အခန်း (၁၇၂)

အခန်း။ ၁၇၂

ငါးကန်အနီးတွင်...

ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ဒုတိယအဆင့်ရှိ ဆင့်ကဲသားရဲတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်း၏ ဧရာမအရွယ်အစားမှာလည်း ပိုမိုကြီးထွားလာနေတော့သည်။

မူလကပင် ဆင့်ကဲလိပ်ကြီး၏ အရှည်မှာ ၃ မီတာကျော်ခန့် ရှိနေပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အမြုတေများကို ဝါးမြိုပြီးနောက်တွင်မူ ၄ မီတာခန့်အထိ သိသိသာသာ ထွားကျိုင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဆင့်ကဲလိပ်ကြီး၏ မည်းနက်နေသော အခွံမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုမာကျောတောင့်တင်းလာပုံရပြီး အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက ဆန်းကြယ်သော အင်းကွက်သဏ္ဌာန် အမှတ်အသားများကိုပါ မှိန်

ပျပျ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

၎င်း၏ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤလိပ်ကြီး၏ ခုခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း သိသိသာသာ အားကောင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

အခွံပြင်ပသို့ ထွက်နေသော ခြေလက်များမှာလည်း ပိုမိုသန်မာထွားကျိုင်းလာကာ ၎င်း၏ခြေသည်းများက မြေပြင်ပေါ်၌ မြောင်းများသဖွယ် အစင်းရာအချို့ကိုပင် ထင်ကျန်စေခဲ့သည်။

မူလက ဤဆင့်ကဲလိပ်ကြီးမှာ ပထမအဆင့်တွင်သာ ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကာလအတွင်း ချီချီလေးသည် ၎င်းအား ဆင့်ကဲသားရဲများ၏ သွေးနှင့်အသားများကို မကြာခဏ ကျွေးမွေးခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ချီချီလေးသည် ဝိညာဉ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီးနောက် သူမ၏ ယခင်ဘဝမှ ရရှိခဲ့သော ကျင့်စဉ်များကိုပါ ဤလိပ်ကြီးအား သင်ကြားပေးခဲ့ရာ ၎င်းအနေဖြင့် လေထုထဲရှိ စွမ်းအင်ဓာတ်များကို စုပ်ယူကာ အဆက်မပြတ် သန်မာလာစေရန် အထောက်အကူဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤသို့ ကာလရှည်ကြာ စွမ်းအင်များ စုဆောင်းလာခဲ့ပြီးနောက် ယခုအခါ လုချွမ်းတိုက်ကျွေးလိုက်သော ပထမအဆင့် အမြုတေနှစ်ခု၏ အာနိသင်ကြောင့် ဆင့်ကဲလိပ်ကြီးမှာ ဒုတိယအဆင့်သို့ အပြည့်အဝ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ကူးပြောင်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကမ်းစပ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ၅ မီတာခန့် ရှည်လျားသည့် ဤလိပ်ကြီးမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုခန့်ညားထည်ဝါနေတော့သည်။

"ဝါး... ဖေဖေ ကြည့်ဦး လိပ်ကလေးက ပိုကြီးလာပြီ"

"ဖေဖေ ခုနက သူ့ကို ဘာကျွေးလိုက်တာလဲဟင် နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ကျွေးလို့ ရမလား သမီးက လိပ်ကလေးကို ဒီထက် ပိုကြီးစေချင်လို့ပါ"

ချီချီလေးသည် အမှန်တရားကို ကောင်းစွာ သိရှိနေသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အပြစ်ကင်းစင်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေတော့သည်။

လိပ်ကလေး အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ အမှန်တကယ်ပင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

လုချွမ်းသည် သမီးလေး၏ ပျော်ရွှင်နေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နောက်ထပ် အဖိုးတန် အမြုတေများကို ထပ်မံ ထုတ်ပေးရန် စဉ်းစားနေမိသည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ လက်ရှိအင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သာမန်ဆင့်ကဲသားရဲများကို အမဲလိုက်ရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် အမြုတေများ ရရှိသည့်နှုန်းမှာ ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို သိသိသာသာ မြန်ဆန်စေမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ပြင် သူမကိုယ်တိုင် ဤလိပ်ကြီးအား သင်ကြားပေးထားသော ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက လိပ်ကလေး၏ စွမ်းအားမှာ တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝမှ အတွေ့အကြုံနှင့် မှတ်ဉာဏ်များအရဆိုလျှင် ဖခင်ဖြစ်သူသည် ယခုအခါ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းရှိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အဆင့်အတန်း၏ ရှေ့တန်းအဆင့်တွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ အသိစိတ်ရှိသော ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ဦးမှာ ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းလှသည်။

