ကျင့်စဉ်နိဒါန်း

စီနီယာအကိုကျူးသည် တွေးတောနေမှုမှ သတိဝင်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ရာ မြူခိုးတိမ်တိုက် သုံးခုသည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် အကြည့်ကို ရှန်းယီထံသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး နားလည်ရခက်သော မန္တန်သံစဉ် တစ်ပိုင်းကို တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်လေ၏။

"..."

ရှန်းယီ၏ ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကြမ်းတမ်းသည့် စိတ်ခံစားချက်များသည် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော အေးမြမှုတစ်ခု၏ ဆေးကြောခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ အနည်းငယ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာထားသည်လည်း အတန်ငယ် ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

စီနီယာအကိုကျူးသည် ခါးကြားမှ ဖုံးကွယ်ထားသော ချန်းယွမ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဆေဘာဓားရိုးကို လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်လျက် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် တွေဝေငေးငိုင်စွာ ကြည့်နေလေ၏။

"မင်း... က... သိပ်... စိတ်မြန်... လွန်းတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရိုးစုစီနီယာကြီး"

ရှန်းယီသည် သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲမှ အနီရောင်မြူခိုးများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။

"ရ... ရပါတယ်"

စီနီယာအကိုကျူးသည် စကားထစ်ငေါ့စွာ ပြောလျက် ခေါင်းခါလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်" ဟု ရေရွတ်လိုက်လေ၏။

ဤစကားလုံး ၃ လုံးသည် ခလုတ်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေပုံရသည်။ စီနီယာအကိုကျူး၏ မျက်နှာထားသည် ပိုမို ရှင်းလင်းပြတ်သားလာပြီး သူ၏ စကားပြောဆိုမှုသည်လည်း ချောမွေ့လာလေ၏။

"ငါ စိတ်သန့်စင်ခြင်းမန္တန် ကို သိတယ်။ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားရရင် ငါ့ကိုသာ ခေါ်လိုက်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမန္တန်က အသေးစား ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အများကြီး အသုံးပြုရင် မင်းကို မှီခိုအားထားစေလိမ့်မယ်"

"မင်းအနေနဲ့ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ ဖိနှိပ်ခြင်း မန္တန်ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားရလိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"

ရှန်းယီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ထိုစိတ်အာရုံပျံ့လွင့်မှုများ၏ အန္တရာယ် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်းကိုမူ လုံးဝ သတိမထားမိသေးချေ။

သာမန်လူများ၏ အတွေးများသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် မည်သို့မျှ မဟုတ်သော်လည်း...

ထိုအရေအတွက်သည် သောင်းဂဏန်း၊ သိန်းဂဏန်းအထိ များပြားလာပါက... သူပင်လျှင် အနည်းငယ် ဖိနှိပ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အတွေ့အကြုံ ရရှိလာသည်နှင့်အမျှ ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးသက်တမ်း များကို ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် ထဲသို့ ဆက်လက် လောင်းထည့်နေလေသည်။

သူသည် နှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်းခန့် လောင်းထည့်ပြီးတိုင်း ခေတ္တမျှ ရပ်နားတတ်သည်။

【နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်သုံးရာ - သင့်စိတ်ဝိညာဉ်သည် အာရုံပျံ့လွင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထပ်မံ၍ တိုးတက်လာပါက သင်၏ စိတ်သည် လုံးဝ ပြိုလဲသွားပေလိမ့်မည်။ သင်သည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားရမည် ဖြစ်သော်လည်း... မည်သည့်နေရာတွင် ဖိနှိပ်ထားရမည်နည်း။ သင်သည် သင့်ဘေးရှိ ချင်းဟွာသခင်မကို ကြည့်လိုက်မိသည်။】

ဘောင်ကွက်ပေါ်ရှိ စာသားများကို ကြည့်ပြီးနောက်...

မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော ရှန်းယီသည် ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွား၏။

'ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ့မှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ် တစ်ခု ရှိနေသေးတာပဲ မဟုတ်လား'

【နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်ကိုးရာ - သင်သည် အာရုံပျံ့လွင့်မှုအားလုံးကို ချင်းဟွာသခင်မ၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သူမသည် ထိုနေရာတွင် ထိုင်လျက် သင်နှင့်အတူ နာကျင်စွာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို ကြည့်ရင်း သင်၏ စိတ်သည် ရုတ်တရက် များစွာ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။】

စာအုပ်စင်ကို မှီထားသော ရှန်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ပျော့ခွေသွားပြီး လေကို အငမ်းမရ ရှူရှိုက်လိုက်မိသည်။

စီနီယာအကိုကျူးသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လူငယ်၏ မျက်ဝန်းများသည် ကြည်လင်နေပြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

"..."

ခဏအကြာတွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာလေသည်။

"ဂျူနီယာ... မင်း... မင်း ဒီအတိုင်းပဲ ဖြတ်ကျော်သွားတာလား"

"တစ်ဝက်လောက်ပါပဲ"

ရှန်းယီသည် မနည်း အားယူကာ မတ်မတ် ထိုင်လိုက်၏။

သူ ဖြတ်ကျော်နိုင်မနိုင် ဆိုသည်မှာ ချင်းဟွာသခင်မ မည်မျှ ထပ်မံ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်ပေသည်။

သူမသည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ထိုအာရုံပျံ့လွင့်မှုများ အမုန်းတီးဆုံး အရာပင်။ ယခုအခါ ထိုအတွေးများကို အတင်းအဓမ္မ လက်ခံထားရခြင်းသည် မီးကင်ခံရခြင်း၊ ဆီပူထဲ ကြော်ခံရခြင်းကဲ့သို့ ငရဲခန်းကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သခင်ဖြစ်သူ၏ အထွတ်အထိပ်လမ်းစဉ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် လောကကြီး၏ ဒုက္ခဆင်းရဲ အပေါင်းကို ခံစားနေရခြင်းပင်။

ထိုအရာသည် ယခုအခါ မသိမသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနေချေပြီ။

ဤအာရုံပျံ့လွင့်မှုများသည် အတွင်းနတ်ဆိုး များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။ နတ်ဆိုးသက်တမ်း များများ လောင်းထည့်လေ ပိုမို ပြင်းထန်သော နှိပ်စက်မှုကို ခံစားရလေ ဖြစ်သည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ကောက်ချက်ချခြင်းများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုစိတ်ခံစားချက် အားလုံးကို မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ရှန်းယီ၏စိတ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ပါက... သူ ရူးမသွားလျှင်သာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

သူသည် ပထမပိုင်း နှိပ်စက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော အပိုင်းသည် ချင်းဟွာ၏ စွမ်းရည်အပေါ် မူတည်နေပေသည်။

"တစ်ဝက်လောက် ဟုတ်လား"

စီနီယာအကိုကျူးသည် ကောင်းစွာ နားမလည်သော်လည်း သူ ခဲယဉ်းစွာ ခံစားရလေ့ရှိသော ထူးဆန်းသည့် စိတ်ခံစားချက် တစ်ခု သူ့ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

သူသည် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲမှုများကို ထိတွေ့ကြည့်လိုက်၏။

ထိုကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးကို မျက်နှာများစွာတွင် သူ မြင်ဖူးသော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် အခြားသူများက သူ့ကို ပြသလေ့ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိတ်လန့်... ထိတ်လန့်ခြင်းလော။

ရှန်းယီသည် သူ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီး၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိသော်လည်း မည်သည့် ရှင်းပြချက်မှ မပေးခဲ့ပေ။

သူ၏ ပြိုင်ဘက် ကြုံတွေ့နေရသော အခက်အခဲသည် အမှန်တကယ်တွင် အလွန် ရိုးရှင်းလှပေသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ပါရမီ အလွန်မြင့်မားလွန်းသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို လူသားတစ်ယောက်အဖြစ်ပင် မစဉ်းစားမိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤပြဿနာသည် ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူ၏။

ယခင်က မိမိပါရမီ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော ကျန်းချိုလန်သည် သူ၏ များပြားလှသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း အောက်တွင် သူမ၏ တာအိုနှလုံးသားကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤစီနီယာအစ်ကိုကြီးကို တစ်ကြိမ်လောက် ခံစားခိုင်းလိုက်လျှင် သေချာပေါက် ပျောက်ကင်းသွားပေလိမ့်မည်... ဤအဆောက်အဦးငယ်သည် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် မဟာချန်မင်းဆက်၏ အလုံခြုံဆုံး နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သဘာဝကျစွာပင် မည်သူမျှ သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်ကြပေ။

ရက်ပေါင်း ၁၀ ကျော်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။

ရှန်းယီသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေသည်။ သူနှင့် သူ့ဘေးနားရှိ အရိုးစုအကြား တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ သူ့တွင် အသွေးအသားနှင့် အရေပြား ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများသည် အတူတူပင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေကြ၏။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ရိုးရှင်းစွာ အနားယူနေခြင်းသာ။

နတ်ဆိုးသက်တမ်း ၁၈၀၀၀ နှစ်သည် သူ့ကို အာဟတ်ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်၏ အစပျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် အစစ်အမှန်ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် ဖန်တီးနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

"..."

