အခန်း (၅၃-၅၅)
Vol. 4 Ch. 53-55
အခန်း (၅၃) ညကြောင်
“နေ့ခင်းဘက် တံခါးမဖွင့်ဘဲ ညဘက်ကျမှ ဖွင့်ရတယ်လို့... ဒီအကျင့်က...” သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ချန်ဖေး ညည်းညူချင်သွားသည်။
ချန်ဖေးသည် မနေ့က အခွင့်အရေးရှာပြီး ထိုဖယောင်းတိုင် နှစ်တိုင်ကို ဘယ်က ဝယ်သလဲဟု ချန်ကျီကျန်းကို တမင်တကာ မေးမြန်းခဲ့ရာ ချန်ကျီကျန်းက ချန်ဖေးကို ဤဆိုင်သို့ ညွှန်ပြခဲ့သည်။
ချန်ဖေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်တာ ဘာမှ မခံစားရသဖြင့် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
“ဧည့်သည်တော်... ဘာလိုချင်လို့လဲ။”
အက်ကွဲသောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အရပ် တစ်မီတာအောက်သာ ရှိသော လူတစ်ယောက်သည် ခုံပုလေးပေါ်တွင် တက်ရပ်လျက် ချန်ဖေးကို ပြုံး၍ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ချန်ဖေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သာမန်ဆိုင်နှင့် မခြားနားဘဲ မှောင်မိုက်သော အငွေ့အသက် လုံးဝ မရှိပေ။
“ဒီမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေကို ဟန့်တားနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရောင်းတယ်လို့ ကြားတယ်။”
ချန်ဖေးသည် ဆိုင်ရှင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့တွင် သိုင်းပညာရှင်၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်မျှ မရှိသော်လည်း သာမန်လူများနှင့် ကွဲပြားနေပုံရပြီး လူများကို အလွန် ထူးဆန်းသော ခံစားမှုကို ပေးသည်။
“ဧည့်သည်တော် နေရာမှန်ကို ရောက်လာတာပဲ။”
ဆိုင်ရှင်သည် ကောင်တာအောက်မှ ဖယောင်းတိုင် အနီတစ်တိုင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် ချထားကာ ပြောလိုက်သည်။ “ထူးဆန်းတာတွေနဲ့ ကြုံလာရင် ထူးဆန်းမှုကို တွန်းလှန်ဖို့ ဒီဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ တွန်းလှန်ဖို့ သက်သက်ပါပဲ။ ထူးဆန်းမှုက သင့်ဘေးမှာ အမြဲ ရှိနေရင် ဖယောင်းတိုင်က ပိုမြန်မြန် လောင်ကျွမ်းလိမ့်မယ်။ ဖယောင်းတိုင် ကုန်သွားရင် ထူးဆန်းမှုက သတ်ပစ်ဦးမှာပဲ။”
“ဘယ်လောက်လဲ။”
ချန်ဖေး ဖယောင်းတိုင် အနီကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ယခင်က ချန်ကျီကျန်း ထုတ်ယူခဲ့သော ဖယောင်းတိုင်နှင့် အတိအကျ တူညီကြောင်း သေချာစေလိုက်သည်။ ယခင်က တောင်ပေါ်ရွာတွင် ဖယောင်းတိုင် အနီသာ မရှိခဲ့လျှင် လူအနည်းငယ် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။
“ငွေစ ၁၀၀၀။”
“ဈေးကြီးလိုက်တာ။”
ချန်ဖေး ဆိုင်ရှင်ကို အံ့သြစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုများသည် ဤဖယောင်းတိုင် အနီတစ်တိုင် ဝယ်ရန်သာ လုံလောက်လောက်သည်။
“အသက်နဲ့ ယှဉ်ရင် ပိုက်ဆံက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။”
ဆိုင်ရှင်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီဖယောင်းတိုင်တွေ လုပ်ရတာ မလွယ်ဘူး။ ပြီးတော့ ရှင်းဖန်မြို့မှာ ဒီဖယောင်းတိုင် ရောင်းတာ ငါတစ်ယောက်တည်း ရှိတယ်။”
“တခြား ဘာရှိသေးလဲ။” ချန်ဖေး တိုးတိုးမေးလိုက်သည်။
“ဒါပေါ့...”
ဆိုင်ရှင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကောင်တာအောက်မှ ဖယောင်းတိုင် အဖြူတစ်တိုင်ကို ထုတ်ယူကာ ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် ချထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီဖယောင်းတိုင်က မီးညှိလိုက်ရင် ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်။ တစ်တိုင်ကို ငွေစ ၅၀၀။”
ဖယောင်းတိုင် အဖြူမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော အနံ့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ချန်ဖေးအား ပြန်လည် သတိရစေသည်။
အကယ်၍ ဤဖယောင်းတိုင် အဖြူသည် ဖယောင်းတိုင် အနီ မရှိဘဲ အသုံးပြုပါက သေကြောင်းကြံစည်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး ထူးဆန်းသော အရာများစွာဖြင့် သင့်ကို စားသောက်ပစ်ပေလိမ့်မည်။ တွေးကြည့်ရုံဖြင့် ကြက်သီးထစရာ ကောင်းလှသည်။
“ရှိသေးလား။”
ယနေ့ သူ ဘာမှ ဝယ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ချန်ဖေး သိထားသဖြင့် ဗဟုသုတ တိုးပွားရန်သာ ရိုးရှင်းစွာ လိုလားသည်။ ပိုက်ဆံ ပိုရှိလာမှ လာဝယ်မည်။
“မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နင်းဓား ... သာမန်လူတွေ ကိုင်ဆောင်ရင်တောင် ထူးဆန်းမှုတွေကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်... သတ်တောင် သတ်နိုင်တယ်။”
အနီရောင်ရင့်ရင့် ဓားသွားတစ်ခု ကောင်တာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ဓားသွားသည် အလွန် ပါးလွှာသည်။ အခြား လက်နက်များနှင့် တိုက်မိပါက ချက်ချင်း ကျိုးသွားလောက်သည်။ ထူးဆန်းမှုကို ကိုင်တွယ်ရန် အထူး အသုံးပြုပုံ ရသည်။
“ဈေးနှုန်း ဘယ်လောက်လဲ။”
“ငွေစ ၁ သောင်း။”
“နောက်တစ်ခု ပြပေးပါ။”
ချန်ဖေး၏ သွားများ အနည်းငယ် ကျဉ်သွားသည်။ ချန်ဖေး မတတ်နိုင်၍ မဟုတ်ဘဲ အချိန်အကြာကြီး ယူရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒီဓားက အသုံးမဝင်ဘူး ပြောရရင်လည်း ထူးဆန်းမှုကို သတ်နိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ အသုံးဝင်တယ် ပြောရရင်လည်း ထူးဆန်းမှုကို သတ်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးလို့ရတယ်။
ဆိုင်ရှင်သည်လည်း စိတ်မရှည်ခြင်း မရှိဘဲ ဆေးပုလင်း တစ်လုံး ကောင်တာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
“မှော်ချိုးဖျက် ရေ ... မျက်လုံးမှာ သုတ်လိမ်းလိုက်ရင် ထူးဆန်းတဲ့ စိတ်ယောင်ကားမှုတွေကို ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်တယ်။ ငွေစ ၁၀၀၀။”
