အင်မော်တယ်လှေကား တက်ခြင်း
Vol. 20 Ch. 227
တောင်ကမ်းပါးယံကြီး၏ အောက်ခြေ
တက်လှမ်းသူ အရေအတွက် ပို၍ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ စီမံသူများ၏ ထန်ထျန်းကို ရှာဖွေသည့် အပြုအမူမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် သိပ်ပြီး မလောတော့ပေ။
အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ရှာရသည်မှာ တကယ်ပင် မလွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ စောစောက မြင်ကွင်းများထဲတွင်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့သောကြောင့်ပင်။
နောက်တစ်ချက်မှာ ထန်ထျန်းအပြင် သူတို့ အာရုံစိုက်ရန်နှင့် ဆွဲဆောင်ရန် ထိုက်တန်သော ပါရမီရှင်များစွာ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် ပိုင်တိဂိုဏ်း၊ ကျီယန်ဂိုဏ်း စသည့် ထျန်းဖူနန်းတော်သို့ "တံဆိပ်" ကပ်ပြီးသား တပည့်များအပြင် အခြားသော ဂိုဏ်းများမှ ပါရမီရှင် တပည့်များကို သူတို့ အင်အားစုထဲသို့ ဆွဲဆောင်ရန် အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိနေသေးသည်။
ထို့ကြောင့် ကုရှောင်းရွှယ် ပေါ်လာသည်နှင့် သူတို့က သူမထံသို့ ချက်ချင်း ဝိုင်းအုံသွားကြတော့သည်။
အသက် (၁၆) နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည် ပြသနိုင်သည့် ဤမိန်းကလေးမှာ သူတို့၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် သူတို့ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ လူတိုင်း၏ ဖိတ်ခေါ်မှု သို့မဟုတ် ရင်းနှီးမှုများကို ဤမိန်းကလေးက လုံးဝ စိတ်မဝင်စားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခြင်းပင်။
သူမက လူအုပ်ကို တိုးဝှေ့ကာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပြေးထွက်သွားသည့် အချိန်ကျမှသာ လူတိုင်း နားလည်လိုက်ကြသည်မှာ ဤထူးချွန်သော မိန်းကလေးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လက်ဦးမှုကို ရရှိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။
ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် လက်မြန်ခြေမြန် ရှိနေတာလဲ
လူတိုင်းသည် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် ကုရှောင်းရွှယ် ပြေးသွားသည့် ပစ်မှတ်ကို အသေအချာ မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာ ကြောင်အသွားကြတော့သည်။
"ဒါ ဟို ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် မဟုတ်လား"
"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"
လူတိုင်း နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများ ဖြစ် ကုန် ကြသည်။
သူတို့ ပေးသည့် ကမ်းလှမ်းချက်တွေက ဒီလောက် ကောင်းနေတာတောင်မှ သာမန် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တစ်ယောက်ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလား
မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏ နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းလိုက်သည်။
"သတင်းတွေအရ ကုရှောင်းရွှယ်က ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှာ ရှိတုန်းက ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တစ်ယောက်ရဲ့ ဧည့်သည် အဖြစ် နေခဲ့ဖူးတယ်တဲ့"
"ဒါ့အပြင် နှစ်ယောက်သား ဆက်ဆံရေးက အရမ်း ခိုင်မာတယ်လို့ ဆိုတယ်"
"အဲ့ဒီ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် နာမည်က ထန်ထျန်း တဲ့"
"ကြည့်ရတာ... ဟိုလူပဲ ဖြစ်ရမယ်"
ထိုစကားအဆုံးတွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ နားမလည်မှုမှ မကျေနပ်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့၏ ခေါင်းထဲတွင် "မတော်တဆ ပတ်သက်မှု" တစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်ကြသည်။
ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုမှ လောကအကြောင်း မသိသေးသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ရုပ်ချောပြီး ပိုက်ဆံရှိသည့် လူငယ်တစ်ယောက်က စကားချိုချိုလေးတွေနဲ့ မြှူဆွယ်ကာ သူ့ရဲ့ ဧည့်သည် ဖြစ်အောင် လုပ်ထားခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမည်။
ထိုလူငယ်မှာ လူလည်တစ်ယောက် ဖြစ်သဖြင့် မိန်းကလေး၏ စိတ်ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းစားထားနိုင်ခဲ့ပုံရသည်။
