လုယက်ခြင်းဖြင့် ချမ်းသာစေ

စုန့်ဝမ်လည်း ကူပိုးကောင်ကို အဝေးမှ လိုက်စောင့်ကြည့်ရန် စေလွှတ်ပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကြတ်စစ်ဆေးရင်း မီးဖိုချောင်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ခန်း၏ အဝင်ဝမှာလည်း မီးဖိုချောင်ရှိ ရေစည်အောက်တွင်ပင် ရှိသည်။

မီးဖိုချောင်တံခါး တွန်းဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် စုန့်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်အာရုံက သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ရန်ခက်သော ပါးလွှာသည့်ကြိုးတစ်ချောင်းကို အဝင်ဝတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် တပ်ဆင်ထားသည်ကို ထောက်လှမ်းမိလိုက်သည်။ ထိုမြင်သာရုံမျှရှိသော ကြိုးမှာ အလွန်မာကျောပြီး ထက်ရှလှသည်။ သာမန် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုလျှင် ဤကြိုးကို သတိမထားမိဘဲ ဝင်မိပြီး ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားနိုင်သည်။

“ကျိရူရွယ်က သာမန် ချီစုစည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူတော့ မဟုတ်ဘူး" စုန့်ဝမ် တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုကြိုးမှာ မည်သည့် ရတနာပစ္စည်းမျိုး ဖြစ်သည်ကို အတိအကျ မသိသော်လည်း သာမန်အရာ မဟုတ်သည်မှာတော့ သေချာသည်။

ထိုကြိုးကို ဂရုတစိုက် ရှောင်ကွင်းပြီး မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ မီးဖိုချောင်မှာ အလွန် သပ်ရပ်နေပြီး၊ မီးဖိုပေါ်တွင် ဖုန်အနည်းငယ် ရှိသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤနေရာကို အသုံးမပြုသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ မီးဖိုချောင်တွင် ချက်ပြုတ်စရာပစ္စည်းလည်း တစ်ခုမှ မရှိပေ။

ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်သည် အဟာရဖြည့်ရန် အစားအသောက် စားသောက်ဖို့ လိုအပ်သော်လည်း ကျိရူရွယ်က ချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်မှု မရှိခြင်းမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းလှသည်။

စုန့်ဝမ်လည်း ဆက်မတွေးတော့ဘဲ အမြန်လက်စသတ်ရန် ရေစည်ကို ရွှေ့ပြီး ကျောက်ပြားကို ဖယ်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်ခန်း၏ အဝင်ဝ ပေါ်လာသည်။ အခန်းထဲ ဝင်လိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်အစီအရင် အသက်ဝင်နေသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ ဝံပုလွေသားရဲအလောင်းမှာ အစီအရင်အတွင်း လဲလျောင်းနေပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေပုံ ရသည်။ ထိုဝံပုလွေသားရဲအလောင်းမှာ အစီအရင်အတွင်း လအတန်ကြာ ရှိနေခဲ့ပြီး အလောင်းချီစွမ်းအင်များ ဖြည့်တင်းခြင်း မရှိသဖြင့် အားကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

စုန့်ဝမ်သည် အစီအရင်ပြားကို သုံး၍ အစီအရင်၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ဖွင့်ကာ လျင်မြန်စွာ ဝင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အဆင့်နိမ့် အလောင်းရုပ်သေး မွေးမြူရေးခေါင်းတလားကို ထုတ်ယူကာ ဝံပုလွေသားရဲအလောင်းကို သိမ်းဆည်းပြီး ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်အစီအရင်ကိုပါ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

အခန်းအဝင်ဝ ပြန်ရောက်သောအခါ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မြေကြီးများ ထုတ်ယူပြီး လျှို့ဝှက်အခန်းကို အပြည့်ပြန်ဖြည့်ခဲ့သည်။ မီးဖိုချောင်ကို မူလအတိုင်း ပြန်နေရာခပြီးနောက် ခြံဝင်းထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာပြီး ခြံအမှတ် ၃၆ ဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ကျိရူရွယ်ကို စောင့်ကြည့်နေသော ကူပိုးကောင်က ပစ်မှတ်သည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အရှိန်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ကာ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု သတင်းပို့လာသည်။

