ကျွန်တော် ဒီမှာ မင်းသားရွေ့တို့သားအမိကို စောင့်နေပါ့မယ်

ဤအချိန်တွင် ဆောင်းရာသီဖြစ်သော်လည်း၊ အနောက်မြောက်ပိုင်းရှိ ရာသီဥတုသည် အေးစက်နေသော်လည်း၊ မြေပြင်သည် မြေရိုင်းပြန်လည်သိမ်းယူရန် ခက်ခဲလောက်အောင် အေးခဲမသွားသေးပါ။

ငွေရှာရန် အခွင့်အရေးရှိကြောင်း ကြားသိသောအခါ ကျိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ပျင်းရိမနေသရွေ့ ဤငွေကို ရှာရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်အားခကို ရက်ပေါင်းအလိုက် တွက်ချက်မထားပါ။ ပိုလုပ်လေ၊ ပိုရလေ ဖြစ်သည်။

အဆိုပါ သတင်းကို ရရှိသည်နှင့် မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုလုံးသည် သူတို့၏ ကိရိယာများကို ယူဆောင်လာပြီး မြေရိုင်းပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်ရန် အလျင်စလို ရောက်လာကြသည်။

မြေရိုင်းပြန်လည်သိမ်းယူရေးကိစ္စကို စီစဉ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး၊ အိမ်တွင် မွေးမြူထားသော ယုန်များအတွက် အစာပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။

မော့ကျိုးယွီက နန်ရွေ့နှင့် တွေ့ဆုံရန် သဘောတူထားသည့်နေ့ဖြစ်သည့်အတွက်၊ မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် ဟိုင်ချန်မြို့သို့ နံနက်စောစောတွင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဦးစွာ ထန်မင်လွေ့၏ အိမ်သို့ သွားပြီး ထန်မင်လွေ့၏ ညီမလေး အခြေအနေကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

မိန်းကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖုအပိန့်များသည် အခြားလက္ခဏာများ သက်သာလာသည်မှလွဲ၍ မသက်သာသေးပါ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမအတွက် အမာရွတ် ဖယ်ရှားရန် လိမ်းဆေး တစ်ခု ထားခဲ့ပြီး မော့ကျိုးယွီနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

မြို့တွင်းလှည့်လည်ပြီးနောက်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်တစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ နေရာလပ်ထဲတွင် စိုက်ပျိုးထားသော မုန်လာဥနီနှင့် ဂေါ်ဖီထုပ်များကို ထုတ်ယူပြီး ထိုနေရာတွင် စုပုံထားခဲ့ကာ မော့ကျိုးယွီက ထိုအရာများကို ရှီလင်ကျေးရွာသို့ ပို့ဆောင်ရန် နွားလှည်းတစ်စီးကို ငှားရမ်းသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ချိန်းဆိုထားသည့်အချိန်နီးကပ်လာသောအခါ နန်ရွေ့နှင့် သဘောတူထားသည့်အတိုင်း တွေ့ဆုံရန် သွားခဲ့ကြသည်။

နန်ရွေ့သည် ဤကိစ္စအပေါ် ပိုမိုအာရုံစိုက်ထားပြီး တစ်နာရီခန့်ကတည်းက ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

မော့ကျိုးယွီကို မြင်သောအခါ သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုလဲ၊ အဲဒီကျွမ်းကျင်ကို ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့လား။”

မော့ကျိုးယွီက ချက်ချင်း မဖြေဘဲ၊ ဟဲကျစ်ယန်ကို ဆွဲခေါ်ကာ သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ဝင်ထိုင်ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားဟလိုက်သည်။

“ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့၊ ကျွန်တော် အဲဒီကျွမ်းကျင်သူကို ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက မကြာခင် တရားပိတ် ကျင့်ကြံတော့မှာမို့ သုံးလကြာမယ်လို့ ပြောတယ်။ မင်း သူ့ကို ရုပ်သေးကူအဆိပ်ဖယ်ရှားဖို့ အကူအညီတောင်းချင်ရင် နောက် ( ၃ ) လတော့ စောင့်ရလိမ့်မယ်။”

