အခန်း (၄၅၀)

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၄၅၀

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

တုပိုင် တကယ်ကို အံ့ဩသွားမိသည်။ အံ့ဩလွန်း၍ ပါးစပ်ပင် မစေ့နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် လက်ထပ်ပေးလိုက်သည့် အမျိုးသမီးမှာ ခေါင်းမကောင်းသည့် ဘုရင်မ ၊ အကြွင်းအကျန် သွေးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ၊ မိုမိသားစု အကြွင်းအကျန် အင်အားစုများ၏ ဘုရင်မ မိုဟန်ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

တုပိုင်၏ စိတ်ထဲရှိ အိပ်မက်စနစ်က ထူးဆန်းစွာ ပြောလာ၏။

“မိုမိသားစုရဲ့ အကြွင်းအကျန် အင်အားစုအများစုက ပိုင်ဆယ်စီရင်စုရဲ့ တောင်တန်းတွေနဲ့ ကျေးရွာတွေထဲမှာ ရှိနေတာ... ပိုင်ဆယ်မြို့ထဲက အကြွင်းအကျန် သွေးဂိုဏ်းသားတွေက ထောင်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတာ... တောင်တန်းတွေနဲ့ ကျေးရွာတွေထဲမှာတော့ မိုမိသားစုရဲ့ စစ်သည်အင်အား တစ်သောင်း ၊ နှစ်သောင်းလောက်အထိ စုစည်းနိုင်တယ်... အဲဒီလူတွေအားလုံးက စစ်ရှုံးပြီးနောက် တောင်တန်းတွေထဲမှာ ပြန့်ကျဲနေကြတဲ့ မိုမိသားစုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေပဲ... ဧကရာဇ်ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့က ဒါကို ကောင်းကောင်း သိထားတယ်”

ထိုစဉ်က လီရူဟိုင်၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် မိုမိသားစု၏ စစ်သည်များ အလျင်အမြန် စစ်ရှုံးခဲ့ရသည်။ စစ်သည်အများစုမှာ တိုက်ပွဲတွင် အဖမ်းခံခဲ့ရသော်လည်း တောင်တန်းများကြားတွင် ပြန့်ကျဲနေသော စစ်သည်အနည်းငယ်တော့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူတို့အများစုသည် တောင်ပိုင်ဘုရင်များ ၊ ဓားပြများ ဖြစ်လာကြပြီး အနည်းစုမှာမူ ရွာသူရွာသားများအဖြစ် အခြေချနေထိုင်ကြသည်။

လီရူဟိုင်နှင့် နန်းတွင်းအစိုးရသည် ထိုအကြွင်းအကျန်များကို ချေမှုန်းရန် စစ်တပ်များ အကြိမ်ကြိမ် စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ကွမ်ရှီးတောင်တန်းများ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်သည် အလွန် ရှုပ်ထွေးပွေလီလှသည်။ ထို့ကြောင့် ချေမှုန်းရေး စစ်ဆင်ရေးများသည် အရာမထင်ခဲ့ဘဲ အချိန်အကြာကြီး ယူမှသာ ရှင်းလင်းနိုင်မည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် မိုမိသားစု၏ စစ်ရှုံးစစ်ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်းများသည် တောင်တန်းများတွင် အခိုင်အမာ တပ်စွဲထားကြပြီး လူတစ်ရာမှ ထောင်ဂဏန်းအထိ ရှိသော ဓားပြအဖွဲ့များအဖြစ် ကွဲပြားကာ တောင်ကုန်းအသီးသီးကို သိမ်းပိုက်ထားကြသည်။

အကယ်၍သာ အားလုံးကို စုစည်းလိုက်မည်ဆိုပါက လူအင်အား နှစ်သောင်း ၊ သုံးသောင်းခန့် ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် သန်စွမ်းတုန်း အရွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ မိုမိသားစုစော်ဘွား ပျက်စီးသွားသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

မိုမိသားစုစော်ဘွား၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက် ဆက်ခံသူအနေဖြင့် ခေါင်းမကောင်းသည့် ဘုရင်မ မိုဟန်သည် ထိုပြန့်ကျဲနေသော စစ်သည်ဟောင်းများကို အမိန့်ပေးနိုင်ချင်မှ ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က မိုဟန်အတွက် အမိန့်တော်ပြန်တမ်း ထုတ်ပြန်ပေးခဲ့ရာ ဤသည်က စစ်သည်ဟောင်းများအတွက် သစ္စာပြန်ခံရန် အကြောင်းပြချက်ကောင်း တစ်ခု ဖြစ်လာစေသည်။ မည်သူက ဂုဏ်အသရေနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မမက်မောဘဲ နေမည်နည်း။

