ချွမ်မျိုးနွယ်စုအတွက် ရွှေရောင်အခွင့်အရေးတစ်ရပ်
Vol. 22 Ch. 320
ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် တရားဝင်စီရင်ချက်တစ်စုံတစ်ရာ မထွက်ပေါ်ဘဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
တင်းမာမှုများ မြင့်တက်နေသော်လည်း မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းအနေဖြင့် ချွမ်မျိုးနွယ်စုနှင့် လျှို့ဝှက် အဖွဲ့အစည်းတို့အကြား ဆက်နွယ်နေသည့် ခိုင်လုံသောသက်သေအထောက်အထားကို တိုက်ရိုက် မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
သူတို့၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုများမှာ ရှိခဲ့လျှင်ပင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည့် နိုင်ငံရေးအတွေ့အကြုံများဖြင့် မွမ်းမံထားသော ဆင်ခြေဆင်လက်များနှင့် ငြင်းကွယ်ရန်ကောင်းသော အလွှာများအောက်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားပြီး ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် ပြင်းထန်သော သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ချွမ်မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲ ချွမ်လင်းရှုသည် သူ၏ ဘိုးဘေးများနှင့် မျိုးနွယ်စုတံဆိပ်တုံးကို တိုင်တည်၍ ဤကိစ္စကို သူကိုယ်တိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ တရားခံများကို ဖော်ထုတ်ပြီး တော်ဝင်အာဏာပိုင်များထံ အပ်နှံမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။
သူ၏စကားများသည် နှိမ့်ချမှုရှိပြီး အမူအရာမှာ နောင်တရနေဟန်ရှိသော်လည်း စွန်းယောင်ချင်းအတွက်မူ ထိုအရာအားလုံးမှာ ကြိုတင်ဇာတ်တိုက်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်
နေသည်။
သူမ သံသယရှိသည်မှာ သူသည် မကြာမီပင် အပြစ်ပုံချစရာ လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသော အရာရှိအချို့ သို့မဟုတ် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူအချို့ကို အပြစ်တင်ခံခိုင်းပြီး အစစ်အမှန် တရားခံများမှာမူ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော မြေအောက်လောကထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ခိုင်မာသောသက်သေမရှိဘဲ သူမအနေဖြင့် ယခုလောလောဆယ်တွင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ ပေါ့ဆမှုနှင့် တာဝန်ပျက်ကွက်မှုတို့အတွက် သူ့ကို ကြိမ်းမောင်းရန်သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ချွမ်မျိုးနွယ်စု၏ အခြေအမြစ်ကို လှုပ်ခါနိုင်ရန် မလုံလောက်
ပေ။
သို့သော် မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းသည် ဤကိစ္စကို ထိုအတိုင်း ရပ်တန့်ထားမည့်သူ မဟုတ်ပေ
သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းသည် - မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ဖြစ်သမျှအရာအားလုံးကို ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ထံ တင်ပြမည်ဖြစ်သည်။
တောင်ပိုင်းနယ်မြေများအပေါ် ချွမ်မျိုးနွယ်စု၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ရာ သူတို့အား အစားထိုးရန် စဉ်းစားရမည့်အချိန် ရောက်နေပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။
သူမ ပြောလိုသည်များကို ပြောဆိုပြီးနောက် မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းသည် ချွမ်လင်းရှုနှင့်အတူ ချွမ်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူတို့ အိမ်တော်ဝင်းထဲမှ အထွက်တွင်ပင် လက်ခုပ်သံများနှင့် အားပေးသံများမှာ ဝင်းအတွင်း၌ ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။
မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်း ခြေလှမ်းများ တန့်သွားကာ သူမ၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူမသည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း စပ်စုချင်စိတ်ရှိနေသည်။
"... တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလား?"