ဤကာလအတွင်း၌ လူသားဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများဖြစ်စေ၊ ဆင့်ကဲသားရဲများဖြစ်စေ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။ အကယ်၍ ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ ဆင့်ကဲအမြုတေ အမြောက်အမြားကိုသာ ရရှိနိုင်ခဲ့လျှင် ဤလိပ်ကလေးသည် သူမ၏ယခင်ဘဝက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ မြောက်ပိုင်းလိပ်နက်ကြီးကဲ့သို့သော ဖြစ်တည်မှုမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ထိုအခါကျမှသာ သူမအနေဖြင့် အရှေ့ပင်လယ်အတွင်းသို့ ကောင်းမွန်စွာ ဝင်ရောက်လေ့ကျင့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးမိရင်း ချီချီလေးသည် ရင်ထဲ၌ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာနေမိသည်။ ဘေးတွင်ရပ်နေသော လုချွမ်းမှာမူ အဆင့်တက်သွားသော ဧရာမလိပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်မိသည်။

သမီးလေးအနေဖြင့် ဤလိပ်ကြီးကို ဤမျှအထိ နှစ်သက်နေခြင်းမှာ ရှားပါးလှသော ကိစ္စပင်။ ဤလိပ်ကြီးကလည်း ချီချီလေးအပေါ်တွင် ထူးခြားသော သံယောဇဉ်ရှိနေပုံရသည်။ ဤသားရဲကို မွေးမြူရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဖြစ်သဖြင့် အမြုတေများပေးရန် သူ ဝန်လေးနေမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုလေးတင်မှ အဆင့်တက်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် ဒုတိယအဆင့် အမြုတေကို ချက်ချင်းထပ်မံ တိုက်ကျွေးရန် အစီအစဉ်မရှိသေးပေ။ အနည်းဆုံးတော့ လိပ်ကြီးအနေဖြင့် သန်မာလာသော ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အသားကျအောင် အချိန်ပေးရဦးမည်ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် စက္ကူနှင့် ဖောင်တိန်ကို ထုတ်ယူကာ စာရေးသားလိုက်သည်။

"သမီးလေး ချီချီ... ဖေဖေ ခုနက ကျွေးလိုက်တာက အရမ်းတန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတွေပါ။ သူ အခုမှ စားထားတာဆိုတော့ ဆက်တိုက်ကြီး ထပ်စားလို့ မရသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့... သမီးက ဒီလိပ်ကလေးကို ဒီလောက်တောင် ချစ်မှတော့ ဖေဖေက သူ့ကို ဒီထက်ပိုပြီး ကြီးလာအောင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးမှာပါ"

ချီချီလေးသည် ထိုစာကိုဖတ်ပြီးနောက် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါဖေဖေ... ဖေဖေက အကောင်းဆုံးပဲဆိုတာ သမီးသိတာပေါ့ စိတ်မပူနဲ့နော် ဖေဖေ။ လိပ်ကလေးက သမီးစကားကို နားထောင်ပါတယ်။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးလာကြီးလာ သမီးတို့ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ရန်မပြုပါဘူး"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် ချီချီလေးသည် ထိုဆင့်ကဲလိပ်ကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ခုန်တက်လိုက်တော့သည်။

ဧရာမလိပ်ကြီးသည်လည်း အနည်းငယ်မျှ ငြီးငြူခြင်းမရှိဘဲ ချီချီလေးအတွက် စီးတော်ယာဉ်အဖြစ် ခံယူကာ လယ်ယာခြံအတွင်း လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာနေတော့သည်။ ၎င်းသည် လိပ်မျိုးစိတ်ဖြစ်သော်လည်း ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ အရှိန်အဟုန်မှာ နှေးကွေးခြင်းမရှိပေ။

ခြံအတွင်း ပြေးလွှားနေသည့် အရှိန်မှာ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီများထက် အနည်းငယ်သာ လျော့နည်းပြီး ၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖုန်လုံးကြီးများပင် တထောင်းထောင်း ထသွားလေသည်။

စီးတော်ယာဉ်တစ်စီး ရရှိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ချီချီလေးမှာ ဆင့်ကဲလိပ်ကြီးကို စီးနင်းကာ ခြံအနှံ့ ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်သွားနေတော့သည်။

သမီးလေး၏ ကြည်နူးစရာ ရယ်မောသံများကို ကြားရသောအခါ လုချွမ်း၏ ရင်ထဲ၌ များစွာ ပီတိဖြစ်ရသည်။ သမီးလေး ကျန်းကျန်းမာမာနှင့် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ကြီးပြင်းလာစေရန်မှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ဆန္ဒပင်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ဆင့်ကဲလိပ်ကြီး၏ ခြေလက်များမှာ အလွန်ပင် သန်မာလှရာ မြေပြင်ပေါ်၌ ပြေးလွှားသည့်အခါ တုန်ခါသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်း၏ ဧရာမခြေရာကြီးများကိုလည်း မြေပြင်ပေါ်၌ ထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

မူလက ခုတင်ပေါ်တွင် အနားယူနေသော ကျောက်လင်းသည် ထိုဆူညံသံများကို ကြားရသောအခါ လန့်နိုးလာပြီး မတ်တတ်ထထိုင်လိုက်မိသည်။

မကြာမီမှာပင် သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ ချီချီလေးသည် ဧရာမလိပ်ကြီးတစ်ကောင်ကို စီးနင်းလျက် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ကျောက်လင်းမှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမကိုယ်သူမ အိပ်မက်မက်နေဆဲလားဟုပင် သံသယဝင်မိသည်။

