အန္တရာယ်ကြုံလျှင် ထွက်ပြေးခြင်း

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။" ချီတာဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ထူးဆန်းတာတွေနဲ့ ကြုံလာရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က သူ့ကို တိုက်ထုတ်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားရမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ထွက်ပြေးရမယ်။ မပြေးနိုင်ရင်တော့ တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး။"

"ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေက စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လား။" ချန်ဖေး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း အဲဒီအဆင့် ရှိတဲ့ဟာနဲ့ တွေ့ခဲ့တာလား။" ချီတာဖုန်းသည် ချန်ဖေးကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မသေချာပါဘူး။" ချန်ဖေး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ထူးဆန်းမှုတွေမှာ အဆင့်မတူတာတွေ ရှိတာ အမှန်ပဲ။ စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှု ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အမျိုးအစားက ပြဿနာအပေးဆုံးပဲ။"

ချီတာဖုန်း တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အခြားအခန်း တစ်ခုသို့ ပြေးသွားကာ ခဏအကြာတွင် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပြန်ထွက်လာပြီး ချန်ဖေးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် ချီတာဖုန်းကို နားမလည်နိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ပါ။"

"နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းကလား။"

"အဲဒီလို ကျင့်စဉ်မျိုး မရှိပါဘူး။အကုန်လုံးက နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းကချည်းပါပဲ။"

ချီတာဖုန်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့သဖြင့် ဆူပူလိုက်သည်။ "ဘယ်ဂိုဏ်းက လာမှန်းတော့ ငါ မသိဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် အထောက်အကူ မပြုသလို ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ဖို့လည်း မသုံးနိုင်ဘူး။ စိတ်ကိုပဲ သန့်စင်ပေးနိုင်တယ်။ မင်း ကျင့်ကြံခြင်း စတင်ခါစ ဆိုရင် တစ်ခုခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ နည်းနည်း ပိုတည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်။"

"ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုတွေကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မလား။"

"အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ရောက်မှပဲ ရနိုင်မယ်။" ချီတာဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က သင်ယူဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတယ်။ အခြေခံ သဘောတရားကို ရရင်တောင် အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံဖို့ အရမ်းခက်တယ်။ မင်း စိတ်ကို ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။"

ချန်ဖေးသည် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထူးဆန်းသော အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် အခြားနည်းလမ်း တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီ။

"နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းက တပည့်တွေလို လူမျိုးတွေက စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုထဲ မကျရောက်အောင် ဘယ်လို ရှောင်ရှားကြလဲ။" ချန်ဖေးသည် နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း အကြောင်း သိချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မိုးကြိုးဟိန်း ဓားစွမ်းအင်လေ... ဒီကျင့်စဉ်က မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေ ပါဝင်လာအောင် မြှင့်တင်ထားတဲ့အတွက် ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေကို လုံးဝ မကြောက်တော့ဘူး။ နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းမှာ အလားတူ ကျင့်စဉ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။" ချီတာဖုန်း ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး ပြုံးလိုက်သည်။ ထင်ထားသည့် အတိုင်းပင် ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းတစ်ခု အနေဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များသည် စနစ်ကျသည်။ အများကြီး တွေးနေစရာ မလိုပေ။ ချန်ဖေးကဲ့သို့ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် နေရာအနှံ့မှ အရာများကို လိုက်လံ စုစည်းနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ် အတွက် ချီတာဖုန်းသည် အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် ဈေးကြီးကြီးမားမား မတောင်းပေ။ သူ စိတ်ပြောင်းသွားခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အရန် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာသည် ရောင်းမထွက်မှန်း သိနေသောကြောင့်လော ဆိုသည်ကို မသိရပေ။

သာမန် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် အနေဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် အတွင်းအား ကျင့်စဉ်နှင့် သိုင်းကွက်များကို ကျင့်ကြံရသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ သင်ယူရန် ခက်ခဲပြီး၊ တတ်မြောက်ပြီးလျှင်လည်း ရန်သူကို တိုက်ရိုက် မထိခိုက်စေနိုင်သော ကျင့်စဉ်မျိုးကို ကျင့်ကြံခိုင်းပါက လိုလိုလားလား လုပ်ဆောင်မည့် သိုင်းပညာရှင် အလွန် ရှားပါးပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေးသည်လည်း စနစ်ဘောင်ကွက်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဤအရာကို သဘောတူခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

မကြိုးစားချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... ပါရမီက အကန့်အသတ် ရှိနေသလို၊ အချိန်နဲ့ ခွန်အားလည်း မလုံလောက်လို့ပါ။

"စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ရိုးရှင်းစေခြင်း... ရိုးရှင်းစေခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ် → ခေါင်းကို ရေအေးဖြင့် လျှော်ခြင်း။"

