← Chapters

စပ်ပြီး အရမ်းစားကောင်းတယ်

Vol. 21 Ch. 232

စပ်ပြီး အရမ်းစားကောင်းတယ်

Vol. 21 Ch. 232

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထမင်းလုံးလေးနှင့် ဆော့ကစားနေစဉ် အသံကြားလိုက်ရပြီး၊ အိမ်ထဲမှ အလျင်စလို ထွက်လာကာ ပဉ္စမမရီးနောက်မှ အိမ်နောက်ဖေးသို့ လိုက်သွားသည်။

သပ်ရပ်စွာ စီထားသော ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် အရေခွာပြီးသား ယုန် ( ၁၀ ) ကောင် ရှိပြီး၊ နှင်းလိုဖြူပြီး ပြီးပြည့်စုံသော ယုန်အရေခွံများကို ပဉ္စမအစ်ကိုက ဝါးတိုင်များပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ဤအဆင့်သည် မမှားပါ၊ အကြောင်းမှာ သူမသည် ယုန်အရေခွံများကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သိထားသည်။

ထိုနည်းလမ်းမှာ အသစ်ခွာထားသော ယုန်အရေခွံများကို အခြောက်လှန်းပြီး၊ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော ဂျုံမှုန့်များကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ဖြစ်သည်။

ထိုနည်းလမ်းမှာ အသစ်ခွာထားသော ယုန်အရေခွံများကို အခြောက်လှန်းပြီး၊ ထို့နောက် မတုံ့မဆိုင်း ဓားဖြင့် အရေခွံပေါ်ရှိ အဆီနှင့် ကျန်ရှိသော အသားများကို ခြစ်ထုတ်ကာ၊ ရေအသန့်တွင် တစ်ရက်မှ နှစ်ရက်ထိ စိမ်ထားရသည်။

ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ယုန်အရေခွံများသည် လတ်ဆတ်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကို ထပ်မံ အခြောက်လှန်းပြီး ယုန်အရေခွံများကို အလွန်နူးညံ့စေမည်ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ယုန်အရေခွံများကို ပဉ္စမအစ်ကိုက ဝါးတိုင်များပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီးဖြစ်ပြီး၊ ဟဲကျစ်ယန် လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာမှာ ယုန်အသားများကို ပြုပြင်ရန် ဖြစ်သည်။

ယုန်များစွာကို မွေးမြူထားခြင်းသည် ငွေအနည်းငယ်ရရှိရန်အတွက်ဖြစ်သည်။

ဤယုန်များကို မြို့တွင်းရှိ စားသောက်ဆိုင်များသို့ ရောင်းချရန် ရိုးရှင်းစွာ ပို့ဆောင်လိုက်လျှင် အမြတ်အစွန်းရရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟဲကျစ်ယန်၏ အစီအစဉ်ထက် အမြတ်အစွန်းက အများကြီး နည်းပါးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ယုန်နှစ်ကောင်ကို မီးဖိုချောင်သို့ ယူသွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ပဉ္စမမြောက်အစ်ကိုက စကားပြောလိုက်သည်။

“နဝမခယ်မလေး၊ ငါ အရင်က အမဲလိုက်ရင်း ဖမ်းမိတဲ့ ယုန်တွေကို မြို့ထဲက စားသောက်ဆိုင်တွေကို ပို့ခဲ့တယ်။ အရေခွာထားတဲ့ ယုန်တွေလို ဒီလိုဟာတွေကို တစ်ကောင်ကို ဝမ် ( ၁၃၀ ) နဲ့ ရောင်းချလို့ ရတယ်။”

ဝမ် ( ၁၃၀ ) တဲ့လား။ သူမရဲ့ နေရာမှ ထုတ်လုပ်ထားသော ယုန်များသည် အရွယ်အစား ကြီးမားရုံသာမက အသားလည်း များပြားသည်။ ယုန်တစ်ကောင်သည် အနည်းဆုံး ( ၆ ) သို့မဟုတ် ( ၇ ) ကျင်း အလေးချိန်ရှိပြီး၊ သူတို့ကို ဝမ် ( ၁၃၀ ) ဖြင့်သာ ရောင်းချရသည်။

ဤမျှ နည်းပါးသော ငွေပမာဏသည် သူမ၏ နေရာလပ်မှ ထုတ်ထားသော ယုန်များနှင့် မထိုက်တန်ပါ။

သို့သော် ငွေများများရှာလိုပါက ဤခေတ်၏ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းအားကို စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။

သူမ စဉ်းစားထားသော နည်းလမ်းဖြင့် ( ၁ ) တေးမှ ( ၂ ) တေးအထိ သို့မဟုတ် ထိုထက်နည်းနိုင်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံး ဝမ် ( ၁၀၀ ) ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုရရှိနိုင်သည်။

