တစ်ကျော့ပြန် ကျူးကျော်မှု

ယီထျန်းယွမ် အဆင့်တက်သွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်များ တစ်ဖန် ပြန်လည် စုရုံးလာခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေသည် ယွမ်ထျန်းယိုနှင့် မုရုန်ရှောင်းတို့ အပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။

“ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒီကောင်လေးက တစ်နှစ်ကျော်လေးအတွင်းမှာတင် ပဉ္စမအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင်ကို ထိုးဖောက်သွားတာလား...”

ယွမ်ထျန်းယိုမှာ အံ့ဩလွန်း၍ သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ တစ်နှစ်ကျော်လေးအတွင်းမှာပင် ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးဒုက္ခကို ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်၏။

ယီထျန်းယွမ်သည် သာမန်ကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ အဆင့်တက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဆင့်ကို အရင်တက်ပြီးမှ ဘေးဒုက္ခကို ခုခံခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်သော အခြေအနေမှ ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

မုရုန်ရှောင်းသည်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ ထိုးဖောက်မှု အရှိန်အပေါ် အလွန်ပင် အံ့ဩနေခဲ့သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မိမိတို့ထက် နိမ့်သော်လည်း ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ထပ်မံ ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်းမှာ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

အထက်ရှိ ကင်းစောင့်မှာမူ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာကာ အလျင်အမြန်ပင် အကြီးအကဲနျန်အား အကြောင်းကြားလိုက်တော့သည်။

ယခင်က ယီထျန်းယွမ် ထပ်မံ ထိုးဖောက်နိုင်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ယီထျန်းယွမ်၏ ဒုတိယအကြိမ် ထိုးဖောက်မှုမှာ ကင်းစောင့်အားလုံးကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်များ စုစည်းလာချိန်တွင် ထိုတိမ်တိုက်များဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လိုက်သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ဘေးဒုက္ခလျှပ်စီးနှင့် ဘေးဒုက္ခမီးလျှံများမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းကာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ အစွမ်းမှာ ကြယ်စွမ်းအား တစ်သန်းဝန်းကျင်အထိ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားပြီး ပထမအကြိမ်ထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။

ဤမျှ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အစွမ်းကြောင့်ပင် မည်သူမျှ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်ဝံ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို ဖြိုခွဲလိုပါက အခြေခံကို အလွန်ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ထားမှသာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

မဟုတ်ပါက ဘေးဒုက္ခလျှပ်စီး တစ်ချက်အောက်တွင်ပင် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

“ဖယ်စမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး လက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ လျှပ်စီးနှင့် မီးလျှံ ပေါင်းစပ်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ လွယ်ကူစွာပင် ကွဲကြေသွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်ကာ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြန်သည်။ ရလဒ်မှာ ပထမအကြိမ်ကဲ့သို့ပင် ထူးမခြားနား ဖြစ်သည်။

ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် လူတိုင်းက ထိုတိမ်တိုက်ကြီးကို သနားစရာဟုပင် ယူဆလိုက်ကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဘေးဒုက္ခကို အချိန်အတော်ကြာ ခံယူရမည် ဖြစ်သော်လည်း လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်ခြင်းက အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း ပြီးဆုံးသွားစေခဲ့သည်။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက မြန်ဆန်ရုံတင်မကဘဲ အခြားသူများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကိုလည်း မစိုးရိမ်ရတော့ပေ။ အကယ်၍ ပုံမှန်အတိုင်း ဘေးဒုက္ခခံယူနေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က နှောင့်ယှက်မည်ဆိုပါက ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

ယခု ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို ဖြိုခွဲပြီးနောက် တရားထိုင်ကာ ကျဆင်းလာသော စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ပဉ္စမအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင်သို့ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

“ဒီလိုနဲ့ပဲ ပြီးသွားတာလား...”