မိန်းကလေးမှာ ပါရမီ အရမ်း မြင့်သဖြင့် အနာဂတ်မှာ တောက်ပနိုင်သော်လည်း ထိုလူငယ်အပေါ်မှာတော့ အစွဲအလမ်းကြီး ဖြစ်နေရှာသည်။
ဇာတ်လမ်းက တကယ်ကို ဒရာမာ ဆန်လှသော်လည်း ၎င်းမှာ လူအများစု အလွယ်တကူ တွေးမိနိုင်သည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
"နှမြောစရာပဲ"
"ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ပါရမီရှင် လေးက နောက်ဆုံးတော့ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားရတယ်"
"ကြည့်ရတာ ထန်ထျန်း ဆိုတဲ့လူကတော့ လူရှုပ်လူပွေ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်"
အချို့က နှမြောတသသော မျက်နှာဖြင့် ပြောနေကြသည်။
"ဟုတ်တယ်... သတင်းအရ ထန်ထျန်းမှာ တခြား ဧည့်သည် နှစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်၊ နှစ်ယောက်လုံးက အချောအလှတွေပဲ၊ အဲ့ဒီအပြင် အမွှာတွေတောင် ဖြစ်နေသေးတယ်"
"ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ကုရှောင်းရွှယ်က သူ့လက်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားတော့မှာပဲ"
"တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိတာကို ဖြုန်းတီးပစ်တာပဲ"
လူအများမှာ ပြောရင်းနှင့် ပို၍ ဒေါသထွက်လာကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ဆုံးမရန်ပင် ပြင်နေကြသည်။
ထန်ထျန်းသည်လည်း ဤလေထုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမလဲဟု တွေးနေစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ ပြဿနာရှာရန် ပြင်နေသူများကို တားဆီးလိုက်သည်။
"တပည့်အားလုံးရဲ့ ရွေးချယ်မှုက သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ "
"မင်းတို့ ဒါကို မေ့နေကြပြီလား"
ပေါ်လာသူမှာ တက်လှမ်းသူများကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည့် အရှင် ချန်ကျန်း ပင် ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းသည်လည်း မူမုကျင်း၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် သူ၏ အမည်ကို သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် ချန်ကျန်း၏ သြဇာမှာ အတော်အတန် ရှိသည်။
သူ ထွက်လာသောအခါ ထိုသူများက မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း အားလုံး နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ထို့နောက် ချန်ကျန်းက နောက်သို့ လှည့်ကာ ထန်ထျန်းကို ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး များများစားစား မပြောဘဲ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားသည်။
ထန်ထျန်း မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်မိသည်။
ဤလူက သူ့ရဲ့ တကယ့် ခွန်အားကို သိနေသူ ဖြစ်သည်။
သူ ဤသို့ လုပ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရုံလောက်နှင့်တော့ မရိုးရှင်းနိုင်ပေ။
သူ့ကို ရင်းနှီးချင် နေတာလား
လောင်စူး ပြောခဲ့သည်များကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် လောင်စူးနှင့် ချန်ကျန်းတို့မှာ တစ်လမ်းတည်း လျှောက်သူများ မဟုတ်ကြောင်း ထန်ထျန်း ခံစားမိသည်။
"စိတ်ရှုပ်စရာပဲ။ "
"ငါ အခု အမုန်းဆုံးက ဒီလို အကွက်ချ တိုက်ခိုက်တာတွေပဲ။"
" ဆွဲဆောင်တာလား... ဟမ့်..."
ချန်ကျန်း မသိသည်မှာ ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့ကို အမှတ်အမှားကြီး ပေးထားလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။
နောက်ထပ် ဖန်း မျိုးနွယ် အဘိုးအို အင်မော်တယ်ဘုရင်မှာလည်း အတူတူပင်။
လောင်စူးရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုက ဘာလဲဆိုတာကိုသာ မသိသေးတာ၊ သိရင်တော့ အမှတ်အမှား ပေးရုံတင်မကဘဲ မှတ်စုစာအုပ်ထဲမှာပါ မှတ်ထားရဦးမယ်...။
ထန်ထျန်းက ရှုပ်ထွေးသော အတွေးများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ကုရှောင်းရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်လိုနေလဲ "
"မုဆိုးတွေနဲ့ လက်ရည်စမ်းခဲ့လား"
ထန်ထျန်းက သူမ၏ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များကို ပွတ်ပေးရင်း မေးလိုက်သည်။
"စမ်းခဲ့တယ်"
ကုရှောင်းရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အဲ့ဒီ မုဆိုးတွေက တကယ် အစွမ်းထက်တယ်"
" ပထမတောင်မှာတုန်းက တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တယ်၊ သူနဲ့ အကြာကြီး တိုက်တာတောင် အနိုင်မရဘူး။ "
