သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ခြင်း

ရေစီးသန်နေတဲ့ ရေအေးကြီးထဲမှာ ယန်ကျန့် ခံစားရတာက နက်ရှိုင်းတဲ့ ချောက်နက်ထဲ ကျသွားသလိုပါပဲ။

ရိုးရိုး ပင်လယ်ရေ မဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေရေကန် ထဲ ကျသွားသလို ခံစားရသည်။

သူ့ တစ္ဆေစွမ်းအားတွေ အကုန် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။ တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ရေအေးတွေ ဝင်လာလို့ ပြန်ပိတ်လိုက်ရလေသည်။ ပိုဆိုးတာက ရေစီးကြောင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေအရိပ် ကို ဆွဲထုတ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြာကြာနေရင် တစ္ဆေတွေ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထွက်ကုန်တော့မည်။

ကံကောင်းတာက ဒီရေက လူကို မနစ်မြုပ်စေဘူး။ ယန်ကျန့် ရုန်းကန်ပြီး ရေပေါ် ပြန်ပေါ်လာတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်းသာချိန် မရလိုက်ဘူး။

တစ္ဆေသင်္ဘောကြီးက သူ့ဆီ တည့်တည့် မောင်းလာတယ်။ မရှောင်ရင် အရိုးကျေအောင် အတိုက်ခံရတော့မယ်။

"သင်္ဘောပေါ် တက်မှ ရမယ်"

ယန်ကျန့် စိတ်ကူး ပေါ်လာတယ်။

အခု မတက်ရင် ဘယ်တော့မှ တက်ခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး။

"ရဲကျန့်... မင်း သေပြီလား မသေရင် အသံပြုလိုက်"

ယန်ကျန့် အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ငါ ရဲကျန့် က ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး"

ရဲကျန့် အသံ ထွက်လာသည်။ သင်္ဘောပေါ်က တွဲလောင်းကျနေတဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ပြီး လေထဲမှာ တွဲလောင်းခိုနေတယ်။

"မင်း ရေထဲ ကျသွားတယ် မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီ ရောက်နေတာလဲ"

ယန်ကျန့် အံ့သြသွားသည်။

"ဒါ အသေးအဖွဲပါ ငါ အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ် သင်္ဘောပေါ် တက်တော့မယ် မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ မင်း စွမ်းရည်ကို သံသယ ဝင်လာပြီ"

"..."

ယန်ကျန့် ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ဘူး။ ရဲကျန့် ကံကောင်းလို့ ကြိုးကို လှမ်းဖမ်းမိတာ နေမှာပါ။

ယန်ကျန့်လည်း အချိန်မဆွဲဘဲ ကြိုးဆီ ကူးခတ်သွားလိုက်သည်။

ရေကူးရတာ မခက်ပေမယ့် ရေစီးကြောင်းက တစ္ဆေစွမ်းအားတွေကို ဆွဲထုတ်နေသလို ခံစားရလို့ တော်တော် ခံရခက်တယ်။

ယန်ကျန့် ကြိုးကို လှမ်းဖမ်းပြီး ရေပေါ်ကနေ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ သင်္ဘောဘေးမှာ တွဲလောင်း ပါသွားသည်။

"မဆိုးဘူး အတူတူ တက်ကြရအောင် ဒီသင်္ဘောက ဘာတွေများ ကြောက်စရာ ကောင်းလဲ သိချင်တယ် လုပ်နိုင်ရင် ငါ ရဲကျန့်က ဒီသင်္ဘောကို ရေထဲ မြုပ်ပစ်မယ် ဒါဆို စစ်ပွဲ ပြီးသွားပြီ"

ရဲကျန့်က ယုံကြည်မှု ရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ယုံကြည်မှု လွန်ကဲမနေနဲ့ သင်္ဘောပေါ်မှာ ကြောက်စရာ တစ္ဆေတွေ အများကြီး ရှိတယ် သတိမထားရင် သေသွားမယ် အခု အရေးကြီးတာက အသက်ရှင်ဖို့ပဲ ပြီးမှ သင်္ဘောက လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ပြန်ပေါ်လာရင် ထွက်ပြေးကြမယ်"

ယန်ကျန့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကမ်းရိုးတန်း မြို့တွေ မရှိတော့ဘူး။ အမှောင်ထုကြီးပဲ ရှိတော့တယ်။

သင်္ဘောက အမှောင်ထုထဲမှာ မောင်းနှင်နေတယ်။ ဦးတည်ရာ မရှိဘူး။

ယန်ကျန့်နဲ့ ရဲကျန့် ကြိုးကနေ တဆင့် ကုန်းပတ်ပေါ် တက်လိုက်ကြသည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ ထူးဆန်းတာက သူတို့ တွဲခိုခဲ့တဲ့ ကြိုးက ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ ဒီတိုင်း ပုံထားတာ။ ဘယ်အရာနဲ့မှ ချည်မထားဘူး။

