သင်က ဘယ်လို နတ်ဘုရားမျိုးလဲ

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ရုံးချုပ်တွင် ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ဦးတည်းသော စစ်ဆေးရေးမှူးမှာ သခင်ကြီးချန်ပင်။

ကျန်းရွှမ် သည် ယခုတစ်ခေါက် ရောက်လာသူမှာ သခင်ကြီးချန် ဖြစ်လာရန် မည်သူ့ထက်မဆို ဆန္ဒရှိသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ သူ ခေါင်းခါရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

"ကျုပ်ဖိတ်ကြားလာခဲ့တာကတော့ အခုမှ ခန့်အပ်ခံရတဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူး ရှန်းယီပါ"

ရှန်းယီ

ယန်ချန်ရှန်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။ ဤနာမည်နှင့် ပတ်သက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သည့် အမှတ်တရမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

"သခင်ကြီးရှန်းက ချင်ကျိုးဇာတိဖြစ်ပြီး ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းရဲ့တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်"

တစ်ဖက်လူ ဘာတွေးနေသည်ကို ကျန်းရွှမ် မည်သို့ မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။ သူ စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်၏။

"ဟို ကျားသစ်နတ်ဆိုးသခင်ကို သခင်ကြီးရှန်း သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး စစ်သူကြီးချုပ်၊ နန်ယွဲ့မြို့ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ဖို့ လူတွေကို အမြန်ဆုံး စေလွှတ်ပေးပြီး၊ ကျွန်တော်နဲ့အတူ စစ်ဆေးရေးမှူးရှန်းကို လိုက်ရှာပေးပါခင်ဗျာ"

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်၊ ယန်ချန်ရှန်းသည် ဧရာမ တူကြီးတစ်လက်ဖြင့် သူ၏ စိတ်ကို ထုနှက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မူးဝေကာ အာရုံများ ထွေပြားသွားလေ၏။

သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

"ဝူသိုင်းဘုံကျောင်း တပည့်ဆိုတော့၊ ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူဆိုတဲ့ သဘောပေါ့။ မင်း ဘာလို့ ငါနဲ့ အရင် မတိုင်ပင်ဘဲ တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားလိုက်ရတာလဲ"

ဝူသိုင်းဘုံကျောင်း အတွင်းရှိ ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများသည် ကျင့်ကြံခြင်း အပိုင်းတွင် နက်နဲကြသည်မှာ မှန်ပါသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းအဆောင်အား ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မည်သည့် နယ်မြေ၏အမွှေးတိုင်ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကိုမဆို စုစည်းအသုံးပြုနိုင်သည် ဆိုလျှင်ပင်၊ စုန့်ပြည်နယ်သည် စီရင်စုလေးခုအား ဆုံးရှုံးထားရပြီး အမွှေးတိုင် ယုံကြည်မှုစွမ်းအား အနည်းငယ်မျှလောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို မမေ့သင့်ပေ။ သူကိုယ်တိုင် အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ၊ထိုရင်းနှီးမှု မရှိသော သခင်ကြီးရှန်း အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

စုန့်ပြည်နယ်သည် နတ်ဆိုးဘုရင်နှစ်ပါးအား အနိုင်နိုင် ထိန်းထားနိုင်ရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော အသက်ပေါင်းများစွာ ပေးဆပ်ခဲ့ရ၏။

ပျက်စီးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်နေပြီ ဆိုသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ကျန်းရွှမ် အံကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ဦးခေါင်းခွံကို ထုတ်ယူပြလိုက်၏။

"အနည်းဆုံးတော့ သခင်ကြီးရှန်းက သူ့ကို ပြန်သယ်လာနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ကန့်ကွက်ဖို့ စိတ်ကူး မရှိပါဘူး"

နောက်တစ်ခဏတွင်

သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာတစ်ပါးမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ အစစ်အမှန်မသေမျိုး တစ်ပါး မဟုတ်ပေ။

သူ့ထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးဘုရင် နှစ်ပါးကိုတစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ သူသည် ခံစားချက်မဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် နတ်ဆိုးမြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်လေ၏။

"လမ်းပြစမ်း"

ယန်ချန်ရှန်း သူ၏ကျဲပါးနေသော ဆံပင်များကို နှစ်ခါ သုံးခါ ဆွဲဖွလိုက်ပြီး၊ သူ့နောက်ရှိ ဒု-စစ်သူကြီးအား သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်၏။

"ငါ့အမိန့်ကို လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်ပါ။ သူတို့ကို ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ စီရင်စုလေးခုဆီ အမြန်ဆုံးစုစည်းခိုင်းလိုက်ပါ"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ခက်ထန်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။

