အခန်း (၁၇၉)

အခန်း။ ၁၇၉

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် (၃) ရက်တာ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ (၃) ရက်အတွင်း လုချွမ်းသည် နေ့စဉ် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဆင့်ကဲသားရဲများကို အမဲလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အသားများကို ပြုပြင်ရန်နှင့် ခုတ်ထစ်ရန် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ထိန်းချုပ်စေခိုင်းခဲ့သည်။

သူ အမဲလိုက်ခဲ့သည့် သားရဲအရေအတွက် များပြားလွန်းသဖြင့် လုချွမ်းသည် ၎င်းတို့ထံမှ သွေးအမြောက်အမြားကို စုဆောင်းရရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ ချင်းရွှေခြံဝင်းအတွင်းရှိ သစ်သီးခြံများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်းများသည် ထိုဆင့်ကဲသားရဲသွေးများကြောင့် မြေဩဇာထက်သန်လာပြီး သီးနှံများမှာ သိသိသာသာ ထွားကျိုင်းရှင်သန်လာကြသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အခြေအနေများကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေမိသည်။ ဤဆင့်ကဲသားရဲသွေးများသည် ဓာတ်မြေဩဇာများထက် ပိုမိုထိရောက်ရုံသာမက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး လုံးဝမရှိဘဲ အပင်များကို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားစေသည်။

အဓိကအချက်မှာ ဓာတ်မြေဩဇာများကို လိုက်လံစုဆောင်းရန်မှာ လူအင်အားစိုက်ရသော်လည်း သားရဲသွေးများကိုမူ အမဲလိုက်ရင်း အလွယ်တကူ အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်ခြင်းပင်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးယာဉ်တန်းကို အသုံးပြု၍ သားရဲသားအချို့ကို မြို့ထဲသို့ ပို့ဆောင်စေခဲ့သည်။ ယခုအခါ လုချွမ်းသည် သမီးလေး ချီချီတစ်ဦးတည်းကိုသာ ကျွေးမွေးနေရခြင်းမဟုတ်ဘဲ အားကစားကွင်းအတွင်း အစာစောင့်နေကြသည့် ဧရာမ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကိုပါ တာဝန်ယူနေရပြီဖြစ်သည်။

အားကစားကွင်းအတွင်းရှိ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီမွေးမြူရေး စီမံကိန်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောင်မြင်နေသည်။

သားရဲသားနှင့် သွေးများသည် ဇွန်ဘီများ၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်စေသည်။

အစာအတွက် အပြိုင်အဆိုင်ဖြစ်လာသောအခါ အားကစားကွင်းအတွင်းရှိ ဇွန်ဘီများသည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ပြန်လည်သတ်ဖြတ်ကာ ဝါးမြိုကြပြီး ဝါးမြိုခြင်းဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်စဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကောင်းမွန်သည့် စွမ်းအင်သံသရာလည်ပတ်မှုမှာ လုချွမ်း အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဆင့်ကဲသားရဲသား လိုအပ်ချက်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလာခဲ့သည်။

သားရဲသား သုံးစွဲမှုနှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် အဝါရောင်နဂါးတောင်၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ သွားရောက်ကာ ပိုမိုအင်အားကြီးသည့် သားရဲများကို အမဲလိုက်ရန် လိုအပ်လာပြီဖြစ်သည်။

လုချွမ်း၏ လက်ရှိအင်အားနှင့်ဆိုလျှင် သာမန်ဆင့်ကဲသားရဲများကို အမဲလိုက်ရန်မှာ ခက်ခဲသောကိစ္စမဟုတ်ပေ။ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် သူသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ခြံဝင်းအတွင်း လှည့်လည်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ယခင်က သွေးဆာနွယ်ပင်အပိုင်းအစကို စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးခဲ့သော နေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုနွယ်ပင်များမှာ အမြစ်တွယ်ရုံသာမက အညှောက်များပင် ထွက်လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း လုချွမ်း အံ့ဩဖွယ်ရာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"တကယ်တော့ ငါက စမ်းကြည့်ရုံသက်သက်ပဲ... ဒါပေမဲ့ တကယ်အောင်မြင်သွားတာပဲ။ ဒီကောင်ရဲ့ အသက်စွမ်းအားက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ခိုင်မာတာပဲ"

