သံသရာ

"စွန်းရှုက ဘယ်လိုလုပ် သရဲ ဖြစ်သွားတာလဲ။ သူ မြို့ထဲမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပေါ်လာဖူးသလို၊ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ပိတ်ဆို့မှုကိုတောင် တစ်ခါ ခံခဲ့ရဖူးတာပဲ။ ခရိုင်အစိုးရမှာ သရဲတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ ရတနာ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား။"

ချန်ဖေး၏ စိတ်များ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ကံဆိုးစွာပင် မည်သူကမျှ ဤမေးခွန်းများကို အဖြေပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"စွန်းရှု ဟိုမှာ ရှိတုန်းပဲလား။"

"သူ ရှိတုန်းပါပဲ... ဒဏ်ရာ ရထားတာလည်း သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မြန်မြန် လုပ်မှ ရမယ်။ မဟုတ်ရင် တခြားလူတွေ သတင်းရပြီး ရောက်လာလိမ့်မယ်။"

"သူက စွန်းရှု ဆိုပေမဲ့ ဒီကျေးဇူးကို ငါ မှတ်ထားပါ့မယ်။"

"ကျွန်တော် ပြန်ပြီး ကြီးကြပ်ရေးမှူး ရဲ့ သတင်းကောင်းကို စောင့်နေပါ့မယ်။"

ဖျော့တော့သော အသံတစ်သံ ရှေ့မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး ဝမ်းသာသွားသော်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ ဤစကားဝိုင်း၏ အကြောင်းအရာသည် အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။

ချန်ဖေး ရှေ့သို့ ရောက်ရှိပြီး အဝေးမှ လူများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့ခေါင်းတစ်ခုလုံး ကျဉ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သေလိုက်စမ်း။"

ချန်ဖေး ကျိန်ဆဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျန်းချန်၊ ကျန်းယွဲ့ကျန့်နှင့် အခြားသူများသည် စကားပြောဆိုနေကြပြီး ကျန်းယွဲ့ကျန့်၏ နောက်တွင် အစောင့်တန်းကြီး လိုက်ပါလာသည်။ ချန်ဖေးသည် တန်းစီနေသော လူအုပ်၏ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်မြင်လိုက်ရသည်။

"စွန်းရှု... သူ ပေါ်လာပြီ။ သတ်ကြ။"

ကျန်းယွဲ့ကျန့်က ချန်ဖေးကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ကျန်းယွဲ့ကျန့် သာမက အစောင့်များနှင့် ကျန်းချန်တို့ပါ သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချန်ဖေးသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လူမဟုတ်၊ မိစ္ဆာမဟုတ်သော ထိုအုပ်စုကို ကွင်းပြီး ပြေးထွက်သွားသည်။

"စွန်းရှု... နင် မပြေးနိုင်ပါဘူး... နင် မပြေးနိုင်ပါဘူး ချန်ဖေး..."

ကျန်းယွဲ့ကျန့်၏ အသံသည် တိုးလိုက် ကျယ်လိုက် ဖြစ်နေပြီး အစပိုင်းတွင် စွန်းရှုကို ခေါ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေး၏ နာမည်သို့ ပြောင်းသွားသည်။ ချန်ဖေး အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လွန်ခဲ့သော ခဏက တောက်ပနေသော သူသည် ယခုအခါ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ကျန်းယွဲ့ကျန့်၏ ရင်ဘတ်တွင် ဓားဒဏ်ရာ တစ်ချက် ရှိနေပြီး သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ဆုံးနေသည်။ သူမသည် ယခုအခါ ရူးသွပ်စွာ လိုက်ဖမ်းနေပြီး သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများက ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

မြန်မြန်…

ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး ချန်ဖေး၏ အရှိန် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။ နောက်မှ ကပ်လိုက်လာသော အေးစိမ့်သည့် အငွေ့အသက်များသည် ချန်ဖေး၏ နောက်တွင် ချက်ချင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ချန်ဖေး... ချန်ဖေး... အရမ်းနာတယ်... နင်က အာဏာကို ဖီဆန်တယ်... ငါ နင့်ကို သတ်မယ်... ငါ နင့်ကို သတ်မယ်..."

