အားလုံးကို ကျော်တက်၍ တစ်ကိုယ်တည်း ရှေ့ဆောင်ခြင်း

ယီထျန်းယွမ်တွင် လှပသော အမျိုးသမီးများအပေါ် မျက်နှာသာပေးတတ်သော အလေ့အကျင့် မရှိပေ။ သူသည် တည်ငြိမ်သော အရှိန်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး အောက်သို့ ဆက်လက် ပြေးဆင်းနေခဲ့သည်။ အောက်သို့ ဆင်းသွားလေလေ အတွေ့အကြုံအမှတ်များ ပိုမို ရရှိလေလေ ဖြစ်သည်။ သူ ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ အဓိက အချက်မှာ အတွေ့အကြုံအမှတ်များ ရရှိရန်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုလှပသော အမျိုးသမီးများနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် မဟုတ်ချေ။

မုရုန်ရှောင်းသည် အစွမ်းကုန် အားထုတ်ပြီးနောက် အနည်းငယ် လိုက်မီလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များဖြင့် စိုရွှဲနေသဖြင့် ဤနေရာရှိ ဖိအားမှာ သူမအပေါ် သက်ရောက်မှု မသေးကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မုရုန်ရှောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့မှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကုန်ဆုံးမှုများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါကြောင့်လည်း သူမက အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်တာကိုး... ဒီနေရာက သူ့အတွက်တော့ ကောင်းကင်ဘုံလို နေရာမျိုးပဲ...”

ယီထျန်းယွမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ခံစွမ်းအား ရှိနေခြင်းက အခြားသူများထက် များစွာ ပိုမို ထူးချွန်စေသည် မဟုတ်ပါလား။

“ဟဲဟဲ... ငါ့ကို ဖြတ်ကျော်သွားဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးနော်...”

မုရုန်ရှောင်းက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ခြေဗလာဖြင့် ပြေးလွှားနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ချွေးစက်များဖြင့် စိုရွှဲနေသော သူမ၏ ပုံစံမှာ အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေချေသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘေးနားမှနေ၍ မတတ်သာသလို ပုခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းကလည်း ငါက မင်းကို ပစ်ထားခဲ့သလိုလို ပြောနေတာပဲ။ ကြိုတင် ပြောထားမယ်နော်... ငါ မင်းကို ပစ်ထားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ တခြားလူတွေ အထင်လွဲသွားအောင် လျှောက်မပြောနဲ့...”

“မင်း... မင်းလို လူမျိုးက တကယ့်ကို လူရှုပ်ပဲ...”

မုရုန်ရှောင်း၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားပြီး အမြီးနင်းခံလိုက်ရသော ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတဲ့ ယောကျ်ားတွေက ဒီကနေ ငါ့အိမ်အထိ တန်းစီနေတာ၊ မင်းကတော့ အဲဒီလူတွေထဲမှာတောင် ပါမှာ မဟုတ်ဘူး...”

အစခံလိုက်ရသဖြင့် မုရုန်ရှောင်းသည် ဒေါသထွက်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်ကို အနည်းငယ် ထပ်မံ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

“ဒါကြောင့်လည်း တခြားလူတွေ အထင်လွဲစေမယ့် စကားတွေကို လျှောက်မပြောနဲ့လို့ ပြောတာပေါ့၊ ဒီမှာ လူတွေ အများကြီး ကြည့်နေကြတာ...”

ယီထျန်းယွမ်က စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် အရှိန်မြှင့်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသဖြင့် သူမကို နောက်တွင် ထားရစ်ခဲ့ပြန်သည်။

“သူ... သူက အရှိန် ထပ်မြှင့်နိုင်သေးတာလား...”

မုရုန်ရှောင်း မှင်တက်မိသွားသည်။ ယခု သူမ ရောက်ရှိနေသော အရှိန်မှာ အစွမ်းကုန် အရှိန် ဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကမူ အလွယ်တကူ ထပ်မံ မြှင့်တင်နိုင်နေသေးသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အရှိန် ထပ်မြှင့်မည်ဆိုပါက သာမန် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ အသက်နှင့်ရင်း၍ လုပ်ဆောင်ရပေလိမ့်မည်။

သူမသည် အံကြိတ်ကာ နောက်မှ ဆက်လက် လိုက်လံ ဖမ်းဆုပ်နေသဖြင့် အကွာအဝေးမှာ အလွန်အမင်း ဝေးကွာမသွားခဲ့ချေ။

