ဝမ်လု ဇနီးမောင်နှံ

ယန်ကျန့်သည် ဝမ်မိသားစု အိမ်တော်ဟောင်းမှ ယူဆောင်လာသော တစ္ဆေနာရီ ကို အချိန်ရတုန်း လေ့လာနေသည်။ အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် အသုံးချနိုင်ရန်အတွက် နာရီ၏ အသုံးပြုပုံကို သေချာ နားလည်ထားရမည်။

"အခု တစ္ဆေနာရီ က အချိန်နဲ့ ချိန်ကိုက်သွားပြီ ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတော့ ရှာမတွေ့သေးဘူး အဲဒါကို သိမှ နာရီရဲ့ တန်ဖိုးကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်မှာ"

ယန်ကျန့် နာရီအိုကြီးကို သေချာ ကြည့်ရှုနေသည်။

ပြင်းထန်တဲ့ တစ္ဆေစွမ်းအားတွေကြောင့် တစ္ဆေမျက်လုံး နဲ့ ထိုးဖောက်ကြည့်လို့ မရပေမယ့် နာရီထဲမှာ ပိန်လှီနေတဲ့ အလောင်းကောင် တစ်လောင်း ကွေးကွေးလေး ရှိနေတာကို မြင်နေရတယ်။ အလောင်းကောင်က နာရီ အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်နေသလိုပဲ။

နာရီထဲက ဂီယာသွားတွေက နားလည်ရခက်တဲ့ ပုံစံနဲ့ လည်ပတ်နေတယ်။

"နာရီထဲက အလောင်းကောင်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်လောက်တယ် အဲဒါက နာရီရဲ့ စွမ်းအား အရင်းအမြစ်ပဲ အခုတော့ အိပ်ပျော်နေပုံ ရတယ်"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားလိုက်သည်။

တစ္ဆေကို သွားမထိရဲဘူး။ နိုးလာပြီး ထွက်ပြေးသွားရင် ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်။

လေ့လာကြည့်ရင်း ယန်ကျန့် အချက်အလက် တချို့ကို တွေ့ရှိလာသည်။

ပထမ အချက်က နာရီအချိန်ကို ဘယ်သူမှ လွယ်လွယ် ပြောင်းလို့ မရဘူး။ တစ္ဆေမျက်လုံး နဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်မှပဲ ရနိုင်တယ်။

ဒုတိယ အချက်က နာရီက တစ်နာရီ တစ်ခါ ထိုးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထိုးတိုင်း ပြန်လည်စတင်ခြင်း ဖြစ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ပုံသေနည်း မရှိဘူး။

တတိယ အချက်က ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်ရင် မိနစ် ၃၀ နောက်ပြန်ဆုတ်တာ မဟုတ်ဘဲ ရှေ့ကို ရောက်သွားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

"အချိန်ကို ကမောက်ကမ ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး တစ္ဆေတွေကို ပိတ်လှောင်ထားဖို့ ဖန်တီးထားတာပဲ ဝမ်ချာလင်း မိဘတွေ လုပ်ထားတာ ဖြစ်လောက်တယ်"

"ငါ သုံးချင်ရင် နာရီကို ပြန်ချိန်မှ ရမယ် ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချာလင်း တစ်ယောက်ပဲ သိလောက်တယ် သူ မသိရင်တော့ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့် ဝမ်ချာလင်း ကို ဖုန်းဆက်မေးလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်... ငါ နည်းနည်းတော့ သိတယ် ဒါပေမဲ့ အကုန် မသိဘူး နာရီကို ပြန်ချိန်တာ ငါ မလုပ်တတ်ဘူး မိဘတွေက ငါ့ကို ဘာမှ မသင်ပေးခဲ့ဘူး သူတို့ မှတ်တမ်းတွေ ထားခဲ့ပေမယ့် အိမ်တော်ဟောင်းထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တာ"

ဝမ်ချာလင်း ဆက်ပြောသည်။

"မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ အိမ်တော်ဟောင်းကို တခြားလူတွေ ဝင်စီးသွားကြတယ်လေ မှတ်တမ်းတွေ ပါသွားလောက်ပြီ နာရီအဖွဲ့အစည်း က လူတွေ သိနိုင်ပေမယ့် သူတို့ကို မင်း သတ်ပစ်လိုက်ပြီလေ"

"မဖြစ်နိုင်တာ မရှိပါဘူး မင်း မိဘတွေရဲ့ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတွေ ရှာထားလိုက် ဟဲယင်အာ ကို ဝိညာဉ်ခေါ်ခိုင်းပြီး မေးကြည့်မယ်"

ယန်ကျန့် အကြံပေးလိုက်သည်။

"ဟဲယင်အာ ရဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်ခြင်း လား ကောင်းပြီလေ စမ်းကြည့်တာပေါ့ ငါ အိမ်ပြန်ပြီး ပစ္စည်း သွားရှာလိုက်ဦးမယ်"

"မြန်မြန် လုပ်နော် ငါ အစည်းအဝေး ခန်းမမှာ စောင့်နေမယ်"

"ကောင်းပြီ"

ဝမ်ချာလင်း ဖုန်းချပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေနာရီ ကို သယ်ပြီး အစည်းအဝေး ခန်းမကို ပြန်လာခဲ့သည်။

တကယ်တော့ လူရေခွံစာရွက် ကို မေးကြည့်လို့ ရပေမယ့် အခုအချိန်မှာ အန္တရာယ် မဖြစ်ချင်ဘူး။ လူရေခွံစာရွက် က ကလိမ်ကကျစ် ကျတတ်တယ်လေ။

မကြာမီ...