ချန်ဖေး ဆေးပုလင်းကို စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ယခင်ဘဝက ဒဏ္ဍာရီလာ နွားမျက်ရည်နှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှု တူညီသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကသာ ဒီအရာ ရှိခဲ့ရင် မြူခိုးတွေကြားထဲ လှည့်ပတ်နေရမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။
“နိုးထစေသော အမွှေးတိုင် ... မီးညှိလိုက်ရင် ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ပြေလျော့စေတယ်။ ၃၀၀။” ချန်ဖေး ယခင်က မြင်ဖူးသော အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် ကောင်တာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
“တခြား ဘာရှိသေးလဲ။”
“မရှိတော့ဘူး... ဒါတွေပဲ။”
ဆိုင်ရှင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဧည့်သည်တော် ဘယ်ဟာ ကြိုက်လဲ။”
“ငါ စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ်။”
ချန်ဖေးသည် သူ့တွင် ငွေနည်းနည်းသာ ရှိကြောင်း၊ ဖယောင်းတိုင်များနှင့် အမွှေးတိုင်များကို တတ်နိုင်သော်လည်း ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် ဆေးပေါင်းဖို ကောင်းကောင်း တစ်လုံး ဝယ်ယူရန် လိုအပ်သေးကြောင်း၊ ဤအချိန်တွင် ဝယ်လိုက်ပါက ငွေလောက်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြရန် အားနာနေသည်။
“မေးလို့ရမလား... ဆိုင်က ဘာလို့ ညဘက်မှ ဖွင့်တာလဲ။”
မထွက်ခွာမီ ချန်ဖေး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဤဆိုင် ညဘက်မှ ဖွင့်ရန် လိုအပ်သည်ကို သူ တကယ် မမြင်မိပေ။
“ငါ နေ့ခင်းဘက် အိပ်နေလို့။” ဆိုင်ရှင်က ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဖေးသည် ဆိုင်ရှင်၏ မျက်နှာထားကို ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤမျက်နှာထား၊ ဤအကြောင်းပြချက်သည် ဤနေရာသို့ မလာမီ ချန်ဖေး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ဆောက်မှုကို အနည်းငယ် ရိုက်ခတ်သွားသည်။
ဒါဆို ဒီဆိုင်ထဲက ပစ္စည်းတွေ ဘယ်က ရလာတာလဲ။
ချန်ဖေး ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး လမ်းပေါ်တွင် နှစ်ကြိမ် ပတ်လျှောက်ကာ တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ချန်ဖေး တစ်ညလုံး လေ့ကျင့်ရင်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် ချန်ဖေးသည် ဆိုင်အမျိုးမျိုးသို့ ထပ်မံ သွားရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆေးပေါင်းဖို ဝယ်ယူခြင်းအပြင် ဆေးလုံးများ ရောင်းချရန်လည်း ပါဝင်သည်။
တစ်ပတ် ပတ်ပြီးနောက် ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။
ဆိုင်အမျိုးမျိုးက ဆေးလုံးများကို ဝယ်ယူကြသော်လည်း ဝယ်ယူဈေးမှာ အလွန် နိမ့်ကျပြီး ဈေးကွက်ပေါက်ဈေး၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း ခန့်သာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် ကျန်းမိသားစု ပေးခဲ့သော ဝေစုအချိုးအစားနှင့် ဆင်တူပြီး ချန်ဖေးကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဖြစ် သဘောထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဖျင်းယင်းခရိုင်ရှိ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ဈေးနှုန်းများနှင့် အတိတ်က အခြေအနေသည် အလွန် ကွာခြားသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်က ဖျင်းယင်းခရိုင်၏ ဆေးလုံး လိုအပ်ချက်သည် သိသာထင်ရှားစွာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နှိုင်းယှဉ်စရာ ဘာမှ မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ချန်ဖေးအား ဆေးလုံးများကို ဤဈေးနှုန်းဖြင့် ဆိုင်များသို့ ရောင်းချခိုင်းခြင်းသည် ချန်ဖေး အနည်းငယ် မလိုလားအပ်ပေ။
ဆေးလုံးများကို ဆိုင်များသို့ ရောင်းချခြင်းအပြင် အမှန်တကယ်တွင် အခြားနည်းလမ်း တစ်ခု ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ ဆိုင်ခန်းဖွင့်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ရောင်းချခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှင်းဖန်မြို့တွင် ထိုကဲ့သို့သော လမ်းတစ်လမ်း ရှိပြီး လွတ်လပ်သော ပြုပြင်သူများက ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး ရောင်းချကြသည်။ ချန်ဖေး ယခင်က ဝင်ကြည့်ဖူးသော်လည်း အတွင်း၌ ပစ္စည်းမျိုးစုံ ရှိနေသည်။ အရည်အသွေးနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကိုယ့်ဘာသာ ထိန်းချုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ချန်ဖေးသည် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ဆိုင်ဖွင့်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ချန်ဖေး၏ အချိန်ကို တိုတောင်းစေမည်မှာ သေချာသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် ဝါးမျိုခြင်း ကျင့်စဉ်ကို မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်ပြီး သို့မှသာ ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ချန်ဖူဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းကို ဖော်ထုတ်ရန်လည်း ရှိသေးသည်။ ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က ကျောက်မိသားစုထံမှ ရရှိခဲ့သော ဆေးဖော်စပ်နည်း အပိုင်းအစတွင် အကြောင်းအရာ များစွာ ပါဝင်သည်။ ဤဖော်ထုတ်မှု အတွက် ချန်ဖေးသည် ဆေးဖော်စပ်နည်း ပြီးမြောက်ရန် အနည်းဆုံး တစ်လ ကြာမြင့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။
လေးပညာ စွမ်းရည်များလည်း ရှိသေးသည်။ ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင် လေးပညာ စွမ်းရည် အလွန် နည်းပါးသော်လည်း ရှင်းဖန်မြို့တွင် လေးပညာနှင့် ပတ်သက်သော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ အများအပြား ရှိသဖြင့် ချန်ဖေးသည် သူ၏ လေးပစ်စွမ်းရည်ကို ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ တွန်းပို့ချင်နေသေးသည်။
