အခန်း (၁၇၃၄)

အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတာအိုဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သွားသည့်အခါ ဟန်မူယဲ့က သူ့ကိုယ်ပိုင်ခြံဝန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်သွားသည်။

ဝူချွမ်းနှင့် တခြားတပည့်များက သူ့နောက်သို့ လိုက်ချင်သော်လည်း ခြံဝန်း၏ ဂိတ်တံခါးက ပိတ်သွားသည်။

“ အကိုဝူ… ငါတို့ရဲ့ စီနီယာအကိုဟန်က တကယ်အံ့ဖွယ်ပဲ ”

ဝူချွမ်း၏ ဘေးမှ တပည့်တစ်ယောက်က မျက်လုံးဝင်းလက်နေလျက် ပြောသည်။

“ အဲ့ဒါ မင်းပြောနေစရာ လိုသေးလို့လား ”

ဝူချွမ်း၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့ အသုံးပြုသွားခဲ့သော အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတာအိုဂိုဏ်း၏ လေပြေအသွင်(၁၂)မျိုးက သူတို့ကို နေ့စဉ် သင်ကြားပေးနေသော စီနီယာတပည့်များထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်သည်။

ထိုသို့အစွမ်းထက်ပညာရှင်တစ်ယောက်က ဂိုဏ်းထဲမှာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် မည်သူက သူတို့ကို ရန်ပြုနိုင်ဦးမည်နည်း။

“ သွားကြစို့… ဒီမူလကျောက်တုံးတွေကို သုံးစွဲရအောင်… စီနီယာအကိုဟန်အတွက် အသားနဲ့ သေရည်တချို့ သွားဝယ်ကြမယ်… ပြီးတော့ ကျန်တာတွေကို မူလဆေးလုံးနှစ်လုံးနဲ့ လဲလှယ်မယ် ”

ဝူချွမ်းသည် မောက်မာထောင်လွှားပြီး ဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းများကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း အနည်းငယ် သတ္တိရှိပြီး အခြေအနေကို ကြည့်တတ်သည်။

တခြားတပည့်များသည်လည်း သူ့စကားကို နားထောင်ကြသည်။

သူတို့က အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိတ်တံခါးမှ အမြန်ထွက်သွားကြသည်။

…..

ဝူချွမ်းနှင့် တခြားလူများ မည်သို့တွေးနေပါစေ ခြံဝန်းထဲတွင် ဟန်မူယဲ့က ခုတင်ပေါ်မှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် မူလကျောက်တုံးများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူစတင်ကျင့်ကြံလိုက်သည့်အခါ ကျောက်တုံးများထဲမှ မူလစွမ်းအားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

ကန္တာရကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့နေသော သူ၏ မရီဒျန်များနှင့် သွေးကြောအမှတ်များက နောက်ဆုံးမှာ ပင်လယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ပြည့်လျှံသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ အစိမ်းရောင်မူလစွမ်းအားက သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်၌ လှည့်ပတ်သွားသည်။

ယင်းက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် ပထမအလွှာ၏ အသွင်လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တခြားလူများဆိုလျှင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် ပထမအလွှာသို့ တတ်လှမ်းရန် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်ကြာမြင့်လိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဟန်မူယဲ့၏ မရီဒျန်များနှင့် သွေးကြောအမှတ်များက သန့်စင်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။ သူလိုအပ်နေသည်မှာ ယင်းတို့ကို အာဟာရဖြည့်ပေးမည့် မူလစွမ်းအား ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ မရီဒျန်များနှင့် သွေးကြောအမှတ်များက အပြန်အလှန် ယှက်ထွေနေလေရာ ပမာဏအလွန်များပြားသော မူလစွမ်းအားကို သူလိုအပ်သည်။

တခြားလူများ ပထမအလွှာမှ ဒုတိယအလွှာဆီသို့ တတ်လှမ်းရန် လိုအပ်သော မူလစွမ်းအားပမာဏက သူလိုအပ်သော ပမာဏ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံသာ ရှိ၏။

မှန်ပေ၏။ အဆင့်တူမှာဆိုလျှင် သူ၏ မူလစွမ်းအားက တခြားလူများထက် အဆတစ်သောင်း ပိုပြီးသိပ်သည်းသည်။

ချင်မိသားစုဆီမှ သူရရှိလာသော မူလကျောက်တုံးများက သူ့ကိုယ်ပိုင်မူလစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ယင်းက ပထမအလွှာမှ ဒုတိယအလွှာဆီသို့ သူတတ်လှမ်းရန် လိုအပ်သော ပမာဏ၏ အပုံတစ်ထောင်ပုံ တစ်ပုံပင် မရှိပေ။

