ဈေးနှုန်းက သူမ မူလတွေးထားတဲ့ ပမာဏထက် ဆယ်ဆ ပိုများတယ်

ငွေပေးချေမှုနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့အကြား အဆင်ပြေသည့် နားလည်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်—ပစ္စည်းများ ရောင်းချပြီးမှ ငွေစာရင်းရှင်းလင်းမည်ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည်လည်း ဤအရာကို အကျင့်ပါလာပြီး ငွေကောက်ခံရန် အလျင်မလိုခဲ့ပါ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အသင့်စားယုန်သားဟင်းသည် စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် အလွန်ရောင်းရလွယ်သော ဟင်းလျာတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်သည်။

မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာ မဖြစ်ပေါ်ပါက ထန်မင်လွေ့သည် မနက်ဖြန်တွင် ပစ္စည်းများ တောင်းခံရန် သူမထံသို့ လာရောက်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအရာကို စဉ်းစားမိသောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် ပဉ္စမအစ်ကိုကို ယုန်ထီး ( ၁၀ ) ကောင် ထပ်မံ သတ်ဖြတ်ရန် ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်က ညွှန်ကြားရန်မလိုဘဲ မရီးများသည် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပြင်ဆင်မှုများ စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထန်မင်လွေ့သည် နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစော ရောက်ရှိလာသည်။

အသင့်စားယုန်သားဟင်းကို ခရိုင်မြို့သို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုနေရာတွင် ခဏတာ စောင့်ကြည့်ရာ ၎င်းသည် စားသုံးသူများထံမှ အလွန်ကြိုဆိုခံရသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထို့အပြင် စားသောက်ဆိုင်သည် အသင့်စားယုန်သားဟင်းတစ်ပွဲကို ငွေ ( ၄ ) တေး ဆိုသည့် မိုးထိအောင် မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့်ပင် ရောင်းချခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ စားသောက်ဆိုင်က အသင့်စားယုန်သားဟင်းကို ဤမျှ မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချခြင်းသည် ထန်မင်လွေ့နှင့် များစွာ သက်ဆိုင်သည်။

သူသည် အသင့်စားယုန်သားဟင်း တစ်ပွဲကို ငွေ ( ၂ ) တေးဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်။ စားသောက်ဆိုင်များသည် အမြတ်အစွန်းကို အနည်းဆုံး တစ်ဝက်မျှ ခွဲဝေယူသော နေရာများ ဖြစ်သည်။ တစ်ပွဲကို ငွေ ( ၄ ) တေးဖြင့် မရောင်းချပါက၊ သူတို့သည် အမြတ်အစွန်း မရှိသလို ထင်ရပေမည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထန်မင်လွေ့၏ အသင့်စားယုန်သားဟင်းအတွက် အရောင်းမြှင့်တင်ရေး ကြိုးပမ်းမှုများသည် အလွန်အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူ၏ စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်သူဌေးကလည်း ဤသို့သော အရသာရှိသော ဟင်းလျာများအတွက် ထန်မင်လွေ့ မည်မျှ ယူလာသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုပမာဏအားလုံးကို လိုချင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ထန်မင်လွေ့သည် အိမ်သို့ပင် မပြန်ဘဲ၊ ညတွင်းချင်း ဟိုင်ချန်မြို့သို့ အလျင်စလို ပြန်လာပြီး မော့မိသားစု၏ နေအိမ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

မော့မိသားစု၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သူသည် ဟဲကျစ်ယန်ထံသို့ ငွေတေး ( ၈၀ ) ကို တိုက်ရိုက်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူမ မူလစီစဉ်ထားသည့် ရောင်းဈေးထက် ( ၁၀ ) ဆ ဖြစ်သည်။

သူမရှေ့တွင် တောက်ပနေသော ငွေများကို ကြည့်ရင်း ဟဲကျစ်ယန်သည် အံ့သြသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“သခင်လေးထန်၊ ဒါက ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ။”

ထန်မင်လွေ့က ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “ကျွန်တော် အသင့်စားယုန်သားဟင်းကို တစ်ပွဲကို ငွေ ( ၂ ) တေးနဲ့ ရောင်းချလိုက်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ၊ နဝမမရီးနဲ့ လုပ်ငန်းပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတိုင်းမှာ ကျွန်တော် တတ်နိုင်သလောက် အမြတ်အစွန်းကို တစ်ဝက်စီ မျှဝေပေးဖို့ ကြိုးစားမယ်။”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထန်မင်လွေ့သည် သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကားများက အနာဂတ်တွင် သူ၏ အမြတ်အစွန်းများကို မည်မျှ လျှော့ချသွားမည်ကို မသိခဲ့ပါ။