ဤကိစ္စများ အားလုံးသည် ချန်ဖေးအတွက် အချိန်အလွန် ကုန်စေပြီး ဤနေရာတွင် ဆိုင်ဖွင့်ခြင်းသည် အနည်းနှင့်အများ ဆုံးရှုံးမှု ရှိပေလိမ့်မည်။
“ငါ့အတွက် ဆိုင်ဖွင့်ပေးမယ့် လူတစ်ယောက် ရှာပြီး အမြတ်ငွေ အချို့ကို ခွဲပေးလိုက်ရင် ရပြီ။”
ချန်ဖေး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ရာ ချီတာဖုန်း၏ ပုံရိပ်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင် ချီတာဖုန်းသည် ဈေးသည်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ချီတာဖုန်းသည် ဤကိစ္စနှင့် ရင်းနှီးသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။
ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ငွေစ ၂၀၀ ဖြင့် ဆေးပေါင်းဖို တစ်လုံး ဝယ်ယူပြီး တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
“ငါ့ကို ဆေးလုံး ရောင်းပေးစေချင်တာလား။”
ဧည့်ခန်းထဲတွင် ချီတာဖုန်းသည် ချန်ဖေးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မင်းဘာသာ ဆေးဖော်ပြီး ရောင်းလို့ ရတာပဲ... အဆင်ပြေပါတယ်။ ဘာလို့ ငါ့အကူအညီ လိုတာလဲ။”
“ဆိုင်တွေက ပေးတဲ့ဈေးက နည်းလွန်းတယ်။ မင်းကို ဆိုင်ဖွင့်ပြီး ရောင်းပေးစေချင်တယ်။ ရတဲ့ငွေရဲ့ တစ်ဝက်ကို မင်းကို ပေးမယ်။” ချန်ဖေးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“တစ်ဝက် (၀.၅ ရာခိုင်နှုန်း) လား။ တစ်ဝက်က နည်းနည်း နည်းတယ်။ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း (၀.၁) ထားလိုက်။” ချီတာဖုန်းက မသိစိတ်ဖြင့် ပြန်လည် ဈေးဆစ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ... ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း... ဒါပဲ။”
ချန်ဖေး ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ ချီတာဖုန်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ကတိသစ္စာပြုသည့် အနေဖြင့် လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။
ချီတာဖုန်းသည် ချန်ဖေး၏ လုပ်ရပ်ကို ကြောင်ငေးစွာ ကြည့်နေသည်။ ဘာလို့ ဒီလုပ်ရိုးလုပ်စဉ်က နည်းနည်း ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတာလဲ။ စောစောက သူ ဈေးနိမ့်ပြီး ပြောလိုက်မိတာလား။
အခန်း (၅၄) ငွေရှာခြင်း
ချန်ဖေးသည် ဆေးမြစ်များ ဝယ်ယူခြင်း ကိစ္စကို ချီတာဖုန်းထံ လွှဲအပ်လိုက်သည်။ အကျိုးစီးပွားများ ဆက်နွယ်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ချီတာဖုန်း အနေဖြင့် ဆေးမြစ်အတုများဖြင့် ချန်ဖေးကို လှည့်စားရန် သဘာဝကျကျပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ချန်ဖေးသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ချီတာဖုန်းသည် သူဖန်တီးထားသော ဆေးမြစ်အတုများကို ချန်ဖေး အဘယ်ကြောင့် အစပိုင်းတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။
အကယ်၍ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်သည် ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ဆေးမြစ်များအကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိပါက ထိုအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်၏ အဆင့်သည် ကောင်းမွန်လောက်မည် မဟုတ်ပေ။
ချန်ဖေးသည် မြက်ပြန်နုဆေးလုံးကို မဖော်စပ်ဘဲ ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အဆုံးစွန်ထိ ပြောရလျှင် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဈေးနှုန်းသည် ပိုမို ဈေးကြီးပြီး ရှင်းဖန်မြို့တွင် ဝယ်ယူမည့်သူ ပိုများမည် ဖြစ်သည်။
ဖျင်းယင်းခရိုင် ကဲ့သို့သော မြို့ငယ်လေးနှင့် မတူဘဲ ရှင်းဖန်မြို့တွင် သိုင်းပညာရှင် ပိုများပြီး သဘာဝကျကျပင် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိသူများလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့နိုင်သည်ဟု ပြောခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ဖျင်းယင်းခရိုင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသည်မှာ အမှန်ပင်။
ချန်ဖေးသည် ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင် ရှိစဉ်ကပင် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးကို မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဆေးလုံး တစ်အိုး ဖော်စပ်လျှင် ဆေးမြစ်များ၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများကို ပြီးပြည့်စုံစွာ အသုံးချနိုင်ပြီး အိုးတစ်အိုးလျှင် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး လေးလုံး ပါဝင်သည်။
ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဆေးမြစ်များသည် ဈေးမကြီးပေ။ တောင်များနှင့် လွင်ပြင်များ နေရာအနှံ့တွင် ရှိသည်ဟု ပြောလျှင် ပိုပြောရာ ကျသော်လည်း ကောက်ယူရန် တကယ် လွယ်ကူသည်။ လူအများအပြားသည် ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးကြပြီး အချိန်မကြာမြင့်ပေ။
ပါဝင်ပစ္စည်းများ ရိုးရှင်းခြင်းကြောင့်လည်း ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးနှင့် ချန်ဖူဆေးလုံး ကဲ့သို့သော ဆေးလုံးများသည် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှားပါးသော ဆေးမြစ်များသည် သမိုင်းတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မနက်စောစော…
“နောက်မှ တွေ့ကြမယ်။”
ချန်ဖေးသည် ချန်ကျီကျန်းကို ကြည့်ပြီး လက်သီးဆုပ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ချီတာဖုန်းက ရှေ့သို့ တိုးပြီး ချန်ကျီကျန်း၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သော်လည်း စကားမပြောပေ။