သူမက ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူမကို တံခါးဝအထိ လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးနေသည့် ချွမ်လင်းရှုမှာ ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူမ ဘာကို ရည်ညွှန်းသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
"အော်... ကျွန်တော်မျိုးတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြိုင်ပွဲအကြောင်း မင်းသမီးလေး မကြားမိသေးလို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့က ကျွန်တော်မျိုးတို့ ချွမ်မိသားစုရဲ့ နှစ်စဉ်ကျင်းပမြဲဖြစ်တဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်သစ် စွမ်းရည်ပြိုင်ပွဲဖွင့်ပွဲနေ့ပါပဲ။ ဒါဟာ မျိုးနွယ်စုဝင် လူငယ်တွေအကြား တိုးတက်မှုနဲ့ စည်းလုံးမှုကို အားပေးဖို့အတွက် ရှေးယခင်ကတည်းက ကျင်းပလာတဲ့ ရိုးရာတစ်ခုပါ"
သူ၏လေသံတွင် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူနေသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။
ယခင်က တင်းမာမှုများကို ပြေလျော့စေရန် သို့မဟုတ် မင်းသမီး၏ရှေ့တွင် မျိုးနွယ်စု၏ အောင်မြင်ထွန်းကားမှုကို ပြသရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုဟု မြင်သဖြင့် ချွမ်လင်းရှုက စိတ်အားထက်သန်စွာ ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။
"မင်းသမီးလေးအနေနဲ့ အချိန်မလင့်ဘူးဆိုရင် ဒီပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ရှုပေးဖို့ ကျွန်တော်မျိုးတို့အတွက် အလွန်ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ မင်းသမီးကိုယ်တိုင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ကြည့်ရှုနေတယ်ဆိုတာ သိရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ လူငယ်တွေအတွက် တကယ်ကို ခွန်အားဖြစ်စေမှာပါ”
မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းမှာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
သူမအနေဖြင့် ချွမ်မျိုးနွယ်စု၏ သေးငယ်သော ပြပွဲများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။
ထို့အပြင် သူမအနေဖြင့် လေးစားထိုက်သော ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို လိုအပ်သည်ထက် ပို၍ စောင့်ဆိုင်းနေစေရန် မလိုလားပေ။ သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် သူတို့၏ အချိန်များကို ယူထားရသည့်အတွက်ပင် သူမ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေမိသည်။
"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပုံပဲ" ပိုင်ကျီဟန်က ကြားဖြတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ တစ်ဝက်ခန့်မှေးစင်းနေပြီး ထိုမျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင် အရိပ်အယောင်များ ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
"ရောက်တုန်းရောက်ခိုက်အခွင့်သာတုန်း ကြည့်သွားကြတာပေါ့"
သူသည် ဤကိစ္စကို နက်နက်နဲနဲ မစဉ်းစားထားသော်လည်း လေထုထဲရှိ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေမှုများအရ ကြည့်ရှုထိုက်သည့် ထူးခြားသူအချို့ ရှိနေနိုင်သည်ဟုသာ တွေးလိုက်မိသည်။
အကယ်၍ ထင်သလောက် မဟုတ်ခဲ့လျှင်လည်း သူ အလိုရှိသည့် အချိန်တိုင်းတွင် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော
မင်းသမီးသည် သူမ၏ အမြဲတစေ တည်ငြိမ်နေသော အကြည့်များထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် သူ့ကို လှည့်ကြည်ြလိုက်သည်။
ပိုင်ကျီဟန်က စိတ်ဝင်စားနေပြီး တော်ဝင်နန်းတော်သို့ အလျင်စလို သွားရန်လည်း မလိုသေးသဖြင့် သူမ ငြင်းဆန်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။
သူမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာချလိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ။ ရှေ့က လမ်းပြပါဦး၊ အကြီးအကဲချွမ်”
ချွမ်လင်းရှု၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဝင်းပသွားသည်။ "ဒါဟာ အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ ဂုဏ်ယူမှုပါပဲ မင်းသမီးလေး”
သူသည် ခါးညွှတ်၍ လေးလေးစားစား ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း မျက်လုံးထောင့် ပိုင်ကျီဟန်ကို အသစ်တဖန် စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။
အစောပိုင်းက သူသည် မင်းသမီး၏ဘေးမှ တိတ်ဆိတ်နေသော ဤလူငယ်ကို မင်းသမီး၏ လက်ပါးစေ သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်သောမျိုးရိုးမှ အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးဟုသာ ထင်မှတ်ထားပြီး သိပ်အလေးမထားခဲ့မိပေ။