ရူးသွပ်ပြီး ယုတ္တိမရှိသော အသံတစ်သံ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး လှည့်မကြည့်ဘဲ ဖျင်းယင်းခရိုင်ဆီသို့ အသည်းအသန် ပြေးသွားသည်။

ချန်ဖေးသည် ဤထူးဆန်းသော သတ္တဝါအုပ်စုကို တစ်ယောက်တည်း မကိုင်တွယ်နိုင်ကြောင်း သိထားသည်။ ဖျင်းယင်းခရိုင်သို့ ပြန်ရောက်မှသာ အသက်ချမ်းသာရာ ရပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ချန်ဖေး၏ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်သည် အမှန်တကယ် ထူးခြားပြီး အထူးသဖြင့် အရှိန်မြှင့်တင်ထားသော အခြေအနေတွင် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှင့် ထိုသရဲသဘက်များကိုပင် ကျော်လွန်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ချန်ဖေးသည် ရှေ့၌ ဖျင်းယင်းခရိုင်၏ မြို့ရိုးများကို မြင်လိုက်ရပြီး နောက်မှ အေးစိမ့်သော အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်ပြီ။"

မြို့ရိုးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် နွေးထွေးသော ခံစားမှုတစ်ခု ချန်ဖေးကို လွှမ်းခြုံသွားသဖြင့် မသက်မသာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ကျန်းမိသားစုဆီ သွားရမယ့် ကိစ္စက အရေးကြီးတယ်။"

မျှော်လင့်မထားသော အဖြစ်အပျက်များကို တွေးတောရင်း ချန်ဖေး အသက်ရှူလိုက်သည်။ ဒီကိစ္စက ကျန်းမိသားစုကို ခေါင်းကိုက်စေမှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ ဆေးခန်းမှ အခြားသူများက ချန်ဖေး လိုက်ပါသွားသည်ကို မမြင်ခဲ့လျှင် ချန်ဖေး အနေဖြင့် ဤကိစ္စ တစ်ခုလုံးကို ရှောင်ရှားချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် မျက်မြင်သက်သေ အများအပြား ရှိနေပြီး ချန်ဖေး ငြင်းဆိုရန် ကြိုးစားခြင်းက သံသယကိုသာ ပိုမို တိုးပွားစေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေးသည် လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြားတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ကာ သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကို မြေကြီးနှင့် ဆောင့်လိုက်ရာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပွန်းပဲ့သွားသည်။

"ဒီလောက်ဆို ရလောက်ပြီ။"

ချန်ဖေး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာရသည့် လက္ခဏာ မပြသော်လည်း အနည်းငယ် နေမကောင်းပုံ ပေါက်နေသည်။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ ချန်ဖေးသည် ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိပြီး ကျန်းစီနန်နှင့် တွေ့ဆုံသည်။

"နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ အကုန် သေကုန်ပြီ ဟုတ်လား။"

ချန်ဖေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းစီနန် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို စွန်းရှုက မိစ္ဆာ ဖြစ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ချန်ဖေးသည် ကျန်းယွဲ့ကျန့်နှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခဲ့သည်မှလွဲ၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အများစုကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။

ကျန်းစီနန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေသည်။ ထိုအစောင့်များ သေဆုံးခြင်းသည် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသော်လည်း ကျန်းမိသားစု အတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသော ကျန်းယွဲ့ကျန့် သေဆုံးခြင်းကို လက်ခံရန်မှာမူ ပိုမို ခက်ခဲသည်။

အထူးသဖြင့် စွန်းရှု... သူသာ အမှန်တကယ် မိစ္ဆာ ဖြစ်သွားပါက ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲမှု အဆင့်သည် သိသိသာသာ တိုးလာပေလိမ့်မည်။

"ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့။"

ကျန်းစီနန်က ပြောပြီး ရှေ့မှ ထွက်သွားရာ ချန်ဖေး နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦး ကျန်းထင်၏ စာကြည့်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ချန်ဖေးသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။ ကျန်းထင် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ချန်ဖေးကို ဒေါသပုံချခြင်း မပြုပေ။

အရေပြားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ချန်ဖေးသည် အသက်ရှင် လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မည်သူ့ကို အပြစ်တင်ရမည် ဖြစ်စေ၊ ဤကိစ္စကို ချန်ဖေး၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်ပေး၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်သည် ကျန်းမိသားစု ဆေးခန်းအတွက် အလွန် အရေးပါသော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ကျန်းယွဲ့ကျန့်သည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွား လိုစိတ်ဖြင့် မြောက်မြို့ဆေးခန်းမှ အစောင့်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ စွန်းရှုကို သွားရောက် ရှာဖွေခဲ့ရာ သူမ သေဆုံးရုံသာမက စွန်းရှုဘက်ကိုပါ အသိပေးသလို ဖြစ်သွားစေသည်။

ကျန်းထင်၏ အမြင်တွင် ကျန်းယွဲ့ကျန့်သည် သေသင့်သောသူ ဖြစ်သည်။

"မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်... သတင်းစကား ပြန်သယ်လာပေးတယ်။ သွားပြီး ဆုလာဘ် သွားယူချေ။"

ကျန်းထင်က ချန်ဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် လက်ပြလိုက်ကာ ကျန်းစီနန်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ကျန်းစီနန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ချန်ဖေးကို ဦးဆောင် ခေါ်ထုတ်သွားသည်။

