တိုက်ပွဲ (၂)

ဖုန်းလင်းတန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။

လူများအားလုံးသည် ဖုန်းကလန်၏ အမာခံ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က မည်သို့ ရိုးရှင်းသူများ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ဤကိစ္စ၏ ထူးဆန်းမှုကို သူတို့ မည်သို့ မမြင်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတော်စင်မြို့တော်ရှိ လူတိုင်း ဤကိစ္စတွင် မသင်္ကာစရာ တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း မြင်နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။ ရှန်းချန်ကောသည် နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို မခိုးယူခဲ့နိုင်ခြေ များလေသည်။

သို့သော် မည်သူက ပြောရဲမည်နည်း။သူတော်စင်ဘုရင် သည် သူတော်စင်မြို့တော်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဘုရင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဘုန်းတန်ခိုးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်လေသည်။ မည်သူက သူ့ကို ငြင်းဆန်ရဲမည်နည်း။ မည်သူက သံသယဝင်ရဲမည်နည်း။

မည်သူက သူ့ကို ရန်စရဲမည်နည်း။

သူတော်စင်ဘုရင်က သူ နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို ခိုးယူသည်ဟု ပြောလျှင် ရှန်းချန်ကောသည် အမှန်တကယ်ပင် ခိုးယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သံသယဝင်ရဲခြင်း မရှိကြပေ။

သူတော်စင်ဘုရင်၏ အလိုဆန္ဒသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုဆန္ဒ ဖြစ်လေသည်။

သူတော်စင်ဘုရင်က ရှန်းချန်ကောကို သေစေချင်လျှင် ရှန်းချန်ကော သေရပေမည်။

ယခုအချိန်မှာတော့ ဖုန်းကလန်သည် အခြား ကောင်းကင်ကလန်ကြီး ငါးခု၏ ဖိအားကို ရင်ဆိုင်နေရလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဤနေရာတွင် ဆွေးနွေးပြီး သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသရန် ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်မြို့တော်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ အတွက်သာမက ကောင်းကင်ကလန်ကြီး ငါးခု အတွက်နှင့် သူတော်စင်ဘုရင် အတွက်ပါ ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သူတော်စင်ဘုရင်ကို ဖုန်းကလန်၏ သဘောထားအား မြင်စေချင်ကြလေသည်။

ဖုန်းကလန်သည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ကလန်ဆယ်ခုတွင် တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဖုန်းကလန်သည် သူတော်စင်ဘုရင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ အမိန့်များကို နာခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူတော်စင်ဘုရင်အား သူတို့၏ သဘောထားကို ပြသရန် လိုအပ်လေသည်။

"ဒီကိစ္စ ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ကြမယ်..."

ကောင်းကင်ပလ္လင်ပေါ်တွင် လေဘုရင် သည် အောက်ဘက်ရှိ လူများကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်က နက်ရှိုင်းတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို လူတိုင်း သိကြမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်... ဒါကြောင့် ဖုန်းကလန်က ရှန်းချန်ကောကို သေချာပေါက် အညှာအတာမရှိ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမယ်ဆိုတဲ့ သတင်း ဖြန့်လိုက်ကြစို့..."

"ကောင်းကင်ဘုရင်..."

ဖုန်းလင်းတန်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လေဘုရင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ မယုံကြည်ရဲပေ။

သူ့အဖေ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားတာလဲ။ သူတော်စင်ဘုရင်ရဲ့အစွမ်းအစကို ကြောက်ရွံ့ရုံ သက်သက်လား။

အပြစ်မဲ့သူတွေကို သတ်ပြီး လူ့အသက်ကို မြက်ပင်လေးတွေလို သဘောထားနေတာလား။

ဒါက သူ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ရှိခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်း၊ စံပြပဂ္ဂိုလ်ဟုတ်သေးရဲ့လား။