“ ဝီး ”

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ မူလစွမ်းအားက တုန်ယင်သွားလေရာ ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

သူက လက်သီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုပ်လိုက်သည်။ စူးရှသော အလင်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသို့မူလစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်းက အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်။ စစ်မှန်မှု၊ လေးလံမှုနှင့် သိပ်သည်းမှု အစရှိသော စိတ်ခံစားများက သူ၏ စိတ်ကို ငြိမ်းအေးစေသည်။

“ ဝှစ် ”

ဟန်မူယဲ့က အရှေ့သို့ လက်သီးထိုးလိုက်လေရာ အပြုံးက သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလျင်က မရီဒျန်ဖွဲ့စည်းမှုအပေါ် မူတည်ပြီး ခွန်အားက သွေးကြောအမှတ်များ၏ သိုလှောင်စွမ်းရည်အပေါ်မှာ မူတည်သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ အလျင်နှင့် ခွန်အားကို တိုင်းတာမည်ဆိုလျှင် ယခု သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် အဌမအလွှာနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူက အလျင်နှင့် ခွန်အားကို အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတာအိုဂိုဏ်း၏ လေပြေအသွင်(၁၂)မျိုးဖြင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် သတ္တမအလွှာ သို့မဟုတ် အဌမအလွှာမှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကိုပင် သူရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်။

ခြံဝန်းအပြင်သို့ သူထွက်လာသည့်အခါ အသားအနံ့က ထမင်းစားဆောင်မှ ပျံ့လွင့်လာနေကြောင်း သူအာရုံခံမိသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ထမင်းစားဆောင်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့် တပည့်အုပ်စုက သူ့ကို ဦးညွတ်ရန် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း မြင်သွားသည်။

“ စီနီယာအကိုဟန်… ကျုပ်တို့ မှားသွားပါတယ် ”

“ စီနီယာအကိုဟန်… ကျုပ်တို့အမြင်ကျဉ်းမြောင်းသွားပါတယ်… ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်တို့ကို အပြစ်ပေးပါ ”

ဝူချွမ်းနှင့် တခြားတပည့်များက သူ့ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

ရွှင်းဟောင်နှင့် ထန်မင်က ထမင်းစားပွဲဝိုင်း၏ အရှေ့မှာ မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး မထူးမခြားနား ပြောသည်။

“ ထိုင်ကြ ”

လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ အရှေ့တွင် သေးငယ်သော ကျောက်စိမ်းပုလင်းနှစ်လုံး ရှိသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပုလင်းထဲမှ ဆေးလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပုလင်းနှစ်လုံးကို သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှာ ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။

“ စားကြ ”

ထိုတပည့်များက ထမင်းပန်းကန်လုံးများကို အမြန်ကောက်ယူလိုက်ကြသည်။

ထမင်းစားဆောင်ထဲတွင် ပန်းကန်သံနှင့် တူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် ဟန်မူယဲ့က သူ၏ ထမင်းပန်းကန်လုံးကို အောက်ချလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

“ စီနီယာအကိုဟန် ”

ဝူချွမ်းနှင့် တခြားလူများက အလျင်စလို ထရပ်လိုက်ကြပြီး ဟန်မူယဲ့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က အပြင်သို့ ထွက်လျှောက်သွားသည်။ သူက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ရပ်လိုက်သည်။

“ မှတ်ထားပါ… မနက်ခင်းလေ့ကျင့်ခန်းကို မလွတ်စေနဲ့ ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ထမင်းစားဆောင်အပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားသည်။

ထိုတပည့်များက စိတ်ပျက်သော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ဝူချွမ်းက ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သော အပြုံးရှိသည်။

“ မင်းတို့ နားမလည်ဘူးလား ”

“ မနက်ဖြန်ကစပြီး မနက်ခင်းလေ့ကျင့်ခန်းကို စီနီယာအကိုဟန်က ငါတို့ကို သင်ကြားပေးတော့မှာ ”

သူ့စကားကို ကြားသောအခါ ထိုတပည့်များက အစတွင် အံ့ဩသွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့က ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ဝူချွမ်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ ဆက်စားကြရအောင် ”

သူက ရွှင်းဟောင်နှင့် ထန်မင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ ဘာမှရှက်မနေနဲ့ ညီလေးတို့… အသားတွေ အများကြီးပဲ ကျန်သေးတယ်… ငါတို့အတူတူ စားရအောင် ”

