အတွင်းခန်းမ၏ ပထမဆုံးသော ပါရမီရှင်

ယီထျန်းယွမ်၏ စကားလုံးများမှာ ဆူးများကဲ့သို့ စူးရှနေသဖြင့် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအရောင်များမှာ တစ်လှည့်စီ ပြောင်းလဲနေပြီး အလွန်ပင် အနေရခက်နေကြသည်။ တရားမျှတမှုကို လိုလားသော အခြားသော ကြားနေသူများမှာလည်း ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်အပေါ် အလွန်ပင် ရွံရှာစက်ဆုပ်နေကြသည်။

ယခင်က တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သူက တောင်းပန်ရမည်ဟု သဘောတူခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူက သိပါမည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် လူလဲ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသဖြင့် လဲ့ကျန့်ယွီမှာ တောင့်မခံနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

“အနိုင်ရသူက အရှင်၊ ရှုံးသူက ကျွန်ပဲလေ... ပြောစရာ ဘာရှိဦးမှာလဲ။ စစ်မြေပြင်မှာ မင်းနဲ့ တရားမျှတမှုအကြောင်း ပြောနေရဦးမှာလား။ တကယ့်ကို ငတုံးပဲ... ငါတို့ကို အနိုင်ရအောင် အရင်လုပ်နိုင်မှ ပြောစမ်းပါ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကျင့်ကြံသူသည် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မှားယွင်းနေသည်ဟု တစ်စက်မျှ မယူဆချေ။

ယခုအချိန်အထိ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ လုပ်ရပ်မှာ မှားယွင်းသည်ဟု မထင်မှတ်ကြသေးချေ။

“ဟားဟားဟား... ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ။ အနိုင်ရသူက အရှင်၊ ရှုံးသူက ကျွန်ဆိုရင်လည်း ခွန်အားနဲ့ပဲ စကားပြောကြတာပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အခု မင်းတို့ကို နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်။ အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းတိုက်မလား၊ တစ်ယောက်ချင်းစီ လာမလား... မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်တယ်...”

“အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ... ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် မင်းကို ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်ပါတယ်...”

တစ်ဖက်လူက ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“လာလေ... အပိုစကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့။ တိုက်မယ်ဆိုရင်လည်း တိုက်ကြတာပေါ့။ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်တွေ တစ်ခွန်းမှ မဟနိုင်အောင် ငါ လုပ်ပြမယ်။ ဟိုးအရင်က ကိစ္စတွေလိုပဲ... ဘယ်လို ခုခံမှုမျိုးမဆို အလကားပဲဆိုတာ မင်း သိစေရမယ်။ ဒီမှာ ဆက်နေချင်ရင်တော့ ငါတို့ရှေ့မှာ ခေါင်းငုံ့ပြီး နေကြစမ်း...”

“ဘုန်း...”

လူရိပ်တစ်ခု တိုးဝင်လာပြီး သူ့ကို ခြေတစ်ချက်ဖြင့်ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချိုင့်ဝင်သွားတော့သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်က ညှာတာပေးခဲ့သဖြင့် ထိုသူ သေဆုံးမသွားဘဲ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးများသာ ကျိုးကြေသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘုတ်...”

ထို့နောက် ပိုးအိတ်ဟောင်းတစ်ခုအလား မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး သွေးများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ရင်နာစရာ ကောင်းလှသော်လည်း သူသည် အသက်တစ်ရှူစာမျှ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သေဆုံးသွားသည်ဟုတော့ မဆိုနိုင်ချေ။

ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ် တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် လွယ်ကူလွန်းလှသဖြင့် ဤဝက်အုပ်စုကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကောင်းမွန်သော ဆေးလုံးများဖြင့် ကုသလျှင်ပင် နှစ်အနည်းငယ်၊ သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်အထိ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“နောက်တစ်ယောက်...”

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျင့်စဉ်အဆင့် ဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ ဆင်းလာလို့ ရတယ်။ မင်းတို့ ကောင်းကင်သခင် ဖြစ်နေရင်တောင် ငါ့ကို လာပြီး စိန်ခေါ်လို့ ရတယ်...”

တကယ့်ကို ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါပင်...

ဒုတိယအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင်ကို ခြေတစ်ချက်တည်းနှင့်တင် ပိုးအိတ်ဟောင်းအဖြစ်ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤသည်ကပင် ညှာတာပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လက်လျှော့မထားပါက တိုက်ရိုက်ပင်ကန်သတ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ထိုသို့ မလုပ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ တစ်သက်တာလုံးအတွက် ထာဝရ အိမ်မက်ဆိုးတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရစ်စေရန် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း မှင်တက်မိသွားကြသည်။ တစ်ချက်တည်းနှင့်တင် ပြိုင်ဘက်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်သည်ဆိုပါက ဤခွန်အားမှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

“တကယ့်ကို... တကယ့်ကို သန်မာတာပဲ... ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ဒီလောက်အထိ သန်မာလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး...”