သို့သော် ထန်မင်လွေ့အတွက် ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ကိစ္စ မဟုတ်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အနာဂတ်လုပ်ငန်းများသည် နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး မော့မိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထန်မင်လွေ့က ဤသို့သော အမြတ်အစွန်း ခွဲဝေမှု နည်းလမ်းကို ကိုယ်ထူကိုယ်ထ အဆိုပြုသည်ကို မြင်သောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် ငြင်းပယ်သည့် အရိပ်အယောင် မပြသခဲ့ပါ။

သူမရဲ့ နေရာလပ်ထဲတွင် တစ်သက်တာများစွာ သုံးမကုန်နိုင်သော ငွေများ ရှိနေသော်လည်း မည်သူသည် ငွေပိုများလာသည်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည်ဟု ငြင်းပယ်မည်နည်း။

ငွေတေး ( ၈၀ )ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက်၊ ထန်မင်လွေ့က အမွေးပွအရုပ်များ ရောင်းချမှုမှ အမြတ်အစွန်းအချို့ကိုလည်း လွှဲပေးခဲ့သည်။

အမွေးပွအရုပ်များ၏ ပမာဏ များပြားမှုနှင့် သူ့အတွက် အမြတ်အစွန်း ပိုမိုလိုချင်သဖြင့်၊ အသင့်စားယုန်သားဟင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောင်းအားကောင်းမည် မဟုတ်ပါ။

ထို့ကြောင့် ယနေ့ ဟဲကျစ်ယန်ထံ ပေးအပ်သော အမြတ်အစွန်းသည် အမွေးပွအရုပ်များ၏ အမြတ်အစွန်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဟဲကျစ်ယန်အတွက် ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ဝင်ငွေတစ်ခုဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထန်မင်လွေ့သည် အသင့်စားယုန်သားဟင်းကို ခရိုင်မြို့သို့ ပို့ဆောင်ရန် အလျင်စလို ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်သဖြင့်၊ ယဉ်ကျေးစွာ စကားလှမ်းပြောပြီးနောက် ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားသည်။

ထန်မင်လွေ့ကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်သည် မရီးများကို အသင့်စားယုန်သားဟင်း ပြုလုပ်ရန် ဆက်လက် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

အိမ်တွင်းရေးကိစ္စများကို ဟဲကျစ်ယန်က အားလုံးကိုင်တွယ်ထားသည်။ မော့ကျိုးယွီက လျန့်ဟောက်နှင့် အခြားအမျိုးသားများကို ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ကျေးရွာသားများနှင့်အတူ မြေရိုင်းထဲရှိ ကျောက်တုံးများကို ရှင်းလင်းရန် သွားခဲ့သည်။

ငါးရက်ဆက်တိုက် အလုပ်များနေခဲ့ပြီးနောက် မြေရိုင်းကို သေချာစွာ စီမံပြီးစီးရုံသာမက ကြင်နာသော ကျေးရွာသားများကလည်း ကိုယ်ထူကိုယ်ထ ပေါင်းပင်များကို ဆွဲနှုတ်ပေးခဲ့ကြသည်။

ဤမြေရိုင်းသည် နောက်နှစ်နွေဦးရာသီတွင် တစ်ကြိမ်လောက် ထယ်ထိုးပြီးသည်နှင့် စိုက်ပျိုးရန် အသင့်ဖြစ်လိမ့်မည်။

မြေရိုင်းကိစ္စများ ပြီးစီးပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီက အနားမယူသေးပါ။

သူသည် ကျေးရွာသားများကို တစ်ရက်လျှင် ဝမ် ( ၂၀ ) ဖြင့် ငှားရမ်းကာ တောင်ခြေရှိ ပြိုကျပျက်စီးနေသော အိမ်များအားလုံးကို ဖြိုဖျက်ပြီး အပျက်အစီးများကို သန့်ရှင်းသည်အထိ ရှင်းလင်းစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အမျိုးမျိုးသော ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန်လည်း စီစဉ်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် အိမ်ရှိ သတ်ဖြတ်နိုင်သော ယုန်ထီးများအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အသင့်စားယုန်သားဟင်းလုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ရန်ဆိုပါက နှစ်သစ်ကူးပြီး ယုန်ငယ်များ အရွယ်ရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယုန်မွေးတစ်သုတ်ကိုလည်း ပြုပြင်ပြီးစီးခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် တာ့ပေါင်မောလ်တွင် ဆိုးဆေး ဝယ်ယူပြီး၊ ယုန်မွေးများကို လှပသောအရောင်များအဖြစ် ဆိုးထားခဲ့သည်။