ခန်းမထဲရှိ ဖုန်းကလန် အကြီးအကဲများ အားလုံး လေဘုရင်ကို အံ့သြစွာ မော့ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ဖုန်းလင်းတန် မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် ဖုန်းလင်းတန်ထက် များစွာ ရင့်ကျက်လေသည်။

လေဘုရင်၏ မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် အခြား အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖုန်းလင်းတန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"တန်အာ... မင်းက ကောင်းကင်ဘုရင်ရဲ့ သား၊ ငါတို့ ကလန်ရဲ့ အနာဂတ် ဆက်ခံသူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် ကောင်းကင်ဘုရင်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သံသယ မဝင်သင့်ဘူး... ကောင်းကင်ဘုရင် ဘာပဲ ဆုံးဖြတ်ဆုံးဖြတ် ငါတို့က သူ့အမိန့်ကို နာခံဖို့ပဲ လိုတယ်..."

"ဒါပေမဲ့..."

ဖုန်းလင်းတန်၏ မျက်နှာထားသည် မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်နေလေသည်။ သူ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း ဆက်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် အကြီးအကဲနှစ်ဦးက သူ့ကို ကောင်းကင်ပလ္လင် ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားကြလေသည်။

ထို့နောက် ဖုန်းကလန် အကြီးအကဲများ အားလုံး ကောင်းကင်ပလ္လင် ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

လေဘုရင် တစ်ယောက်တည်း ပလ္လင်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ သူ၏ မျက်နှာထားသည် နက်ရှိုင်းနေပြီး အရှေ့ကောင်းကင်ယံ ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူတော်စင်ဘုရင်... ပြန်ရောက်လာပြီလား..."

ယခုအချိန်၌ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်သည် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ နားလည်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သူ၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ရှိနေသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှု၊ ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများလည်း ရှိနေလေသည်။

သူတော်စင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့၏ သူတော်စင်သခင် သည် ယခင် သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ မရေမရာ ခံစားနေရ၏။

သူတော်စင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့။

သူတော်စင်သခင်။

ယခင် သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်းသာ မဟုတ်လျှင် မည်သူကများ ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ထားသော အင်အားစုကို သူတော်စင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့ဟု အမည်ပေးပြီး ကိုယ်တိုင် သူတော်စင်သခင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ရဲမည်နည်း။

ဤသည်မှာ မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ အာဏာကို စိန်ခေါ်ခြင်းသာမက သူတော်စင်ဘုရင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ စိန်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ် ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ သတ္တိမျိုး ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ယခင် သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်းသာလျှင် ဤမျှ အဓမ္မ ပြုမူရဲမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတော်စင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့၏ သူတော်စင်သခင် ပြုမူပုံကို ကြည့်လျှင် ယခင် သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်း၏ အရိပ်အယောင်ကို မရေမရာ တွေ့မြင်နေရလေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတော်စင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့၏ သူတော်စင်သခင်သည် ယခင် သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်း ဖြစ်နေမလားဟု သူ တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ခဲ့လျှင် သူ၏ ထင်မြင်ယူဆချက် မှားယွင်းကြောင်း သက်သေပြရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဟုတ်ခဲ့လျှင် ရှန်းချန်ကောသည် ယခင် သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်း ရွေးချယ်ထားသော ဆက်ခံသူ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ရှန်းချန်ကောကို ကာကွယ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ရှန်းချန်ကောကို မြင့်မြတ်မင်းဆက်သို့ ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ဖိတ်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ဤကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်မှာ အပေါ်ယံတွင်မူ သူသည် သူတော်စင်ဘုရင်၏ အမိန့်ကို နာခံပြီး ရှန်းချန်ကောကို ဖမ်းဆီးရန် ကျွမ်းကျင်သူများကို စေလွှတ်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

"အရှေ့ကောင်းကင်ယံကို သွားဖို့ အချိန်ရှာရမယ့်ပုံပဲ..."

