မျက်လုံးနီနတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း
Vol. 23 Ch. 225
ဂျိမ်း
ကျောက်ခဲများ လွင့်ပျံလာပြီး မြေပြင် အက်ကွဲသွားလေ၏။
မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ထွားကျိုင်းသည့် ပုံသဏ္ဍာန်သည် နတ်ဘုရားရုပ်တုနှင့် လုံးဝ မတူတော့ဘဲ ပြောင်လက်နေသော အမွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ဝက်ဝံနက်နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းသည် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ပြုလိုက်၏။
"ဂါး..."
တောင်ကြောတစ်ခုကိုပင် ချိုးဖျက်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်သည် ဝက်ဝံနက်၏ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို မီးမွှေးပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေ၏။
"သောက်ကျိုးနည်းကောင်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့နတ်ဘုရားရုပ်တုကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့"
ကြက်သွေးနီမျက်လုံးနတ်ဆိုးဘုရင် သည် စုန့်ပြည်နယ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။
သူသည် အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုများကို သက်သောင့်သက်သာ ခံစားပြီး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေစဉ် ရုတ်တရက် အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရခြင်းပင်။
သိုင်းဝိဇ္ဇာလား... ဒါမှမဟုတ် ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် လား။
သူသည် ကောင်းကင်မှ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်များကို နင်းလျက် ရပ်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။
ထိုလူငယ်သည် ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်သလို တာအိုဝိညာဉ် အော်ရာလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း မရှိပေ။
ဝက်ဝံနက်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်၏။
"ဒီနတ်ဆိုးက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။ ဟို ကြံ့ဖြူကြီးက မင်းကို အကူအညီ လာတောင်းခိုင်းလိုက်တာလား။"
ထိုကြံ့ဖြူကြီးသည် သေခါနီးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဤနတ်ဆိုးဘုရင်ကို ရှင်းလင်းရန် အချိန်ရှာနေကြောင်း သူ သိထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အရင်ရှာရန် ပြင်ပနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။
အချိန်အကြာကြီး အသုံးမပြုခဲ့သော လေဟုန်စီးနင်းနည်းစနစ်ကို တဖန် ထုတ်ဖော်လိုက်လေ၏။ သူ၏ ပုံရိပ်သည် ဝက်ဝံနက်၏နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏သွယ်လျသော လက်ချောင်းများသည် ဝက်ဝံနက်၏ လည်ပင်းရှိ အလွှာလိုက် ဖြစ်နေသော အသားများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။
သူ၏လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် အားစိုက်လိုက်သည်။
ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော နတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုအရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး လှည့်ပတ်လွင့်စင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူသည် ချွန်ထက်သော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရလေသည်။
အုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏ ကြီးမားသော ကျောပြင်အောက်ရှိ တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားလေသည်။
"သောက်ရမ်း သန်တာပဲ"
ဝက်ဝံနက်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းမူးသွား၏။ သူ လည်ပင်းကို ဆန့်လိုက်ချိန်မှာပင် ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်သည် သူ၏ နှာခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျရောက်လာလေသည်။
သူ၏ကြီးမားသော ဦးခေါင်းသည် ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြန်လည် ရိုက်ခတ်သွားလေ၏။
ရှန်းယီသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဓားဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဟာကွက် ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်ကို အသုံးချကာ အနက်ရောင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဓားဖြင့် လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။
ဂလန်
ချန်းယွမ် ဆေဘာဓားထိမှန်ခါနီး ဆဲဆဲတွင် လှံရှည်တစ်လက်သည် ဝက်ဝံနက်၏ လက်ဖဝါးထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူသည် လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးဖြင့် အားစိုက်ကာ လှံရိုးတံဖြင့် ဓားချက်ကို ကာကွယ်လိုက်လေသည်။
နှာခေါင်းသွေးများ ပေကျံနေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝက်ဝံမျက်နှာထားဖြင့် သူသည် အစွယ်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး လက်မောင်းများပေါ်ရှိ ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာ၏။
ထိုမြင်ကွင်းသည် သစ်ပင်စည်ကို ဓားမြှောင်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်နှင့် တူနေပေသည်။
ယခုအချိန်တွင်တော့ လှံရှည်သည် တစ်လက်မချင်း ဖိချခံနေရ၏။
အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ နတ်ဆိုးဘုရင်လေး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သော ကြေးဝါသံချပ်ကာသည်ပင် ဝှက်ထားသော ချန်းယွမ်ဆေဘာဓား၏တစ်ချက်တည်းသော ရိုက်ချက်ဖြင့် ကွဲအက်သွားခဲ့သော်လည်း ဤလှံရိုးတံပေါ်တွင်မူ အဖြူရောင် အစင်းရာလေး တစ်ခုပင် ထင်မနေခဲ့ပေ။
"..."
ရှန်းယီခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဓားရှည်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် လှံရိုးတံကို ဂျိုင်းကြားတွင် ညှပ်လိုက်လေသည်။
"ဂါး..!"