ခုနက ဘာကြီး ဖြတ်သွားတာလဲ။

ချီချီလေးက အမည်းရောင် အဝိုင်းကြီးပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ဘာကို စီးသွားတာလဲ။

ကြည့်ရတာ လိပ်ကြီးနဲ့ တူလိုက်တာ... ဒါပေမဲ့... ဘယ်အိမ်က လိပ်က ဒီလောက်အထိ ကြီးတာလဲ။

ပြီးတော့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြန်နေရတာလဲ။

လိပ်နှင့် ယုန် ပြိုင်ပွဲတွင် ယုန်က လမ်းတစ်ဝက်၌ အိပ်ပျော်သွားသောကြောင့်သာ လိပ်က နိုင်သွားခြင်းဖြစ်သည်ဟု လူတိုင်းပြောလေ့ရှိကြသော်လည်း ယခုမြင်တွေ့နေရသော လိပ်ကြီးမှာမူ အနည်းငယ်မျှ နှေးကွေးခြင်းမရှိဘဲ အလွန်ပင် လျင်မြန်နေတော့သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက်...

ချီချီလေးက သူမမှာ လိပ်ကလေးတစ်ကောင်ရှိကြောင်းနှင့် ထိုလိပ်ကလေးကို ကျွေးရန်အတွက် နေ့စဉ် အသားများကို အချိန်မှန် သယ်ဆောင်သွားလေ့ရှိကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကို ကျောက်လင်း ပြန်လည် သတိရသွားသည်။

ကျောက်လင်း တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားရသည်။ သူမသည် တစ်ချိန်လုံး ချီချီလေးပြောသည့် လိပ်ဆိုသည်မှာ လက်ဖဝါးခန့်သာရှိသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုမူ ထိုကလေးမလေး၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် အရွယ်အစားကို သူမ အလွန်အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့မိကြောင်း နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ချီချီလေး လိပ်စာကျွေးရန် သွားသည့်အခါတိုင်း အသားပုံကြီးများကို အဘယ်ကြောင့် သယ်သွားရတာလဲဆိုသည်ကို ယခုမှပင် သဘောပေါက်တော့သည်။

ယခင်က သူမ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့မိသော်လည်း ယခုမူ ရှင်းလင်းသွားခဲ့ကာ လိပ်သေးသေးလေးတစ်ကောင်က ဒီလောက်များပြားတဲ့ အသားတွေကို ဘယ်လိုလုပ်စားနိုင်မှာလဲ။

သို့သော် ဤလိပ်ကြီးမှာ ကားတစ်စီးနီးပါး အရွယ်အစားရှိနေသည်ကို လိပ်ကလေးဟု ခေါ်ဆိုနေခြင်းမှာမူ...

လိပ်ကသေးသေးလေးမှ မဟုတ်တာ။

ကျောက်လင်းအနေဖြင့် ဤမျှ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးအတွက် ထိုကဲ့သို့ ချစ်စဖွယ်အမည်မျိုး ပေးထားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့မိပေ။ ၎င်းနောက် သူမထံသို့ ၅ မီတာခန့် ရှည်လျားသော သန်မာထွားကျိုင်းသည့် လိပ်ကြီးတစ်ကောင် ချဉ်းကပ်လာနေသည်...

ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ နားထင်ကို နှိပ်နယ်ရင်း ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း ပြောင်းလဲသွားသော လောကကြီးနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဇွန်ဘီများ ရှိနေသည်မှာ လက်ခံနိုင်စရာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုမူ လူသားသိစိတ်ရှိသော ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ဦး ရှိနေရုံသာမက သူမ မှတ်သားထားဖူးသမျှသော တိရစ္ဆာန်များမှာလည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အရွယ်အစားများ ကြီးထွားကုန်ကြပြီဖြစ်သည်။

ဒီလောကကြီး ငါသိခဲ့ဖူးတဲ့ ကမ္ဘာကြီးရော ဟုတ်သေးရဲ့လား။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် လုချွမ်းသည် ထုံးစံအတိုင်း ချီချီလေးအတွက် နံနက်စာ ပြင်ဆင်နေသည်။ ဤကာလအတွင်း ဆင့်ကဲသားရဲများစွာကို အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ချီချီလေး၏ အသားစားသုံးလိုမှုအတွက် အလုံအလောက် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်စားနေကျ အသားဆန်ပြုတ်အပြင်၊ လုချွမ်းသည် ဆင့်ကဲသမင်သားအချို့ကို ပါးပါးလှီးကာ နယ်ဖတ်ပြီးနောက် အကင်အမွှေးအကြိုင်များဖြင့် အနံ့အရသာ ပြည့်စုံအောင် ချက်ပြုတ်လိုက်သည်။

လုချွမ်း ဟင်းလျာများကို ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ထူးခြားသော အာရုံခံစားမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ ထိန်းချုပ်ထားသော များပြားလှသည့် သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေးများထဲမှ ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။