လေဘုရင်၏ အကြည့်သည် နက်ရှိုင်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်နေလေသည်။ သူသည် ယခင် သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်းအပေါ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က သူသည် ရဲ့ချန်ဖုန်း၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အမှန်တရားကို မသိခဲ့ပေ။ သူက သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်းသည် မဖြေရှင်းနိုင်သော အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်ဟု ထင်ခဲ့မိ၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် ရဲ့ချန်ဖုန်း နောက်သို့ လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားကျောင်းတော်သို့ သွားခဲ့လေသည်။ ရဲ့ချန်ဖုန်းက သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်းကို လုပ်ကြံမည်ဟု မည်သူက သိမည်နည်း။

သဘာဝကျစွာပင် သူသည် ရဲ့ချန်ဖုန်းနောက် လိုက်ပါပြီး ပုန်ကန်သော သူပုန်တစ်ဦးအဖြစ် သူတော်စင်ဘုရင်ဟောင်း၏ သတ်မှတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရလေသည်။

ဤနားလည်မှုလွဲမှားခြင်းသည် နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရဲ့ချန်ဖုန်းနှင့် အခြား ကောင်းကင်ဘုရင်များ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် သူသည် အလျော့ပေးလိုက်ရလေသည်။ ဖုန်းကလန်အတွက် သူသည် ယခုအချိန်အထိ ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့သော ဘဝဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ရပြီး အပြစ်ရှိစိတ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ်တို့ဖြင့် နေထိုင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ပြင်ပလူများ အနေဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။

ကောင်းကင်ဘုရင် ဆယ်ပါးနှင့် လက်ရှိ သူတော်စင်ဘုရင် ရဲ့ချန်ဖုန်းတို့သာလျှင် ဤအကြောင်းရင်းကြောင့် လက်ရှိ သူတော်စင်ဘုရင်က သူ့ကို မယုံကြည်ကြောင်း သိရှိကြလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မြင့်မြတ်မင်းဆက်သည် လော့မိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လေသည်။ ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင် လက်ထက်ကတည်းက လော့မိသားစုသည် သူတော်စင်မင်းဆက်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သူတော်စင်မျိုးနွယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

လက်ဆင့်ကမ်းလာသော အာဏာသည် အလွန် သန်မာပြီး ကြီးမားကာ အမြစ်တွယ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ရဲ့ချန်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ဘုရင် အများအပြား၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး အမည်းကို အဖြူဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲကာ သူတော်စင်ဘုရင် နေရာကို ရယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးပေ။ လော့မိသားစုမှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော အာဏာသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ရဲ့ချန်ဖုန်းသည် ထိုအာဏာကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ရဲ့ချန်ဖုန်းသည် လှုပ်ရှားပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်သည် ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေဖြစ်သည့် မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ ၏ အတွင်းအပိုင်းကို အုပ်ချုပ်ထားလေသည်။

၎င်းသည် ဤဒေသတွင် လုံးဝ လွှမ်းမိုးထားသော အင်အားစု ဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ် ဖြစ်လေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ နယ်မြေသည် အလွန် ကျယ်ပြောပြီး အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းကို ဒေသကြီး ၁၀၈ ခု ခွဲခြားထားပြီး ဒေသတစ်ခုစီတွင် ဒေသသခင် နန်းတော် တစ်ခုစီ ရှိကာ မြင့်မြတ်မင်းဆက် ကိုယ်စား ဒေသတစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ထားလေသည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းသည် အလွန် မြင့်မားပြီး သူတို့၏ အင်အားစုများသည်လည်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှချေ၏။

နန်ဟွာဒေသသည် သူတော်စင်မြို့တော်၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ တောင်ဘက်နယ်မြေ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လေသည်။

၎င်းသည် အလွန် အစွမ်းထက်သော ဒေသတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သန်မာသော ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိကာ စည်ကားသိုက်မြိုက်သော ဒေသတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ နန်ဟွာ ဒေသတွင်...

