အခန်း (၄၃၆)

လူတစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်၏ အတွင်းအားများသည် မတူညီကြပေ။ အကြောင်းမှာ လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ မတူညီသလို အတွင်းအားဂုဏ်သတ္တိများလည်း ကွဲပြားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် လင်းမို့ချန်၏ အတွင်းအားများသည် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ရာမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အတွင်းအားသည်လည်း မိစ္ဆာဆန်လှသည်။ အကယ်၍ ကျောက်စိမ်းမယ်တော်ကျမ်းရင်းဖြင့် စုပ်ယူဝါးမြိုလိုက်ပါက စစ်ထုတ်ပြီးသား သန့်စင်သော ရွှမ်းချီစွမ်းအင်များ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ရေကန်တစ်ကန်မှ ရေများ အငွေ့ပျံသွားပြီးနောက် ရေငွေ့ဖြစ်သွားကာ ထိုရေငွေ့ကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သန့်စင်သော ရေကို ရရှိမည် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ကျောက်စိမ်းမယ်တော်ကျမ်းရင်း၏ ဝါးမြိုခြင်းပုံစံ ဖြစ်သည်။

ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်၏ ဝါးမြိုခြင်းပုံစံမှာမူ ရေကန်ထဲမှ ရေကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူဝါးမြိုခြင်း ဖြစ်ပြီး ရေထဲတွင် ပါဝင်သော အညစ်အကြေးများကိုပါ တစ်ပါတည်း စုပ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း...”

ရွှမ်းချီစွမ်းအင် အများအပြားသည် တုပိုင်၏ ဒန်တျန်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် ခံစားနေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ သိုင်းပညာ အဆင့်သည်လည်း ဆက်တိုက် တိုးတက်လာနေသည်။

စတုတ္ထအဆင့် အနိမ့်ပိုင်း သိုင်းပညာရှင်...

စတုတ္ထအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင်...

စတုတ္ထအဆင့် အမြင့်ပိုင်း သိုင်းပညာရှင်...

တတိယအဆင့် အနိမ့်ပိုင်း သိုင်းပညာရှင်...

ယခင်က အဆင့်တက်ရောက်မှုများသည် သန့်စင်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဖြစ်သောကြောင့် နာကျင်မှု ရှိသော်လည်း ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် အဆင့်တက်ရောက်မှုသည်မူ အမှန်တကယ် နာကျင်လွန်းပြီး သေချင်စိတ်ပေါက်အောင် ခံစားနေရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပိုင်လျန်ဟွာသည် အံ့သြတကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

မူလက သူသည် လင်းမို့ချန် ရူးသွပ်သွား၍ ထိုသို့ အသံထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ အသံသည် ပိုမို နာကျင်လာသဖြင့် မနေနိုင်တော့ဘဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ လင်းမို့ချန်၏ မျက်နှာပေါက် ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ ယိုစီးကျနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ် တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တွန့်လိမ်ရောင်ရမ်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကြွက်သားများ ပြေးလွှားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာပြီး ပြိုလဲကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ လင်းမို့ချန်သည် တုပိုင်၏ စုပ်ယူဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရပြီး ဆေးဖတ်ဝါးဖတ် ဖြစ်သွားတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ ချက်ချင်းပင် ပိုင်လျန်ဟွာသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တုပိုင်ရှိရာသို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

တုပိုင်သည်လည်း လင်းမို့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲလှည့်လိုက်သည်။

“ရွှပ်...”

ပိုင်လျန်ဟွာ၏ ဓားသည် လင်းမို့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။

“ဘုန်း...”

ချက်ချင်းပင် လင်းမို့ချန်၏ ဒန်တျန်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ဒန်တျန်ထဲတွင် အတွင်းအား အများအပြား ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် အော်ပင် မအော်လိုက်ရဘဲ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။ ထို့ပြင် သေဆုံးသွားသော ပုံစံသည် အလွန် ဆိုးရွားလွန်းပြီး စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။ ဤကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်သည် တကယ့်ကို မိစ္ဆာဆန်လှပေသည်။

ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းအား ရွှမ်းချီစွမ်းအင်များသည် တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရမ်းကားနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်လား” ပိုင်လျန်ဟွာ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

မူလက သူသည် တုပိုင်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်ချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လုံးဝ နှမြောသွားလေသည်။

“ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်လား” ပိုင်လျန်ဟွာ၏ အသံသည် တုန်ရီနေသည်။

“တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ကို အံတုနိုင်တဲ့ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ် ဖြစ်နေတာလား။”

သိုင်းလောက အဆိုအရ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ကိုသာ တတ်မြောက်ထားလျှင် ၁၀ နှစ်အတွင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဟူ၏။

ပိုင်လျန်ဟွာသည် ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ် အစစ်အမှန် မည်သို့ရှိသည်ကို မသိသော်လည်း တုပိုင်က လင်းမို့ချန်ကို သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ဝါးမြိုလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်လျန်ဟွာသည် တုပိုင်ကို လုံးဝ မသတ်ချင်တော့ပေ။ ဘယ်လိုလုပ် သတ်ရက်တော့မည်နည်း။ ဤသည်မှာ ရွေ့လျားနေသော ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်သိုင်းကျမ်းကို အတင်းအဓမ္မ တောင်းယူရမည်။

