စား၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် လေထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်သည့် လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လေးထောင့်ပုံစံ ထူးဆန်းပြီး ရှေးကျသော ဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤရတနာဓားသည် လေးထောင့်ကျကာ၊ ဖြောင့်တန်းနေပြီး ပေတံထက်ပင် ပို၍ ဖြောင့်သည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဖြောင့်တန်းဆုံး ရတနာဓားတစ်ချောင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

ဤဓား၏ မျက်နှာပြင် တစ်ဖက်ပေါ်တွင် တောတောင်များ၊ မြစ်များ၊ အပင်များကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ နောက်တစ်ဖက်တွင် နေ၊ လ၊ ကြယ်များကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ တတိယဖက်တွင်မူ လူသားယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပညာရေးကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ စတုတ္ထဖက်တွင် ငါးဖမ်းခြင်း၊ သိုးထိန်းခြင်းနှင့် လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်းတို့ကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဤရတနာဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်ပြင်ပေါ်တွင် အခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းက စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးများ၊ နတ်ဘုရားများ၊ ဗုဒ္ဓများနှင့် တာအိုသခင်များသည် ရှုပ်ထွေးစွာ ပျံဝဲနေကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧရာမ လက်ဝါးပုံစံသည် လေထဲမှတဆင့် ရိုက်ခတ်လာသည်။ ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် ရှိရှိသမျှ အိမ်များ၏အမိုးများ၊ အမိုးတိုင်များအားလုံး ပြတ်တောက်သွားပြီး အိမ်များ ပေါက်ကွဲကာ အပျက်အစီးပုံများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ သူက ချက်ချင်း ပြန်ရှင်လာတယ်။ မဟာ လေဟာနယ် လက်ဝါး။ ဒါက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ လူပဲ။”

ယူလူလက်က အော်ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ စကားမဆုံးမီ နတ်ဘုရား ခုနစ်ပါး၏ စွမ်းအားနှင့် မဟာ လေဟာနယ်လက်ဝါးက ရိုက်ခတ်လာပြီး၊ အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ၊ လူတိုင်းသည် ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ပီယံမြို့စား၏ မျက်လုံးများသည် နောက်ဆုံးတွင် အလေးအနက်ထားသည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ သူသည် လေဟာနယ်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“ဒီဓားက ဘာဓားလဲ။ ဖန်ဟွမ်ဓားလား။” (ရှေးခေတ် ဧကရာဇ်ဓား)။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် သူ့ဓားကို ခုတ်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် ဟုန်ယွိသည် သူ့အား လုံးလုံးလျားလျား ဝန်းရံထားသည့် အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤစွမ်းအားသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဤစွမ်းအားသည် ကျယ်ပြန့်သော၊ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ယန်ဆန္ဒလေးခုဖြစ်သည့် သတ္တိ၊ စေတနာ၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် အကန့်သတ်မဲ့ ယန်ဆန္ဒ လေးမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းအားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟုန်ယွိသည် ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ ဤဓားတွင် ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်၏ ဆန္ဒများ၊ အစစ်မှန် ယန်ဆန္ဒများ ပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သတ္တိ၊ စေတနာနှင့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း။

“ချန်ပီယံမြို့စားက ဘာလို့ ဒီလောက် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေရလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး။ သူ ရှေးခေတ် ဧကရာဇ်ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ပဲ။ ဒီဓားဟာ ပထမဆုံး သူတော်စင် ဧကရာဇ် ကိုင်ဆောင်ခဲ့တာပါ။ ဒါက သူတော်စင် ဧကရာဇ်ရဲ့ သင်္ကေတပဲ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ချန်ပီယံမြို့စားမှာ သတ္တိ၊ စေတနာ၊ ဉာဏ်ပညာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုတာ မရှိဘူး။ သူ ဒီဓားရဲ့ အစစ်မှန် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါလိုလူမျိုး ဆယ်ယောက်ရှိရင်တောင် အသတ်ခံရလိမ့်မယ်”။

