အခန်း (၄၄-၄၆)

အခန်း (၄၄) လေဟာနယ် အကွက်

ချန်ဖေး စကားမပြောဘဲ သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်နေသည်။

“ဒီပုံတူပန်းချီကို တစ်ချက် ကြည့်ပေးပါ။ ပုံမှန်မဟုတ်တာ တစ်ခုခု တွေ့မိလား။”

ချန်ဖေး၏ သတိထားနေသော မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ ရှင်းဝမ်ရှန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလူက ရုပ်ဖျက်အတတ် သုံးထားတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ သံသယရှိတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးနိုင်မလား။”

ချန်ဖေးသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ နေပြီး သမင်သားရေ လက်အိတ်များကို ဝတ်ဆင်ကာ ပုံတူပန်းချီကို ယူလိုက်သည်။

ပုံတူပန်းချီကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရေးဆွဲထားပြီး ချန်ဖေး ရုပ်ဖျက်ထားစဉ်က ရုပ်သွင်နှင့် ထပ်တူနီးပါး တူညီသည်။ ဤအချက်က လင်းဟန်ကျွင်းသည် ဤဖြစ်ရပ်ကို မည်မျှ နက်ရှိုင်းစွာ မှတ်မိနေကြောင်း ပြသနေသည်။

“ပုံတူပန်းချီ တစ်ခုတည်းနဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တာကို ပြောဖို့ ခက်တယ်။”

ချန်ဖေး အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး ရိုးသားစွာ ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်ထိ ပြောရလျှင် ပုံတူပန်းချီသည် ပြန်လည် ပြုပြင်ထားသော ဗားရှင်း ဖြစ်ပြီး လင်းဟန်ကျွင်း၏ ဖော်ပြချက်ကို အခြေခံကာ အခြား ပန်းချီဆရာများက ရေးဆွဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သော အင်္ဂါရပ်များ ရှိလျှင်ပင် ပန်းချီဆရာ တစ်ဦး အနေဖြင့် ဖမ်းယူ ရေးဆွဲရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ရုပ်ဖျက်အတတ် သုံးထားခြင်း ရှိမရှိ အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်ရန် လူကိုယ်တိုင် လေ့လာကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။ ရှင်းဝမ်ရှန်းက ချန်ဖေး၏ ရုပ်သွင် ပြောင်းလဲထားကြောင်း ချက်ချင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

“ဟုတ်လား... နှမြောစရာပဲ။”

ရှင်းဝမ်ရှန်းသည် လင်းဟန်ကျွင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ပုံတူပန်းချီ တစ်ခုတည်းဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောနိုင်ကြောင်း ရှင်းဝမ်ရှန်း သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ လင်းဟန်ကျွင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ရုပ်ဖျက်အတတ် သုံးထားကြောင်း သံသယရှိရုံသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြားသူ တစ်ဦးသာ သူ့ကို လုပ်ခိုင်းခဲ့လျှင် ရှင်းဝမ်ရှန်း ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ရိုးရှင်းစွာ မလုပ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်းဟန်ကျွင်းနှင့် ကျတော့ သူ မငြင်းဆန်နိုင်သဖြင့် လေ့လာရန်အတွက် မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ရံဖန်ရံခါ လာရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ချန်ဖေးထံ ရောက်လာရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ လင်းဟန်ကျွင်းအား ချန်ဖေးကို အနီးကပ် လေ့လာခွင့်ပေးပြီး သံသယရှိသူ ဟုတ်မဟုတ် ကြည့်ရှုစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

“မိတ်ဆွေ... ခင်ဗျား ပုံမှန်အားဖြင့် ဓားကို သုံးလား။”

လင်းဟန်ကျွင်းသည် ချန်ဖေး၏ ဓားရှည်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ယခုလေးတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဓားသိုင်းသည် အတော်လေး သာမန်သာ ဖြစ်သည်။ (ဟုတ်ပါတယ်... လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက်) လှုပ်ရှားမှုက ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ထူးခြားမှု မရှိပေ။

ဘာမေးချင်လို့လဲ။

ချန်ဖေးသည် လင်းဟန်ကျွင်းကို သတိထား၍ ကြည့်လိုက်ပြီး မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေပေ။

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... မိတ်ဆွေက ဓားကွက် တစ်ကွက်တည်းနဲ့ လူငါးယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်တာ မြင်တော့ ကျွန်တော့် အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်ချင်စိတ် ယားလာလို့ပါ။ အကြိမ်နည်းနည်းလောက် လက်ရည်ယှဉ်ကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးရှိလား။” လင်းဟန်ကျွင်း၏ မျက်လုံးများသည် ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ကျွန်တော့် ပါရမီနဲ့ ဗဟုသုတက အကန့်အသတ် ရှိပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရူးလုပ်ဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။”

ချန်ဖေး ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ တကယ် တိုက်ခိုက်မည့် နည်းလမ်း မရှိပေ။ ချန်ဖေးသည် သူ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ရန် ထိုဓားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်... ဤဓားကို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် ချန်ဖေးသည် အခြေခံ ဓားသိုင်း တစ်ခုကို အထူးတလည် သင်ယူခဲ့ပြီး မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်ထိ ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

“တကယ်လား... နှမြောစရာပဲ။”

ချန်ဖေးသည် အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းဟန်ကျွင်း၏ ပါးစပ်ထောင့် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ဆက်လက် ဖိအားမပေးတော့ပေ။

ခဏအကြာတွင် ချန်ဖေး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လင်းဟန်ကျွင်း၏ သံသယများကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် ချန်ဖေးသည် ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်၏ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။

ထိုညက လင်းဟန်ကျွင်းသည် ရုပ်သွင်နှင့် ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ကိုသာ မြင်ခဲ့ရပြီး ဓားကွက်များကိုပင် မမြင်ခဲ့ရပေ။ ထိုသို့ ဖြစ်သောကြောင့် ချန်ဖေးသည် အတိတ်နှင့် ဆက်နွယ်မှုများကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်ရပေမည်။

