အခန်း (၄၃၀)

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၄၃၀

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

“မလုပ်နဲ့...”

တုပိုင် အော်ဟစ်ကာ လှမ်းဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် မိုချို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးတောင်ချော်ရည်ပင်လယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပြီး မီးတောင်ချော်ရည် လှိုင်းလုံးများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ မီးတောင်ချော်ရည်များသည် ငရဲမီးပမာ ပူပြင်းပြီး ပြုတ်ကျသွားသူ မည်သူမဆို ချက်ချင်း ပြာကျသွားနိုင်သည်။ ဤမီးတောင်ချော်ရည်ပင်လယ်သည် သက်ရှိအားလုံးကို မျိုချပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အရာအားလုံးသည် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့လေသည်။ အဓိကအချက်မှာ စနစ်က တုပိုင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး နင်တောက်ရွှမ်အသံဖြင့် ပြောဆိုနေစဉ် ဖြစ်သောကြောင့် တုပိုင်အတွက် တုံ့ပြန်ချိန် လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် မိုချို၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးလိုသော ဆန္ဒသည် အလွန် ပြင်းထန်လွန်းပြီး သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများ အားလုံးသည် လျင်မြန်လွန်းလှသည်။ သူမသည် ကိုယ်ပေါ်တွင် အဝတ်အစား တစ်ခုမျှပင် မဝတ်ဆင်ထားဘဲ ထိုအတိုင်း ခုန်ချသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တုပိုင်အတွက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ သူမ မီးတောင်ချော်ရည်ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ချသွားသော လှပသည့် မြင်ကွင်းလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသော ဆံနွယ်ရှည်များနှင့်အတူ ကျီမင်းကျစ်ထက် ငယ်ရွယ်နုပျိုသော မိုချို၏ လှပသော မျက်နှာလေးသည် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သေဆုံးသွားချိန်အထိ သူမ၏ လှပသော ခန္ဓာကိုယ်သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယနေ့မတိုင်မီအထိ သူမ၏ ပထမဆုံးအနမ်းသည် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး မသေဆုံးမီလေးတွင်မှ သူမသည် နင်တောက်ရွှမ်ဟု ဟန်ဆောင်ထားသော တုပိုင်နှင့် ပူးကပ်ချစ်ရည်လူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အတိအကျ ဘာမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူမ ခုန်ချလိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ လှပပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပန်းပုလက်ရာ ရုပ်တုတစ်ခုသဖွယ် တုပိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မျိုးဆက်တစ်ဆက်၏ မိစ္ဆာမကြီးသည် ဤသို့ပင် သေဆုံးသွားပြီလော။ ဤကဲ့သို့ ရူးသွပ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဤသို့ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသလော။ မိစ္ဆာအိုကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

“လောကကြီးမှာ အချစ်ဆိုတာ ဘာလဲလို့ မေးရင်... အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းအတွက် ကတိသစ္စာတစ်ခုပဲလို့ ဖြေရမလား”

“လူငယ်လေး... ဒါတွေအားလုံးက မင်းရဲ့ အပြစ်တွေပဲ”

တုပိုင် မိမိကိုယ်မိမိ အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့အပြစ်လော။ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

မိုချိုနှင့် နင်တောက်ရွှမ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာကတည်းက စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယနေ့တွင် တုပိုင်က ထိုအကြောင်းတရားကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သော ဓာတ်ကူပစ္စည်း တစ်ခုအဖြစ်သာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုချို၏ အသက်နှင့်ရင်းပြီး စတေးမှုသည် သူ့ကို အလွန်တုန်လှုပ်စေခဲ့သော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားအောင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူမသည် နင်တောက်ရွှမ်အတွက် စတေးခံရသည်ဟု ခံယူထားပြီး သေဆုံးချိန်တွင်ပင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးရလဒ် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူမ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ကို ရရှိပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ဒုက္ခပေးမည့် ရလဒ်ထက် ပိုကောင်းသည်။

“ဒါပေမဲ့... ဒါက အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ။ သူ သေဆုံးသွားပေမဲ့ အရမ်း ပျော်ရွှင်နေခဲ့တယ်”

ကျောက်ကြားထဲတွင် နေထိုင်သော မိစ္ဆာအိုကြီးသည် ယခုအချိန်တွင် ကျောက်ကြားထဲတွင် မရှိတော့ဘဲ တုပိုင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ခြေထောက်များသည် မသန်စွမ်း ဖြစ်နေရုံသာမက ခြေတစ်ဖက်ဝက်အရှည် လောက်သာ ရှိတော့သည်အထိ ကျုံ့ဝင်နေသည်။ မွေးရာပါလော ၊ နောက်မှ ကျုံ့သွားခြင်းလော ဆိုသည်ကိုမူ မသိရပေ။

