အခန်း (၁၈၀)

အခန်း။ ၁၈၀

ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် ပြသလိုက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ လုချွမ်းကို အလွန်ပင် ကျေနပ်ပီတိဖြစ်စေခဲ့သည်။

လက်ရှိ သူထိန်းချုပ်ထားသမျှ ဇွန်ဘီများထဲတွင် ရှေ့တန်းတိုက်ခိုက်ရေးအပိုင်း၌ ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ မှာ အသန်မာဆုံးဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တစ်န်ကျော်အလေးချိန်ရှိသော သံပတ်တုတ်ကြီးကို ရရှိထားသည့် အားဖန်မှာလည်း လက်နက်အကူအညီဖြင့် ပုံမှန်

တတိယအဆင့် ဇွန်ဘီများထက် သာလွန်သည့် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိနေသည်။ အားဖန်မှာ ဧရာမကိုယ်ထည်ကြီးနှင့် လက်နက်ရှိနေသဖြင့် ချင်းရွှေခြံဝင်း၏ တံခါးဝတွင် တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ပါ တာဝန်ယူ၍ ကင်းစောင့်နေရသည်။

အေးစက်စက် အလင်းရောင်များအောက်၌ တောက်ပနေသော ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ၏ လက်သည်းများကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း အားရကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လုချွမ်းသည် အဝါရောင်နဂါးတောင်ရှိ သွေးရောင်နွယ်ပင်များကို ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးရန် စီစဉ်နေကာ ယခင်က လျှပ်စီး ၂ သည် သံမဏိဓားဖြင့်ပင် ထိုနွယ်ပင်များကို ခက်ခဲစွာ ဖြတ်တောက်ခဲ့ရသော်လည်း ယခု ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ၏ သတ္တုရောင်တောက်နေသော လက်သည်းသစ်များဖြင့်ဆိုလျှင် ထောပတ်ကို လှီးသကဲ့သို့ လွယ်ကူမည်မှာ အသေအချာပင်။

လုချွမ်းသည် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ကို ဦးဆောင်စေကာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖွဲ့အား အဝါရောင်နဂါးတောင်သို့ စေလွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သားရဲများကို အမဲလိုက်ရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သွေးဆာနတ်ဆိုးနွယ်ပင်အမြောက်အမြားကို ဖြတ်တောက်၍ ခြံသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

ခြံဝင်း၏ အပြင်ဘက် တစ်ကီလိုမီတာခန့် အကွာအဝေးတွင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးအုပ်စုမှာ နွယ်ပင်များကို အဆက်မပြတ် စိုက်ပျိုးနေကြသည်။ ဤနွယ်ပင်များ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေရန် လုချွမ်းက အထူးဂရုစိုက်ပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

လတ်ဆတ်သော သားရဲသွေး အမြောက်အမြားကို နေ့စဉ်မြေဆီလွှာပေါ်သို့ လောင်းချပေးသည်။

သွေးများသည် မြေဆီလွှာကို အားကောင်းစေရုံသာမက နွယ်ပင်များက တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကြီးထွားနှုန်းကို အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်စေသည်။

လုချွမ်း၏ မနားတမ်း ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ချင်းရွှေခြံဝင်း၏ ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်

ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင် ကာကွယ်ရေးမျဉ်းကြီးတစ်ခု စတင် ပုံပေါ်လာတော့သည်။

ယခုအခါ ခြံဝင်းသည် ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ကာကွယ်မှုသာမက မည်သည့်အသွေးအသားရှိသော သက်ရှိမျှ မကျော်ဖြတ်နိုင်သည့် သဘာဝအပင်တံတိုင်းကြီး၏ အစောင့်အရှောက်ကိုပါ ရရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။