ဘာဆုလာဘ် လိုချင်လဲ။

ကျန်းစီနန်က တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းမှုပြုသူ ဆုလာဘ်ရမည်" ဟူသည်မှာ ကျန်းမိသားစု အမြဲတမ်း ကြွေးကြော်လေ့ရှိသော အရာဖြစ်သည်။

ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ။

ချန်ဖေး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းမှာ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အတွင်းအား ကျင့်စဉ်မှာလည်း ကျန်းမိသားစု၏ အမွေအနှစ် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ပြီးခဲ့သည့် တစ်ကြိမ်က ချန်ဖေး၏ ဓားသိုင်းကို အသုံးပြုပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ကိုမူ တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်သေးသည်။

ဒီတစ်ခါ ထူးဆန်းတာတွေ ကြုံခဲ့ရတယ်။ အကယ်၍ ချန်ဖေး၏ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်သာ မကောင်းမွန်ခဲ့ပါက သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ကို မည်မျှပင် တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်သည် ဖြစ်စေ မလွန်ကဲပေ။

"ရတယ်။"

ကျန်းစီနန်သည် ချန်ဖေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေး ကြောက်လန့်သွားသည်ဟု ယူဆကာ ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်ကလို ကျွန်တော့်ကို ရွေးခွင့် ပေးမလား။"

"ကောင်းပြီလေ။"

ကျန်းစီနန် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး စိတ်မရှည် ဖြစ်သွားသော်လည်း ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုပေ။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်ဖော် ရှန်ရှန်းကို ခေါ်လိုက်ပြီး သူမ၏ တိုကင်ပြားကို ယူကာ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ သွားရောက် ထုတ်ယူရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းစီနန် ကိုယ်တိုင်က ကျန်းမိသားစု အကြီးအကဲများကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သွားရောက် ရှာဖွေနေသည်။

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကျန်းစီနန်၏ ခြံဝန်းထဲတွင်…

"ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် သုံးမျိုး... လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ... သခင်မလေးက ပြောတယ်... ရှင် ရွေးချယ်ဖို့ ၁၅ မိနစ် အချိန်ရမယ်တဲ့။"

ရှန်ရှန်းက ချန်ဖေးကို ကြည့်ပြီး သဘောမကျသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းယွဲ့ကျန့် သေဆုံးသွားသော်လည်း ချန်ဖေး အသက်ရှင် ပြန်ရောက်လာခြင်းသည် ရိုးရှင်းစွာပင် မဖြစ်သင့်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

"၁၅ မိနစ်လား။"

ချန်ဖေး မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤအချိန်သည် စနစ်ဘောင်ကွက်က လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို မှတ်တမ်းတင်ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။ ရှန်ရှန်း၏ မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေး သဘောပေါက်လိုက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေစ ငါးပြားကို ထုတ်ကာ ရှန်ရှန်း၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“ရှင် ဘာလုပ်တာလဲ။”

ရှန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ငွေစများကို လွှင့်ပစ်ချင်နေပုံ ရသည်။ သို့သော် အလေးချိန်ကို ခံစားမိသောအခါ သူမ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ ကျန်းစီနန်၏ အိမ်ဖော် အနေဖြင့် ရှန်ရှန်း၏ လစာမှာ သိပ်မများလှပေ။ ဤငွေစ ငါးပြားကို ရရှိရန် သူမ တစ်လ၊ နှစ်လခန့် စုဆောင်းရပေလိမ့်မည်။

"၄၅ မိနစ်လောက်ပဲ ကြာမှာပါ... မိန်းကလေးရှန် နားလည်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ချန်ဖေးသည် နောက်ထပ် ငွေစ ၁၀ ပြား ထုတ်ပြီး ရှန်ရှန်း၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ရှန်ရှန်း စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ငွေစများကို သိမ်းလိုက်ပြီး အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို အလျင်အမြန် ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

နာရီဝက် ကြာသောအခါ ချန်ဖေးသည် ကျန်းမိသားစုမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

[ ကျင့်စဉ်များ - ကျူရိုးတစ်ချောင်းဖြင့် မြစ်ကူးခြင်း (အခြေခံအဆင့်)၊ တိမ်နင်းခြေလှမ်း (အခြေခံအဆင့်)၊ လေနှင် သုံးဆင့် (အခြေခံအဆင့်) ]

စနစ်ဘောင်ကွက်ပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်များကို ကြည့်ရင်း ချန်ဖေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် ဝယ်ယူခဲ့သော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများနှင့် ယှဉ်လျှင် ၎င်းတို့သည် သေချာပေါက် ပိုမို အဆင့်မြင့်သည်။ ၎င်းတို့ကို ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူ့ကို ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစေမည်မှာ သေချာသည်။

ယနေ့သည် အန္တရာယ် များခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာခဲ့ရခြင်း မရှိပေ။