ဘိုးဘေး....ဘိုးဘေးမှာ ဒီလိုဝှက်ဖဲမျိုး ရှိနေရင် စောစောစီးစီး ထုတ်သုံးပါလား

သစ်သားပန်းပုရုပ် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက နတ်ဆိုးလူဝံ၏အာရုံစိုက်မှုကို သဘာဝကျကျပင် ဖမ်းစားသွားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတောင်းစားအဘိုးအိုကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း ထိုပန်းပုရုပ်ကို အလေးအနက် မထားချေ။

"အဘိုးကြီး....မင်းက ကစားစရာအရုပ်တစ်ရုပ် ထုတ်ပြပြီး ငါ့ကို ရယ်သေအောင် လုပ်နေတာလား"

နတ်ဆိုးလူဝံက အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းလှုပ်ရှားမှုသည် ပျက်စီးမသွားချေ။

အချိန်တခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။

သို့သော် နောက်ထပ် အချိန်တခဏတွင်....

သစ်သားပန်းပုရုပ်မှနေ၍ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။

ထိုအရာသည် သက်ရှိတစ်ယောက်၏လက္ခဏာများကို ရရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး လူအစစ်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုပန်းပုရုပ်လူသားသည် နတ်ဆိုးလူဝံထံ ဦးတည်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်၏။

"ဝုန်း..."

ဤလက်သီးချက်သည် လေဟာနယ်ကို ကြေမွှပျက်စီးသွားစေသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လက်သီးချက်သည် လောကကြီးပျက်သုဥ်းတော့မည့် ကပ်ဘေးတစ်ခုနှင့် တူညီသည်။

ထိုလက်သီးချက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။

"ဒါ.... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

နတ်ဆိုးလူဝံ၏မျက်လုံးများ ကျွတ်ထွက်လုမတတ် ပြူးကျယ်သွားသည်။

သစ်သားပန်းပုရုပ်ငယ်လေးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သလော....

ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သည်ဆိုလျှင်....

ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ပို၍ပင် ဖျက်ဆီးအား ပြင်းထန်ပေလိမ့်မည်။

ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ကွာခြားချက် ဖြစ်သော်လည်း ဤသည်မှာ မိုးနှင့်မြေအလား ကွာဟချက်ပင်။

"ဝုန်း..."

ပေါက်ကွဲသံတစ်သံနှင့်အတူ....

ဖူယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော မောက်မာရိုင်းစိုင်းသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးလူဝံ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

အလွန်ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်တစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သစ်သားပန်းပုရုပ်သည် မူလပုံစံသို့ ပြန်လည်၍ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအရာသည် မြေကြီးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြုတ်ကျသွားသည်။

မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလားပင်။

မိုးနှင့်မြေကြားတွင် တိတ်ဆိတ်မှုသာ ရှိနေသည်။

လူတိုင်းသည် သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် ကြောင်အသွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် သူတောင်းစားအဘိုးအိုပင်။

အနုပညာလက်ရာတစ်ခုဟု သူ သတ်မှတ်ခဲ့သော အရာတစ်ခုက ဤမျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ဤသည်မှာ ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် နတ်ဆိုးလူဝံပင်။

ထိုနတ်ဆိုးသားရဲသည် ချက်ချင်းသုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရပေ၏။

သူ တံတွေးကို ခဲယဉ်းစွာ မျိုချလိုက်သည်။

ကျုံးချင်နှင့် အတူကုန်ဆုံးခဲ့သော အချိန်များကို သူ ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။

ဤအချိန်ကျမှသာ သူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားလိုက်မိသည်။ သူ 'ညီငယ်လေး' ဟု အမြဲခေါ်ခဲ့သော လူသည် အမှန်အားဖြင့် လောကီကမ္ဘာတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

"ဒါဆို ဒီတစ်လျှောက်လုံး လူပြက်က ငါကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေတာပေါ့"

ကျုံးချင်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဝှက်ဖဲတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ပြီး ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား ပေးခဲ့သည်ကို ပြန်တွေးမိချိန်၌ သူ၏မျက်နှာအိုကြီး နီမြန်းမသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ထုတ်လွှတ်နိုင်သော သစ်သားပန်းပုရုပ်တစ်ခုကို သူ့အား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးနိုင်သူတစ်ယောက်က သူ၏ကာကွယ်မှုကို လိုအပ်နိုင်မည်လော....

သူတောင်းစားအဘိုးအိုသည် မြေပြင်ပေါ်မှ သစ်သားပန်းပုရုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်၏။

သူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ညီလေးရာ... ငါ့ကိုယ်ငါ လုံလောက်အောင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီလို့ ထင်နေခဲ့တာ"

"မင်းက ပိုပြီးနက်ရှိုင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

မူလက သူသည် ဤသစ်သားပန်းပုရုပ်ကို လက်မခံလိုခဲ့ချေ။

ကျုံးချင်ကသာ သူ့ကို အတင်းအကြပ် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် မရည်ရွယ်ဘဲ ပေးလိုက်သလော သို့မဟုတ် တမင်သက်သက် ပေးလိုက်သလောကို သူ မသိချေ။

အကယ်၍ တမင်သက်သက် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ ကြုံတွေ့ရမည့် အကျပ်အတည်းကို ကြိုမြင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူ၏စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပေမည်။

သူတောင်းစားအဘိုးအို၏အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေစဉ်တွင်.....