သူက ငတုံးမဟုတ်ပေ။ သူနှင့် တခြားတပည့်များက စီနီယာအကိုဟန်၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း အတိတ်မှာ သူတို့က ရွှင်းဟောင်နှင့် ထန်မင်အပေါ် အပြစ်လုပ်မိခဲ့ကြသည်။

ထိုတပည့်နှစ်ယောက်က သူတို့ထက်ပိုပြီး စီနီယာအကိုဟန်နှင့် ရင်းနှီးကြောင်း သံသယရှိရန်မလိုပေ။

သို့ဖြစ်၍ ယခု သူလုပ်ရမည်မှာ ရွှင်းဟောင်နှင့် ထန်မင်ကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံရန် ဖြစ်သည်။ သို့မှာသာ ထိုနှစ်ယောက်က ဟန်မူယဲ့၏ အရှေ့မှာ သူ၏ ကောင်းကြောင်းကို ပြောပေးကြလိမ့်မည်။

…..

နောက်နေ့မနက်ခင်းတွင် ဟန်မူယဲ့က လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ဆီသို့ ရောက်လာသည်။ သူရောက်လာသည့်အခါ တပည့်ရှစ်ယောက်စလုံးက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ထဲမှာ တန်းစီရပ်နေကြကြောင်း သူမြင်တွေ့သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့ကို မြင်သည့်အခါ လူတိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ မျှော်လင့်သော အမူအရာက သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ စီနီယာအကိုဟန်ကို ကျုပ်တို့ အရိုအသေပေးပါတယ် ”

တပည့်အုပ်စုက ဦးညွတ်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက အကြောအခြင် ဖြေလျော့လိုက်ပြီး နေရာမှာ ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လက်သီးနှင့် ခြေထောက်ကို ကစားလိုက်သည်။

သူက လေပြေအသွင်(၁၂)မျိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သရုပ်ပြသည်။

ထိုတပည့်များသည် ငတုံးများ မဟုတ်ပေ။ သူတို့က ဟန်မူယဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း လိုက်လံတုပကြသည်။

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် ဟန်မူယဲ့က သူ၏ အလျင်ကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ယခု သူက လေပြေအသွင်(၁၂)မျိုးထဲမှ အစိတ်အပိုင်းတချို့ကို စတင်ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ထိုလက်သီးနည်းစနစ်က လူတိုင်း ရင်းနှီးထားပြီးသားအရာ ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ လက်သီးနည်းစနစ် ပြောင်းလဲသွားပုံကို မြင်သောအခါ တကယ့်အခွင့်အရေးက စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့နားလည်သွားကြသည်။

သူတို့က စိတ်မပျံ့လွင့်ဝံ့ကြပေ။ သူတို့က ဟန်မူယဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူညီအောင် လိုက်လံလုပ်ဆောင်ကြသည်။

ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် မူလလေပြေအသွင်(၁၂)မျိုးက ယခု (၆)မျိုးသာကျန်ရှိတော့ကြောင်း သူတို့နားလည်သွားကြသည်။

အသွင်(၆)မျိုးတည်းဖြစ်သော်လည်း ထိုလက်သီးနည်းစနစ်၏ အင်အားက လျော့ကျမသွားပေ။

သူတို့၏ စီနီယာအကိုဟန်က အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတာအိုဂိုဏ်း၏ လက်သီးနည်းစနစ်ကို ထိုမျှအတိုင်းအတာအထိ နားလည်တတ်ကျွမ်းထားမည်ဟု သူတို့မမျှော်လင့်ထားကြပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော အမွေအနှစ်ကို ထိုသို့ပြောင်းလဲပစ်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က မည်မျှပါရမီရှိရမည်နည်း။

သူ့မှာ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ချက်မရှိလျှင် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ဝံ့မည်နည်း။

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် ဟန်မူယဲ့က သူ၏ လက်သီးနည်းစနစ်ကို ထပ်မံ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် “ တိမ်ဖမ်းလေ ”က အရင်လာသည်။ ထို့နောက် “ တိမ်စီးပြီး လေနောက်လိုက်ခြင်း ”ကို ပြောင်းလဲထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ထိုမှတဖန် လက်သီးနည်းစနစ်က “ မိုင်တစ်ထောင်အဝေးမှ မိုးမခ ”သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ထိုအသွင်(၆)မျိုးက ဟန်မူယဲ့၏ လက်ထဲမှာ အကြိမ်တစ်ထောင်ထက်မနည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ဟန်မူယဲ့က လက်သီးကစားခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ထွက်သွားသည်။