အမိန့်တော်ပြန်တမ်းသယ်ဆောင်လာသူ မိန်းမစိုး ယွင်ဖုန်းက ပြောလိုက်၏။

“အစ်ကိုတုပိုင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီအမိန့်တော်ပြန်တမ်း နှစ်စောင်ကို မိုဟန်ရှေ့မှာ ကိုယ်တိုင် ဖတ်ပြပေးပါ”

တုပိုင် အမိန့်တော်ပြန်တမ်းများကို ယူကြည့်လိုက်ရာ ထိုနှစ်စောင်စလုံးသည် ခေါင်းမကောင်းသည့် ဘုရင်မ မိုဟန်အတွက် ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒုတိယအမိန့်တော်ပြန်တမ်းတွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က တုပိုင်၏ဇနီး မိုဟန်အား မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ပိုင်ဆယ်စော်ဘွားရာထူးကို ပြန်လည် ပေးအပ်ကြောင်းနှင့် အင်ပါယာ၏ အနောက်ဘက် နယ်စားဘွဲ့ ပေးသနားကြောင်း ရေးသားထားသည်။

ပထမအမိန့်တော်ပြန်တမ်းတွင်မူ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က မိုဟန်အား တုပိုင်နှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားပေးလိုက်ပြီး ပိုင်ဆယ်စီရင်စု၏ အရှင်သခင်မအဖြစ် ချီးမြှင့်လိုက်ကြောင်း ရေးသားထားသည်။

အမိန့်တော်ပြန်တမ်း နှစ်စောင်ကို ဖတ်ပြီးနောက် တုပိုင်သည် ဧကရာဇ်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပထမဦးစွာ ဧကရာဇ်သည် တုပိုင်အား ဤအန္တရာယ်များသော နေရာမှ ထွက်ခွာစေလိုသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်၏ အခြေအနေသည် ပြိုလဲပျက်စီးပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေပြီ ဖြစ်ကာ လူသားအင်အားဖြင့် မတတ်နိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တုပိုင်က ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သဖြင့် ဧကရာဇ်သည် တုပိုင်အတွက် လမ်းစတစ်ခု ဖွင့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ဧကရာဇ်သည် မိမိ၏ သိက္ခာကိုပင် ငဲ့ကွက်ခြင်း မရှိဘဲ မိုဟန်အား ပိုင်ဆယ်စော်ဘွားအဖြစ် တစ်ဖန် ပြန်လည် ခန့်အပ်ကာ မိုမိသားစု၏ ဘိုးဘွားပိုင် ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးများကို ပြန်လည် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိုဟန်ကို တုပိုင်၏ ဇနီးအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဤအမိန့်တော်ပြန်တမ်း နှစ်စောင်သည် ဆက်စပ်နေပေသည်။ အကယ်၍ မိုဟန်က တုပိုင်နှင့် လက်ထပ်ရန် သဘောတူပါက သူမ၏ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေနှင့် ဘွဲ့ထူးများကို ပြန်လည် ရရှိကာ ပိုင်ဆယ်စော်ဘွား ပြန်ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် မိုမိသားစု၏ အင်အားစုဟောင်းများသည် တုပိုင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ဧကရာဇ် မျှော်မှန်းထားသည်မှာ တောင်တန်းများကြား ပြန့်ကျဲနေသော မိုမိသားစု၏ လူနှစ်သောင်း ၊ သုံးသောင်းကို မဟုတ်ဘဲ ကျေးလက်နှင့် တောင်တန်းဒေသများရှိ မိုမိသားစု၏ နယ်မြေများကို ဖြစ်သည်။

