ရှန်းချန်ကောအား လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း (၂)

ကောင်းကင်မျိုးနွယ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မည်သူမျှ စိန်ခေါ်၍ မရချေ။

သို့သော် ရှန်းချန်ကောသည် ကုကလန်၏ မျက်နှာကို နင်းချေခဲ့ပြီး ထိပ်တန်း ကောင်းကင်ကလန် ဆယ်ခုကြားတွင် အရှက်ရခံစရာ ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

သူတော်စင်မြို့တော်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ကုကလန်ကို လှောင်ပြောင်ရယ်မောခဲ့ကြ၏။

ထို့နောက် ကုနန်ဖုန်းကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထားရှိပြီး ကုကလန် အကြီးအကဲ နှစ်ဦး၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် သူတို့သည် ရှန်းချန်ကော၏ အရှိန်အဝါ နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်လံနေခဲ့ကြလေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် နောက်ဆုံးအသုတ် မဟုတ်သေးချေ။

သူတို့ ချင်းဖုန်းမြို့မှ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီတွင် ပို၍ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ ဆင်းသက်လာပြီး ဆက်လက် ရှာဖွေနေကြပြန်သည်။

ခဏအကြာတွင် လူငါးဖွဲ့သည် ချင်းဖုန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ချင်းဖုန်းမြို့၏ လူသူကင်းမဲ့ပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူအများ အံ့သြသွားကြရ၏။ အချို့က ကုကလန် ကျင့်ကြံသူများ၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိကြလေသည်။

ယခုအခါ လူတိုင်း သိသွားကြသည်မှာ ကုကလန်၏ အကြီးအကဲအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသည် မြို့ထဲရှိ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းပင်။

သူ၏ နည်းလမ်းများသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ဘာမှ မပြောကြချေ။ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

သူတို့သည် ရှန်းချန်ကောကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆက်လက် ခရီးနှင်ကြလေသည်။

သူတော်စင်ဘုရင် ၏ အမိန့်ကြောင့် မြင့်မြတ်မင်းဆက်တွင် ရှန်းချန်ကောကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူတော်စင်ဘုရင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိလိုသူ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သူတို့အထဲတွင် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်များသာမက သူတော်စင်မြို့တော်ရှိ ထိပ်တန်း အင်အားစု အချို့လည်း ပါဝင်လေသည်။

အမှန်စင်စစ် မြင့်မြတ်မင်းဆက်ရှိ သန်မာသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် သတင်းကြားပြီးနောက် ရှန်းချန်ကောကို သတ်ဖြတ်ရန် အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်းဖုန်းမြို့၏ အရှေ့ဘက် မိုင် ၃၀,၀၀၀ အကွာတွင် တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ရှိလေသည်။

ထိုတောင်တန်းကြီးသည် ကောင်းကင်အဆုံးတွင် လဲလျောင်းနေသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားလာနေပြီး ရှေးကျ၍ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်လောင်နေသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ အလွန် တောက်ပလှပေသည်။ ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်းသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်သွားချေ၏။

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပါဝင်သော သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး တောင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ တောင်ကြီးသည် ကြီးမားသော တွင်းနက်ကြီးအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

ထိုတွင်းနက်ထဲမှ ပြိုင်ဘက်ကင်း ထက်ရှသော ဓားချီများ ထွက်ပေါ်လာနေပေသည်။

"ဖူး..."

ကောင်းကင်ယံတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သွေးများ အန်ထုတ်ရင်း လွင့်စင်သွားလေသည်။ ၎င်းမှာ ပိုးထည်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ မျက်လုံးထဲရှိ အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကုန်ခမ်းသွားပုံရပြီး အသက်ရှူသံမှာ အလွန် အားနည်းနေပေသည်။

သူသည် မိုင်သုံးရာခန့် လွင့်စင်သွားပြီးမှ ရပ်တန့်သွားလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရှေ့မှ ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီပဲ... ဖန်ဆင်းခြင်းအကြီးစား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေကပဲ သူ့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်..."

ချူချင်းဟယ် သည် ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ခိုက်နေသော သွယ်လျသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်နှင့် ဝေးရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

ရှန်းချန်ကော၏ တုန်လှုပ်ဖွယ် ဓားချက်သည် သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြား သန်မာသူများကသာ ရှန်းချန်ကောကို ဟန့်တားမထားခဲ့လျှင် ရှန်းချန်ကော၏ ဓားချက်သည် သူ့ကို လုံးဝ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များသည် ကမ္ဘာလောကကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ အဆုံးမဲ့ အလင်းရောင်များကြားမှ ပုံရိပ်အချို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့ရ၏။

လက်များကို မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကောင်းကင်ပြိုကျပြီး မြေကြီးအက်ကွဲကာ နေနှင့် လတို့သည် မှိန်ဖျော့သွားကြရပေသည်။

"ရှန်းချန်ကော... အညံ့ခံပြီး မင်းခိုးသွားတဲ့ နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို ပြန်ပေးစမ်း... သူတော်စင်မြို့တော်ကို ပြန်လိုက်ခဲ့ပြီး သူတော်စင်ဘုရင်ဆီမှာ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်မယ်ဆိုရင် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိကောင်း ရှိနိုင်သေးတယ်...

