အခန်း (၄၃၃)

တုပိုင်သည် ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းလိုက်ပြီး ရေပေါ်ရေအောက် ကူးခတ်ကာ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပြေးခဲ့လေသည်။

နီရှန်နတ်မိမယ်တို့ သုံးယောက် အဝေးကြီး ရောက်လောက်ပြီ မဟုတ်လား။ တုပိုင် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး နီရှန်နတ်မိမယ်၏ မွှေးပျံ့သော ကိုယ်သင်းနံ့ကို အာရုံခံလိုက်သည်။ သူမသည် အလွန် ထူးခြားလှသည်။ မည်သည့်နေရာကိုပဲ သွားသွား ပန်းပေါင်းတစ်ရာ ဖူးပွင့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတတ်သည်။

နီရှန်နတ်မိမယ်၏ အငွေ့အသက် မရှိတော့ပေ။ တုပိုင်သည် သတိကြီးစွာထားပြီး မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည် ကူးခတ်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးထက် ရင်ခွင်ထဲရှိ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ကျမ်းလိပ်အတွက် ပိုပြီး စိတ်ပူနေရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှုကို ခံယူပြီး မသေဆုံးခဲ့သည့်အတွက် ပေမင်ဓားဂိုဏ်းသားများ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ခွင့် လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တုပိုင် မြောက်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် ကူးခတ်ခဲ့လိုက်သည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခေါ်သံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရ၏။

“တုပိုင်... တုပိုင်...”

မင်းသမီးယွီကျိန်း ဖြစ်နေသည်။ အလွန် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ အသံများပင် တုန်ရီနေသည်။ ဤမောက်မာသော အမျိုးသမီးသည် တုပိုင်၏ စကားကြောင့် ဒေါသထွက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိကာ တုပိုင်ကို ရှာဖွေရန် ချက်ချင်း ပြန်လှည့်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။ ထင်ယောင်ထင်မှားကျွန်း ဝင်ပေါက်ရှိ ကျောက်ဆောင်ငါးခုပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ စိုးရိမ်နေသည် ၊ ကြောက်ရွံ့နေသည် ၊ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အသံများ တုန်ရီနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တုပိုင်သည် လှေအောက်သို့ တိတ်တဆိတ် ငုပ်လျှိုးသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်ကာ လျှာထွက်လျက်သားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အစ်မတော်ယွီကျိန်း... ကျွန်တော် သေရတာ အရမ်း ဆိုးရွားလွန်းတယ်...”

မင်းသမီးယွီကျိန်း လန့်ဖျပ်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကာ တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်...” မင်းသမီးယွီကျိန်းက တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဂျူနီယာမောင်လေး... တောင်းပန်ပါတယ်။ မောင်လေးကို စိတ်ဆိုးပြီး လှည့်မထွက်သွားသင့်ဘူး။ ဦးနှောက်မရှိဘဲ မောင်လေးကို တစ်ယောက်တည်း အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာမှာ ထားခဲ့မိတယ်။ တောင်းပန်ပါတယ်”

တုပိုင်က လျှာထွက်လျက်သားဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “အစ်မတော်ယွီကျိန်း... ကျွန်တော် သေရတာ အရမ်း ဆိုးရွားလွန်းတယ်...”

“ကောင်းကောင်း ပြောစမ်း...” မင်းသမီးယွီကျိန်းက တုပိုင်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ တွန်းချလိုက်ပြီး တင်ပါးကို ရိုက်ကာ ပြန်လှန်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး မျက်ရည်များ ကျဆင်းလုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

“ကျွန်တော် ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး အစ်မတော်ယွီကျိန်း...” တုပိုင်က ပြောလိုက်၏။ “အဲဒီအခြေအနေက အစ်မတော် လိုက်သွားဖို့ တကယ် အဆင်မပြေလို့ပါ။ ဘယ်လောက်တောင် ရင်တုန်စရာ ကောင်းလဲ ဆိုတာ အစ်မတော် သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့များ လိုက်ခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘုန်းအာဏာတွေကို ပြန်ယူခွင့် ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”

တုပိုင် စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူ့ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် လှမ်းပိတ်လိုက်သည်။ ဟုတ်သည်။ လှမ်းပိတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်းသမီးယွီကျိန်း၏ လက်ချောင်းများက တုပိုင်၏ နှုတ်ခမ်းကို ညှပ်ထားလိုက်ပြီး စကားဆက်မပြောနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မင်းသမီးယွီကျိန်းက ရှေ့တွင် လှေလှော်နေရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ဂျူနီယာမောင်လေး... ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နေသွားဦးမလား”

တုပိုင်က ပြောလိုက်၏။ “အစ်မတော်ရဲ့ တဲထဲမှာ အတူနေခွင့်ပေးမယ် ဆိုရင်တော့ နေပါ့မယ်”

အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် လေးနက်ပြီး မောက်မာသော မင်းသမီးယွီကျိန်းကို မြင်ရသောအခါ တုပိုင် စနောက်ချင်စိတ် ပေါ်လာမိသည်။ မင်းသမီးယွီကျိန်း သည်းမခံနိုင်တော့သော်လည်း သူ့ကို ထိုးကြိတ်ရန် ဝန်လေးနေမိသည်။ ထိုကျွန်းထဲတွင် မည်သည်တို့ဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာ သူမ မသိသော်လည်း တုပိုင်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရင်တုန်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း ပြောပြနေသည်။

“ကျွန်တော်လည်း နေချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မွေးစားအဖေက ပြောတယ်။ ကွမ်ရှီးရဲ့ အခြေအနေက အရမ်း အရေးကြီးနေပြီတဲ့။ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ပြန်သွားရမယ်။ မွေးစားအဖေကိုတောင် နှုတ်ဆက်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး” တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “ခဏနေရင် ကျွန်တော့်အတွက် ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောတစ်စင်း ပြင်ဆင်ပေးပါ။ အခု မြောက်ဘက်ကို သွားရမယ်”

မင်းသမီးယွီကျိန်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီလေ...”

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် တုပိုင်သည် ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ မင်းသမီးယွီကျိန်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မင်းသမီးယွီကျိန်းသည် မောက်မာစွာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားမည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် မင်းသမီးယွီကျိန်းသည် ထိုနေရာမှာပင် ဆက်လက် ရပ်တန့်နေပြီး တုပိုင် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

အကွာအဝေး တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ မင်းသမီးယွီကျိန်းက ရုတ်တရက် လှမ်းအော်လိုက်သည်။ “ဂျူနီယာမောင်လေး တုပိုင်...”

“ဗျို့...” တုပိုင်က ပြန်ထူးလိုက်သည်။

မင်းသမီးယွီကျိန်းက ပြောလိုက်၏။ “ကတိပေးပါ... မောင်လေးရဲ့ သိုင်းပညာက အမထက် သာလွန်သွားရင်တောင် အမကို မနိုင်သလို ဟန်ဆောင်ပေးပါ့မယ်လို့။ တကယ်လို့ အမက မောင်လေးကို ရိုက်ချင်ရင် မောင်လေး အလိုက်သင့်လေး အရိုက်ခံပေးပါ့မယ်လို့... ဟုတ်ပြီလား”

“ဘာ... ဘာလဲ... မကြားရဘူး... ဒီမှာ လိုင်းမကောင်းဘူး” တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် မင်းသမီးယွီကျိန်းသည် ဒေါသတကြီး အံကြိတ်လိုက်ပြီး ခြေဆောင့်ကာ ၊ ရင်ဘတ်ရှေ့ရှိ စနေနှစ်ခိုင်လက်နက်များ တုန်ခါသွားပြီးနောက် မောက်မာစွာ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ တုပိုင် အားလုံး ကြားလိုက်ရပါသည်။

“ကောင်းပါပြီ...” သူ စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်သည်။

သင်္ဘောခန်းထဲတွင်။ တုပိုင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ဖွင့်ကြည့်တော့မည့်အရာမှာ ပေမင်ဓားဂိုဏ်း၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ရတနာ သိုင်းကျမ်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် အလွန် ခက်ခဲသော သိုင်းကျမ်းများကို များစွာ လေ့လာခဲ့ဖူးသည်။ အိပ်မက်စနစ် ရှိနေသောကြောင့် တရားကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် သင်ယူနိုင်သည်။ သာမန်လူသား ဦးနှောက်၏ စွမ်းရည်အသုံးပြုနိုင်မှုသည် ၅၆ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ပြီး ၊ တုပိုင်၏ ဦးနှောက် စွမ်းရသည်သည် ဆယ်ဆကျော် တိုးမြင့်လာသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဝက်အားစိုက်ရုံဖြင့် နှစ်ဆသော ရလဒ်ကို ရရှိစေသည်။

ယခုအချိန်တွင် တုပိုင်သည် ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ကို သင်ယူရန်အတွက် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရနိုင်ကြောင်း အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားသည်။

ပင်လယ်လမ်းခရီးဖြင့် လျန်ကျိုးဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ တုပိုင်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး တရားကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတွင် လေ့လာရန် နှစ်ရက် အချိန်ယူလိုက်သည်။