လီယန်အိုင်သည် မူလက ကျန်းဟိုင်မြို့ မြစ်အထက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော ရေလှောင်တမံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ထိုနေရာသည် ကျန်းဟိုင်မြို့၏ အဓိက သဘာဝဘေးမဲ့တောတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး အိုင်အတွင်းရှိ ရေထုမှာလည်း ရိုးရှင်းသော သန့်စင်မှုပြုလုပ်ရုံမျှဖြင့် သောက်သုံးရေအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်အထိ သန့်ရှင်းကြည်လင်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က လီယန်အိုင် ဝန်းကျင်ဒေသတစ်ခုလုံးသည် ကျန်းဟိုင်မြို့ သစ်တောရေးရာဦးစီးဌာန၏ အထူးထိန်းသိမ်းရေး နယ်မြေအတွင်း တည်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဆိုက်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ တစ်ချိန်က ဆိတ်ငြိမ်အေးချမ်းခဲ့သော လီယန်အိုင်သည် ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လူသားအများအပြား ရောက်ရှိလာကြသည့်အပြင် ယာယီအဆောက်အအုံများစွာကိုလည်း ဤနေရာ၌ တည်ဆောက်ထားကြသည်။ လီယန်အိုင်သည် ကျန်းဟိုင်မြို့ပြနှင့် ဝေးကွာသော်လည်း အနီးနား၌ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးများစွာ ရှိနေခြင်းကြောင့် သွားလာရ လွယ်ကူချောမွေ့လှသည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ လီယန်အိုင်သည် တောင်နှင့်ရေကို အမှီပြု၍ တည်ရှိနေခြင်းပင်။ ဝန်းရံလျက်ရှိသော စိမ်းလန်းသည့် တောင်တန်းကြီးများသည် ဇွန်ဘီများ၏ ရန်မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် သဘာဝတံတိုင်းကြီးများသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

ထို့ပြင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလတွင် ဤကဲ့သို့သော အိုင်ကြီးသည် အလွန်အရေးကြီးသည့် အရင်းအမြစ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မူလကပင် လူသူနည်းပါးသော ဘေးမဲ့တောနယ်မြေ ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း၌ ဤဝန်းကျင်တွင် ဇွန်ဘီများ ကျရောက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော ပထဝီဝင်အနေအထား အားသာချက်များကြောင့် ကျန်းဟိုင်မြို့၏ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး စတင်သည်နှင့်တပြိုင်နက် လီယန်အိုင်ကို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

ခြောက်လကျော်ကြာ ဖွံ့ဖြိုးအောင် တည်ဆောက်ပြီးနောက်တွင် ဤအခြေစိုက်စခန်းသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခြေစိုက်စခန်း၏ ပတ်လည်တွင် ခေတ်မီရိုးရှင်းသော မြို့ရိုးတံတိုင်းများကို ခိုင်ခံ့အောင် အဆင့်ဆင့် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုတံတိုင်းများကို များသောအားဖြင့် ကုန်သေတ္တာများ၊ သံကူကွန်ကရစ်များဖြင့် စပ်တူဖန်တီးထားကြပြီး အဓိကအားဖြင့် ဇွန်ဘီများ၏ အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ကင်းစောင့်ဂိတ်များ ထားရှိရန်အတွက် အသုံးပြုကြသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးအတွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက်မူ ဤကဲ့သို့ မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးတံတိုင်းကြီးများကသာ သူတို့၏ စိတ်ကို အနည်းငယ်မျှ လုံခြုံမှုပေးနိုင်ပေသည်။

မြို့ပြနှင့် ဝေးကွာခြင်း၏ ကောင်းကျိုးမှာ ဇွန်ဘီများ၏ နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးမှုကို လျော့နည်းစေခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဆိုးကျိုးမှာမူ သိသာထင်ရှားလှသည်။ ၎င်းမှာ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်နှင့် ရိက္ခာများ ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှားပါးပြတ်လပ်နေခြင်းပင်။

လတ်တလောတွင် ကျန်းဟိုင်အခြေစိုက်စခန်းအနေဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို တတ်နိုင်သမျှ ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် နေရာအသီးသီးသို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအဖွဲ့များကိုသာ စေလွှတ်နိုင်သေးသည်။ မြို့ပြကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရန်ဟူသော အတွေးမှာမူ လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်သည့် စိတ်ကူးယဉ်အိမ်မက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်တော့သည်။

