ချွမ်မျိုးနွယ်

အဖွဲ့အစည်း လှုပ်ရှားနေသည့် ထိုရွာသည် ဒေသတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ရန် တာဝန်ယူထားရသော အလယ်အလတ်အဆင့် မျိုးနွယ်စုဖြစ်သည့် ချွမ်မျိုးနွယ်၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင် ရှိနေသည်။

မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းသည် ဤအချက်ကို သဘာဝကျကျ သိရှိထားပြီး သူမ အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။

ချွမ်မျိုးနွယ်သည် အင်ပါယာ၏ အထူးထင်ရှားသော မျိုးနွယ်ကြီးများထဲတွင် မပါဝင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ နယ်မြေကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် ထူးခြားဖြစ်စဉ်များကို တော်ဝင်နန်းတော်သို့ တိုက်ရိုက်အစီရင်ခံရန် တာဝန်ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ထိုမျှကြီးမားသော မြေအောက် အဆောက်အအုံကြီးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော်လည်း အစီရင်ခံစာ တစ်စောင်မျှ တက်မလာခဲ့ပေ။ ယင်းမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပေါ့လျော့မှုမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။

တမင်တကာ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုလော သို့မဟုတ် အလွန်အမင်း တာဝန်မဲ့မှုလော ဆိုသည်ကို မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်း ဂရုမစိုက်ပေ။ အဓိကအချက်မှာ သူမ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ကြီးထွားလာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချွမ်မျိုးနွယ်ကို တာဝန်ယူမှုမှ လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

မင်းသမီးသည် မဆိုင်းမတွပင် ပိုင်ကျီဟန်အား ပျံသန်းရေးသင်္ဘော၏ လမ်းကြောင်းကို ချွမ်မျိုးနွယ်ပိုင် နယ်မြေသို့ ပြောင်းလဲပေးရန် ယဉ်ကျေးစွာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ၏ ကျယ်ပြောလှသော တိမ်တိုက်များကြားတွင် သင်္ဘောသည် အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားရာ လေတိုးသံများက အကာအကွယ်အလွှာကို ရိုက်ခတ်နေသည်။

မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းသည်မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ချွမ်မျိုးနွယ်ဆီသို့ ဦးတည်နေစဉ်တွင် ခြံရံပါလာသူ နှစ်ဦးမှာလည်း တင်းမာနေကြသည်။

သူမသည် ချွမ်မျိုးနွယ်ကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းသည် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုထက် ပို၍ မုန်းတီးသည်မှာ အရည်အချင်းမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အလွန်မွန်မြတ်သော စိတ်ထားရှိသည့် သူတော်စင်ပင် ဖြစ်ပါစေဦးတော့၊ အကယ်၍ ထိုသူသည် အရည်အချင်းမရှိပါက လူပေါင်းထောင်ချီ သေဆုံးမှုအတွက် ထိုသူတွင် တာဝန်ရှိပေမည်။

ထို့ကြောင့် ချွမ်မျိုးနွယ်သည် တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင် သစ္စာရှိခဲ့လည်း တစ်ကြိမ်တစ်ခါ အရည်အချင်းမရှိကြောင်း ပြသပြီးသည်နှင့် သူတို့သည် ယခုရရှိထားသော ရာထူးနေရာနှင့် မထိုက်တန်တော့ပေ။

ထိုမျိုးနွယ်ဝင်များသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်များကို လျစ်လျူရှုကာ အကျိုးခံစားခွင့်များကိုသာ ခံစားနေခဲ့ကြသည်ကို သူမ သိသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမက စံပြအဖြစ် အပြစ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ကြီးမားသော အကျိုးခံစားခွင့်နှင့်အတူ ကြီးမားသော တာဝန်ယူမှုသည်လည်း ဒွန်တွဲပါရှိရမည်။

မကြာမီတွင် ပိုင်မျိုးနွယ်၏ ကြီးမားလှသော ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကြီးသည် ချွမ်မြို့တော် အပေါ်သို့ ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီး ကျရောက်စေကာ နေရောင်ခြည်ကိုပင် ကွယ်ပျောက်သွားစေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ လမ်းမများပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ကုန်သည်များသည် အော်ဟစ်ရောင်းချနေရင်းမှ ဆွံ့အသွားကြပြီး ကလေးငယ်များက ကြောက်ရွံ့အံ့သြစွာဖြင့် အထက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြနေကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများပင် လုပ်လက်စများကို ရပ်တန့်ကာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေကြသည်။

ထိုသင်္ဘောသည် အလွန်ကြီးမားလှပြီး သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့်အရာမျိုး ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တော်ဝင်မိသားစု၏ ပျံသန်းရေးသင်္ဘောထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားနေသည်။

"တော်ဝင်မိသားစုက ပျံသန်းရေးသင်္ဘောအသစ် ဝယ်လိုက်တာလား?"