ချင်းဖုန်းမြို့သည် နန်ဟွာ ဒေသအတွင်းရှိ ပင်မမြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းသည် နန်ဟွာ ဒေသ၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်းတွင် တည်ရှိသည်။

နန်ဟွာ ဒေသအတွင်းရှိ ပင်မမြို့ကြီး ၁၀ မြို့တွင် တစ်မြို့ အပါအဝင် ဖြစ်သောကြောင့် မြို့ထဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် အသန်မာဆုံးမှာ ယန်နယ်မြေ အစောပိုင်း အဆင့်သာ ရှိလေသည်။

ယခုအချိန်၌ ချင်းဖုန်းမြို့ရှိ သဘာဝအရိပ်ဟု ခေါ်သောတည်ခိုးဆောင်၏တတိယထပ် သီးသန့်အခန်း တစ်ခုတွင်...

ရှန်းချန်ကောသည် ကုတင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေလေသည်။ သူသည် ဒဏ်ရာများကို ကုသနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ဖရိုဖရဲ အရှိန်အဝါများသည် သူ့ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံနေကာ သန့်ရှင်းသောအရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရှန်းချန်ကောသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှ ထက်ရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အင်မော်တယ်ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ တောက်ပကာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ဖြစ်နေချေ၏။

ချက်ချင်းပင် သူသည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူ တိုးတိုးလေး မပြောဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားရ၏။

"နောက်ဆုံးတော့ ဒဏ်ရာတွေ အားလုံး ပြန်ကောင်းသွားပြီ... ဖန်ဆင်းခြင်းအန္တိမအဆင့် နဲ့ ထိုက်တန်ပါပေတယ်... သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ..."

ထိုနေ့က သူတော်စင်နတ်ဘုရားခန်းမတွင် သေမည်ဟု ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း သူတော်စင်ဘုရင် တိုက်ခိုက်လာသောအခါ ကောင်းကင်အမိန်တော် နတ်ဘုရားပညာရပ် ကို အသုံးပြုပြီး သူ၏ ကာကွယ်ရေးကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်ခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် သူတော်စင်ဘုရင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူ၏ အလွန် အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်သာ အသက်ရှင်ခဲ့ရသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ အခြား ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူသာ ဆိုလျှင် သွေးကြောများ ပြတ်တောက်ပြီး အတွင်းကလီစာများ ကြေမွကာ သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်မြို့တော်မှ သူ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည်မှာ သုံးရက် ရှိပြီ ဖြစ်လေသည်။ ဤထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရသော ဘဝသည် အလွန် ဆိုးရွားပြီး ခက်ခဲလှပေသည်။

သူသည် ဒဏ်ရာကုသရန် အချိန်ပင် မရခဲ့သဖြင့် ဒဏ်ရာများ ပိုဆိုးလာခဲ့ရသည်။

ပထမနေ့တွင် သူသည် သူတော်စင်မြို့တော်မှ ထွက်ပြေးပြီး အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကာ သူ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသော မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ သန်မာသော ကျင့်ကြံသူများကို လှည့်စားရန် အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်သို့ ပြန်နေသယောင် ဟန်ဆောင်ခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် သူသည် အရှေ့ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့ ကွေ့လိုက်သည်။ အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်သို့ ပြန်မည့်အစား မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ တောင်ဘက်နယ်မြေ၊ နန်ဟွာ ဒေသသို့ သွားခဲ့လေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်သည် ဤကမ္ဘာလောကကို အုပ်စိုးထားလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ အရှေ့ဘက်သို့ ဆက်သွားနေမည်ဆိုလျှင် မကြာမီ မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူများ သူ့ကို မှီလာပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် သူသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပိတ်မိသွားမည်ဖြစ်ပြီး အခြေအနေသည် သူ့အတွက် အလွန် ဆိုးရွားသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ တောင်ဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။