ငါ မိန်းကလေးတွေကို မရိုက်ဝံ့ဘူးလို့ မထင်နဲ့

ယီထျန်းယွမ်၏ အနိုင်ရရှိမှုသည် ၎င်းတို့အား မျှော်လင့်ချက်များ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရရှိစေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်အပေါ် မှီခိုနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းဖြစ်ကာ လူသားမျိုးနွယ်သည်လည်း အလားအလာ ရှိကြောင်းနှင့် သွေးရိုးဗီဇကြောင့် အမြဲတမ်း အနှိမ်ခံနေရမည် မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ... အတွင်းခန်းမရဲ့ ပထမဆုံးသော ပါရမီရှင်တောင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခံလိုက်ရတာပဲ။ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်မှာလည်း အလားအလာတွေ ရှိနေတုန်းပဲ၊ သူတို့ကို ပြန်ပြီး နှိမ်နင်းနိုင်တာပဲလေ”

“ဟုတ်တယ်... အခုကတည်းက အရှုံးပေးလိုက်ရင်တော့ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမှာပဲ...”

“ဘာကို ကြောက်နေမှာလဲ၊ ရှုံးသွားရင်တောင် နောက်တစ်ခါ ပြန်ကြိုးစားပေါ့၊ ငါတို့အားလုံး စည်းစည်းလုံးလုံး ရှိနေမယ်ဆိုရင် သူတို့ကို မနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး...”

လူတိုင်း၏ ယုံကြည်မှုများ ပြန်လည် ရရှိလာကြပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာလည်း ရူးသွပ်သကဲ့သို့ မြင့်တက်လာကာ ရင်ထဲရှိ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှု မရှိဘဲ တစ်ပါးသူကို မည်သည့်အခါမျှ ကျော်တက်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့ကြသဖြင့်သာ စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းမှာ မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ တစ်ဖက်လူကို လိုက်မမီနိုင်သော အခြေအနေမျိုးနှင့် တူလှသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ထိုတိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ အပြီးအပိုင် ပျောက်ကွယ်သွားရခြင်းပင်။

ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ထံမှ ထိုခံစားချက်ကို ပြန်လည် ရရှိလိုက်ကြသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ လူသားမျိုးနွယ်တွင်လည်း အကန့်အသတ်မဲ့သော အလားအလာများ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ဘက်မှ အခြေအနေကို သတိပြုမိသည့်အခါ မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ ရှိသင့်ရှိထိုက်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

- လူပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြန်လည် ရရှိအောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံအမှတ် ၁၀ ဘီလီယံ၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၁ သန်း၊ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၁ သန်း၊ လူကျင့်ဝတ်အမှတ် ၅၀၀ ရရှိပါသည်။

“ဘေးထွက်တာဝန်လေးတွေ ရှိနေသေးတာပဲ၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်၏။ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်များ ဆုတ်ယုတ်သွားသည်ကို မမြင်လိုချေ၊ ဤသည်မှာ သူ့အတွက်လည်း ကောင်းမွန်သော ကိစ္စ မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ အားလုံး စိတ်ဓာတ်ကျနေမည်ဆိုပါက နောင်တွင် သုံးဘုံလောကမှ လူများ ရောက်ရှိလာသည့်အခါတွင်လည်း ထပ်တူ သက်ရောက်မှု ရှိသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ပြောင်းလဲမှုများကို သူကိုယ်တိုင်မှ စတင်ရမည်ဖြစ်ကာ ရပ်တန့်နေ၍ မဖြစ်တော့ချေ။

ဤဘက်တွင် ဟစ်အော်အားပေးနေကြသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းနေကြသည်။

“မင်းတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ၊ ငါနဲ့ ဆက်ပြီး မတိုက်တော့ဘူးလား၊ ဆင်းလာကြလေ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များမှာ တစ်ဖက်လူများပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး မိမိနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လျက် မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ဆင်းသွားလျှင် သေဆုံးမည် မဟုတ်သော်လည်း သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မလဲလျောင်းလိုကြချေ။ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာလျှင်ပင် သက်တူရွယ်တူများထက် များစွာ နောက်ကျကျန်ရစ်ပေလိမ့်မည်။

ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်ဆိုသည်မှာ မရှည်လျားသော်လည်း နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင်မူ ပြန်လည် လိုက်မီရန် အလွန် ခက်ခဲလှပြီး ခွန်အား အမြောက်အများ အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

“မောင်လေးလျှို့...”

ထိုအချိန်တွင် အဖြူရောင် လူရိပ်တစ်ခု ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး လျှို့ပိုင်စိန်း၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိကာ သူ့ကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးကို အလျင်အမြန် တိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မောင်လေးလျှို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာ မင်းလား...”

