ကောင်းကင်သခင် သုံးဦး
Vol. 68 Ch. 970
ရင်းနှီးနေသော ထိုပုံရိပ်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ သိပ်ပြီး ထွားကျိုင်းလှသည် မဟုတ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် ဘေးဒုက္ခကိုမဆို တားဆီးပေးမည့် မြင့်မြတ်သော တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေ၏။
“ယီ... ယီထျန်းယွမ်...”
ရှီရွှေယွမ်၏ မျက်ဝန်းအိမ်တွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။ မူလက မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော အကြည့်များမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မိသော မျက်ရည်များအဖြစ် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်က ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင် သိရှိနေသကဲ့သို့ ပြင်ပမှ အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။
ယီထျန်းယွမ်သည် သေချာပေါက် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင် မြင်နိုင်စွမ်းရှိ၍ အမြန် ပြန်လာနိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူသည် ဤနေရာ၌ အစီအမံ နှစ်ခုကို ချမှတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ပထမ တစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်ရှိ တားမြစ်ချက် အစီအရင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း ပျက်စီးသွားပါက မိမိကို အကြောင်းကြားမည် ဖြစ်၏။
သို့သော် ဤအချက်မှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။ အကွာအဝေးမှာ အလွန် ဝေးကွာလွန်းလှသဖြင့် တားမြစ်ချက် ပျက်စီးသွားချိန်တွင် သူ တစ်စက်မျှ မခံစားလိုက်ရပေ။
စမ်းသပ်ရန် နည်းလမ်း မရှိသဖြင့် သူသည် ဒုတိယ နည်းလမ်းကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ယင်းမှာ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ပင် ဖြစ်၏။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် သေဆုံးသွားပါက သူ သေချာပေါက် သိရှိနိုင်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ စနစ်တွင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များ၏ အခြေအနေပြဇယား ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ဦး သေဆုံးသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြသမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
၎င်းတို့မှာ အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို မခံစားနိုင်ကြသော်လည်း သေဆုံးသွားပါက သတင်းအချက်အလက်မှာ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဤအစီအမံ နှစ်ခုကို ချမှတ်ထားရခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ လက်ရှိ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားများကို မထုဆစ်နိုင်သေးသဖြင့် ပြဿနာ တစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်ပါက သတင်းပေးပို့ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ဤသည်မှာ ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးတို့ သေဆုံးပြီးနောက် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဘက်မှ သိရှိနိုင်ခြင်းနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။
ထို့ကြောင့် ထိုလင်းယုန်ကြီးမှာ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားပြီး ရန်သူနှင့်အတူ သေကြောင်းကြံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ ယီထျန်းယွမ် ကြိုတင် ပေးထားခဲ့သော အမိန့်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ ဤ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ကို စတေးခဲ့ရသော်လည်း ဤသည်မှာ ဒုတိယမြောက် နည်းလမ်း ဖြစ်ပေသည်။
ရလဒ်မှာ သိသာလှ၏။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဗဟိုချက် ရှိရာတွင် ရှိနေစဉ် သူ ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့သဖြင့် အနက်ဆုံးနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အချိန်အနည်းငယ် ယူခဲ့ရသည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူသည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော်လည်း ယင်းမှာ အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားမည် ဖြစ်သဖြင့် ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်း မဟုတ်ပေ။
သေချာပေါက်ပင် အပေါ်သို့ တက်ရန် အချိန်အများကြီး လိုအပ်မည်ဆိုပါက သူသည် ခုန်ကူးနတ်ဘုရားကျောက်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုပေလိမ့်မည်။ လူ့အသက်ထက် အရေးကြီးသည့်အရာ မရှိသဖြင့် ကျန်ရှိသမျှ ကိစ္စများမှာ နောက်မှသာ ထားရမည် ဖြစ်၏။
ကံကောင်းသည်မှာ အပေါ်သို့ တက်ရန် အချိန်အများကြီး မယူခဲ့ရဘဲ စက္ကန့် သုံးဆယ်ပင် မပြည့်မီ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာနိုင်ခဲ့သည်။ ယခု ကြည့်ရသည်မှာ အချိန်မှာ သင့်လျော်လှပြီး သိပ်မနှေးသလို သိပ်လည်း မမြန်လှဘဲ အချိန်ကိုက်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ငါ ပြန်လာပြီ... ငါ့တာဝန်ပဲ ထားလိုက်တော့...”
ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှီရွှေယွမ်မှာ ထိုစွမ်းအင်များဖြင့် အောက်ဘက်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး ဤနေရာရှိ ရိုက်ခတ်မှုများမှ ကင်းဝေးသွားခဲ့ရသည်။
“သေစမ်း...”
ဤယုံမင်နတ်ဆိုးမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မျိုးနွယ်တူ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ဝါးမျိုပစ်ကြမည်သာ ဖြစ်၏။
“ဖယ်စမ်း...”