တုပိုင်သည် လူထောင်ဂဏန်းမျှဖြင့် ရိက္ခာမရှိ ၊ ထောက်ပံ့မှုမရှိဘဲ ရန်သူများ ဝိုင်းရံနေသော မြို့လွတ်ကြီးကို ကာကွယ်နေရသည်မှာ လီမိသားစု၏ စစ်သည် သိန်းချီကို ခုခံရန်အတွက် လုံးဝ အိပ်မက်မက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ဧကရာဇ် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ထို့ကြောင့် ဧကရာဇ်သည် တုပိုင်အား ကျေးလက်နှင့် တောင်တန်းဒေသများသို့ အင်အားဖြန့်ကျက်ရန် လမ်းပြပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လီမိသားစု၏ စစ်တပ်သည် ထိုနေရာများသို့ ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်ပြီး တုပိုင်၏ တပ်များကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် တောင်တန်းများထဲတွင် ရိက္ခာရှိသည် ၊ သတ္တုတွင်းများ ရှိသည် ၊ ဆားတွင်းငယ်များပင် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် တောင်တန်းများထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသော စစ်တပ်သည် ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ဤလမ်းကြောင်းသည် လုံးဝ မှန်ကန်ပြီး တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက် ဖြစ်ပုံရသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ပြောရလျှင် အခြားကမ္ဘာမြေမှ မော်စီတုန်း၏ ကျေးလက်မှ မြို့ပြကို ဝိုင်းရံသော မဟာဗျူဟာကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤမဟာဗျူဟာသည် ယခုအချိန်တွင် တုပိုင်အတွက် လုံးဝ လက်တွေ့ကျသည်။ သေနတ်များ မလိုအပ်ဘဲ သံသတ္တုရိုင်း ရှိရုံဖြင့် လက်နက်များကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနိုင်သော ဤခေတ်လက်နက်ခေတ်တွင် ပို၍ပင် အဆင်ပြေသည်။

မိုဟန်နှင့် လက်ထပ်ပြီး မိုမိသားစု၏ အကြွင်းအကျန် အင်အားစုများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိပါက တုပိုင်၏ အရည်အချင်းနှင့် သွေးစစ်တပ်၏ စည်းရုံးရေး စွမ်းရည်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် တစ်နှစ်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း စစ်သည်အင်အား ငါးသောင်းခန့် ပိုင်ဆိုင်လာနိုင်သည်။

စစ်သည် ငါးသောင်းဖြင့် လီမိသားစု၏ စစ်သည် သိန်းချီကို တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်ကျလျှင် တုပိုင်သည် ကျားများ တောင်ဆင်းလာသကဲ့သို့ စစ်သည် သောင်းချီကို ဦးဆောင်ကာ အန်နမ်နိုင်ငံနှင့် နီးစပ်သော မြို့များကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မဟာမိတ်ဖြစ်သော အန်နမ်နိုင်ငံကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုကာ မြောက်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ချီတက်သိမ်းပိုက်သွားပါက အခြေအနေသည် ပြန်လည် ကုစား၍ မရနိုင်တော့သည်အထိ ဆိုးရွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဧကရာဇ်၏ မဟာဗျူဟာသည် အလွန် ပညာသားပါပြီး ဉာဏ်ကြီးသည်။

ဧကရာဇ်သည် အဘယ်ကြောင့် သူ့အား အံ့ဩဖွယ် အာဏာများ ပါဝင်သော ရာထူးသုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက် ပေးအပ်ခဲ့သည်ကို ယခုမှ တုပိုင် နားလည်သွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ သူ့အား အကြွင်းမဲ့ အာဏာပိုင်ဆိုင်စေရန် ၊ အင်ပါယာကို အပြည့်အဝ ကိုယ်စားပြုနိုင်စေရန်နှင့် မိုဟန် အပါအဝင် မိုမိသားစု၏ အင်အားစုဟောင်းများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

မိုဟန်သည် နေ့စဉ် အိမ်တွင် ဘုရင်မ ကစားတမ်း ကစားနေရသည်။ သူမသည် ဘိုးဘွားများ၏ ဘုန်းအသရေကို ပြန်လည်ရယူရန်နှင့် ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေများကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ရန် သေချာပေါက် အိပ်မက်မက်နေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ပြန်တမ်းသည် သူမအတွက် လုံလောက်သော ဆွဲဆောင်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။

တုပိုင်သည် အမိန့်တော်ပြန်တမ်း နှစ်စောင်ကို လက်ခံရယူလိုက်ပြီး မြောက်ဘက်သို့ ဦးညွှတ်ကာ ကန်တော့လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်မျိုး တုပိုင်... ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို အထူး ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်းပါ”