ဓား၏ ဖိအားကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဟုန်ယွိသည် စစ်နတ်ဘုရား နတ်ဆိုးကျမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ရဲ့ မတရားမှုကို မုန်းတယ်။ မြေကြီးရဲ့ မမျှတမှုကို မုန်းတယ်။ တိုက်ခိုက်။” ရှေးဟောင်း စစ်နတ်ဘုရား၏ မယိမ်းမယိုင်သော စိတ်ဆန္ဒက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဓား၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဘန်း…။

မဟာ လေဟာနယ် လက်ဝါးသည် ဓားကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့သည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အိမ်ထဲမှ ပျံထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဧရာမကျောက်တုံးကြီးကို ပူပြင်းသော ယန်လေပြင်းများဖြင့် မြှောက်တင်ခံထားရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်နတ်ဘုရားသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

ဝှီး..။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်နတ်ဘုရားသည် အပိုင်းအစများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်, စစ်နတ်ဘုရားက ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒီဓားဟာ သူတော်စင် တာအိုရဲ့ဓားပဲ။ တကယ်လို့, မင်းစိတ်ထဲမှာ သတ္တိ၊ ဉာဏ်ပညာ၊ စေတနာနဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားတို့ ရှိနေခဲ့ရင်, ဓားရဲ့အစစ်မှန် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မင်းမှာ အဲဒီတရားလေးမျိုး ရှိမနေခဲ့ဘူး။”

အသံက မှိန်ဖျော့သွားပြီး ကျောက်တုံးကြီးသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ တိမ်များထဲသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အခန်း (၃၀၈)။

“ဟွန်း၊ မင်းက ထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား။”

သူ၏ဓားဖြင့် စစ်နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို မြင်ရပြီး၊ မသန့်စင်ရသေးသော ကောင်းကင်တိုင် နတ်ဘုရား ကျောက်တုံးကို အခြားတစ်ယောက်က လုယူသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။ အပျက်အစီးများ ကြားတွင် ရပ်နေရင်း ရှေးခေတ် ဧကရာဇ်ဓားကို မြှောက်ကာ လေဟာနယ်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ချီ….။

တစ်လီဝက် ကျယ်ပြန့်ပြီး ငါးကီလိုမီတာ ရှည်လျားသည့် ရွှေရောင်တောက်ပပြီး၊ လင်းလက်နေသော ဓားချီအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားလက်နက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားပြီး၊ ဟုန်ယွိ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နေရာကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားလက်နက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားချီသည် အစိုင်အခဲ ဖြစ်ပြီး တာအိုပညာများမှ ဆင်းသက်လာသော တစ်ဝက်က အစစ်၊ တစ်ဝက်က အတု တိုက်ခိုက်မှုမျိုး မဟုတ်ချေ။

ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ လူများသည် ဤဓားချီ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ရိုက်ချလိုက်သော်လည်း ဤဓားချီနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ အမှန်ပင် နှစ်ခြမ်း ကွဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လျှပ်စီးအလင်းမျှင်များအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားပြီး မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လျှပ်စီးကိုပင် နှစ်ခြမ်းခွဲနိုင်သော ထိုသို့သော စွမ်းအားကြောင့် တာအို ဘုန်းကြီးအိုကြီးတို့ အုပ်စုသည် တုန်ယင်ပြီး ဒူးထောက်သွားကြသည်။

“ရှေးခေတ် ဧကရာဇ် အသက်ဝိညာဉ် ဓားမြှောင်...။ ဒါဟာ ရှေးခေတ်က အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒီနတ်ဘုရား လက်နက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို အကြီးမားဆုံး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။ နှိုင်းယှဉ် ကြည့်မယ်ဆိုရင်, ငါတို့ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်း လက်စွပ်ဟာ ပြောပလောက်စရာတောင် မရှိဘူး။”