စီနီယာအကိုကျူးသည် သူ့ဘေးတွင် ထိုင်လျက် ရှန်းယီအတွက် စိတ်သန့်စင်ခြင်းမန္တန်ကို ရွတ်ဆိုပေးနေလေ၏။ သူသည် ဤလူငယ်ထောင့်တွင် ထိုင်နေရင်း သူကိုယ်တိုင် နှစ်ပေါင်း ၃၉၀၀ ကြာအောင် မထိတွေ့နိုင်ခဲ့သော ချောက်နက်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ချဉ်စပ်စပ် ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော် ထိုခံစားချက်ကို သူ ကောင်းစွာ မဖော်ပြတတ်ချေ။

"အားကျတာလား" ရှန်းယီက ခေါင်းကို စောင်းပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"အဲဒါထက် ပိုတယ်" စီနီယာအကိုကျူးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အားကျခြင်းသည် လွန်ခဲ့သော ၇ ရက်ခန့်က သူ ခံစားခဲ့ရသော ခံစားချက် ဖြစ်ပြီး ယခု ခံစားချက်မှာမူ ပိုမို နက်ရှိုင်းလေ၏။

"ဒါဆိုရင် မနာလိုတာပေါ့" ရှန်းယီက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး အဖြေပေးလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် စိတ်ခံစားချက် ပြဿနာများကို လေးလေးနက်နက် ဆွေးနွေးနေကြရာ မြင်ကွင်းမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေလေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါ မင်းကို မနာလိုဘူး" စီနီယာအကိုကျူးက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တော်လောက်ပါပြီ" ရှန်းယီသည် အရိုးစု၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် ထရပ်ကာ အခြားစင်တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"ဂျူနီယာက ဒီဟာတွေကိုလည်း စိတ်ဝင်စားသေးတာလား" ကျူးကျွယ် ထရပ်လိုက်၏။

ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်အကြောင်း မဆွေးနွေးလျှင်ပင် သူ၏ စကားပြောဆိုမှုသည် အလွန် ချောမွေ့နေပေသည်။

"နက်နဲတဲ့ အရာတွေကို ငြီးငွေ့နေပြီမို့လို့ တိမ်တဲ့ အရာတွေနဲ့စိတ်ကို ဆေးကြောမလို့ပါ"

ရှန်းယီ၏နတ်အာရုံသည် ကျောက်စိမ်းပြား ဒါဇင်ကျော်အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

"အဓိပ္ပာယ်ရှိတာပဲ" ကျူးကျွယ်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စာနာနားလည်လိုက်၏။ သူလည်း ယခင်က ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ဖူးသော်လည်း သူဖတ်ခဲ့သည်များမှာ အထွေထွေဗဟုသုတ စာအုပ်များသာ ဖြစ်ပြီး ကနဦးဖရိုဖရဲသိုင်းကျင့်ကြံသူအကြောင်း တစ်ခါမှ မဖတ်ဖူးခဲ့ပေ။ အမြဲတမ်း အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"ဂျူနီယာ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်မလဲ"

ဤလူငယ် ဂျူနီယာလေးသည် ထွက်ခွာသွားရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေကြောင်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"ဝူသိုင်းဘုံကျောင်း ကို သွားပြီး စီနီယာဝူဆီမှာ အခွင့်အရေး တောင်းမလို့ပါ"

ရှန်းယီသည် ဘောင်ကွက်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသော စာသားကို ခေတ္တမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အရိုးစုစီနီယာကို နှုတ်ဆက်ရန် လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုကာ အဆောက်အဦးထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

"ကြည့်စမ်း..."

