လျှို့ဝှက်ရတနာ။ လွမ့်ခုန်းလွန်းပျံယာဉ်။

“ကောင်းကင်ကိုးလွှာကို ချေမှုန်းနိုင်မှ အဆုံးတိုင်နိုင်မယ်”

စွမ်းအင်နယ်မြေ အပြင်ဘက်ရှိ လျိုဝူရွှမ်းသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူ၏မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာတော့သည်။ ယခု ကောင်းကင်အဓိပတိတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကျဆုံးခြင်းကို တွေ့ကြုံခဲ့ရပြီ။

နောင်လာမည့် အနာဂတ်တွင် မိမိကိုယ်မိမိ ပျက်စီးစေမည့် မြင်ကွင်းများကိုပင် မတွေးဝံ့တော့ပေ။

သို့သော် သံသယမရှိနိုင်သော အရာမှာ မုန့်ထျန်းရွှမ်နှင့် အခြားသူများ မသေသေးသရွေ့ ကောင်းကင်ကို ဖြိုခွင်းသောဂိုဏ်း၏ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် အဆုံးမသတ်နိုင်ဘဲ ၎င်းတို့၏ခြေရာအတိုင်း လိုက်နေရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် လူကြီးမင်းတို့"

…

တစ်ဖက်တွင်ရှိ အရှင်ကျိုထျန်းနှင့် မုန့်ထျန်းရွှမ်တို့၏ မျက်နှာများမှာတော့ လုံးဝ မည်းမှောင်လာပြီး အလွန်ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

"ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ ဆရာတူညီလေး ချင်းယန်က မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး ငါတို့ကို သေအောင်သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာ သိသာနေပြီ... ဒီအကြပ်အတည်းကို စကားနဲ့ ဆက်လုပ်နေတာက အဖြေမဟုတ်ဘူး"

မုန့်ထျန်းရွှမ် စိုးရိမ်လာသည်။

"သူက နည်းနည်းမကဘူး ရူးနေတာ!"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ ကြည့်လိုက်မယ်"

အရှင်ကျိုထျန်းသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုး၍ ကောင်းကင်ယံရှိ ချင်းယန်ကို မျှော်ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

"ချင်းယန် သားရဲနတ်အရှင်ဂိုဏ်းမှာ တခြားတန်ပြန် နည်းလမ်းမရှိဘူးလို့ မင်းတကယ် ထင်နေတာလား... ငါ့သားရဲနတ်အရှင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက တခြားကမ္ဘာက လာခဲ့တာ။ ရတနာတွေ အများကြီးကျန်ခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေကို အသုံးချပြီး တွန်းထုတ်ရင် မင်းကို သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်!"

သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် ကြယ်လက်စွပ်ကို လက်နှင့် ထိလိုက်ကာ အကြိုပြန်ယူသည့် လှုပ်ရှားမှုမျိုး ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာ၌။

ဗုန်း!

လေထုအတွင်း အက်ကြောင်းတစ်ခု အစပျိုး အက်ကွဲလာခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ဝှက်ဖဲကို ကစားနေတာလား။"

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် သူ့ကို ပြင်ဆင်ခွင့် မပေးတော့ဘဲ သူ့အနောက်က မြေအဓိပတိထံသို့ စိတ်စွမ်းအင်မက်ဆေ့ချ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ပို့လိုက်သည်။ ပြီးသည်နှင့် ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ယောက် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။

သူတို့သည် ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော ဓားများကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များအား သယ်ဆောင်လာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ မဆုတ်မနစ် ကျဆင်းလာကြသည်။ တောက်ပသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးတို့သည် ၎င်းတို့ကို လှည့်ပတ်ကာ နဂါးများပမာ ဖြာထွက်သွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး ထပ်လာပြန်ပြီ!"

မုန့်ထျန်းရွှမ် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ့မျက်ခွံများ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။ သူက ဘေးနားကို အလျင်အမြန် ရှောင်ဖို့ ကြိုးစားရင်း : "အကိုကြီး အရင်ပုန်းနေ....."

"ပြန်လာခဲ့ မသွားနဲ့!"

ဒါကိုမြင်တော့ အရှင်ကျိုထျန်းက အသံနက်ကြီးဖြင့် ဟောက်ပြီး တားလိုက်သည်။

“အချိန်ရှိသေးတယ်”

ဗုန်း!

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် လျှပ်တစ်ပြက် လျှပ်စီးလက်လာပြီး သူတို့၏ နားထဲတွင် ဆူညံသော ဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဓိပတိ၏ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမှုသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာလေ၏။

လျှပ်စီးကြောင်းနှင့် မြေကြီးမီးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ ချင်းယန်သည် မြေမီးအစီအရင်ကိုပါ ပေါင်းထည့်၍ ၎င်း၏စွမ်းအားကို ပိုမိုချဲ့ထွင်စေခဲ့သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသည့်တိုင် ကျန်းဟိုင်မှ နိုင်ငံသားများသည် ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မူမမှန်မှုကို ခံစားရနိုင်၏။ သိသိသာသာ တုန်ခါမှုတစ်ခုက သူတို့အားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

တလှတောင်များပေါ်ရှိ တိမ်များ ရှင်းလင်းသွားကာ ဤလွှမ်းမိုးမှုရှိသော စွမ်းအားဖြင့် ပံ့ပိုးပေးထားသည့် သားရဲဆယ်ကောင် အစီအရင်သည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဝုန်း!