ယုန်မွေးများကို ထင်ရှားသောအရောင်များ ဆိုးပြီးနောက် ထိတွေ့ရာတွင် နူးညံ့ချောမွေ့ပြီး လူတွေ ထင်မှတ်ထားသည့် မာကျောပြီး တောင့်တင်းသည့် ခံစားမှုနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။

ဤလှပသော ယုန်မွေးများဖြင့် ဘာလုပ်နိုင်မည်ကို မပြောမီ အရောင်များကိုသာ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့သည် တာ့ရွှင်းတိုင်းပြည်၏ မြို့တော်တွင်ပင် မရှိသော ရှားပါးသည့် အရာများ ဖြစ်သည်။

သူမရဲ့ ယခင်ဘဝတွင် မိန်းကလေးများစွာသည် ယုန်မွေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နားရွက်ရှည်ယုန်သော့ချိတ်များကို ဝယ်ယူကြသည်။

နားရွက်ရှည်ယုန်များ၏ အပိုင်းအစများနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော ပုံပန်းသည် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး၊ ထင်ရှားသော အရောင်မျိုးစုံဖြင့် ဝယ်ယူသူများကို ရွေးချယ်ရန် ရွေးချယ်စရာများစွာ ပေးစွမ်းသည်။ ၎င်းသည် ယုန်မွေးသော့ချိတ်များ၏ အကြီးမားဆုံး ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ယုန်မွေးများကို အသုံးပြု၍ နားရွက်ရှည်ယုန်သော့ချိတ်များ ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ယုန်မွေးများသည် အလင်းပြန်မှုပြဿနာကို စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပါ။ အိမ်တွင် ယုန်မွေးမြူရေး၏ အတိုင်းအတာကို အနာဂတ်တွင် ချဲ့ထွင်လာသည်နှင့်အမျှ ယုန်မွေးများ ပိုမိုများပြားလာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အမွေးပွအရုပ်များကဲ့သို့ ထောက်ပံ့မှု ပြတ်လပ်ကာ လုပ်ငန်းကို ထိခိုက်စေမည့် အခြေအနေသို့ ဦးတည်မသွားဘူးဟု ယုံကြည်ရသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမရဲ့ နေရာလပ်ထဲတွင် ပုံစံများကို ရေးဆွဲပြီး အရောင်ဆိုးထားသော ယုန်မွေးများကို ယူကာ မရီးများထံ သွားရှာခဲ့သည်။ သူမသည် စိတ်ကူးများနှင့် ဒီဇိုင်းများကို တီထွင်နိုင်သော်လည်း သူမရဲ့ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းသည် အနည်းငယ် နည်းပါးသည်။

ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ယုန်မွေးများဖြင့် သူမသည် ကိုယ်တိုင် မဆင်မခြင် ကိုင်တွယ်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပါ။ အကြောင်းမှာ ပစ္စည်းများကို ဖျက်ဆီးမိမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး ၎င်းသည် ဖြုန်းတီးမှုဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

မရီးများက အမွေးပွအရုပ်များ ပြုလုပ်ရန် စုဝေးနေကြသည်။ နဝမမြောက်ယောင်းမက အရောင်စုံပြီး နူးညံ့သော ပစ္စည်း အများအပြား ယူလာသည်ကို မြင်သောအခါ ပထမတစ်ချက်တွင် သူတို့သည် ယုန်မွေးဖြစ်ကြောင်း မမှတ်မိကြပါ။

ဒုတိယမရီးက ရှေ့သို့ထွက်လာကာ သူမလက်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို လက်ခံရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မေးလိုက်သည်။

“နဝမယောင်းမ ဒါက…”

စကားမဆုံးခင် သူမသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“နဝမယောင်းမ၊ ဒါက ယုန်မွေး မဟုတ်လား။”

ဟဲကျစ်ယန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ “ဟုတ်တယ်၊ ညီမ အနောက်တိုင်းသားတွေဆီက ဝယ်ထားတဲ့ ဆိုးဆေးတွေနဲ့ ဒီယုန်မွေးတွေကို ဆိုးထားတာ၊ အရောင်တွေက တော်တော်လှတယ်။ အမွေးပွအရုပ်ပုံစံသစ်တစ်ခုအတွက် စိတ်ကူးရလာလို့ မရီးတို့ကို စမ်းလုပ်ကြည့်ခိုင်းချင်တယ်။”

