အခန်း (၁၇၆၁-၁၇၆၃)

အခန်း (၁၇၆၁) - သူက ဘယ်လို မိသားစု နောက်ခံမျိုးက လာတာလဲ

~ဖာနန်ဒိုသည် ဆေးတံအိုးကြီးကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြိုဆိုလိုက်၏။

"ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ၊ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ်၊ ဒါရိုက်တာ အိုက်ရှီ... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ"

"လူကြီးမင်းတို့ သုံးဦးစလုံး ဘာကြောင့် ဒီလောက် ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာကြတာလဲ"

"ကြည့်ရတာ... အလျင်လိုနေတဲ့ ပုံလည်း ပေါက်နေတယ်"

"ဧည့်သည်တော်ကြီး တစ်ယောက်ယောက် ရုတ်တရက် လာလည်လို့လား"

"..."

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ယဲ့ဖန်၏ ဖုန်း မြည်လာပေသည်။

အိုက်ရှီ၏ အကြည့်သည် သူ့ထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွား၏။

ထို့နောက်တွင် သူမသည် ယဲ့ဖန်၏ အာရှသား မျက်နှာပေါက်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ဖျော့တော့သော ခေါင်းဆောင် အရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ... ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို၏ မေးခွန်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ယဲ့ဖန် ရှိရာသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်လေတော့သည်။

ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ နှင့် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ် တို့သည်လည်း တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည့်အလား ယဲ့ဖန်ဘက်သို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည်လည်း အိုက်ရှီ နှင့်အတူ ပြေးသွားကြကုန်၏။

ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒိုသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဦးနှောက် ပေါက်ကွဲမတတ် ဖြစ်သွားရချေသည်။

အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ အတွင်းအပြင်ရှိ အလုပ်ရှုပ်နေကြသော ဝန်ထမ်းများနှင့် ဧည့်သည်များသည်လည်း မိမိတို့၏ လုပ်လက်စ အလုပ်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဟို အရှေ့တိုင်းသား မျက်နှာပေါက်နဲ့ လူက ဘယ်သူလဲ"

"သူ့နောက်ခံက ဘာလဲ"

"ခုနက သခင်လေး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် လာတုန်းကတောင်... ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ နဲ့ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ် တို့ ထွက်မလာကြဘူးလေ"

"အခုကျမှ... ဒီ အာရှသား မျက်နှာပေါက်နဲ့ လူ ရောက်လာတော့... အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုရဲ့ ထိပ်တန်း အရာရှိကြီးတွေ အကုန်လုံး ထွက်ကြိုကြတာလား"

"သူ့ကို အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး"

"ဒီလူ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သိတဲ့လူ ရှိလား"

"..."

ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို အပါအဝင် လူတိုင်း အံ့သြမှင်သက်နေကြစဉ်မှာပင်... ဒါရိုက်တာ အိုက်ရှီ သည် ယဲ့ဖန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခါးကို ကိုင်းညွှတ်ကာ အရိုအသေ ပြုလိုက်လေ၏။

"သူဌေး... တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်"

"ကျွန်မ ဆင်းလာတာ နည်းနည်း နောက်ကျသွားပါတယ်... သူဌေးကို စောင့်ဆိုင်းစေမိပါပြီ"

ထို့နောက် ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ နှင့် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ် တို့သည်လည်း ခါးကို နက်ရှိုင်းစွာ ကိုင်းညွှတ်လိုက်ကြပြီး ယဲ့ဖန်ကို တောင်းပန်လိုက်ကြသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် သူဌေး"

"ကျွန်တော်တို့ တုံ့ပြန်မှု နည်းနည်း နှေးသွားပါတယ်"

"သူဌေးကို ကြိုဆိုဖို့ စောစောကတည်းက အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သင့်တာပါ"

"..."

မူလကတည်းက လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် ဤမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြကုန်၏။

"ဘုရားရေ..."