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ် အဆောက်အဦးထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ယင်ဝိညာဉ် ဒါဇင်ကျော်သည် သူ့ထံသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။

အချို့ မျက်နှာပြောင်သူများက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် ရှေ့သို့ ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဂျူနီယာရှန်း... မင်း နှစ်သက်တဲ့ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် ကို ရွေးပြီးပြီလား"

"ကျေးဇူးပါ၊ ကျွန်တော် ရွေးပြီးပါပြီ" ရှန်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထိုစကား ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုနေရာရှိ စစ်ဘုရင် အားလုံး၏ မျက်နှာထားများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး အတင်းအဓမ္မ ပြုံးလိုက်ကြသော်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသော အကြည့်များတွင်မူ ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထားကြလေသည်။

လူငယ်လေးသည် အဆင့်မြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းရှိနေကြောင်း အခြေခံအားဖြင့် ဝန်ခံလိုက်ခြင်းပင်။

ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ...

ယခင်က ကောလာဟလများသည် အမှန်ပင် ဖြစ်သည်၊ ဤပါရမီရှင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အစွမ်းထက်သော စုပ်ယူမှု စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ယခု သူသည် ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ... သူသည် သေချာပေါက် ဝူသိုင်းဘုံကျောင်း တပည့်များ၏ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို ရယူရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လူအများစုသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဂုဏ်ပြုစကားများကို ဖော်ပြကြသော်လည်း အနည်းငယ်သော သူများ၏ မျက်နှာတွင်မူ ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ရှိနေကြလေ၏။

ကျူးကျွယ်သည် သူ၏ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံဖြင့် သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်မှာ ရွှေခန္ဓာကိုယ် ကို စုစည်းရန်အတွက် ပါရမီသည် ထိရောက်မှု မရှိနိုင်ကြောင်းပင်။

သို့သော် သူသည် များစွာ မသုံးစွဲခဲ့သောကြောင့် ဖြုန်းတီးမှု ရှိခဲ့လျှင်ပင် အကန့်အသတ် ရှိပေသည်။

အကယ်၍ ဤ ဖီရှူးကောင်သာ ဆိုလျှင် အခြေအနေမှာ ကွဲပြားခြားနားသွားပေလိမ့်မည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို သုံးစွဲပြီး ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အဆင့်မြင့်သိုင်းဝိဇ္ဇာ အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည် ဆိုပါက... မဟာချန်မင်းဆက်၏ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို သုံးစွဲရန် မည်မျှ ကြာမည်နည်း။

တစ်နှစ်လော။

အကယ်၍ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ဖန်တီးမှုသာ ကျရှုံးသွားခဲ့လျှင် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များသည် စဉ်းစား၍ပင် မရနိုင်အောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝူသိုင်းဘုံကျောင်း ၏ ပင်မခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ် ၄ ခုသည် သန့်စင်ခြင်း အခမ်းအနား တစ်ခုကို ပြီးစီးခါစ ဖြစ်သည်။

ဝူတောက်အန်းသည် သူ၏လက်ပြတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး အလိုအလျောက် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

"ဟူး..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါတို့ ဂျူနီယာလေးက ပြည်နယ်ကိုးခုကို ထပ်ပြီး စစ်ဆေးရေး ထွက်သွားပြန်ပြီလား"

ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် ကျောင်းတော်ထိန်းချင်က ရယ်မောလိုက်၏။

"အဲဒါ မဟုတ်ပါဘူး"

ဝူတောက်အန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျေနပ်အားရစွာ ပြောလိုက်၏။

"သူက သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်မှာ ကျင့်ကြံနေတာပါ... ငါ ခံစားရတာက သူ ငါတို့နဲ့ သိပ်မရင်းနှီးသလိုပဲ"

ထိုလူငယ် ဗဟိုမြို့တော်သို့ စတင် ရောက်ရှိလာစဉ်ကတည်းက...

ယခုအချိန်အထိ သူသည် သူတို့နှင့် ၃ ကြိမ်သာ တွေ့ဆုံဖူးသေးသည်။

"ငါတို့က အိုမင်းပြီး ရုပ်ဆိုးနေလို့များလား"

ဝူတောက်အန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မုတ်ဆိတ်ကို သပ်လိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန် ၃ ဦးက သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ္ဆေအိုကြီးဝူနှင့် ငြင်းခုံမနေတော့ချေ။

ထိုအချိန်မှာပင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်သည် ပင်မခန်းမဆောင်ကြီးထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာလေ၏။

သူသည် လေးနက်စွာ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး "ရှန်းယီက စီနီယာအစ်ကိုကြီးတွေကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူကြီးအချို့ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

တစ္ဆေအိုကြီးဝူပြောတာကို ကြည့်ပါဦး၊ သူက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။