သူတို့ အလေးချိန်နဲ့ ဆိုရင် ကြိုးက ပြုတ်ကျသွားသင့်တာ။ ဒါပေမဲ့ အောက်ကနေ ဆွဲတက်လာတုန်းက ကြိုးက တင်းနေသည်။

"တစ္ဆေသင်္ဘော ဆိုတော့ ထူးဆန်းတာတွေ ရှိမှာပေါ့"

ယန်ကျန့် သိပ်အာရုံမစိုက်တော့ဘူး။

"သာမန် သင်္ဘောပါပဲ ကြောက်စရာ မကောင်းပါဘူး"

ရဲကျန့်က ဓားကို ကိုင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လှံကြီးကို ကိုင်ပြီး အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။ တစ္ဆေမျက်လုံး ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ၁၀ စက္ကန့်လောက်ပဲ ခံကာ မျက်ခွံတွေ လေးလံလာပြီး ပြန်ပိတ်သွားတယ်။ ၂ မိနစ်လောက် နေမှ ပြန်ဖွင့်လို့ ရသည်။

ဆိုလိုတာက သင်္ဘောပေါ်မှာ တစ္ဆေစွမ်းအား သုံးလို့ ရပေမယ့် အချိန်အကန့်အသတ် ရှိလေသည်။

"ငါတို့ စွမ်းအားတွေက အိပ်ပျော်သွားသလို ဖြစ်နေတယ် တိုက်ခိုက်ခံရရင် သေသွားနိုင်တယ် မင်းရဲ့ အစားထိုးအရုပ် လည်း အသုံးဝင်ချင်မှ ဝင်မှာ"

ယန်ကျန့် သတိပေးလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးတွေက လက်မချော်ဘူး မင်း ယုံကြည်မှု နည်းလွန်းတယ်"

"ငါတို့ လုံခြုံတဲ့ နေရာ ရှာပြီး ပုန်းနေသင့်တယ် မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ တစ္ဆေတွေ အများကြီး ရှိတယ် သတင်း လာယူရုံပဲ တိုက်ခိုက်ဖို့ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း ပြောတာ မဟုတ်သေးဘူး ရောက်မှတော့ လေ့လာရမှာပေါ့ ငါက သင်္ဘောကို ပြန်မောင်းသွားဖို့တောင် စိတ်ကူးရှိတယ် မင်းလည်း လိုက်ခဲ့ ငါတို့ ၂ ယောက် ပေါင်းရင် ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်"

"အကျိုးမရှိဘဲ စွန့်စားရတာ မကြိုက်ဘူး"

"နှမြောစရာပဲ ဒါဆို ငါ တစ်ယောက်တည်း သွားမယ်"

ရဲကျန့်က တကယ် သွားမယ့်ပုံပဲ။

"မင်း တကယ် သွားမယ် ဆိုရင်တော့ ငါ လိုက်ခဲ့ရမှာပေါ့ ခွဲသွားရင် အန္တရာယ် များတယ်"

ယန်ကျန့် သဘောတူလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ငါ ဝမ်းသာတယ် ဒီလို ဖြစ်သင့်တာပေါ့ ငါတို့ ပေါင်းရင် ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ"

ယန်ကျန့် နောင်တရချင်သလို ဖြစ်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။

"သင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်တဲ့ နေရာ ရှိရင် ဦးစီးခန်းမှာပဲ ဖြစ်မယ် အဲဒီကို သွားကြမယ်"

"သွားကြစို့" ရဲကျန့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"ငါတို့က သင်္ဘောဦးပိုင်း ကုန်းပတ်မှာ ရှိနေတာ ဦးစီးခန်းက ဟိုနားမှာ ရှိလောက်တယ်"

ယန်ကျန့် ဒုတိယထပ်က ပြတင်းပေါက်တန်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ပြတင်းပေါက်တွေက ပျက်စီးနေပြီး မည်းမှောင်နေတယ်။

"ဟိုဘက်မှာ လှေကား ရှိတယ်"

ရဲကျန့် ရှေ့က သွားသည်။ ယန်ကျန့် နောက်က လိုက်သည်။

သင်္ဘောပေါ်မှာ မီးရောင် မှိန်မှိန်လေးတွေ ရှိနေလို့ လမ်းမြင်ရတယ်။

ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ ဘာမှ မရှိဘူး။ အေးဆေးပဲ။

လှေကားက သံချေးတက်နေပြီး ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်နေတယ်။ ပြိုကျမလိုပဲ။

သူတို့ လှေကားပေါ် တက်လိုက်တာနဲ့ နောက်က ကုန်းပတ်ပေါ်ကနေ သီချင်းသံ ကြားလိုက်ရတယ်။

"ဟင်..."

ယန်ကျန့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သီချင်းသံ ရပ်သွားသည်။ ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ ဘာမှ မရှိဘူး။