ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု

【နှစ်ပေါင်း ၇၄၀ဝ - တောသခင်သည် နတ်ဆိုးသွေး ၁၁၃ စက်ကို ဝါးမြိုခဲ့လေသည်။ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မဟာလဝံပုလွေနတ်ဆိုးနှင့် အဆင့်တက်ခါစ အင်မော်တယ်နဂါးတို့သည် သူ၏ ပြင်းထန်လှသော အော်ရာအောက်တွင် အညံ့ခံ ဝပ်စတွားသွားကြရ၏။ သင်၏ တောသခင် ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။】

【ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၈၇၂၀ဝ နှစ် 】

"..."

ရှန်းယီသည် ကျင့်စဉ်ဖြစ်စဉ် ပြီးဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်နေသော်လည်း တိုးတက်မှုမှာမူ အလွန်ပင် သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ချင်းဟွာသည် နတ်ဆိုးသွေး ၈၀ ကျော်ကိုသာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က အမြုတေအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ခါစသာ ရှိသေးသော ဤ တောသခင်သည် ယခုအခါ အရည်အသွေးပိုင်းအရ အကြီးအကျယ် ခုန်ပျံကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း သိုင်းပညာ၏ ထူးခြားချက်ပင်။

နည်းလမ်းမှာ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ရလဒ်မှာမူ အလွန်ပင် တိကျလှပေသည်၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ရရှိလာမည့် ဆုလာဘ်မှာ တိုက်ရိုက် အချိုးကျနေခြင်းပင်။

တောသခင်၏ အစင်းကြောင်းများ သူ၏ အရေပြားအောက်သို့ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်...

ရှန်းယီသည် အဝတ်အစားများ ပြန်ဝတ်ကာ ထရပ်လိုက်၏။ ကြက်သွေးရောင် တိမ်တိုက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် ယခင်က ယန်ချန်ရှန်းထံမှ သူ ခေတ္တ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော အော်ရာကို ခေါင်းလောင်းလေးထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

အော်ရာ၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း သူသည် တိမ်တိုက်ကို စီးနင်းကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

စုန့်ပြည်နယ်၏ အစွန်အဖျားဒေသ

လူတစ်စုသည် စီရင်စုမြို့တော်၏ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။ ပိန်လှီသော ယန်ချန်ရှန်းအပြင် ကျန်ရှိသော သူများသည် အနီရောင် ဝတ်ရုံများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော ဆန်းကြယ်သော သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြလေသည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော လူအင်အား စုရုံးထားခြင်းမှာ လူတစ်ဦးတည်းကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အတန်ကြာပြီးနောက်...

အနက်ရောင် ဝတ်စုံတို ဝတ်ဆင်ထားသော ပုပုကွကွလူတစ်ဦးသည် သူ၏ အော်ရာကိုပင် မချန်ဘဲ အပြင်ဘက်မှ အသည်းအသန် ပြေးဝင်လာလေသည်။ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်များစွာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

"မင်းတို့ ငါ့ကို ရုတ်တရက်ကြီး ဘာလို့ ပြန်ခေါ်တာလဲ၊ အားလုံး သိသွားကြပြီလား"

သူသည် စုန့်ပြည်နယ်တွင် ကျန်ရှိနေသော တစ်ဦးတည်းသော ရွှေခေါင်းလောင်း နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလူပုလေးသည် သွားများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်စိလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖိနှိပ်ထားသော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံက ရတနာတွေ၊ ကမ္ဘာမြေက ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ အကုန် ပို့ပေးခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးတော့မှာ။ ကြံ့ဖြူနတ်ဆိုးဘုရင်မရဲ့ဒဏ်ရာကလည်း အရမ်းပြင်းထန်တယ်။ ငါ ဘာမှ ထပ်လုပ်လို့ မရတော့ဘူး၊ သူ အသက်ရှူရုံလေးပဲ ကျန်တော့တယ်"

ကြံ့ဖြူနတ်ဆိုးဘုရင်မသေမချင်း ကြက်သွေးနီမျက်လုံးနတ်ဆိုးဘုရင်အတွက် အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်နေမည်ပင်။

သို့သော် သူ သေဆုံးတော့မည်ဟူသော သတင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် စုန့်ပြည်နယ်၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အဆုံးသတ်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့သော အခြေအနေ ဖြစ်ပေသည်။

"ငါတို့ သိတယ်" ဟု ယန်ချန်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"သိတယ် ဟုတ်လား" ထိုလူပုလေး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အဖြေမျိုးကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကြာ ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းသိမ်းခဲ့ရသော အခြေအနေမှာ ပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။

စစ်သူကြီးချုပ်မှာ ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်နေသည်လော။

"အရမ်း စိတ်မပျက်ပါနဲ့၊ တခြားနည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားကြဦးစို့... အမြဲတမ်း နည်းလမ်းတစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပါ" ထိုလူပုလေးသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေစဉ် ကျန်းရွှမ်က သူ့ကို ဆွဲလိုက်လေသည်။

"အခု အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါပြီ"

