ထူးဆန်းသော လူ

သူတို့ သုံးဦးစလုံး လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ ကျန်းယွဲ့ကျန့်သည် ချန်ဖေးနှင့် စကားပြောရန် မထိုက်တန်ဟု ယူဆထားပြီး ချန်ဖေးကလည်း သဘာဝကျစွာပင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုခြင်း မပြုပေ။

"ဆေးခန်းကနေ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားလိုက်ရင် ကောင်းမလား။"

အကြံတစ်ခု ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ချက်ချင်း ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ချန်ဖေးသည် ကျန်းမိသားစု၏ အမည်တပ်ခြင်း ခံထားရပြီ ဖြစ်ရာ စာချုပ်ဖျက်သိမ်းကြေး ပေးပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်မည်ဟု အမှန်တကယ် ထင်နေသလော။

ဖျင်းယင်းခရိုင်မှ ထွက်ခွာမသွားသရွေ့ ကျန်းမိသားစုနှင့် ဤကဲ့သို့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် ပြဿနာများကိုသာ ပိုမို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပြောင်းလဲပြီး ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာ စွမ်းရည်ဖြင့် ချန်ဖေးသည် မိမိခြေထောက်ပေါ် မိမိရပ်တည်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ကျင့်စဉ်များ ရယူရန်မှာ အခြားဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ ရရှိရန် အလွန် ခက်ခဲလာပေလိမ့်မည်။

မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ စုတ်ပြဲနေသော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများသည် အမှန်တကယ် စိတ်မချရပေ။

ချန်ဖေးသည် စာအုပ် တစ်ဒါဇင်ကျော်ဖြင့် ရလဒ်ကောင်း အချို့ ရရှိနိုင်မည်ဟု ယူဆကာ မိုးကြိုးဟိန်း ဓားစွမ်းအင်အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားခဲ့သည်။ သို့သော် စာအုပ် တစ်ဒါဇင်ကျော် ဖတ်ပြီးနောက်တွင် စနစ်ဘောင်ကွက်သည် တစ်အုပ်ကိုမျှ အသိအမှတ် မပြုခဲ့ပေ။ အခြေခံအကျဆုံး ရိုးရှင်းစေခြင်း လိုအပ်ချက်များကိုပင် မပြည့်မီခဲ့ပေ။

နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက်နှင့် 'အံ့အားသင့်ဖွယ်' နည်းစနစ်တို့ကို ရယူနိုင်ခဲ့သော ချန်ဖေး၏ ကံတရားသည် အလွန် ကောင်းမွန်ခဲ့သည်ဟု ပြောရပေမည်။

သို့သော် ကံတရား ဆိုသည်မှာ လိုချင်ရုံဖြင့် ရရှိနိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

ဖျင်းယင်းခရိုင်မှ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ အပြင်ဘက်တွင် ပုန်ကန်သူများ သောင်းကျန်းနေကြပြီး နတ်ဘုရားများ၏ အမျက်ဒေါသလော၊ သို့မဟုတ် လူထု၏ မကျေနပ်မှုလော ဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းသော်လည်း ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ပိုမို မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလာသည်။

ယခင်က တွေ့ရလေ့ရှိသော ကုန်သည်အဖွဲ့များသည် ယခုအခါ ဖျင်းယင်းခရိုင်သို့ ဝင်ထွက်သွားလာမှု အလွန် နည်းပါးသွားသည်။

ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် မရင်းနှီးခြင်း၊ လုံလောက်သော အင်အား မရှိခြင်းတို့ကြောင့် ချန်ဖေးသည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကို အပြည့်အဝ မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။

"အရင် ကြည့်ကြတာပေါ့။"

ချန်ဖေးသည် ကျန်းယွဲ့ကျန့်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းမိသားစုက ယနေ့ သူ့ကို ရုတ်တရက် ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ မည်သည့် ကိစ္စ ဖြစ်မည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။ အကယ်၍ အလွန် အန္တရာယ်များပါက ချန်ဖေးသည် ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးကို သေချာပေါက် ချိန်ဆရပေလိမ့်မည်။