ဤသည်မှာ မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့ သဘောတူထားသော အချိန် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် နှစ်သစ်ကူးပိတ်ရက်သည် မကြာမီ ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စုံစမ်းရန် ထွက်သွားသော တတိယအစ်ကိုသည် ပြန်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတွင် နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုများ ရှိ မရှိ မသိရသေးပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်သောအချိန်ကို ထားရှိခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မြို့တော်သည် အနောက်မြောက်ပိုင်းမှ ဝေးကွာပြီး၊ အကွာအဝေးမှာ တိုတောင်းသည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူတို့သည် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများအဖြစ် ခြေလျင်သွားရမည်ဆိုပါက၊ နေ့စဉ် လမ်းလျှောက်နိုင်သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ အနည်းဆုံး ( ၃ ) လ ကြာမည် ဖြစ်သည်။

နန်ရွေ့အနေဖြင့် ၎င်း၏ မိခင်ကို ဤနေရာသို့ ရုပ်သေးကူအဆိပ်ဖယ်ရှားရန် ခေါ်ဆောင်လာမည်ဆိုပါက မြို့တော်သို့ ပြန်သွားပြီး အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးမှသာ လူများကို ချောမွေ့စွာ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သွားလာရင် မြင်းရထားဖြင့် သွားသည်ပင်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံး ( ၃ ) လ ကြာမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ပြောထားသော ( ၃ ) လသည် အတိအကျ သင့်လျော်သည်။

နန်ရွေ့သည် ( ၃ ) လအတွင်း သူ့အမေ၏ ရုပ်သေးကူအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။

အချိန်သည် အနည်းငယ် တင်းကျပ်နေသော်လည်း၊ ထိုကျွမ်းကျင်သူကို ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် အလွန်ကံကောင်းသည့်အရာဖြစ်ပြီး၊ အချိန်ကိစ္စအပေါ် မတွက်ကပ်နိုင်ပါ။

နန်ရွေ့သည် ထရပ်လိုက်ပြီး မော့ကျိုးယွီဆီ လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ “ငါ ချက်ချင်း မြို့တော်ကို ပြန်မယ်။”

မော့ကျိုးယွီက မျက်ခုံးပင့်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြလိုက်သည်။ “မင်း ငါ့ရဲ့ အဋ္ဌမအစ်ကိုကို မြို့တော်ကို ပြန်မခေါ်သွားရင် တစ်ခုခု မမှန်ကန်ဘူးလို့ တစ်ဖက်က သတိထားမိမှာ မကြောက်ဘူးလား။”

“ဒါ…” နန်ရွေ့သည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ထဲရှိရာကို ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ မင်းက ငါ့ကို ကျွမ်းကျင်သူကို ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးလို့ ပြောခဲ့ရင်၊ ငါ မော့ချူဟန်ကို မြို့တော်ကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ တောင်းဆိုမိမှာ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမယ့် အခု ကျွမ်းကျင်သူကို ဆက်သွယ်ပြီးပြီဆိုတော့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ( ၃ ) လဆိုတဲ့ အချိန်ကာလကို ငါသည်းခံနိုင်တယ်။”

သူ့မိခင်၏ ရုပ်သေးကူအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူသည် နောက်ထပ် မည်သူမှ ထိန်းချုပ်ခြင်းခံရတော့မည်မဟုတ်ပါ။

အနာဂတ်တွင် သူ့မိခင်နှင့်အတူ ပုန်းအောင်းနေထိုင်ရမည်ဆိုလျှင်ပင်၊ နန်းတွင်းရှိ လှည့်ဖျားသော အငြင်းပွားမှုများတွင် နောက်ထပ် မပါဝင်တော့ပါ။

ဤနောက်ပိုင်းအတွေးများသည် နန်ရွေ့၏ စိတ်ထဲတွင်သာ ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံး ရည်မှန်းချက် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ရန် သူသည် ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းမှုများ ပြုလုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

နန်ရွေ့က ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ရှင်းပြချက်ပေးခဲ့သဖြင့် မော့ကျိုးယွီကလည်း ယာယီအားဖြင့် သူ၏ သံသယများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဒီ ( ၃ ) လအတွင်း၊ ကျွန်တော် ဒီမှာ မင်းသားရွေ့တို့သားအမိကို စောင့်နေပါ့မယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီး မော့ကျိုးယွီက ဟဲကျစ်ယန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာသည်ဆိုရာတွင် သူတို့သည် ဝေးကွာသွားသည်ကို မဆိုလိုပါ။