မြေကြီးထဲမှ အဆက်မပြတ် ထိုးထွက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာနေသော နွယ်ပင်စများကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း အတော်ပင် မှင်သက်နေမိသည်။

အဝါရောင်နဂါးတောင်မှ ဖြတ်တောက်ကာ ယူဆောင်လာပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ စိုက်ပျိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ ရှင်သန်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤစမ်းသပ်မှု အောင်မြင်သွားခြင်းက လုချွမ်းအတွက် ရလဒ်ကောင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူသည် အဝါရောင်နဂါးတောင်ရှိ သွေးဆာနွယ်ပင်များကို ခြံဝင်းပတ်ပတ်လည်သို့ အဆက်မပြတ် ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ပျိုးရန် ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ ရရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ချင်းရွှေခြံဝင်း၏ ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ပိုမိုမြှင့်တင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေအရ နည်းပညာ သို့မဟုတ် လူအင်အားဖြင့် ခံစစ်ကို ထပ်မံမြှင့်တင်ရန်မှာ အကန့်အသတ်များ ရှိနေသည်။ ဤသွေးရောင်နွယ်ပင်များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက လုချွမ်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အကြံဉာဏ်သစ်များကို ပေးစွမ်းလိုက်သည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ရုပ်ရှင်များနှင့် ဂိမ်းများထဲမှ မြို့ပြခံတပ်ကာကွယ်ရေး မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာခဲ့သည်။

လုချွမ်းသည် ရှေးဟောင်းရုပ်ရှင်များနှင့် ဂိမ်းများထဲမှ မြို့ရိုးကာကွယ်ရေး နည်းဗျူဟာများကို ပြန်လည်အသုံးချရန် စဉ်းစားနေသည်။ မြို့ရိုးပတ်ပတ်လည်တွင် ကျုံးတူးပြီး တံတားတစ်စင်းတည်းသာ ထားရှိကာ ရန်သူလာလျှင် တံတားကိုမြှင့်တင်၍ ပိတ်ဆို့သည့် နည်းလမ်းမှာ အလွန်ထိရောက်သည်။

သို့သော် သူတစ်ယောက်တည်း အင်အားဖြင့် မြောင်းအကြီးကြီးတူးပြီး မြစ်ရေသွယ်ယူရန်မှာ လက်တွေ့မကျပေ။ ထို့ကြောင့် လုချွမ်းသည် ရေအစား ဤ သွေးရောင်နွယ်ပင်များကို အသုံးပြု၍ သွေးရောင်ကျုံးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤနွယ်ပင်ကျုံးမှာ ရိုးရိုးရေကျုံးထက် တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ပါ ပိုမိုအားကောင်းပြီး ကျူးကျော်သူများကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးမြိုပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူနှင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများအတွက် ဤနွယ်ပင်များက အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း အသွေးအသားရှိသော လူသားဖြစ်သည့် ချီချီလေး၏ ဘေးကင်းရေးကို လုချွမ်းက အဓိကထားစဉ်းစားသည်။

နွယ်ပင်များကို ခြံဝင်းနှင့် တိုက်ရိုက်ကပ်မစိုက်ဘဲ ကီလိုမီတာအနည်းငယ် အကွာတွင် စိုက်ပျိုးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဤနွယ်ပင်များသည် သက်ရှိအနံ့ကို အလွန်ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုနယ်ပယ်ကို အဆက်မပြတ် ချဲ့ထွင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ခြံဝင်းကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သော်လည်း ချီချီလေးကို အန္တရာယ်မဖြစ်စေရန် ဘေးကင်းဇုန်တစ်ခု ထားရှိခြင်းပင်။

လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ဖွဲ့ကို နွယ်ပင်များ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးရန် တာဝန်ပေးအပ်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ အဝါရောင်နဂါးတောင်သို့ သားရဲအမဲလိုက်ရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လုချွမ်းသည် သူစုဆောင်းထားသော အမြုတေများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဒုတိယအဆင့် အမြုတေ ၄ ခု အထိ ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ဤပမာဏမှာ ဒုတိယအဆင့်ရှိသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို တတိယအဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်သော ပမာဏပင်။

ဒုတိယအဆင့်မှ တတိယအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းသွားသော ဇွန်ဘီ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆမတန် မြင့်မားသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့အတွက် အားကိုးရမည့် လက်ရုံးသစ်တစ်ခု တိုးလာခြင်းပင်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း မည်သူ့ကို အရင်အဆင့်မြှင့်ရမလဲဆိုသည်ကို ခေတ္တဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် တင့်ကားအမျိုးအစားနှင့် မီးလျှံဇွန်ဘီတို့မှာ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို စာရင်းမှ ပယ်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိသည်မှာ လျှင်မြန်ဖြတ်လတ်သည့်အမျိုးအစား၊ ဧရာမဇွန်ဘီနှင့် မြေလျှိုးဇွန်ဘီတို့သာ။

ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ကို တတိယအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဧရာမဇွန်ဘီသည် တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ပါ အထူးကောင်းမွန်ပြီး ရှေ့တန်းတိုက်ခိုက်ရေးတွင် အားကိုးရဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လုချွမ်းသည် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ကို အနားသို့ခေါ်ကာ ဒုတိယအဆင့် အမြုတေများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျွေးလိုက်သည်။ အမြုတေများ မျိုချပြီးသည်နှင့် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ဧရာမဇွန်ဘီသည် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုထွားကျိုင်း ကြီးမားလာသည်။

၎င်း၏ ကြွက်သားများသည် အဆုံးမဲ့ခွန်အားများကို သိုလှောင်ထားသကဲ့သို့ ထူးထူးခြားခြား ဖောင်းကြွလာပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

အထူးခြားဆုံးမှာ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ လက်သည်းများပင်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့မှာ သတ္တုရောင်များ တောက်ပနေပြီး နေရောင်အောက်တွင် အလွန်အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် အသစ်စက်စက် တတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ကို ခြံဝင်းအတွင်းရှိ စွန့်ပစ်သတ္တုပုံကြီးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး စမ်းသပ်လိုက်သည်။

ဒုန်း...

ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ သည် မြေပြင်ကို အားကုန်နင်း၍ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ ဒုံးကျည်တစ်စင်းအလား မြန်ဆန်လှပြီး နင်းလိုက်သော မြေပြင်မှာပင် အက်ကြောင်းများ ထင်ကျန်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သတ္တုရောင်တောက်နေသော ၎င်း၏ လက်သည်းများဖြင့် အနီးရှိ သံတိုသံစပုံကြီးကို ဝှေ့ယမ်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သံထည်ပစ္စည်းများမှာ ထောပတ်ကို ဓားဖြင့်လှီးလိုက်သကဲ့သို့ အလွန်ပင် ညီညာစွာ ပြတ်တောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အံ့ဩလွန်း၍ ကျဉ်းမြောင်းသွားရသည်။

"ဒါက လူသားပုံသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး လက်နက်စက်ရုပ်ကြီး တစ်ရုပ်ပဲ"

ယခုအခါ လုချွမ်းတွင် တတိယအဆင့်ရှိသော ထိပ်တန်းစစ်သည်တော် သုံးဦးရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအင်အားသည် အဝါရောင်နဂါးတောင်၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်ရန် လုံလောက်သော အင်အားပင်။