"ငါ နားကြားလွဲတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"ဒါရိုက်တာ အိုက်ရှီ၊ ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ၊ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ် နဲ့ တခြားလူတွေ အကုန်လုံးက... အဲ့ဒီ အာရှသား လူငယ်လေးကို 'သူဌေး' လို့ ခေါ်လိုက်ကြတာလား"

"ဒါဆို... အဲ့ဒီ အာရှသား လူငယ်လေးက ငါတို့ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုရဲ့ ပိုင်ရှင် သူဌေးအသစ် ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတဲ့ သဘောလား"

"ငါ မှတ်မိတာ မမှားဘူး ဆိုရင်... ငါတို့ မေရို့ထျန်းချန် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုရဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုးက ၁.၂ ဘီလီယံ ကျော်တယ် မဟုတ်လား"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလူငယ်လေးကို ကြည့်ရတာ... အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ရှိဦးမယ်"

"အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်နဲ့... ဈေးကွက်တန်ဖိုး ၁.၂ ဘီလီယံ ကျော်တဲ့ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီး တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား"

"ဘုရားရေ... သူက ဘယ်လို မိသားစု နောက်ခံမျိုးက လာတာလဲ"

"ဖော့ခ်စီးတီးမှာ အခုချိန်ထိ... သခင်လေး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် ကလွဲရင်... သူနဲ့ ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ဒုတိယလူ မရှိသေးဘူး ထင်တယ်"

"အားကျလိုက်တာကွာ"

"..."

အခြေအနေကို နားမလည်ဘဲ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။

သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ချက်ချင်း ပြန်လာ၏။

ယဲ့ဖန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ... သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့၏။

"သ... သူဌေး..."

ထိုအချိန်၌ ယဲ့ဖန်သည် အိုက်ရှီ၊ ရှယ်လီ နှင့် လုခ် တို့နှင့် မိတ်ဆက်ပြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို၏ ပျက်ယွင်းနေသော မျက်နှာထားကို မြင်တွေ့ရပြီး တုန်ရီနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ... သူ ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်၏။

"ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို က ဘာလို့ မျက်နှာထား မကောင်းရတာလဲ"

"သ... သူဌေး..."

ဖာနန်ဒို ငိုတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေရှာသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... တကယ် တောင်းပန်ပါတယ် သူဌေး"

"ခုနက သူဌေးမှန်း မသိလိုက်လို့ပါ"

"တကယ်လို့... လူကြီးမင်းက ကျွန်တော်တို့ မေရို့ထျန်းချန် အုပ်စုရဲ့ သူဌေးအသစ် ဖြစ်မှန်းသာ သိခဲ့ရင်... ကျွန်တော် လုံးဝ အဲ့ဒီလို ပြုမူခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ယုံပေးပါ... ကျွန်တော့်မှာ သူဌေးကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပါဘူးဗျာ"

ယဲ့ဖန် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ့စကားကို ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက... တကယ်လို့သာ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သူဌေးအသစ် မဟုတ်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်... ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက မှားယွင်းတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်မှာ မဟုတ်ဘူး ပေါ့... ဟုတ်လား"

"မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး... အဲ့လို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော် မှားမှန်း သိပါတယ်လို့ ပြောချင်တာပါ"

ဖာနန်ဒို နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်ရှာ၏။

"နောက်နောင်ကျရင်... ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီ စည်းမျဉ်းတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာပါ့မယ်... ကုမ္ပဏီ စည်းကမ်းတွေကို ပထမ မူဝါဒ အဖြစ် ထားရှိပါ့မယ်... တခြားသူတွေကို အနိုင်ကျင့်တာ၊ အာဏာ အလွဲသုံးစား လုပ်တာတွေ မလုပ်တော့ပါဘူး..."

ယဲ့ဖန်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် "အာဏာ" ဟူသော စာလုံး ရေးထိုးထားသည့် ဤလူစားမျိုးများနှင့် ဆက်သွယ် ပြောဆိုရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

သူ့စကားကို လက်ကာပြ၍ ဖြတ်လိုက်၏။ ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကုမ္ပဏီ အဝင်ဝမှာ စောင့်ကြည့်ကင်မရာတွေ ရှိတယ် မဟုတ်လား... သွားပြီး ပြန်စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်ပါ"

"နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်သင့်လဲ ဆိုတာ... အားလုံး ကုမ္ပဏီ စည်းမျဉ်းတွေ အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ"

"ပြီးတော့... နောက်နောင် ကုမ္ပဏီမှာ ဒီလိုလူမျိုးတွေ ပေါ်လာတာကို ကျွန်တော် မမြင်ချင်တော့ဘူး"

ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ သည် သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လိုက်သည်။ သူမ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ပြီး တောင်းပန်လိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ သူဌေး"

"ကျွန်မ အလေးအနက်ထားပြီး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပါ့မယ်"