ယီထျန်းယွမ်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခါထုတ်လိုက်ရာ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားပြီး အနားသို့ တိုးလာသော ယုံမင်နတ်ဆိုးမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့သွားတော့သည်။
ဘေးနားရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးများမှာ မှင်တက်မိသွားကြ၏။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်ရှိသော၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကြယ်တာရာသခင် အဆင့်ရှိသော နတ်ဆိုးတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း လက်တစ်ဖက် ခါထုတ်လိုက်ရုံနှင့်ပင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်လား။
“ဓားသူတော်စင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်မယ်...”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဓားသူတော်စင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။ အလွန် သန်မာလှသော ဝတ်စုံကို သုံးရန် မလိုဘဲ ဓားသူတော်စင်ဝတ်စုံ ဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်၏။ ဤနေရာရှိ လက်နက်များမှာ အများဆုံး နတ်ဘုရားလက်နက် အဆင့်သာ ရှိပြီး ယင်းမှာလည်း အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ကာ အများစုမှာ သူတော်စင်လက်နက် အဆင့်များသာ ဖြစ်သဖြင့် ဓားသူတော်စင်ဝတ်စုံက လုံလောက်လှပေသည်။
ထို့နောက် သူတော်စင်လက်နက် သောင်းဂဏန်းမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံလာပြီး သူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာသော ယုံမင်နတ်ဆိုး သန်မာသူများကို ချိန်ရွယ်ကာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“သတ်စမ်း...”
“ရှူး... ရှူး... ရှူး...”
ဓားမိုးရွာသွန်းသကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဖောက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ယုံမင်နတ်ဆိုး သန်မာသူ အမြောက်အများကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ရာ အတွေ့အကြုံအမှတ်များစွာ တလဟော စီးဝင်လာခဲ့တော့သည်။
သူ၏ သုတ်သင်မှုမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး ခဏချင်းမှာပင် တိုးဝင်လာသော ယုံမင်နတ်ဆိုး အမြောက်အများကို သုတ်သင်ပြီးစီးသွားခဲ့၏။ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ များစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သဖြင့် ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းအားမှာလည်း ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှရာ သူတော်စင်လက်နက် အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။
အတွေ့အကြုံ ကတ်အမြောက်အများ၏ အစွမ်းကြောင့် အတွေ့အကြုံအမှတ်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် မြင့်တက်နေခဲ့၏။
- ယုံမင်နတ်ဆိုး (ကြယ်တာရာသခင် ဒုတိယအဆင့်) ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါသဖြင့် အတွေ့အကြုံအမှတ် ၃၆၅.၈ ဘီလီယံ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၇.၈ သန်း၊ အပြစ်မှတ် ၁ သိန်း ရရှိပါသည်။ ယုံမင်ဝိညာဉ်နှင့် ယုံမင်သွေး တို့ကို ရရှိပါသည်။
- ယုံမင်နတ်ဆိုး (ကြယ်တာရာသခင် တတိယအဆင့်) ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါသဖြင့် အတွေ့အကြုံအမှတ်... ရရှိပါသည်။
အတွေ့အကြုံအမှတ်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် တိုးပွားလာခြင်းက သူ့ကို များစွာ ကျေနပ်စေခဲ့သည်။
“တကယ်ပဲ ယုံမင်နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖြတ်မှ ရရှိတဲ့ အတွေ့အကြုံအမှတ်က ပိုပြီးတော့ မြန်ဆန်တာပဲ...”
သူသည် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဗဟိုချက်ရှိရာတွင် ကျင့်ကြံစဉ်က ရရှိသော အတွေ့အကြုံမှာ မနည်းလှသော်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရရှိသော အရှိန်ကိုမူ မမီနိုင်ပေ။ အတွေ့အကြုံ ကတ်များအောက်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲထွက်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။
သေချာပေါက်ပင် အချိန်တိုင်း၌ သတ်ဖြတ်ရန် ယုံမင်နတ်ဆိုး အမြောက်အများ ရှိနေမည် မဟုတ်သဖြင့် ခြုံငုံကြည့်လျှင်မူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဗဟိုချက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းက ပိုမို ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာရှိ စွမ်းအားများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကမ္ဘာငယ် ကိုလည်း ခွန်အား တိုးစေနိုင်ပေသည်။
“ပြေးကြ... ပြေးကြ...”