သို့သော် အကွာအဝေးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝေးကွာလာခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျောပြင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသဖြင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အားအင်ကုန်ခမ်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤနေရာတွင် အရှိန်ပြိုင်ခြင်းက သူမအတွက်မူ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျောပြင်ကိုသာ ငေးကြည့်နေရပြီး မည်သို့မျှ လိုက်မမီနိုင်သော အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် နဂါးနတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇကို အနည်းငယ် လည်ပတ်စေလိုက်ပြီး ခွန်အားကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်မှသာ အရှိန်မြှင့်နိုင်သော အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ဆန်းကြယ်တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်မှာ ဤနေရာတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု သိပ်မရှိဘဲ အသုံးမဝင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ဖိအားများက နှိပ်စက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ရောက်နှင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားနှင့် ခွန်အားကိုသာ အားကိုးပြီး အောက်သို့ ထိုးဖောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားနှစ်မျိုးလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်မှသာ ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မုရုန်ရှောင်းသည် နောက်ထပ် မီတာ အနည်းငယ်မျှ ဆက်လက် လိုက်လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမသည် မြေပြင်ကို ခြေတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ နင်းလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း စောင့်နေလိုက်ဦး၊ ငါ မကြာခင်မှာ မင်းကို လိုက်မီအောင် လုပ်ပြမယ်...”

“ကောင်းပြီလေ... မင်းကို စောင့်နေပါ့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ဤမိန်းကလေးငယ်မှာ အတော်လေး ဇွဲကောင်းလှချေသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် နေရာမှာတင် တရားထိုင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဤနေရာရှိ ဖိအားကို ကျင့်သားရရန် လိုအပ်သလို တစ်စုံတစ်ရာသော မြှင့်တင်မှုများ ရှိမှသာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူမ ဆက်လက် သွားမည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခု သူမ နေရာမှာတင် တရားထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းမှာပင် အလွန် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခု ရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ မီတာ ၇၃,၀၀၀ အကွာအဝေး ဖြစ်နေပြီး နောက်တွင် ကျန်ရစ်သော ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများကို များစွာ ကျော်လွန်နေသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ဆွဲငင်အားနှင့် တွက်ချက်မည်ဆိုပါက ဤနေရာမှာ ပေါင်သန်းပေါင်း ခုနစ်သောင်းကျော်နှင့် ညီမျှနေပြီး ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲငင်အားမှာ ၎င်းတို့ကို ခံနိုင်ရည် မရှိအောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမကဲ့သို့ နုနယ်သော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်နေခြင်းမှာ အခြားသူများအတွက်မူ မယုံကြည်နိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နေစဉ် ဖိအားများမှာ ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်ရန် ခက်ခဲလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မူလက ပြေးနေခြင်းမှ ယခုအခါ လမ်းလျှောက်သည့် အဆင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဤဖိအားမှာ သူ့အတွက် အတော်လေး ပြင်းထန်လှသည်။

သို့သော် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နိုင်ဆဲ ဖြစ်ကာ လျင်မြန်သော ပြေးလွှားမှုမှ ခြေလှမ်းသွက်သွက် လမ်းလျှောက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း အရှိန်မှာမူ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“နောက်ထပ် နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တယ်၊ မီတာ ရှစ်သောင်းကို ရောက်တော့မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ တစ်နှစ်စာ အချိန် တိုက်ရိုက် တိုးသွားမှာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ အောက်ခြေသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ အစစ်အမှန် ပန်းတိုင်မှာ အနက်ဆုံးနေရာ ဖြစ်ပြီး ထိုအောက်ခြေတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုခြင်း ဖြစ်ပြီး မီတာ ရှစ်သောင်းကို အောင်မြင်မှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ။

မီတာ ရှစ်သောင်း ဆိုသည်မှာ သေးငယ်သော လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အခက်အခဲ မကြီးမားလှချေ။ မကြာမီမှာပင် သူသည် မီတာ ရှစ်သောင်း အနက်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ အထက်တွင် ရှိနေသူများမှာ မှင်တက်မိသွားကြသည်။

မီတာ ရှစ်သောင်း... ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် မီတာ ရှစ်သောင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူမှာ အကြီးအကဲ အဆင့်အတန်းများသာ ရှိလိမ့်မည်။ သို့သော် အမည်မသိ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ဦးက ဤမျှသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်ခြင်းမှာ တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