"နောက်တော့ သူက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိသလိုမျိုးနဲ့ ထွက်ပြေးသွားတယ်၊ ကျွန်မ လိုက်ရှာတာ မတွေ့တော့လို့ လက်လျှော့လိုက်ရတယ်။"
"ဒုတိယတောင်မှာတော့ မုဆိုးသုံးယောက် ဆက်တိုက်တွေ့တယ်၊ နှစ်ယောက်နဲ့က သရေပဲ၊ တစ်ယောက်ကတော့ နည်းနည်း အားနည်းလို့ အလင်းတန်း ဖြစ်ပြီး ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ "
"တတိယတောင်နဲ့ စတုတ္ထတောင်မှာလည်း အတူတူပဲ၊ သရေကျတာရှိသလို၊ အနိုင်ရတာလည်း ရှိတယ်၊ တချို့ဆို သမီး ရှုံးပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတာတွေတောင် ရှိသေးတယ်"
"အဲ့ဒီနောက် ပဉ္စမတောင်ကနေ အဋ္ဌမတောင်အထိတော့ မုဆိုးတစ်ယောက်မှ မတွေ့တော့ဘူး၊ အကုန် ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ မသိဘူး။ "
"ကျွန်မက နောက် တောင်တွေမှာ မုဆိုးမရှိတော့ဘူး ထင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတောင်မှာတော့ အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီး အလစ်အငိုက် အတိုက်ခံရတယ်။"
" ကျွန်မ ပေါ့ဆမိသွားလို့ မရှောင်နိုင်လိုက်ဘူး။ "
"နောက်ဆုံးတော့ အသက်တစ်ခါ ဆုံးရှုံးသွားရတယ်"
ကုရှောင်းရွှယ်က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောသည်။ သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် မကျေနပ်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ သတိမထားမိသည်မှာ ဘေးမှ မူမုကျင်းမှာ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်နေသည်ကိုပင်။
အများစုက သရေကျပြီး မုဆိုး အချို့ကိုတောင် ပယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်လား
နောက်ဆုံးမှာတောင် အလစ်အငိုက် တိုက်ခံရလို့ ရှုံးသွားတာလား
နောက်ထပ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပေါ့
သူက ထန်ထျန်းကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ကုရှောင်းရွှယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း တံတွေးကို သိသိသာသာ မျိုချလိုက်မိသည်။
"ပါရမီရှင်" တွေဆိုတာ အုပ်စုလိုက် ရှိနေကြတာပဲ။
သို့သော် ထန်ထျန်းမှာ ကြားပြီးနောက် သူမ၏ ဆံပင်ကို ထပ်မံ သပ်ပေးကာ ပြုံးလျက် "ဒါဆို အနာဂတ် ကျရင် သတိထားပေါ့။ "
"နောက်တစ်ခါ ပေါ့ဆလို့ အမှားမခံနဲ့"
သူ၏ ပုံစံမှာ ဤအခြေအနေကို ကြိုသိနေသည့်အတိုင်းပင်။
မူမုကျင်းမှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဒီတက်လှမ်းသူတွေ ရှေ့မှာ ဟန်ထုတ် ချင်ပါတယ်ဆိုမှ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် မလွယ်တဲ့လူတွေချည်းပဲ။
ထန်ထျန်းနှင့် ကုရှောင်းရွှယ် စကားပြောပြီးနောက် မူမုကျင်းက ရှေ့တိုးလာကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် "ဟို... အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်ရှိတဲ့ အင်အားစုထဲကို ဝင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား"
ထန်ထျန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းမှာလည်း လူစုဆောင်းဖို့ တာဝန်ရှိလို့လား"
မူမုကျင်းက ချက်ချင်း ခေါင်းခါပြသည်။ "ကျွန်တော်က အဲ့ဒီလို ကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။"
" ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးသာ ကျွန်တော်တို့ လျို့ယွင်တင်း ကို ရောက်လာရင် တကယ် ပျော်ဖို့ ကောင်းမှာ"
" လျို့ယွင်တင်းမှာလည်း တောင်ထိပ်တပည့် လျာထားခံရတဲ့သူ အချို့ ရှိတယ်၊ တစ်နေ့တစ်နေ့ ဟိတ်ဟန်ထုတ်နေကြတာ။"
" အစ်ကိုကြီးသာ ရောက်သွားရင် သူတို့ကို သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း ပေးလို့ရမှာ"
ထန်ထျန်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ ဤလူကလည်း တစ်ပါးသူ ဒုက္ခရောက်တာကို ကြည့်ပြီး ပျော်တတ်တဲ့ အကျင့်မျိုး ရှိနေတာပဲ။
"နောက်မှပဲ ပြော ကြတာပေါ့"
ခဏအကြာတွင် တက်လှမ်းသူ အားလုံးက တောင်ကိုးလုံးထဲမှ ထွက်လာကြသည်။
ထန်ထျန်း၏ ကျေးဇူးကြောင့် အညံ့ဆုံးသူမှာပင် ဆေးလုံး (၄) လုံး ကျန်နေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ သူ၏ အုပ်စုအတွက် သူ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည့် သေးငယ်သော အကျိုးပြုမှုတစ်ခုပင်။
ခဏအကြာတွင် အရှင်ချန်နှင့် အရှင်ဖန်း တို့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အားလုံးက နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
၎င်းမှာ အင်မော်တယ်လှေကား ပင် ဖြစ်သည်။