အခန်း (၃၀၉-၃၁၀)

အခန်း (၃၀၉)။

“ဒီချန်ပီယံမြို့စားက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုကံကောင်းခြင်းမျိုးတွေ ရှိနေတာလဲ။ သူက ဒီလို နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားနဲ့တောင် ဆုံတွေ့နိုင်ခဲ့ရုံမကဘူး၊ သူ့လက်ထဲတောင် အရယူလာနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူ့လက်သီးဆန္ဒနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဒီထဲကို အတင်းအကျပ် အမှတ်အသား ထည့်သွင်းကာ၊ သူ့ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နာခံတတ်တဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက် ဖြစ်စေချင်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုမျိုး မသန့်စင်ရသေးတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားဟာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာမှာတောင် မတော်တဆ မွေးဖွားလာနိုင်ခြင်း မရှိဘူးဆိုတာ မင်းတို့ သိထားရမယ်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှာ မက်မွန်ပင်တွေနဲ့ မြရောင်မက်မွန်ပင်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိပြီး အများစုက နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ လူသား သန္ဓေသား အဖြစ် မွေးဖွားလာတာ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိခဲ့ပြီး၊ အဲဒါကိုလည်း နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် ဖြိုခွဲရုပ်သေးလုပ်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့တယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူက ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်ဟာ ရှေးဦးကာလ နတ်ဘုရား လက်နက်တွေထဲမှာ ပထမအဆင့် သတ်မှတ်ခံရတယ်။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား ထက်တောင် အစွမ်းထက်တယ်။”

စကြာဝဠာအိတ်ထဲက ထွက်လာပြီးနောက်….၊

ချန်ယင်းရှာနှင့် ရွှေပင့်ကူ နှစ်ဦးစလုံးသည် အံ့အားသင့်နေကြပြီး၊ ဟုန်ယွိတစ်ယောက်သာ အနည်းငယ် ပိုကောင်းပုံရသော်လည်း သူ၏ မျက်ခုံးများက တင်းတင်းကြုတ်လျက် ရှိသည်။

ချန်ယင်းရှာက စကားပြောရင်း သက်ပြင်းရှည် ချလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှု နှစ်မျိုးလုံး ထင်ဟပ်နေသည်။

ရွှေပင့်ကူကမူ သူမ၏ လျှာကို ထုတ်ကာ ခေါင်းကို ရမ်းခါနေပြီး သူမ၏ ဆံပင်ကျစ်ဆံမြီး နှစ်ခုသည် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လှုပ်ခါယမ်းနေသည်။

“ငါသာ စစ်နတ်ဘုရား နတ်ဆိုးကျမ်းကို ကျင့်ကြံမထားဘူးဆိုရင် ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓားရဲ့ တိုက်ချက်တစ်ချက်ကိုတောင် ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ယင်းရှာ၊ မင်း ခုနက တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓားလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီဓားကရော ဘယ်လို ဓားမျိုးလဲ။”

ဟုန်ယွိက မေးလိုက်သည်။

“အဲဒီဓားက တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ပထမဆုံး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင် သန့်စင်ပြုပြင်ထားတဲ့ အမြင့်ဆုံးဓားတစ်လက် ဖြစ်ပြီး၊ ဆက်ခံသူ သူတော်စင် မိန်းမပျိုတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိသင့်တယ်။ အခုဆိုရင် သူတော်စင် မိန်းမပျို ဆုမူရဲ့လက်ထဲမှာ ရှိနေမှာ သေချာပါတယ်။” ချန်ယင်းရှာက သူမ၏ အတွေ့အကြုံများနှင့် ဗဟုသုတများကို ပြန်ပြောပြသည်။

အခုနက စကြာဝဠာအိတ်ထဲမှာ ဟုန်ယွိသည် သူ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူမအား ပြောပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ယင်းရှာသည် စကြာဝဠာအိတ် အတွင်းရှိ သန့်စင်ရသေးသော နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကိုလည်း မြင်ခဲ့ရသည်။

“ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓားနဲ့ ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓားအကြောင်း ခဏထားဦး။ ဒီ သန့်စင်ရသေးတဲ့ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားကို ချန်ပီယံမြို့စားက သူ့သွေးနဲ့ အချိန်အကြာကြီး ကျွေးမွေးပြီး အားဖြည့်ပေးထားတာ။ သူ အပြည့်အဝ မမွေးဖွားသေးပေမယ့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားဟာ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို သယ်ဆောင်ထားတယ်။ သူ ပေါက်ဖွားလာရင် ကမ္ဘာလောကကြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ အထဲပြန်ဝင်ပြီး ကြည့်ရအောင်။ ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားကို ဖိနှိပ်ပြီး၊ မမွေးဖွားအောင် တားဆီးမယ်။ ပြီးရင်, ချန်ပီယံမြို့စား ထားခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်။”

ဟုန်ယွိသည် သူ့လက်ညှိုးကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်၊ “ဒီချန်ပီယံမြို့စားက ကံကောင်းလွန်းတာတော့ သေချာတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလောကကြီးမှာ ဘယ်သူကရော ကံမကောင်းတာ ရှိလို့လဲ။ ကံကောင်းမူကို ကြုံတွေ့ရတာ သူတစ်ယောက်တည်းမှ မဟုတ်တာ။ မင်းနဲ့ ငါတို့လည်း ဒီနေ့လို အောင်မြင်မှုမျိုးတွေ ရရှိခဲ့ဖို့ ကံကောင်းမှုတချို့ မရှိခဲ့ဘူးလား။ အရင်းအမြစ်ကို လိုက်ရှာနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီလူရဲ့နောက်ကြောင်းက တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာမှာပါ။”

“ဒါက သဘာဝပဲ။ လောကမှာ အခွင့်အရေးနဲ့ ကံကောင်းခြင်း ရှိသူတွေ အများကြီးပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာကို ပြန်တွေးကြည့်ရင် ငါဆို ပင်လယ်ထဲက သာမန် ငွေငါးမန်း တစ်ကောင်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားတဲ့ ဆရာသခင်က အလင်းပြပြီးနောက်မှ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ငါ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ပြီး လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တာ။ ဟုန်ယွိ၊ မင်းလည်း မတော်တဆ အတိတ်ကျမ်းကို ရခဲ့လို့ အခုလို အောင်မြင်မှုတွေ ရခဲ့တာ မဟုတ်လား။”

ချန်ယင်းရှာက ပြုံးလိုက်သည်၊ “ဒါပေမယ့် ဒီလူရဲ့ ကံကောင်းမှုကြီးတော့ အရမ်းကို များလွန်းပါတယ်။ သူက ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓားကိုတောင် ရခဲ့တာ။”

ဤကမ္ဘာလောကကြီးတွင် ကံကြမ္မာကောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတွေ များစွာရှိပြီး၊ ပါရမီရှင်များသည်လည်း မည်သည့်အခါမှ မရှားပါးခဲ့ဘူး။ ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ကံကောင်းမှုအတွက် အစပိုင်းမှာ အံ့ဩခဲ့ကြသော်လည်း သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူတို့၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စကြာဝဠာအိတ်ကို ဖွင့်ကာ လုံးပတ် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး၊ အမြင့်ပေလေးဆယ်မှ ငါးဆယ်အထိ ရှိသော အသေးစား စကြာဝဠာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအသေးစား စကြာဝဠာ အတွင်း၌ ကြည်လင်သော အလင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး “နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား” သည် အဆုံးမဲ့ ကြည်လင်သော အလင်းဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ရစ်ပတ်ထားကာ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေတွင် ရပ်တန့်နေသည်။

လေထဲသို့ ပျံသွားပြီးနောက် ဟုန်ယွိ၊ ချန်ယင်းရှာနှင့် ရွှေပင့်ကူတို့အားလုံးသည် ဤနတ်ဘုရားကျောက်တုံး၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို လုယူစဉ်က ခဏတာသာ ကြည့်ခဲ့ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို အသုံးပြု၍ အသေးစိတ် စစ်ဆေး ကြည့်ရှုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ဤကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးရန် လုံလောက်သော အချိန် ရရှိခဲ့ပြီ။

ဤနတ်ဘုရားကျောက်တုံးသည် ကြက်ဥပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် မထွင်းထုရသေးသော ကျောက်စိမ်းရိုင်းတုံးကြီး ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံအသွင်အပြင်သည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ကြည်လင်မှုအတွင်း၌ မြအရောင်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ ၎င်းသည် မထွင်းထုရသေးသော ကျောက်စိမ်းတုံးကြီးနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။

နတ်ဘုရားကျောက်တုံးပေါ်တွင် အပေါက် ကိုးခုရှိပြီး လူသားတို့၏ အသက်ရှူသံကဲ့သို့ ပူနွေးသည့် ချီအမျှင်တန်းများသည် အပေါက်များမှ ထွက်ပေါ်နေကာ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်ခုလုံးကို သက်ရှိအရာဝတ္ထုတစ်ခုလို ဖြစ်စေသည်။