ယီထျန်းယွမ် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဆင်းလာသူမှာ ချောမောလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီမြန်းနေပြီး လျှို့ပိုင်စိန်းအပေါ် သံယောဇဉ် ရှိနေသည်မှာ သိသာလှသည်။ ယခုအခါ လျှို့ပိုင်စိန်းမှာ ဝက်ခေါင်းဖြစ်အောင် အရိုက်ခံထားရသဖြင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် မည်သို့ ဒေါသ မထွက်ဘဲ နေပါမည်နည်း။

“ဒါ... ဒါက အဓိကခန်းမက စီနီယာမမ ဖုန်းချွေ့ချိုး ပဲ၊ သူမက လျှို့ပိုင်စိန်းကို သဘောကျနေတာလို့ ကြားတယ်...”

“ဟုတ်တယ်... သူက မကြာသေးခင်ကမှ လေ့ကျင့်ရာက ပြန်ရောက်လာတာ၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အဆင့်ခုနစ် မြေကမ္ဘာအရှင်ကို ထိုးဖောက်တော့မယ်လို့ ကြားတယ်။ အဓိကခန်းမမှာတောင် ထိပ်ဆုံးကပဲ... သူမရဲ့ ခွန်အားက လျှို့ပိုင်စိန်းထက် အများကြီး ပိုပြီး သန်မာတယ်၊ ဒီကောင်လေးကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်...”

“စီနီယာမမ ဖုန်းချွေ့ချိုး ဆိုမှတော့ ဒါက မသေးတော့ဘူး၊ ဟားဟား... ဒီကောင်တော့ သေပြီပဲ... လျှို့ပိုင်စိန်းကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရဲတယ်ဆိုတော့ စီနီယာမမ ဖုန်းချွေ့ချိုးက သူ့ကို သေချာပေါက် အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းမှာပဲ...”

“ဒါက အဓိက မဟုတ်သေးဘူး၊ အဓိကက သူမဟာ အကြီးအကဲနျန် အလွန် တန်ဖိုးထားရတဲ့ တပည့်ပဲ၊ နောင်မှာ တပည့်ရင်းအဖြစ် လက်ခံ ခံရဖို့တောင် မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်...”

တစ်ဦးချင်းစီမှာ ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်နေကြပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ သေချာပေါက် သေပြီဟု ယူဆနေကြသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အဆင့်ခြောက် မြေကမ္ဘာအရှင်ချင်း တူညီနေလျှင်ပင် ဤသည်မှာ အဓိကခန်းမ အဆင့်အတန်း ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူမ၏ ခွန်အားမှာ လျှို့ပိုင်စိန်းထက် များစွာ ပိုမို သန်မာပေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရှိနေ၏။ ယင်းမှာ အကြီးအကဲနျန် သဘောကျသော တပည့်ဖြစ်နေခြင်းပင်။ နောင်အနာဂတ် အမွေဆက်ခံမည့်သူက သဘောကျနေသော တပည့်ကို မည်သူက ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဝံ့ပါမည်နည်း။ အကယ်၍ ဒဏ်ရာရသွားပါက အကြီးအကဲနျန်က သူ့ကို အသေသတ်ပေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

လဲ့ကျန့်ယွီတို့ဘက်မှ မျက်နှာများမှာလည်း ပျက်ယွင်းသွားကြ၏။ ဤမျှ နောက်ခံကြီးမားလှသော အမျိုးသမီးကို ၎င်းတို့ မည်သို့ မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။ အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲနျန် သဘောကျသောသူ ဆိုပါက ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ နောက်ခံက ဤမျှအထိ တောင့်တင်းနေပါက ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ဖက်လူထက် သန်မာနေလျှင်ပင် အမှန်တကယ် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရဲပါမည်လား။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနောက်ခံကြီးမားသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“သူ ဒဏ်ရာရအောင် ငါ လုပ်လိုက်တာပဲ၊ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ...”

“ကောင်းပြီ... မင်းကိုယ်တိုင် ဝန်ခံတယ်ဆိုရင်တော့ တော်တယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့...”

ဖုန်းချွေ့ချိုးသည် လျှို့ပိုင်စိန်းကို ချထားခဲ့ပြီး ဘေးနားရှိ လူများကို ကြည့်ရှုခိုင်းလိုက်ကာ ထရပ်လျက် သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ခြေနှစ်ဖက်နဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို မင်းကိုယ်တိုင် ချိုးပစ်လိုက်စမ်း၊ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်...”

“စကားကတော့ အတော်လေး ကြီးကျယ်တာပဲ... ငါတို့က တရားဝင် တိုက်ခိုက်ရေးစင်ပေါ်မှာ ယှဉ်ပြိုင်နေတာလေ၊ မင်းက ဘာအရည်အချင်းနဲ့ ဒီလို အပြစ်ဒဏ်ပေးချင်ရတာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။ အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲနျန်က သူမကို အလွန် ဂရုစိုက်ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသည့်အခါ နောက်ခံ အင်အားကြောင့် မောက်မာနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သည်။

မပြောချင်သော်လည်း အကယ်၍ အကြီးအကဲနျန်တို့က ဤကိစ္စကြောင့် သူ့ကို အထင်အမြင် သေးသွားမည်ဆိုပါက သူသည် ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်မည်သာ ဖြစ်၏။ ဤမျှ များပြားလှသော နတ်ဘုရားနယ်မြေများထဲတွင် သူ့ကို လက်ခံမည့်သူ မရှိဘူးဟု သူ မယုံကြည်ချေ။

“အရည်အချင်း ဟုတ်လား...”