သို့သော် ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်သိုင်းကျမ်းလိပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ပထမဦးစွာ ဤကျမ်းလိပ်သည် အလွန် ရှည်လျားသည်။ မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှည်လျားသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ယင်းပေါ်ရှိ လက်ရေးများသည် အလွန် သေးငယ်ပြီး ပုံများကလည်း သေးငယ်ကာ အလွန် ရှုပ်ထွေးသည်။ ကျမ်းလိပ်ကို အလွှာများစွာ ခွဲခြားထားသည်။ အပေါ်ဆုံးအလွှာသည် စာသားများနှင့် ပုံစံများ ဖြစ်ပြီး ၊ အောက်ဘက်အလွှာသည် ရှုပ်ထွေးသော စွမ်းအင်လိုင်းများ ၊ စွမ်းအင်သင်္ကေတများ ဖြစ်ကာ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။

တုပိုင်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ စွမ်းအင်လိုင်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဤစွမ်းအင်လိုင်းများသည် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းနှင့် အရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တုပိုင်၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာသည်။

ထို့အပြင် ကျမ်းလိပ်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဒန်တျန်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တုပိုင်ကြောင်အမ်းသွားရသည်။ ရုတ်တရက်ကြီး သတင်းအချက်အလက် အများအပြား တုပိုင်၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ရှုပ်ထွေးလွန်းသော စွမ်းအင်များ တုပိုင်၏ ဒန်တျန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် တုပိုင်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံ ဗလာဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဘာကိုမျှ မသိတော့ပေ။

တုပိုင်သည် ယခင်က ဒဏ္ဍာရီလာ သိုင်းကျမ်း သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဓားသိုင်း ကို လေ့လာခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဓားသိုင်းက မူရင်း မဟုတ်သောကြောင့်လား။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဤ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်သိုင်းကျမ်းလိပ်သည် အသက်ရှိနေသည်။

ယင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ စွမ်းအင်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် မျိုချနိုင်ပြီး ယင်း၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်သင်္ကေတများနှင့် စွမ်းအင်လိုင်းများထဲသို့ ဖြည့်သွင်းနိုင်သည်။ အခြားကမ္ဘာမှ မူရင်းသိုင်းကျမ်းများကို သင်ယူစရာ မလိုဘဲ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ခြင်း ၊ ဒန်တျန်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ခြင်း ၊ သွေးကြောများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် အခြားကမ္ဘာမှ မူရင်းသိုင်းကျမ်းများသည် ကွန်ပျူတာ ဆော့ဖ်ဝဲလ်များနှင့် တူညီသည်။ ကွန်ပျူတာထဲကို သွင်းပြီးသည်နှင့် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဆော့ဖ်ဝဲလ်၏ လုပ်ဆောင်ပုံ မူဝါဒကို နားလည်စရာ မလိုပေ။

တာ့နင်အင်ပါယာ လောကရှိ သိုင်းကျမ်းများသည် အတော်လေး ယေဘုယျဆန်ပြီး နက်နဲစွာ နားလည်သဘောပေါက်ရန်နှင့် သင်ယူရန် လိုအပ်သည်။

ပေမင်ဓားဂိုဏ်း၏ ပေမင်မဟာအတတ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ပြီးနောက် ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း အပိုင်း ပျောက်ဆုံးသွားသောအခါ ပေမင်ဓားဂိုဏ်းသည် မြို့စားရတနာကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ထိုစဉ်က တုပိုင် အလွန် ထူးဆန်းနေခဲ့မိသည်။ ပေမင်မဟာအတတ်ကို လေ့လာခဲ့ဖူးသော ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် ပြန်လည် ရေးသား၍ မရနိုင်ဘူးလားဟု တွေးခဲ့ဖူးသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤသိုင်းကျမ်းသည် စွမ်းအင်သင်္ကေတ နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်နေသဖြင့် ပြန်လည် ရေးသားလျှင်တောင် လုံးဝ အရာရောက်မည် မဟုတ်ပေ။

လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် တုပိုင်၏ စိတ်အာရုံသည် ဗလာဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအင်များကို ဆယ်စုနှစ်များစွာ မျိုချထားခဲ့ပြီး ၊ ယခုအခါ တုပိုင်၏ သွေးကြောများနှင့် ဒန်တျန်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲပေးကာ ဤနည်းစနစ်ကို တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ထွင်းထုပေးလိုက်သည်။

သင်ယူစရာ လုံးဝ မလိုပေ။

တစ်နာရီ ၊ နှစ်နာရီ ၊ သုံးနာရီ ၊ ငါးနာရီ...