ပိုင်လျန်ဟွာ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့လိုက်သည်။ ကျီပြောင်ပြောင်ကို ဓားစာခံလုပ်ပြီး တုပိုင် အရှုံးပေးလာအောင် လုပ်ရမည်။

ယခင်က ကျီပြောင်ပြောင်အတွက် တုပိုင်သည် ကျားသေတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်လာပြီး လင်းမို့ချန်၏ လက်ထဲသို့ အဖမ်းခံခဲ့သည်။ ယခု ကျီပြောင်ပြောင်အတွက် သူသည် ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်သိုင်းကျမ်းကို သေချာပေါက် ပေးအပ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ကျီပြောင်ပြောင်၏ ကုတင်နားသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်၏။ “တုပိုင်... ကျီပြောင်ပြောင်က မင်းရဲ့ မိန်းမ မဟုတ်လား။ သူ့ရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို ထိန်းသိမ်းထားချင်သလား။ ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ် သိုင်းကျမ်းကို ပေးလိုက်စမ်း... ဒါဆို ငါ သူ့ကို လွှတ်ပေးမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ သူ့ကို အကြိမ်တစ်ရာလောက် မုဒိမ်းကျင့်ပစ်မယ်... ပြီးမှ သတ်ပစ်မယ်...”

ထိုအချိန်တွင် တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ရွှမ်းချီစွမ်းအင်များ ရမ်းကားနေပြီး သိုင်းပညာအဆင့် တိုးတက်လာသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးကြောများနှင့် အကြောများသည် ပြတ်တောက်ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြော၍ မရနိုင်ဘဲ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် သွေးများ အန်ထွက်လာတော့သည်။

“မင်း စကားမပြောဘူးဆိုရင် ငါ ကျီပြောင်ပြောင်ကို မုဒိမ်းကျင့်တာ ထိုင်ကြည့်နေလိုက်တော့... ဟားဟားဟား...”

ထို့နောက် သူသည် ကျီပြောင်ပြောင်၏ စကတ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အကုန် ဆွဲဖြဲပစ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ကျီပြောင်ပြောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝ ပေါ်လာတော့မည် ဖြစ်ပြီး ပိုင်လျန်ဟွာ၏ စော်ကားခြင်းကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျီပြောင်ပြောင် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ပါးစပ်သေးသေးလေးထဲမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းနှစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အကွာအဝေးမှာ အရမ်း နီးကပ်လွန်းသဖြင့် ပိုင်လျန်ဟွာ လုံးဝ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဤအချိန်တွင် ကျီပြောင်ပြောင် နိုးလာပြီး ပါးစပ်ထဲမှ လျှို့ဝှက်လက်နက်နှစ်ခု ထုတ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့အား ချက်ချင်း ထိမှန်သွားလေ၏။

“အားးးး အားးးး”

ပိုင်လျန်ဟွာ၏ မျက်လုံးများ ကန်းသွားပြီး မကြုံစဖူး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကျီပြောင်ပြောင်ဘက်သို့ တိုးဝင်သွားပြီး သူမ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိသတ်ကာ လည်ပင်းညှစ်သတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...”

တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်နေသော်လည်း သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဓားသိုင်းသည် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်သွားသည်။

ပိုင်လျန်ဟွာကဲ့သို့သော လူများသည် မိစ္ဆာသိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ထားကြသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မာကျောနေတတ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ထားပြီး သူ၏ ကျောဘက်မှ သေကွင်းသေကွက်ကို တုပိုင် အထင်သား မြင်နေရသည်။

“ဖောက်... ဖောက်... ဖောက်...”

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးကြောခြောက်သွယ် ဓားချီများသည် မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ ပိုင်လျန်ဟွာ၏ သေကွင်းသေကွက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

“မလုပ်နဲ့...” စနစ်က အသည်းအသန် ပြောလိုက်သည်။ “သူ့ကို မသတ်နဲ့... သူ့ရဲ့ အတွင်းအားတွေကို မင်း မစုပ်ယူရသေးဘူး...”

သို့သော် နောက်ကျသွားလေ၏။ ပိုင်လျန်ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲတွင် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။

ထို့နောက်...

“ဝုန်း...”