သို့သော် ယခုအခါ မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် သူ၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ရင်ထဲတွင် စပ်စုလိုစိတ်များ ထကြွလာခဲ့သည်။
ဤလူငယ်မှာ သာမန်မျိုးနွယ်နွယ်ဝင် တစ်ဦးဖြစ်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ မင်းသမီး၏ အလိုနှင့် ဆန့်ကျင်၍ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း မင်းသမီးက သဘောတူခဲ့သည်။
သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မင်းသမီးနှင့် တန်းတူ ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ပို၍ မြင့်မားနိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။
သူတို့ လမ်းလျှောက်နေစဉ်အတွင်း ချွမ်လင်းရှုသည် လေသံကို နှိမ့်ကာ လေးစားစွာဖြင့် သတိထား၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုး မရဲတရဲနဲ့ မေးပါရစေ မင်းသမီးလေး... မင်းသမီးလေးနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ ဒီဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်က ဘယ်သူပါလဲ? ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘယ်သူ့ကို ကြိုဆိုခွင့်ရနေတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ"သူ၏လေသံမှာ ရိုသေမှုနှင့် စပ်စုလိုမှုတို့ကို အချိုးကျကျ ပေါင်းစပ်ထားပြီး ၎င်းမှာ မိမိရှေ့မှ လူငယ်သည် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ထူးခြားသူဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရုတ်တရက် သံသယဝင်လာသော လူတစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်ပင် ဖြစ်သည်။
မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းမှာ ချက်ချင်းပင် အဖြေမပေးဘဲ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူမ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်မြဲ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အနည်းငယ် ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ မိတ်ဆက်ပေးမှုကို ပို၍ လေးနက်စေရန် ရည်ရွယ်သည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။
"သူကတော့ သခင်လေး ပိုင်ကျီဟန်ပါ” သူမက ဆိုသည်။ "ကောင်းကင်အင်ပါယာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူပေါ့။ အကြီးအကဲချွမ်အနေနဲ့ သူ့အကြောင်းကို ကြားဖူးမှာ သေချာပါတယ်"
ချွမ်လင်းရှုမှာ လမ်းလျှောက်နေရင်း အေးခဲသွားသည်။
ခဏမျှအတွင်း သူ နားကြားမှားသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးနှင့် မင်းသမီး၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမှန်တရားမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။
သူ၏ တည်ငြိမ်မှုသည် အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သံတမန်ရေးရာတွင် ဝါရင့်နေသော လူတစ်ယောက်အတွက်မူ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။
"သေ... သေချာပေါက် ကြားဖူးတာပေါ့! ဂုဏ်သရေရှိလှတဲ့ သခင်လေးပိုင်အကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်”
သူသည် အစွန်းများတွင် တုန်ရီနေသော အပြုံးကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးကာ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်အင်ပါယာရဲ့ ပိုင်မျိုးနွယ်စုဆိုတာ တစ်တိုက်လုံးမှာ အနှိုင်းမဲ့အမွေအနှစ်နဲ့ အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် လူသိများလှပါတယ်။ အခုလို ဂုဏ်သရေရှိလှတဲ့ ဧည့်သည်တော်က ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ သေးငယ်လှတဲ့ မြို့လေးကို လာရောက်ချီးမြှင့်
မယ်လို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး"
သူသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ခါးညွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်အုပ်ချီထားသော လက်အစုံမှာ တုန်ရီနေလုနီးပါးပင်။
အင်ပါယာတစ်ခုနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသော အစွမ်းထက်သည့် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူက ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ဟု တွေးလိုက်ရုံနှင့်တင် သူ၏ စိတ်ကူးများထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့အားကျမှုတို့က ရောထွေးနေသည်။
(ဒါကြောင့် သူက ဒီလိုလူ ဖြစ်နေတာကိုး... မင်းသမီးလေးကိုယ်တိုင်တောင် သူ့စကားကို နားထောင်နေတာ မဆန်းတော့ဘူး)