မူလ အစီအစဉ်အရ ချန်ကျီကျန်းသည်လည်း နတ်တိမ်မြို့သို့ အတူတူ သွားရောက်မည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် သုံးဦးသား အပြန်အလှန် အထောက်အပံ့ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ရှင်းဖန်မြို့တွင် ချန်ကျီကျန်းသည် ယခင် အစောင့်လုပ်ငန်းမှ လူနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
ဘုန်းကြီးသော အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်း အမှတ်ရပြီးနောက် ချန်ကျီကျန်းသည် တစ်ညလုံး စဉ်းစားခဲ့ပြီး အစောင့်အဖွဲ့နှင့်အတူ ပြန်လည် လိုက်ပါရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“အနာဂတ်မှာ နတ်တိမ်မြို့ကို သွားဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာပါ... အဲဒီအချိန်ကျရင် ခင်ဗျားတို့နဲ့ အတူတူ သောက်ကြသေးတာပေါ့။” ချန်ကျီကျန်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို လက်သီးဆုပ် ဦးညွှတ်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။
နှုတ်ဆက် လက်ပြပြီးနောက် ချန်ဖေးနှင့် ချီတာဖုန်းတို့ ခြံဝန်းသို့ ပြန်လာကြသည်။
ရှင်းဖန်မြို့တွင် ကုန်သည်အဖွဲ့ကို တစ်လကျော် စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းများ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် တည်းခိုခန်းတွင် ဆက်လက် နေထိုင်ခြင်းသည် အနည်းငယ် အဆင်မပြေပေ။
ထို့ကြောင့် ချန်ဖေးနှင့် ချီတာဖုန်းတို့သည် မြို့ထဲတွင် ခြံဝန်းတစ်ခုကို ခြောက်လ ငှားရမ်းလိုက်သည်။ အချိန်ကာလ တိုတောင်းပါက အခြားသူများ သဘောကျမည် မဟုတ်ပေ။ ချန်ဖေးသည် အိမ်ငှားခ ငွေအနည်းငယ်ကို ဂရုမစိုက်သဖြင့် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။
“ဒါ ဒီနေ့ ဆေးမြစ်တွေ... ပြဿနာ ရှိမရှိ ကြည့်လိုက်ဦး။”
ချီတာဖုန်းက အထုပ်တစ်ထုပ် ကမ်းပေးလိုက်ရာ ချန်ဖေး စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ပြဿနာ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် စာရင်းတစ်ခု ထုတ်ယူပြီး ချီတာဖုန်းကို ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီဆေးမြစ်တွေကို စုဆောင်းပေးပါ... ကျွန်တော် ဆေးလုံးအသစ် တစ်မျိုး စမ်းပြီး ဖော်စပ်ချင်လို့။”
“ဒါ ချန်ဖူဆေးလုံးရဲ့ ဆေးမြစ်တွေလား။”
ချီတာဖုန်းက စာရင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား သိတာလား။” ချန်ဖေးလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“အရင်တုန်းက ဖျင်းယင်းခရိုင်မှာ ငါ ဘာလုပ်ခဲ့လဲ မင်း မေ့သွားပြီလား။ အဲဒီ ချန်ဖူဆေးလုံး ဖော်စပ်နည်းတွေက အတုတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့တော့ ပတ်သက်နေတာပဲ။”
ချီတာဖုန်း ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများထဲမှ အံ့သြမှု ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။
မကြာသေးမီ ရက်များ အတွင်း ချီတာဖုန်းသည် ချန်ဖေး၏ ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်မှုနှုန်းကို အလွန် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ ဝါရင့် သိုင်းလောကသားတစ်ဦး အနေဖြင့် ချီတာဖုန်း အများကြီး သိထားသည်။
ထို့ကြောင့် ချန်ဖေး၏ ဆေးဖော်စပ်မှုနှုန်းကို ရရှိရန်အတွက် ဖော်စပ်မှု အဆင့်အတန်း မည်မျှ မြင့်မားရမည်ကို သူ နားလည်သည်။ ဖျင်းယင်းခရိုင် တစ်ခုလုံးတွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူ မည်သူ့ကိုမျှ ချီတာဖုန်း မကြားဖူးပေ။
ဒါပေမဲ့ အခု ချန်ဖေးက ချန်ဖူဆေးလုံးကို စတင် စမ်းသပ်တော့မယ်။
ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းသည် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း သာမန်လူများ အတွက် အလွန် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ရရှိရန် လမ်းကြောင်းများ ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် ချန်ဖူဆေးလုံးမှာ ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင် သေချာပေါက် မရှိပေ။ ရှင်းဖန်မြို့တွင် ရှိသော်လည်း မည်သူမျှ ထုတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ မိမိတို့ နှစ်ဦး ရှင်းဖန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်ကို ထည့်မပြောနှင့်ဦး၊ ချန်ဖူဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းကို ရရှိရန် ပို၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် ချန်ဖေး ကိုယ်တိုင် ဖော်ထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံး ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အဂ္ဂိရတ်ပညာ ပါရမီသည် အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းသည်။
“အရမ်းကြီး မတွေးပါနဲ့... ကျွန်တော် အခု စမ်းသပ်နေရုံပဲ ရှိသေးတာ... အောင်မြင်မလား ဆိုတာ မသေချာသေးပါဘူး။”
ချန်ဖေး ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး အတူနေလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ချန်ဖေးသည် ချီတာဖုန်း၏ စရိုက်လက္ခဏာကို အတော်အတန် နားလည်ထားပြီး ချီတာဖုန်းကို ဖုံးကွယ်မထားပေ။
အကယ်၍ အနာဂတ်တွင် ဆက်လက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုပါက အဂ္ဂိရတ်ပညာ စွမ်းရည် အချို့ကို အမြဲ ထုတ်ဖော်ပြသရမည် ဖြစ်သည်။
ချီတာဖုန်း ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ချန်ဖေး၏ သူ့အပေါ် ယုံကြည်မှု ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ ရောင်းချမည့် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးများကို ယူပြီး ခြံဝန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