စုန့်ဝမ် အနည်းငယ် အံသြသွားသည်။ ကူပိုးကောင်မှာ ချီစုစည်းခြင်း နဝမအဆင့်ရှိ မဟူရာသံချပ်ကာကူ ဖြစ်သည်။ ထိုကူပိုးကောင်ကို မျက်ခြေဖြတ်နိုင်သည်မှာ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူပင် ဖြစ်ရမည်။ ကျိရူရွယ်သည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အစားအသောက် ချက်ပြုတ်ခြင်း မရှိသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

အခြေတည် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ကျိရူရွယ် ဖုံးကွယ်ထားသော ကျင့်ကြံမှုကို မထောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ အခြေတည်အဆင့် အထွတ်အထိပ် မဟုတ်လျှင် အော်ရာကို ပြောင်းလဲပြီး၊ ဝိညာဉ်အာရုံကို ပိတ်ဆို့နိုင်သော ရတနာတစ်ခု ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ရမည်။

အလောတကြီး မလှုပ်ရှားခဲ့မိသည်မှာ ကံကောင်းသည်ဟု စုန့်ဝမ် တွေးမိသည်။ မဟုတ်လျှင် သူ၏ သရုပ်မှန် ပေါ်သွားနိုင်သည်။ အလောင်းချီကျင့်စဉ်များကို မသုံးဘဲနှင့် အခြေတည်အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အနိုင်ယူရန်မှာ ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ခြံအမှတ် ၃၆ ၏ မြေအောက်ခန်းသို့ ဝင်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ပြီး ၎င်းပတ်ပတ်လည်တွင် ကိုးနန်းဆောင်ယင်အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းလိုက်သည်။ ဤအစီအရင်နှစ်ခုနှင့်ဆိုလျှင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်များပင် ဤအခန်းအတွင်းရှိ ထူးခြားမှုများကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် စုန့်ဝမ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ် သုံးကွင်းနှင့် သိုလှောင်အိတ် တစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ လေ့ဟုန်နှင့် အခြားသူများ၏ ပစ္စည်းများကို စတင် စစ်ဆေးတော့သည်။

ပထမဆုံးမှာ လေ့ဟုန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ဖြစ်သည်။ လေ့မိသားစု ယာယီခေါင်းဆောင်ဖြစ်သဖြင့် လက်စွပ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၀,၀၀၀ ကျော် ရှိနေသည်။ ဝူယင်ကို သတ်ခဲ့စဉ်က ဝူယင်၏လက်စွပ်ထဲမှ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၇ တုံး၊ အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ကျော်နှင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ဂဏန်းသာ ရခဲ့ရာ၊ စုစုပေါင်းလျှင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၀,၀၀၀ ကျော်ခန့်သာ ရှိခဲ့သည်။

ဝူယင်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ တန်ဖိုးအမြင့်ဆုံး ပစ္စည်းမှာ ဝိညာဥ်ရတနာအဆင့်ရှိသော ဝိညာဥ်အလံဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိန်းနှင့်ချီ တန်ဖိုးရှိသည်။ အခြားပစ္စည်းများမှာ ဆေးဝါးများ၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၊ ကျောက်စိမ်းပြား အနည်းငယ်နှင့် ဓားပျံ တစ်လက်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုဓားပျံမှာ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်ပြီး၊ အခြေတည်အဆင့် အစောပိုင်းကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသေးသော စုန့်ဝမ် အသုံးမပြုနိုင်သေးပေ။ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ သုံးနိုင်ရန် အနည်းဆုံး အခြေတည်အဆင့် နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရန် လိုအပ်သည်။

ကျောက်စိမ်းပြားများထဲတွင် တစ်ခုမှာ စုန့်ဝမ်ကို အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားစေသည်။ ထိုကျောက်စိမ်းပြားအမည်မှာ မိုးကြိုးကျမ်းစာဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးလက်ဝါးမန္တန်အပြင်၊ မိုးကြိုးငါးပါးနည်းစနစ်၊ မိုးကြိုးလှံနည်းစနစ်၊ မိုးကြိုးဒိုင်းနည်းစနစ် အပါအဝင် စုစုပေါင်း မိုးကြိုးနည်းစနစ် ၁၂ မျိုးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ထို့ပြင် လေ့မိသားစု၏ မိုးကြိုးလျှို့ဝှက်ချက်ကိုးပါးထဲမှ ဝင်ရိုးစွန်းနတ်မိုးကြိုးနှင့် မဟာဂူနတ်မိုးကြိုးတို့လည်း ပါဝင်သည်။