အဆင့်အတန်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် ပိုင်ကျီဟန်၏ အဆင့်အတန်းသည် ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ၏ မင်းသမီးတစ်ပါးထက် များစွာ ပို၍ မြင့်မားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်း တန်ဖိုးသည် သူတို့၏ နောက်ခံအင်အားပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ကြယ်ကြွေ အင်ပါယာနှင့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုကြားရှိ အင်အားကို နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုလျှင် ပိုင်မျိုးနွယ်စုက အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
ချွမ်လင်းရှု၏ သွေးခုန်နှုန်းများ မြန်လာသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အခွင့်အရေးတို့မှာ တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည်။
(ငါသာ ပိုင်ကျီဟန်နဲ့ အနည်းငယ်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ပတ်သက်မှုရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် တော်ဝင်မိသားစုတောင် ငါ့ကို ထိရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး)
သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြည်ညိုလေးစားမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုတို့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အတွင်းထဲမှ စတင်လှုပ်ခတ်လာသော လောဘနှင့် တွက်ချက်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။
"တကယ်ပါပဲ၊ ဒါဟာ တခြားအရာတွေနဲ့ မတူတဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ" သူက ချောမွေ့စွာ ဆိုလိုက်သည်။
"သခင်လေးပိုင်... ကျွန်တော်မျိုးတို့ မျိုးနွယ်စုကို အပြည့်အဝ ဧည့်ခံကျွေးမွေးခွင့် ပြုပါဦး။ ကြယ်ကြွေအင်ပါယာမှာ နေထိုင်စဉ်အတွင်း ချွမ်မိသားစုကနေ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တာ မှန်
သမျှကို အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ပေးသွားမှာပါ"
ပိုင်ကျီဟန်ကမူ ထိုသို့သော ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုများကို မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည့်အလား ဖြတ်တိုက်သွားသော လေပြေတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းတစ်ချက်သာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
ချွမ်လင်းရှု၏ မျက်လုံးများမှာ ခဏမျှ တောက်ပသွားသော်လည်း ယဉ်ကျေးပျူငှာသော အပြုံးအောက်တွင် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။
ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော တော်ဝင်ခရီးစဉ်သည် ယခုအခါ သူတို့အတွက် အထက်သို့ ပျံတက်နိုင်မည့် ရွှေရောင် အခွင့်အရေးတစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ချွမ်မျိုးနွယ်စု၏ ခမ်းနားလှသော ကွင်းပြင်ကြီးမှာ ခွန်အားများဖြင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။
တပည့်များစွာသည် ကြည့်ရှုသည့် စင်မြင့်ထက်တွင် အစီအရီ ပြည့်နှက်နေကြပြီး သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုသံများမှာ ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် လှိုင်းလုံးများပမာ ဟိန်းထွက်နေသည်။ လေထုထဲတွင်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ လှုပ်ခတ်နေကာ လူငယ်ကျင့်ကြံသူများသည် နံနက်ပိုင်းကတည်းက တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ပွဲများကြောင့် စင်မြင့်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းငယ်များနှင့် ကျန်ရှိနေသော ချီစွမ်းအင်များ ထင်ကျန်နေခဲ့သည်။
တစ်ခုလုံးသော ကွင်းပြင်ကို အပေါ်စီးမှ မြင်ရသည့် အမြင့်ဆုံး စင်မြင့်ထက်တွင် ချွမ်လင်းရှု ထိုင်နေပြီး သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်း နှင့် ပိုင်ကျီဟန်တို့ ရှိနေကြသည်။
ထိုနေရာသည် အစဉ်အလာအရ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ တစ်ဦးတည်းအတွက်သာ သီးသန့်ထားရာ နေရာဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ဝါရင့်အကြီးအကဲများပင်လျှင် ဘေးဘက်၌ ရိုသေစွာ မတ်တတ်ရပ်နေကြရသည်။
အစေခံများသည် သူတို့၏နောက်တွင် အသံတိတ် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားရင်း လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်ပဲသရေစာများကို ပြင်ဆင်ပေးနေကြသည်။
မည်သူမျှ မလိုအပ်သော အသံတစ်သံပင် မထွက်ရဲကြပေ။
ထိုပုဂ္ဂိုလ် သုံးဦး စင်မြင့်ထက်တွင် ပေါ်လာသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးအတွင်း၌ တီးတိုးပြောဆိုသံများမှာ တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
“မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင် ကြွလာတာပဲ”
“နေဦး... သူ့ဘေးက ဘယ်သူလဲ? အဲဒီ အမျိုးသမီးက... အဲဒါ မင်းသမီး စွန်းယောင်
ချင်း ပဲ”
“မင်းသမီးလား? ဒီမှာလား? ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ဖို့လား?”