ဤအပေါက် ကိုးခုသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ဒွါရကိုးပေါက်နှင့် တူညီသည်။

သို့သော် ထိုအရာက ဘာမျှ မဟုတ်သေးပေ။ မှိန်ဖျော့ဖျော့ မြအရောင်သမ်းနေသော ကျောက်စိမ်းအတွင်း၌ အသားသွေးနဲ့ ပြုလုပ်ထားသည့် သန္ဓေသား တစ်ခုကို ဝိုးတဝါး မြင်နိုင်ပြီး ၎င်းသည် မိခင်၏ သားအိမ်အတွင်းရှိ သန္ဓေသားနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။

သို့သော် ဤသန္ဓေသားသည် အလွန်ကြီးမားပြီး သာမန်လူတစ်ဦး၏ အရွယ်အစားရှိသည်။

ထို့ပြင် ဤသွေးအသား သန္ဓေသားသည် ကျောက်တုံးအတွင်း၌ ရှိနေပြီး၊ ၎င်း၏ နှလုံးခုန်သံက ဆက်လက်ခုန်နေဆဲဖြစ်ကာ၊ ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအားကို ပြသနေသည်။ မည်သူမဆို ဤသွေးအသား သန္ဓေသား၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း သွေးချီများ ပါဝင်နေသည်ကို ခံစားနိုင်သည်။

ဤသွေးချီသည် အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိ၏ တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားသိရှိမှုအရ၊ ၎င်းသည် ထိုနေ့က အနောက်ဘက် တောင်တန်းရှိ သူ့မိခင်သင်္ချိုင်းတွင် ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည့် စွမ်းအားကဲ့သို့ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။

“ဒီသန္ဓေသားဟာ မွေးဖွားလာတာနဲ့ လူသားအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံပြီး ကြီးထွားနိုင်တယ်။ စိတ်ဝိညာဉ် ဖြိုခွဲရုပ်သေးရဲ့ သန္ဓေသားက အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးဘူး။ မှော်လက်နက်အဖြစ် သန့်စင်ပြီးတာနဲ့ သူဟာ ဆက်လက် ကြီးထွားဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျောက်တုံးထဲက ဒီဝိညာဉ်သန္ဓေသားကတော့ မတူဘူး။”

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ အတွေးများကို အသုံးပြုကာ ဤနတ်ဘုရားကျောက်တုံး ပတ်ပတ်လည်တွင် တဖြည်းဖြည်း ရစ်ပတ်ပြီး အတွင်းရှိ ကလေး သန္ဓေသားဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ဤနတ်ဘုရားကျောက်တုံး၏ အပြင်ဘက်တွင် အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော သွေးချီထက် အားမနည်းသည့် အားကောင်းသော သွေးချီများ ရှိသော်လည်း ၎င်းတွင် ကိုယ်ပိုင် လက်သီးဆန္ဒ မရှိပေ။ ထို့ပြင် ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် သန့်စင်သော ယန် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏အတွေးများက ပိုမို ဖြောင့်မတ်သဖြင့် သူ့အပေါ် သွေးချီ၏ ထိန်းချုပ်မှုက ပိုမို အားနည်းလာခဲ့သည်။

သူ၏အတွေးများသည် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်နှင့် မထွင်းထုရသေးသော ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံး၏ အတွင်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး သန္ဓေသားနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်။

ဟိန်း…၊ ဟိန်း….၊ ဟိန်း…။

နတ်ဘုရားကျောက်တုံး အတွင်းရှိ သန္ဓေသားသည် ဟုန်ယွိ၏ အတွေးများနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် အန္တရာယ်ကို ကြုံတွေ့ရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ချန်ယင်းရှာ သည် အတွင်း၌ သန္ဓေသား လှုပ်ရှားနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ ခြေလက်များ လှုပ်ယမ်းနေကာ ပြင်းထန်ပြီး၊ အားကောင်းသော သွေးချီလှိုင်းများက လှိမ့်တက်လာပြီး လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို အနည်းငယ် တုန်ခါစေခဲ့သည်။

ရွှေပင့်ကူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ယိမ်းထိုးသွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ချန်ယင်းရှာပင်လျှင် သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သွေးချီလှိုင်းများက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ မတိုက်ခတ်စေရန် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ရသည်။

“တကယ်ပဲ၊ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက ဒီသန္ဓေသားအပေါ် အရမ်းကို နက်ရှိုင်းနေတာပဲ။ ဒီ သန္ဓေသားရဲ့ အသိစိတ်ဟာ မူလက အနှိုင်းမဲ့ စင်ကြယ်ပြီး ညစ်ညမ်းမှု ကင်းမဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အခု ငါ့ရဲ့ အတွေးတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွန်းလှန်နေတယ်။ ပြီးတော့ သန္ဓေသားရဲ့ အတွေးတွေထဲမှာ နောက်ထပ် ချန်ပီယံမြို့စား တစ်ယောက်ကို ငါ ခံစားရတယ်၊ သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက သူနဲ့ အတိအကျ တူညီနေသလိုပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ဘန်း…။

နတ်ဘုရားကျောက်တုံးမှ ကျယ်လောင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပူနွေးသော လေလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

၎င်းသည် ဟုန်ယွိ၏ အတွေးများက သန္ဓေသား၏ တွန်းလှန်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တိုက်ရိုက် ကွဲကြေသွားခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤသန္ဓေသားသည် ကိုယ်ခံပညာကို မကျင့်ကြံရသေးသလို လက်သီးဆန္ဒကိုလည်း စုစည်းထားခြင်း မရှိသေးပေ။ ၎င်းသည် သန်မာသော၊ လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦးကဲ့သို့ မွေးရာပါ သွေးချီ ဗီဇကို အားကိုးပြီး သူ့အတွေးများကို တွန်းလှန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဤသန္ဓေသား၏ စိတ်နေစိတ်ထားသည် ချန်ပီယံမြို့စားကဲ့သို့ပင် မာနကြီးပြီး၊ အာဏာရှင်ဆန်ကာ၊ ပိုင်လိုစိတ် ပြင်းထန်သည်။

သူပေါက်ဖွားလာပါက နောက်ထပ် ချန်ပီယံမြို့စားတစ်ဦး၏ သက်ရှိကိုယ်ပွားတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည့် ချန်ပီယံမြို့စားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့အပြင်, ဤကိုယ်ပွားသည်လည်း သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး လက်သီးဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်ကာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာလိမ့်မည်။

“ဒီအရာသာ အောင်မြင်စွာ မွေးဖွားလာခဲ့ရင်, ချန်ပီယံမြို့စားဟာ တကယ်ကို လောကမှာ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး၊ အဆုံးမဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လာလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓား နဲ့ ဒီကိုယ်ပွားတို့နဲ့ဆိုရင် မင်ရှန်ကျိတောင် (မိုနိုဂိုတာရီ) သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်လောက်ဘူး။” ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။

“အရင်ဆုံး ဒီနတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ချိတ်ပိတ်ပြီး၊ သူ ပေါက်ဖွားမယ့်အရေးကို တားဆီးရမယ်။ ပြီးရင် သန္ဓေသားထဲက စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးစေတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်။ သူ့ကို သူ့ပင်ကိုယ် ဖြူစင်မှုဆီ ပြန်ရောက်ပါစေ။ ပြီးမှ တခြားကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးကြမယ်။” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။

“မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး၊ ဒီနတ်ဘုရားကျောက်တုံးထဲ ပြန်လည်ဝင်စားမယ်ဆိုရင်, မင်းဟာ လူသားအင်မော်တယ်အဖြစ် ပြန်လည် မွေးဖွားလာလိမ့်မယ်။ ဒီဝိညာဉ်သန္ဓေသားကို တခြားသူတွေရဲ့ လက်ထဲ ဘယ်တော့မှ မရောက်ခံသင့်ဘူး။ အထွက်ထိပ် စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့ခြင်းတာအိုကို ကျင့်ကြံ တဲ့ မင်ရှန်ကျိလို လူမျိုးတောင် သိရင် လာလုလိမ့်မယ်။ လူသားအင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာ ယန်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို (ယန်နတ်ဘုရား) ရောက်ဖို့ သော့ချက်ပဲ။ ဒီလောကကြီးမှာ၊ ဒီစကြာဝဠာကြီးမှာ ဘယ်ကျင့်ကြံသူကရော ယန်နတ်ဘုရား မဖြစ်ချင်သူ ရှိမလဲ။”

ချန်ယင်းရှာသည် အနှိုင်းမဲ့ တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။” ဟုန်ယွိက ပြောပြီး သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ စကြာဝဠာအိတ် အတွင်း၌ အဆုံးမဲ့ ကြည်လင်သောအလင်းများသည် ဤအလင်းတန်းနှင့်အတူ စုဝေးလာခဲ့ပြီး မသန့်စင်ရသေးသော ကျောက်စိမ်းတုံးကြီးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်ကာ လေးထောင့်ပိရမစ်ပုံစံ အဖြစ် လုံးဝ စုစည်းလိုက်သည်။