ကျန်းမိသားစု လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာမှ ရရှိသော ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် သုံးခုကြောင့် ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ ကိုယ်ဖော့ပညာသည် ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေပြီ ဖြစ်ရာ ပါဝင်ပတ်သက်မိမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

“ဘယ်လိုလဲ။”

လင်းဟန်ကျွင်း တွေးတောနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှင်းဝမ်ရှန်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“ဒီလူ မဟုတ်‌လောက်ဘူး။” လင်းဟန်ကျွင်း တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ကိစ္စ မရှိပါဘူး။ မကြာသေးမီက ခရိုင်ထဲမှာ ရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တချို့ကို သွားတွေ့ဖို့ ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်။ အကယ်၍ ရှာမတွေ့သေးဘူး ဆိုရင်တော့ အဲဒီလူ ဖျင်းယင်းခရိုင်ကနေ ထွက်ခွာသွားလောက်ပြီ။”

လင်းဟန်ကျွင်း ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

ချန်ဖေးသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်လျှောက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူငှားရမ်းထားသော တိုက်ခန်း၏ ခြံဝန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

လင်းဟန်ကျွင်း ဤမျှ ဇွဲကောင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ချန်ဖေး မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ချန်ဖေးသည် ဆေးလုံးများ ရောင်းချရန်အတွက် ပြင်ဆင်မှု အများအပြား ပြုလုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ဖေးသည် ကျောပေါ်မှ အထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး အတွင်းမှ တောက်ပနေသော ငွေစများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

ငွေစ ငါးရာ... ဤငွေရှာနှုန်းဖြင့် ဆိုလျှင် နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ် အတွက် ငွေစ ငါးသောင်းသည် လအနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ချန်ဖေးသည် ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မနေနိုင်ပေ။ သို့သော် အဂ္ဂိရတ်ပညာ စွမ်းရည်ဖြင့် သူသည် အခြားမြို့များတွင်လည်း လျင်မြန်စွာ ငွေရှာနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

“သိမ်းမယ်။”

ရုတ်တရက် တွေးလိုက်သည်နှင့် စားပွဲပေါ်မှ ငွေများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စနစ်ဘောင်ကွက်ပေါ်တွင် ပြသထားသော လက်ကျန်ငွေ ပမာဏ မြင့်တက်လာကာ ချက်ချင်းပင် ငွေစ ငါးထောင် ကျော်လွန်သွားသည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ စုဆောင်းငွေကို တစ်ခဏမျှ သဘောကျ ကြည့်ရှုနေပြီး စနစ်ဘောင်ကွက်ကို ပိတ်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ဘောင်ကွက်၏ ညာဘက်အပေါ်ထောင့်ရှိ အာမေဋိတ် သင်္ကေတ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။

ချန်ဖေး ရင်ခုန်သွားသည်။ ဤသည်မှာ စနစ်ဘောင်ကွက်ပေါ်တွင် ဤပြောင်းလဲမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် သတိထားမိခြင်း ဖြစ်သည်။ အာမေဋိတ် သင်္ကေတကို နှိပ်လိုက်ရာ မက်ဆေ့ခ်ျ တစ်စောင် ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“လေဟာနယ် အကွက်လား။”

စိတ်ထဲတွင် သတင်းအချက်အလက်များကို စီစစ်ပြီးနောက် ချန်ဖေး အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

သူ၏ သိမ်းဆည်းထားသော တန်ဖိုး ငွေစ ၅,၀၀၀ ကျော်လွန်သွားသောကြောင့် ယခုအခါ ငွေစ ၅,၀၀၀ သုံးစွဲပြီး လေဟာနယ် အကွက် တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်နိုင်ကြောင်း စနစ်က ချန်ဖေးကို ပြောပြနေသည်။ ဤ လေဟာနယ် အကွက်သည် အရွယ်အစား တစ်ကုဗမီတာ ရှိပြီး ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းနိုင်သည်။

“ဒီစနစ်မှာ တကယ်ပဲ ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုး ရှိတာကိုး။”

ချန်ဖေး တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် လဲလှယ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

လောလောဆယ် ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲရန် လိုအပ်သည့်အရာ မရှိသလို၊ နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ် အတွက် ငွေစ ၅၀,၀၀၀ မှာလည်း ချန်ဖေးအတွက် လုံလောက်ရန် ဝေးကွာနေသေးသည်။ အခြား ကျင့်စဉ်များကို ရိုးရှင်းစေရန် အတွက်မူ ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ ငွေရှာနှုန်းဖြင့် ဆိုလျှင် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ လေဟာနယ် အကွက်သည် ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေး ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာပါက ၎င်းသည် ငွေစ ငါးထောင်တန်ဖိုးထက် များစွာ ကျော်လွန်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် အဆင်ပြေစေမည် ဖြစ်သည်။

စနစ်၏ သိမ်းဆည်းထားသော တန်ဖိုးသည် ချက်ချင်းပင် ငွေစ ဒါဇင် အနည်းငယ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ဖေးသည် သူ့မြင်ကွင်းတွင် နေရာလွတ် တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို အာရုံခံလိုက်မိသည်။

ချန်ဖေးသည် လေဟာနယ် အကွက်ကို စတင် လေ့လာနေစဉ် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တောက်ပလာသည်။

နာရီဝက် အကြာတွင် သုတေသန ပြီးဆုံးသွားပြီး ချန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အံ့သြမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် ချန်ဖေးသည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။

ဤ လေဟာနယ် အကွက်သည် ပစ္စည်းများ အမှန်တကယ် ထည့်သွင်းနိုင်သော်လည်း တစ်ကြိမ်လျှင် ပစ္စည်း တစ်မျိုးတည်းသာ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။