ချန်ဖေး မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ ဒါက ဦးနှောက်ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အေးအောင် လုပ်ပေးတယ်လို့ ယူဆရမလား။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာသွားခဲ့သည်။ နေ့စဉ် အတွင်းအား လေ့ကျင့်ချိန်မှလွဲ၍ ချန်ဖေးသည် သူ၏ အချိန် အများစုကို ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် အသစ်များ ပေါင်းစပ်ခြင်း၌ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိသည် ရေတိုကာလတွင် ချန်ဖေးကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ မြန်မြန် ပြေးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိသည် သိသိသာသာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်။

မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ထောက်ရှုလျှင် ချန်ဖေးသာ လုံလောက်အောင် မြန်မြန် မပြေးနိုင်ခဲ့ပါက ယခုဆို သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အပြင် ချန်ဖေးသည် ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်များကို အစိုးရိမ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်သစ်များ အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်များသည် ပိုမို မြန်ဆန်လာကြောင်း ချန်ဖေး ခံစားမိသည်။

ပုံမှန် အမြန်နှုန်းတွင်ပင် ၎င်းသည် ယခင်က အရှိန်နှုန်းသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။

ချန်ဖေးသည် ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကို မမြင်ဖူးသဖြင့် မည်သို့သော အမြန်နှုန်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း မသိရပေ။ သို့သော် ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့အဆင့်လောက် ရှိမည် (သို့မဟုတ်) အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း ချန်ဖေး လစ်လျူရှုမထားပေ။ ထူးဆန်းသော ခြိမ်းခြောက်မှု အပြင်၊ စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဖေးသည် သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပိုမို တည်ငြိမ်လာကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ယခင်က မလုံလောက်သော အင်အားနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အန္တရာယ်များကြောင့် ချန်ဖေးသည် ဤကမ္ဘာကြီးတွင် လုံခြုံမှု မရှိသလို အမြဲ ခံစားခဲ့ရသည်။

ဤလုံခြုံမှု မရှိခြင်းသည် ချန်ဖေး၏ "သည်းကြီးမည်းကြီး လုပ်ဆောင်သော" အတွေ့အကြုံများတွင် ပေါ်လွင်နေသည်။ ဖျော်ဖြေရေး မရှိ၊ အားလပ်ချိန် မရှိဘဲ ချန်ဖေးသည် ကျင့်စဉ် အမျိုးမျိုးကို အမြဲမပြတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ဤတင်းမာမှုသည် ချန်ဖေးကို မသိစိတ်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ရင်ထဲ၌ မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ထိန်းချုပ်မရအောင် စုပုံလာခဲ့သည်။

သို့သော် စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ပြင်ပ အန္တရာယ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ဖေး၏ သတိထားမှုနှင့် နိုးကြားမှုတို့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ အမြဲတမ်း စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲနေခြင်း မရှိတော့ပေ။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ချန်ဖေးသည် ယခုအခါ အရာရာကို တည်ငြိမ်စွာ ရှုမြင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤပြောင်းလဲမှု၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ချန်ဖေးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ လျော့ပါးသက်သာမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ဆက်လက် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

မြောက်မြို့ဆေးခန်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ကျန်းမိသားစုသည် အခြားနေရာမှ အစောင့်အချို့ကို ပြောင်းရွှေ့ထားသည်။ သို့သော် ဆေးခန်း အကြီးအကဲ ရာထူးမှာ လစ်လပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးကို တာဝန်လွှဲပြောင်းပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ချန်ဖေးသည် ကျန်းမိသားစု၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ်များကို စောင့်ဆိုင်းရင်း စီမံခန့်ခွဲမှု တာဝန်များကို ယာယီ တာဝန်ယူထားရုံသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ဆေးခန်း၏ အဂ္ဂိရတ်ခန်းမတွင် မြက်ပြန်နုဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နေသည်။ မကြာသေးမီက ချန်ဖေးသည် ချီသွေးဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မြက်ပြန်နုဆေးလုံး ဖော်စပ်ရာတွင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။

ပါရမီရှင် ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ချန်ဖေး အနေဖြင့် ချီသွေးဆေးလုံးများကို အမြဲတမ်း ဖော်စပ်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ချန်ဖေး မြက်ပြန်နုဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက် ကျန်းမိသားစု၏ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ချန်ဖေး ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျန်းမိသားစုသည် ချန်ဖေးအား အလားအလာရှိသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဖြစ်မှ ယခုအခါ သူတို့ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသူ တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနှုန်းထားအတိုင်း ဆိုလျှင် နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်ခန့် အကြာတွင် ကျန်းမိသားစုသည် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းကို သင့်အား ဆန္ဒအလျောက် ပေးအပ်လာကောင်း ပေးအပ်လာနိုင်သည်။