ကြည်လင်သောအလင်းသည် နတ်ဘုရားကျောက်တုံး အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သော်လည်း သန္ဓေသား၏ သွေးချီက ပြန်လည် တွန်းထုတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကြည်လင်သောအလင်းသည် ရေကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေပြီး၊ ပျံ့နှံ့နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဟုန်ယွိသည် စကြာဝဠာအိတ်၏ လေဟာနယ်ဆန္ဒကို အသုံးပြု၍ ချန်ပီယံမြို့စား သန္ဓေသား အတွင်း၌ စိုက်ထားခဲ့သော ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို လုံးဝ သန့်စင်အောင် ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

“ယင်းရှာ၊ မင်း ဒီစကြာဝဠာအိတ်ထဲမှာပဲ ကျင့်ကြံပါ။ ငါ အပြင်ထွက်ဦးမယ်။ ဒီရက်တွေမှာ ငါ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးနဲ့အတူ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်းရဲ့ အပ်စိုက်မှတ်တွေကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံဖို့ လိုတယ်။ မင်းက အတိတ်ကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကျင့်ကြံပြီးပြီ။ မကြာခင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ခံယူတော့မယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတဲ့နောက် အစစ်မှန် မိုးကြိုးကပ်ဘေးက ဘာလဲဆိုတာ ငါ နားလည်သွားပြီ။ ကိုယ့်ရဲ့ အတွေးတွေကို အသုံးပြုပြီး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တာ၊ စကြဝဠာရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဝါးမျိုတာ၊ နှလုံးသား နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖြတ်တာပဲ။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး အတွင်းမှာ ဘာမှော်လက်နက်ကိုမှ အသုံးပြုလို့ မရဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုတည်းအပေါ်ကိုပဲ အားကိုးရတာ။”

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြတ်သန်းမှု အတွေ့အကြုံကို ချန်ယင်းရှာနှင့် ရွှေပင့်ကူတို့အား ပြန်ပြောပြသည်။

“ကိုယ့်ရဲ့အတွေးနဲ့၊ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အတွေးတွေကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တာ။ စကြဝဠာရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဝါးမျိုတာ၊ နှလုံးသားနတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖြတ်တာလား..။ ဒါဆို, မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး အတွေးတွေကို အသုံးပြုပြီး နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်တာနဲ့ ကျင့်စဉ်ပညာကို အဆင့်မြှင့်တင်တာပေါ့။ ဒါက မိုးကြိုးကပ်ဘေးရဲ့ အစစ်မှန် အဓိပ္ပာယ်ပေါ့။” ချန်ယင်းရှာက ထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စတင် စဉ်းစားသည်။

ဟုန်ယွိလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ချန်ယင်းရှာသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအတွက် ကျင့်ကြံ၍ ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည်လည်း ပျင်းရိမနေခဲ့ပေ။ သူသည် မကြာမီ ရောက်လာတော့ မည့် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အင်ပါယာ စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန်အတွက် သူ၏သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် မင်းသားယုထံမှ သတင်းများ ကြားခဲ့ရသည်။ တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်နှင့် ဟုန်ရွှန်ကျိ တို့သည် အစိုးရယန္တရားကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီးနောက် “အရာရှိများနှင့် မြင့်မြတ်သော မင်းမျိုးနွယ်များသည် တစ်စုတစည်းတည်းဖြစ်ရမည်။ အခွန်ငွေပေးဆောင်ခြင်းနှင့် ပြည်သူ့ ဝန်ထမ်းလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရမည်” ဟူသော မူဝါဒသစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထိုမူဝါဒသည် တော်ဝင်ချန် မင်းဆက် တစ်ခုလုံးရှိ မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဝင်များ၊ သူဌေးသူကြွယ်မိသားစုများ၊ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ တည်ရှိလာခဲ့သော မိသားစုကြီးများနှင့် ရာစုနှစ်များ စွာ အင်အားကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုများ၏ ဩဇာအာဏာကို အားနည်းသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အခွင့်ထူးခံ လူတန်းစား တစ်ရပ်လုံးကို ရင်ဆိုင်ခြင်းနှင့် တူညီသည်။ တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်၊ ဧကရာဇ်အကြံပေး၊ လူသား အင်မော်တယ်များနှင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တို့ပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ဧကရာဇ်ပင် အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ရန်အတွက် ဧကရာဇ်သည် ပညာရှင်များ၊ အရာရှိများ၊ မင်းမျိုး မင်းနွယ်များ၊ အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုများနှင့် ပူပေါင်းလုပ်ဆောင်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားရသည်။ ယခုအခါ ဧကရာဇ်သည် ဤအခွင့်ထူးခံ လူတန်းစားများ ၏ ဩဇာအာဏာကို အားနည်းစေရန် ရည်ရွယ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ကမ္ဘာပေါ်၌ မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုများ ဖြစ်ပွားပါက, ထိုအခွင့်ထူးခံ လူတန်းစားများသည် အကျိုးမြတ်များကို ဆုပ်ကိုင်ရန် စွမ်းအားရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ၊ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ပါက ၎င်းသည် ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွက် မယိမ်းမယိုင် ခိုင်မြဲသော အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာလိမ့် မည်။

ဤကဲ့သို့ ပြောင်းလဲမှုများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟုန်ယွိသည် တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်, ဤပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု တွင် လူတစ်ဦး၏ စွမ်းအား ပိုမိုကြီးမားလေ, ထိုလူ၏ လုံခြုံရေးကို ပိုမိုသေချာစေပြီး အကျိုးကျေးဇူးများ ပိုမိုရရှိနိုင်လေ ဖြစ်မည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ။

ဟုန်ယွိသည် ဤမူဝါဒသစ်ကို ထောက်ခံခြင်းလည်း မရှိသလို ဆန့်ကျင်ခြင်းလည်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမူဝါဒသစ်သည် အင်အားကြီး မိသားစုများနှင့် သူဌေးသူကြွယ်မျိုးနွယ်များကို ထိခိုက်စေပြီး နန်းတော်အတွက် အကျိုးရှိစေသော်လည်း သာမန်ပြည်သူများအတွက် ကောင်းကျိုး တစ်ခုမျှ ယူဆောင်လာမည် မဟုတ်ပေ။ နန်းတော်၏ အုပ်ချုပ်မှု ခိုင်မာလာပါက သာမန်ပြည်သူများတွင် မကျေနပ်မှုများ ရှိလာပါက သွေးထွက်သံယို ဆန္ဒပြမှုမျိုးပင် ပြုလုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင်, ဤလောကရှိ တာအိုပညာရပ်များ၏ စွမ်းအားသည် ပိုမို ထိန်းချုပ်ခံရလိမ့်မည်။

“ချန်ပီယံမြို့စားလည်း ဒီသတင်းကို သိပုံရတယ်။ ဒီပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုမှာ သူ ဘယ်အခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်မလဲ။ သူ့မှာ နောက်ထပ် အကြံအစည်တစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ငါ အမြဲ ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့ ဒီ အင်ပါယာ စာမေးပွဲမှာ အဲဒီမင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုက တပည့်တွေလည်း ထွက်လာကြမယ် ထင်တယ်။”

ဟုန်ယွိသည် စကြာဝဠာအိတ်ထဲက ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

နွေဦးမိုးခြိမ်းသံနှင့် နွေဦးမိုးသည် ရပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် တော်ဝင်ချန် မင်းဆက် တစ်ခုလုံးအပေါ်၌ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော တိမ်စိုင် တိမ်မည်းများ တည်နေသည်ကို မှုန်ဝါးစွာ မြင်နေရသည်။

“အရင်ဆုံး နားနောက်က ကောင်းကင်ဉာဏ်ရည်(ထျန်းချုံ) အာရုံခံအမှတ်နဲ့ နားထင်က ကောင်းကင်အလင်း (ထျန်းမင်) အာရုံခံအမှတ်ကို ကျင့်ကြံရမယ်။ ဒါဆို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေဟာ ပိုပြီး လျင်မြန်လာလိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိ အခု ကျင့်ကြံချင်နေသည့် အပ်စိုက်မှတ်နှစ်ခုမှာ “ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အပ်စိုက်အမှတ် နှစ်ခု” ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဉာဏ်ရည် အပ်စိုက်အမှတ်သည် နားနှစ်ဖက် နောက်မှာ ရှိပါသည်။ ကောင်းကင်အလင်း အပ်စိုက်အမှတ်က နားထင်မှာ ရှိသည်။

ဤအပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုသည် အကြားအာရုံနှင့် အမြင်အာရုံကို အသီးသီး ထိန်းချုပ်သည်။ ၎င်းတို့သည် “ကောင်းကင်နား”နှင့် “ကောင်းကင် မျက်လုံး”များကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် ဗုဒ္ဓသိုင်းပညာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ တိုးညှင်းဆုံး အသံများကို ကြားနိုင်ပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ သေးငယ်သော အလင်းများကို မြင်နိုင်ကာ၊ လူတစ်ယောက်ကို အနှိုင်းမဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ထက်မြက်လာစေသည်။