တိုက်ခိုက်ရေးစင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသော လဲ့ကျန့်ယွီမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဘေးနားရှိ လူများကို အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ၊ ဘာလို့ ဝိုင်းပြီး အားမပေးကြတာလဲ။ အဲဒီကောင်တွေကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းပစ်ပြီး ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို အထင်မသေးရဲအောင် လုပ်ရမယ်လေ...”

လဲ့ကျန့်ယွီ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း အခြားသူများမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လျက် မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ အားပေးရန်နေနေသာသာ စကားတစ်ခွန်းပင် မဟဝံ့ကြချေ။ ၎င်းတို့သည် ရင်ထဲ၌သာ အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း ပါးစပ်မှ ထုတ်ဖော်ရန် မဝံ့ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ၎င်းတို့ အော်ဟစ်အားပေးလိုက်ပါက တစ်ဖက်လူများက နောက်ပိုင်းတွင်ကလဲ့စားချေမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသောကြောင့်ပင်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ၎င်းတို့အတွက် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

လဲ့ကျန့်ယွီသည် ၎င်းတို့ တစ်ယောက်မျှ စိတ်မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သည့်အခါ ရင်ထဲ၌ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းတို့မှာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ကာ စိတ်ဓာတ်များ သေဆုံးနေကြပြီ ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ကျွန်စိတ်မှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းနေသဖြင့် အော်ပင် မအော်ဝံ့ကြခြင်းမှာ တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည်။

“ဘာလဲ... မင်းတို့ ငါ့ကို မစိန်ခေါ်ရဲတော့ဘူးလား။ လူလဲပြီး တိုက်ရတာ ဝါသနာပါတာ မဟုတ်လား၊ ဆင်းလာကြလေ... ခုနက အမည်မသိ ကျင့်ကြံသူက ကို ငါ နိုင်သွားပြီဆိုတော့ အခု နောက်တစ်ယောက် အလှည့်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို ဝေ့ကြည့်ကာ ဆက်လက် တက်လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“ငါ လာမယ်...”

ထိုအချိန်တွင် တတိယအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင် တစ်ဦး ခုန်ဆင်းလာပြီး သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ ညီအစ်ကိုဖုန်းအတွက် ငါကလဲ့စားချေပေးမယ်။ မင်း သူ့နာမည်ကိုတောင် သိမှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဘုန်း...”

ယီထျန်းယွမ်၏ လူရိပ်မှာ ဝင်းခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ခြေကန်ချက် တစ်ချက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤတတိယအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင်၏ ရလဒ်မှာလည်း ထို ညီအစ်ကိုဖုန်း ကဲ့သို့ပင် ပိုးအိတ်ဟောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သေဆုံးမသွားသော်လည်း အပြင်းအထန် ကုသမှသာ အသက်ရှင်နိုင်မည် ဖြစ်ကာ မဟုတ်ပါက သေလမ်းသာ ရှိတော့သည်။

“နောက်တစ်ယောက်... အမည်မသိ ကျင့်ကြံသူ ရှုံးသွားပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်က ရှေ့ရှိ မထီမဲ့မြင်ပြုနေသော ကျင့်ကြံသူများကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာများသို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ဤမျှ ကြမ်းတမ်းသော သူ့ကို မြင်သည့်အခါ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေကြတော့သည်။

လူနှစ်ဦးကိုသာ နှိမ်နင်းလိုက်ရသေးသော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ဆင်းမလာဝံ့ကြတော့ချေ။ လဲ့ကျန့်ယွီမှာ ဤမျှအထိ မကြမ်းတမ်းခဲ့သဖြင့် ထိုသူတို့မှာ များစွာ ဆုံးရှုံးမှု မရှိသောကြောင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာမူ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းလှသည်။ တစ်ချက်တည်းနှင့် ရှင်းပစ်လိုက်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို မည်သို့ မထိတ်လန့်ဘဲ နေပါမည်နည်း။

“ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘယ်သူမှ ဆင်းမလာတော့ဘူးလား။ အကုန်လုံးက လူကြောက်တွေချည်းပဲ... အရင်ကတော့ အနိုင်ရသူက အရှင်၊ ရှုံးသူက ကျွန်ဆိုပြီး ပြောနေကြသေးတယ်၊ အခုတော့ မင်းတို့က ရှုံးနိမ့်သူတွေပဲ၊ အမှိုက်တွေ... ဒီလို အမှိုက်တွေကများ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို ရန်စရဲတယ်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို တစ်စက်မျှ မကြောက်ဘဲ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ငါ... ငါ လာမယ်...”

