Chapters

နှင်းမှုန်ကြားက လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ရေခဲနန်းတော်မင်းသမီး

Vol. 7 Ch. 105

နှင်းမှုန်ကြားက လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ရေခဲနန်းတော်မင်းသမီး

Vol. 7 Ch. 105

​ယန်ဖုန်းသည် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မြောက်ဘက်အရပ်ရှိ 'အဆုံးမဲ့ ရေခဲပြင်' (Infinite Ice Field) ဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံ၌ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းမည့်အစား၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအသစ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် တောတောင်လျှိုမြောင်များကြားမှ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မျက်စိတစ်ဆုံး ဖြူဖွေးနေသော နှင်းတောင်တန်းကြီးများက ယန်ဖုန်းကို ဆီးကြိုနေပါတော့သည်။

​ဤနေရာ၏ အအေးဓာတ်မှာ သာမန်လူသားတစ်ဦးကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရေခဲရုပ်ထု ဖြစ်သွားစေနိုင်သော်လည်း၊ ယန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'နဂါးသွေး' များက ထိုအအေးဒဏ်ကို အလိုလို ခုခံပေးထားသည်။ ယန်ဖုန်းသည် နှင်းမှုန်များကြားတွင် လျှောက်လှမ်းရင်း သူ၏ 'နဂါးမျက်လုံး' ကို အသက်သွင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသည်။ "စနစ်... ရေခဲဝိညာဉ်သော့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိပြီလား?" ဟု သူက စိတ်ထဲမှ မေးလိုက်သည်။

စနစ်: အိမ်ရှင်၏ ရှေ့ဘက် ၅ မိုင်အကွာတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။ စွမ်းအင်လှိုင်းများအရ 'ရေခဲနန်းတော်' (Ice Palace) ၏ ကျင့်စဉ်များဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။ ထိုနေရာတွင် 'ရေခဲဝိညာဉ်သော့' နှင့် ဆက်စပ်နေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိနေသည် ]

​ယန်ဖုန်းသည် ခြေလှမ်းကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ နှင်းမှုန်များကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နှင်းတောင်ကြားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် အပြာနုရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်ယင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် သူမ၏ နောက်လိုက် အစောင့်အချို့သည် ဧရာမ 'နှင်းဝက်ဝံ' သားရဲကြီး ၃ ကောင်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အလွန်လှပပြီး အေးစက်သော အလှတရားမျိုး ရှိသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

​"မင်းသမီး... အမြန်ပြေးပါ! ကျွန်တော်တို့ တားထားပေးမယ်!" ဟု အစောင့်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း၊ နှင်းဝက်ဝံကြီးများ၏ အရှိန်အဝါမှာ နတ်ဘုရားဗိုလ်ချုပ် အဆင့်မြင့်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ မင်းသမီးဖြစ်သူ 'ရွှယ်မေ' (Xue Mei) သည် သူမ၏ ရေခဲဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း— "ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေကို ထားခဲ့ပြီး ငါတစ်ယောက်တည်း မပြေးနိုင်ဘူး!" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် နှင်းဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်က သူမ၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ဧရာမ လက်ဖဝါးကြီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ရွှယ်မေသည် မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ အဆုံးသတ်ကို စောင့်နေစဉ်— "ဂွမ်!!!" ဆိုသည့် ပြင်းထန်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူမ၏ ရှေ့တွင် ဝတ်ရုံဖြူနှင့် လူငယ်တစ်ဦးက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဝက်ဝံကြီး၏ လက်ဖဝါးကို တားဆီးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်၏ ကျောပြင်မှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးလို ခိုင်မာနေပြီး၊ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှင်းများမှာ အပူရှိန်ကြောင့် အရည်ပျော်ကုန်ကြသည်။

ယန်ဖုန်းသည် ဝက်ဝံကြီးကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်းရဲ့ အမြုတေက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ပေမယ့်... မင်းက ငါ့လမ်းကို ပိတ်နေတာပဲ" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ် တွန်းထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် ဧရာမ ဝက်ဝံကြီးမှာ မီတာရာချီ လွင့်စင်သွားပြီး တောင်နံရံနှင့် ရိုက်မိကာ အသက်ပျောက်သွားပါတော့သည်။ ကျန်ရှိသော ဝက်ဝံ ၂ ကောင်မှာ ယန်ဖုန်း၏ အရှိန်အဝါကို ကြောက်လန့်ကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

​ယန်ဖုန်းသည် ရွှယ်မေကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို သူ၏ စွမ်းအင်ဖြင့် ခဏချင်း ကုသပေးလိုက်သည်။ ရွှယ်မေသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသော ပူနွေးပြီး အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအင်များကြောင့် ယန်ဖုန်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း ပိုမိုသေချာသွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် နှင်းမုန်တိုင်းကြားမှ ရေခဲနန်းတော်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အတူတူ လျှောက်လှမ်းသွားပါတော့သည်။