ကျန်းရွှမ်သည် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို နူးညံ့စွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်စဉ် သူ၏ မျက်နှာထားမှာလည်း ရှုပ်ထွေးနေဆဲပင်။

လူပုလေးမှာ ကြောင်အသွား၏။

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"စစ်ဆေးရေးမှူး ကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြီး နတ်ဆိုးအားလုံးကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်ပြီ။ စုန့်ပြည်နယ်မှာ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဘေးအန္တရာယ် မရှိတော့ဘူး။ ငါတို့ လူတွေကို ခရိုင်မြို့အသီးသီးကို လွှတ်ပြီး စစ်ဆေးခိုင်းထားတယ်၊ အခုထိတော့ ဘယ်နတ်ဆိုးရဲ့ သတင်းမှ ထပ်မကြားရတော့ဘူး"

ကျန်းရွှမ်သည် စကားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောကြားလိုက်၏။ သူ၏ ပါးစပ်မှ ပြောနေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း ဝေခွဲမရသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေပေသည်။

"စစ်ဆေးရေးမှူး... စစ်ဆေးရေးမှူး တဲ့လား..."

ထိုလူပုလေးသည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားမိ၏။

သူသည် အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား ယခုအခါ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ထိုင်ကျသွားလေတော့သည်။

ဤကိစ္စမှာ ပုံပြင်ပြောသူများ ပြောပြတတ်သော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်နှင့်ပင် တူနေပေသည်။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အချိန်တွင် အင်မော်တယ်တစ်ပါး ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြီး နတ်ဆိုးများနှင့် လူဆိုးအားလုံးကို နှိမ်နင်းပေးလိုက်ကာ နောက်တွင် မင်္ဂလာစည်တော်များ တီးခတ်ခြင်း၊ မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပျော်ရွှင်ကြသည်ဟူသော... ဤသည်မှာ သာမန်ပြည်သူများက သူတို့မိသားစုကို နှစ်သိမ့်ရန် သုံးတတ်သော ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်သာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကဲ့သို့သော အစိုးရအမှုထမ်းများ စဉ်းစားရမည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုမူ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကိုယ်တိုင်က ဤစကားကို ပြောလာခြင်းပင်။

"အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

ကျန်းရွှမ်သည် ထိုလူကို ထူရန် လက်ကမ်းပေးလိုက်သော်လည်း လူပုလေးက ရုတ်တရက် ပုတ်ထုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်ထိုင်လျက် သူ၏မျက်နှာကို လက်မောင်းဖြင့် အုပ်ကာ ဘာအသံမှ မထွက်ဘဲ ငြိမ်သက်နေလေတော့သည်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်ခါနေသည်ကိုသာ တွေ့ရလေ၏။

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

ကောင်းကင်မှ နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်တစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး မင်ရည်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ရှန်းယီသည် လူအုပ်ကြားထဲသို့ ဇဝေဇဝါဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာပြီး "ငါ ခိုင်းထားတဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား" ဟု မေးလိုက်၏။

"အစီရင်ခံပါတယ် သခင်ကြီးရှန်း... ခင်ဗျားတောင်းတဲ့ အချက်အလက်က မြေကြီးပေါ်မှာ ထိုင်ငိုနေပါတယ်"

ယန်ချန်ရှန်းသည် နှစ်ချက်ခန့် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ လူကို ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

"..."

ရှန်းယီသည် လမ်းလျှောက်သွားပြီး "နောက်မှ ငိုပါ၊ အရင် အလုပ်လုပ်ရအောင်" ဟု ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်၏။

ယခုအချိန်တွင် သူ၌ သက်တမ်း မရှားပါးသော်လည်း နတ်ဆိုးသွေးမှာမူ အလွန်ပင် ရှားပါးနေသောကြောင့်ပင်။

မြေပြင်ပေါ်မှ လူပုလေးမှာ ကိုယ်လေး တောင့်သွားပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို ဖယ်လိုက်ကာ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ရန်လိုစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏... သူသည် မြေပြင်မှ လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ ရင်ထဲမှ မယုံကြည်နိုင်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လျက် လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်လေသည်။

"စစ်ဆေးရေးမှူးသခင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ဟန်ဆောင်မှုတွေ မလိုပါဘူး၊ ကျန်နေတဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ရှာဖို့ ငါ့ကို ခေါ်သွားပေးပါ"

ရှန်းယီသည် သူ၏ ကော်လာနောက်မှ ဆွဲမလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ စုန့်ပြည်နယ် အနီးတဝိုက်မှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

နတ်ဆိုးများသည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အဖိုးတန်ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် မှတ်ယူထားကြခြင်းပင်။

အကယ်၍ အခြားအရာတစ်ခုခုက သူ၏ နတ်ဆိုးသွေးကို လုယူသွားခဲ့ပါက ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လူပုလေးမှာ ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေထဲတွင် မျောပါနေပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်ကာ ဗီဇအရ ခြေထောက်များကို ကွေးထားမိ၏၊ ထို့နောက် သခင်ကြီးကို လမ်းညွှန်ရန် လက်ညွှန်ပြလိုက်လေသည်... စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းနှင့် ကြည်လင်သော ရေပြင်များ ရှိသည့် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်ရှိ ထူထပ်သော သစ်တောများအတွင်းတွင် ဖြစ်၏။