မိစ္ဆာအိုကြီးက ပြောလိုက်သည်။

“နောက်မှ ကျုံ့သွားတာ... ငါ့နာမည်က စစ်ခုန်းမြဲ့ ၊ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ရဲ့ ဆက်ခံသူ ၊ ပေမင်ဓားဂိုဏ်း မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ”

တုပိုင်က တည်ငြိမ်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“စီနီယာ စစ်ခုန်းကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းက ဆိုလေသည်။

“ငါ စောစောက ပြောခဲ့တယ်နော်... ၃၂ ယောက်မှာ တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်ခွင့်ရှိမယ်လို့”

“အခု ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ကျန်တော့တာပေါ့”

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၃၂ ယောက်ထဲတွင် တုပိုင်သည် သိုင်းပညာ အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း လက်တစ်ဖက်မျှ မလှုပ်ရှားရဘဲ နောက်ဆုံး အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းမြဲ့က ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လို့များ ငါက အစောပိုင်းတုန်းက ၃၂ ယောက်အကြောင်း ပြောခဲ့တာ... ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမဆို နောက်ဆုံးမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မယ်ဆိုတာ ငါ သိနေတယ်လို့ ပြောရင် မင်း ယုံမလား”

တုပိုင် မယုံပေ။

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းက ဆက်ပြောလေသည်။

“ဒါက အမှန်တရားပဲ။ ငါ့ရည်မှန်းချက်က အစကနေ အဆုံးထိ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ။ ငါ ရှာထားတဲ့ ၃၁ ယောက်က မင်းအတွက် ယဇ်ကောင်အဖြစ် စတေးခံဖို့ချည်းပဲ။ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ရဲ့ ဆက်ခံမှု ၊ မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲရဲ့ ဆက်ခံမှု... အားလုံးက ထုံးတမ်းစဉ်လာ လိုအပ်တယ်။ အစွမ်းထက်တဲ့ အသက်ပေါင်းများစွာနဲ့ ပုံဖော်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲက အင်အားနည်းနေပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ဒီလို အရေးကြီးဆုံး အခိုက်အတန့်မှာတော့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာ အခမ်းအနားလေးတော့ ရှိသင့်တာပေါ့”

တုပိုင် စိတ်ထဲတွင် ပိုမို၍ အထင်အမြင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

‘ခင်ဗျားက ကျွန်တော် နင်တောက်ရွှမ်ရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားမယ်ဆိုတာ သိနေလို့လား။ မိစ္ဆာမိုချိုက ကျန်တဲ့ ဆရာသခင် ၃၀ စလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်မယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား ခန့်မှန်းမိလို့လား။ မိစ္ဆာမိုချိုက လိုလိုလားလား သေပေးလိမ့်မယ်လို့ ခင်ဗျား ခန့်မှန်းမိလို့လား။’

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းက အမိန့်ပေးလိုက်၏။

“မင်း မယုံဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ အရေးမကြီးပါဘူး။ အခု မင်း ဒူးထောက်ပြီး သစ္စာဆိုလိုက်တော့။ ငါပြောတဲ့အတိုင်း လိုက်ဆို”

“ကျွန်ုပ်သည် ပေမင်ဓားဂိုဏ်း မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲ ဘိုးဘေးများ၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံပါမည်။ တောင်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲ၏ ပုန်ကန်မှုများကို ရှင်းလင်းရန်မှာ ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ဖြစ်ပြီး ၊ မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲသည် ပေမင်ဓားဂိုဏ်း၏ တရားဝင် အမွေခံဖြစ်လာစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါမည်...”

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းမြဲ့ ပြောလိုက်သော စကားလုံးတိုင်းသည် တုပိုင်၏ ပါးစပ်မှ ရှေးဟောင်းစာလုံးများအဖြစ် တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တုပိုင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော သစ္စာဆိုခြင်းမျိုးနည်း။

“ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ တစ်ဘဝလုံး စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲ၏ လက်ကျန်အင်အားများကို ရှာဖွေပါမည်။ မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲအောက်တွင် စုစည်းပြီး တောင်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲကို တိုက်ခိုက်ပါမည်။ ပေမင်ဓားဂိုဏ်း၏ တရားဝင် ဂုဏ်ဒြပ်ကို ပြန်လည်ရယူပြီး တောင်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲ၏ ပုန်ကန်မှုများကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပါမည်”