စတုတ္ထအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင် တစ်ဦးသည် အလယ်အဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် လက်နက်ကို ထုတ်ယူကာ သတ္တိမွေးလျက် တိုက်ခိုက်ရေးစင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းရန်အတွက် ဘက်စုံ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူ ပြင်ဆင်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိရှိနိုင်တော့ဘဲ ယခင်လူနှစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ပိုးအိတ်ဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

“အမည်မသိ ကျင့်ကြံသူ နောက်တစ်ယောက် ရှုံးသွားပြီ၊ နောက်တစ်ယောက်...”

ယီထျန်းယွမ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါများမှာ မိုးမြေကို တုန်ခါစေသည့်အလား ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ဤဟိန်းဟောက်သံကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော လူသားမျိုးနွယ်များမှာ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး မိမိတို့၏ ရှေ့တွင် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ရပ်တည်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ ၎င်းတို့ကို ဆက်လက် ဦးဆောင်သွားမည့်သူဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။

“နောက်တစ်ယောက်... မင်းတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ၊ ဆက်ပြီး မတိုက်ရဲတော့ဘူးလား။ နောက်တစ်ယောက် လာလေ... အမှိုက်တွေ...”

လဲ့ကျန့်ယွီက အောက်ခြေမှနေ၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူများကို ဆက်လက် တက်လာရန် ဟိန်းဟောက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... နောက်တစ်ယောက်... နောက်တစ်ယောက်... ဆက်ပြီး လွှတ်လိုက်စမ်းပါ... အမှိုက်တွေ...”

“နောက်တစ်ယောက်... နောက်တစ်ယောက်...”

“ကောင်းတယ်... အဲဒီကောင်တွေကို အပြတ်အသတ် ရိုက်ပစ်လိုက်...”

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း သတ္တိမွေးလိုက်ကြပြီး ရင်ထဲရှိ မကျေနပ်ချက်များကို အော်ဟစ်ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ဟစ်အော်သံများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ရင်ထဲရှိ ပိတ်လှောင်မှုများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာကမ္ဘာမြေကိုပင် ဟည်းထွက်သွားစေတော့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မိမိကြောင့် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲလာသည်ကို မြင်သည့်အခါ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကျေနပ်သွားမိသည်။ ဤသည်မှာ ရှိသင့်ရှိထိုက်သော သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ရှုံးနိမ့်ခြင်း ဖြစ်နေဦးမည်ဆိုလျှင်ပင် လက်လျှော့ရန် မရွေးချယ်သင့်ဘဲ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

“စကားကတော့ တကယ့်ကို ကြီးကျယ်တာပဲ။ ငါတို့ဆီမှာ လူမရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား...”

ထိုအချိန်တွင် ချောမောလှပသော လူငယ်တစ်ဦး ဘေးဘက်မှ ပျံသန်းလာသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ယပ်တောင်တစ်ချပ်ကို ကိုင်ထားပြီး ကောင်းကင်မှနေ၍ ယီထျန်းယွမ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

“လျှို့ပိုင်စိန်း လာပြီ... အတွင်းခန်းမရဲ့ ပထမဆုံးသော ပါရမီရှင် ရောက်လာပြီ...”

ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့အားလုံး မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မူလက နှိမ်နင်းခံထားရသော်လည်း ယခု လျှို့ပိုင်စိန်း ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သည့်အခါ ၎င်းတို့ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ထိုသူမှာ အတွင်းခန်းမ၏ ပထမဆုံးသော ပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အဆင့်ခြောက် မြေကမ္ဘာအရှင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အတွင်းခန်းမ၏ ပထမဆုံးသော ပါရမီရှင် အဆင့်အတန်း ဖြစ်သည်။ သတင်းများအရ သူသည် အဓိကခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အရည်အချင်းမှာ မည်မျှ သန်မာကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

အချို့ကမူ သူသည် အဆင့်ရှစ် မြေကမ္ဘာအရှင်အထိ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။ အကယ်၍ အဆင့်ရှစ် မြေကမ္ဘာအရှင်မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်သခင်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်မည်ဆိုပါက နောင်တွင် အကြီးအကဲ အဆင့်အတန်းအထိ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်ရာ တကယ့်ကို လေးစားစရာ ကောင်းလှသည်။

သူ ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ ထိုလူသားမျိုးနွယ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားကြပြီး အရှိန်အဝါများမှာလည်း ဆုတ်ယုတ်သွားကာ အားလုံးမှာ ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။

ဤသည်မှာ အတွင်းခန်းမ၏ ပထမဆုံးသော ပါရမီရှင် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ဘက်မှ လူ ရှုံးနိမ့်သွားမည်ဆိုပါက ရလဒ်မှာ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသော အဆုံးသတ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။