တုပိုင် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ် နည်းစနစ်သည် သူ၏ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အပြည့်အဝ ထွင်းထုပြီးသား ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ် သိုင်းကျမ်းလိပ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ စာသားများနှင့် ပုံစံများ ရှိနေသေးသော်လည်း အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအလွှာရှိ စွမ်းအင်သင်္ကေတများနှင့် စွမ်းအင်လိုင်းများသည် စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ပေမင်ဂိုဏ်းချုပ် မျိုးဆက်တစ်ဆက်လျှင် တစ်ယောက်သာ ပေမင်မဟာအတတ်ကို သင်ယူနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို တုပိုင် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသိုင်းကျမ်းသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ စုဆောင်းထားသော စွမ်းအင်များကို ကုန်ဆုံးစေသဖြင့် လူတစ်ယောက် သင်ယူရန်သာ လုံလောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်သည် လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံခြင်း မရှိဘဲ မပြည့်မစုံ ဖြစ်နေသည်ကို တုပိုင် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆော့ဖ်ဝဲလ် တစ်ခုကဲ့သို့ပင် သုံး၍ ရသော်လည်း အမှားအယွင်းများ အမြဲ ပေါ်နေပြီး နောက်ဆုံး လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။

မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူများသည် ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ကို သင်ယူခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူမျှ လောကတွင် ကြီးစိုးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ အများစုသည် မစွမ်းဆောင်နိုင်မီကပင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှင်ခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသောသူ စစ်ခုန်းမြဲ့သည်လည်း ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ကို သင်ယူခဲ့သဖြင့် မျက်လုံးကွယ်သွားပြီး ခြေထောက်များ ကျုံ့ဝင်ကာ အသုံးမကျသူ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်သည် မပြည့်စုံသောကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဘေးအန္တရာယ်ကဲ့သို့သော အကျိုးဆက်များကို ယူဆောင်လာနိုင်သည်။ သို့သော် သိုင်းပညာ တိုးတက်မှုအတွက် အလွန် သိသာထင်ရှားသောကြောင့် မသုံးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်ကြရသည်။

အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိ ပြောရလျှင် ယင်းသည် အငတ်ပြေရန် အဆိပ်ရည် သောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ရန်သူ တိုက်ခိုက်ပြီ... ရန်သူ တိုက်ခိုက်ပြီ...”

ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...”

ထို့နောက် လေကို ခွင်းသွားသော မြှားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တုပိုင် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ဤပင်လယ်ပြင်သည် တာ့နင်အင်ပါယာ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ရှိနေသင့်သည်။ ထို့ပြင် တုပိုင်၏ သင်္ဘောတွင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးနှင့် ကျန်းနန်နယ်စားမင်းအိမ်တော်တို့၏ အလံနှစ်ခု လွှင့်ထူထားသည်။ မည်သူက ကျားအသည်းစားပြီး နဂါးနှလုံးသား တပ်ထားသနည်း။

“ကျွီ... ကျွီ...”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သင်္ဘောများနှင့် ကျောက်ခဲပစ်စက်များ ဖွင့်လှစ်သံကို တုပိုင် ကြားလိုက်ရသည်။ အကွာအဝေးမှာ အလွန် နီးကပ်ပြီး မီတာရာဂဏန်းခန့်သာ ကွာဝေးသည်။

ရန်သူ့သင်္ဘော စုစုပေါင်း လေးစင်း ရှိပြီး တုပိုင်တွင် တစ်စင်းသာ ရှိသည်။ ထို့ပြင် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားသော စစ်သင်္ဘော မဟုတ်ပေ။ အန်နမ်နိုင်ငံသည် စစ်ပွဲအတွက် အလွန် ကျပ်တည်းနေသဖြင့် တုပိုင်ကို ကွမ်ရှီးသို့ ပြန်ပို့ရန် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားသော စစ်သင်္ဘော တစ်စင်းကို ခွဲဝေပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သင်္ဘောပေါ်ရှိ ရေတပ်သားများ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

တုပိုင်သည် သင်္ဘောခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဘယ်သူတွေလဲကွ... ကျန်းနန်နယ်စားမင်းအိမ်တော်နဲ့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးရဲ့ စစ်သင်္ဘောကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်းတို့ ပုန်ကန်ချင်နေတာလား”

ထင်ထားသည့်အတိုင်း စစ်သင်္ဘော လေးစင်းပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲပစ်စက်များ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် လှေတစ်စင်းပေါ်မှ အမျိုးသမီး အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ခွင့်လွှတ်ပါ... အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူး တုပိုင် ဟုတ်ပါသလား”

ဤအသံမှတစ်ဆင့် တုပိုင် အများကြီး ကြားလိုက်ရသည်။ ပထမဦးစွာ သူမ၏ အသံသည် အလွန် လေးနက်သည်။ သို့သော် တိုက်ပွဲများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော လူရှုပ်လူပွေ တုပိုင်သည် ဤအမျိုးသမီး၏ အသံနောက်ကွယ်ရှိ အဆုံးမဲ့ ဆွဲဆောင်မှုများကို ချက်ချင်း ကြားလိုက်ရသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်း လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ ဤခန္ဓာကိုယ် ၊ ဤမျက်လုံးထောင့်တိုင်းတွင် သူမ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း ရေးသားထားသကဲ့သို့ပင် သူမသည် ရက်ရက်စက်စက် လှပလွန်းလှသည်။

အပိုင်း ၄၃၃ ပြီး။