လေးရှည်ကို ထည့်လိုက်သည်နှင့် မြှားများ ထည့်၍ မရတော့ပေ။ အခြား တစ်စုံတစ်ရာ ထည့်သွင်းရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ လေးရှည်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရန် ဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ လေဟာနယ် အကွက် ပါလား။ ငွေစ ငါးထောင်နဲ့ ဝယ်လို့ရတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။”

ချန်ဖေး ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ ဤ လေဟာနယ် အကွက်သည် တစ်ကုဗမီတာ နေရာလွတ် ရှိသော်လည်း တစ်ကြိမ်လျှင် ပစ္စည်း တစ်ခုသာ ထည့်နိုင်ပါက ၎င်း၏ ထိရောက်မှု များစွာ လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို ပိုက်ဆံစုပြီး အကွက်တွေ ပိုဝယ်စေချင်တာလား။”

ချန်ဖေးသည် အိမ်ထဲတွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် လေဟာနယ် အကွက်နှင့် ပတ်သက်သော စနစ်၏ ဖော်ပြချက်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေသည်။ ခဏအကြာတွင် ချန်ဖေး အနည်းငယ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ဆန်အိတ် တစ်အိတ်လုံးကို ကြည့်ပြီး စိတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏတွင် ဆန်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေဟာနယ် အကွက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ ဆန်များသည် မီးဖိုချောင်တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး ရှေ့သို့ တိုးပြီး အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ အဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ ဆန်စေ့များကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တူညီသော စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဆန်အိတ် တစ်အိတ်လုံးကို ရွှေ့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားမှု မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

“ဒါဆို ထုပ်ပိုးထားသရွေ့ အဲဒါကို ပစ္စည်း တစ်ခုတည်း အဖြစ် အလိုအလျောက် သတ်မှတ်တာလား။”

ချန်ဖေး အချိန်မဆွဲရဲတော့ပေ။ မီးဖိုချောင်မှ အိုးခွက်ပန်းကန် အားလုံးကို ဂုန်နီအိတ် တစ်လုံးထဲ ထည့်ပြီး တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဂုန်နီအိတ် တစ်လုံးလုံးသည် လေဟာနယ် အကွက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

“ဒီလို လုပ်ရတာကိုး။”

ချန်ဖေး နောက်ဆုံးတွင် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် အိတ်တစ်လုံးလုံးကို အဝင်အထွက် လုပ်ရခြင်းက အနည်းငယ် အဆင်မပြေ ဖြစ်နေသေးသည်။ ချန်ဖေး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပလာသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ကျောက်မိသားစုမှ ပို့ပေးသော ဆေးမြစ်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ချန်ဖေး အပြင်ထွက်ခဲ့သည်။

ယခင်က စည်ကားသော လေထုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဖျင်းယင်းခရိုင်သည် ယခုအခါ အနည်းငယ် မှုန်မှိုင်းနေပုံရသည်။ လူအများအပြားသည် အလျင်လိုနေကြပြီး ကိစ္စပြီးသည်နှင့် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ကြကာ လမ်းပေါ်တွင် အချိန်ဖြုန်းရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

ထို့အပြင် လမ်းများပေါ်တွင် အမျိုးသားများသာ အများဆုံး ရှိပြီး အမျိုးသမီးများကို ချန်ဖေး လုံးဝ မတွေ့ရသလောက်ပင်။

ပုန်ကန်သူများ၏ လုပ်ရပ်များကို တွေးမိပြီး ချန်ဖေး တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အခန်း (၄၅) သီးသန့် မှာယူခြင်း

လမ်းကြား အနည်းငယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် လက်သမားဆိုင် တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တစ်ကုဗမီတာ နီးပါး အရွယ်အစားရှိသော ဗီရိုတစ်လုံး ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။ ဗီရိုကို အကန့်များစွာ ခွဲထားပြီး တစ်ခုစီတွင် အံဆွဲများ သို့မဟုတ် တံခါးငယ်များ ပါရှိသည်။

“မခက်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန် လိုချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ဒီဗီရိုက နည်းနည်း ကြမ်းတမ်းလိမ့်မယ်” ဟု လက်သမားက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ကြမ်းတမ်းတာ ကိစ္စ မရှိပါဘူး။ တခြား လိုအပ်ချက်တွေ ပြည့်မီရင် ရပါပြီ။”

“ကောင်းပြီ... ဒါဆို ပြဿနာ မရှိပါဘူး။” လက်သမားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး စပေါ်ငွေ ထားခဲ့ပြီး လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

သစ်သားဗီရိုနှင့် ပတ်သက်သော ဤစိတ်ကူး အောင်မြင်မလား ဆိုသည်ကို မနက်ဖြန် စမ်းသပ်ပြီးမှသာ သိရမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး အပြင်တွင် ဆက်မနေချင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ သူ့လေးပစ်စွမ်းရည် အမြင့်ဆုံး မရောက်သေးသလို၊ ဖော်စပ်ရမည့် ဆေးလုံးများ အများအပြား ရှိနေသေးသည်။ ချန်ဖေး၏ အချိန်သည် လုံးဝ ပြည့်ကျပ်နေသည်။

လမ်းကြား အနည်းငယ် လျှောက်ပြီးနောက် ချန်ဖေး၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။

မရပ်တန့်ဘဲ ချန်ဖေး ဆက်လျှောက်သွားသည်။

ချန်ဖေး လမ်းကြားအဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လူပုံရိပ်တစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုပြီး ချန်ဖေး၏ ခြေလှမ်းများ နောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါသွားသည်။ သို့သော် ထောင့်ချိုးသို့ ရောက်သောအခါ ချန်ဖေးကို မတွေ့ရတော့ပေ။

ထိုလူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လိုက်ဖမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် မိမိနောက်တွင် မည်းနက်သော အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

“ငါ့နောက်ကို ဘာလို့ လိုက်နေတာလဲ။”