"ပြီးရင် အုပ်စု အတွင်းမှာ တင်းကျပ်တဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်... ပုပ်သိုးနေတဲ့ ပန်းသီးတချို့ကို ဖယ်ရှားပစ်ရပါမယ်"

ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွား၏။

သူ့ကို ဘယ်လို ကံကြမ္မာမျိုးက စောင့်ကြိုနေသည်ကို သူ နားလည်လိုက်ပုံ ရသည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားပြီးနောက်... မူလက ပုကွသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အားအင်များ ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ညှိုးနွမ်းသွားတော့သည်။

အခန်း (၁၇၆၂) - ဒီသူဌေးက အရမ်းမိုက်လွန်းတယ်

~ယဲ့ဖန်သည် ဖာနန်ဒို၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီကို မှာကြားစရာရှိသည်များ မှာကြားပြီးနောက်... အုပ်ချုပ်ရေး အဖွဲ့ဝင် သုံးဦး၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ အစည်းအဝေး ခန်းမသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်လိုက်လေ၏။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်... ကုမ္ပဏီလွှဲပြောင်းရယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန်အပြင်... သူ 'မေရို့ထျန်းချန်' ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုသို့ ရောက်ရှိလာရခြင်း၌ နောက်ထပ် အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိနေပါသေးသည်။ မနေ့ညက အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုစဉ်က စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှသော သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ဤတစ်ခေါက် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ... ထိုသတင်းအချက်အလက်များ မည်မျှအထိ မှန်ကန်မှု ရှိသည်ကို အတည်ပြုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

...

ယဲ့ဖန် ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ တို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ အဝင်ဝတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

"ပြောရမယ် ဆိုရင်... ဒီသူဌေးအသစ်က အာဏာရှိပြီး အနှစ်သာရ ရှိလောက်အောင် ချောမောခန့်ညားတယ်"

"ဖာနန်ဒိုလို လူစားမျိုးကို အုပ်စုထဲမှာ ထပ်မတွေ့ချင်တော့ဘူးလို့ သူပြောလိုက်တာ ကြားရတုန်းက... ငါ မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်သွားရတယ်"

"သူက အရမ်း မိုက်လွန်းမနေဘူးလား... ငါ ငယ်ငယ်က စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ အာဏာရှင် ဥက္ကဋ္ဌ ပုံစံနဲ့ ကွက်တိပဲ"

"အရေးကြီးဆုံး အချက်က... ဒီသူဌေးအသစ်က ငယ်ရွယ်တယ်၊ ချမ်းသာတယ်၊ အာဏာရှိတယ် ဆိုတာတင် မကဘူး... သူက အရမ်း ချောတာပဲ"

"ယောက်ျားပီသပြီး ချောမောခန့်ညားတာ... ငါတို့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အုပ်စုရဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု လမ်းကြောင်းကနေ ထွက်လာတဲ့ နာမည်ကျော်တွေရဲ့ မိန်းမဆန်ဆန် အလှတရားနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားတယ်နော်"

"မေရို့ထျန်းချန် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုမှာ အလုပ်လုပ်ရတာ သိပ်ကို ကံကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်"

"အထူးသဖြင့် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒိုလို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အုပ်စုက ကန်ထုတ်လိုက်ပြီးတဲ့ နောက်မှာပေါ့"

"ပျော်ရွှင်စရာ ဘဝတစ်ခုက ငါတို့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်နေသလိုပဲ"

"..."

အထူးသဖြင့် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒိုသည် အုပ်စုတွင်း သူ၏ ရာထူးနှင့် အာဏာကို အသုံးပြုပြီး တခြားသူများကို အမြဲ ဖိနှိပ်လေ့ ရှိသဖြင့် မကျေနပ်ကြသော လုပ်ငန်းခွင် ဝတ်စုံနှင့် အလှပဂေးလေးများမှာ မနေနိုင်ဘဲ မှန်းဆပြောဆိုနေကြလေ၏။

"နေမဝင်အင်ပါယာမှာ စကားပုံအဟောင်း တစ်ခု ရှိတယ်... ဘယ်လို အစေ့မျိုး စိုက်ပျိုးရင် ဘယ်လို အသီးမျိုး သီးတတ်တယ် တဲ့"

"တစ်ချို့လူတွေက အနိုင်ကျင့်ရတာ ကျင့်သားရနေကြတာ... ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ နောက်ဆုံး ဝဋ်လည်တာ ခံလိုက်ရပြီ"