ဝက်ဝံနက်သည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ လက်နက်သည် လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်မည့် လက္ခဏာ ချက်ချင်း ပြသလာသောကြောင့်ပင်။
ဒီလူယုတ်မာက ငါ့လက်နက်ကို လုယူချင်နေတာလား။
သူသည် လှံရိုးတံကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ လက်သည်းများ တဖြည်းဖြည်းလျှောကျလာသည်ကို လက်ပိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေ၏။
နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယီသည် ရုတ်တရက် အားစိုက်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။
ဘုန်း
နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ပေအနည်းငယ် အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ဝက်ဝံနက်၏ ခါးကို ကန်လိုက်၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားအင်ကြောင့် ကြီးမားလှသော ဝက်ဝံနက်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေဆယ်ပေါင်းများစွာ လွင့်စင်သွားပြီး တောင်အောက်သို့ တလိလိ လိမ့်ဆင်းသွားလေသည်။
ထို့နောက် ရှန်းယီသည် လှံရှည်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ဝတ်ရုံများ လွင့်ပျံလျက် ၎င်း၏အနောက်ပိုင်းကို ထပ်မံ ကန်လိုက်လေသည်။
လှံရှည်သည် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားလာသော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး ဝက်ဝံနက်၏ နှလုံးဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားလေသည်။
လေကို စုတ်ဖြဲသံ ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။
ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသော နတ်ဆိုးမြင်းနှစ်ကောင်သည် အလိုအလျောက် ရှေ့ခြေထောင်ကာ ရပ်တန့်သွားကြသဖြင့် သူတို့၏ ကျောပေါ်မှ လူနှစ်ဦး ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။
"ဟင်"
ကျန်းရွှမ် သည် သူ၏ရေနဂါးမြင်း အား ထိန်းလိုက်ပြီး ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ သခင်ကြီးရှန်းက နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ဝူသိုင်းဘုံကျောင်း တပည့်လား။ ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူလား။"
ယန်ချန်ရှန်း၏ မျက်ခွံများ နှစ်ချက် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘယ် ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူကများ ကြီးမားလှတဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်ကြီးကိုကျိုးပဲ့နေတဲ့ အိတ်ကြီးတစ်လုံးလို ဟိုဒီ ရိုက်နှက်နိုင်မှာလဲ။
သို့သော် သူသည် တာအိုဝိညာဉ် အော်ရာကို အမှန်တကယ် အာရုံမခံစားမိခဲ့ပေ။
"..."
ကျန်းရွှမ် ရှင်းပြရန် အချိန်မရှိချေ။ သူ၏ အတွေးအာရုံ အားလုံးသည် လေထဲမှ လှံရှည်ပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေ၏။
၎င်းသည် ဒေါသတကြီးပျံသန်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဝက်ဝံနက်၏ ရင်ဘတ်အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။
သို့သော် အသားကို ဖောက်ထွင်းသံအစား ပူပြင်းသော သံပူနှင့် တွေ့လိုက်ရသည့် နှင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
ဝက်ဝံနက်သည် တောင်စောင်းရှိ သစ်ပင်များကို ဖြတ်သန်းကာ ကြီးမားသော အနက်ရောင် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကဲ့သို့ တောင်အောက်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီး တိုက်မိသမျှနေရာတိုင်းတွင် ထူထပ်သော အက်ကွဲကြောင်းများ ကျန်ရစ်ခဲ့လေ၏။
သူသည် ကျောက်ဆောင်မျက်နှာပြင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရုတ်တရက်ရိုက်ချလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် တောင်ခြေသို့ မပြုတ်ကျအောင် ထိန်းနိုင်သွား၏။
သူ ပြန်မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးနှစ်လုံးသည် သွေးရောင်များ လွှမ်းခြုံနေပြီး အမွေးများ၏ ထိပ်ဖျားများသည် မီးလုံးတစ်လုံး တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ အနီရောင် ပြောင်းလဲလာလေသည်။
မမြင်နိုင်သော အမွှေးတိုင်နှင့် ယုံကြည်မှု စွမ်းအားများသည် သူ့ထံသို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြ၏။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ၎င်းသည် ရတနာရောင်ခြည် ဖြာထွက်နေသော ကြေးခွံသံချပ်ကာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အမွှေးပွ ဦးထုပ်တစ်လုံး ပေါ်လာ၏။
ပေါ့ပါးစွာလက်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရုံဖြင့် ဖြောင့်တန်းသော လှံရှည်တစ်လက်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးတွင် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။
ယခင်က ထွားကျိုင်းသော ဝက်ဝံနက်သည် ယခုအခါ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး အာဏာလွှမ်းမိုးသော နတ်ဘုရားစစ်သူကြီး တစ်ပါးကဲ့သို့ တောက်ပနေလေပြီ။
သူသည် ခြေဖဝါးအောက်တွင် မီးခိုးငွေ့များ လည်ပတ်လျက် လေထဲသို့ မြင့်တက်လာလေ၏။
"မင်းက ဘယ်လိုနတ်ဆိုးမျိုးပဲ ဖြစ်နေပါစေ၊ ငါ ကာကွယ်ထားတဲ့နယ်မြေကို ကျူးကျော်ရဲရင် ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ သေချာပေါက် အသတ်ခံရမယ်"