ယန်ကျန့် နင်းအန်း အဆောက်အအုံ ထိပ်ဆုံးထပ်ကို ရောက်လာသည်။

ဒါ လက်တွေ့ကမ္ဘာ မဟုတ်ပါဘူး။ လင်းပေ ရဲ့ မှန်ကမ္ဘာပါ။

ခန်းမထဲမှာ ခေါင်းဆောင် တော်တော်များများ ရှိနေကြသည်။ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ဖို့ စောင့်နေကြတာ။

"ယန်ကျန့်... မင်း ရောက်လာပြီကိုး ငါ စောင့်နေတာ ကြာပြီ"

အသံနက်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရဲကျန့်

ယန်ကျန့် အံ့သြသွားပေမယ့် ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ထားတာလေ။

"မင်း ခဏ နားနေဦး ငါ လုပ်စရာလေး ရှိသေးလို့ ဒါနဲ့ ဟဲယင်အာ ကော"

"လူသွားကြိုမယ် ဆိုပြီး ထွက်သွားတယ်" ကျိုးဒန် ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ ဖုန်းဆက်ပေးရမလား"

"သူ့ကို အမြန် ပြန်လာခိုင်းလိုက် အကူအညီ လိုလို့"

ကျိုးဒန် ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

ဝမ်ချာလင်း ပြန်ရောက်လာသည်။ အဝတ်အစားဟောင်း ၂ ထည် ပါလာသည်။

"ယန်ကျန့်... ငါ့မိဘတွေရဲ့ အဝတ်အစားတွေ ယူလာတယ် ဟဲယင်အာ ဝိညာဉ်ခေါ်ပေးနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ ငါလည်း မိဘတွေနဲ့ စကားပြောချင်တယ်"

"ဟဲယင်အာ ပြန်လာရင် စကြတာပေါ့"

ဝမ်ချာလင်း ထိုင်စောင့်နေလိုက်သည်။

၁၀ မိနစ်လောက် ကြာတော့ ဟဲယင်အာ ပြန်ရောက်လာသည်။ အရပ်ရှည်ရှည် မျက်နှာမဲ့ အမျိုးသား တစ်ယောက် ပါလာသည်။

တိုင်းဖျင်မြို့ဟောင်း က မျက်နှာမဲ့ လူ……

"သူက တိုင်းဖျင်မြို့ဟောင်း က ပြင်ပ အကူအညီပါ သူ့မှာ နာမည် မရှိဘူး မျက်နှာမဲ့ လူ လို့ ခေါ်လို့ ရတယ် စိတ်ချပါ ယုံကြည်လို့ ရပါတယ်"

ဟဲယင်အာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

မျက်နှာမဲ့ လူက လက်ပြ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ တခြား ခေါင်းဆောင်တွေကလည်း ပြန်နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"သူက အာ့ဟုန် ကို ကူညီဖူးတယ် ယုံကြည်လို့ ရပါတယ်" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

တကယ်တော့ မျက်နှာမဲ့ လူက ဟဲယင်အာ ကို ကာကွယ်ဖို့ လိုက်လာတာ။ ဟဲယင်အာ က တိုင်းဖျင်မြို့ဟောင်း ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်လေ။

"ယန်ကျန့်... ငါ့ကို ရှာတယ်ဆို ဘာကိစ္စလဲ"

"ဝိညာဉ်ခေါ်ပေးပါ"

ယန်ကျန့် စားပွဲပေါ်က အဝတ်ဟောင်းတွေကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ့ ပစ္စည်းတွေလဲ ရန်သူတွေ ဆိုရင် အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်"

"ငါ့မိဘတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ" ဝမ်ချာလင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ပြဿနာ မရှိပါဘူး ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ရင်လည်း စိတ်မဆိုးကြနဲ့နော် တစ်ခုခု မှားယွင်းရင် ငါ ချက်ချင်း ရပ်ပစ်မှာ"

"ကောင်းပြီ" ယန်ကျန့် သဘောတူလိုက်သည်။

"စလိုက်ကြရအောင်"

ဟဲယင်အာ အဝတ်ဟောင်းတွေကို ကိုင်လိုက်သည်။

သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟဲယင်အာ ဘေးမှာ ဝေဝါးနေတဲ့ ပုံရိပ် ၂ ခု ပေါ်လာသည်။ တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာပြီး သက်လတ်ပိုင်း ဇနီးမောင်နှံ ပုံစံ ဖြစ်လာသည်။

ဝမ်ချာလင်း ရဲ့ မိဘတွေ... ဝမ်လု ဇနီးမောင်နှံ။