အက်ကွဲသံကြီးက ကျယ်လောင်စွာ တုန်သွားကာ ကျန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲရှစ်ကောင်ဟာလည်း မီးအိုင်နှင့် ထိတွေ့မိသည့်အခိုက် သူတို့၏ နတ်အသိစိတ်များ ငြိမ်းသွားလေသည်။

ဝေ့ဝဲနေသော မီးခိုးငွေ့များသာ ကျန်ခဲ့၏။

"ဟမ်?"

ထိုအချိန်တွင် ချင်းယန်သည် ဝေ့ဝဲနေသော မီးခိုးများအတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရုတ်တရက် သူ့အကြည့်များ တောက်ပသွားသည်။ တစ်ခုခုလွဲနေခြင်းကို ရုတ်ချည်း သူသတိထားမိလိုက်ချင်း သူ၏နယ်မြေ အတွင်းက နေရာလွတ်များထဲမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြောင်းအလဲများကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

အနားမှ ထူးဆန်းသော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေပြီ!"

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သော အခိုက် နယ်မြေ၏ အစွန်းရှိ မီးခိုးငွေ့များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရှင်ကျိုထျန်းသည် အတားအဆီး အပြင်ဘက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ခန့် အပြူးထွက်နေကာ သူ့မီးခိုးကဲ့သို့ အသွင်သဏ္ဍာန်၏ လက်ျာလက်၌ အနက်ရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ကွဲအက်သွားသော နေရာသည် ယခုအခိုက်၌ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလာပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာတော့မည်။

"ဒါက…"

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ :"လျှို့ဝှက်ရတနာ?"

"ဟားဟား ချင်းယန် ငါ့ရဲ့ အာကာသရတနာကို မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။"

အရှင်ကျိုထျန်းသည် သူ့လက်ထဲ၌ ဖုံးကွယ်ထားသော တိမ်မည်းများကို ဖြန့်ကျက်ပြီး လျှို့ဝှက်ရတနာကို ပြောင်မြောက်စွာ ထုတ်ပြလိုက်သည်။

၎င်းသည် သေးငယ်ပြီး လက်ရာမြောက်သော လက်ဖဝါးအရွယ်မျှသာ ရှိလေသည်။ ပြည့်စုံသော လှေတစ်စင်းကဲ့သို့ မှော်ဆန်သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေ၏။ ယခုအခါ စွမ်းအင်နယ်မြေ အတွင်း ဖြတ်သန်းစီးဆင်းခဲ့သော အာကာသလှိုင်းလုံးကြီးသည် ယခုအခါ စနစ်တကျနှင့် ပြီးပြည့်စုံသွားပါပြီ။

"သားရဲနတ်အရှင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ လွမ့်ခုန်းလွန်းပျံယာဥ်က ဒါပဲ။ အာကာသ လှိုင်းထန်မှုတွေထဲကနေ ကမ္ဘာတွေကို ရှာဖွေနိုင်တယ်။ သူတို့တွေက ဒီလွန်းပျံယာဉ်ကို သုံးပြီး တစ်ဖက်ကမ်းကနေ ငါတို့ကမ္ဘာပေါ် ဆင်းသက်လာကြမှာ"

အရှင်ကျိုထျန်းသည် ရွှင်မြူးရယ်မောကာ လှေငယ်ကို လက်ထဲတွင် မြှောက်ပြကာ ချင်းယန်ကို မျှော်ကြည့်လိုက်သည်။

"ချင်းယန် မင်းရဲ့စွမ်းအင် နယ်မြေက ဘယ်လောက်ပဲ ခိုင်မာနေပါစေ အထက်ကမ္ဘာက ရတနာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

"ညီလေး ငါ့ကိုကယ်ပါဦး"

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ သူ့အနားက အဓိပတိ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က သူ၏အရင်က မောက်မာမှုများကို စွန့်လွှတ်ပြီး ချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်သည်။

ယခုတော့ ရတနာသည် ၎င်း၏သခင်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် အရှင်ကျိုထျန်း၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိပါက လွမ့်ခုန်းလွန်းပျံယာဥ် အောက်၌ သူသေမှာသေချာသည်။

"အကိုကြီးငါ မြင်ခဲ့တာကြာပြီ။ ညီလေး မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေက တကယ် ထူးခြားတယ်!"

မုန့်ထျန်းရွှမ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ :"ငါတို့အရင်က ညီအကိုတွေ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ... ငါ့ကို အမြန်လွှတ်ပေး! ငါတို့ ပူးပေါင်းပြီးတာနဲ့ ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို သေချာပေါက် ရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်!"

"..."