အမိန့်တော်ပြန်တမ်း သယ်ဆောင်လာသူ မိန်းမစိုး ယွင်ဖုန်းကလည်း မြောက်ဘက်သို့ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုတုပိုင် မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ မွေးစားအဖေ ယွမ်ကျူးနဲ့ အစ်ကို့ရဲ့ မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့တို့က အစတုန်းက မတည့်ကြပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြတယ်” ယွင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

တုပိုင်က ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်တော့်မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့ ရာထူးပြန်ရတုန်းက အမိန့်တော်ပြန်တမ်းကို မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးတဲ့ ခရီးကို အမြန်ဆုံး လာပို့ပေးခဲ့တာ အစ်ကိုယွင်ဖုန်း ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်”

ယွင်ဖုန်းက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ဧကရာဇ်မင်းမြတ် မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အောက်ခြေလူတွေက သတင်းကြားပြီးနေပြီ... အရပ်ဘက်အရာရှိအုပ်စု (ဖန်းအုပ်စု) က အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ထီးနန်းစွန့်ဖို့ ဖိအားပေးချင်နေကြတယ်”

“ဘာ...”

တုပိုင်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။

“သူတို့ ရူးသွားကြပြီလား... ဒီအချိန်မှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ထီးနန်းစွန့်လိုက်ရင် တာ့နင်အင်ပါယာ ပျက်သုဉ်းသွားလိမ့်မယ်... ပင်လယ်ရပ်ခြား ဖန်းမိသားစုရဲ့ တိုင်းပြည်တွေက အလွန် အင်အားကြီးပေမဲ့ သူတို့က ရန်သူလေးယောက်နဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီလား... တာ့နင်အင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်လိုက်ရင် သူတို့က မန်ကျူးဂျာချင်အင်ပါယာ ၊ ကျွန်းကော် ခန်းနိတ်နိုင်ငံ ၊ မြောက်ပိုင်းတာတာ ခန်းနိတ်နိုင်ငံနဲ့ လီနိုင်ငံတို့ကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်... သူတို့ အဲဒီအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီလား”

ယွင်ဖုန်းက ပြောလိုက်၏။

“အကယ်၍ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ထီးနန်းစွန့်ဖို့ သဘောတူလိုက်ရင် ဖန်းအုပ်စုက လီမိသားစုရဲ့ ပုန်ကန်မှုကို အနောက်တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်လေးခုအတွင်းမှာပဲ ပိတ်ဆို့ထားပေးဖို့ ဆန္ဒရှိကြတယ်... တာ့နင်အင်ပါယာရဲ့ တောင်ဘက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ လက်လွှတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ထီးနန်းမစွန့်ဘူးဆိုရင် သူတို့က ပိတ်ဆို့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ မီးလောင်ရာ လေပင့် လုပ်ကြလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် အင်ပါယာရဲ့ တောင်ဘက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး ကျဆုံးသွားပြီး အရှေ့ဘက်က ဖန်းမိသားစုလက်ထဲ ၊ အနောက်ဘက်က လီမိသားစုလက်ထဲ ရောက်သွားလိမ့်မယ်”

တုပိုင် အံကြိတ်လိုက်မိသည်။ အင်ပါယာ၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် ဧကရာဇ်သည် ထီးနန်းစွန့်ရန် အမှန်တကယ် သဘောတူကောင်း တူနိုင်သည်။

“အစ်ကိုယွင်ဖုန်း... ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ထီးနန်းစွန့်လို့ မဖြစ်ဘူး”

တုပိုင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“အန်နမ်နိုင်ငံဘက်မှာ ကျန်းနန်နယ်စားမင်းနဲ့ အန်နမ်ဘုရင် လီချန်တို့က သွေးမြေကျ တိုက်ပွဲဝင်နေကြပြီး အောင်ပွဲတစ်ခုတောင် ရရှိထားပြီးပြီ... အခြေအနေက အလွန် ဆိုးရွားနေပေမဲ့ အောင်ပွဲရဖို့ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော့်ဘက်မှာလည်း ကျွန်တော် မသေမချင်း ၊ အင်ပါယာကို သစ္စာရှိတဲ့ အရာရှိတွေ မသေမချင်း ၊ ကွမ်ရှီးပြည်နယ် လုံးဝ မကျဆုံးမချင်း ၊ အင်ပါယာရဲ့ အနောက်တောင်ပိုင်း အခြေအနေ လုံးဝ မပျက်စီးမချင်း နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်ကို လက်မလွှတ်ဖို့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို လျှောက်တင်ပေးပါ”