ဖုန်းချွေ့ချိုးသည် သူ့ကို အထက်အောက် ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မသိသေးတာလား။ အဓိကခန်းမက တပည့်ဖြစ်သလို အကြီးအကဲနျန်ရဲ့ နောင်အနာဂတ် တပည့်ရင်းပဲ၊ ဒါက လုံလောက်ပြီ မဟုတ်လား...”

“နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ ဆက်ပြီး ရှင်သန်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်စမ်း၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းရဲ့ ရလဒ်က ထောင်အနက်ဆုံးထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံရပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်မလာနိုင်တာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်...”

သူမ၏ မျက်နှာတွင် မောက်မာမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး လူအများ၏ အချစ်တော် ဖြစ်သည့်အတိုင်း မည်သူမျှ သူမကို မထိဝံ့ကြချေ။

တစ်ဦးချင်းစီမှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ဤစကားမှာ ယုတ္တိရှိသည်ဟု ယူဆနေကြ၏။ ဤအဆင့်အတန်းမှာ တကယ့်ကို တောင့်တင်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

“ဟုတ်လား... ဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလို ပတ်သက်မှု ရှိနေရုံနဲ့ ငါက ငါ့ရဲ့ ခြေနှစ်ဖက်နဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ချိုးရမယ် ဟုတ်လား။ အဓိကခန်းမမှာ ဒီလောက်အထိ ငတုံးဆန်တဲ့သူ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးက တခြားသူတွေအတွက် အလုပ်ဖြစ်ချင် ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ အပိုပဲ...”

“မင်း... မင်း...”

ဖုန်းချွေ့ချိုး၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားပြီး လက်ထဲမှ အဖြူရောင် ပိုးပုဝါကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ခိုက်ရေးစင်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နားလိုက်ကာ သူ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မင်းကို တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ရတာပေါ့၊ မင်းမှာ ဘယ်လောက်အထိ အရည်အချင်း ရှိသလဲဆိုတာကို...”

စကားဆုံးသည်နှင့် ဖုန်းချွေ့ချိုးသည် လက်ထဲမှ အဖြူရောင် ပိုးပုဝါကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ အလယ်အဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် လက်နက်ဖြစ်နေခြင်းက သူမ၏ နောက်ခံမှာ သေချာပေါက် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မရှောင်တိမ်းချေ။ သူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ တိုးဝင်လာသော ပိုးပုဝါကို လက်ဖြင့် အလျင်အမြန် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ လက်မောင်းကို အေးခဲသွားစေတော့သည်။

ဖုန်းချွေ့ချိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သာမန် တိုက်ခိုက်မှု မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း အေးစက်သော အအေးဓာတ်များ ပါဝင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းချွေ့ချိုးသည် ယီထျန်းယွမ်က မိမိ၏ ပိုးပုဝါကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်ကို မြင်သည့်အခါ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

“တကယ့် ငတုံးပဲ၊ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို လက်ဗလာနဲ့ ဖမ်းဆုပ်ရဲတယ်ပေါ့၊ မင်းရဲ့ လက်ကတော့ အခုချက်ချင်း ပျက်စီးသွားတော့မှာပဲ...”

အခြားသူများကလည်း ထိုသို့ပင် တွေးတောနေကြ၏။ ဘာမှ မဟုတ်ဘဲနှင့် မောက်မာပြနေသဖြင့် ယခုတော့ လက်တစ်ဖက် ခဲသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

“ဒီလောက် အအေးဓာတ်လေးနဲ့တော့ ငါ့မျက်စိထဲတောင် ထည့်စရာ မလိုဘူး... ရှင်းလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပိုးပုဝါကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲယူလိုက်ရာ ဖုန်းချွေ့ချိုးပါ တစ်ပါတည်း ပါလာခဲ့ပြီး သူမကို ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သွားစေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူမသည် သူ၏ ရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြီး ဖုန်းချွေ့ချိုးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရ၏။ သူမ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာတင် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက် ကျရောက်လာတော့သည်။

“ဖြောင်း...”

ဖုန်းချွေ့ချိုးသည် ပြင်းထန်လှသော ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး သူမ၏ ပါးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ဖူးယောင်သွားတော့သည်။

“ငါ မိန်းကလေးတွေကို မရိုက်ဝံ့ဘူးလို့ မထင်နဲ့...”

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။