“ပဉ္စမအစ်ကို၊ ညီမ ဒီယုန်တွေကို အသင့်စားသုံးနိုင်တဲ့ ဟင်းလျာတွေအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး စားသောက်ဆိုင်တွေကို ပို့ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ချင်တယ်။ အောင်မြင်ရင် အအိြကွေ နည်းနည်းလောက် ပိုရှာနိုင်မယ်လို့ထင်တယ်။” သူမက ပြောသည်။

ပိုမိုသော ငွေရရှိနိုင်မည်ဟု ကြားသိသောအခါ၊ ပဉ္စမမြောက်အစ်ကိုက စိတ်အားထက်သန်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်သက်သာလာပါက သူသည် ငွေရှာဖွေရန် တောထဲသို့ အမဲလိုက်ထွက်သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ယုန်မွေးမြူရေးတာဝန်ကို ယူထားရသဖြင့်၊ သူသည် အိမ်တွင်သာ နာခံစွာ နေထိုင်နေရပြီး အလုပ်လုပ်ရသည်။

“ဒါဆိုရင် နဝမခယ်မလေး ကြိုးစားကြည့်လိုက်။ ငါ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ပြောရုံပဲ။” ပဉ္စမမြောက်အစ်ကိုက ပြောသည်။

ဟဲကျစ်ယန်က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ယုန်နှစ်ကောင်ကို မီးဖိုသို့ ယူသွားသည်။

မရီးများ၊ မော့အဘွားအိုနှင့် မော့ဟန်ယွဲ့တို့သည် အမွေးပွအရုပ်များ ပြုလုပ်ရာတွင် အလုပ်များနေကြပြီး၊ ညစာချက်ရန် အချိန်မရောက်သေးသဖြင့် သူမ မီးဖိုချောင်တွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ် မည်သူမျှ အနှောင့်အယှက်မပေးခဲ့ပါ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် နေရာထဲမှ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အချို့ကို ထုတ်ယူရန် အဆင်ပြေခဲ့သည်။

သူမရဲ့ ယခင်ဘဝမှ နည်းလမ်းအတိုင်း၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် ဤယုန်နှစ်ကောင်ကို အအေးခံထားသော ယုန်သားဟင်းအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အစပ်နှင့် မွှေးကြိုင်သော အနံ့သည် မီးဖိုချောင်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ မရီးများအားလုံး သူတို့၏ အခန်းများထဲတွင် ရှိနေကြသဖြင့်၊ မဟုတ်ပါက သူတို့သည် လာရောက်ကြည့်ရှုရန် စုဝေးလာကြလိမ့်မည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ပြင်ဆင်ထားသော ယုန်သားများကို ဘူးတစ်ခုထဲသို့ ထည့်ထားပြီး၊ အအေးခံပြီးသည်နှင့် စစ်မှန်သော အအေးခံထားသော ယုန်သားဟင်း ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

သူမသည် မကြာသေးမီက တာ့ပေါင်မောလ်မှ အီလက်ထရွန်းနစ်ချိန်ခွင်တစ်ခုကို ဝယ်ယူထားခဲ့သဖြင့် အလေးချိန်ကို တိုင်းတာနိုင်ခဲ့သည်။ အရေခွံခွာထားသော ယုန်နှစ်ကောင်သည် စုစုပေါင်း ( ၁၃ . ၈ ) ကျင်း အလေးချိန်ရှိသည်။

အအေးစာ ယုန်သားဟင်းအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထပ်မံ တိုင်းတာခဲ့ရာ ( ၇ ) ကျင်းအောက်သာရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ၊ အသင့်စားယုန်သားဟင်းကို အလေးချိန်ဖြင့် ရောင်းချမည်ဆိုပါက၊ သူမ လိုချင်သော ရောင်းဈေးရရှိရန် ( ၁ ) ကျင်းလျှင် အနည်းဆုံး ဝမ် ( ၃၀၀ ) ကောက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဤတွက်ချက်မှုအရ ဈေးနှုန်းသည် အနည်းငယ် မြင့်မားသလိုဖြစ်နေသဖြင့် ၎င်းကို တစ်ပိုင်းစီ ခွဲပြီး ရောင်းချခြင်းသည် ပိုမိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