အားပေးသံများမှာ ဟိန်းထွက်လာပြီး လူငယ်တပည့်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်နှာများ ဝင်းပနေကြသည်။ အင်ပါယာ၏ မင်းသမီးကိုယ်တိုင် ကြည့်ရှုခြင်းကို ခံရသည်မှာ အနည်းငယ်သော သူများသာ ရရှိနိုင်သည့် ဂုဏ်ကျက်သရေ ဖြစ်သည်။
ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ မည်သူမျှ မမှတ်မိကြသလို မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်း ရှိနေသဖြင့်လည်း မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။
အောက်ဘက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော ကွင်းပြင်ထဲတွင်မူ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပွားနေသည်။
လေထုထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ တုန်ခါမှုများ၊ အပူလှိုင်းများ၊ လျှပ်စီးများနှင့် ဓားချီများသည် စင်မြင့်အသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့်အတူ ရောယှက်နေသည်။
ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးပွားများမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး တိုက်ပွဲ၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ကြည့်ရှုသူများ၏ အားပေးသံ၊ အံ့သြသံများနှင့် ရောထွေးနေသည်။
အချို့သော တိုက်ပွဲများသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ပြင်းထန်သော ဖလှယ်မှုများကြောင့် ခိုင်ခံ့သော စင်မြင့်များပင် တုန်ခါနေသည်။
အချို့မှာမူ ယခုမှ စတင်နေဆဲဖြစ်သည် - တပည့်များမှာ အပြန်အလှန် ဦးညွှတ်နေကြခြင်း၊ လက်နက်များကို ထုတ်ဖော်နေကြခြင်း သို့မဟုတ် ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် အကဲခတ်နေကြခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။
ထိုသူများထဲတွင် လူငယ်တစ်ဦးမှာ ထင်ရှားနေသည် - အစွမ်းထက်၍ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကျယ်လောင်၍ ထိန်းချုပ်မထားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဟားဟားဟား၊ ငါ တိုက်ခိုက်တာကို ကြည့်ဖို့ မင်းသမီးစွန်း ကိုယ်တိုင် လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ?”
သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်က ဆူညံသံများကို ကျော်လွန်၍ အော်ဟစ်ကြွားဝါလိုက်သည်။
သူ၏ အပြုံးမှာ ကျယ်ပြန့်နေပြီး စကားလုံးတိုင်းတွင် ထောင်လွှားမှုများ စိမ့်ထွက်
နေသည်။
“ငါက ဒီလို အားနည်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုးနဲ့ ဆုံရရုံတင်မကဘဲ တော်ဝင်မိသားစုရှေ့မှာ စွမ်းရည်ပြခွင့်ပါ ရတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဘုန်းကြီးမဲ့ အချိန်အခါကတော့ ရောက်လာပြီထင်တယ်”
အနီးနားရှိ တပည့်အချို့မှာလည်း မြှောက်ပင့်၍ဖြစ်စေ၊ လှောင်ပြောင်၍ဖြစ်စေ လိုက်လံရယ်မောကြသည်။
သို့သော် ထိုလူငယ်မှာမူ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။
သူ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီး တိုက်ပွဲမစတင်မီကပင် သူ အနိုင်ရပြီးသားဖြစ်သကဲ့သို့ သူ၏ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများမှာ တောက်လောင်နေသည်။
သူ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ ပြိုင်ဘက်သည် တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေသည့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် ပြုံးလည်းမပြသလို ရန်စမှုများကိုလည်း တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် အရာတစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်
ထားသည်။ ၎င်းမှာ အောင်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။
သူသည်ကား ချုန်ရှန်းပင် ဖြစ်တော့သည်။