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ မကုန်ဆုံးမီတွင် သူတို့ သုံးဦးသည် ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တံခါးငယ်မှတဆင့် ဝင်ရောက်ကာ ပင်မခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် လူများ ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေးသည် နောက်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး ကျန်းယွဲ့ကျန့်မှာမူ အလယ်တွင် ရပ်နေသည်။ ဤအချက်က ကျန်းမိသားစု အတွင်းရှိ ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းကို ပြသနေသည်။

"လူစုံသလောက် ရှိပြီလား။"

လက်ရှိ ကျန်းမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ကျန်းထင်က ရှိနေသူ အားလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေနဲ့ အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ဘူး။ ငါ ဒီနေ့ ဒီကို ရောက်လာတာ ကိစ္စတစ်ခုတည်း အတွက်ပဲ... စွန်းရှုကို ဖမ်းဖို့နဲ့ သတ်ဖို့ပဲ။"

ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ယနေ့ လူအများအပြားကို စုဝေးထားပြီးမှ စွန်းရှု ကိစ္စ ဖြစ်နေသည်ကိုး။ အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် စွန်းရှုသည် ဖျင်းယင်းခရိုင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီဟု လူအများက ယူဆထားကြသည်။

"လူကို အရှင်ဖြစ်စေ၊ အသေဖြစ်စေ ငါတို့ လိုချင်တယ်။ ဒီကိစ္စကို လုပ်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ကျန်းမိသားစုက ဆုလာဘ် ကြီးကြီးမားမား ချီးမြှင့်မယ်။"

ကျန်းထင်၏ အသံသည် ခန်းမတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အာမခံချက် ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ လူအများအပြား စောင့်ကြည့်နေချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စွန်းရှုကို ဖမ်းဆီးနိုင်လျှင် (သို့မဟုတ်) သတ်ဖြတ်နိုင်လျှင် ကျန်းမိသားစု အနေဖြင့် အမှန်တကယ် တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခုကို ပေးကမ်းရပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက လူအုပ်ကြီးကို စည်းရုံးရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ လူအုပ်ကြီး လူစုခွဲသွားကြပြီး ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများသည် ကျန်းစီနန်၏ ခြံဝန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဖေဖေ ပြောသလိုပါပဲ... နင်တို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် စွန်းရှုကို သတ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိရင် ကျန်းမိသားစုက နင်တို့ကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး။" ကျန်းစီနန်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး တစ်ငုံနှစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

"စွန်းရှုက ဖျင်းယင်းခရိုင်ကနေ ထွက်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုဖြစ်လို့..." ကျန်တာဖုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အသေးစိတ် ရှင်းပြဖို့ အဆင်မပြေတဲ့ ကိစ္စတချို့ ရှိနေလို့ပါ။ ဆရာကြီးကျန် နားလည်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"မလုပ်ရဲပါဘူး... မလုပ်ရဲပါဘူး။" ကျန်တာဖုန်းက လက်ကာပြလိုက်သည်။

"စွန်းရှုသာ ထွက်ပြရဲရင် ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သူ့ကို သတ်နိုင်ပါတယ်။"

ကျန်းယွဲ့ကျန့်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ဤကိစ္စတွင် အောင်မြင်ရမည်ဟူသော ပြတ်သားမှုကို ပြသလိုက်သည်။ သူမသည် ခိုလှုံရန် လာရောက်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းမိသားစု အတွင်းရှိ သူမ၏ အဆင့်အတန်းသည် အနည်းငယ် အဆင်မပြေ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ စွန်းရှုကို သတ်နိုင်ပြီး အများပြည်သူ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိပါက ကျန်းမိသားစု အတွင်းရှိ သူမ၏ နေရာသည် သေချာပေါက် ပိုမို ခိုင်မာလာမည် ဖြစ်သည်။

"စွန်းရှုက အခုဆို လမ်းမပေါ် ဖြတ်ပြေးနေတဲ့ ကြွက်တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေပြီ... ဘယ်လိုလုပ် မျက်နှာပြရဲမှာလဲ။"