ချန်ဖေးသည် ခြံဝန်းထဲရှိ ဆေးမြစ်များကို စီစစ်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ခန်းမသို့ ရွှေ့ကာ ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး စတင် ဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ချန်ဖေးသည် နေ့စဉ် မနက်ခင်း တစ်ချိန်လုံး ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်လေ့ရှိသည်။ ဆေးလုံး ထွက်နှုန်း မြင့်မားသောကြောင့် နာရီအနည်းငယ် အတွင်း ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး ၆၀၊ ၇၀ ခန့် ဖော်စပ်နိုင်သည်။
ချီတာဖုန်း ဆိုင်ဖွင့်သောအခါ ဈေးနှုန်းကို ၁၁ ပြား နှင့် ၁၂ ပြားကြား သတ်မှတ်ထားပြီး တစ်ဖက်လူ ဝယ်ယူသော ပမာဏအပေါ် မူတည်၍ ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်သည်။
ဝယ်ယူသူ နည်းပါးသည့်ပထမနှစ်ရက်မှလွဲ၍ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ် အတွင်း ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံး အားလုံးကို အလွယ်တကူ ရောင်းချနိုင်သည်။
အဆုံးစွန်ထိ ပြောရလျှင် ချန်ဖေးသည် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးတွင် လှည့်စားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆေးလုံးသည် အပြင်ပန်း သဏ္ဍာန် ဖြစ်စေ၊ ဆေးစွမ်းအာနိသင် ဖြစ်စေ ထိပ်တန်း အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။
တစ်ကြိမ် သောက်သုံးဖူးသည်နှင့် ၎င်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို နားလည်သွားမည် ဖြစ်ပြီး သဘာဝကျကျပင် ချီတာဖုန်းထံ ဆက်လက် လာရောက် ဝယ်ယူကြမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ရက်လျှင် ချီတာဖုန်းအား ပေးရမည့် ဝေစုကို နုတ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးတွင် ငွေစ ၆၀၀ ခန့် ကျန်ရှိသည်။
ချန်ဖေးသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာ ပမာဏကိုလည်း တိုးမြှင့်နိုင်သည်။ ရှင်းဖန်မြို့တွင် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဆေးမြစ်များကို ဝယ်ယူရန် မခက်ခဲပေ။ ချန်ဖေး တစ်ရက်လျှင် ငွေစ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေရန် အလွန် လွယ်ကူသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေး ဤအကြံအစည်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ များလွန်းလျှင် ပြဿနာ ဖြစ်ပွားရန် လွယ်ကူသည်။ ဟုတ်ပါတယ်... နည်းလွန်းလျှင်လည်း ချန်ဖေး ကိုယ်တိုင် မလိုလားပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အပေးအယူ ညှိနှိုင်းပြီး ထိုပမာဏကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
အကျိုးစီးပွား ကဲ့သို့သော အရာများတွင် အန္တရာယ်များ ရှိပြီး လူတစ်ဦးစီသည် မည်မျှ ခံနိုင်ရည် ရှိသနည်း ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်သည်။
ရှင်းဖန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ ဆယ်ရက်နီးပါး ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး ရောင်းချမှု လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ရောက်နေခြင်းအပြင် ချန်ဖူဆေးလုံး၏ ဖော်ထုတ်မှုလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေး စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ချောမွေ့ခဲ့ပြီး ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ အဂ္ဂိရတ်ပညာ အဆင့်အတန်းနှင့် သက်ဆိုင်ကောင်း သက်ဆိုင်နိုင်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်... ကျောက်မိသားစု၏ ဆေးဖော်စပ်နည်း အပိုင်းအစများကလည်း များစွာ အထောက်အကူ ပြုခဲ့သည်။
ဤအရာ အားလုံးက ယခု ချန်ဖေး ချန်ဖူဆေးလုံးကို စမ်းသပ် ဖော်စပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ သူ တစ်ကြိမ် အောင်မြင်သည်နှင့် ချန်ဖေး၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု စုဆောင်းနိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။
ချန်ဖေးသည် စနစ်ဘောင်ကွက်ပေါ်ရှိ နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အမြဲတမ်း လိုချင်မက်မောနေခဲ့သော်လည်း ငွေစ ၅ သောင်း ဆိုသည်မှာ လူသားတစ်ယောက် အတွက် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။
ဆေးလုံး တိုးတက်မှုကတော့ ဒီလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ချန်ဖေးကို အပျော်ရွှင်ဆုံး ဖြစ်စေတာကတော့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝါးမျိုခြင်း ကျင့်စဉ်က နောက်ဆုံးမှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတာပါပဲ။
ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျင့်စဉ် လည်ပတ်ခြင်းဖြင့် အတွင်းအား တိုးတက်လာသည် သာမက အကြီးမားဆုံး အံ့အားသင့်စရာမှာ နေ့စဉ် မျိုချနိုင်သော ဆေးလုံး ပမာဏ ထပ်မံ တိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်က ကြောက်မက်ဖွယ် ဝါးမျိုခြင်း ကျင့်စဉ် ကျွမ်းကျင်အဆင့် ရှိစဉ်က ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး တစ်လုံးနှင့် ချန်ဖူဆေးလုံး တစ်လုံးသာ ရှိခဲ့သည်။ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်တွင်မူ ချန်ဖေးသည် နေ့စဉ် ချန်ဖူဆေးလုံး နှစ်လုံး မျိုချနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
နေ့တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးသောအခါ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု အမှတ် ၈၅ အပြည့်ဖြင့် ချန်ဖေး၏ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်ရန် အချိန်သည် နောက်ထပ် တစ်လ တိုတောင်းသွားခဲ့သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် ဝါးမျိုခြင်း ကျင့်စဉ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် စိတ်ကူးထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး ကျင့်စဉ်၏ အတွေ့အကြုံ တန်ဖိုး မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဖေး နေ့စဉ် မျိုချနိုင်သော ဆေးလုံး အရေအတွက်သည် ဖြည်းညင်းစွာ တိုးလာနေသေးကြောင်း ချန်ဖေး ခံစားနိုင်သည်။