ထို့ပြင် အရင်းအမြစ် ရှားပါးမှုကြောင့် တစ်ခုလုံးသော အခြေစိုက်စခန်းကို ဧရိယာနှစ်ခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားရလေသည်။ ထိုသို့ အဘက်ဘက်မှ ခက်ခဲနေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် အခြေစိုက်စခန်းခေါင်းဆောင်များသည် ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို အသုံးပြု၍ စခန်း၏အလယ်တွင် မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုကို ထပ်မံတည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအတွင်းတံတိုင်း၏ အပြင်ဘက်ပိုင်းမှာ သာမန်လူသားများ နေထိုင်ရာ အရပ်ဖြစ်ပြီး အတွင်းဘက်ပိုင်းမှာမူ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်သူများ၊ သူတို့၏ မိသားစုဝင်များနှင့် အခြေစိုက်စခန်း၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများ နေထိုင်ရာ နယ်မြေဖြစ်သည်။

အခြေစိုက်စခန်း၏ အပြင်ဘက်မြို့ပြအခြေအနေမှာမူ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။ သာမန်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ဘေးအန္တရာယ် ပိုမိုများပြားပြီး နေထိုင်မှုစနစ် အလွန်

နိမ့်ကျလှသည့် စခန်း၏ အပြင်ဘက် အနားသတ်များတွင်သာ ခိုလှုံနေကြရသည်။

သူတို့သည် ရိုးရှင်းသော တဲငယ်များ၊ သို့မဟုတ် သစ်သားနှင့် သံတိုသံစများဖြင့် အလျင်အမြန် ဆောက်လုပ်ထားသည့် ယာယီတဲအိမ်လေးများတွင် ဖြစ်သလို နေထိုင်ကြရလေသည်။ ထိုအဆောက်အအုံများမှာ လေပြင်းနှင့် မိုးဒဏ်ကိုပင် မနည်းတောင့်ခံထားရသည့် အမိုးအကာလေးများမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေစိုက်စခန်းကို မြို့ပြင်၌ အရေးပေါ် တည်ဆောက်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး လူအမြောက်အမြား တစ်ပြိုင်နက် စုဝေးရောက်ရှိလာကြခြင်းကြောင့် စနစ်တကျ မြို့ပြစီမံကိန်းဟူသည်မှာလည်း လုံးဝမရှိပေ။

အပြင်ဘက် လမ်းမများမှာ ရွှံ့ဗွက်များဖြင့် ထူထပ်နေပြီး ထိုရွှံ့ဗွက်များထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော အညစ်အကြေးများ ရောနှောနေသဖြင့် တစ်စခန်းလုံးတွင် မနှစ်မြို့ဖွယ် အနံ့အသက်ဆိုးများ လှိုင်လှိုင်ထနေတော့သည်။

ရှားပါးလှသော ရိက္ခာများကြောင့်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားမှာ မှိုတက်၍ ပုပ်သိုးနေသည့် အစားအစာများကိုပင် မစွန့်ပစ်ရက်ဘဲ မြတ်နိုးစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြရသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေများကြောင့် အခြေစိုက်စခန်း၏ အပြင်ဘက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ဆီးနံ့၊ အညစ်အကြေးနံ့များနှင့် ပုပ်သိုးနေသော အစားအစာနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။ ဤနေရာသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ခိုလှုံရာစခန်းထက် အမှိုက်ပုံကြီးတစ်ခုနှင့် ပို၍ပင် တူနေပြီး အလွန်တရာ ညစ်ပတ်ပေရေကာ နံစော်လှပေသည်။

ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကြရသည့် သာမန်အရပ်သားများသည်လည်း ဖရိုဖရဲ ဖုန်မှုန့်ပေကျံနေကြပြီး သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း လျှော်ဖွတ်ခြင်း မပြုရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း၌ ရေသည် အလွန်တရာ အဖိုးထိုက်တန်လှသည့် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ရာ တစ်ငုံစာမျှ သောက်ရလျှင်ပင် ကံကောင်းလှပြီဖြစ်၍ ကိုယ်လက်သန့်စင်ရန်ဟူသည်မှာမူ မတွေးဝံ့စရာပင်။