အသင့်စားယုန်သားဟင်းတစ်သုတ်ကို ဆီစိမ်စက္ကူဖြင့် ဂရုတစိုက် ထုပ်ပိုးပြီး၊ အထုပ် ( ၂၀ ) ခွဲထားလိုက်သည်။ အထုပ်တစ်ခုလျှင် ဝမ် ( ၁၀၀ ) ဖြင့် ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ၎င်းသည် သင့်လျော်သော ဈေးနှုန်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ယနေ့ ပြုလုပ်ထားသော ဤဟင်းလျာများသည် မိသားစုဝင်များကို မြည်းစမ်းရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ရောင်းချရန် စီစဉ်ထားသည်ပင်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မိသားစု၏ အကဲဖြတ်မှုနှင့် တညီတညွတ်တည်း သဘောတူမှုအပေါ် မူတည်မည် ဖြစ်သည်။

မီးဖိုချောင်တွင် အသင့်စားယုန်သားဟင်းပြုလုပ်ပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ တစ်ကိုယ်လုံး စပ်ပြီး မွှေးကြိုင်သော အနံ့များ ရရှိနေသည်ကို ခံစားရသည်။ အားလုံးအလုပ်များနေသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ နေရာလပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အမြန်ရေချိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဆံပင်ကို အခြောက်ခံပြီးနောက် နေရာလပ်ထဲမှာပင် ထမင်းလုံးလေးနှင့် အနည်းငယ် ဆော့ကစားခဲ့သည်။

ညနေခင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ရာသီဥတုအေးစက်နေသည်ကို စဉ်းစားကြည့်ရာ သူမရဲ့ အသင့်စားယုန်သားဟင်းသည် ယခုအခါ အအေးခံပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် မီးဖိုချောင်သို့ စစ်ဆေးရန် ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သူမရှေ့တွင်ရှိသော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့သြသွားသည်။

မရီးတစ်ဦးစီသည် ယုန်သားတစ်ဖတ်ကို ကိုင်ထားပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ယစ်မူးနေသည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အစပ်မစားနိုင်သူများပင်လျှင် သက်ပြင်းချလျက် သူတို့၏ မျက်နှာများ ရဲရဲနီလာနေသော်လည်း ယုန်သားကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စားသုံးနေကြသည်။

လူတိုင်းက ဟဲကျစ်ယန်၏ ရောက်ရှိလာမှုကို သတိထားမိသောအခါ၊ သူတို့အားလုံး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ဒုတိယမရီးက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “နဝမခယ်မလေး၊ ဒီလို အရသာရှိတဲ့ အသားကို နင် ဖန်တီးချက်ပြုတ်ထားတာပဲ မဟုတ်လား။ ငါတို့ ညစာပြင်ဆင်ဖို့ ဒီကို ရောက်လာတော့ ဒါကို ချက်ချင်း သတိထားမိပြီး၊ လူတိုင်းက ဒါကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်‌နေကြတာလေ။”

သူတို့က “မြည်းစမ်းကြည့်ချင်တယ်” ဟု ပြောသော်လည်း တစ်ဦးစီသည် အပိုင်းအတော်များများ စားပြီးသွားပြီဟု ထင်ရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် အတော်များများ ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်၊ မဟုတ်ပါက မရီးများသည် အားလုံးကို စားသုံးပြီးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်…

ဟဲကျစ်ယန်က လက်ရှိတွင် အသင့်စားယုန်သားဟင်း၏ ပမာဏထက် လူတိုင်း၏ ဤဟင်းလျာအပေါ် အကဲဖြတ်မှုကို ပို၍ ဂရုစိုက်သည်။

“မရီးတို့၊ ဒီအသင့်စားယုန်သားဟင်းကို အရသာရှိတယ်လို့ ထင်ကြလား။” ဟဲကျစ်ယန်က မေးလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြောကြသည်။ “အင်း၊ အရသာရှိတယ်၊ မယုံနိုင်လောက်အောင် အရသာရှိတယ်။”

“အစပ်လည်း အရသာရှိပြီး စိတ်ကျေနပ်စရာပဲ။”

“တစ်ဖတ် စားပြီးတာနဲ့ နောက်တစ်ဖတ်ကို ဆက်စားချင်နေရောပဲ။”

မရီးများ၏ ချီးကျူးစကားများနှင့် သူတို့၏ အမူအရာများကို ကြည့်ရင် ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမရဲ့ အသင့်စားယုန်သားဟင်းလုပ်ငန်းသည် တစ်ဝက်ခန့် အောင်မြင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ဒီညမှာ သူမသည် ကျန်ရှိသော ယုန်ရှစ်ကောင်ကို ပြုလုပ်ပြီး မနက်ဖြန်နံနက်တွင် မြို့ထဲသို့ ရောင်းချရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