"ခုနက ကိစ္စ ဖြစ်တုန်းက... လက်အောက်ငယ်သားတွေရော၊ အမှုဆောင် အရာရှိတွေရော အများကြီး ရှိနေတာတောင်... ဘယ်သူမှ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို ဘက်က ဝင်မပြောပေးကြဘူး... သူ ပုံမှန်အချိန်မှာ ဘယ်လောက် လူမုန်းများလဲ ဆိုတာ မြင်သာတာပဲဟယ်"

"ငါ မှတ်မိတာ မမှားဘူး ဆိုရင်... တစ်ယောက်ယောက်က ဒီနှစ်ဆို အသက် ၅၀ ပြည့်ခါနီးနေပြီ မဟုတ်လား"

"ဒါ့အပြင်... ကုမ္ပဏီကို လာတဲ့ ဖောက်သည်တွေ အများကြီးကိုလည်း သူက ပြစ်မှားထားသေးတယ်... အလုပ်ဖြုတ်ခံရပြီးရင် သူ့အတွက် ထွက်ပေါက် ရှိပါဦးမလား မသိဘူး"

"သူ အမြဲ ဖားယားနေတဲ့ သခင်လေး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် ကရော... သူ့ကို သနားပြီး ထမင်းတစ်လုပ်လောက် ကျွေးမလား မသိဘူး"

"..."

မကြာမီပင် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ဓာတ်ကျသွားလေတော့သည်။

စစ်ရှုံးသွားသော ခွေးတစ်ကောင်ပမာ... သူသည် မျက်နှာကို အမြန် အုပ်ပြီး အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု အဝင်ဝမှ သနားစဖွယ် ထွက်ပြေးသွားရလေသည်။

...

အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုမှ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက်... ဖာနန်ဒိုသည် စိတ်ဖြေလျှော့ရန် နေရာတစ်ခု ရှာချင်နေမိသည်။

သို့သော် ဘယ်နေရာကို သွားသွား... နောက်ဆုံးတွင် သူ့အနာဂတ် ကံကြမ္မာကိုသာ တွေးမိနေလေ၏။

တကယ်ပါပဲ... သူသည် အသက် (၅၀) ပြည့်ရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

နေမဝင်အင်ပါယာ နိုင်ငံအတွင်း၌... ကျွမ်းကျင်မှု အခြေခံသော အပြာရောင်လုပ်သားများ (Blue-collar workers) သို့တည်းမဟုတ် နည်းပညာ မြင့်မားသည့် အရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များမှလွဲ၍... သာမန်လူများ အနေဖြင့် ဤအရွယ်တွင် အလုပ်အကိုင် ကောင်းကောင်း ရှာဖွေနိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။

အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက်မူ... ဝန်ဆောင်မှု လုပ်ငန်းများတွင် ကြုံရာကျပန်း အလုပ်များ လုပ်ကိုင်ခြင်းမှအပ... အဆင့်နိမ့်ပြီး ကြမ်းတမ်းလွန်းသော အလုပ်ကြမ်းများ၌သာ ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်ရန် ရှိပေတော့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဘဝမျိုးကို တွေးတောမိရုံမျှဖြင့်ပင် ဖာနန်ဒို၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ မွေးညင်းနုများမှာ ထောင်တက်သွားရလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... သူသည် 'မေရို့ထျန်းချန်' ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးကို ရယူထားစဉ် ကာလတုန်းက... အုပ်စု၏ အရှိန်အဝါကို အလွဲသုံးစားပြုကာ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ဖောက်သည် အမြောက်အမြားကို စော်ကား ပြစ်မှားခဲ့မိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကြုံရာကျပန်း အလုပ်များ သို့မဟုတ် အဆင့်နိမ့် အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ရသည့် ဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ထိုသူများ၏ လှောင်ပြောင် သရော်လိုသော အကြည့်များနှင့် သနားစရာ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြည့်ရှုမည့် အကြည့်များက... သူ့ကို သေခြင်းတရားထက်ပင် ပိုမို ဆိုးဝါးသော ဝေဒနာကို ပေးစွမ်းပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အပြင်မှာ လျှောက်သွားရင်း ဖုန်းလိပ်စာအုပ်ကို လှန်လှောရှာဖွေကြည့်ပြီးနောက်... သူ့ကို ကူညီနိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မတွေ့ရသဖြင့်... နောက်ဆုံးတွင် မေရို့ထျန်းချန် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ ကားပါကင်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ခိုးဝင်လာခဲ့ရလေသည်။