ချန်ဖေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ထိုလူ အလိုအလျောက် တောင့်တင်းသွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်ကာ ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူက နင့်နောက် လိုက်နေလို့လဲ။ ငါ ဒီအတိုင်း ဖြတ်လျှောက်လာတာ။”

ချန်ဖေး ပြန်မဖြေပေ။ သူ့ရှေ့မှ လူကို ကြည့်လိုက်ပြီး အထူးသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ အချိုးအစားကို ခဏတာ လေ့လာလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချန်ဖေး၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားသည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။ “ရှန်ရှန်း... ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီရောက်လာတာလဲ။”

“ငါ့ကို ဘယ်လို မှတ်မိတာလဲ။”

ရှန်ရှန်း မစဉ်းစားဘဲ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ကာ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသည်။

“ငါ့ဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ။”

ချန်ဖေးသည် ရှန်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက ရုပ်ဖျက်ထားသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အချိုးအစားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် ရုပ်ဖျက်သူ၏ နည်းပညာမှာ သာမန်သာ ဖြစ်သဖြင့် ချန်ဖေးသည် အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှန်ရှန်းသည် သူမ၏ စောစောက အပြုအမူကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးနေပြီး ယခု ချန်ဖေး၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူမ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ “ကျန်းမိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးတရားကို နင် အသိအမှတ်ပြုသေးရဲ့လား။”

“ကျေးဇူးတရား။”

ချန်ဖေး အံ့သြသွားသည်။ ကျေးဇူးတရား ဟုတ်လား။ ကျန်းမိသားစု မပျက်စီးမီက နှစ်ဖက်စလုံးသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော ဆက်ဆံရေးတွင် ရှိသင့်ပြီး၊ ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ဖေးကိုပင် ကြွေးတင်နေသေးသည်။

နောက်ပိုင်း ရရှိခဲ့သော ကျင့်စဉ် ဆုလာဘ်များ အားလုံးသည် ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်... အချို့ကို ပြောရမည် ဆိုလျှင်တော့ ရှိကောင်း ရှိနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် နေ့စဉ် မြက်ပြန်နုဆေးလုံးများ အတွက် ဆေးမြစ်များကို ချန်ဖေး၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာ စမ်းသပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

“ကျန်းစီနန် လွှတ်လိုက်တာလား။” ချန်ဖေး တိုးတိုးမေးလိုက်သည်။

ကျန်းမိသားစု ကျဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်သော အသေးစိတ် အချက်အလက် အချို့ကို ချန်ဖေး မကြာသေးမီက သိရှိခဲ့ရသည်။ ကျန်းမိသားစု၏ တိုက်ရိုက် ဆွေမျိုးသားချင်း အများစု ထိုအချိန်က သေဆုံးခဲ့သော်လည်း ကျန်းမိသားစုသည် ကြိုတင် အသိပေးချက် ရရှိခဲ့ပြီး လူအချို့ ကြိုတင် ထွက်ခွာခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ မသိရပေ။ ကျန်းစီနန်သည် ထိုအထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်ထိ ကျောက်မိသားစုသည် ကျန်ရှိနေသော ကျန်းမိသားစု၏ တိုက်ရိုက် ဆွေမျိုးများကို သတ်ချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုလူများ အားလုံး ဖျင်းယင်းခရိုင်မှ ထွက်ခွာသွားပုံရပြီး ကျောက်မိသားစု အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။

“သခင်မလေး ခရိုင်ထဲမှာ မရှိတော့ဘူး... နင် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။” ရှန်ရှန်းက မျက်လုံးများ ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ဘာလို့ ငါ့ကို လာတွေ့တာလဲ။”

ချန်ဖေး တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရှန်ရှန်း၏ အပြုအမူအရ ပြဿနာ မရှိလျှင်ပင် သိသာထင်ရှားနေသည်။ ဟုတ်ပါတယ်... အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ချန်ဖေးက ရှန်ရှန်း၏ ရုပ်ဖျက်မှုကို အရင် မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကျန်းစီနန် အနား၌ စုဝေးနေသော လူများ အားလုံး ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေလျှင် ဤအုပ်စု အောင်မြင်နိုင်ချေမှာ အတော်လေး နည်းပါးသည်။

သို့ရာတွင် ဤအုပ်စု အောင်မြင်သည် ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည် ဖြစ်စေ ချန်ဖေးအတွက် အရေးမပါပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ဖေးသည် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်းစီနန် ပိုင်ဆိုင်သော အရာများအနက် ချန်ဖေး စိတ်ဝင်စားသော အရာ အလွန် နည်းပါးသည်။

တစ်ခုတည်းသော အတွင်းအား ကျင့်စဉ်ကို ချန်ဖေး ရရှိနိုင်ဖွယ် မရှိပေ။

“ငါတို့ အဆိပ်ဖြေဆေးနဲ့ ကုသရေးဆေးလုံး တချို့ လိုတယ်။” ရှန်ရှန်းက ချန်ဖေးကို မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီဆေးလုံး နှစ်မျိုးစလုံးကို နင် ဖော်စပ်နိုင်တယ်လေ။”

“ဒီရက်ပိုင်း ကျောက်မိသားစုက ငါ့ကို နေ့တိုင်း အလုပ်တွေ အများကြီး ပေးထားတာ... ငါ့မှာ အားလပ်ချိန် သိပ်မရှိဘူး။”

ချန်ဖေး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီဆေးလုံး နှစ်မျိုးကို ပမာဏ နည်းနည်းပဲ ငါ ပေးနိုင်မယ်။”

“ရပါတယ်... စေတနာက အဓိကပါ။” ရှန်ရှန်း ပြုံးလိုက်သည်။

“ဆေးမြစ်တွေ ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့ကို ဘယ်လို ပေးမှာလဲ။”

“ငါတို့ဆီမှာ ဆေးမြစ် မရှိဘူး။ နင် နည်းနည်းလောက် ရှာပေးလို့ ရမလား။”