"စစ်သူကြီးချုပ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မတုံ့ဆိုင်းပါနဲ့။ စစ်ဆေးရေးမှူးက အခုအချိန်မှာ နန်ယွဲ့စီရင်စု က နတ်ဆိုးအုပ်စုတွေ ကြားမှာ ပိတ်မိနေတုန်းပဲ။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီးတွေနဲ့ ရွှေခေါင်းလောင်းနတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူတွေကို ကျွန်တော့်ဆီ အကူအညီ လာပေးဖို့ အမြန် စေလွှတ်ပေးပါ"

ယန်ချန်ရှန်း အံ့အားသင့်သွားလေ၏။ ကိုးပြည်နယ်၏စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦးသည် မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့် ဤမျှအန္တရာယ်များသော နေရာသို့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် လာရောက် စွန့်စားရပါသနည်း။

စစ်ဆေးရေးမှူးရှန်းသည် စုန့်ကျိုးအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဤအဘိုးအို အနေဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

စုန့်ကျိုးသည် လုပ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းရွှမ် သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ပိန်လှီသော မျက်နှာတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။

"ဒါ နန်ယွဲ့မြို့သွားတဲ့ လမ်းလား" ယန်ချန်ရှန်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

"..."

ဒီလိုလည်း ကောင်းတာပါပဲ။

"သခင်ကြီးရှန်း အောက်ဘက်က မြို့နယ်ခွဲတွေဆီ သွားနှင့်လောက်ပြီ"

ကျန်းရွှမ် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

အစောပိုင်း မြို့ထဲရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဤလူငယ် စစ်ဆေးရေးမှူးသည် အေးစက်ပြီး စကားနည်းပုံ ပေါက်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင် စေ့စပ်သေချာပြီး သာမန်ပြည်သူများကို အလွန် ဂရုစိုက်ကြောင်း သိသာလေ၏။

သူတို့အတွက်၊ နေ့ရက်တိုင်း ပိုမို ကြာရှည်လာလေ၊ သခင်ကြီးချန် ပြန်လာမည်ကို မျှော်လင့်နိုင်လေ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် ယခုမှ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ရမည်နည်း။

တိုင်ပင်ရမယ်လား စစ်ဆေးရေးမှူးက ခင်ဗျားနဲ့ကျုပ်ကို တိုင်ပင်စရာလိုလို့လား။

အကြေးခွံနက်ရေနဂါးမြင်း သည် လေထဲတွင် ဒုန်းစိုင်း ပျံသန်းသွားပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးကို စုန့်ကျိုး မြို့တော်မှ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ကြက်သွေးနီမျက်လုံး နတ်ဆိုးဘုရင် အား စော်ကားမိပြီး၊ အခြား နတ်ဆိုးဘုရင်ထံမှ အာရုံစိုက်မှုကို စုန့်ကျိုးနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာစေခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ... ကိစ္စပြီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ထပ်မံ စဉ်းစားနေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

"ဘာထူးမှာမို့လို့လဲ"

"ဒီမိတ်ဆွေဟောင်းကို သေချာ သိမ်းဆည်းထားပေးပါ" ကျန်းရွှမ် ပြောလိုက်ပြီး၊ ဦးခေါင်းခွံကို ‌‌ဒု-စစ်သူကြီးတစ်ဦးထံ ဂရုတစိုက် ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

"မင်း ယင်ဝိညာဉ်နဲ့ မလိုက်ဘူးလား"

"မင်း တကယ်တော့ ဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့တာလဲ..."

ယန်ချန်ရှန်း၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် မညည်းညူဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အနေဖြင့်၊ နတ်ဆိုးများ သိမ်းပိုက်ထားသော မြို့နယ်ခွဲ တစ်ခုထဲသို့ မည်သည့် အကာအကွယ်မျှ မပါဘဲ တစ်ကိုယ်တည်း ဝင်ရောက် စွန့်စားခြင်းသည် အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။

"သခင်ကြီးရှန်း ပြောတာကတော့ သူ... ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အနည်းငယ် နားလည်ထားတယ်တဲ့"

ကျန်းရွှမ်လည်း စိုးရိမ်နေသော်လည်း၊ နှစ်သိမ့်စကား တစ်ခွန်း ပြောလိုက်လေ၏။

ဤ အနည်းငယ် နားလည်ထားတယ် ဆိုသည်မှာ မည်မျှ အတိုင်းအတာ အထိ ပါဝင်သည်ကို မသိသော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူသည် မဆင်မခြင် လုပ်တတ်သူတော့ မဖြစ်တန်ရာပေ။

"ဒီအဘိုးကြီး စုန့်ကျိုးကို စောင့်ရှောက်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ၊ တစ်ခါမှ မဆင်မခြင် မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး"