ကျန်းစီနန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသော စွန်းရှု၏ အင်အားသည် အတော်အတန် ကြီးမားသော်လည်း ကျန်းမိသားစုတွင် သူ့ကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ပြဿနာမှာ သူ့ကို ရှာမတွေ့ဘဲ သူက အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မနေ့ကတင် ကျန်းမိသားစု၏ တိုက်ရိုက် ဆွေမျိုးနှစ်ဦး အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျန်းမိသားစု ဤမျှ ဒေါသထွက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ဖေးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေလိုက်သည်။ ကိစ္စရပ်က မက်လောက်စရာ ဖြစ်သော်လည်း ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ လူသိရှင်ကြား ပြသထားသော အင်အားဖြင့် စွန်းရှုကို သတ်နိုင်ပုံမရပေ။

အဆုံးတွင် ချန်ဖေး ကြိုးစားအားထုတ်လျှင်ပင် အခြားသူများကိုသာ အကျိုးရှိစေလိမ့်မည်။

ခဏကြာသောအခါ ထိုအဖွဲ့သည် ကျန်းစီနန်၏ ခြံဝန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ လမ်းတွင် ကျန်တာဖုန်းက ချန်ဖေး၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က ကျန်းမိသားစုသည် ချန်ဖေးအား ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းကို မပေးခဲ့ကြောင်း သူ သိထားသည်။

ဤကိစ္စသည် အနည်းငယ် မတရားသော်လည်း ဝါရင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်သော ကျန်တာဖုန်းပင်လျှင် ကျန်းမိသားစု၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲရန် စွမ်းအားမရှိပေ။ အဆုံးစွန်ထိ ပြောရလျှင် ကျန်းမိသားစု၏ တိုက်ရိုက် ဆွေမျိုးသားချင်း မဟုတ်သူ မည်သူမဆိုသည် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အစေခံများသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး ပြုံးလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ကျန်းမိသားစု၏ ဆုငွေ ကမ်းလှမ်းချက်သည် ဖျင်းယင်းခရိုင် တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကျန်းမိသားစုသည် ယခင်က စွန်းရှုအတွက် ဆုငွေထုတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းမိသားစုသည် အမှန်တကယ် အလေးအနက်ထားပြီး အလွန် မြင့်မားသော ဆုငွေနှင့် အခြား အကျိုးခံစားခွင့်များကိုပါ ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

အကယ်၍ ကျန်းမိသားစု ပြင်ပမှ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် စွန်းရှုကို ရှာတွေ့ပါက ငွေကြေး ရယူနိုင်ရုံသာမက ကျန်းမိသားစု၏ ဆိုင်များသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး သူတို့၏ လုံခြုံရေးကိုလည်း အာမခံချက် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က သာမန်လူများအတွက် ပိုမို ဆွဲဆောင်မှု ရှိစေသည်မှာ သေချာသည်။

…

မြောက်မြို့ ဒုက္ခသည်စခန်း။

အခြားနေရာများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤနေရာသည် သန့်ရှင်းရေး ညံ့ဖျင်းရုံသာမက အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံရသည်။

ကျိုးရှီသည် ခြံဝန်းတံတိုင်းအောက်ရှိ လူတစ်ယောက်ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်တတ်ပြီး ဤလူသည် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ရှိနေသည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။ သူသည် အလုပ်ထွက်လုပ်ခဲသလို အစာစားသည်လည်း ရှားသည်။ အမြဲတမ်း ငြိမ်သက်နေတတ်သည်။

သို့သော် ဒုက္ခသည် ရပ်ကွက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် လူများစွာ ရှိသည်။ ကျိုးရှီသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဂရုမစိုက်သော်လည်း ကျန်းမိသားစုက ဆုငွေထုတ်ပြီးနောက် သူ၏ အတွေးအမြင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒီလူက ကျန်းမိသားစု ရှာနေတဲ့လူ ဖြစ်နိုင်မလား။