“ကောင်းကင်ဉာဏ်ရည်” နှင့် “ကောင်းကင်အလင်း” အပ်စိုက်အမှတ်များ။

ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ ဧကရာဇ် စာကြည့်ခန်းထဲတွင်……။

မီးခိုးရောင် သန်းနေသော ဆံပင်၊ နဂါးဝတ်ရုံတော်နှင့် နဂါးကိုးကောင် သရဖူ ဆောင်းထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ခရမ်းရွှေရောင် သရဖူ ဆောင်းထားပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ၊ ပညာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ အသားရေ ဖြူဖျော့ပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးမရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အတူတူ မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။

ဤနှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်အောက်ရှိ အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးက တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန် ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ဦးက ဧကရာဇ်အကြံပေး ဟုန်ရွှန်ကျိ ဖြစ်သည်။

“ရွှန်ကျိ၊ မင်းနဲ့ ငါဟာ ဘုရင်နဲ့ အမတ်အဖြစ် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် လက်တွဲခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား” တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ပြောသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ်၊ တစ်လနဲ့ ဆယ့်တစ်ရက် ရှိပါပြီ” ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်သည့် အမူအရာရှိနေပြီး၊ အခြား လူများကို နက်ရှိုင်းသော ငရဲဘုံနှင့် ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသည်ဟု ခံစားရစေ၏။ သူသည် တော်ဝင်ချန် မင်းဆက်၏ ဧကရာဇ် ယန်ဖန်ကိုပင် ဖုံးကွယ်မထားသည့် လွှမ်းမိုးခြင်းအငွေ့အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရှိ နတ်ဘုရားအားလုံး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

သို့သော် ဤဧကရာဇ်နှင့် အမတ်တို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားများသည် ဆန့်ကျင်ဘက် မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ သဟဇာတ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်သည် မွေးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းမရှိသည့် အသက်မဲ့တာအိုနှင့်တူပြီး၊ ဟုန်ရွှန်ကျိကတော့ မဟာ တာအို၏ လည်ပတ်မှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး၊ ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်တားမြစ်မည့် နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် တူတယ်။

ဤဧကရာဇ်နှင့် ဤအမတ်တို့၏ အတူတကွ ရပ်တည်စဉ် သူတို့၏ အငွေ့အသက်များနှင့် စိတ်နေသဘောထားကို မြင်သော အစစ်မှန် ပညာရှင်များ သည် သူတို့က သမိုင်းတစ်လျှောက် အသဟဇာတ အရှိဆုံးနှင့် အချင်းချင်း အယုံကြည်ဆုံး ဧကရာဇ်နှင့် အမတ် ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရလိမ့်မည်။

"တစ်လဝက်အတွင်းမှာ တော်ဝင် စာမေးပွဲတွေ ကျင်းပတော့မယ်။ ဒီတစ်ခါ ကျိ၊ ဇူ၊ ချန်၊ ဝမ်၊ မိုစတဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုတွေအပါအဝင် မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုဝင်တွေ အများအပြား ပါဝင်တာကို ငါ တွေ့ရတယ်။ စာဖြေသူ ကိုးထောင်ဟာ စတင်ဖို့ မြို့တော်ကို လာကြလိမ့်မယ်။ ဒီ စာဖြေသူတွေထဲမှာ တော်ဝင်နန်းတော်ထဲ ခိုးဝင်ချင်တဲ့ မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေလည်း ပါနေမယ်ထင်တယ်။” တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ပြောသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ မှန်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါ, အရှင်မင်းကြီးက မူဝါဒသစ်သတင်းကို ထုတ်ပြန်ပြီး လောကမှာရှိတဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုတွေနဲ့ လူကုံထံတွေကို စိန်ခေါ်လိုက်တယ်။ နှစ်ပေါင်းရာချီ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အင်အား စုဆောင်းထားတဲ့၊ အချို့မိသားစုတွေဆိုရင် ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း ထက်တောင် ပိုနက်နဲတယ်။ အဲဒီမိသားစုတွေဟာ ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်လာမှာ သေချာတယ်” ဟုန်ရွှန်ကျိက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

“ဒါနဲ့ ရွှန်ကျိ၊ မင်းမှာ ဟုန်ယွိ လို့ခေါ်တဲ့ သားတစ်ယောက် ရှိတယ်မဟုတ်လား။ သူလည်း အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ဖြေဆိုသူတွေထဲမှာ ပါတယ် မဟုတ်လား။” တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

အခန်း (၃၁၀)။

“ဟုန်ယွိ…။”

ဧကရာဇ် စာကြည့်ခန်း တွင်ရှိသော ဟုန်ရွှန်ကျိသည် တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ရုတ်တရက် ဟုန်ယွိ၏ အမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်၊ သူ၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး၊ ထက်ရှသော အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သို့သော် ဤထက်မြက်သော အရောင်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ လင်းလက်သွားသဖြင့် သူ၏ ရှေ့ရှိ တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်ပင်လျှင် သတိမထားမိလိုက် ပေ။

ထို့ပြင် ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ချီနှင့်သွေးတွင် အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် “ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရှိ နတ်ဘုရားအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသော” လူတစ်ယောက်၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

“ဒီကလေးဟာ မနှစ်က ကျောက်စိမ်းမြို့တော် ခရိုင်အဆင့် စာမေးပွဲမှာ ကျဲယွမ်အဖြစ် (ပထမ) အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ သူ့ကို ရွေးချယ်တဲ့ ဆရာက လီရှန်ကွန် ဖြစ်တယ်။ အဲဒီတုန်းက ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်အရ ကျွန်တော်မျိုးတောင် စာမေးပွဲခန်းမကို စစ်ဆေးဖို့ တာဝန်ပေးခံရတယ်။ ဒီကလေးရဲ့ အဖြေစာရွက်ကို မြင်တဲ့အခါ, ကျွန်တော်မျိုးက သူ့ကို ထပ်ပြီး လေ့ကျင့်စေချင်ခဲ့ပေမယ့် လီရှန်ကွန်က ကျွန်တော်မျိုးနဲ့ ငြင်းခုန်ပြီး အဲဒီလို မလုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့တယ်။”

ဟုန်ရွှန်ကျိက လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခန့်က အဖြစ်ပျက်ဟောင်းကို ပြန်ပြောပြသည်။

“ငါ သိသလောက်ဆို မင်းရဲ့ ဒီသားက တကယ်ကို မရိုးရှင်းဘူးနော်။ သူက ငါ့ရဲ့စတုတ္ထမြောက် သားတော် မင်းသားယုကိုယ်တိုင် သူ့ကို ကျင်းဟိုင် (ပစိဖိတ်) ရေတပ်မှာ အကြံပြုပေးခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ သူက စစ်ရေးအောင်မြင်မူများစွာ ရရှိခဲ့တယ်။ မနေ့က ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် သားတော် စီအာရဲ့ အစီရင်ခံစာမှာ သူ့အကြောင်း ဖော်ပြထားတယ်။ ငါလည်း စိတ်ဝင်စားလို့ မိန်းမစိုးကို သူ့ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို ပြန်ယူခိုင်းပြီး၊ သူ့ရဲ့သိုင်းပညာကလည်း အားမနည်းသလို စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေလည်း ထူးခြားတယ်ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်။ သူက ဧရာမဝေလငါးကျွန်းမှာ မျက်ခုံးစိမ်းကို သတ်ခဲ့တယ်။ သူက အခုမှ ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အရမ်းငယ်သေးပေမယ့် သူရသတ္တိကတော့ ထူးထူးခြားခြားပဲ။ သူ့ရဲ့ စာစီစာကုံးတွေကလည်း လှပ သေသပ်စွာ ရေးသားထားတယ်။ ဒီလိုအဖေမျိုးရှိမှတော့, ဒီလိုသားမျိုး ရှိမှာပဲလေ။ ရွန်ကျိ၊ မင်း ဘာလို့ သူ့ကို လေ့ကျင့်ခိုင်းဖို့အတွက် ဆက်ပြီး ဖိနှိပ်ထားချင်သေးတာလဲ။ လူငယ်တွေကို လေ့ကျင့်ခိုင်းဖို့ လိုအပ်ပေမယ့်၊ အလွန်အကျွံ ဖိနှိပ်တာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူးဆိုတာ မင်း သိထားသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ ထက်မြက်မှုကို တုံးသွားစေလိမ့်မယ်။ ဒါက ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ ချန်ပီယံမြို့စားကို ကြည့်လိုက်ပါ။ သူက သူ့ထက် တစ်နှစ်ပဲ ကြီးတယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်း သူ တပ်တွေကို ဦးဆောင်ခဲ့တာကို ကြည့်။ သူ့ကို မောက်မာပြီး အာဏာရှင်ဆန်တယ်လို့ လူဘယ်နှစ်ယောက် ကရော စွပ်စွဲပြစ်တင်ခဲ့လဲ။ အချို့ဆို ကိုယ်အကျိုးအတွက် စည်းစိမ်ဥစ္စာ စုဆောင်းပြီး မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့တောင် စွပ်စွဲခဲ့ တယ်။ ဒါ့ပေမယ့် ငါက အားလုံးကို ဖိနှိပ်ပြီး အမိန့်ထုတ်ပြန်ခြင်း မပြုခဲ့ဘူး။ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ပြောဆိုတယ်ဆိုပြီး နန်းတော်ရဲ့ စိစစ်ရေးမှူးတချို့ကိုတောင် အပြစ်ပေးခဲ့သေးတယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ ချန်ပီယံမြို့စားဟာ တကယ်ကို မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ရှိခဲ့ပြီး ငါ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အောင်ပွဲတွေကို ဆောင်ကျဉ်းပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီကတည်းက ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ ရေကြောင်းစွမ်းအားဟာ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်အတွင်း မင်းနဲ့ငါ နှင်းပြည်နယ် နန်းတော်မှာ ရှိနေစဉ်၊ နှင်းလွင်ပြင်က မျိုးနွယ်စုဘုရင်တွေဟာ ဘယ်လောက် အလေးအနက်ထားပြီး ရပ်တည်ကာ၊ တုန်လှုပ်နေကြတယ်ဆိုတာ မင်းလည်း မြင်ခဲ့ရပြီးပြီ။”

တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က ရင်ပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားပြောနေသည်။ နွေဦးအလင်းသည် ကွင်းပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး ငှက်များ ပျံသန်းနေကြသည်။ သူ၏ စကားများသည် အံ့သြဖွယ်၊ တက်ကြွဖွယ် အသွင်အပြင် ရှိသည်။

“ဒီကလေးက ချန်ပီယံမြို့စားနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။” ဟုန်ရွှန်ကျိက အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။ “အရှင်မင်းကြီးလည်း ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ မိသားစုအခြေအနေကို သိပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဒီသားအခြေနေကိုလည်း အရှင်မြင်းကြီး သိပါတယ်။ ဒါ့အပြင်, ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဒီသားရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက ကြမ်းတမ်းတယ်။ သူ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာရင်, တရားဝင်အမွေဆက်ခံခွင့် ရှိသူတွေအပေါ် ဖိနှိပ်လာမှာကို ကျွန်တော်မျိုး စိုးရိမ်ပါတယ်။ ဒါဆို, ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဟုန်မိသားစုအပေါ် စီမံခန့်ခွဲမှု ပေါ့လျော့မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးက လှောင်ပြောင်တာမျိုး ဖြစ်စေနိုင်ပါ တယ်။”

“မင်းရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ သားတော်အချို့လည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ယှဉ်ပြိုင်နေကြတယ်။” တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်သည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ “ဒါပေမယ့်, သူ့မှာ အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုရင် အသုံးပြုတာက ဘာမှမထိခိုက်ပါဘူး။ လက်ရှိ အရာရှိလောကမှာ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေ၊ သြဇာကြီးမားတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုတွေက အရာရှိတွေ အရမ်းများနေပြီ။ လာမယ့်နှစ်မှာ တော်ဝင် နန်းတော်ဟာ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး အကျဉ်းထောင်တွေ တည်ဆောက်မယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးကို ပြင်ဆင်ချင်ရင် အရာရှိ သုံးပုံတစ်ပုံ ကနေ လေးပုံတစ်ပုံအထိ ဖယ်ရှားရလိမ့်မယ်။ သင့်လျော်တဲ့ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ပြန်လည် မဖြည့်တင်းနိုင်ရင် ဘယ်လို အလုပ်ဖြစ် နိုင်မှာလဲ။ ဒီလို ကြီးမားကျယ်ပြန့် နိုင်ငံကြီးမှာ ပြည်နယ်တွေ၊ ခရိုင်တွေနဲ့ ဝန်ကြီးဌာနအားလုံးကို အုပ်ချုပ်ဖို့ လူတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ မင်းနဲ့ငါဟာ အုပ်ချုပ်သူနဲ့ လက်အောက်ခံအဖြစ်ရှိနေပြီး၊ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ရင်တောင်မှ နိုင်ငံအတွက် အရည်အချင်းရှိသူတွေကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" ဤနေရာ၌ ငါကိုယ်တော်ဟု မသုံးနှုန်းခြင်းသည် ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က ဟုန်ရွှန်ကျိနှင့် သူ့ကိုယ်သူ သဘောထား၍ မသုံးနှုန်းခြင်း ဖြစ်ပါသည်)။

“တော်ဝင်နန်းတော်ဟာ မျိုးဆက်များစွာ ခိုင်မြဲမယ့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထူထောင်ဖို့အတွက် ပြောင်းလဲမှုကြီး တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ အခုချိန်မှာ, တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ သြဇာကြီးမားတဲ့ မျိုးနွယ်တွေ၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုတွေနဲ့ စစ်မှုထမ်းဟောင်း မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဝင်တွေရဲ့ ဩဇာအာဏာကို အားနည်းအောင် လုပ်ဖို့ပဲ လမ်းကြောင်းပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့်, ဒီအစေခံက တော်ဝင်နန်းတော် မတည်မငြိမ်ဖြစ်မှာကို အမြဲ စိုးရိမ်နေပါတယ်။ ဒီအပေါ် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေက အခွင့်ကောင်း ယူနိုင်ပါတယ်” ဟုန်ရွှန်ကျိက ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် အခုတော့ ယွမ်တူးနိုင်ငံမှာ အစစ်မှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ပိုင်ဖေးရှန်ဟာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး၊ ယွန်မင်နိုင်ငံကလည်း ကြီးကြီးမားမား ဆုံးရှုံးထားတယ်။ ဒီနိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးဟာ ပြည်တွင်းအရေး မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေကြတယ်။ အနောက်ပိုင်းဒေသက ဟွာလျှိုနိုင်ငံမှာလည်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေပြီ။ တော်ဝင်နန်းတော်ဟာ နောက်တစ်ကြိမ် စစ်တပ်ကို မွေးထုတ်ပြီး ဟွာလျှိုနိုင်ငံကို ချေမှုန်းပစ်သင့်တယ်။ အဲဒီအခါမှပဲ အကျဉ်းထောင် တည်ဆောက်ပြီး မူဝါဒအသစ်တွေကို မြှင့်တင်နိုင်မယ်။ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေနဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် မှူးမတ်တွေရဲ့ ဩဇာအာဏာကို လျှော့ချနိုင်မယ်။"

“ငါလည်း ဒီရည်ရွယ်ချက် ရှိပါတယ်။ ဒီနွေဦး အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ပြီးရင် အဲဒီကနေ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ရွေးချယ်မယ်။ ပြီးရင် ဟွာလျှိုကို ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ယူမယ်။ နယ်စပ်တွေ လုံခြုံသွားတာနဲ့ တော်ဝင်နန်းတော် ရှင်းလင်းရေးကို စတင်နိုင်ပြီ။ တော်ဝင်တရားရုံးက အရာရှိအားလုံးကို သွေးသစ်တွေနဲ့ အစားထိုးလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေကို ချဲ့ထွင်နိုင်ပြီ။ ယွန်မင်၊ ယွမ်တူးနဲ့ ဟွာလျှိုတို့ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။” အဲဒီအချိန်မှာ ဒီကောင်းကင် ဧကရာဇ်ဟာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီ “တော်ဝင်တရားရုံးက အရာရှိတွေကို ပြောင်းလဲတာဟာ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ပြန်လည် မွေးဖွားတာနဲ့ အတူတူပဲ။ အဲဒီအရာရှိတစ်စုဟာ နောက်ဆုံးမှာ ပျက်စီးပြီး အဆိပ်သွေး ဖြစ်လာပေမယ့်၊ အနည်းဆုံးတော့ နှစ်အနည်းငယ်ကြာ ကြည်လင်တောက်ပမှုကို ယူဆောင်လာဉီးမယ်။”

“ရွှန်ကျိ၊ အတိုချုပ်ပြောရရင် ဒီနန်းတော် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဟာ သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဘယ်သူ့မဆို ငါ့အတွက် အသုံးပြုရမှာ ဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်ပြိုင်ဘက်ကိုမဆို ရှင်းပစ်ရမယ်။ မင်းရဲ့သား ဟုန်ယွိမှာသာ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်စွမ်းရည် နှစ်မျိုးစလုံးမှာ တကယ်ကို အရည်အချင်း ရှိတယ်ဆိုရင် ငါ သူ့ကို ရာထူးတိုးပေးဖို့ ဝန်မလေးဘူး။ သူ့ကို ငါ့အတွက် စိတ်ရောကိုယ်ပါ အမူထမ်းခိုင်းနိုင်ဖို့ သူ့အမေကိုတောင် သင့်လျော်တဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခု ပေးဖို့ လုပ်ဆောင်ပေးမယ်။ ဒီကိစ္စပြီးသွားရင် မင်း ဆန္ဒရှိသလို စီစဉ်နိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက မင်းရဲ့သားပဲလေ။”

တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်သည် တခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ပြောသည်၊ “ဒီဟုန်ယွိမှာ အရည်အချင်းရှိမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထသားတော်ကိုယ်တိုင် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုတဲ့ အရည်အချင်းက မှားယွင်းစရာ အကြောင်းမရှိသင့်ဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ် အင်ပါယာ စာမေးပွဲမှာ သူ့ကို ဖိနှိပ်ပြီး လေ့ကျင့်ပေးတာမျိုး ထပ်မလုပ်ပါနဲ့တော့။ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ငါ ကြည့်ပါရစေ။”

“အရှင်မင်းကြီးမှာ ဒီလိုရည်ရွယ်ချက် ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ဧကရာဇ် ဆုံးဖြတ်တဲ့အတိုင်း ဖြစ်ရမှာပါ။ ဒီအစေခံလည်း လွှမ်းမိုးလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအစေခံက အရှင်မင်းကြီးကို သတိပေးချင်ပါတယ်။ ဒီ ကလေးက စိတ်ဓာတ်မကောင်းဘူး။ မူလကတည်းက နိမ့်ကျတဲ့အဆင့်တန်းနဲ့ မွေးဖွားလာ တာ။ သူက တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။” ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ဟုန်ယွိ၏ အံ့မခန်း တာအိုပညာ၊ သို့မဟုတ် အနောက်ဘက်တောင်တန်း အုတ်ဂူသင်္ချိုင်းရှေ့မှာ ဖခင်နှင့်သား တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို တိုက်ရိုက် မဖော်ပြခဲ့ပါဘူး။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍, ဤကိစ္စသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက, ဖခင်နှင့်သား တိုက်ခိုက်ခြင်းကိစ္စသည် အလွန်အရှက်စရာကောင်းပြီး၊ သူ့ဂုဏ်သတင်းကို အလွန်မင်း ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်, ဧကရာဇ် အကြံပေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်ကို သတိပေးရန် လိုအပ်ပါသေးသည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ ချန်ပီယံမြို့စားကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်သေးတာပဲ။ တခြားသူတွေကို ဘာကြောင့် မထိန်းချုပ်နိုင်ရမှာလဲ။” တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပါသည်။ ထိုစဉ်, မိန်းမိစိုးတစ်ဦးသည် စားစရာသေတ္တာ ယူဆောင်လာသည်ကို မြင်တော့ သူက ပြောလိုက်သည်၊ “နေ့လယ်စာ စားချိန်ရောက်ပြီ။ ငါတို့ အုပ်ချုပ်သူနဲ့ လက်အောက်ခံအမတ်တို့ နေ့လယ်စာ အတူတူ စားကြရအောင်။ စားပြီးရင် အနောက်ပိုင်းဒေသရဲ့ ရှာကျိုးပြည်နယ်က နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင် ဘုရင်ယန်တူး ပို့လိုက်တဲ့ စစ်ရေးအခြေအနေ အစီရင်ခံစာတွေကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်ရမယ်။ ဧကရာဇ် အကြံပေးနဲ့ အရပ်ဘက်အရာရှိတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေနဲ မင်းလည်း ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးဌာနနဲ့ ပြည်သူ့အကျိုးပြုလုပ်ငန်း ဝန်ကြီးဌာနကို သွားပြီး၊ ငွေကြေးနဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ ခွဲဝေချထားပေးရမယ်။ အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ခန်းမကို စစ်ဆေးပြီး ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရမယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ကျူးရန် (ပညာရှင်) ကိုးထောင်ကျော် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို လာကြမှာ ဖြစ်တဘ်။ သူတို့ထဲမှာ လူကောင်းရော လူဆိုးရော ရောနှောနေတယ်။ ငါတို့ သတိမထားရင် ပြဿနာတွေ အများကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ မင်းမိသားစုရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါဦး။”

……..။

“ကောင်းကင်ဉာဏ်ရည်နဲ့ ကောင်းကင်အလင်း။ ဒီအပ်စိုက်အမှတ် နှစ်ခုဟာ တကယ်ကို နေနဲ့လနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာပဲ။”

လေညင်းက ညင်သာစွာ တိုက်ခတ်နေသည်။ ဟုန်ယွိသည် ယပ်တောင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး အဖြူရောင် အနားသတ်ပါသော အပြာရောင် ကျောက်စိမ်း ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ ဝမ်ချန်လမ်းတစ်လျှောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လမ်းလျှောက်နေသည်။ နွေးထွေးသော နွေဦးအလင်းအောက်တွင် သွားလာလှုပ်ရှားနေသည့် လူအများအပြား ကြည့်ရင်း, မဖော်ပြနိုင်သော လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမူကို ခံစားရ သည်။

ဝမ်ချန်လမ်းသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော် ရှိ ထူးခြားသော လမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လမ်းတစ်ခုလုံးသည် မိုင်နှစ်ဆယ်ကျော် ရှည်လျားပြီး၊ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ စုတ်တံ၊ မှင်၊ စက္ကူ၊ မှင်ကျောက်၊ စာအုပ်အမျိုးမျိုး၊ လက်ရေးလှ၊ ပန်းချီကားများနှင့် တံဆိပ်တုံးအမျိုးမျိုး ရောင်းချသည့် ဆိုင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤလမ်းသည် စာပေပညာရှင်များအတွက် လမ်းဖြစ်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အင်ပါယာ စာမေးပွဲအတွက် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ လာရောက်ကြသော ကျူးရန် (ပညာရှင်) များအတွက် သီးသန့် တည်းခိုခန်းများစွာလည်း ရှိသည်။

အင်ပါယာ စာမေးပွဲ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဟုန်ယွိသည် ကျူးရန် (ပညာရှင်)တစ်ဦး ဖြစ်လိုသူအနေဖြင့် စာမေးပွဲမတိုင်မီ လူထူထပ်သိပ်သည်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားရန် ဝမ်ချန်းလမ်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

အခုဆိုရင် နေမင်းကြီးသည် အနောက်တောင်တန်းသို့ ဝင်ရောက်တော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ချန်လမ်း၏ မြင့်မားသော ကျောက်တံခါးမုခ်ကြီးက ရှည်လျားသော အရိပ်ကို မြေပြင်ပေါ် ထင်ဟပ်စေသည်။

မိုင်နှစ်ဆယ်ကျော် ရှည်လျားသော ဤလမ်းတစ်လျှောက်တွင် စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် လာရောက်သော ကျူးရန်များ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် နိုင်ငံအနှံ့အပြားမှ လာရောက်ကြသူများဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားသွားလာနေကြသည်။

မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဝင် မိသားစုများမှ တပည့်များဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည့် ကျူးရန်များသည် ကြီးမားသော လူထမ်းစင်များဖြင့် စီးနင်းလာကြပြီး၊ အစေခံများနှင့် လှပသော အပျိုတော်များ ဝန်းရံလျက်ရှိကာ၊ ကြယ်တွေဝန်းရံနေသည့် လမင်းကြီးပမာ ထင်မှတ်ရသည်။

ကျူးရန် အချို့သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုများမှ ဖြစ်ကြပြီး၊ အစားအသောက်အတွက် စိတ်ပူစရာမရှိသော်လည်း အစေခံများ သို့မဟုတ် လှပသော အပျိုတော်များ ခေါ်ဆောင်လာရန် မတတ်နိုင်ဘဲ လူငယ် အဖော်များပါလာပြီး သူတို့၏ ခါးတွင် ဓားများကို ဆွဲထားကြသည်။

သန်မာပြီး စွမ်းရည်ရှိသော ကျူးရန်အချို့သည် မြင်းများ စီးနင်းလာကြပြီး၊ သူတို့၏ မြင်းများပေါ်တွင် စာငှက်ရွှေမှင်ဖြင့် ဆေးခြယ်ထားသော လေးနှင့်မြှားများကို ချိတ်ဆွဲထားကာ၊ ဓားနှင့်ကလောင် နှစ်မျိုးလုံးကို ကျွမ်းကျင်ကြောင်း ပြသပြီး၊ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နိုင်ပြီး နိုင်ငံတည်ငြိမ်ရေးကို အာမခံနိုင်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ထုတ်ပြနေသည်။

ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ကျူးရန်အချို့လည်း ရှိကြသည်။ သူတို့ဘေးမှာ မည်သူမျှ မရှိသလို၊ မြင်းတွေလည်း မရှိကြပေ။ သူတို့သည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဘယ်ညာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ချမ်းသာသော မိသားစုများမှ ကျူးရန်များ၏ လှပသော အပျိုတော်များ အပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေသည်။