ဤသစ္စာဆိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရှေးဟောင်းစာလုံး အလင်းရောင်အရိပ်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

စနစ်၏ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်အရိပ်က သတိပေးလိုက်လေသည်။

“ဒါက သွေးသစ္စာဆိုခြင်းပဲ။ ပါးစပ်က ထွက်လာတဲ့ စကားလုံးတိုင်းက အတွင်းအားနဲ့ သွေးမှုန်တွေ ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတာ။ ကမ္ပည်းစာလုံးတွေ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ ဘယ်တော့မှ ဖျက်လို့ မရတော့ဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထာဝရ အမှတ်အသား ကျန်ရစ်နေလိမ့်မယ်”

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းမြဲ့က ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့နောက်ကနေ လိုက်ပြီး သွေးသစ္စာဆိုလိုက်ပါ။ ပြီးရင် ငါမင်းကို ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လွှဲပြောင်းပေးမယ်”

“မင်း သွေးသစ္စာ မဆိုရဘူး... လုံးဝ မဆိုရဘူး”

စနစ်၏ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်အရိပ်က အပြင်းအထန် တားမြစ်လိုက်လေသည်။

“စနစ်ရှင်... မင်း အရင်တုန်းက ငါပြောတာကို နားမထောင်တာတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ငါ့စကားကို နားထောင်ရမယ်။ ဒီသွေးသစ္စာကို လုံးဝ မဆိုရဘူး”

တုပိုင် တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းက မေးလိုက်သည်။

“ဘာလို့ သွေးသစ္စာ မဆိုတာလဲ”

တုပိုင်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ကျွန်တော် မမှားချင်ဘူး”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းမြဲ့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းက သွေးသစ္စာ မဆိုရဲဘူးလား”

ထို့နောက် သူလည်း ရူးသွပ်သွားသကဲ့သို့ အစွမ်းကုန် ကခုန်နေတော့သည်။

သူ၏ သိုင်းပညာသည် အလွန် မြင့်မားလှသည်။ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်လျှင်ပင် လေပြင်းမုန်တိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူ့အရေပြားကို လှီးဖြတ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းက မေးလိုက်ပြန်သည်။

“ဘာလို့ မဆိုတာလဲ”

“ကျွန်တော်က ဘယ်ဟာအမှန် ဘယ်ဟာအမှားဆိုတာ မခွဲခြားနိုင်ဘူး”

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းက ပြောလိုက်လေသည်။

“ဘာက အမှန်... ဘာက အမှားလဲ။ နင်တောက်ရွှမ်က ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ လူလိမ်ပဲ။ စိတ်ခံစားချက်တွေကို လှည့်စားတတ်တဲ့သူ။ ရုပ်ချောတဲ့ သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်ထားတဲ့သူ။ မင်း တိမ်တိုက်အောက်ကမိစ္ဆာသခင်ကို သိလား”

တုပိုင် လန့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သိတယ်”

“ယွင်ကျုံးရှဲ့က ငါ့တပည့်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တခြားဂုဏ်ပုဒ်ကိုရော မင်း သိလား”

“မသိဘူး”

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းမြဲ့က ရှင်းပြလေသည်။

“သူက နင်တောက်ရွှမ်ရဲ့ တရားမဝင် ရရှိထားတဲ့ သားပဲ။ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာပါရမီ ဘယ်လောက်ကောင်းလဲ မင်းသိလား။ သူ ဘယ်လောက် ဉာဏ်ကောင်းလဲ မင်းသိလား။ အသက် ၂၆ နှစ်မှာတင် မဟာဆရာသခင်အဆင့်ကို ရောက်တော့မလို ဖြစ်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ နင်တောက်ရွှမ်ရဲ့ တပည့် နီရှန် လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတယ်”

တုပိုင် ပြောစရာ စကားမဲ့သွားလေ၏။ ၂၆ နှစ်နှင့်မဟာ ဆရာသခင်အဆင့်ကို ရောက်တော့မည်လော။ ၃၂ နှစ်ဆိုလျှင် ယွီမဟာဆရာသခင်အဆင့်ကို ရောက်တော့မည်လော။ တိမ်တိုက်အောက်က လူယုတ်မာကောင်သည် ထိုမျှပင် အစွမ်းထက်သလော။