“မူလ တိမ်မျို စွမ်းအားမှာ ဒီလောက် ကောင်းမွန်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသင့်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းက ဒီလောက် ယိုယွင်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ တိမ်မျို စွမ်းအားနဲ့ ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအား ပေါင်းစပ်မှုက ထူးဆန်းတဲ့ အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာ ဖြစ်လောက်တယ်။”
ချန်ဖေး ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ချန်ဖေး၏ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်ထိ ပြောရလျှင် ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအား သည် နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်သော မိုးကြိုး ဓားစွမ်းအင်မှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ် စကားလုံး ဆိုသည်မှာ သင့်ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်ရည် ရှိပါက ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ပြေးနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
တိမ်မျို စွမ်းအား၏ စုပ်ယူမှု အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤစွမ်းရည်သည် တိုက်ရိုက် ကြီးမားလာသည်။
“လက်ရှိ နှုန်းထားအတိုင်း ဆိုရင် နတ်တိမ် ကုန်သည်အဖွဲ့ မရောက်လာခင် ငါ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်လောက်တယ်။” ချန်ဖေး ကျေနပ်စွာ တွေးလိုက်သည်။
အခန်း (၅၅) အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်း
မနက်ခင်း တစ်ခုလုံး ဆေးလုံး ဖော်စပ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် အတွင်းအား ကျင့်ကြံခြင်း၌ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။
အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆက်မပြတ် နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက် ဖြစ်နေပြီး အပူချိန်မြင့်မားမှုသည် အရေပြားနှင့် အသားမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ချန်ဖေး အပြည့်အဝ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သောအခါ ချန်ဖေး အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်မည့် အချိန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
နေ့လယ်နှင့် ညနေပိုင်းများတွင် ချန်ဖေး အချိန်ဖြုန်းမနေပေ။ ဂီတ နားထောင်ရန် ဖျော်ဖြေရေး ရုံများသို့ မသွားသလို၊ ပန်းမျှော်စင်များသို့လည်း မလည်ပတ်ပေ။
ရသေ့ တစ်ပါးကဲ့သို့ ချန်ဖေးသည် ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ အများအပြား ဝယ်ယူပြီး ပြန်လာခဲ့သည်။
ချန်ဖေးသည် ဓားသိုင်း လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး မီးကွင်း ဓားသိုင်းသည် မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ၎င်းက ကျွမ်းကျင်မှု အသစ်များ တိုးတက်မှု မရှိတော့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
မီးကွင်း ဓားသိုင်း အလွန် အားကောင်းနေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ရှင်းဖန်မြို့တွင် ရောင်းချသော ဓားသိုင်း လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများသည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပျမ်းမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောရပေမည်။ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများ အတွက်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
ထို့ကြောင့် ချန်ဖေးသည် လေးပညာ အပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
အစပိုင်း ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင် ချန်ဖေး ရရှိခဲ့သော လေးပစ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ သုံးအုပ်သည် အလွန် အခြေခံကျသည်။ ယခု ရှင်းဖန်မြို့တွင် ဝယ်ယူသော လေးပစ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ တစ်အုပ်စီသည် ချန်ဖေးအား တိုးတက်မှု ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
လေးကိုဆွဲခြင်း၊ မြှားပစ်ခြင်း... ချန်ဖေး မမောမပန်း လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။
ပြင်ပလူများ၏ အမြင်တွင် ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ အခြေအနေသည် အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွန်အမင်း တွန်းအားပေးနေသည်ဟု ထင်ရပေမည်။ ချီတာဖုန်းပင်လျှင် ချန်ဖေး၏ လေ့ကျင့်မှု အစီအစဉ်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေးကို မဖျောင်းဖျဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
သို့သော် ချန်ဖေးသည် အမြဲတမ်း ပြုံး၍ နားထောင်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။
ငါးမဟုတ်ဘဲနဲ့ ငါးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ဘယ်လို သိနိုင်မလဲ။
ချန်ဖေးသည် အမှန်တကယ်တွင် ထိုမျှ ကြိုးစားအားထုတ်သူ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤကမ္ဘာကြီးက ချန်ဖေးအား ပေးသော မလုံခြုံမှုက ချန်ဖေးအား မိမိကိုယ်ကို သန်မာလာစေရန် ပြင်းပြသော ဆန္ဒ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေ့စဉ် တိုးတက်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်ခြင်းနှင့် ချွေးထွက်တိုင်း ဆုလာဘ် ရရှိနိုင်ခြင်း ဟူသော ခံစားချက်က ချန်ဖေးကို အနည်းငယ် စွဲလမ်းသွားစေသည်။
ချန်ဖေး ကိုယ်တိုင် ပင်ပန်းသည်ဟု မထင်ဘဲ ပျော်ရွှင်နေသည်။ ပျော်ရွှင်မှသာ ဇွဲရှိနိုင်ပြီး အရာတစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် ဆယ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ရှင်းဖန်မြို့သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။