ကျူးရန် အများအပြားသည် ဝမ်ချန်လမ်း၏ အဆုံးရှိ လပန်းမျှော်စင်၊ အနီရောင်လက်စွဲမျှော်စင်နှင့် ပါရမီရှင်မျှော်စင်ကဲ့သို့ နေရာများတွင် ပျော်မွေ့ရန် ရောက်လာနေကြသည်။ ဤနေရာများသည် အပျော်အိမ်များ ဖြစ်ပြီး၊ စာပေပညာရှင်များ အကြိုက်ဆုံး နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ဆုမူ နေထိုင်ရာ အကြီးဆုံး ပန်းကျဲမျှော်စင်သည် သာမန်လူများအတွက် မတတ်နိုင်သော နေရာဖြစ်ပြီး၊ ငွေကြေးအမြောက်များ သုံးစွဲချင် သော မင်းမျိုးမင်းနွယ်မိသားစု တပည့်များသာလျှင် သွားရောက်ကြသည်။

လမ်းများပေါ်တွင် အစားအသောက်ဆိုင်များနှင့် ပြပွဲများလည်း အများပြားရှိသည်။ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အပြင်ဘက်မှ လယ်သမားများစွာလည်း ဤအခွင့်အရေးကိုယူ၍ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဒေသထွက်ကုန်များ ရောင်းချခြင်း၊ လုပ်ငန်းငယ်များ လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် အသေးစား စီးပွားရေလုပ်ငန်းများဖြင့် ဝင်ငွေရှာဖွေကြသည်။

နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှ ကျူးရန် ကိုးထောင်ကျော် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ လာရောက်ကြသည်ကို သိထားရမည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ လူငယ် အဖော်များ၊ အစေခံများနှင့် အပျိုတော်များ ပေါင်းလိုက်ရင် လူသောင်းချီ ရှိသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ လာရောက်ပြီး လပေါင်းများစွာ နေထိုင်ကြကာ သူတို့၏ စားသောက်မှုနှင့် ဖျော်ဖြေရေး အသုံးစရိတ်များသည် အသေးစား လုပ်ငန်းရှင်များကို ကောင်းမွန်သော ငွေကြေးများ ရရှိစေရန် လုံလောက်သည်။

ဟုန်ယွိသည် တစ်ချိန်က အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ကျင်းပသည့်အချိန်တွင်း လေ့လာတွေ့ရှိချက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော မှတ်စုအချို့ကို ဖတ်ဖူး သည်။ စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် မြို့တော်သို့ ရောက်လာသော မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုကြီးများနှင့် သြဇာကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုများမှ တပည့်များသည် အစေခံ ရာပေါင်းများစွာ၊ မြင်းလှည်းဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ လှေပေါင်းများစွာဖြင့် ပုရွက်ဆိတ်များ အိမ်ပြောင်းခြင်းကဲ့သို့ သယ်ဆောင်လာကြသည်။

များသောအားဖြင့်၊ ဆိုင်များနှင့် တည်းခိုခန်းများ၏ အပေါ်ထပ်များမှ စာဖတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံများသည် ကျူးရန်အချို့က ကျမ်းစာများကို စဉ်းစားခြင်း၊ စာစီစာကုံးများ စမ်းသပ်ရေးသားခြင်းဖြင့် နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို ထက်မြက်အောင် သွေးနေကြသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေပြီး၊ သူတို့သည် အခြားလူတွေထက် ထူးချွန်ခြင်း မရှိလျှင်ပင် တောက်ပလာရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤလူများကြားတွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး၊ ဝမ်ချန်လမ်း တစ်လျှောက် လျှောက်သွားနေစဉ် လူအုပ်ကြားထဲ စစ်ဆေးကြည့်ရူသည်နှင့် သူ့နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး၊ လွင့်ပျယ်သွားသော အသံများကို ကြားနေရကာ၊ သူ၏ မျက်စိမြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်နေသော အရာများကိုပင် မြင်နေရသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ဟင်းလင်းနယ်မြေကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ အသံများ၊ အလင်းနှင့် အရောင်များသည် သဲလွန်စ မကျန်ရစ်ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် စိတ်အာရုံ စူးစိုက်လိုက်သောအခါ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးက အသံတိုင်းကို သူကြားနိုင်သည်။ နှစ်မိုင်ကနေ သုံးမိုင်ပတ်ပတ်လည် လမ်းဘေးနှစ်ဖက်ရှိ ဆိုင်များနှင့် မြင့်မားသော အဆောက်အအုံများ၏ ထိပ်ဆုံးအထပ်ထိ အသံတိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။

သူ လမ်းလျှောက်နေစဉ် မတူညီသော အသံ ထောင်ပေါင်းများစွာတွင် မည်သည့်အသံက မည်သူထံမှ လာသည်ကိုပင် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဤအသံများအပေါ် အခြေခံ၍ ‘ကောင်းကင်ဉာဏ်ရည်’ နှင့် ‘ကောင်းကင်အလင်း’ အပ်စိုက်အမှတ်များ၏ ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ဟုန်ယွိ သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အသံပိုင်ရှင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို စိတ်ကူးပုံဖော်နိုင်သည်။

“ဒီအဆောက်ဦးမှာ စုစုပေါင်း လူနှစ်ဆယ့်သုံးယောက် ရှိတယ်။ သုံးယောက်က စာဖတ်နေတယ်၊ ငါးယောက်က စားဖိုမှူးတွေ၊ သူတို့က အသားလှီးပြီး အလုပ်များနေကြတယ်။ သူဌေး၊ သူဌေးကတော်ရယ်၊ ဆိုင်အကူ ဆယ်ယောက်ရယ် ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ကြောင် တစ်ကောင်လည်း ရှိပုံရတယ်။ အာ..။ တစ်ယောက်က အပေါ့သွားနေပါလား..။”

ဟုန်ယွိသည် ဆိုင်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထိုဆိုင်အတွင်းရှိ အသံအားလုံးသည် သူ၏ နားထဲသို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဝင်ရောက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤအသံများအပေါ် အခြေခံ၍ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်သည် ထိုအသံများကို ပြုလုပ်သော လူများ၏ ခန့်မှန်းခြေ ပုံရိပ်များကို စိတ်ကူးဖြင့် ဖန်တီးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပုံသေမဟုတ်သည့် ရုပ်ပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ဒါက ကောင်းကင်နား နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လား။ တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။ ဒါပေမယ့် ငါ အခုထိ မကျွမ်းကျင်သေးဘူး။ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးကတော့ ‘ကောင်းကင်ဉာဏ်ရည်’နဲ့ ‘ကောင်းကင်အလင်း’ အပ်စိုက်အမှတ်တွေကို ဟုန်ရွှန်ကျိလို အဆင့်အထိ အစွမ်းကုန် ကျင့်ကြံနိုင်ရင် ဒီဆိုင်အတွင်းက အသံတွေကို ကြားတဲ့အခါ လူမပြောနဲ့၊ ကြွက်နဲ့ပိုးဟပ်တွေကိုတောင် သူတို့ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာ ထင်ဟပ်လာလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒီထက်ပိုပြီး ကျင့်ကြံနိုင်ရင် အဆုံးမဲ့ စကြာဝဠာထဲက ကမ္ဘာအမျိုးမျိုးကိုတောင် မြင်နိုင်ပြီး၊ ကမ္ဘာအမျိုးမျိုးမှ မတူညီတဲ့ အသံတွေကိုလည်း ကြားနိုင်လိမ့်မယ်တဲ့။ ဒါက ဘယ်လိုနယ်ပယ်မျိုးလဲ။”

‘ကောင်းကင်ဉာဏ်ရည်’နှင့် ‘ကောင်းကင်အလင်း’ အပ်စိုက်အမှတ်များကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် ဟုန်ယွိ၏ အကြားအာရုံ၊ အမြင်အာရုံ၊ အလုံးစုံ လျင်မြန် သွက်လက်မှုတွေ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်, ထိုအဆင့်က အဆုံးသတ်မဟုတ်သေးဘူးဆိုသည်ကို သူ သိပါသည်။

ဝမ်ချန်လမ်းတစ်လျှောက် လှည့်လည်ရင်း ပညာရှင်အမျိုးမျိုးနှင့် မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုဝင်တွေကို ကြည့်ပြီး ဟုန်ယွိသည် အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်မူကို ခံစားခဲ့ရပါသည်။ ယခုအချိန်သည် သူ့ဘဝ၏ အသက်သာဆုံး အချိန် ဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဟင်…။”

သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှည့်လည်သွားလာနေစဉ် ရုတ်တရက် ရှေ့မှာ စည်ကားနေသည့် လူအုပ်ကြီးသည် အနည်းငယ် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ အကြီးဆုံး ရှေးဟောင်းစာအုပ်ဆိုင်ဖြစ်သော “တိမ်ဟင်းလင်းမျှော်စင်” ရှေ့တွင် အစေခံ သုံးဆယ်ကျော်က လမ်းရှင်းပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အလယ်တွင် ထမ်းစင်တစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး၊ ထင်းစင်ထဲက ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်၊ မျက်ခုံးများ လုံးဝ အဖြူရောင် ဖြစ်နေသော အဖိုးအို တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ စာအုပ်ဆိုင်ပိုင်ရှင်က သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုပြီး အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက…”