ယန်ချန်ရှန်း မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"နတ်ဆိုးကျူးကျော်တဲ့ပထမဆုံးအကြိမ်က စုန့်ကျိုးရဲ့ကျန်ရှိတဲ့ နယ်မြေတစ်ဝက်ကို ပေးဆပ်ရမယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး"

အကြေးခွံနက်ရေနဂါးမြင်းသည် အရှိန်အကုန်တင်ကာ ဒုန်းစိုင်း ပြေးလွှားသွားပြီး၊ ၎င်း၏အမြန်နှုန်းမှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း နည်းစနစ်များထက် မလျော့နည်းပေ။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့နယ်ခွဲ တစ်ခု၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ယန်ချန်ရှန်း အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ဆုံးရှုံးသွားသော ခရိုင်လေးခုကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုရန် သူ မဝံ့ရဲခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ။

သူ့ ယင်ဝိညာဉ်ဖြင့်ပင် မကြည့်ရဲခဲ့ပေ။

မြို့တော်ကျဆုံးစဉ်က လယ်ကွင်းပြင်များတွင် ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများနှင့်၊ မင်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် လူငယ်လေးများ သူ၏ယင်ဝိညာဉ် ခြေရင်းတွင် လဲကျသေဆုံးသွားခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းများသည် ယခုအချိန်ထိ သူ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မြို့နယ်ခွဲ အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ။

ယန်ချန်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

လမ်းမများပေါ်တွင် လူများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ အားလုံး ရူးမူးစွာ ပြေးလွှားနေကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

အချို့က အော်ဟစ် ငိုကြွေးနေကြသည်၊ အချို့က ရယ်မောနေကြသည်၊ အချို့က ဒူးထောက်ပြီး မြေကြီးကို လက်သီးဖြင့် ထုနှက်နေကြ၏။

သို့သော် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မျှ ရှာမတွေ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး၊ စိတ်ထဲမှ သံသယများကို ဖိနှိပ်ကာ၊ အခြားနေရာများသို့ မြင်းစီး၍ ထပ်မံ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ကြားထဲတွင်ခဏကြာ သူတို့ လူခွဲခဲ့ကြသေးသည်။

ပြန်လည် ဆုံတွေ့ကြသောအခါ၊ သူတို့၏မျက်လုံးများထဲရှိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ပေ။

"တစ်ခုခု မှားနေပြီ တစ်ခုခုတော့ တော်တော် မှားနေပြီ"

သူတို့ သွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ အရိပ်အယောင်မျှ မရှိသလို၊ အလောင်းတစ်လောင်းမျှပင် မရှိပေ။

အကယ်၍ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည် ဆိုလျှင်... ဤသည်မှာ ယင်ဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ် အသုံးပြုမှသာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အရာမျိုး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"သခင်ကြီးရှန်းက အပြင်မှာ သူ့ ယင်ဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာလား"

ကျန်းရွှမ် အနည်းငယ် ပြာယာခတ်သွားလေ၏။ တစ်ဖက်လူက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကိုရှာဖွေရသည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။

ရှန်းယီသည် ဗဟိုမြို့တော်မှ လာပြီး ဝူသိုင်းဘုံကျောင်း၏တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့ ဒေသခံ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ရဲမက်များထက်ပင် ပိုမို စိတ်မြန်လက်မြန် ရှိနေလေသည်။

"ဒီအဘိုးကြီး စိုးရိမ်တာက... အကယ်လို့ သူသာ အဲဒီလောက် စိတ်မြန်လက်မြန် ရှိနေရင်၊ အခု သူ ဘယ်ကို သွားမှာလဲ"

ယန်ချန်ရှန်း တံတွေးမြိုချလိုက်သည်၊ အဖြေမှာ ထင်ရှားနေလေပြီ။

"ကြက်သွေးနီမျက်လုံး နတ်ဘုရားကျောင်းတော် ဆီကို"

ဆုံးရှုံးသွားသော ခရိုင်လေးခု အတွင်း၊ မြို့နယ်ခွဲ တိုင်းတွင် ကြက်သွေးနီမျက်လုံး နတ်ဘုရား ကျောင်းတော် တစ်ခုစီ ရှိကြလေ၏။

သို့သော် သူတို့ယခုပြောဆိုနေသော နေရာမှာ ထိုနတ်ဆိုးဘုရင်၏စစ်မှန်သော နေထိုင်ရာ ဖြစ်ပြီး... ခရိုင်လေးခု၏အလယ်ဗဟို အတိအကျတွင် တည်ရှိလေသည်။

၁၀ ကျန်းခန့် မြင့်မားသော အရိုင်းဆန်သည့် ကျောက်ရုပ်တုတစ်ခုကို မတ်စောက်သော ကျောက်ကမ်းပါး မျက်နှာပြင်တွင် ထွင်းထုထားလေ၏။