ကျဉ်းမြောင်းသော ဂူတစ်ခုကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ မြင်လိုက်ရသည်။

ကျောက်စိမ်းအဆင့် နတ်ဆိုးများပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ နိမ့်ကျသော နေရာမျိုးတွင် နေထိုင်ရန် စိတ်ပျက်ကြပေလိမ့်မည်။

လူပုလေးသည် ဂူဝတွင် ရပ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ဤနေရာတွင် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါး နေထိုင်သည်ကို သူသာလျှင် သိပေသည်။

သူသည် လျင်မြန်စွာ ဝင်သွားလိုက်၏။

သူသည် ကျောက်ထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်တွင် မောပန်းနွမ်းနယ်စွာ မှီလျက်ရှိသော လူသားပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် ကြံ့ဖြူနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်အရပ်အမောင်းသာ ရှိပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်ထက်ပင် ပို၍ ပိန်လှီနေလေ၏။

သူသည် ထူထဲသော သားရဲရေ စောင်များကို ခြုံထားပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် အိပ်ငိုက်နေကာ သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

"မင်း အခု ငါ့ဆီကို အစားအစာတွေ ပေါ်တင် လာပို့နေတာလား"

သေခါနီးနေသော နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါးသည် ၎င်း၏ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အချိန်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။

အကြောင်းမှာ အနည်းငယ်သော လှုပ်ရှားမှုသည်ပင် သူ့ကို အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်လာစေနိုင်သောကြောင့် ကြက်သွေးနီမျက်လုံးနတ်ဆိုးဘုရင်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် သူ့ကို လာရောက် ရန်စရန် ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မင်း ပင်ပန်းခဲ့ပါပြီ"

လူပုလေးသည် ခေါင်းငုံ့ထား၏။ ပြောရလျှင် ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်၊ အကယ်၍ ဤနတ်ဆိုးဘုရင်သာ မရှိခဲ့ပါက စုန့်ပြည်နယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ယနေ့အထိ ကြာရှည်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် သူသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ကြံ့ဖြူကို ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။

"သခင်ကြီး... သူပါပဲ"

"ဘယ်သူလဲ..."

ကြံ့ဖြူနတ်ဆိုးဘုရင် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူ၏ ဘေးတွင် အခြားပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်သည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေသည်မသိဘဲ ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီးသားဖြစ်ကာ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းသည် နတ်ဆိုး၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ တင်ထားလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရုတ်တရက် အားစိုက်လိုက်၏။

ဂလောက် ခနဲ အသံနှင့်အတူ...

ကြံ့ဖြူ၏ ဦးခေါင်းမှာ အသက်မဲ့စွာ ပျော့ခွေကျသွားလေတော့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း အရင်ပြန်လို့ ရပြီ" ရှန်းယီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"..."

လူပုလေးမှာ ဆွံ့အသွားပြီး ဂူထဲမှ ရိုးရိုးသားသားပင် ပြန်ထွက်သွားလေ၏။

ကြံ့ဖြူနတ်ဆိုးဘုရင်သည် စစ်ဆေးရေးမှူး၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟုလည်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဘုရားရေ... ဒါက ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်တာနဲ့တောင် တူနေပါလား။

"နှမြောစရာပဲ"

ရှန်းယီသည် အချက်အလက်ပြကွက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

【ဟွမ်ယွမ်အဆင့် ကြံ့ဖြူနတ်ဆိုးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ စုစုပေါင်းသက်တမ်း - ၁၃၈၀ဝ နှစ်။ ကျန်ရှိသောသက်တမ်း - ၃ နှစ်။ ဆုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး။】

သူသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို နတ်ဆိုးသွေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

၅၉ စက်

၎င်းသည် ကြက်သွေးနီမျက်လုံးနတ်ဆိုးဘုရင်ထံမှ ရရှိသည်ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်နေသေးသည်။

အနန္တပုံရိပ်နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းမဟာကျင့်စဉ် သည် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအားကြီးပုံရပေသည်၊ ထို့ကြောင့်လည်း ဝက်ဝံနက်သည် သူ့ထက် အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်နှင့် ဝါရင့်ကြီး တစ်ဦးကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကြီးကြီးမားမား အားထုတ်စရာ မလိုခဲ့သဖြင့် လက်ဆောင်ရသည်ဟုပင် သူ မှတ်ယူလိုက်၏။

ရှန်းယီသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်ထိုင်ခုံဘေးရှိ လက်ကိုင်ရှည် ဆေဘာဓားကို သူ၏သိုလှောင်ရတနာထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။ ဤနတ်ဆိုးဘုရင်သည် အလွန်ပင် ဆင်းရဲလှသဖြင့် သူ၏ လက်နက်နှင့် စုတ်ပြဲနေသော သားရဲရေစောင်မှလွဲ၍ ဘာမှ မကျန်တော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဂူအတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။