အရှင်ကျိုထျန်းသည် မုန့်ထျန်းရွှမ်အား စိုက်ကြည့်၍ အကျိုးအပြစ်ကို ချိန်ဆကာ အကြံအစည်များဖြင့် လျှောက်တွေးနေသည်။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ အစ်ကို ငါတို့ ထွက်သွားပြီးရင် မင်းပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို သတိရပါ... ဒီလွမ့်ခုန်းလွန်းပျံယာဥ်က တွင်းနက်ရဲ့ သက်ရောက်မှုကြောင့် အရင်ကလို အစွမ်းထက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အခု သုံးလိုက်တိုင်း အတွင်းက ရိုးတံနဲ့ နဂါးအရိုးက ခြေတစ်ဝက်လောက် ကွဲအက်သွားလိမ့်မယ်။ မလိုအပ်ရင် မသုံးချင်ဘူး..."

"ကောင်းပြီ!"

မုန့်ထျန်းရွှမ် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူက ခပ်မြန်မြန် ခေါင်းညိတ်ပြီး :"ညီလေး စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီတစ်ခါ ဆုံးရှုံးမှုအားလုံးကို ငါမှတ်ထားမှာပါ ငါတို့ပြန်ရောက်တာနဲ့ မင်းကို သေချာပေါက် လျော်ကြေးပေးမယ်။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အရှင်ကျိုထျန်း၏ မျက်ခုံးတို့ ပြေလျော့သွားကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် သူကလက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

"လွမ့်ခုန်းလွန်းပျံယာဥ် အသက်သွင်း !"

ကျက်သရေရှိသော လှေငယ်က လေထဲ၌ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်နေသည်။

ဖရိုဖရဲနေရာများသည် ဆောင်းဦးရေကန်မှ ဖြတ်သန်းလာသော လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ သူတို့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေသည်။

သို့သော်လည်း လှိုင်းထန်နေသော ရေစီးကြောင်းများ၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် လွန်းပျံယာဉ်၏ အတွင်းပိုင်း နဂါးအရိုး၏ ဘေးဘောင်များပေါ်တွင်ပင် အက်ကွဲကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအင်များသည် ချင်းယန်၏စွမ်းအင် သက်ရောက်မှုကို တိတ်တဆိတ် ခံယူကာ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။

တခဏအတွင်း အရိပ်နှစ်ခု တိမ်များနှင့် မီးခိုးများကြား ပြေးထွက်သွားကြသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား!?"

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်းယန်လည်ူ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ သူ တစ်ချက် တွေးတောလိုက်သည်နှင့် ကျန်မြေအဓိပတိ ၁၂ ယောက်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးထွက်လာကြကာ အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"ချင်းယန်! မင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို မဖြုန်းတီးစမ်းပါနဲ့၊ ငါတို့ပြန်တွေ့တဲ့အခါ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး ကျန်းဟိုင် မြို့သားတွေ အားလုံးကိုလည်း သတ်ပစ်မယ်!"

အရှင်ကျိုထျန်းသည် အရွယ်အစား သေးငယ်သွားပြီး ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် မုန့်ထျန်းရွှမ်နှင့်အတူ လွန်းပျံယာဉ်ထဲသို့ ပြေးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ထို့နောက် လွန်းပျံယာဉ်ငယ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘာမှမကျန်ခဲ့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်၌ လှိုင်းပုတ်သံများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ အဓိပတိ ၁၂ ပါး ပြေးလာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမတွေ့ရတော့ချေ။

"သိပ်နောက်ကျသွားပြီ။"

ချင်းယန်လည်း ဤအရာကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ သူသည် ဧရိယာကိုစူးစမ်းရန် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှကိုပင် မတွေ့ရတော့ပေ။

ဤအရှင်ကျိုထျန်းသည် ၎င်းတို့၏ နည်းလမ်းအားလုံးကို အသုံးပြု၍ လက်ရှိကျင့်ကြံမှု အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းတို့၏ ကာကွယ်မှု နည်းလမ်းများမှာ အလွန် အားကောင်းကာ လွမ့်ခုန်းလွန်းပျံယာဥ် ကဲ့သို့သော လွတ်မြောက်ရေး ရတနာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ဝေးရာသို့ ပြေးသွားသည်နှင့် ၎င်းတို့ကို ဆက်လက်ရှာဖွေရန် အလားအလာ အလွန်နည်းပါးသွားချေပြီ။

"နေရာလွတ်ကို ချိတ်ထားရုံနဲ့တောင် မလုံလောက်ဘူး..."

ချင်းယန်သည် ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ မြေအဓိပတိ ၁၂ ပါးကြားတွင် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ပွားများနှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် ဤနေရာ၌ အသေအချာ အစီအစဉ် ချခဲ့သလို အာကာသနိယာမဖြင့် စွမ်းအင်နယ်မြေကိုတောင် တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့၏။သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် လူက လွတ်သွားခဲ့သေးသည်။

"ကောင်းကင်အဓိပတိတွေက မျှော်လင့်ထားတာထက် သတ်ရခက်သားပဲ...။"