ဟုန်ယွိ အနည်းငယ် လန့်သွားပါသည်။

“မဟာပညာရှင် ဆရာကြီးရှဲ၊ တောင်ပိုင်းပြည်နယ်နဲ့ ဟိုင်ပြည်နယ်ရှိ ပြည်နယ် တစ်ဆယ့်ငါးခုရဲ့ မဟာပညာရှင် ဆရာကြီးရှဲက အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ဖြေဖို့ ရောက်လာတာလား။ သူက အသက် တစ်ရာ့သုံးနှစ်တောင် ရှိနေပြီ!” ထိုအချိန်တွင် အဝတ်အစား ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ခါးတွင် ဓားများ ပါသော ကျူးရန် နှစ်ဦးသည် ဟုန်ယွိဘေးမှ လျှောက်သွားရင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

“ဆရာကြီး ရှဲရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ စာစီစာကုံးတွေဟာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှာ နာမည်ကြီးတယ်။ ထိပ်တန်းပညာရှင် ကျိချန်ယွဲ့တောင် တစ်ချိန်တုန်းက သူ့ဆီမှာ စာစီစာကုံးရေးနည်းတွေ လေ့လာခဲ့ဖူးတယ်။ သူဟာ အရင်ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း လီရန်နဲ့ တန်းတူပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။ တစ်ယောက်က တောင်ပိုင်းကဖြစ်ပြီး၊ တစ်ယောက်က မြောက်ပိုင်းမှာပေါ့။ တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာကို စတင် တည်ထောင်တုန်းက သူက ကျူးရန် စာမေးပွဲကို သင်္ကေတတစ်ခုအနေနဲ့ ဖြေဆိုသေးတယ်။ အဲဒီနောက် စာပေအပေါ်မှာပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်မြုပ်ထားခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ဖြေဖို့ သူ တကယ်ကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ။” ကျူးရန် နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

“ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဟန်ပြည်နယ် ဖန်မိသားစုရဲ့ ပါရမီရှင် လေးနှစ်သားမှာ ပညာတော်သင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး၊ ခုနစ်နှစ်သားမှာ အထက်တန်းပညာရှင် ဖြစ်လာခဲ့သူလည်း အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ဖြေဖို့ ဒီကို ရောက်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။” နောက်ထပ် ကျူးရန် တစ်ဦးက ပြောသည်။

“ရှဲဝန်ကျွမ်းလည်း စာမေးပွဲဖြေဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာလား။” ဟုန်ယွိ၏ နှလုံးသားလည်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤရှဲဝန်ကျွမ်းသည်လည်း အသက်တစ်ရာ့သုံးနှစ် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ တော်ဝင်ကျိုး မင်းဆက်လက်ထက်ကတည်းက မဟာပညာရှင် ဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ။ တော်ဝင်ကျိုး မင်းဆက် ပြိုလဲပြီးနောက် သူသည် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို လက်အောက်ခံကြောင်း ပြသရန် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ ပညာရှင်စာမေးပွဲကို သင်္ကေတတစ်ခုအနေဖြင့် ဖြေဆိုအောင်မြင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် စာစီစာကုံးများ ရေးသားရန်၊ စာပေလေ့လာရန်နှင့် ရှေးခေတ် စာပေပညာရှင်ကြီးများ၏ လက်ရာများကို မှတ်စုနှုတ်ထုတ် ရေးသားရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြုပ်နှံထားခဲ့သည်။ စာပေလောကတွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းသည်လည်း လီရန်နှင့် တန်းတူ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ကလေးဘဝက သူ၏ စာအုပ်များကို ဖတ်ဖူးသည်။ (လက်တွေ့ သမိုင်းမှာလည်း အသက်တစ်ရာကျော်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ဖြေဆိုခဲ့ဖူးပါသည်။ အသက်တစ်ရာကျော်သည့် အဖိုးအိုများနှင့် ဆယ်နှစ်သားအရွယ် ကလေးငယ်များသည် မြို့တော်စာမေးပွဲကို အတူတူ ဖြေဆိုကြဖူးသည်။ ဥပမာအနေဖြင့်, ကန်းရှီဧကရာဇ်လက်ထက် ၃၈ နှစ်မြောက်နှစ်မှာ ကွမ်တုန်းပြည်နယ်က ရူနီ၊ ဟွမ်ကျန်းနဲ့ ချန်လုံမင်းဆက်က ရှဲချီကျိုတို့ ဖြစ်သည်။ အသက်ရာကျော်အဘိုးအိုများနှင့် ကလေးများ စာမေးပွဲ အတူတူ အောင်မြင်သည်ကို ဖော်ပြဖို့အတွက် ‘အဖိုးအိုကို ကောင်းကင်ရဲ့ တောင်ဝင်ရိုးစွန်းမှာ မြင်ရတယ်၊ ကလေးက နွေဦးလေပြေထဲ ထိုင်ပြီး ရောက်လာတယ်’ ဆိုသည့် ကဗျာတစ်ပုဒ်တောင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။)

“ဒီတစ်ကြိမ် အင်ပါယာ စာမေးပွဲမှာ ဒီစာပေ ဘီလူးကြီးတွေဟာ တကယ်ကို လာရောက် ဖြေဆိုကြတာလား”။

ဟန်ပြည်နယ်က ဖန်မိသားစု၏ ပါရမီရှင်အကြောင်းကိုတော့ ဟုန်ယွိ ကြားဖူးပါသည်။ သူသည် လေးနှစ်သားအရွယ်မှာ ပညာသင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ခုနစ်နှစ်သားအရွယ်မှာ အထက်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်တွင် သူသည် အသက်ရှစ်ဆယ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး၊ အင်ပါယာစာမေးပွဲမှာ တကယ်ကို ပါဝင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ပါရမီရှင်ဆိုသည်မှာလည်း ပါရမီရှင်သာ ဖြစ်ပါသည်။ အဆုံးတွင် သူသည် အတွေ့အကြုံ အလုံအလောက် မရှိသေးပါဘူး။

ထို့အပြင်, တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာမှာ စာပေပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှိပါသည်။ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ ထိပ်တန်းပညာရှင် ရာထူးကို လုယူသွားမှာကို မကြောက်ပါဘူး။ သို့သော် ရှီဝမ်ယွမ်လို မဟာပညာရှင်တစ်ဦး အတွက်ကတော့ ပြောရခက်ပါသည်။ အဆုံးတွင်, သူ့မှာ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အတွေ့အကြုံ အများကြီး ရှိသည်။ ထို့အပြင်, သူ့အသိပညာက နက်နဲပြီး သူ့ကျင့်ကြံမှုက ရှေးခေတ် သူတော်စင်တွေနှင့် နီးကပ်နေပြီ။

“ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်က ကျင့်ရှီ (Jinshi) ဘွဲ့တောင် ချီးမြှင့်သင့်ပြီ မဟုတ်လား။ သူက စာမေးပွဲဖြေစရာတောင် မလိုတော့ဘူးလေ။ သူကိုယ်တိုင်က ဖြေချင်လို့လား။ ဒါမှမဟုတ် တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်က အမိန့်မထုတ်ပြန်သေးလို့လား။ ဒါပေမယ့် တကယ်လို့ သူသာ ကျွမ်းယွမ် (ထိပ်တန်း) ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း စာပေလောကမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်က မဟာရှင်ပညာဘွဲ့နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ပိုပြီးတော့ ဂုဏ်ရှိလိမ့်မယ်။” (ကျင့်ရှီ-ဘွဲ့ဟူသည် မဟာပညာရှင်ဘွဲ့ဖြစ်ပြီး၊ Zhuangyuan (狀元) ဆိုသည်မှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ရှေးခေတ် တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ် (Imperial Examination System) တွင် အမြင့်ဆုံးဘွဲ့ဖြစ်သော Jinshi (進士) ဘွဲ့ကို ရရှိသူများထဲမှ ပထမနေရာ (နံပါတ်တစ်) ဖြင့် အောင်မြင်သူကို ရည်ညွှန်းသည့် ဝေါဟာရ ဖြစ်ပါသည်။)

သာမန်ပြည်သူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကဲ့သို့ လေးလံလွန်းပါသည်။ ထို့အပြင်, အကယ်၍, ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ခဲ့လျှင်ပင်, တော်ဝင်နန်းတော်က ဖုံးကွယ်ပြီး ထိုကိစ္စကို လိုက်လံထုတ်ဖော်မည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းက စာပေလောကကို ထိခိုက်စေပြီး သာမန်ပြည်သူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မကောင်းသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု မထင်ကျန်စေဖို့ ဖြစ်သည်။

“ကြည့်ရတာ, ဒီစာမေးပွဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဘယ်လောက်ပါနေလဲ သိရှိဖို့ မင်းသားယုကို ပြန်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းဖို့ လိုမယ်ထင်တယ်။ ဒီမြို့တော် စာမေးပွဲဟာ အသေးမွားကိစ္စ ဟုတ်ပုံမရဘူး။ ငါ ပထမနေရာ ရဖို့ ကျွန်ုပ် ယုံကြည်မှု ရှိပေမယ့် ပေါ့ဆလို့ မရဘူး။”

ဟုန်ယွိက သက်ပြင်းရှည် ချလိုက်ပါသည်။