သူ၏ အပေါက်ဖောက်ခံလိုက်ရသော သေကွင်းသေကွက် နေရာမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ရေပန်းတစ်ခုအလား မီတာအနည်းငယ်အထိ ပန်းထွက်သွားလေသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသေဆုံးသွားသည်။

“ဘာလို့လဲ... ဘာလို့ သူ့ကို သတ်လိုက်ရတာလဲ” စနစ်၏ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ပုံရိပ်က မေးလိုက်သည်။ “ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ကို အသုံးပြုခွင့်ရတဲ့ မင်းရဲ့ အခွင့်အရေးက ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိလဲ မင်း သိရဲ့လား။ သူ့ကို မသတ်ဘဲ ထားရင် သူ့ရဲ့ အတွင်းအားတွေကိုပါ မင်း စုပ်ယူနိုင်မှာ”

တုပိုင်က ပြောလိုက်၏။ “ငါသာ သူ့ကို မသတ်ရင် သူက အစ်မကျီပြောင်ပြောင်အပေါ်ကို ခုန်အုပ်လိုက်မှာပဲ”

“ဒါဆိုရင်လည်း သူ မသေပါဘူး” ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ပုံရိပ်က ပြောလိုက်သည်။

တုပိုင်က ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အစ်မကျီပြောင်ပြောင်ကို ဖိမိသွားလိမ့်မယ်။ ပိုင်လျန်ဟွာရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အထိခံလိုက်ရလိမ့်မယ်”

စနစ်၏ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ပုံရိပ်က ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်က ဒီလောက်ထိတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ။ အဝတ်အစားတွေ ခံနေတာပဲ... ဖိမိရုံလောက်နဲ့ သူ ဘာဖြစ်သွားမှာမို့လို့လဲ”

“ပါးစပ်ပိတ်ထား”

ထို့နောက် တုပိုင်သည် ကျီပြောင်ပြောင်၏ ကုတင်ဆီသို့ ပြေးသွားပြီး သူမ၏ ခြေလက်များကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးများကို အမြန်ဆုံး ဖြေလျော့ပေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အစ်မကျီပြောင်ပြောင်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူမ၏ ပူနွေးသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် တုပိုင်ကို နမ်းရှိုက်လိုက်ကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တုပိုင်၏ ခါးကို ရစ်ပတ်ဖက်တွယ်လိုက်လေသည်။

တုပိုင်သည် ပါးစပ်ထဲမှ မိစ္ဆာနှိမ်နှင်းပုတီးစေ့ကို အစ်မကျီပြောင်ပြောင်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အမြန်ဆုံး ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သို့မှသာ သူမ၏ ဦးနှောက် ပြန်လည် ကြည်လင်လာမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူမသည် မိုဟယ်အဆိပ်မှုန့်များနှင့် အခြားသော မိစ္ဆာဆေးဝါးများကို အများအပြား အသုံးပြုခံထားရသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျီပြောင်ပြောင်ကို ကုတင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ပြန်ချပေးပြီးနောက် တုပိုင်သည် လင်းမို့ချန်၏ ခေါင်းနှင့် ပိုင်လျန်ဟွာ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူလိုက်သည်။

“အဟွတ်...”

တုပိုင် သွေးတစ်လုပ် အန်ထွက်လာတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ တုပိုင်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အမြန် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ သောင်းကြမ်း ရမ်းကားနေသော အတွင်းအား ရွှမ်းချီစွမ်းအင်များကို တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားအောင် ထိန်းညှိလိုက်သည်။

စနစ်က ပြောလိုက်သည်။ “စနစ်ရှင်... တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခံစားချက်တွေကို လေးစားသင့်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါမှာ ခင်ဗျားက တတိယအဆင့် အနိမ့်ပိုင်း သိုင်းပညာရှင်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ တိုးတက်သွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်းသာ လိုက်လုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... ပန်းသူခိုး ပိုင်လျန်ဟွာက ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်ပဲ ရှိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အတွင်းအားကိုပါ ဝါးမြိုလိုက်ရင် ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒီထက်ပိုပြီး တိုးတက်လာမှာ သေချာတယ်။ အခုဆိုရင် ကြယ်တာရာစုပ်ယူခြင်း မဟာအတတ်ရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ဘယ်လောက် ကြီးမားလဲဆိုတာ ခင်ဗျား ခံစားမိလောက်ပါပြီ။ တစ်ကြိမ် ဝါးမြိုပြီးတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရွှမ်းချီစွမ်းအင်တွေကို သန့်စင်ဖို့ အချိန်အများကြီး ယူရပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျား ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားနိုင်သလို လေဖြတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဝါးမြိုခွင့်ရတဲ့ အခွင့်အရေးတိုင်းက အရမ်း တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ဒီပထမဆုံး ဝါးမြိုခွင့် အခွင့်အရေးမှာ ခင်ဗျား အများကြီး ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာပါပဲ”

တုပိုင်က ပြောလိုက်၏။ “မင်း ပြောစရာ မလိုပါဘူး။ နောက်ထပ် ၁၀ ကြိမ် ပြန်လာရင်လည်း ငါ ဒီအတိုင်းပဲ ရွေးချယ်မှာ။ အစ်မကျီပြောင်ပြောင်က ငါ့ရဲ့ မိန်းမ... သူ့ကို အစော်ကားမခံနိုင်ဘူး”

စနစ်၏ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ပုံရိပ်က သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားက မစ်ရှင်သခင်ပဲလေ... ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်သလို ဖြစ်စေရမှာပေါ့”

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ရွှမ်းချီစွမ်းအင်များသည် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျီပြောင်ပြောင်သည်လည်း မိစ္ဆာနှိမ်နှင်းပုတီးစေ့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်များအားလုံး ပြယ်ပျောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အပိုင်း ၄၃၆ ပြီး။