ချန်ဖေး မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဘုရားရေ... ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ အလကား လိုချင်နေကြတာကိုး။ သူက ဆေးဖော်စပ်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားပြီးပြီ၊ သူတို့က ဆေးမြစ်တောင် မပေးချင်ကြဘူး။

ယခုအခါ ဆေးဆိုင်များတွင် ဆေးမြစ်များ မရောင်းတော့သဖြင့် ချန်ဖေး အနေဖြင့် ကျောက်မိသားစုထံမှ တောင်းခံရန် ခက်ခဲသည်။

ချန်ဖေးသည် သူ သဘောထား ပျော့ပျောင်းလွန်းနေသလား၊ ကျန်းစီနန်နှင့် သူ့လူများက သူ့ကို လူအ ဟု သဘောထားနေသလား တွေးမိလိုက်သည်။

“စိတ်မကောင်းပါဘူး... ဒီကိစ္စမှာ ငါ ကူညီနိုင်မယ် မထင်ဘူး။”

ချန်ဖေးသည် လက်သီးဆုပ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။ ဤလူများနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွယ်မှု မပြုလုပ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ သဘောထားသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မောက်မာပြီး အထက်စီးဆန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“နင်... နင်က ကျေးဇူးကန်းတဲ့ကောင်။”

ချန်ဖေး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ရှန်ရှန်းသည် ဒေါသတကြီး ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

ချန်ဖေး ရပ်မသွားဘဲ မျက်နှာပေါ်တွင် မဲ့ပြုံးတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။ အမှန်ပင်... အချို့လူများသည် တကယ်ကို အကျိုးအကြောင်း မသင့်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာထဲတွင် ထာဝရ နေထိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခြံဝန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ဖေးသည် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ခြင်း၊ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု တိုးမြှင့်ခြင်းတို့ကို ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သည်။ ညရောက်သောအခါ ချန်ဖေးသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ မသွားဘဲ ဆေးလုံးများကို ချန်ထားခဲ့လိုက်သည်။ အဓိကအားဖြင့် လင်းဟန်ကျွင်းနှင့် ထပ်မံ တွေ့ဆုံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်းဟန်ကျွင်းသည် ချန်ဖေးအား အလွန် အေးစက်ပြီး ယုတ်မာသော ခံစားချက်ကို ပေးသည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုး ဘာလုပ်မည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲသည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မသံသယရှိသေးသော်လည်း ဘေးကင်းအောင် နေခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု ချန်ဖေး ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆေးလုံးများကို မရောင်းချမီ ရက်အနည်းငယ် သိမ်းဆည်းထားခြင်းက မည်သည့် သက်ရောက်မှုမှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ချန်ဖေးသည် လက်သမားဆိုင်မှ စိတ်ကြိုက် မှာယူထားသော သစ်သားဗီရိုကို သွားယူလိုက်သည်။

လက်သမားကို ပစ္စည်း အိမ်တိုင်ရာရောက် ပို့ပေးရန် ငွေအနည်းငယ် ပိုပေးလိုက်သည်။

လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် သစ်သားဗီရို၏ အံဆွဲ အများအပြားကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဆေးပုလင်းများနှင့် ဆေးမြစ်အချို့ကို ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အံဆွဲများကို ပြန်ပိတ်လိုက်ရာ ကွက်လပ် မကျန်တော့ပေ။

ချန်ဖေးသည် သစ်သားဗီရိုကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး စိတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏတွင် ဗီရိုတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေဟာနယ် အကွက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

“ဖြစ်နိုင်တယ်...”

ပထမအဆင့် ပြီးစီးသွားသဖြင့် ချန်ဖေး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် စမ်းသပ်မှု မပြီးသေးပေ။ နောက်ထပ် ကြိုးပမ်းမှုများသည် အရေးကြီးသည်။

လေဟာနယ် အကွက်ထဲတွင် ချန်ဖေးသည် သစ်သားဗီရို၏ အံဆွဲများထဲမှ တစ်ခုကို အပြင်ဘက်သို့ တွန်းထုတ်ရန် စိတ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ကွက်လပ် ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် အံဆွဲထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ဆေးမြစ်များသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချန်ဖေး၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

“ကောင်းတယ်...”

ချန်ဖေး စစ်မှန်စွာ ပျော်ရွှင်နေသည်။ မျှော်လင့်ထားသော လုပ်ဆောင်ချက် အပြည့်အဝ အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့ပြီ။

အံဆွဲတွင် ကွက်လပ် တစ်ခု ဖန်တီးခြင်းအားဖြင့် ချန်ဖေးသည် လေဟာနယ် အကွက်အား အခြားအရာတစ်ခု ပေါ်လာကြောင်း သိရှိစေပြီးနောက် လေဟာနယ် အကွက်မှ ထွက်ရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ရှုပ်ထွေးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အတွေးတစ်ချက်သာ လိုအပ်သည်။

ဆေးမြစ်များကို လေဟာနယ် အကွက်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ရန်မှာ ဗီရိုတစ်ခုလုံးကို ပြန်ထုတ်ပြီးမှသာ သိမ်းဆည်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် လွတ်လပ်ပြီး လိုက်လျောညီထွေရှိသော သိုလှောင်ခန်း ဖြစ်လာရန် အနည်းငယ် လိုနေသေးသည်။ သို့သော် ချန်ဖေး ကျေနပ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ဒီဇိုင်းအောက်ရှိ လေဟာနယ် အကွက်သည် ပစ္စည်း အတော်များများကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။

ချန်ဖေးသည် သစ်သားဗီရိုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အလင်းရောင်နှင့် မထိတွေ့သင့်သော ပစ္စည်းများကို အံဆွဲများထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ အံဆွဲ တစ်ခုစီတွင် မည်သည့်အရာ သိမ်းဆည်းရမည်ကို သူတို့၏ အစီအစဉ်အတိုင်း အသေးစိတ် အစီအစဉ် ဆွဲထားသည်။