နန်ရွေ့နှင့် သူ ခေါ်ဆောင်လာသော လူအားလုံး မြို့မှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရှုပြီးမှသာ သူတို့ စိတ်ချလက်ချ နားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နန်ရွေ့က သူတို့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ပါ။ မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့ ထွက်ခွာပြီး မကြာမီတွင် သူသည် ၎င်း၏ လူအားလုံးကို စုဝေးခေါ်ကာ ဟိုင်ချန်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

နန်ရွေ့၏ အုပ်စု မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါမှသာ မော့ကျိုးယွီက နွားလှည်းဖြင့် အိမ်သို့ အလျင်စလို ပြန်သွားသည်။

ရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး၊ မော့မိသားစု၏ ဘဝသည် ပုံမှန်လမ်းကြောင်းပေါ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

အဋ္ဌမအစ်ကိုသည် နေ့စဉ် နံနက်စောစော ထပြီး အုပ်ချုပ်ရေးရုံးသို့ အလုပ်သွားသည်။

ပဉ္စမမြောက်အစ်ကိုတို့လင်မယားတို့သည် ယုန်မွေးမြူရေးတွင် အလုပ်များနေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုစုံတွဲသည် ယုန်မွေးမြူရေးကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်လာပြီး နေ့စဉ် ပျော်ရွှင်စွာ အလုပ်လုပ်နေကြသည်။

သူတို့သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားသော မိခင်ယုန်များကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူတို့ကို သီးသန့်လှောင်အိမ်တွင် ထားရှိကာ အထူးဂရုစိုက်ပေးထားသည်။

ထမင်းလုံးလေးသည် ၎င်း၏ သခင်မထံမှ ချစ်ခင်မှုတောင်းခံခြင်းမှလွဲ၍ ရံဖန်ရံခါ တောင်ပေါ်သို့ ပြေးလွှားသွားတတ်သော်လည်း အချိန်အများစုတွင် ယုန်လှောင်အိမ်တွင် ယုန်ငယ်များကို စည်းမျဉ်းထိန်းညှိပေးနေသည်။

ထမင်းလုံးလေး၏ ပါဝင်မှုနှင့်အတူ ပဉ္စမမြောက်အစ်ကိုတို့လင်မယားသည် လှောင်အိမ်များကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်သည့်အခါ အလွန်အဆင်ပြေသည်။ ယုန်များ ထွက်ပြေးမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပါ။

အကြောင်းမှာ ထမင်းလုံးလေး၏ အမိန့်တစ်ခုဖြင့် ယုန်ငယ်များအားလုံးသည် လှောင်အိမ်၏ နံရံများတွင် တန်းစီပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေကြသည်။

ထန်မင်လွေ့ကလည်း နှစ်သစ်ကူးမတိုင်မီ အခြားမြို့များတွင် အမွေးပွအရုပ်များ တစ်သုတ် ရောင်းချရန် စီစဉ်ထားကြောင်း တိကျသော သတင်းပေးခဲ့သည်။

မရီးများသည် တစ်နေ့ ထမင်းသုံးနပ်ပြင်ဆင်ခြင်းအပြင် အမွေးပွအရုပ်များ ပြုလုပ်ခြင်းကို စတင်လုပ်ဆောင်နေပြီဖြစ်သည်။

အမွေးပွအရုပ်ပြုလုပ်ရာတွင် ဟဲကျစ်ယန်သည် ဖန့်မိသားစုနှင့် ရှဲ့မိသားစုကို ချန်မထားခဲ့ပါ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လူတိုင်းသည် အချင်းချင်း ထောက်ပံ့ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ သူမသည် အမွေးပွအရုပ်ပြုလုပ်ရန် စိတ်ကူးရခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့ကို အနည်းငယ် ကူညီရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှဲ့မိသားစုနှင့် ဖန့်မိသားစုတို့သည် ဟဲကျစ်ယန်အား ပို၍ပင် ကျေးဇူးတင်ကြသည်။ သူတို့သည် အနောက်မြောက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်က သူတို့နှင့်အတူ ငွေရှာရန် ဆန္ဒရှိနေဦးမည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ကြပါ။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ ရွာခွဲဝေရာတွင် သူတို့သည် မော့မိသားစုနှင့် အတူတကွ ရွေးချယ်ရန် မတုံ့ဆိုင်းခဲ့ကြပါ။