ထိုယုံမင်နတ်ဆိုးများမှာ ဤကဲ့သို့သော သတ်ဖြတ်သူကို မြင်တွေ့သည့်အခါ နောက်သို့ လှည့်၍ ထွက်ပြေးကြပြီး ကောင်းကင်သခင် များထံမှ အကူအညီ တောင်းခံရန် ကြိုးစားကြ၏။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ သောင်းနှင့်ချီသော ဓားများသာဖြစ်ပြီး နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ကြရပေသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ဘဲ အားလုံးကို ဤနေရာ၌သာ ကျန်ရစ်စေမည် ဖြစ်သည်။
သူသည် လမ်းတစ်လျှောက် ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်လာခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင် သုံးဘုံလောက၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ အပြင်ဘက်တွင် ကောင်းကင်သခင် သုံးဦး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ခွန်အားများက ဖန်ဟုန်ဒါးကို လျင်မြန်စွာ ဝန်းရံသွားပြီးနောက် အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်လာခဲ့တော့သည်။
ရှိကျားဟွန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူ၏ ချုပ်နှောင်မှုမှာ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူက အတင်းအကျပ် ဆွဲယူသွားခြင်း ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ... မြေကမ္ဘာအရှင် တစ်ယောက် ကျန်နေသေးတာလား...”
ရှိကျားယန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် ယခုတင်က အတွင်းအပြင် အနှံ့အပြားကို စူးစမ်းခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ ပုံရိပ်ကို မတွေ့ခဲ့ရဘဲ ယခုမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက သူ့ကို များစွာ အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။
“ရှိကျားယန်... ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ မျက်လုံးကတော့ မှုန်နေပြီ ထင်တယ်...”
ဘေးနားရှိ ရှိကျားလုံက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို စူးစမ်း၍ မရခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
“ကောင်းကင်သခင် သုံးဦးတောင်လား... ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ငါတို့ သုံးဘုံလောကကို တကယ့်ကို အထင်ကြီးပေးတာပဲလို့ ပြောရမှာပဲ...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်သခင် သုံးဦးကို အကဲခတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်မှာ ကောင်းကင်သခင် ပထမ သို့မဟုတ် ဒုတိယအဆင့် ဝန်းကျင်တွင်သာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အမှန်တကယ်တော့ ကောင်းကင်သခင် ပထမ၊ ဒုတိယအဆင့်မှာ အလွန် သန်မာနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အများဆုံး သတ္တမအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်မှ ထိုးဖောက်လာသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏အမြင်တွင်မူ သိပ်ပြီး အထင်ကြီးစရာ မရှိလှပေ။ အဋ္ဌမ သို့မဟုတ် နဝမအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်မှ ထိုးဖောက်လာခြင်း မဟုတ်ပါက အဓိပ္ပာယ် သိပ်မရှိလှပေ။
သို့သော် ဤသည်မှာ သူ ကျင့်စဉ်အဆင့် အမြောက်အများကို ထိုးဖောက်ခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်၏၊ အကယ်၍ သူသာ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ မသွားခဲ့ဘဲ ကောင်းကင်သခင် သုံးဦး ကျူးကျော်လာခဲ့မည်ဆိုပါက သုံးဘုံလောကမှာ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။
ယခုမူ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင် ကျင့်စဉ်ရှိနေရုံတင်မကဘဲ ၆၄ ဆ ဆန်းကြယ်မုဒ်လည်း ရှိနေသဖြင့် မည်သူ့ကို ကြောက်ရမည်နည်း။
“မှန်ပါတယ်... ငါတို့လည်း မင်းတို့ကို အထင်ကြီးလွန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်၊ ကောင်းကင်သခင် သုံးဦးနဲ့ သန်မာသူ အမြောက်အများကို စေလွှတ်ရလောက်အောင် မင်းတို့က ထိုက်တန်ရဲ့လား...”
ရှိကျားဟွန်က အထင်သေးစွာ ပြုံးလျက် ပြော၏။
“ငါတို့ လက်မလှုပ်ရင်တောင် တခြားသူတွေက မင်းတို့ကို နင်းခြေပစ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်...”
“ဒါကတော့ မှန်တာပေါ့...”
ယီထျန်းယွမ်က လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ အသာအယာ ပြုံးလျက် ပြော၏။
“ငါ့ဆီကို လာခဲ့စမ်း...”
နောက်တစ်ခဏတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဘေးနား၌ လေဟာနယ်မှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယင်းမှာ ယခင်က လဲ့ကျန့်ယွီပင် ဖြစ်၏။
သူ ပေါ်လာချိန်တွင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေပြီး ဘာဖြစ်မှန်းပင် မသိလိုက်ဘဲ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ဟင်... ဆရာကြီး ယီ...”
လဲ့ကျန့်ယွီသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်သည့်အခါ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာရခြင်းမှာ သေချာပေါက် အကူအညီ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်၏၊ လဲ့ကျန့်ယွီ၏ ကျင့်စဉ်မှာ အားမနည်းလှသဖြင့် လူအုပ်စုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူ့ကို နတ်ဘုရားစစ်သည် အဖြစ် သိမ်းသွင်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သစ္စာဖောက်မည်ကိုလည်း စိုးရိမ်ရန် မလိုပေ။
အခန်း ၉၇၀ ပြီးပါပြီ။