လေးနှင့် မြှားများကို သိမ်းဆည်းရန်အတွက် ချန်ဖေးသည် သစ်သားဗီရိုတွင် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ကြီးမားသော နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

“ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ဖြစ်လာပြီး သိမ်းစရာနေရာ မရှိမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။”

နာရီဝက် အကြာတွင် ကျောက်မိသားစုမှ လူများ ရောက်လာကြသည်။

“အကြီးအကဲကျန် ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရသွားတယ်။ အချိန်အတန်ကြာ ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားကို ပေးမယ့် ဆေးလုံး တာဝန်က ပိုများလာလိမ့်မယ်။ တောင်းဆိုစရာ ရှိရင် ပြောပါ... ကျွန်တော် ပြန်တင်ပြပေးပါ့မယ်။”

ကျောက်ရှားက ချန်ဖေးကို ကြည့်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အခန်း (၄၆) ကြက်ကိုသတ်၍ မျောက်ကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်း

“ဆရာကြီးကျန် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတာလဲ။”

ချန်ဖေးသည် မိမိကိစ္စကို အရင်မမေးဘဲ ကျန်တာဖုန်း၏ အခြေအနေကို ဦးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“လူတစ်စုက ဆရာကြီးကျန်ရဲ့ နေအိမ်ထဲကို အတင်းဝင်ရောက် စီးနင်းခဲ့ကြတယ်။ အစောင့်တွေ ရှိပေမဲ့လည်း ဆရာကြီးကျန်ကို အသက်ငွေ့ငွေ့လေးပဲ ကျန်အောင် လုပ်သွားကြတယ်။”

ကျောက်ရှားက အံကိုကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ ယခုအချိန်ထိ လက်သည်ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သူမ မသိသေးပေ။ ကျောက်မိသားစုသည် ယခုအခါ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကို အရှိန်မြှင့်တင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သဲလွန်စ တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့ရှိပါက ရူးသွပ်စွာ လက်တုံ့ပြန်ကြမည်မှာ သေချာသည်။

ချန်ဖေး စကားမပြောပေ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ကျန်းစီနန် ကဲ့သို့သော လူများကို တွေးမိလိုက်သည်။

ရှန်ရှန်းသည် ချန်ဖေးကို လာရှာခဲ့ဖူးသည် ဆိုလျှင် ကျန်တာဖုန်းနှင့် ဆေးခန်းမှ လူဟောင်းကြီးများကိုလည်း သေချာပေါက် လွတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုလူများသည် ကျန်တာဖုန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်လိမ့်မည်ဟု ချန်ဖေး မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။

ကျောက်ရှား ပြောစကားအရဆိုလျှင် ထိုလူများသည် ကျန်တာဖုန်းကို သတ်ပစ်ချင်ပုံပင် ရသည်။

အခြားသူများကို သတိပေးရန် စံပြလုပ်ပြခြင်းလော။ သို့တည်းမဟုတ် အောက်တန်းကျလွန်းခြင်းလော။ သို့မဟုတ် ကျောက်မိသားစုတွင် ဆေးဝါးပြတ်လပ်ပြီး စီးပွားရေး မလုပ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ကာ ပုန်ကန်သူများ၏ အပြစ်တင်ခြင်း ခံရစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းလော။

“အိမ်တော်ထဲမှာ ချန်ဖူဆေးလုံးရဲ့ ဖော်စပ်နည်း အပိုင်းအစ တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ ကျွန်တော် ကြည့်လို့ ရမလား။”

ကျောက်မိသားစုသည် အလုပ်တာဝန်များ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး လိုအပ်ချက်များ ရှိပါက တောင်းဆိုနိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ချန်ဖေး၏ အမြင်တွင် ကြီးကြီးမားမား တောင်းဆိုမှုများသည် အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ ကျောက်မိသားစုသည် ကြီးမားသော တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူချင်မှ တူလိမ့်မည်။

အတွင်းအား ကျင့်စဉ်များ ရရှိရန် တွေးပင် မတွေးသင့်ပေ။ ဝိညာဉ်အလင်း ဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းကိုပင် ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ချန်ဖေးက လက်ရှိ ဆေးမြစ်များကို ဖြုန်းတီးပစ်မည် စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကြက်နံရိုးကဲ့သို့ စွန့်ပစ်ရမှာ နှမြောစရာ ကောင်းပြီး စားရမှာ အရာမထင်သည့် ဆေးဖော်စပ်နည်း အပိုင်းအစသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့ အနေဖြင့် တန်ဖိုးမရှိဟု ထင်ရသော်လည်း ချန်ဖေး အတွက်မူ အတော်လေး အဆင်ပြေသည်။

ကျောက်ရှားသည် ချန်ဖေး၏ တောင်းဆိုမှုကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ ပြန်ပြီး သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ချန်... ဒီရက်ပိုင်း လုံခြုံရေးကို ဂရုစိုက်ပါ။ ဒီလူနှစ်ယောက်က ရှင်နဲ့အတူ နေပြီး ကာကွယ်ပေးပါလိမ့်မယ်။ နှစ်ရက်လောက် နေရင် ခြံဝန်းတစ်ခု ငှားပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အားလုံးကို အတူတူ နေရာချပေးဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။”

ဝိညာဉ်အလင်း ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အများစုကို ကျောက်မိသားစု အိမ်တော် အတွင်း၌ နေရာချပေးထားသည်။ သူတို့အားလုံးသည် မိသားစုဝင်များ ပါလာကြသဖြင့် ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်သည် လျင်မြန်စွာ ပြည့်ကျပ်သွားခဲ့သည်။

ချုပ်ချယ်မှုကို မလိုလားသော သူအချို့ ကျန်ရှိနေသေးရာ ကျောက်မိသားစုက သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် လူများ စီစဉ်ပေးထားသည်။ မူလက ကျန်တာဖုန်း ဘက်တွင်လည်း လူအင်အား စီစဉ်ပေးထားသော်လည်း တိုက်ခိုက်သူများမှာ ကျွမ်းကျင်လွန်းသဖြင့် တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“ကျေးဇူးပါပဲ...”