ယခုအခါ သူတို့သည် အိမ်တွင်ထိုင်ရင်း ဤမျှများပြားသော ငွေများကို ရရှိနိုင်သည်။ ဟဲကျစ်ယန်က သူတို့အား ဤအရာကို မပေးခဲ့ပါက သူတို့သည် တစ်သက်တာတွင် ဤသို့သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုကို ဘယ်သောအခါမှ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

ဤအမွေးပွအရုပ်တစ်သုတ်အတွက် ဟဲကျစ်ယန်သည် စာအုပ်များကို အခြေခံ၍ အမွေးပွအရုပ်ပုံစံအသစ်များကို ထပ်မံ ရေးဆွဲခဲ့သည်။

အမွေးပွအရုပ်ပုံစံများ ပိုမိုများပြားလာသည်နှင့်အမျှ၊ လူတိုင်းသည် သူတို့ကို ပြုလုပ်ရာတွင် လုံးဝ မပျင်းရိကြပါ။

အမျိုးသမီးများ ဤနေရာတွင် အလုပ်များနေစဉ်၊ ပဉ္စမမရီးက ဟဲကျစ်ယန်ထံသို့ လာကာ မေးလိုက်သည်။

“နဝမခယ်မလေးရေ၊ ငါတို့ရဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီးသား ယုန်တွေရဲ့ တစ်ဝက်က အထီးတွေ ဖြစ်နေတာကို ငါ သတိထားမိတယ်။ ယုန်ထီး ( ၁၀ ) ကောင် ဒါမှမဟုတ် ( ၈ ) ကောင်လောက်ဆိုရင် မျိုးပွားဖို့ လုံလောက်တယ်။ ကျန်တဲ့အကောင်တွေကို ဆက်ထားရင် အစာစရိတ်ဖြုန်းတီးနေရုံပဲဖြစ်လိမ့်မယ်။”

ထိုစကားသည် မမှားပါ။ ပိုလျှံသော ယုန်ထီးများသည် ယုန်မများကဲ့သို့ မျိုးပွားနိုင်ခြင်း မရှိသလို၊ သူတို့သည် အရွယ်ရောက်ပြီးသားဖြစ်ပြီး ကြီးထွားရန် နေရာ မရှိတော့ပါ။ သူတို့ကို အစာဆက်ကျွေးထားခြင်းသည် ကုန်ကျစရိတ်ကိုသာ တိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ယုန်မွေးမြူရန် စတင်စီစဉ်ကတည်းက ဤအချက်ကို စဉ်းစားထားခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ မကြာသေးမီက အိမ်တွင် အခြားကိစ္စများနှင့် အလုပ်များနေခဲ့သဖြင့် ဤကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

“ပဉ္စမမရီး၊ ပဉ္စမအစ်ကိုကို ယုန်ထီး ( ၁၀ ) ကောင်ကို အရင်ဆုံး သတ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ယုန်အရေခွံတွေကို အပြည့်အစုံတိုင်း မပျက်စီးအောင် ဂရုတစိုက် အရေခွံခွာထားဖို့ သေချာပြောလိုက်ပါ။”

ပဉ္စမမရီးသည် နဝမခယ်မလေးက ယုန်ထီး ( ၁၀ ) ကောင်သာ သတ်ဖြတ်ရန် သဘောတူရသည့် အကြောင်းပြချက်ကို မသိသော်လည်း၊ သူမသည် နဝမခယ်မ၏ ပြောသမျှကို နားထောင်ရတာ အကျင့်ပါနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အိမ်နောက်ဖေးသို့ အလျင်စလို သွားခဲ့သည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင်၊ ပဉ္စမမရီးက ဟဲကျစ်ယန်ကို လာခေါ်ခဲ့ပြန်သည်။

“နဝမခယ်မလေးရေ၊ မင်းရဲ့ ပဉ္စမအစ်ကိုက ယုန်တွေကို သတ်ဖြတ်ပြီးပြီ။”