မှန်ပါသည်။ အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်း လက်စွပ်သည် ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်က ဖန်တီးထားသော ယဇ်ပူဇော်ရာ ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် သာမန်လူများ ရေသောက်ရန် အသုံးပြုသည့် ခွက်နှင့် တူသည်။ ရှေးခေတ် ဧကရာဇ် အသက်ဝိညာဉ် ဓားကမူ ပထမ မျိုးဆက် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် နတ်ဆိုးတွေကို မရေမတွက်နိုင်အောင် သတ်ဖြတ်ပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိ အားလုံးကို အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် ထိုဓားကို သတ္တိ၊ ဉာဏ်ပညာ၊ စေတနာနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပုံသွင်းခဲ့သည်။ ရှေးခေတ်၏ ပထမဆုံး နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်သည်။

ဤဓားမြှောင်ကို ရှေးခေတ် ဧကရာဇ် အသက်ဝိညာဉ် ဓားဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ ဤဓားကို ရရှိသူတိုင်းသည် ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှောင်အန်ရန်၏ အသံက တုန်ယင်နေသည်။

သူ ဒီနေ့ ခံစားရသော အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များက အလွန်များပြားလွန်းလှသည်။ သူ၏ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်စိတ်ဖြင့်ပင် ငြိမ်သက်အောင် မထားနိုင်ခဲ့ပေ။။ ပထမဦးစွာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် တာအိုသခင်တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သိုင်းပညာရှင် သုံးဆယ့်ခြောက်ဦး၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် လက်သီးချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် နောက်အခိုက်တန့်တွင် ထိုမိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် တာအိုသခင်သည် ထိုနေရာ၌ပင် ပြန်လည် ရှင်သန်လာခဲ့သည်။ သူသည် လုံးဝ ဒဏ်ရာမရရှိရုံသာမက, ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုဖြင့် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ခိုးယူရန် အဆုံးမဲ့တာအိုပညာကို ထုတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။

ချန်ပီယံမြို့စားကမူ ရှေးဟောင်း တာအိုကျမ်းစာအုပ်များနှင့် ဒဏ္ဍာရီလာ မှတ်တမ်းများတွင်သာ တွေ့ရသည့် နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်သော ရှေးခေတ် ဧကရာဇ် အသက်ဝိညာဉ် ဓားကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။

“ဟန်ယွဲ့၊ ငါ့အတွက် ဖန်ဆင်းရှင်ဗူးသီးကို ဖွင့်ပေးပါ။”

ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဤဓားချက်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ရှေးခေတ် ဧကရာဇ် အသက်ဝိညာဉ် ဓားသည် ရုတ်တရက် ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ဟစ်အော်သံရှည်ကြီးကို ထုတ်လွှတ်သည်။ ဓားကိုယ်ထည်သည် သူ့အလိုလို ရှေ့သို့ ခုတ်ပိုင်းကာ၊ လေဟာနယ်လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး၊ ထိုအထဲသို့ တိုးဝင်သွားကာ နဂိုကလည်းက ပေါ်လာခဲ့ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ သဲလွန်မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“ဘယ်လောက် နှမြောစရာကောင်းလိုက်ပဲ။”

ပျောက်ကွယ်သွားသော ရှေးခေတ် ဧကရာဇ် အသက်ဝိညာဉ် ဓားကို ကြည့်ရင်း၊ ချန်ပီယံမြို့စားသည် ၎င်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန်အလို့ငှာ သူ့လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ဖမ်းဆုပ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး စကားလုံးနှစ်လုံးကိုသာ ထုတ်ပြောလိုက်ပါသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေဟာနယ်ထဲတွင် နောက်ထပ် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အခုနက ရှေးခေတ် ဧကရာဇ် အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ အက်ကွဲကြောင်းနှင့် ကွဲပြားသည်။ ယင်းအစား ဖန်ဆင်းရှင်ဗူးသီး၏ သေးငယ်သော စကြာဝဠာကို ဖွင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အတွင်းမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“နတ်လင်းယုန်ဘုရင်၊ လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက် သုံးဆယ့်ခြောက်ယောက်၊ ဖန်ဆင်းရှင်ဗူးသီးထဲ ဝင်ခဲ့ပါ။” ချန်ပီယံမြို့စားက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့။”

ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရားနတ်ဆိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သော လျှို့ဝှက်အင်အားစုများထဲမှ ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဆယ့်ခြောက်ဦး အပြင် နတ်လင်းယုန်ဘုရင်သည် ပျံသန်းကာ ဖန်ဆင်းရှင်ဗူးသီး၏ လေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

“မြို့စား၊ ရှင်က ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား။ ဒါက မြို့စားရဲ့ ထိပ်တန်း ဝှက်ဖဲဆိုတာလား” ဤအချိန်တွင် ချန်ပီယံမြို့စား၏ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးဖြစ်သော ယူလူလက်နှင့် ချင်ရှီးရှီးတို့သည် လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ချင်ရှီးရှီးသည် ချန်ပီယံမြို့စားကို မှီရင်း မေးလိုက်သည်။

“ဟွန်း၊ ငါ ကလေးဘဝက ကစားနေတုန်း ရုတ်တရက် ဉက္ကာခဲတစ်ခုက မြေကြီးပေါ် ကျလာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါနဲ့ ငါ ပြေးသွားကြည့်လိုက်တော့ မြေကြီးထဲ စိုက်ဝင်နေတဲ့ ဒီ နတ်ဘုရားဓားကို တွေ့လိုက်ရတာပဲ။ ငါလည်း ချက်ချင်းပဲ သွေးစက်ချပြီး၊ သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုဖို့ လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါသွေးစက်ချပြီးနောက်မှာတောင် ဒီနတ်ဘုရားဓားက ငါ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ် မပြုခဲ့ဘူး။ သူက လေဟာနယ်ထဲကိုပဲ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြုံလာတဲ့အခါ ဒီနတ်ဘုရားဓားက ပျံထွက်လာပြီး၊ ငါ့ကို အသုံးပြုခွင့်ပေးတယ်။ ငါ ငါးနှစ်သားအရွယ်ကတည်းက ဒီဆယ့်သုံးနှစ်အတွင်း အန္တရာယ်များစွာ ကြုံခဲ့ရပြီး၊ အားလုံးကလည်း သူ့ကျေးဇူးကြောင့် လွတ်မြောက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ ဒီနတ်ဘုရားဓား ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လို့မရသလို ဒီအထွက်ထိပ် နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုလည်း စိတ်တိုင်းကျ ခေါ်ယူလို့မရဘူး။ ဒီဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားမှာ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ရဲ့ စွမ်းအားရဲ့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဆိုလိုတာက ယန်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် (ယန်နတ်ဘုရား) ပညာရှင်တစ်ဦးရဲ့ စွမ်းအား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်။ ဒီစွမ်းအားဟာ မိုနိုဂိုတာရီလို ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ…၊ တကယ်လို့, ငါသာ ဒီဓားကို စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအား အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်မယ်ဆိုရင်, ဟုန်ရွှန်ကျိလို လူသား အင်မော်တယ်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ဖို့ မခက်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ တခြားဘယ်သူမှ ငါ့ကို သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်တုန်းက ကောင်းကင်မြွေ ဘုရင်မ ရှင်းမိုဟာ သူမကိုယ်ပွားကို သုံးပြီး ငါ့ကို လိုက်ဖမ်းတုန်းက ငါ့ကို အသက်အန္တရာယ်ကြုံရတဲ့ အခြေအနေထိ တွန်းပို့ခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းကလည်း ဒီနတ်ဘုရားဓားလည်း ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ငါ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ ရှင်းမိုရဲ့ ကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချင်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ အခု မင်းတို့ သိသွားပြီဆိုတော့ လျှောက်မပြောမိစေနဲ့။”