ချန်ဖေး လက်သီးဆုပ် ဦးညွှတ်လိုက်ရာ ကျောက်ရှား ထွက်ခွာသွားသည်။ ကျောက်မိသားစုမှ အစောင့်နှစ်ဦးသည် ချန်ဖေးနောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး ခြံဝန်းထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ ချန်ဖေးသည် သူတို့အတွက် အခန်းတစ်ခန်း စီစဉ်ပေးလိုက်ပြီး သူတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ခြံဝန်းထဲတွင်သာ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

အပြင်ဘက်တွင် အစောင့်များ ရှိနေခြင်းသည် ချန်ဖေး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းငယ် ထိခိုက်စေသည်။ အကယ်၍ နောက်ပိုင်းတွင် ကျောက်မိသားစု စီစဉ်သော ခြံဝန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပါက သက်ရောက်မှု ပိုကြီးမားလာလိမ့်မည်။

သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ ချန်ဖေးသည် ဖျင်းယင်းခရိုင်မှ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ဤအခြေအနေသည် ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေးသည် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ အမှတ်အသားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အရိုးကျိန်စာအမှတ်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ တိုးလာနေသည်။ ချီတာဖုန်းအား အဖွဲ့ မည်သည့်အချိန်တွင် ထွက်ခွာမည်ကို နောက်ရက် အနည်းငယ် အတွင်း အခွင့်အရေးရှာ၍ ထပ်မံ မေးမြန်းရန် ချန်ဖေး ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဝန်းရံထားသော အရေးပေါ် အခြေအနေ ခံစားမှုသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

ဆေးရနံ့များသည် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမမှ စတင် ပျံ့လွင့်လာသည်။ ချန်ဖေး ဆေးလုံး အနည်းငယ် ဖော်စပ်ပြီးသည်နှင့် ကျောက်ရှား ပြန်ရောက်လာပြီး ဆေးဖော်စပ်နည်း အပိုင်းအစ တစ်ခုကို ချန်ဖေး လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယနေ့အတွက် ဆေးမြစ်များ ပိုမို ပါလာသည်။

ချန်ဖေးသည် လက်ထဲရှိ ဆေးဖော်စပ်နည်း အပိုင်းအစကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ကျောက်မိသားစုသည် ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သည်။ ပေးမည်ဟု ပြောလျှင် ချက်ချင်း ပေးလေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ရိုးရှင်းစေပြီးနောက် မည်သည့်အရာများ ရရှိလာမည်ကို မသိရသေးပေ။

မနက်ခင်း တစ်ခုလုံး ဆေးဖော်စပ်ပြီးနောက် ချန်ဖေး ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဆေးမြစ်များ အားလုံး ကုန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ပေးအပ်ရမည့် ဆေးလုံးများကို သစ်သားဗီရို၏ အံဆွဲ တစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အခြား ဆေးလုံးများကို နောက်ထပ် အံဆွဲ တစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သစ်သားဗီရိုကို လေဟာနယ် အကွက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သစ်သားဗီရိုထဲရှိ ပစ္စည်းများကို တွေးတောရင်း ချန်ဖေး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဖျင်းယင်းခရိုင်မှ ထွက်ခွာလျှင် ပိုင်ဆိုင်မှု ပစ္စည်း အများအပြား သယ်ဆောင်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ချန်ဖေး ယခင်က တွေးခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါ လေဟာနယ် အကွက် အပိုပါရှိလာသဖြင့် ချန်ဖေးသည် ဆေးလုံး အမျိုးမျိုးနှင့် ဆေးမြစ်များကို သယ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။ တောရိုင်းထဲတွင် အရေးပေါ် အခြေအနေ ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် ချန်ဖေး၌ ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

မမြင်ရသော်လည်း တောရိုင်းထဲတွင် ချန်ဖေး၏ လုံခြုံရေးသည် အာမခံချက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အတွင်းအား ကျင့်ကြံခြင်း၊ သိုင်းကွက်များ လေ့ကျင့်ခြင်းတို့ဖြင့် မသိလိုက်ဘာသာ ညရောက်လာခဲ့သည်။

ချန်ဖေးသည် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမထဲတွင် လေးပစ်နည်းစနစ်များကို စဉ်းစားနေစဉ် တံခါးအပြင်ဘက်မှ အသံနိမ့်နိမ့်အချို့ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓားရှည်ကို ကိုင်လျက် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမမှ ထွက်လာရာ ခြံဝန်းထဲတွင် ရပ်နေသော မည်းနက်သော အရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျောက်မိသားစုမှ အစောင့်နှစ်ဦးသည် ဘေးတစ်ဖက်တွင် လဲကျနေပြီး အသက်မရှိတော့ပေ။

“မင်းက ချန်ဖေးလား။” ကျန်းရှန်ဖိန်က ချန်ဖေးကို အထက်စီးမှ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ။ ကျန်းစီနန် လွှတ်လိုက်တာလား။” ချန်ဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“မင်းက တော်တော် ပါးနပ်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းကို ပေးထားတဲ့ အခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးမထားတာ နှမြောစရာပဲ။”

ကျန်းရှန်ဖိန်က လက်ထဲရှိ မြှောင်ဓားကို ထုတ်ပြလိုက်ရာ သွေးစအချို့ စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချန်ဖေးထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်။