"စစ်တပ်က မြို့ထဲ ဝင်လာပြီ။ စစ်တပ်က မြို့ထဲ ဝင်လာပြီ။"

ရုတ်တရက် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမ အပြင်ဘက်တွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။ ချန်ဖေး ထွက်လာသည်နှင့် လျိုကျွင်းသည် ချန်ဖေးထံသို့ ပြေးလာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"အင်ပါယာ တပ်မတော် ရောက်လာပြီလား။"

ချန်ဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တပ်မတော်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖျင်းယင်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဒီမှာ တပ်စွဲမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဖြတ်သန်းသွားရုံပဲလား ဆိုတာ သူ သိချင်နေမိသည်။

ထိုနေ့ညနေတွင် ဖျင်းယင်းခရိုင်၏ အစည်ကားဆုံး စားသောက်ဆိုင်သည် မီးရောင်များဖြင့် လင်းထိန်နေသည်။

ခရိုင်အစိုးရ ဖြစ်စေ၊ ထင်ရှားသော မိသားစုများ ဖြစ်စေ၊ အားလုံးသည် စစ်တပ် ဗိုလ်ချုပ်များကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးရန် ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။

ချန်ဖေးလည်း ဖိတ်ကြားခံရသော်လည်း သူသည် စားသောက်ဆိုင်၏ ပထမထပ် ထောင့်တစ်နေရာတွင်သာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

ဖန်ခွက်ချင်း တိုက်သံများနှင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော စကားပြောသံများကြားတွင် စားသောက်ဆိုင် အတွင်း အငွေ့အသက်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် စည်ကားနေသည်။ ချန်ဖေးသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်လျက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို အကဲခတ်နေသည်။ သူ စကားမပြောသလို၊ မည်သူ့ကိုမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုရန် မချဉ်းကပ်ပေ။ ချန်ဖေးသည် မမြင်ရသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ နေထိုင်လိုက်သည်။

ည ၉ နာရီ နီးပါးမှ ဧည့်ခံပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုများသည် ဆေးလုံးများ၊ ဆန်၊ အသားနှင့် ငွေပမာဏ အတော်များများ အပါအဝင် ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများကို စစ်တပ်သို့ စတင် ပေးပို့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်တပ်မှ ဆုံးရှုံးသွားသော အင်အားကို ဖြည့်တင်းရန်အတွက် လူငယ်များကို စစ်သားအဖြစ် စုဆောင်းခဲ့သည်။

စစ်တပ် ရောက်ရှိလာခြင်းက ဖျင်းယင်းခရိုင် တစ်ခုလုံးကို အလွန် ဆူညံသွားစေခဲ့သည်။

ဆေးခန်း၏ ဒုတိယ အကြီးအကဲ အနေဖြင့် ချန်ဖေးသည် ဆေးလုံး အမျိုးမျိုး ထောက်ပံ့မှုကို စီစဉ်ရန်နှင့် မြက်ပြန်နုဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန် တာဝန်ယူရသည်။

သီးသန့် အနေဖြင့် ကျန်းမိသားစု၏ ညည်းတွားသံ အချို့ကို ချန်ဖေး ကြားသိခဲ့ရသည်။ ရှင်းလင်းသည်မှာ ဤမျှလောက်သော ထောက်ပံ့မှု ပမာဏသည် သူတို့ ပေးလှူလိုသည်ထက် ကျော်လွန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်တပ်၏ အာဏာကို ငြင်းဆန်၍ မရသဖြင့် ကျန်းမိသားစု အနေဖြင့် လိုက်နာရုံမှတပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ချန်ဖေးသည် စစ်သားများ အသုံးပြုသော ကျင့်စဉ်များကို အခြား လမ်းကြောင်းများမှတဆင့် စုံစမ်းကြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော် စစ်သား အများစု၏ ကျင့်စဉ်များသည် အလွန် အခြေခံကျကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

ထိုဗိုလ်ချုပ်များသာလျှင် ကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှု ရှိကြသော်လည်း ထိုအသိပညာများကို လက်ဆင့်ကမ်းရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အရင်းအမြစ် အမျိုးမျိုးကို စစ်တပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးခဲ့သော်လည်း ပဉ္စမမြောက် နေ့တွင် မြို့ပြင်၌ တပ်စွဲထားသော တပ်ဖွဲ့များသည် ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ဆုတ်ခွာသွားခြင်းသည် ဖျင်းယင်းခရိုင်ရှိ လူများကို အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပုန်ကန်သူများသည် ဖျင်းယင်းခရိုင် အပြင်ဘက် ဆယ်မိုင်အကွာတွင် ပေါ်လာပြီး ယခုအခါ ခရိုင်ဆီသို့ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ဝင်ရောက်လာနေကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။