ချန်ပီယံမြို့စားက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားသည်။ “ခုနက ဘယ်သူလဲ။ ဒီလို စွမ်းအားမျိုးနဲ့ ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓားက အလွန်အမင်း အန္တရာယ် မရှိဘဲ သူ့သခင်ကို ကာကွယ်ဖို့ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဆိုလိုတာက, အခုနက ငါဟာ သေလုနီးပါး အခြေအနေမှာ ရှိနေခဲ့တယ်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းလားလား..၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ငါ့ကို သတ်ချင်တာ။ ဟွန်း၊ ကျားက သူ့ရဲ့အဆွယ်ကို ထုတ်မပြတော့, ငါ့ကို ဖျားနေတဲ့ ကြောင်လို့ ထင်နေကြပုံပဲ။”

ယူလူလက်သည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ စကားများကို နားထောင်နေပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားကာ၊ တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပုံရဟန်ဖြင့် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ “မြို့စားက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့လူပဲ။ ငါးနှစ်သား အရွယ်မှာ ကောင်းကင်က ဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခု ကျလာတာကို မြင်ပြီး ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ, သွေးပူဇော်မှု ပြုလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို ချက်ချင်း သိခဲ့တာလား။ မြို့စားက တာအိုပညာကို သင်ယူထားတာလား။ ဒါပေမဲ့ တာအိုပညာရှင် ဖြစ်ရင်တောင်, လူတစ်ယောက်ဟာ သူရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို သွေးထဲ ပေါင်းစပ်ပြီး မှော်လက်နက်နဲ့ ဆက်သွယ်မူရှိဖို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း သန့်စင်ဖို့ လိုသေးတယ်။ ဒါမှ မှော်လက်နက်က ခံစားမိမှာ။ အဲဒါက မှော်လက်နက်ကို ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေးတာပဲ။ တာအိုပညာတွေထဲမှာ သွေးစက်ချပြီး သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုတာမျိုး မရှိဘူး။ ဒါက မြို့စားကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ သွေးပူဇော်ခြင်း နည်းလမ်းများ ဖြစ်နိုင်မလား။”

“သွေးစက်ချပြီး သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း” အဲဒါက သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အထွတ်အထိပ် နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ မင်းတို့ မသိတာ သဘာဝကျပါတယ်။' ချန်ပီယံမြို့စား၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်းက ယူလူလက်၏ ပါးပြင်လေးကို ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ “ငါလည်း တာအိုပညာ ကျင့်ကြံချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ မွေးဖွားတုန်းက တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ငါ့အပေါ် တာအိုပညာတစ်ခု သုံးခဲ့ပြီး၊ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းစေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန်ဟာ ငါ့မှာ တခြားလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သိမှာ မဟုတ်ဘူး...။ မင်းတို့က ငါ့မိန်းမတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ ဒါကို ပြောပြတာ၊ ဒါပေမယ့် အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကိုတော့ နောက်မှ ပြောပြမယ်။”

“ကောင်းပြီ! ဖန်ဆင်းရှင်ဗူးသီးထဲ ဝင်ကြစို့။ အဲဒီလူက နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို လုသွားပေမယ့် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးနဲ့ ငါ့မှာ သိမ်မွေ့တဲ့ ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အဲဒီလူက ခုနက ငါ့ကို အန္တရာယ် ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီး ငါ့ကို သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တောင် ရှိခဲ့တယ်။ သူ ဂုဏ်ယူနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ လူသားနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ လိုအပ်ပုံရတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ လောကကြီးကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို မိန်းမများစွာကိုလည်း ငါ့ကို ခစားအောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ၊ ငွေငါးမန်းဘုရင်မ၊ ညှို့ငင်မြေခွေးဘုရင်မ။ ကမ္ဘာပေါ်က မဟာနတ်ဆိုး အင်မော်တယ်ရှစ်ပါးထဲ အပါဝင်ဖြစ်တဲ့ အဲဒီမိန်းမတွေထဲက တစ်ယောက်ကိုမှ ငါ မပိုင်ဆိုင်သေး ဘူး။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဖန်ဆင်းရှင်ဗူးသီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“အလို ကောင်းကင်ဘုံ…၊ ဒဏ္ဍာရီလာ သူတော်စင် ဓားဖြစ်တဲ့ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားက တကယ်ပဲ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာလား။ ဒါကြောင့် ဒီလူဟာ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေ အများကြီးရပြီး၊ သူ့ရဲ့ သြဇာအာဏာက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဓားဟာ ဉာဏ်ပညာ၊ သတ္တိ၊ စေတနာ၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနဲ့ ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အတွေးကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာတစ်ခုပဲ။ သူက ဓားရဲ့ အစစ်မှန် စွမ်းအားကို မထုတ်ဖော်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီဓားက သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိပုံမပေါ်ဘူး။ မဟုတ်ရင်,တကယ်လို့, သူသာ ဒီဓားကို သူ့ဆန္ဒအတိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်, သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို မထုတ်ဖော်နိုင်ရင်တောင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ တကယ်ကို ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ သူဟာ မိုနိုဂိုတာရီနဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လောက်တယ်။”