နောက်တစ်ခုမှာ လေ့ထျန်းယု၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက် ၃၈,၀၀၀ ရှိသည်။ ထင်ရှားသော မိသားစုကြီးများ၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်များမှာ အမှန်တကယ် ချမ်းသာကြွယ်ဝလှသည်။ ထို့အပြင် နှစ်ပေခန့်ရှည်သော လှံတိုတစ်စင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ စုန့်ဝမ် အသုံးပြုရန်အတွက် အလွန်ပင် သင့်တော်လှသည်။

လှံတိုကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အလွန် အဆင်ပြေသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ လေ့ထျန်းယု၏ ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး လေ့မိသားစုကလည်း တရားခံကို လိုက်လံရှာဖွေနေသဖြင့် အလွယ်တကူ ထုတ်မသုံးခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်ခုမှာ ကန်ယွဲ့၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃,၀၀၀ ကျော်နှင့် အခြေတည်ဆေးလုံးတစ်လုံး ပါရှိသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲလက်စွဲကျမ်း အမည်ရ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းပြားတွင် ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် ပိုးမွှားရာပေါင်းများစွာ မွေးမြူသည့် နည်းလမ်းများကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ ဝိညာဉ်သားရဲများကို ကျင့်ကြံပေးရန် အသုံးပြုသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဆေးလုံးများစွာကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

ထိုကျမ်းစာအရ ငွေရောင်ဦးချိုမြက်ဟုခေါ်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်မျိုးရှိပြီး ၎င်းသည် ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်ရန် ကူညီပေးနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုသော အခြေတည်ဆေးလုံးနှင့် ဆင်တူသည်။ သို့သော် ပထမအဆင့် ပြည့်စုံနေသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် အဆင့်တက်ရန် အနည်းဆုံး ၁၀ ပင် လိုအပ်သည်။ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်း ရှာဖွေလိုက်ရာ၊ အစိမ်းရောင် သစ်သားသေတ္တာတစ်ခုထဲတွင် ငွေရောင်ဦးချိုမြက် ၆ ပင်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

လက်စွပ်ထဲတွင် တွေ့ရသော ဆေးလုံးများထဲ၌ သားရဲသန့်စင်ဆေးလုံးတစ်ပုလင်း ပါဝင်ပြီး ဆေးလုံး ၁၂ လုံး ပါရှိသည်။ ဤဆေးလုံးမှာ ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများအတွက် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက်ကို မြှင့်တင်ပေးရန်နှင့် ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေရန် ကူညီပေးသည်။

ကန်ယွဲ့၏ လက်စွပ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ခို့ချန်၏ သိုလှောင်အိတ်ကို စစ်သည်။ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် အစိမ်းရောင် သစ်သားသေတ္တာ နှစ်လုံးကို တွေ့ရှိသဖြင့် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ငွေရောင်ဦးချိုမြက် ၁၀ ပင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအခါ ငွေရောင်ဦးချိုမြက် ၁၆ ပင် ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ၊ မဟူရာသံချပ်ကာကူကို အဆင့်မြင့်ကူအဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်ရန် အသင့်ဖြစ်သွားသည်။ ခို့ချန်၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ရတနာများမှာ စီနီယာအစ်မဖြစ်သူ ကန်ယွဲ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြွယ်ဝသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀,၀၀၀ နှင့် သားရဲသန့်စင်ဆေးလုံး ၄ ပုလင်း၊ ဆေးလုံး ၄၈ လုံး ပါရှိသည်။ အခြားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဆေးလုံးများမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် များပြားလှပြီး တန်ဖိုးမှာ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀,၀၀၀ ကျော် ရှိနိုင်သည်။

စုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အားလုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ထည့်ရန် သီးသန့်ထားသော သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ အလောင်းနတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ ထွက်လာစဉ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅၀,၀၀၀ နီးပါး ရှိခဲ့သည်။ ဝူယင်၊ လေ့ဟုန်နှင့် အခြားသူများထံမှ ရရှိလာသည်များပါ ပေါင်းလိုက်လျှင် ယခုအခါ အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက် ၄၀၀,၀၀၀ နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပမာဏမှာ များပြားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု၏ တန်ဖိုးမျှသာ ရှိသည်။

စုန့်ဝမ်သည် ထိုလူလေးဦးထံမှ ရရှိသော အခြားပစ္စည်းများကို လောလောဆယ် အသုံးမပြုရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ၎င်းတို့ကို သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ခုထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ လေ့မိသားစုနှင့် သားရဲသခင်ဂိုဏ်းတို့သည် ထိုလူလေးဦး သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းကို သေချာပေါက် စုံစမ်းကြမည် ဖြစ်သဖြင့် ဤပစ္စည်းများကို လောလောဆယ် အသုံးပြု၍ မဖြစ်ပေ။