ဖာနန်ဒိုသည် ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် ၏ သံမဏိ ဘီလူးကြီး ဘေးနားတွင် ကားကို ရပ်လိုက်ပြီး... ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး စီမံကိန်း ပြီးဆုံးမည့် အချိန်ကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေ၏။ ထိုလူ ထွက်လာသောအခါ အကူအညီ တောင်းရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

ဖာနန်ဒို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသေးသည်။

ဤဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ်တွင် အလွန်တရာ ထူးဆန်းဖောက်ပြန်သော ဝါသနာအချို့ ရှိနေပုံရလေ၏။ သူသည် လူ့အရေခွံမျက်နှာဖုံး အမျိုးမျိုးကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီးနောက်... သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ အခြားသူများကို လှည့်စားကစားရသည်ကို အထူးနှစ်သက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် အရေးကြီးသော အချိန်အခါရောက်မှသာ သူ၏ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး... တစ်ဖက်လူ၏ ရှုပ်ထွေးပွေလီလှသော မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပုံကို ကြည့်ရှုကာ အရသာခံတတ်လေ၏။

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ်အနေဖြင့် ဤအလှပြင်ဆိုင်သို့ အသားအရေ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန် ရောက်ရှိလာတိုင်း... ၎င်းမှာ သူသည် သားကောင်အသစ် တစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီးနောက်... သူ၏ အကောင်းဆုံးသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်နေသည်ဟူသော သဘောပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အကောင်းဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေတတ်၏။

ခဏအကြာတွင် ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ်၏ စိတ်ကြည်လင်နေမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ... မိမိကိုယ်ကိုယ် သနားစဖွယ်ဖြစ်အောင် ဟန်ဆောင်လိုက်မည်ဆိုပါက... တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ကို လှုပ်ရှားသွားစေနိုင်ပြီး အကူအညီ ရရှိနိုင်လောက်ပေသည်။

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ်၏ အရှိန်အဝါနှင့် အဆင့်အတန်းမျိုးဖြင့်သာ ဆိုလျှင်မူ... သူက စကားတစ်ခွန်းမျှ ဟလိုက်ရုံနှင့်တင်... ဆိုးရွားလှသော ကံကြမ္မာဆိုးများမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရုံသာမကဘဲ... အဆိုးမှ အကောင်းသို့ တစ်ခဏချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံတက်သွားနိုင်မည် ဖြစ်တော့သည်။

….

ထိုအတွေးဖြင့် ဖာနန်ဒိုသည် ကားရပ်ပြီးနောက်... သူ့ခံစားချက်များနှင့် ပြောမည့် စကားများကို ပြင်ဆင်ထားလိုက်လေ၏။

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် သည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး ကုသမှု ခံယူပြီးနောက်... ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ထွက်လာပြီး ကားဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာသောအခါ... ဖာနန်ဒိုသည် မျက်ရည်များ ဝဲလျက် သူ့ထံသို့ ချက်ချင်းနီးပါး ခုန်အုပ်လိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၁၇၆၃) - ခင်ဗျား သေတာရှင်တာက ကျုပ်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ

~သို့သော် ဖာနန်ဒို အံ့သြသွားရသည်မှာ... ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် သည် အပြင်ပန်း ပုံစံကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ တစ်ဦး မဟုတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

ဖာနန်ဒို ခုန်အုပ်လိုက်သည့် တခဏချင်း၌ပင်... ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် သည် ပိုင်နက်ကျူးကျော်ခံလိုက်ရသော ကျားရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက် ဖာနန်ဒို တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ခင်မှာပင်... တစ်ဖက်လူ၏ အကြည့်က သူ့အပေါ် ကျရောက်လာ၏။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ခြေကန်ချက် တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဝုန်း"

ထိုခြေကန်ချက်က လျင်မြန်လွန်းလှပေသည်။ ဖာနန်ဒို ပါးစပ်ဟရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ... အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်လာသော ကားတစ်စီးနှင့် တိုက်မိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ့ရင်ခေါင်းထဲမှ ကလီစာများ နေရာရွေ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရရုံသာမက... ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး နောက်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း လွင့်စင်သွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ့အနောက်ရှိ ကားတံခါးနှင့် ဝင်ဆောင့်မိသွားပြီးနောက်... ခေါင်းတစ်ခုလုံး မူးဝေသွားရှာသည်။