"ဒါ... ဒါက စွန်းမိသားစုရဲ့ တံဆိပ်မဟုတ်ဘူး”

"ဘယ်မျိုးနွယ်က ဒီလောက်ကြီးတဲ့ သင်္ဘောကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာလဲ?"

စုပေါင်းပြောဆိုသံများ တောမီးကဲ့သို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ရောပြွမ်းနေသည်။ သင်္ဘောသည် မြို့၏ အမြင့်ဆုံးစေတီအချွန်များကို ထိလုနီးပါး တိမ်တိုက်များအောက်သို့ နိမ့်ဆင်းလာသောအခါ ချွမ်မျိုးနွယ်မှ ကျင့်ကြံသူများပင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သင်္ဘော ရပ်တန့်သွားသောအခါ ချွမ်မျိုးနွယ် အိမ်တော်ကြီးမှာ သင်္ဘော၏ အရိပ်အောက်တွင် တိုက်ရိုက် ကျရောက်နေသည်။

အိမ်တော်တံခါးဝရှိ အစောင့်များသည် လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ ခုခံရေးများကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း သူတို့သည် စည်းကမ်းရှိလှသည်။ လွှမ်းမိုးသော စွမ်းအားနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် မိမိတို့မျိုးနွယ်ကို ကာကွယ်ရန် လေ့ကျင့်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သန်မာသော အစောင့်တပ်မှူးသည် သင်္ဘောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေပြင်းသံများကို ကျော်လွန်၍ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘယ်သူကများ ချွမ်မျိုးနွယ်ရဲ့ နယ်မြေကို ကျူးကျော်ရဲတာလဲ? မင်းတို့ရဲ့ အမည်နဲ့ လာတဲ့ကိစ္စကို ပြောစမ်း”

ခဏအကြာတွင် လေထုက တုန်ခါသွားသည်။

ထို့နောက် သင်္ဘော၏ အပေါ်ထပ်မှ ပိုးထည်ဝတ်ရုံများမှာ လေတွင် လွင့်ပျံနေပြီး၊ တည်ငြိမ်ကာ ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါ ရှိလှသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုထွက်လာသည်။

မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းပင်

သူမ၏ အေးစက်သော အကြည့်များသည် အောက်ဘက်ရှိ အစောင့်များကို ဝေ့ကြည့်လိုက်စဉ် ပခုံးပေါ်ရှိ တော်ဝင်တံဆိပ်သည် မှိန်ဖျော့စွာ လင်းလက်နေသည်။

"ငါက ကြယ်ကြွေအင်ပါယာရဲ့ မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းပဲ။ ချွမ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ စကားပြောချင်တယ်"

သူမ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တင်းမာမှုများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အစောင့်တပ်မှူး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားကာ

"မ... မင်းသမီး ယောင်ချင်း...”

သူသည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ၏လူများကလည်း သံချပ်ကာသံများ တချွတ်ချွတ်နှင့် နောက်မှလိုက်၍ ဒူးထောက်ကြသည်။

"ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ရောက်ရှိလာတာ မင်းသမီးမှန်း ကျွန်တော်မျိုးတို့ မသိခဲ့ပါဘူး”မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းက သူမ၏လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း အနည်းငယ် အလှမ်းဝေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ "တောင်းပန်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကြိုတင်အကြောင်းမကြားဘဲ ရောက်လာတာ ငါ့အပြစ်ပဲ။" သူမ၏ အကြည့်သည် အိမ်တော်တံခါးဝသို့ ရွှေ့သွားပြီး လေသံမှာ ပို၍ အေးစက်သွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို သွားပြောလိုက်၊ ဒီခရီးစဉ်က အင်ပါယာရဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ ပတ်သက်တယ်။ ငါ့ကို စောင့်မနေခိုင်းတာ သူအကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်"

အစောင့်တပ်မှူးသည် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"အခုချက်ချင်း သွားပါ့မယ်၊ မင်းသမီး”