စုန့်ဝမ်သည် အသန်မာဆုံး မဟူရာသံချပ်ကာကူကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ငွေရောင်ဦးချိုမြက်တစ်ပင် ကျွေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချီစုစည်းခြင်း နဝမအဆင့်ရှိ အခြား တစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး သားရဲသန့်စင်ဆေးလုံး တစ်လုံး ကျွေးလိုက်သည်။ ငွေရောင်ဦးချိုမြက် စားနေသော ကူပိုးကောင်မှာ အဆက်မပြတ် ဝါးစားနေပြီး မြက်ရွက်များမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။ သားရဲသန့်စင်ဆေးလုံး စားသော ကူပိုးကောင်မှာမူ ၄ လုံးစားပြီး ရပ်တန့်သွားသည်၊ ဆေးလုံး၏ စွမ်းအားကို မခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆေးလုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့လွင့်သွားသဖြင့် ကျန်ရှိသော ကူပိုးကောင်များကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဆေးလုံးများကို ချကျွေးလိုက်ရသည်။

ဆေးလုံးစားထားသော ကူပိုးကောင် ၄ ကောင်မှာ စုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ဆေးစွမ်းများကို ချေဖျက်နေကြသည်။ ငွေရောင်ဦးချိုမြက် စားသော ကူပိုးကောင်မှာ ဗိုက်ပြည့်သွားပုံရပြီး ကူအိုးအတွင်း မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသည်။

ကူပိုးကောင်ကိစ္စ ပြီးသည်နှင့် မိုးကြိုးနည်းစနစ်များကို စတင် ကျင့်ကြံတော့သည်။ မိုးကြိုးလက်ဝါးကျင့်စဉ် အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ ခဏအတွင်းမှာပင် လူဦးခေါင်းခန့်ရှိသော မိုးကြိုးလျှပ်စီး တစ်လုံး လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ မိုးကြိုးလျှပ်စီးအတွင်းရှိ ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စုန့်ဝမ် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤအရာမှာ စစ်မှန်သော မိုးကြိုးစွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ဤမိုးကြိုးလက်ဝါး တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ချီစုစည်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိ တစ္ဆေမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။

နတ်မိုးကြိုးကျင့်စဥ်နှစ်မျိုးကို စစ်ကြည့်သောအခါ ကျင့်ကြံ၍ မရသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဝင်ရိုးစွန်းနတ်မိုးကြိုးကို ကျင့်ရန် ချီစုစည်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှု လိုအပ်သော်လည်း၊ မဟာဂူနတ်မိုးကြိုးမှာမူ အခြေတည်အဆင့် ရှိရန် လိုအပ်သည်။ သူ၏ သက်ရှည်ကျင့်စဉ်မှာ ချီစုစည်းခြင်း ပဥ္စမအဆင့်သာ ရှိသေးပြီး၊ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားက မိုးကြိုးနည်းစနစ်များကို အသက်သွင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

မိုးကြိုးကျမ်းစာထဲရှိ မိုးကြိုးဒိုင်းနည်းစနစ်တစ်ခုသာ ကျင့်ကြံနိုင်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ မိုးကြိုးဒိုင်းနည်းစနစ်မှာ ကာကွယ်ရေးအတွက် လျှပ်စီးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒိုင်းတစ်ခုကို စုစည်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နေ့ဝက်ခန့် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် စုန့်ဝမ် မိုးကြိုးဒိုင်းနည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် မိုးလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ စုန့်ဝမ်လည်း လျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထွက်ကာ ဈေးသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ စျေးထဲမှ သွေးချီဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန် ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ရုပ်ရည်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ပြောင်းကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ခြံရှေ့အရောက် ကျိရူရွယ်တစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ခြံဝင်းထဲတွင် ဓားရှည်သိုင်း လေ့ကျင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုညက ကျိရူရွယ် ဘယ်သွားခဲ့ဆိုတာ သိချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။ ထိုစိတ်ကို ချိုးနှိမ်ပြီး အိမ်ထဲသို့ အမြန်ဝင်ကာ သွေးချီဆေးလုံးများကို စတင် ဖော်စပ်တော့သည်။

......