ကောင်းကင်ယံရှိ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များထဲတွင်…။

ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ရစ်ပတ်ကာ ကောင်းကင်တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသည်။

ခုနက ဤ နတ်ကျောက်တုံး ကို လုယူစဉ် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ မှော်စွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူသည် ချန်ပီယံမြို့စားကို စွမ်းအားအပြည့် အသုံးပြုကာ ရိုက်ချခဲ့သည်။ သူ့ရည်ရွယ်ချက် တစ်ဝက်မှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို စွပ်စွဲရန်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ဝက်မှာ ချန်ပီယံမြို့စား၏ အစစ်မှန် စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သည့် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကိုပင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု သူ မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဤဓား၏ စွမ်းအားသည် သာမန် သိုင်းကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ကူးထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ချန်ပီယံမြို့စားသည် ထိုဓားကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိသလို ၎င်း၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကိုလည်း ပြသနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း, ဓားက သူ့ကို အစွမ်းထက်စေပြီး၊ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များကို တားဆီးနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် နတ်လင်းယုန်ဘုရင်ပင်လျှင် သူ့အမိန့်ကို အဘယ်ကြောင့် နာခံခဲ့သည်ကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဝှီး…။

ဟုန်ယွိသည် မိုင်ရာချီ ပျံသန်းသွားစဉ် ရုတ်တရက် သူ့နောက်မှ လေထု ဆုတ်ဖြဲသွားသည့်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ အပြည့်အဝ လင်းလက်လာသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားချီကို ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဆယ်မိုင် ရှည်လျားသော ရွှေရောင် အလင်းသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ၏ အကာကွယ်စွမ်းအားကို ဖြတ်တောက်ကာ အဝေးမှနေ၍ သူ့ဆီသို့ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး။ ဒီဓားချီက အရမ်း ပြင်းထန်တယ်။ ဥဒေါင်းဘုရင်ရဲ့ ဓါတ်ငါးပါး ဓားချီအကာကွယ် စွမ်းအားတောင် ဒီဓားချီရှေ့မှာ ကလေးကစားသလိုပဲ။ စစ်နတ်ဘုရားနတ်ဆိုးကျမ်း။”

ဟုန်ယွိသည် ဤထိတ်လန့်ဖွယ် ဓားချီကို မြင်သောအခါ, သူ၏ အတွေးများသည် ဓားချီ၏ အော်ရာကြောင့် လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ ကျင့်ကြံထားသော စစ်နတ်ဘုရား နတ်ဆိုးကျမ်းသည် ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်၏ တာအိုပညာကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ဤ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် အတွေးတစ်ခု သူ့စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်သွားပြီး၊ လေထဲတွင် အရင်ကထက် အဆတစ်ရာ ပိုကြီးသော စစ်နတ်ဘုရား ရုပ်တုတစ်ခုသည် လျှပ်စီးများကြားတွင် ရပ်နေသည်။