သူသည် အတွင်းဘက်သို့ အပြေးသွားကာ အရေးပေါ် အမိန့်များ ပေးတော့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ချွမ်မျိုးနွယ် အိမ်တော်တစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားသည်။ အစေခံများက ဧည့်ခန်းမကို ပြင်ဆင်ရန် ပြေးလွှားနေကြပြီး အကြီးအကဲများက အလျင်အမြန် စုရုံးကြရင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင်လည်း တရားထိုင်ရာမှ နိုးထလာကာ မည်သူရောက်နေသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ရင်ခုန်သံများ မြန်နေတော့သည်။

ချွမ်မျိုးနွယ် အိမ်တော်၏ စင်္ကြံလမ်းများတွင် အစေခံများ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားနေကြ၏

အိမ်တော်တစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်။

နံရံကပ်စာတန်းများကို တည့်မတ်ခြင်း၊ ဧည့်ခန်းမမှ ဖုန်များကို သုတ်ခြင်း၊ တုန်ရင်နေသော လက်များဖြင့် လက်ဖက်ရည် ပြင်ဆင်ခြင်းများကို ပြုလုပ်နေကြစဉ် တစ်အိမ်လုံးတွင် တီးတိုး ပြောဆိုသံများ ပျံ့နှံ့နေသည်။

"ဘာလို့ မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းက ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလဲ?"

အစေခံတစ်ဦးသည် အကြီးအကဲများ စုဝေးနေသည့် ခြံဝင်းဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါကြားတာတော့ သူက ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အချစ်ဆုံးသမီးတော်တဲ့" အခြားတစ်ဦးက မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် တိုးတိုးပြန်ပြောသည်။

"သူကိုယ်တိုင် ရောက်လာတယ်ဆိုတော့ ကိစ္စက သိပ်ကြီးလို့ ဖြစ်မယ်။ ပြီးတော့ သူနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ မျိုးနွယ်ကလည်း ဘယ်သူတွေမှန်း မသိဘူး"

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီမျိုးနွယ်က တော်တော်စွမ်းအားကြီးပုံပဲ။ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ပျံသန်းရေးသင်္ဘောတောင် အဲဒီလောက် မကြီးဘူး”

"ဟဲဟဲ... သူတို့ထဲမှာ ရုပ်ချောတဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်လည်း ပါတယ်နော်။ ဖြစ်နိုင်တာက သူက မင်းသမီးရဲ့ ကြင်ယာလောင်း ဖြစ်မှာပါ"

အတင်းအဖျင်း အမျိုးမျိုး ပြောနေကြသော်လည်း အလုပ်မှာမူ လျော့သွားခြင်း မရှိပေ။

"ဟူး... ဒါနဲ့ သူတို့က ငါတို့ ချွမ်မျိုးနွယ်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ပွဲတော်ရှိနေတဲ့ အချိန်မှ ဘာလို့ လာရတာလဲ?"

"ဒါကိုပဲ အရင်ဦးစားပေးစမ်းပါ။ ဒါက ပိုအရေးကြီးတယ်”

ခဏအကြာတွင် ခြံဝင်းအတွင်းမှ ခြေသံများ နီးကပ်လာသောအခါ ချွမ်မျိုးနွယ်၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ အကြီးအကဲများနှင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တို့သည် ဧည့်ခန်းမကြီးတွင် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြိုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

မင်းသမီးသည် ဘာကြောင့် အကြောင်းမကြားဘဲ ရုတ်တရက် ရောက်လာသနည်းဟု အားလုံးက တွေးတောနေကြသည်။

ခမ်းနားသော တံခါးကြီးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားသည်။

မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းသည် တည်ငြိမ်ပြီး အမိန့်ပေးနိုင်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများအောက်တွင် စကျင်ကျောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လှမ်းဝင်လာသည်။

သူမ၏ နောက်တွင် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသော အခြံအရံနှစ်ဦး ပါလာသည်။

ထို့နောက် နောက်ဆုံးမှ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်ဝင်လာသူမှာ ပိုင်ကျီဟန်ပင် ဖြစ်သည်။

လေထုသည် ပို၍ လေးလံလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ချွမ်မျိုးနွယ်ဝင်တိုင်းက အရိုအသေပေးသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ရောက်လာသည်ဖြစ်စေ — ယင်းမှာ သာမန်ခရီးစဉ်တစ်ခု မဟုတ်သည်မှာတော့ သေချာလှပေသည်။