မီတာ ရှစ်သောင်းသို့ ရောက်ရှိပြီး ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်နှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲငင်အား တစ်ခုက ဖိနှိပ်လိုက်သဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျော့ခွေသွားသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားဖြင့် အတင်းအကျပ် တောင့်ခံထားလိုက်သည်။

“ဒီဆွဲငင်အားက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး တစ်ခဏချင်းမှာတင် ပေါင်သန်းပေါင်း တစ်သိန်းကို ကျော်သွားရတာလဲ... ဒါက ကွာခြားချက် အရမ်းကြီးလွန်းတယ် မဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ် အနည်းငယ် စကားဆွံ့သွားရသည်။ ဆွဲငင်အားမှာ ပေါင်သန်းပေါင်း တစ်သိန်းအတွင်းမှာသာ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပေါင်သန်းပေါင်း တစ်သိန်းကျော်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ဖိအားမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။ ယခုအခါ သူ၏ အရှိန်မှာ ချက်ချင်း နှေးကွေးသွားပြီး လမ်းလျှောက်နေသည့် အဆင့်မျှသာ ရှိတော့ကာ လမ်းလျှောက်သည်ထက်ပင် အနည်းငယ် ပို၍ နှေးကွေးသွားသည်။

“မီတာ ရှစ်သောင်းကတော့ သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ် ဖြစ်ရမယ်။ သူ ဆက်ပြီးတော့ မသွားနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်...”

တစ်ဦးချင်းစီမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ သူသာ အနက်ဆုံးနေရာအထိ အမှန်တကယ် ရောက်သွားမည်ဆိုပါက တကယ့်ကို ထူးဆန်းသော သတ္တဝါ တစ်ကောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အောက်ခြေအထိ ဆင်းနိုင်သူမှာ အကြီးအကဲ အဆင့်အတန်းနှင့် အထက်သာ ရှိပြီး ကျန်ရှိသော သူများမှာမူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြချေ။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်က အောက်ခြေအထိ အမှန်တကယ် ဆင်းနိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် အကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု မဆိုလိုနိုင်ပါလား။

“ဒီလောက်ဆို ရပြီ၊ ပိုပြီးတော့ သန်မာတဲ့ ခွန်အားကို သုံးရတော့မှာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“နဂါးနတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇကို အဆင့်မြှင့်မယ်...”

- ဆန်းကြယ်မှတ် သန်း ၅၀ ကို အောင်မြင်စွာ နှုတ်ယူပြီး နဂါးနတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇကို အဆင့် ၇ သို့ မြှင့်တင်လိုက်ပါသည်။ နောက်ထပ် အဆင့်အတွက် အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၅၀၀ လိုအပ်ပါသည်။

“ကလစ်... ကလစ်...”

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြည်လင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ကြီးမားမလာသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို ခိုင်ခံ့ပြီး ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလာခဲ့သည်။ အဆင့်မြှင့်တင်မှု အောင်မြင်ပြီးနောက် ခွန်အားမှာလည်း တစ်ခဏချင်းမှာပင် အဆမတန် တိုးပွားလာခဲ့သည်။

“သွားမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားပြန်သည်။ အရှိန်မှာ မမြန်လှသော်လည်း မူလက မနည်း လမ်းလျှောက်နေရခြင်းမှ ယခုအခါ အပြေးကလေး သွားနိုင်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော ထိုးဖောက်မှုပင် ဖြစ်သည်။

“ဘုရားရေ... ငါ မျက်စိမှားတာလား... သူက ထပ်ပြီးတော့ ပြေးနိုင်သေးတာလား...”

“ဒါမှမဟုတ် သူ ခုနက ခဏလောက် နားနေတာပဲလား...”

၎င်းတို့မှာ သက်ပြင်းချရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ ပြန်လည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

နောက်တွင် ကျန်ရစ်သော မုရုန်ရှောင်းသည် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ယီထျန်းယွမ်မှာ ပို၍ ဝေးကွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံကြိတ်ကာ အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံနေရတော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အားလုံးကို ကျော်တက်၍ တစ်ကိုယ်တည်း ရှေ့ဆောင်နေပြီး ရှိရှိသမျှ လူအားလုံးကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်ချေ။

အခန်း ၉၆၁ ပြီးပါပြီ။