ဤစစ်နတ်ဘုရားသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အောက်သို့ဖိချရင်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမီးဖိုကို အသုံးပြုကာ ဓားချီကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဘန်း…။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ စစ်နတ်ဘုရားသည် ဓားချီကြောင့် ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသော်လည်း ဓားချီသည်လည်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ကြီးမားသော ရေကာတာဖြင့် ယာယီ ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဤပိတ်ဆို့မှုအပြီးတွင် ဟုန်ယွိသည် နောက်ထပ် ဆယ်မိုင်ကျော် ထပ်မံ ရှေ့တိုးနိုင်ခဲ့သည်။

“စစ်နတ်ဘုရား ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း။”

ဟုန်ယွိသည် သူ့လက်ကို ထပ်မံဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဧရာမ စစ်နတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီးသည် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာပြီး ဓားချီကို ဆက်လက် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ဓားချီဖြင့် ချက်ချင်း အမှုန့်ဖြစ်အောင် ခုတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

“ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်။ မင်းရဲ့ ဒီဓားချီက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ။”

ဟုန်ယွိသည် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူ၏အတွင်း၌ ဆန္ဒတစ်ခု လှိုင်းထလာသည်။ သူသည် လျှပ်စီးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန္ဒပင်လျှင် တိုက်ခိုက်မောင်းထုတ်ကာ ဝါးမျိုခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား ၏ ဓားချီဖြစ်နေလျှင်ပင် ၎င်း၏ အစစ်မှန်စွမ်းအားက မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို သိလိုသည်။

စစ်နတ်ဘုရား တစ်ပါးပြီးတစ်ပါးသည် အဆက်မပြတ် အသတ်ခံနေရသော်လည်း ဓားချီရှေ့တွင် အဆက်မပြတ် ပြန်လည် ရှင်သန်ထမြောက် နေသည်။

ကိုးဆယ့်ကိုးကြိမ် ပြန်လည် ရှင်သန်ထမြောက်ပြီးနောက် ဤဓားချီသည် နောက်ဆုံးတွင် အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိသည် နောက်ထပ် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ ဓားချီကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင် အလင်းများသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နွေဦးမိုးခြိမ်းသံ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားပြီး တိမ်များနှင့် မိုးရွာခြင်း ရပ်ဆိုင်းသွားသည်။

“ဟုန်ယွိ၊ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ မင်း မိုးကြိုးဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် တခြားနေရာကို ရောက်သွားတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်။”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြူခိုးတိမ်တစ်ခု လှုပ်ရှားလာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ချင်ယင်းရှာနှင့် ရွှေပင့်ကူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

“မြန်မြန် ပြန်ဆင်းတော့၊ အခုချက်ချင်း စကြာဝဠာ အိတ်ကို ထုတ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးနဲ့ ချန်ပီယံမြို့စားကြားက ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ဒီနတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို အထဲထည့်ရမယ်။ ငါ ပထမဆုံး မိုးကြိုးကပ်ဘေးအလွှာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီ။ အခု မှော်ပညာက အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာပြီ။ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးရဲ့ နတ်ဘုရား ခုနစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားကို အကူအညီနဲ့ဆို, ငါတို့သုံးယောက်ဟာ စကြာဝဠာအိတ်ကို လှုပ်ရှားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လောက်ပြီ။” ဟုန်ယွိသည် ချင်ယင်းရှာကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ စကြာဝဠာအိတ်၊ တက်လာခဲ့စမ်း”။

ချင်ယင်းရှာက သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူ့အရေပြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမ အိတ်တစ်လုံးသည် အောက်မှ ပျံတက်လာသည်။