သူသည် လူငယ်ကို သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းလောင်းကြီးကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အေးစက်တောက်ပနေသော လှံသွားဖြင့် ချိန်ရွယ်လိုက်၏။
"မိစ္ဆာကောင်... သေဖို့ ပြင်ထားပေတော့"
ကြက်သွေးနီမျက်လုံးနတ်သခင် သည် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေ၏။
အဝေးမှ ကြောက်လန့်တကြား မြေကြီးပေါ်တွင် ဝပ်နေသော သာမန်ပြည်သူများသည် ယခုအခါ ကမန်းကတန်း ထရပ်ကြပြီး ဒူးထောက်ကာ မြေကြီးနှင့် နဖူးကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်လျက် ဦးခိုက်နေကြလေသည်။
ကျန်းရွှမ်နှင့် ယန်ချန်ရှန်းတို့သည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထားများသည် မလွဲမသွေ ရှုပ်ထွေးနေကြ၏။
အကယ်၍ ဤကြက်သွေးနီမျက်လုံးနတ်ဆိုးဘုရင်ကို အချိန်ပိုပေးလိုက်ပါက သူသည် ဘုရားကျောင်း တစ်ခု တည်ထောင်ပြီး နတ်ဘုရားအဖြစ် ကိုးကွယ်ခံရနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။
သို့သော် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏စစ်ဆေးရေးမှူး မှာမူ နတ်ဆိုးအဖြစ် စွပ်စွဲခံနေရလေ၏။
"ငါ့ဘေးဘက်တွေကို ကာကွယ်ထားပေး။"
ယန်ချန်ရှန်းသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ပြတ်သားစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ယင်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ လွင့်ပျံထွက်လာပြီး မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်သော အမူအရာပိုမို ပြင်းထန်လာလေသည်။
ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ စုန့်ပြည်နယ် အတွင်း၌ ရှိနေသော်လည်း သူသည် အကန့်အသတ်မဲ့သော အမွှေးတိုင်ယုံကကြည်မှုစွမ်းအားကို မစည်းရုံးနိုင်ခြင်းပင်။
ဤအချက်က သာမန်ပြည်သူများသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနအပေါ် မည်မျှ စိတ်ပျက်နေကြောင်းနှင့် စစ်သူကြီးချုပ် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ မည်မျှ အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းပြီး တာဝန်ပေါ့လျော့ခဲ့ကြောင်း ပြသနေပေသည်။
"သခင်ကြီးရှန်း ဒီယန် ခင်ဗျားကို လာကူညီပါ့မယ်"
သူသည် လေးနက်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ရှိ ကြက်သွေးနီမျက်လုံးနတ်ဆိုးဘုရင်ဆီသို့ တည့်တည့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်လေ၏။
သို့သော် မင်ရည်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ်သည် ယန်ချန်ရှန်းထက် အဆမတန် ပိုမို လျင်မြန်လေသည်။
ရှန်းယီသည် လေထဲသို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး လှံရှည် ရိုက်ခတ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်၏။
ကြက်သွေးနီမျက်လုံးနတ်ဆိုးဘုရင်သည် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်၏။ သူ၏မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် မြှင့်တင်မှုအောက်တွင် သူ၏ခွန်အားသည် မြင့်တက်လာပြီး ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရအောင် စွမ်းအားကြီးမားလာခဲ့ပြီ။
နောက်ထပ် ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏လက်ထဲမှ လှံရှည်သည် တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားခဲ့လေ၏။
ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏လက်ဖဝါးများ ထုံကျင်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားသော လှံရှည်ကို အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်မိလေ၏။
သူ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင်...
ရှန်းယီသည် သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို အားပါသော ကန်ချက်တစ်ချက် ပေးလိုက်ပြီး ဖြစ်လေသည်။
အမွှေးတိုင်နှင့် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အမွှေးပွဦးထုပ်သည် ချက်ချင်းကွဲကြေသွားပြီး ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏နဖူးသည် ကျိုးပဲ့သံနှင့်အတူ အက်ကွဲသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး မြေကြီးပေါ်သို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။
ယန်ချန်ရှန်းသည် လေထဲသို့ မျောလွင့်တက်လာရုံ ရှိသေးချိန်တွင် သခင်ကြီးရှန်းက အောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မင်ရည်ရောင်ဝတ်ရုံအောက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်သည် အကန့်အသတ်မဲ့သော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားပုံ ရပေသည်။
တစ်ဖက်လူသည် ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏ မျက်နှာကို ဆွဲယူကာ ခေါင်းကို မော့စေပြီး ညာဘက်လက်သီးဖြင့် မျက်လုံးအိမ်ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။
မယုံနိုင်လောက်အောင် မာကျောသော နတ်ဆိုးအရိုးသည် ထိုလက်သီးအောက်တွင် ဝါးခြမ်းပြားကဲ့သို့ ကျိုးပဲ့လွယ်နေပေသည်။
ကျိုးပဲ့သံနှင့်အတူ ၎င်းသည် ကြေမွလွင့်စင်သွားပြီး ကြက်သွေးရောင် မျက်လုံးကိုပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေခဲ့လေ၏။