သူ ပြောချင်နေသော စကားလုံးများသည်... ပါးစပ်ထဲမှ ပန်းထွက်လာသော သွေးများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားရလေ၏။

"သ... သခင်လေး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ်"

ဖာနန်ဒို ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။ သတိပြန်ဝင်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို အလျင်အမြန် သုတ်လိုက်ပြီး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် ကို အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော်ပါ... ဖာနန်ဒို ပါ"

"သခင်လေးရဲ့ သစ္စာအရှိဆုံး... ကျွန်ပါခင်ဗျာ"

"အရင်တုန်းက သခင်လေး လာတိုင်း ကော်ဇောနီခင်းပြီး ကြိုဆိုခိုင်းခဲ့တဲ့... အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုက ဖာနန်ဒိုပါ"

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် ကမူ အရေးမပါသော ကိစ္စလေး တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေလေသည်။ သူ၏ ခြိမ်းခြောက်နေသော အရှိန်အဝါကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက်... သံမဏိ ဘီလူးကြီး ပေါ်မှ ပြေးဆင်းလာကြသော သက်တော်စောင့် နှစ်ဦးကို လက်ကာပြလိုက်၏။ ထို့နောက် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသော ဖာနန်ဒိုကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အော်... မင်းကိုး"

"ငါက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မယ့်သူ ရုတ်တရက် ဝင်လာတယ် ထင်လို့"

"နောက်ခါ သတိထား... ဒီလို ရင်ခုန်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုး ထပ်မလုပ်နဲ့... မဟုတ်ရင် မင်း အသက်ပါ ပါသွားလိမ့်မယ်"

သူသည် ဖာနန်ဒို၏ ဒဏ်ရာ အခြေအနေကို တစ်ခွန်းမျှ မမေးမြန်းသလို... ဂရုစိုက်ပုံလည်း မရချေ။

သွေးအန်နေသော ဖာနန်ဒိုကို အပြစ်တင်စကား ပြောပြီးနောက်... သံမဏိ ဘီလူးကြီး ဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားလေ၏။

ဖာနန်ဒို ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ကြေမွမတတ် နာကျင်နေမှုကို အောင့်အီးသည်းခံပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"သခင်လေး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး"

"ခုနက သခင်လေးကို ကြိုဆိုဖို့အတွက်... ခွင့်ပြုချက် မရဘဲ ကြိုဆိုရေး အဆင့်အတန်း မြှင့်တင်ခဲ့မိလို့... လှပတဲ့ ဝန်ထမ်းမလေးတွေကို စီစဉ်ပေးခဲ့မိလို့... ကော်ဇောနီ ခင်းပေးခဲ့မိလို့... ကျွန်တော် အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရပါပြီ"

"အခု ကျွန်တော့်မှာ အိမ်ရာမဲ့ ဖြစ်တော့မယ့် အခြေအနေ ရောက်နေပါပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အိမ်မှာ အသက် ၈၀ အရွယ် အမေအိုကြီး ရှိသေးတယ်... ကျောင်းတက်နေရတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်... သခင်လေး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို သနားသောအားဖြင့် ထွက်ပေါက်လေး တစ်ခုလောက် ပေးသနားပါဗျာ"

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် သည် ဖာနန်ဒိုကို အံ့သြသလို ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားရဲ့ သူဌေးကို ပြောပြသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ သူဌေးမှ မဟုတ်တာ...ကျုပ်ကို လာပြောတော့ ဘာထူးမှာလဲ"

"ခင်ဗျားသူဌေးကို ကျုပ် လိုက်ရှာပေးရမလား"

ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူသည် ပြုံးလျက် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

ဖာနန်ဒိုသည် ဤလူ၏ စကားလုံးများထဲတွင် ပါဝင်နေသော အေးစက်မှုနှင့် ဂရုမစိုက်မှုများကို သဘာဝကျကျ ကြားသိလိုက်ရ၏။

ထိုလူသည် သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပြီး... ဒီကိစ္စက သူနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် ပေးလိုက်သော တုန်လှုပ်မှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ... သူ အပြေးအလွှား သွားရောက်ပြီး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် ၏ ပေါင်ကို ဖက်တွယ်လိုက်လေ၏။