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းမြဲ့က ပြောလိုက်သည်။

“ယွင်ကျုံးရှဲ့ ဘာလို့ သေရလဲ မင်းသိလား။ သူက နင်တောက်ရွှမ်ရဲ့ တရားမဝင်သား ဖြစ်နေလို့ပဲ။ နင်တောက်ရွှမ်ရဲ့ သိုင်းလောကဧကရာဇ် ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်ဆိုရင်... ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိတဲ့ အန္တရာယ်မှန်သမျှကို ရှင်းပစ်ရမယ်လေ။ ဒါကြောင့် သူ သေရတာပဲ”

တုပိုင် ပြောစရာ စကားမဲ့သွားသည်။ သိုင်းလောကဧကရာဇ်တွင် တရားမဝင်သား ရှိတော့ မည်သို့ ဖြစ်သနည်း။

နင်တောက်ရွှမ်သည် အချစ်ကြီးသော စရိုက်မျိုး မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ တုပိုင်သာ နင်တောက်ရွှမ်နေရာတွင် ရှိခဲ့ပါက အနည်းဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင် ၆ ယောက် ၊ ၇ ယောက်ခန့် လက်ထပ်ယူမိပေလိမ့်မည်။ တရားမဝင်သားကိုလည်း အိမ်ခေါ်ထားမည်။ ကလေးအမေကိုပါ အိမ်ခေါ်ထားမည်။ အိမ်တွင် မထားချင်လျှင်ပင် အပြင်တွင် ထား၍ ရသည်သာ။ သတ်ပစ်စရာ မလိုပေ။

ထို့ကြောင့် တုပိုင်သည် မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းမြဲ့၏ စကားများကို တစ်လုံးမျှ မယုံပေ။

အကယ်၍ ယွင်ကျုံးရှဲ့သည် မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းမြဲ့၏ တပည့် ၊ မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်းခွဲ၏ ဆက်ခံသူ ဖြစ်နေပါက ပေမင်ဓားဂိုဏ်းအနေဖြင့် သူ့ကို သတ်ကိုသတ်ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ချက်ချင်း သတ်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အနိုင်ရသူ အကုန်ယူ ၊ ရှုံးနိမ့်သူ ဒူးထောက် ဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းက မေးလိုက်သည်။

“မင်း ဒီသွေးသစ္စာကို မဆိုသေးဘူးလား”

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမှားအမှန်ကို ကျွန်တော် မသိသေးလို့ပဲ”

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းမြဲ့က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

“ဘာ အကောင်းအဆိုးလဲ... ဘာ အမှန်အမှားလဲ... ကလေးတွေကသာ အမှန်အမှားကို ဆုံးဖြတ်ကြတာ။ လူကြီးတွေကတော့ အကျိုးအမြတ်ကိုပဲ ကြည့်ကြတာကွ”

ထို့နောက် မိစ္ဆာအိုကြီး၏ မျက်လုံးကြီးများသည် အလွန် အန္တရာယ်များသော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အတွင်းအားဖြင့် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သိုင်းကျမ်းတစ်အုပ်သည် သူ့လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး စစ်ခုန်းက ပြောလိုက်၏။

“ဒါက ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်သိုင်းကျမ်းပဲ။ ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ သိုင်းကျမ်းပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး သိုင်းကျမ်း။ ပေမင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာပဲ။ မင်းသာ ဒီ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ကို ရလိုက်ရင် နှစ် ၂၀ အတွင်း ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်း မလိုချင်ဘူးလား”

ဤသည်မှာ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ် သိုင်းကျမ်းလော။ တုပိုင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသော သိုင်းကျမ်းများနှင့် မတူဘဲ ယင်းသည် စာလိပ်ပုံစံ ဖြစ်ပြီး ကျောက်သား စာလိပ် ဖြစ်သည်။ တစ်ဝက်သာ ရှိသည်။

ပေမင်မဟာအတတ်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်ဟု တုပိုင် ကြားဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကွဲသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ တိုက်ရိုက် ဆွဲဆုတ်ခံလိုက်ရပြီး နှစ်ပိုင်းကွဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

တုပိုင် လိုချင်ပါ၏။ သို့သော် စနစ်က သူ့ကို သတိပေးထားသည်။ ဤသွေးသစ္စာကို လုံးဝ မဆိုရဘူးဟု ဆိုထားသည်။ တုပိုင်အနေဖြင့် စနစ်၏ ဆန္ဒအတိုင်းပင် လိုက်လုပ်ရပေမည်။ စနစ်က သူ့အကျိုးအတွက်ပြောနေသည်ဖြစ်မှန်း တုပိုင် သိ၏။

အပိုင်း ၄၃၀ ပြီး။

True Immortal Team