ချက်ချင်းပင် တုပိုင် အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်၏။

“အစ်ကိုယွင်ဖုန်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ပြောပေးပါ... ကျွန်တော့်ကို လအနည်းငယ်လောက် အချိန်ပေးပါ... ဒီလအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဘယ်လောက်ပဲ ဖိအားတွေ များနေပါစေ ၊ အခြေအနေ ဘယ်လောက်ပဲ ပျက်စီးနေပါစေ ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တောင့်ခံထားပေးပါ... ထီးနန်းမစွန့်ပါနဲ့... ကျွန်တော် သေသွားရင်တော့ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အသက်ရှင်နေသရွေ့ လအနည်းငယ်အတွင်း အင်ပါယာရဲ့ အနောက်တောင်ပိုင်း အခြေအနေကို သေချာပေါက် ဖွင့်လှစ်ပေးပါ့မယ်... မဟာဗျူဟာ အခြေအနေကိုတောင် ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်ပါတယ်”

တုပိုင်သည် လေလုံးထွားနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့ မလုပ်လျှင်လည်း မဖြစ်ပေ။ သူ ဧကရာဇ်ကို မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပေးမှ ဖြစ်မည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို သေချာပေါက် ပြောပေးပါ... လအနည်းငယ်ပါပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး ထီးနန်းမစွန့်ပါနဲ့”

ယွင်ဖုန်းက ပြောလိုက်၏။ “အစ်ကိုရဲ့ စကားတွေကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပြန်လည် လျှောက်တင်ပါ့မယ်”

ထို့နောက် ယွင်ဖုန်းသည် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အင်ပါယာ အခက်တွေ့နေချိန်မှာ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ဖို့အတွက် နယ်စားတုကိုပဲ အားကိုးပါရစေ”

တုပိုင် ပြန်လည် ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

“အစ်ကိုယွင်ဖုန်း... ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”

ယွင်ဖုန်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အခုပဲ ပြန်ပြီး မြို့တော်ကို ပြန်သွားလိုက်ပါဦးမယ်”

တုပိုင်က မေးလိုက်သည်။ “အစ်ကို့ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်လွန်းတယ်... တစ်ရက်လောက်တောင် မနားတော့ဘူးလား”

“မနားတော့ပါဘူး... နယ်စားတုက အင်ပါယာကို ကယ်တင်ဖို့ အပင်ပန်းခံ ကြိုးစားနေတာ... ကျွန်တော်က ဘယ်မှာ တစ်ရက်နေမလဲ ၊ နေ့ဝက်တောင် နားလို့ မဖြစ်ပါဘူး”

ယွင်ဖုန်းသည် သူ၏ ဒဏ်ရာရနေသော ခြေထောက်များကို ဆွဲကာ ပြောလိုက်၏။

“ပြီးတော့ အစ်ကိုပေးတဲ့ ဆေးက အရမ်းကောင်းတယ်... ကျွန်တော် သွားနိုင်ပါတယ်”

ထို့နောက် အမိန့်တော်ပြန်တမ်း သယ်ဆောင်လာသူ မိန်းမစိုး ယွင်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။ သူသည် မြို့တော်သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်သွားပြီး ဧကရာဇ်အား တုပိုင်၏ စကားများကို အဆက်မပြတ် လျှောက်တင်ရန် လိုအပ်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၁၅ မိနစ် နောက်ကျသွားလျှင်ပင် အလွန် နောက်ကျသွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

သူ လာစဉ်က မိမိကိုယ်ကို သိပ်ဖုံးကွယ်မထားခဲ့သော်လည်း မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေရန် လိုအပ်သည်။

သူ့တွင် အပြောင်းအလဲများ ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း မရှိဟု ခံစားရသဖြင့် ဤနည်းဖြင့်သာ ဧကရာဇ်နှင့် အင်ပါယာအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသနိုင်တော့သည်။

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၄၅၀ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team