အရောင်ဆိုးထားသော ယုန်မွေးများကို အမွေးပွအရုပ်များ ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုမည်ဟု ကြားသိသောအခါ၊ အခြားမရီးများသည်လည်း တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ဝိုင်းအုံလာကာ၊ အပိုင်းတစ်ခုကို ကောက်ကိုင်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ကြသည်။

“နဝမယောင်းမ၊ ဒီလို လှပတဲ့အရောင်တွေနဲ့ဆိုရင် အဝတ်အစားတွေအဖြစ် ပြုလုပ်ရင်လည်း တော်တော်လှမှာပဲ။” အကြီးဆုံးမရီးက မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

သူမရဲ့ စိတ်ထဲတွင် ယုန်မွေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သားရေအဝတ်အစားများ၏ ပုံပန်းကို လျင်မြန်စွာ စိတ်ကူးပုံဖော်နေပြီဖြစ်သည်။

သတ္တမမရီးက ဝင်ပြောသည်။ “ဒီလို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အရောင်တွေနဲ့ဆိုရင် ဘာပဲလုပ်လုပ် တကယ်ကို လှမှာပဲ။”

ဟဲကျစ်ယန်သည် ယုန်မွေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သားရေအဝတ်အစားများသည် အလွန်လှပသည်ကို သိထားသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သူတို့ရှေ့တွင်ရှိသော ယုန်မွေးမျိုး မဟုတ်ပါ။ သူမ မှတ်မိသည့်အတိုင်း၊ ယခင်ဘဝတွင် လူများဝတ်ဆင်သော ယုန်မွေးအဝတ်အစားများသည် ရတ်ယုန်များ၏ အမွေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မရီးများသည် သားရေအဝတ်အစားများ ပြုလုပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသဖြင့် အိမ်ရှိ အိမ်များကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးသည်နှင့် ရတ်ယုန်များကို မွေးမြူရေးထဲတွင် တိုးမြှင့်ရန် စဉ်းစားနိုင်သည်။ ယခုအချိန် အိမ်တွင် မွေးမြူရေးနေရာကို ချဲ့ထွင်ရန် စွမ်းအားမရှိသေးသဖြင့်၊ ယုန်မွေးအရုပ်များကို ဦးစွာ ပြုလုပ်ရင်း ကျေနပ်နေရမည်ဖြစ်သည်။

သူမရဲ့ နေရာလပ်ထဲတွင် ငွေများ တစ်သက်တာများစွာ သုံးမကုန်နိုင်သော်လည်း ဟဲကျစ်ယန်သည် အိမ်ထဲတွင် အမျိုးသမီးများစွာ ရှိနေသည်ကို ခံစားရသည်။

ရှေးခေတ်သို့မဟုတ် မော်ဒန်ခေတ်ဖြစ်စေကာမူ နေရာတစ်ခုတွင် အမျိုးသမီးများ များလေလေ မနှစ်မြို့ဖွယ် အကောက်ကြံမှုများနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ကြံစည်မှုများ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်လွယ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် လူတိုင်းတွင် အလုပ်များနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေပါက မလိုအပ်သော အရာများကို အလွန်အမင်း တွေးတောရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ၊ ၎င်းသည် သဟဇာတဖြစ်မှုအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမသည် မရီးတစ်ဦးချင်းစီတွင် အနာဂတ်အတွက် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကျွမ်းကျင်မှုများ ရှိစေရန် မျှော်လင့်ထားသည်။ ဒါမှသာ သူတို့ မုဆိုးမများ ဖြစ်လာသည်ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထောက်ပံ့နိုင်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်နေထိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူမရဲ့ လွင့်မျောနေသော အတွေးများကို ပြန်လည်ဆယ်ယူပြီး ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ ရေးဆွဲထားသော ပုံစံများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“မရီးတို့၊ ဒါကို ကြည့်ကြည့်ပါ။ ဒါက ညီမ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ ယုန်မွေးသော့ချိတ်ပဲ။ အရင်ဆုံး စမ်းလုပ်ကြည့်ကြမယ်။ ပစ္စည်းတွေ ဖြုန်းတီးမိမှာကို စိတ်မပူပါနဲ့၊ ယုန်မွေးတွေက ညီမတို့မိသားစုကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်ထားတာတွေပဲ။”

ပိုမိုဂရုစိုက်တတ်သော ဆဋ္ဌမမရီးက ပုံစံကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်း၏ ထူးခြားမှုကို ချက်ချင်း သတိထားမိသည်။

“နဝမယောင်းမ၊ မင်းရဲ့ ဒီဇိုင်းအရ ဒီယုန်မွေးသော့ချိတ်ရဲ့ အရွယ်အစားက လက်ဖဝါးအရွယ်လောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်မဟုတ်လား။”