နှစ်ဦးသား ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီး၊ အတွင်းတွင် ကြည်လင်တောက်ပသော အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် စကြာဝဠာ အိတ်အတွင်းရှိ အသေးစား စကြာဝဠာလေး ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိ၊ ရွှေပင့်ကူနှင့် ချင်ယင်းရှာတို့သည် အတွင်းသို့ ပျံဝင်သွားကြသည်။ ထို့နောက် အက်ကွဲကြောင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပိတ်သွားပြီး ဧရာမ အိတ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် လူ့အရေခွံအိတ်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်လာသည်။ ၎င်းမှ မရေမတွက်နိုင်သော ကြည်လင်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲမှုဖြင့် အိတ်တစ်ခုလုံး သဲလွန်စ မကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိသည် စကြာဝဠာအိတ်ဖြင့် နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားပြီးနောက် အက်ကွဲကြောင်းထဲတွင် နောက်ထပ် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်လာခဲ့သည်။ အတွင်းမှ ချီစီးကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအများအပြား၏ အတွေးများသည် အောက်ရှိ မြေပြင်သို့ ရောက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့အောက် တွင် အစိမ်းရောင် မိုးမခစံအိမ်၏နောက်က တောင်ကုန်း မဟုတ်ဘဲ အနောက်ဘက်တောင်တန်း ဖြစ်နေသည်။

ချင်ယင်းရှာနှင့် ရွှေပင့်ကူတို့သည် ဟုန်ယွိနှင့် ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားမိသောကြောင့် သူမတို့၏ ဓမ္မပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ကာ ဟုန်ယွိကို ရှာဖွေရန် ပျံတက်လာခဲ့ကြသည်။

“ဒါ အနောက်ဘက် တောင်တန်လား။”

ရှုပ်ထွေးနေသော သစ်ပင်များ၊ လှိုင်းထနေသော သစ်တောများ၊ တောင်များနှင့် တောဝက်၊ ဝံပုလွေ၊ ကျား၊ ကျားသစ်နှင့် စပါးကြီးမြွေများကို ကြည့်ရင်း ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဤနေရာက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ မိုင်ရာချီကျယ်ဝန်းသော အနောက်ဘက်တောင်ကုန်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

“မြို့စား၊ ဒီမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။” နတ်လင်းယုဘုရင်က ပြောသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ ပြည့်နေပြီး စိတ်ပျက်ဖွယ် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ သူ၏ ခေါင်းတွင် အပေါက်တစ်ခု ရှိပြီး ဆေးဖြင့် ပတ်တီးစည်းထားသည်။ သူသည် ခုနကမှ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးဖြင့် ထိမှန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သာ သန်မာမှု မရှိပါက ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

“ဒီအာရုံခံစားမူက ဘယ်လိုလုပ် ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲ။ သူလည်း ဖန်ဆင်းရှင်ဗူးသီးလို ဓမ္မပစ္စည်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားလို့လား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”

ဤအချိန်တွင် ချန်ပီယံမြို့စားသည် အခြေအနေက မည်မျှ အန္တရာယ်ရှိပါစေ သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ပေ။ ယင်းအစား သူ ဒေါသထွက်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ အားလုံးသည် လျှို့ဝှက်နက်နဲသော ဤလူငယ် မြို့စား၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

“ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ခိုးယူရဲတဲ့သူ မှန်သမျှ ငါ သတ်ပစ်မယ်။”

ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားပြီး၊ အဆုံးမဲ့ အဆုံးမဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကြီးမားသော အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်အောက်ခံများအားလုံး ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

အစိမ်းရောင် မိုးမခစံအိမ်၏ လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း…..။

မူလက အခန်းသည် ဗလာဖြစ်နေသော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ကြည်လင်သော အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ကြည်လင်သော အလင်းအတွင်းဝယ် လူ့အရေခွံအိတ် တစ်လုံး တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာပြီး အိပ်ရာပေါ်သို့ လွင့်မျောလာသည်။

ထို့နောက် အိတ်အတွင်းမှ နောက်ထပ် ရှင်းလင်းသော အလင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဟုန်ယွိ၊ ချင်ယင်းရှာနှင့် ရွှေပင့်ကူတို့သည် ထွက်လာကြသည်။