စီနီယာကြီးသုံးဦး၏ စိန်ခေါ်မှုနှင့် ဓားစင်မြင့်ထက်က သတ်ဖြတ်ငွေ့ (Extended)

​ယန်ဖုန်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်လာခြင်းသည် အတွင်းစည်းရှိ ပါရမီရှင်များ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဆီလောင်းလိုက်သလို မနာလိုမှုမီးများကို ဟုန်းဟုန်းတောက်စေခဲ့သည်။ ထိုမီးတောက်များထဲတွင် အပြင်းထန်ဆုံးမှာ "ကျောက်ဓားသုံးဖော်" ဟု ကျော်ကြားသည့် စီနီယာကြီး ဟန်ဖေး၊ ဝူရှန် နှင့် ကျောက်တောက် တို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂိုဏ်းအတွင်း အားထုတ်ခဲ့ရသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ တိုက်ရိုက်သင်ကြားမှုကို မရရှိခဲ့ပေ။ ယခုမူ အောက်ဘုံမှ တက်လာသည့် ယန်ဖုန်းက ထိုအခွင့်အရေးကို ရသွားခြင်းအား သူတို့ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ကြချေ။

​ဟန်ဖေးသည် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သမိုင်းဝင် "ဓားစင်မြင့်" (Sword Arena) အလယ်တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ ဧရာမကျောက်သားဓားကြီးကို မြေကြီးပေါ်သို့ စိုက်ချလိုက်သည်။ "ဒုန်း!!!" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ စင်မြင့်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ပြင်းထန်လှသည့် သတ်ဖြတ်ငွေ့များ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ "ယန်ဖုန်း! မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ဒီစင်မြင့်ပေါ်ကို တက်ခဲ့စမ်း။ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မျက်နှာကို သုံးပြီး ပုန်းမနေနဲ့။ မင်းက တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်လား၊ ကံကောင်းတဲ့ သူတောင်းစားလားဆိုတာ ဒီနေ့ ငါတို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်က ဆုံးဖြတ်ပေးမယ်!" ဟု ဟန်ဖေးက ကောင်းကင်ယံ တုန်ခါအောင် ဟိန်းဟောက် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

​ထိုအချိန်တွင် ယန်ဖုန်းသည် သူ၏ အဆောင်အတွင်း၌ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင်မူ စနစ်က ရန်သူများ၏ အခြေအနေနှင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် Status များကို အသေးစိတ် တွက်ချက်ပြနေသည်။

​ယန်ဖုန်းသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင် နီရဲသော နဂါးရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ "ငါ့ကို လှေကားထစ်တစ်ခုလို အသုံးချချင်နေတာလား? ကောင်းပြီ... ငါ့ရဲ့ အဆင့်တက်ဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ ဓားဝိညာဉ်တွေကိုပဲ ငါက အသုံးချလိုက်မယ်" ဟု ယန်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် အဆောင်တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

​သူ လမ်းလျှောက်လာသည့် ခြေလှမ်းတိုင်းသည် မြေပြင်မှ ကျောက်သားများကို အလိုလို အက်ကွဲသွားစေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ဓားအရှိန်အဝါသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်သစ်ကိုင်းများကိုပင် ဖြတ်တောက်သွားစေသည်။ ဓားစင်မြင့်သို့ ရောက်သောအခါ ယန်ဖုန်းကို ကြည့်နေသည့် တပည့်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၏ အကြည့်များသည် စူးရှလှသည်။ ယန်ဖုန်းသည် စင်မြင့်ထက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ဟန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်းတို့ သုံးယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လာခဲ့ကြ။ ငါ့အချိန်ကို မဖြုန်းနဲ့" ဟု ပြောလိုက်သောအခါ ဓားစင်မြင့်တစ်ခုလုံး အေးခဲသွားသလို တိတ်ဆိတ်သွားပါတော့သည်။