"သတ်..."

ဖရိုဖရဲ မိုးအလင်းရောင်များကြားတွင် ခမ်းနားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီနေ့ ကောင်းကင်ကလန်ကြီး ငါးခုက ကျွမ်းကျင်သူတွေ အတူတကွ ရောက်လာကြပြီ... မင်း သွားစရာ နေရာ မရှိတော့ဘူး... မင်းက သေမင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီသား... ဘာလို့ ရုန်းကန်နေဦးမှာလဲ..."

"ကောင်းကင်ကလန်ကြီး ငါးခုက ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ယောက် ရောက်နေတာ... အဲဒီအထဲက တစ်ဝက်လောက်က ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ်က ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်တည်မှုတွေချည်းပဲ... ဒီလို လူအင်အားစုဖွဲ့မှုကို မင်း လွတ်မြောက်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား..."

ခမ်းနားထည်ဝါသော အသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါး လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသည့် အသံကဲ့သို့ပင်။

တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းပြီး လေဟာနယ်တွင် ဟိန်းထွက်နေပေသည်။

"ဟားဟားဟား... နောက်ဆုံးထွက်သက် ရုန်းကန်မှု ဟုတ်လား..."

ကောင်းကင်ယံတွင် ရှန်းချန်ကောသည် ခေါင်းမော့ပြီး ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားသည် အလွန် မောက်မာပြီး လွှမ်းမိုးထားလေသည်။

သူ့ပတ်လည်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ပုံရိပ်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အထင်သေးသော အမူအရာ ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်ကောင်က ကျုပ်ကို သတ်ရဲလို့လဲ..."

ရှန်းချန်ကော၏ မောက်မာပြီး လွှမ်းမိုးထားသော စကားလုံးများသည် ကမ္ဘာလောကကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေပြီး ကျွမ်းကျင်သူများ၏ မျက်လုံးများကို မဲမှောင်သွားစေခဲ့လေသည်။ သို့သော် သူတို့ ပြန်မပြောနိုင်ကြချေ။

အမှန်စင်စစ် လက်ရှိ အခြေအနေသည် ရှန်းချန်ကော ပြောသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

ယခုအခါ ကောင်းကင်ကလန်ကြီး ငါးခု ပူးပေါင်းလိုက်ပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော လူအင်အားကို စေလွှတ်ကာ ရှန်းချန်ကောကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားကြလေသည်။

ကုကလန်ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထားရှိပြီး ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ်မှ သန်မာသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးနှင့် သခင်လေး အမွေဆက်ခံသူ ကုနန်ဖုန်းတို့ ပါဝင်လေသည်။

ချူကလန်မှ လာသော နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ်မှ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ဖန်ဆင်းခြင်း အသေးစား နယ်ပယ်မှ ဖြစ်လေသည်။

ယဲ့ကောင်းကင်ကလန်မှ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး။ယွမ်ကလန်မှ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး။

ရှောင်ကလန်မှ ဖန်ဆင်းခြင်း အသေးစား နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးသာ စေလွှတ်ခဲ့လေသည်။

မကြာသေးမီက ကောင်းကင်ကလန်ကြီး ငါးခုမှ ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဦး အတူတကွ ရောက်ရှိလာပြီး ရှန်းချန်ကော၏ ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်း အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ခဲ့ကြလေသည်။

သူတို့သည် ရှန်းချန်ကောကို ဝိုင်းရံထားကြပြီး အခြေအနေသည် အလွန် အန္တရာယ်များနေခဲ့၏။

သို့သော် ရှန်းချန်ကောသည် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်မှ သန်မာသော ကျင့်ကြံသူများကို ထပ်မံ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြန်သည်။

သူသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့လေသည်။

ထိပ်တန်း သန်မာသူ ဆယ်ဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူသည် ဖန်ဆင်းခြင်း အငယ်စား နယ်ပယ်မှ သန်မာသူ အားလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲမှ ကန်ထုတ်လိုက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် ကုကလန်၏ သခင်လေး အမွေဆက်ခံသူ ကုနန်ဖုန်းသည် ရှန်းချန်ကော၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးများသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မြေကြီးကို နီရဲသွားစေခဲ့လေသည်။

ယခုအချိန်အထိ ကုကလန် အမွေဆက်ခံသူ ငါးဦးအနက် နှစ်ဦးသည် ရှန်းချန်ကော လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ လေမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး မိုးချိန်းသံများ ဟိန်းထွက်နေလေသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးသည် သူတို့၏ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

အထူးသဖြင့် ကုကလန်မှ ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယနေ့ သူတို့ ရှန်းချန်ကောကို သတ်ရပေမည်။

"ကျုပ်က ကုကလန်ကလွဲပြီး တခြား ဘယ်သူနဲ့မှ ရန်သူ မဖြစ်ချင်ခဲ့ဘူး... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ကို မသတ်ခဲ့တာ..."