ထိုကဲ့သို့သော အတွေးများ ကျိုးရှီ၏ စိတ်ထဲသို့ မလွဲမသွေ ဝင်ရောက်လာသော်လည်း သက်သေပြရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။ တဖက်လူက ထူးဆန်းနေရုံဖြင့် စွန်းရှု ဖြစ်သည်ဟု ယူဆ၍ မရပေ။

ညရောက်သောအခါ ကျိုးရှီသည် မာကျောပြီး မည်းနက်နေသော ပေါက်စီလုံးကို ကိုက်ဝါးရင်း အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် နေ့ခင်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ၏ ပုံရိပ်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိုးရှီသည် သူနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာသော ကျိုးလီကို သွားရှာလိုက်သည်။

"အဲဒီလူအကြောင်း ကျန်းမိသားစုကို သွားတိုင်မလို့လား။" ကျိုးလီက ကျိုးရှီကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ တခြားလူတွေကို သေချာ မေးကြည့်ပြီးပြီ... အဲဒီလူက တကယ် ထူးဆန်းတယ်။ ပုံမှန်ဆို သူက အလုပ်ထွက်မလုပ်ဘူး... ရံဖန်ရံခါမှ လုပ်တာ။ သူက ချမ်းသာပြီးသား မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ငါတို့နဲ့ လာနေမှာလဲ။" ကျိုးရှီက တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးလီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ကျိုးရှီ ပြောသည်မှာ အဓိပ္ပာယ် ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အဓိက အချက်မှာ ကျန်းမိသားစု၏ ဆုငွေသည် လွန်စွာ မက်လောက်စရာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် ပေးနိုင်ပါက ဆုလာဘ် များများစားစား ရရှိမည့်အပြင် ကျန်းမိသားစု၏ ဆိုင်တွင် အလုပ်ပင် ရရှိနိုင်သေးသည်။ ကျန်းမိသားစု အနေဖြင့် အခြားသူများကို ပြသရန်အတွက် ဟန်ပြလုပ်ခြင်း ဖြစ်လျှင်ပင် သင့်တော်သော အလုပ်တစ်ခု စီစဉ်ပေးပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို ငါတို့ စမ်းကြည့်ကြမလား။"

"စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။ သေချာပေါက် လုပ်သင့်တာပေါ့။ အတူတူ သွားကြမယ်။"

ကျိုးရှီ ကျယ်လောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့အစ်ကိုသည် ယခု ဆေးခန်းတွင် အလုပ်ကြမ်းသမား ဖြစ်နေပြီ။ နေစရာနှင့် စားစရာ ရရှိသော်လည်း မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ထောက်ပံ့ရန် ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုထူးဆန်းသော လူသာ စွန်းရှု အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ့မိသားစု တစ်ခုလုံး ဒုက္ခသည်စခန်းမှ ထွက်ခွာပြီး သာမန်လူများကဲ့သို့ ပုံမှန်ဘဝဖြင့် နေထိုင်နိုင်ကြတော့မည်။

"သွားကြစို့။"

ကျိုးလီ ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျိုးရှီကို ဆွဲခေါ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျိုးရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်လုံးများက သူ့နောက်ကျောဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။

ကျိုးလီ လန့်ဖျပ်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူတစ်ယောက် ရပ်နေပြီး သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကျန်းမိသားစု အကြောင်း ပြောနေတာ ကြားလိုက်ရတယ်... သူတို့က ငါနဲ့ ပတ်သက်နေပုံပဲ။"

စွန်းရှုက ပြုံးလိုက်ရာ သူ့သွားများပေါ်တွင် တောက်ပသော အနီရောင်အချို့ ပေါ်လာသည်။ ဘာစားထားသည်ကိုမူ မသေချာပေ။

"ဒီ... ဒီနေရာမှာ လူရှိတယ်။ ခင်ဗျား နေဖို့နေရာ လိုချင်ရင် တခြားနေရာ သွားရှာရလိမ့်မယ်။" ကျိုးလီ တံတွေး မြိုချလိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

စွန်းရှုက ကျိုးလီ၏ စကားကို လစ်လျူရှုလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကျိုးလီ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ ကျိုးလီ၏ ခေါင်းကို လက်ဖြင့် ဖိလိုက်သည်။