"သခင်လေး... ဒီကိစ္စကို သခင်လေးဆီမှာ အကူအညီ မတောင်းသင့်ဘူး ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်တော့်မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့လို့ပါ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက သခင်လေးအတွက် ကျွန်တော် ဦးနှောက်ခြောက်မတတ် အကြံထုတ်ပေးခဲ့တာတွေ... ကုမ္ပဏီ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ပြီး သခင်လေး စိတ်တိုင်းကျ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့တာတွေကို ထောက်ထားပြီး... ကျွန်တော့်ကို သနားပါဦး... ထွက်ပေါက်လေး တစ်ခုလောက် ပေးပါဦးဗျာ"

"သခင်လေးသာ ကျွန်တော့်ကို လမ်းစ တစ်ခု ပေးမယ် ဆိုရင်... နောက်နောင် သခင်လေးရဲ့ သစ္စာအရှိဆုံး ခွေးရူး တစ်ကောင် အဖြစ် အမှုထမ်းပါ့မယ်... သခင်လေး ခိုင်းတာမှန်သမျှ ဘာမဆို လုပ်ပေးပါ့မယ်"

"ခွေးရူး ဟုတ်လား"

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် သည် ဟာသတစ်ခု ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေ၏။

သူသည် အသက် ၅၀ ပြည့်ခါနီးနေပြီ ဖြစ်သော... အရပ် ၁.၅ မီတာ အောက်သာ ရှိသော ဖာနန်ဒို၏ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် မျက်နှာကို အကဲခတ် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းလိုကောင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခွေးရူးလို့ ခေါ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ် ထင်နေတာလား"

"ငါ့အိမ်က တိရစ္ဆာန်ရုံထဲက လမ်းဘေးခွေး တစ်ကောင်ကတောင် မင်းထက် ၁၀ ဆ သာသေးတယ်"

"မင်းလို အိုမင်းမစွမ်းတဲ့ ကောင်တွေက... အမှိုက်ပဲ သွားစားသင့်တာ"

ပြောရင်းဆိုရင်း... ဖာနန်ဒိုက သူ၏ ခြေထောက်နှင့် ဘောင်းဘီကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရလေ၏။ ဖာနန်ဒို၏ လက်များမှ သွေးများသည်... သူ၏ အထူးချုပ်လုပ်ထားသော တန်ဖိုးကြီး ဝတ်စုံကို ညစ်ပေသွားစေခဲ့၏။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ရန်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး... ဖာနန်ဒို၏ ဆံပင်ကို ဆောင့်ဆွဲလိုက်တော့သည်။

"ငါ့ဘောင်းဘီက ဘယ်လောက် ဈေးကြီးလဲ မင်း သိလား"

"မီလန် ဖက်ရှင်ဝိခ် (Milan Fashion Week) တုန်းက... နာမည်ကြီး ဒီဇိုင်နာ တစ်ယောက်ကို သီးသန့် အပ်ပြီး ချုပ်ထားရတာကွ"

"တန်ဖိုးက ဒေါ်လာ သိန်းချီတန်တယ်"

"အဲ့ဒါကို မင်းက ညစ်ပတ်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့"

ဖာနန်ဒိုသည်... ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် ၏ ဘောင်းဘီ အိတ်ကပ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို သူ မတော်တဆ ဆွဲထုတ်မိသွားသည်ကို သတိမထားမိလိုက်ချေ။

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် က သူ့ဆံပင်ကို ဆွဲပြီး မလိုက်သည့်အချိန်တွင်... သူသည် ထိုပစ္စည်းကို မသိစိတ်ဖြင့် ဖက်တွယ်ထားမိပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"သေနာကောင်"

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် သည် မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ သတိထားမိပုံ မရပေ။ ရှုံ့မဲ့နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ဖာနန်ဒို၏ ဆံပင်ကို ဆွဲကိုင်ထားရာမှ... ရုတ်တရက် အားကုန်သုံး၍ ဆောင့်ဆွဲလိုက်လေ၏။

"ဗြိ"

ဖာနန်ဒို၏ ဆံပင်အထွေးလိုက်နှင့် ဦးရေပြား တစ်စသည် ပြတ်ထွက်ပါသွားတော့သည်။ ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် သည် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားပြီး သံမဏိ ဘီလူးကြီး ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်လေ၏။

ကားတံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်လိုက်ပြီးနောက်... သွေးစွန်းသွားသော သူ့ဘောင်းဘီကို မည်းမှောင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ယာဉ်မောင်းနှင့် သက်တော်စောင့်များကို အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ပြန်ကြမယ်... ရေချိုးပြီး အဝတ်အစား လဲမှ ဖြစ်တော့မယ်”