ကောင်းကင်ယံတွင် ရှန်းချန်ကော၏ ပုံရိပ်သည် အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ပြီး ရပ်နေ၏။

သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံသည် လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး ထူးခြားသော ကိုယ်နေဟန်ထား ရှိနေလေသည်။ သူသည် သန်မာသူများကို ငုံ့ကြည့်ပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်ကစပြီး ခင်ဗျားတို့ ထပ်တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျုပ်ကို သနားညှာတာမှု မရှိဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့..."

သူ၏ တည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်ယံရှိ ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးသာမက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် မိုးချိန်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးနေသော ဖန်ဆင်းခြင်း အသေးစား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးပင်လျှင် မျက်နှာပျက်သွားကြရ၏။

ရှန်းချန်ကော၏ လေသံထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သာမက ယုံကြည်မှုပါ ပါဝင်နေကြောင်း သူတို့ ကြားသိလိုက်ရလေသည်။

သူ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ သို့မဟုတ် သူ မောက်မာပြီး ဝါကြွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမျိုး ဖြစ်လေသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အား အမှန်တကယ် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် မည်သူက ယုံကြည်မည်နည်း။

မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြပေ။ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြလေသည်။ ရှန်းချန်ကော ပါရမီရှင် ဖြစ်လျှင်ပင် ကောင်းကင်ကို အာခံနိုင်မည်တဲ့လော။

ထိုကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိသော စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိတတ်ကြပြီး အတားအဆီး အားလုံးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိတတ်ကြလေသည်။

သို့သော် သူတို့အတွက်မူ အလွန် ရယ်စရာ ကောင်းနေလေသည်။ ရှန်းချန်ကောသည် ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

လက်ရှိ ရှန်းချန်ကောသည် ဖန်ဆင်းခြင်း အသေးစား နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

"ခင်ဗျားတို့က သေဖို့ ဒီလောက်တောင် ဆုံးဖြတ်ထားမှတော့ ကျုပ် ဆန္ဒဖြည့်ပေးရတာပေါ့..."

လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ သူတို့ နောက်ဆုတ်ကြမည် မဟုတ်ကြောင်း ရှန်းချန်ကော သိလိုက်သဖြင့် စကားဆက်မပြောတော့ပေ။

သူသည် ညာလက်ကို အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်ရာ အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ဓား သည် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။

ချက်ချင်းပင် သန်းပေါင်းများစွာသော ဓားချီများသည် ကမ္ဘာလောကတွင် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ ကြည်လင်ပြတ်သားသော ဓားမြည်သံသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကမ္ဘာလောကတွင် အချိန်အကြာကြီး ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်နေလေသည်။

"ဝီ... ဝီ... ဝီ..."

ဓားချင်း ထိခတ်သံများသည် မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ ယခုအချိန်၌ နန်ဟွာဒေသ တစ်ခုလုံးရှိ ဓားများ အားလုံးသည် တုန်ခါမြည်ဟီးနေကြလေသည်။

ဓားထိပ်ဖျားများသည် ရှန်းချန်ကော ရှိနေသော စစ်မြေပြင်သို့ ဦးတည်နေကြပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားများ မိခင်ထံ ပြန်လာကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"သူတော်စင်ဆင့်ခေါ်ခြင်း မန္တန်..."

ရှန်းချန်ကော၏ မျက်နှာထားသည် အေးစက်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန် ထက်ရှသော ဓားအလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ယခုအချိန်၌ သူသည် အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဓားအလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာနေလေသည်။ သူဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်းကင်အမိန့်တော် ချပ်ဝတ်သည် ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရား အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်နေ၏။

သူသည် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါသည် ကမ္ဘာလောကကို လွှမ်းခြုံထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် သူတော်စင် ဆင့်ခေါ်ခြင်း မန္တန် ကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး အင်မော်တယ် အာရုံဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော စည်းချက်ညီသည့် လှိုင်းဂယက်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး သန်မာသူ အားလုံး၏ စိတ်ကို သက်ရောက်မှု ရှိစေကာ သူတို့၏ စိတ်နှလုံး အောက်ခြေမှ ရှန်းချန်ကောအပေါ် ကြောက်ရွံ့လေးစားစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့လေသည်။

"အင်မော်တယ်အာရုံကပ်ဘေးကိုးပါး ကျမ်း..."

ရှန်းချန်ကောသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကျမ်းစာများသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာလေသည်။

အသံသည် နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်ပြီး ကျမ်းစာများသည် လေးလံလှပေသည်တကား။

စကားလုံး တစ်လုံးစီတိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သော မိုးချိန်းသံကဲ့သို့ပင်။

အသံလှိုင်းများသည် ဒီရေကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ကောင်းကင်ပြိုကျပြီး မြေကြီးအက်ကွဲကာ ကြယ်များ အရောင်မှိန်သွားပြီး လေဟာနယ် မဲမှောင်သွားသကဲ့သို့ပင်။

အလွန် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းသော မြင်ကွင်း ဖြစ်ပေသည်။