အစားအစာ ရှားပါးမှုကြောင့်လည်း အခြေစိုက်စခန်းရှိ သာမန်လူတန်းစားများမှာ အသားအရေများ ခန်းခြောက်၍ ပိန်ချုံးနေကြပြီး ဆံပင်များမှာလည်း ဖုန်ထူကာ ဝါကျင့်ကျင့် ဖြစ်နေကြရှာသည်။

ရိက္ခာရရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းမှာမူ ရိုးရှင်းသည်။ ၎င်းမှာ အခြေစိုက်စခန်းအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုရန်ပင်။ ဤသာမန် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် အပြင်ဘက်ခံတပ်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း၊ အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ခြင်း သို့မဟုတ် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ခြင်း စသည့် ကျရာအလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် အကျိုးဆောင်အမှတ်များ ရယူကြရသည်။

သို့သော် သာမန်လူများ ရရှိနိုင်သည့် အမှတ်ပမာဏမှာ အလွန်နည်းပါးလှသဖြင့် နေ့စဉ်စားဝတ်နေရေးအတွက် မနည်းပင် ရုန်းကန်နေကြရသည်။

ထိုသို့ ရုန်းကန်ရသော်လည်း သူတို့ရရှိသည့် အစားအစာဆိုသည်မှာ ငတ်မသေရုံမျှသာ ဖျော်ထားသည့် ဆန်ပြုတ်ကျဲကျဲလေးများသာ ဖြစ်ပေသည်။

မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် သာမန်လူများ၏ တဲစုတ်လေးများ ရှိနေသော်လည်း အတွင်းမြို့ထဲ၌မူ သီးခြားဆောက်လုပ်ထားသော အိမ်လေးများရှိနေသည်။ အပြင်မြို့၏ ညစ်ပတ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အတွင်းမြို့၏ လမ်းမများမှာ အတော်အတန် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်လှ၏။

သို့သော် ထိုအတွင်းမြို့ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးနေရသူများမှာ အပြင်ဘက်တွင် ခိုလှုံနေရသည့် ဆင်းရဲသားများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း၌ အသင့်တပ်ဆင်ထားသည့် အိမ်လေးများသည်ပင် အဆင့်မြင့်လှသော လူနေမှုစနစ်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ နေဒဏ်မိုးဒဏ်ကို ခိုင်ခိုင်ခံ့ခံ့ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်သူများနှင့် သူတို့၏ မိသားစုဝင်များကိုသာ နေထိုင်ခွင့်ပြုထားပြီး သာမန်လူများမှာမူ အလုပ်ကိစ္စမှအပ အတွင်းမြို့သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် လုံးဝမရှိပေ။

အခြေစိုက်စခန်း၏ အတွင်းမြို့ ဗဟိုချက်မတွင် ယာယီရုံးအဆောက်အအုံတစ်ခု ရှိသည်။ လတ်တလောတွင် ကျန်းဟိုင်အခြေစိုက်စခန်း၏ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများသည် အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုအတွင်း စုဝေးနေကြပြီး လေထုမှာလည်း အတန်ငယ် တင်းမာအုံ့မှိုင်းနေသည်။

“လူကြီးမင်းတို့... ဒီနေ့ အင်ပါယာမြို့တော်ကနေ သတိပေးချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်။ အခြေအနေက တော်တော်လေး စိုးရိမ်ရတဲ့အတွက် အားလုံးက ဒါကို အလေးအနက်ထားဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်”

“အင်ပါယာမြို့တော်မှာ အသေးစား ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးတစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် ပြည်နယ်အသီးသီးမှာရှိတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတွေအနေနဲ့ ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို သတိနဲ့စောင့်ကြည့်ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြဖို့ ပြောထားတယ်”