ကျန်းရှန်ဖိန်က သူ့အထောက်အထားကို ဝန်ခံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ကူညီဖို့ ငြင်းဆန်လိုက်ရုံနဲ့ ကျန်းစီနန်က လူတွေကို စတင် သတ်ဖြတ်နေပြီ။ ဆေးခန်းက လူတွေကနေ စတင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်မိသားစုဝင် ဘယ်သူမှ မသေသေးပေမဲ့ ယခင် ဆေးခန်းက လူတွေ အရင်ဆုံး သေဆုံးကုန်ကြသည်။ မကူညီရင် သေရမလား။ တကယ်လို့ ကူညီပြီး ကျောက်မိသားစုက တွေ့ရှိသွားရင်လည်း သေရမှာပဲ။

ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ အသက်ရှင်ရတာ တကယ် ခက်ခဲလိုက်တာ။

“ဒီအချိန်ကျမှ ကြောက်ရကောင်းမှန်း သိနေပြီလား။ စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းက စတုတ္ထမြောက်ပဲ။ မင်းအဖော်ပြုဖို့ တခြားလူတွေလည်း နောက်က လိုက်လာကြလိမ့်မယ်။”

ကျန်းရှန်ဖိန်က ရယ်မောလိုက်ရာ ရယ်သံထဲတွင် ရူးသွပ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကျန်းရှန်ဖိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ချန်ဖေး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချန်ဖေး၏ လည်ပင်းကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ချလွမ်...”

ဓားချင်း ထိခတ်သံ မွန်းကျပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေး၏ ဓားရှည်က ကျန်းရှန်ဖိန်၏ မြှောင်ဓားကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ဖိန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သာမန် အရေပြားသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်က သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်တယ် ဟုတ်လား။

ကျန်းရှန်ဖိန် နည်းဗျူဟာ ပြောင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် သူ့ရင်ထဲတွင် အချက်ပေး ခေါင်းလောင်းသံ မြည်ဟိန်းသွားပြီး အလင်းတန်း တစ်ခု မျက်လုံးရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

“တင်း...”

ချန်ဖေး၏ ဓားရှည်ထိပ်ဖျားသည် မြှောင်ဓားကို ထိခတ်သွားသည်။ ကျန်းရှန်ဖိန်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် အရည်အချင်းသာ ထူးခြားမနေခဲ့ပါက ယခုလေးတင် ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းရှန်ဖိန်သည် ချန်ဖေးကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဓားသိုင်းကွက်မျိုးသည် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်သင့်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော ဓားသိုင်း အမွေအနှစ်မျိုး မရှိသင့်ပေ။

ရှေ့မှလူသည် ရန်စရန် မလွယ်ကူကြောင်း သိရှိလိုက်သဖြင့် ကျန်းရှန်ဖိန်သည် ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် မြေကြီးကို ဆောင့်ကန်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝါဂွမ်းစကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ချန်ဖေး၏ ဓားကွက် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးတောက်များ ပွင့်လန်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ကျန်းရှန်ဖိန်ကို ဓားကွက်ဖြင့် လုံးဝ လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

လှုပ်ရှားမှု ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းရှန်ဖိန်သည် ရှေ့မှ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရုံမှတပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ခဏအကြာတွင် ကျန်းရှန်ဖိန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤဓားကွက်သည် ထူးခြားသော်လည်း လက်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာ အတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။

ယခု စောစောက ထူးဆန်းသော ဓားချက်ကိုသာ သတိထားရန် လိုအပ်ပြီး ကျန်တာ ဘာမှ မရှိတော့ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး ချန်ဖေးသည် သူ့လက်ရှိ အင်အားကို ပိုမို ပြည့်စုံစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက်သည် သေချာပေါက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ကွက် ဖြစ်သော်လည်း စစ်မှန်သော အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးအတွက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ပါက ကာကွယ်ရန် လွယ်ကူသည်။

အဆုံးစွန်ထိ ပြောရလျှင် ၎င်းသည် ဓားတစ်ချက်တည်းသာ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ခိုက်မှု မရှိပါက ယခု ကျန်းရှန်ဖိန်ကဲ့သို့ပင် ပိတ်ဆို့လိုက်ရုံဖြင့် ပြီးသွားနိုင်သည်။

မီးကွင်း ဓားသိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ မဆိုးသော်လည်း ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် လူသတ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

တဖြည်းဖြည်း ရုန်းထွက်တော့မည့် ကျန်းရှန်ဖိန်ကို ကြည့်ရင်း ချန်ဖေးသည် ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ တိုက်ခိုက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်... နတ်ဘုရားသုံးပါး ဓားသိုင်း…

လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေသော ကျန်းရှန်ဖိန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားချီများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် အလင်းတန်း တစ်ခု သူ့ထံ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“မင်းရဲ့ ဒီအကွက်ကို စောင့်နေတာ။”

ချန်ဖေးတွင် နည်းလမ်းကုန်သွားပြီဟု ယူဆကာ ကျန်းရှန်ဖိန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှ မြှောင်ဓားဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဤဓားချက်ကို ထပ်မံ ပိတ်ဆို့နိုင်သရွေ့ ကျန်းရှန်ဖိန်သည် တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားနိုင်သည်။

ချန်ဖေး၏ ဓားကွက် သုံးကွက်ကို မြင်ပြီးနောက် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေပါက သူသာလျှင် အနိုင်ရမည့်သူ ဖြစ်သင့်သည်ဟု ကျန်းရှန်ဖိန် ခံစားမိသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချန်ဖေး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။

မြှောင်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကျန်းရှန်ဖိန်သည် ချန်ဖေးကို ကြောင်ငေးစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ရုတ်တရက် နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားသည်။ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ဖြစ်သွားမှန်း မသိရဘဲ ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ပေါက် သူ့နှလုံးသား နေရာတွင် ပေါ်လာသည်။

သူ့မြှောင်ဓားသည် ချန်ဖေး၏ ဓားကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားသိုင်းပဲ။”

ကျန်းရှန်ဖိန်သည် ချန်ဖေးကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ကာ နောက်တစ်ခဏတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ မြေကြီးသည် သွေးများဖြင့် လျင်မြန်စွာ စိုရွှဲသွားသည်။