တခြားလူများအားလုံး၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသည်။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် အပ်စိုက်ခံထားရသကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေပြီး ထွက်ပြေးနေသော ဟန်ပန်များဖြင့် နေရာမှာပင် ကြက်သေသေနေကြသည်။

မုန့်ရှောင်ဦးဆောင်သော လူများ၏ဦးရေပြားများသည် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ထုံကျင်နေပေ၏။

သူတို့၏ဘိုးဘေး သေဆုံးသွားပြီဟု သူတို့အားလုံး ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ ရှင်းပြ၍မရသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့်အတူ အဆုံးမရှိသော တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်မှုလည်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲတချို့၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နေလေပြီ။

သို့ရာတွင် ရလဒ်ကမူ...

ဘိုးဘေးသည် အကောင်းပကတိ အဆင်ပြေနေပြီး နတ်ဆိုးလူဝံကမူ တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲသွားသည်။

အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲတချို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်ခြင်း ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုအကြွင်းအကျန်များ ရောယှက်နေသည်။

အကြပ်အတည်း လုံးဝပြီးဆုံးသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် အကြီးအကဲတစ်ဦးက နောက်ဆုံးတွင် ညည်းညူသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဘိုးဘေး....ဘိုးဘေးမှာ ဒီလိုဝှက်ဖဲရှိရင် စောစောစီးစီး ထုတ်သုံးပါလား"

"ဘိုးဘေးက ဒီလို အသက်နဲ့ခန္ဓာအိုးစားကွဲရတော့မယ့် ဇာတ်လမ်းမျိုးတောင် ခင်းလိုက်သေးတယ် မဟာအကြီးအကဲရဲ့ မျက်ရည်တွေဆိုရင် ဘိုးဘေးကြောင့် ထွက်လာရတာ နည်းတာမဟုတ်ဘူး..."

မဟာအကြီးအကဲ ဆွံ့အသွားသည်။

"..."

သူသည် အလျင်အမြန် ငြင်းဆန်လိုက်၏။

"ငါ မငိုပါဘူး....မင်းတို့ လျှောက်မပြောနဲ့"

သူ၏ပျာယာခတ်နေသော ပုံစံကြောင့် ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အချိန်တခဏအတွင်းတွင် မူလက မှိုင်းညို့ပြီး တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသော အခြေအနေသည် ပျော်ရွှင်သောအသံများဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အစောပိုင်းက မျက်ရည်ကျခဲ့သော အကြီးအကဲများနှင့် အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များသည် စနောက်စရာ ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာကြသည်။

ဤအရာက စနောက်ခံရသူများကို သူတောင်းစားအဘိုးအိုအား ပို၍နာကြည်းစွာ ကြည့်မိစေသည်။

သူတောင်းစားအဘိုးအိုက သူ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အနေခက်စွာ ပြောလိုက်သည် "တကယ်တော့ ဒီသစ်သားပန်းပုရုပ်မှာ ဒီလိုစွမ်းအားရှိမှန်း ငါလည်း အစက မသိပါဘူး"

ဤစကားက နာကြည်းနေပြီးဖြစ်သော အကြီးအကဲများနှင့် အဆင့်မြင့်အရာရှိများကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

သူတို့ ဘာမှ မပြောကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာထားများက အရာအားလုံးကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဆိုလိုရင်းမှာ - ဘိုးဘေး ဒီစကားပြောရတာ ဘိုးဘေးရဲ့ လိပ်ပြာမသန့်ဘူးလား။

သူတို့ဘိုးဘေး၏ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိသည်။

သူသည် အသက်ကြီးပြီး လေးစားဖွယ်ကောင်းကာ အစွမ်းထက်သော်လည်း....

သူ၏လုပ်ရပ်များနှင့်အမူအယာသည် သူ၏အသက်အရွယ်နှင့် လုံးဝမလိုက်ဖက်ချေ။

သူသည် ရိုးရှင်းစွာပင် သက်ကြီးလူရွှတ်လူနောက် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းထဲက လူတိုင်း သူ၏စနောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသည်။

သူတို့၏အမြင်တွင် ဤအရာသည် ဘိုးဘေးက လူတိုင်းကို နောက်ပြောင်သော နောက်ထပ်အစီအစဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်ကမူ အနည်းငယ် လွန်သွားသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

သူသည် ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

သူ၏ များပြားလှသော အတွေ့အကြုံနှင့်ဆိုလျှင် သူတောင်းစားအဘိုးအိုသည် သူတို့ မည်သည့်အရာအား တွေးတောနေသည်ကို မည်သည်ကြောင့် နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော် ရှင်းပြချက်အနည်းငယ်ဖြင့် ကိစ္စများ ရှင်းလင်းသွားမည် မဟုတ်ကြောင်း တွေ့မြင်သဖြင့် သူ ရှင်းပြရန် ပျင်းရိသွားလေပြီ။

သူသည် သူ၏လက်ထဲမှ သစ်သားပန်းပုရုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်၏။

ဤတစ်ခေါက်တွင် ကျုံးချင်သည် ဖူယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

ဤကျေးဇူးကို သူ မှတ်သားထားရပေမည်။

သို့သော် ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ထုတ်လွှတ်နိုင်သော သစ်သားပန်းပုရုပ်တစ်ခုကို တစ်ဖက်လူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပေးနိုင်သည်ကို တွေးမိချိန်၌...

ဤကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရန် သူ့အတွက် အတော်လေး ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အချိန်တခဏအတွင်းတွင် သူတောင်းစားအဘိုးအိုသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူ၏ဘဝတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်သော်လည်း ကျေးဇူးကြွေးတင်ရမည်ကိုမူ ကြောက်ရွံသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်....

ဖူယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် သစ်သားပန်းပုရုပ်ဆီသို့ စူးစိုက်၍ ကျရောက်သွားသည်။

သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သစ်သားပန်းပုရုပ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး ထိုအရာ၏မူရင်းဇစ်မြစ်ကို ခန့်မှန်းနေကြ၏။

သို့သော် သူတို့ဘိုးဘေး၏ ခန့်မှန်းရခက်သော မျက်နှာအမူအယာကို မြင်တွေ့သဖြင့် သူတို့ မမေးရဲကြပေ။

သို့သော် သူတို့ မသိသည့်ကိစ္စကို လက်ဝဲအစောင့်အရှောက်ထျယ်ထာနှင့် လက်ယာအစောင့်အရှောက်ဟူရှန်တို့ သိနေကြခြင်းပင်။

ဤသစ်သားပန်းပုရုပ်ကို ရှန်ကျန်းဂိုဏ်း မူဖူတောင်သခင်က သူတို့၏ဘိုးဘေးအား ပေးခဲ့ကြောင်း သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

မူလက သူတို့၏ဘိုးဘေးသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကျောက်စိမ်းပြားကို တစ်ဖက်လူအား ပေးလိုက်ခြင်းမှာ ကျုံးချင်အနေဖြင့် ကြီးမားသော ကံကောင်းမှုတစ်ခု ကြုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သူ၏ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်းမှ မီးခိုးစိမ်းများထွက်လာမှသာ ထိုကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုခံရခြင်းမျိုးကို သူ ရရှိနိုင်မည်ဟု သူတို့ တွေးထင်ခဲ့ကြ၏။

ယခုမှသာ သူတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သူတို့ အမြော်အမြင် နည်းခဲ့ကြသည်။

အမှန်အားဖြင့် ကံကောင်းသူမှာ သူတို့၏ဘိုးဘေး ဖြစ်နေသည်။

ဤကိစ္စသည် အလွန်ဆန်းကြယ်ကာ ဒဏ္ဍာရီများနှင့်ပုံပြင်များတွင်ပင် ဤကဲ့သို့အရာမျိုးကို လုပ်ကြံဖန်တီးရဲမည် မဟုတ်ချေ။

ယနေ့သည် ဖူယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးအတွက် အိပ်မပျော်သော ညတစ်ညဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

နတ်ဆိုးလူဝံ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဖူယွင်ဂိုဏ်းအဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဖူယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေသည် ဤကပ်ဘေးကြီးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း သစ်သားပန်းပုရုပ်လေးတစ်ရုပ်ဖြင့် လွယ်လင့်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကို သေသေချာချာ ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် သုံးရက်ကြာ စားသောက်ပွဲကြီး ကျင်းပပေးထိုက်သည်။

ဖူယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားပြီး သဟဇာတဖြစ်သော အခြေအနေဖြင့် အောင်ပွဲခံနေချိန်တွင် တခြားမြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုသည် ထူထပ်သိပ်သည်းသော မှိုင်းညို့မှုအလွှာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဤမြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ ဝူကျီဂိုဏ်းပင်။

ဝူကျီဂိုဏ်း၏ဘိုးဘေးမှာ ယွီဝမ်ကျွင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် လောကကြီးအတွင်း၌ လှည့်လည်သွားလာနေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သို့သော် မကြာသေးမီက သူ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

မူလက ဘိုးဘေးတစ်ဦး ပြန်လာခြင်းသည် ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းလုံး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုကြပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစေသော သတင်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်း၏ဘိုးဘေးသည် မိုးကောင်းကင်ကို ထောက်ထားသော မဏ္ဍိုင်တစ်ခုနှင့် တူညီသည်။

သို့သော် ယွီဝမ်ကျွင်း ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ကိစ္စရပ်များကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြပြီးသည်နှင့် သတိလစ်မေ့မြောကာ လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိထားပေ၏။

ဤအရာက ဝူကျီဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများနှင့် အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားစေသည်။