အဂ္ဂိရတ်ခန်းမ အတွင်း၌ ချန်ဖေးသည် သူ့ရှေ့မှ ဆေးပေါင်းဖိုကို ကြည့်နေပြီး ဆေးပေါင်းဖို အတွင်းရှိ ဆေး၏ ဂုဏ်သတ္တိများ ပြောင်းလဲမှုကို အာရုံခံကာ အတွင်းအား အသုံးပြု၍ ချိန်ညှိနေသည်။
အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ဖျော့တော့သော ဆေးရနံ့သည် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမ အတွင်း ပျံ့လွင့်လာပြီး တံခါးကြားမှ တဆင့် ခြံဝန်းထဲသို့ပင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
၁၅ မိနစ်ခန့် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ချန်ဖေး လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ဆေးပေါင်းဖို အဖုံးကို ရိုက်လိုက်သည်။ မွန်းကျပ်ဖွယ် အသံကြားတွင် ချန်ဖေး စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဆေးလုံး တစ်လုံး ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများတွင် ပေါ်လာသည်။
“ပြီးပြီ။”
အပြုံးတစ်ခု ချန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။ ဘေးနားတွင် စောင့်နေသော ချီတာဖုန်းသည် ချန်ဖေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလိုအလျောက် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ချန်ဖေး ဆေးလုံး ထုတ်ယူသည်ကို ကြည့်နေသည်။
“မြည်းကြည့်မလား။”
ချန်ဖေးသည် ဆေးလုံးကို ချီတာဖုန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်ရာ ချီတာဖုန်း ဂရုတစိုက် ကိုင်လိုက်သည်။
ဆေးလုံးပေါ်တွင် လုံးဝ မပေါင်းစပ်ရသေးသော ဆေးအကြွင်းအကျန်များ ရှိနေသေးသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့် ဆေးလုံး တစ်ခုလုံးသည် အနည်းငယ် ရောနှောနေပုံ ပေါက်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးကို ရောင်းချပါက မည်သည့် သိုင်းပညာရှင်ကမျှ ဝယ်ယူမည် မဟုတ်ပေ။ ဈေးနှုန်း အကြီးအကျယ် လျှော့ချမှသာ ရလိမ့်မည်။
ချီတာဖုန်းသည် ချန်ဖေး၏ သဘောထားကို မျက်လုံးများဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ချန်ဖေး မကန့်ကွက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဆေးလုံး အနည်းငယ်ကို ဖဲ့ယူပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ချီတာဖုန်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုလဲ။” ချန်ဖေး ခေါင်းမော့ပြီး မေးလိုက်သည်။
“ဒါ ချန်ဖူဆေးလုံးပဲ။” ချီတာဖုန်း အတည်ပြု ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကြည့်ရတာ ချန်ဖူဆေးလုံးကို မကြာခင် ရောင်းရတော့မယ့်ပုံပဲ။” ချန်ဖေး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
“တကယ်ပဲ။”
ချန်ဖေးသည် ဘာမှမရှိရာမှ တွက်ချက်ယူပြီး ချန်ဖူဆေးလုံးကို ဖော်စပ်သည်ကို ကြည့်ရှုခဲ့ရသဖြင့် ချီတာဖုန်း အနေဖြင့် အနာဂတ်တွင် ချန်ဖေး အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော ချန်ဖူဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်မလား ဆိုသည်ကို သဘာဝကျစွာပင် သံသယ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“ဒါပေမဲ့ မကြာသေးမီက ရှင်းဖန်မြို့မှာ ဆေးလုံးတွေ ရောင်းလို့ မရနိုင်လောက်ဘူး။” ချီတာဖုန်းသည် ချန်ဖူဆေးလုံးကို ချန်ဖေးထံ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ပြဿနာ တစ်ခုခု တံခါးလာခေါက်နေလို့လား။”
ချန်ဖေး အံ့သြခြင်း မရှိပေ။ အကျိုးစီးပွား ရှိနေသရွေ့ ပြဿနာက သင့်ဆီ ရောက်လာလိမ့်မည်။ ဆေးလုံး ရောင်းချခြင်းကို ထည့်မပြောနှင့်ဦး၊ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်း ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သူတိုင်း သိကြသည်။
ချန်ဖေး ဖော်စပ်သော ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးသည် အရည်အသွေး ကောင်းမွန်ပြီး ဆေးစွမ်းအာနိသင် ပြင်းထန်သဖြင့် နောက်ကွယ်တွင် အစွမ်းထက်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦး ရှိကြောင်း ပြောနိုင်သည်။
ပြဿနာက အခုမှ တံခါးလာခေါက်တာ။ မြို့ကြီးပြကြီးက လူတွေက ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ရာမှာ တကယ်ကို ပိုသတိထားရမယ်လို့ ပြောရမယ်။ သူတို့က ချီတာဖုန်း နောက်ကွယ်မှာ ဘာရှိလဲ ဆိုတာ စုံစမ်းပြီးလောက်ပြီ။ ဘာမှ ကြီးကြီးမားမား နောက်ခံ မရှိမှန်း သိတော့မှ ထိပ်တိုက် တွေ့ရဲကြတာ။
“ရှင်းဖန်မြို့မှာ ရေတိမ်ဂိုဏ်း ဆိုတာ ရှိတယ်။ ငါတို့ စီးပွားရေးကို သူတို့ ပစ်မှတ်ထားနေတယ်။”
ချီတာဖုန်းသည် ကုလားထိုင် တစ်လုံး ရှာပြီး ထိုင်လိုက်ကာ ချန်ဖေးကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ သူတို့ နောက်ယောင်ခံလိုက်တဲ့ လူတွေကို ရက်အနည်းငယ်လောက် လှည့်ပတ်ခေါ်သွားခဲ့တယ်။ မကြာသေးမီက သူတို့ စိတ်မရှည် ဖြစ်လာလောက်ပြီ။”
“ဒါဆို လောလောဆယ် မရောင်းနဲ့ဦး... နတ်တိမ် ကုန်သည်အဖွဲ့ ရောက်လာတာကို စောင့်လိုက်။”
ချန်ဖေး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ ဆေးလုံးများကို ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော် ရောင်းချခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ ငွေအတော်များများ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လမ်းတွင် ချန်ဖေးသည် ထိုလမ်းကြားရှိ ဆိုင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ဓားမှလွဲ၍ ကျန်တာ အကုန် ဝယ်ခဲ့သည်။ ဖယောင်းတိုင် အနီ နှစ်တိုင်ပင် ဝယ်ယူခဲ့သည်။
ကျန်ရှိသော ငွေများ အတွက် ငွေစ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စနစ်ဘောင်ကွက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး အချို့ကို ငွေစက္ကူများဖြင့် လဲလှယ်လိုက်ကာ အချို့ကိုသာ နေ့စဉ်သုံးရန် ငွေစ အပိုင်းအစများ အဖြစ် သိမ်းဆည်းထားသည်။