ထိုတပည့်များက ချွေးများဖြင့် ရွှဲစိုနေကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့နားလည်ထားသော လက်သီးနည်းစနစ်က ယခု လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ခံစားမိကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ တစိုက်မတ်မတ် လေ့ကျင့်မည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ လက်သီးနည်းစနစ်က စီနီယာအကိုဟန်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်လာလိမ့်မည်။

အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်သစ်များသည် သုံးရက်ဆက်တိုက် အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား အခြေခိုင်မာစေရန် အထူးအာရုံစိုက်ထားသည်။ ထို့နောက် သူက ထိုတပည့်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်ပေးသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ သူက ပုံရိပ်ယောင်လောကထဲမှာ သူကျင့်ကြံဖူးသော ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနည်းစနစ်တချို့ကို ရွေးချယ်၍ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မြဲစွာ တည်ဆောက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဟန်မူယဲ့က သူ၏ သွေးကြောအမှတ်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေရာ ယင်းတို့က ကြယ်များသဖွယ် ထွန်းလင်းတောက်ပနေကြောင်း မြင်တွေ့သွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးကြောအမှတ်ရှစ်ရာကျော်က မူလစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက်…

စွန့်ပစ်သတ္ထုတွင်းဆီသို့ ခရီးထွက်သွားခဲ့သော အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟူယုသည် တပည့်များနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဤတစ်ခေါက်ခရီးမှာ အကျိုးအမြတ်အများကြီး မရခဲ့ပေ။ သူတို့က မူလကျောက်တုံးတစ်ရာကျော်ကိုသာ ရှာဖွေစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းက လယ်ဧကနှစ်ဆယ် ငှားရမ်းရန် လုံလောက်ပြီး ဂိုဏ်းကို တစ်လနှစ်လခန့် အသက်ရှူချောင်စေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်စပါးပင်များကို သူတို့ရိတ်သိမ်းသည့်အခါ ပိုမိုများပြားသော မူလကျောက်တုံးများကို သူတို့ရရှိကြလိမ့်မည်။

တာအိုပညာရှင်ဟူယုနှင့် တပည့်များက စိတ်သက်သာရာရသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ရောက်လာကြသည်။

“ ဂျူနီယာညီလေး… ဒီရက်တွေ ဂိုဏ်းထဲမှာ ဘာကိစ္စဖြစ်သေးလဲ ”

ဝူမင်ကြွယ်က ဟန်မူယဲ့ကို သွားရှာပြီး မေးသည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

ဝူမင်ကြွယ်က ကျန်ရှိသော တပည့်ရှစ်ယောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တပည့်ရှစ်ယောက်က မြန်ဆန်စွာ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

စီနီယာအကိုဟန်က ချင်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြောင်း သူတို့သိကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုကိစ္စက သူတို့ဖွင့်ပြောနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

သူတို့က အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူငယ်များဖြစ်ကြပြီး ချင်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲကို နားမလည်ကြပေ။

လူတိုင်းက ခေါင်းခါကြောင်း မြင်သောအခါ ဝူမင်ကြွယ်က ပြုံးလိုက်သည်။

“ ကောင်းတယ်… ဒီမှာ ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းအတွက် မူလကျောက်တုံးတချို့ ပေးလိုက်တယ် ”

ဝူမင်ကြွယ်က စကားပြောနေရင်း မူလကျောက်တုံးနှစ်တုံးကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ပေးလိုက်သည်။

စွန့်ပစ်သတ္ထုတွင်းဆီသို့ မသွားခင် သူပေးခဲ့သော မူလကျောက်တုံးနှစ်တုံးနှင့် ယခု မူလကျောက်တုံးနှစ်တုံးက ဟန်မူယဲ့အပေါ် အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတာအိုဂိုဏ်း၏ ရက်ရောမှုဖြစ်သည်။ ဟူယုနှင့် ဝူမင်ကြွယ်က ဟန်မူယဲ့အပေါ် အတော်လေး ရက်ရောကြသည်။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူက အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတာအိုဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးမဟုတ်ပါလော။ သူက ထိုသို့ရိုသေလေးစားမှုရရန် ထိုက်တန်သည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် တပည့်များက လက်သီးနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်နေကြသည်။

တာအိုပညာရှင်ဟူယုက တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အချိန်တစ်ခဏကြာပြီးနောက် သူ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ ”

“ မင်းတို့ရဲ့ လက်သီးနည်းစနစ်က ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်လာတာလဲ ”

“ မင်းတို့ကို ဘယ်သူသင်ပေးတာလဲ ”