အသင့်စားယုန်သားဟင်းသည် မရီးများထံမှ မြင့်မားသော ချီးကျူးမှုသာမက၊ ပုံမှန်အားဖြင့် စကားနည်းနည်းပြောတတ်သော ပဉ္စမမြောက်အစ်ကိုပင်လျှင် ၎င်း၏ အရသာကို အကြိမ်ကြိမ် ချီးကျူးနေသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဤနေရာတွင် အသင့်စားယုန်သားဟင်းကို တစ်ကြိမ်သာ စမ်းသပ်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ရလဒ်ကို ကြည့်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ပထမအကြိမ်တွင်ပင် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။

ယုန်နှစ်ကောင်စာ အသင့်စားယုန်သားဟင်းသည် မိသားစုဝင်များ စားသုံးလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မရီးများသည် နဝမခယ်မလေးက ဒီညတွင် အသင့်စားယုန်သားဟင်းကို ထပ်မံ ပြုလုပ်မည်ကို သိထားသဖြင့်၊ ညစာစားပြီးနောက် သူတို့၏ အခန်းများသို့ ပြန်မသွားဘဲ အမွေးပွအရုပ်များကို ဆက်လက်၍ မပြုလုပ်ဘဲ၊ သူမနောက် မီးဖိုချောင်သို့ လိုက်သွားကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် မရီးများက ညနေတွင် လာကူညီမည်ကို သိထားသဖြင့်၊ ပါဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး နေရာလပ်ထဲမှ ထုတ်ယူရန် မလိုအပ်ခဲ့ပါ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ ခုတုံးလုပ်ခဲ့တဲ့ နိုင်ငံခြားသားက အမြဲတမ်း အသုံးဝင်နေခဲ့သဖြင့် သူမသည် ဖော်ထုတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်မှု မရှိခဲ့ပါ။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ ဤပါဝင်ပစ္စည်းများသည် နေရာများစွာ မယူထားပါ။ ပြီးခဲ့သောအကြိမ်က သိုလှောင်ခန်းထဲတွင် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များဟု တံဆိပ်တပ်ထားသော အိတ်ကြီး တစ်လုံး ရှိခဲ့သည်။

အိမ်တွင် ယခုအခါ သတ်ဖြတ်နိုင်သော ယုန်များ မများပြားတော့သဖြင့်၊ သူမသည် အိတ်ထဲသို့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို တိတ်တဆိတ် ထည့်ထားသည်။ သူတို့ကို ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးနိုင်သည်အထိ ဤပမာဏသည် လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အသင့်စားယုန်သားဟင်းပြုလုပ်နည်းကို မရီးများအား သင်ကြားရာတွင် မဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ သေးငယ်သော လုပ်ငန်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ အနာဂတ်တွင် အခြားသော အမြတ်အစွန်း ရရှိစေမည့် လုပ်ငန်းများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် စီစဉ်ထားသည်။ သူမသည် ဤတစ်ခုတည်းကိုသာ အမြဲတမ်း အားကိုးနေလို့ မရပါ။

မရီးအားလုံးသည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာ သင်ယူကြပြီး၊ အဆင့်တစ်ခုစီကို သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်မှတ်သားကြသည်။ သူတို့ အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် နိုးလာသောအခါ မေ့လျော့သွားမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။

တစ်နာရီခန့် အလုပ်လုပ်ပြီးနောက်၊ ယုန်ရှစ်ကောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အရသာရှိသော အသင့်စားယုန်သားဟင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အကြီးဆုံးမရီးက အသားတစ်ဖတ်ကို ပူပူနွေးနွေးဖြင့် ယူမြည်းကြည့်ရာ၊ ၎င်းသည် နဝမခယ်မလေး ချက်ပြုတ်ထားသည့် ဟင်းပွဲနှင့် အရသာတူညီသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဟဲကျစ်ယန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အသင့်စားယုန်သားဟင်းများအားလုံးကို ဘူးများထဲတွင် စီစဉ်ထားပြီး နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ခွဲ၍ ထုပ်ပိုးမည်ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မော့ကျိုးယွီက ထိုနေရာတွင် ပျင်းရိစွာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ ဇနီးသည်ကို မြင်သောအခါ သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားရင်း ပြောသည်။ “ကျွန်မကိုယ်မှာ ဟင်းအနံ့တွေ စွဲနေတယ်”

“ကိုယ် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကိုယ့်ဇနီးရဲ့ အနံ့တိုင်းကို ကိုယ် ချစ်တယ်။” မော့ကျိုးယွီက ပြန်ဖြေသည်။

ဟဲကျစ်ယန်…

ယခုခေတ်တွင်၊ မော့ကျိုးယွီက ဤသို့သော စကားများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မလိုအပ်ဘဲ၊ စဉ်းစားရန် မလိုဘဲ ပြောနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

All Chapters