ကင်းစောင့်များမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြသည်။ ပထမတစ်ကြိမ်က မဆန်းသော်လည်း ဒုတိယအကြိမ်မှာလည်း ဤမျှ လွယ်ကူနေခြင်းက ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေခံမှာ မည်မျှ ခိုင်မာကြောင်း ပြသနေခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် အကြီးအကဲနျန် ရောက်ရှိလာပြီး အခြေအနေများ ငြိမ်သက်သွားသည်ကို မြင်သည့်အခါ သူမက အံ့ဩတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ထပ်ပြီးတော့ အလွယ်တကူပဲ ဖြိုခွဲလိုက်တာလား...”

“ဟုတ်ပါတယ် အကြီးအကဲနျန်... လက်သီးတစ်ချက်တည်းပါပဲ...”

ကင်းစောင့်များမှာ မချိပြုံးဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။ မိမိတို့ဘဝမှာ ခွေးနှင့်သာ တူညီတော့သည်ဟု ၎င်းတို့ ခံစားနေရချေသည်။

“ဒါဆိုရင် ငါ ကာကွယ်ပေးဖို့တောင် မလိုတော့ဘူးပေါ့။ ကျန်တဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ သူ နောက်ထပ် တစ်ဆင့် ထပ်ပြီး ထိုးဖောက်နိုင်ဦးမလား ဆိုတာကိုပဲ ငါ စိတ်ဝင်စားတော့တယ်...”

အကြီးအကဲနျန်က ယီထျန်းယွမ်အပေါ် မျှော်လင့်ချက် အချို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော အချိန်မှာ နှစ်နှစ်မပြည့်တော့ပေ။

“ထပ်ပြီး ထိုးဖောက်ဦးမှာလား...”

ကင်းစောင့်များမှာ တံတွေးမြိုချလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။ အကယ်၍ ထပ်မံ ထိုးဖောက်မည်ဆိုပါက ဆဋ္ဌမအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင်လည်း သူ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို ဖြိုခွဲနိုင်ဦးမည်လား...။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ သူသည် ဤမျှဖြင့် မကျေနပ်နိုင်သေးဘဲ ဆက်လက် ထိုးဖောက်လိုစိတ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

ကျန်ရှိသော အချိန်သည် ဆဋ္ဌမအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင်သို့ ထိုးဖောက်ရန် လုံလောက်လှချေသည်။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ခြောက်လခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး နေရာမှ ထကာ အထက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးတက်သွားတော့သည်။ ဤနေရာတွင် ပျံသန်းရန် ခက်ခဲလှသဖြင့် သူသည် ပြေးတက်သွားခြင်း ဖြစ်၏။

“မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ...”

မုရုန်ရှောင်းသည် တရားထိုင်ရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မနည်း လိုက်မီအောင် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် ယီထျန်းယွမ်က ထွက်ခွာသွားတော့မည်လား...။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်သွားခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် အားလုံး၏ အမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

“သူ ဘာဖြစ်လို့လဲ...”

ကင်းစောင့်များ အပါအဝင် အားလုံး မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဘာကြောင့် ဤမျှ အလျင်စလို ထွက်သွားရသလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

“သခင်လေးယီ... ခဏစောင့်ပါဦး၊ ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ...”

ကင်းစောင့်တစ်ဦးက သတိဝင်လာပြီးနောက် နောက်မှ လိုက်လံ မေးမြန်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အကြီးအကဲနျန်က မှာကြားထားသည်မှာ ယီထျန်းယွမ် ထွက်ခွာသွားမည်ဆိုပါက သေသေချာချာ မေးမြန်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲ စတင်ရန် အချိန်သိပ်မလိုတော့သဖြင့် သူ လျှောက်မသွားရန် အရေးကြီးလှချေသည်။

သို့သော် သူ အပြင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ ယီထျန်းယွမ်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။

“ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ပျောက်သွားရတာလဲ...”

သူသည် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်သခင် အဆင့်ပင်လျှင် ဤမျှ မြန်မြန် ပျောက်ကွယ်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ယီထျန်းယွမ်သည် ပျံသန်းသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ခုန်ကူးခြင်းကျောက်ကို အသုံးပြုကာ သုံးဘုံလောကသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သုံးဘုံလောကတွင် သူ ချမှတ်ထားသော အစီအရင်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံလိုက်ရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၉၆၇ ပြီးပါပြီ။