၎င်းသည် သားရဲမျက်နှာ လူခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး၊ အမွှေးအတောင်များပါသော သံခမောက်နှင့် အကြေးခွံ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။

၎င်းသည် တောင်တန်းအတွင်းတွင် ထိုင်နေပြီး၊ ဘယ်ဘက်လက်တွင် လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ၊ ညာဘက်လက်ကို ဒူးပေါ်တွင် ဖြန့်တင်ထားလေသည်။

၎င်း၏မျက်လုံးများ စိုက်ကြည့်နေသော ဦးတည်ချက်မှာ စုန့်ကျိုးမြို့တော် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ခြေထောက်များသည် မြေကြီးပေါ်တွင် နင်းခြေနေပြီး၊ ထူထပ်သော အမွှေးတိုင်ခွက်များဖြင့် ဝန်းရံထားလေသည်။

ထူထဲသော မီးခိုးများသည် အပေါ်သို့ လိပ်တက်နေပြီး၊ ၎င်း၏ ခြေရင်းတွင် ကောင်းချီးတိမ်တိုက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသကဲ့သို့ပင်။

နတ်ဘုရားရုပ်တု၏ အနောက်တွင် တူညီသော အမြင့်ရှိသည့် ဂူတစ်ခု ရှိလေသည်။

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသက်ရှူသံများသည် ဂူထဲမှ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေလေ၏။

ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော သာမန်ပြည်သူများသည် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို ကျင့်သားရနေပုံ ပေါက်လေသည်။

သူတို့သည် ခံစားချက်မဲ့သော မျက်နှာများဖြင့် ကျောက်ရုပ်တု၏ခြေရင်းသို့ လမ်းလျှောက်သွားကြပြီး၊ အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိကာ ဦးခိုက်ကြလေ၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှု မရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန် စေ့စပ်သေချာပြီး၊ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားသကဲ့သို့ အမှားအယွင်း အနည်းငယ်မျှပင် မရှိစေရဲကြပေ။

အနီရောင်တိမ်တိုက် တစ်ခု ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်သွားလေ၏။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လူအုပ်ကြီးကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာလေသည်။

ထိုလူငယ်လေးသည် ကျောက်ရုပ်တုဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်သွားလေသည်။

လာရောက်ဦးခိုက်ကြသော သာမန်ပြည်သူ အများအပြားကြားတွင်၊ သူ၏ မြင့်မားပြီး ဖြောင့်မတ်သော ပုံရိပ်သည် အလွန် ထူးခြားကွဲပြားနေလေ၏။

လူအများအပြား သူ၏တည်ရှိနေမှုကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ဦးခိုက်နေသော လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားပြီး၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာများ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာကြလေ၏။

ရှန်းယီသည် ထူထပ်သော အမွှေးတိုင်ယဇ်ပလ္လင်များဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး၊ ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ အမွှေးတိုင်ပြာတစ်ဆုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော ကျောက်ရုပ်တုကို တည်ငြိမ်စွာ မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။

သူ့ဘေးတွင်၊ ခိုင်မာသော ယင်ဝိညာဉ် တစ်ခုသည် လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ မမြင်ရသော အမွှေးတိုင် ဆုတောင်းစွမ်းအားက ရှုပ်ထွေးနေသော လူအုပ်ကြီးကို ပေပေါင်း ဒါဇင်ချီ အနောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်လေ၏။

ချင်းဟွာသခင်မ သည် ယင်ဝိညာဉ်ဖြင့် ရှန်းယီ၏ ချီပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။

ဘုန်း

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူသည် ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ နတ်ဘုရားရုပ်တု၏ရင်ဘက် နေရာကို ခြေထောက်ဖြင့် ဆောင့်နင်းချလိုက်လေသည်။

မြင့်မားသော နတ်ဘုရား ရုပ်တုသည် ခြေသလုံးနေရာမှ ကွဲအက်သွားပြီး၊ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ အနောက်ဘက်ရှိ ဂူထဲသို့ ပြိုကျသွားလေသည်။

ပြိုကျသံများကြားတွင်၊ ရှန်းယီ၏ ပုံရိပ်သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ဂူထဲမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသက်ရှူသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး၊ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"ဂါး..."

အသက်တစ်ရှိုက်စာ အတွင်း၊ ဟိန်းဟောက်သံသည်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြန်၏။

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးသည် ဂူထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး၊ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲထုတ်လာကာ၊ တောင်တန်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

နားကန်းမတတ်ကွဲအက်သံများကြားတွင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ကြီးမားသောကွာဟချက်ကြီး တစ်ခုသည် တောင်ကြောပေါ်တွင် အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။