ဤငွေသည် ကာလတို အတွင်း လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်။
ပြီးမှ နတ်တိမ်မြို့ကို သွားတဲ့အထိ စောင့်လို့ ရတယ်။ အချိန်ကျရင် ဂိုဏ်းတွေကြားမှာ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိလာမှာမို့ ဒီလောက်ကြီး ခံစစ်အနေအထား ဖြစ်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
“ဟုတ်ပြီ... ငါလည်း မင်းကို ဒီအကြောင်း ပြောချင်နေတာ။”
ချန်ဖေး မငြင်းဆန်သည်ကို မြင်သောအခါ ချီတာဖုန်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဝါရင့် သိုင်းလောကသားတစ်ဦး အနေဖြင့် ချီတာဖုန်းသည် သွေးကြွေးဆပ်ရမှု အများအပြားကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့သည် ရှင်းဖန်မြို့တွင် ပြင်ပလူများ ဖြစ်ကြပြီး ဒေသခံ ဂိုဏ်းများနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားပါက ခံရလွယ်သည်။
ချီတာဖုန်းသည် ငွေမက်သော်လည်း ငွေအတွက် အသက်ကို မည်သည့်အခါမျှ စတေးမည် မဟုတ်ပေ။
ဟုတ်ပါတယ်... ချန်ဖေးသည် ဖော်စပ်ထားသော ဆေးများကို ဆိုင်များသို့လည်း ရောင်းချနိုင်သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ရေတိမ်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဘယ်ဆိုင်တွေက ရေတိမ်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေလဲ ဆိုတာ ချန်ဖေး မသိနိုင်ဘူး။ တခြားသူတွေရဲ့ ရောင်းစားတာကို ခံရဖို့ လွယ်ကူတယ်။
ငွေနည်းပေမဲ့ အန္တရာယ် မနည်းဘူး ဆိုတော့ ချန်ဖေး သဘာဝကျကျ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။
နောက်ထပ် တစ်လ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ရှင်းဖန်မြို့သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ နှစ်လနီးပါး ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်တိမ် ကုန်သည်အဖွဲ့ မရောက်လာသေးဘဲ ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး ရာပေါင်းများစွာကို ချန်ဖေး၏ လေဟာနယ် အကွက်ထဲတွင် ထည့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ချန်ဖူဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းကို ရိုးရှင်းစေခြင်းကြောင့် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်နေသရွေ့ သူ့ကျွမ်းကျင်မှုသည် ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ဦးတည်နေသည်။
ချန်ဖူဆေးလုံး သောက်သုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ဖေးသည် ကိုယ်တိုင် ဖူလုံနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝါးမျိုခြင်း ကျင့်စဉ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဖေးသည် ယခုအခါ တစ်ရက်လျှင် ချန်ဖူဆေးလုံး လေးလုံး မျိုချနိုင်သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် သုံးလနီးပါး ကြာမြင့်သင့်သော အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သည် ယခုအခါ အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် တန်ဖိုးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
[ အဆင့် - ကြွက်သားသန့်စင်ခြင်း (၉၉၇၆/၁၀၀၀၀) ]
ချန်ဖေး စနစ်ဘောင်ကွက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်ဖူဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။
ချန်ဖူဆေးလုံး ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားပြီး အပူလှိုင်းတစ်ခု ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် ဝါးမျိုခြင်း ကျင့်စဉ် လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်ပြီး ဆေးလုံးထဲရှိ စွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း တိုင်းသို့ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် အရေပြားနှင့် အသားတို့ ဖြစ်ပြီး ဤအချိန်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အပူချိန် မြင့်မားမှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
အတွင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤအချိန်တွင် ချန်ဖေး၏ ကြွက်သားများ အတွင်း၌ စွမ်းအင် အစအနများကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ၎င်းတို့သည် ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ် ညှစ်ထုတ်နေသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤညှစ်ထုတ်မှု ပြင်းအားသည် ပိုမို ကြီးမားလာသည်။
“ဝီ...”
စိတ်ဝိညာဉ် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။
မြေပြင်မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများ၏ အသံသည် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမ တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မသိလိုက်ဘာသာ ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အချိုးအစားသည် အနည်းငယ် မြင့်တက်လာပြီး တည်ငြိမ်ခိုင်မာသော ပုံစံ ဖြစ်လာသည်။
ထိုစဉ်က ပိန်လှီပြီး မည်းနက်သော ရုပ်သွင်နှင့် ယှဉ်လျှင် ချန်ဖေးသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားပြီ ဖြစ်သည်။
[ အဆင့် - အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၃/၁၀၀၀၀၀) ]
“လူရှိလား... လူရှိလား။”
ခြံဝန်းအပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေး အဂ္ဂိရတ်ခန်းမမှ ထွက်လာကာ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက ချန်ဖေးလား။”
ကောင်လေးတစ်ယောက် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး သကြားလုံး တစ်ခုကို လျက်ကာ ချန်ဖေးကို မော့ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။
“ဘာကိစ္စလဲ။”
“ဦးလေးချီက ခင်ဗျားကို ပြောခိုင်းလိုက်တယ်... ပြေးတော့တဲ့။”