မရီးတို့ စိတ်ကြိုက်စမ်းလုပ်ကြည့်ပါ

ဟဲကျစ်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်၊ သော့ချိတ်တွေကို အဝတ်အစားတွေပေါ်မှာ ဒါမှမဟုတ် ကျောပိုးအိတ်တွေပေါ်မှာ ချိတ်ဆွဲဖို့မို့လို့၊ သဘာဝအားဖြင့် အရမ်းကြီးလို့ မရဘူး။”

ဟဲကျစ်ယန်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ ဆဋ္ဌမမရီးက ပုံစံကို ကောက်ယူပြီး ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်ရှုသည်။

အခြားမရီးများကလည်း လည်ပင်းဆန့်ကာ အတူတကွ ကြည့်ရှုကြသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဆဋ္ဌမမရီးက ပုံစံကို ချထားလိုက်သည်။

“နဝမခယ်မလေး၊ ငါ အရင်ဆုံး ထုတ်ကုန်တစ်ခုကို စမ်းလုပ်ကြည့်မယ်။”

“ကောင်းတယ်။ ယုန်မွေးတွေ ဒီလောက်များနေတော့၊ မရီးတို့ စိတ်ကြိုက်စမ်းလုပ်ကြည့်ပါ။” ဟဲကျစ်ယန်က ရက်ရောစွာ ယုန်မွေးများအားလုံးကို မရီးများရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

ညနေဆည်းဆာရောက်သောအခါ၊ ဆဋ္ဌမမရီးက နှင်းဆီအနီရောင်ပမာ နားရွက်ရှည်ယုန်သော့ချိတ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြီးစီးခဲ့သည်။

နားရွက်ရှည်ယုန်များ၏ မျက်လုံးများသည် ဟဲကျစ်ယန်က တာ့ပေါင်မောလ်မှ ဝယ်ယူထားသော အသင့်လုပ်ထုတ်ကုန်များဖြစ်ပြီး၊ နားရွက်ရှည်ယုန်၏ ခြေလေးချောင်းအောက်ပိုင်းသည် အဖြူရောင်ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်းသည် အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်။

ဟဲကျစ်ယန်က ၎င်းကို ကောက်ယူပြီး ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရင်း၊ ဆဋ္ဌမမရီးရဲ့ လက်စွမ်းပြမှုကို အကြိမ်ကြိမ် ချီးကျူးသည်။

“ဆဋ္ဌမမရီး၊ ဒီလိုမျိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဒီစံချိန်စံညွှန်းအတိုင်း လုပ်ကြပါ။”

တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံသည်။ ၎င်းသည် တာ့ပေါင်မောလ်မှ ရောင်းချသည့်အရာများနှင့် မတူညီလျှင် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်တစ်ယောက် တာ့ပေါင်မောလ်တွင် ရောင်းချသော နားရွက်ရှည်ယုန်သော့ချိတ်များတွင် သတ္တုချိတ်တစ်ခုပါရှိပြီး ၎င်းကို အစားထိုးရန် သင့်လျော်သော ပစ္စည်းတစ်ခုအား စဉ်းစားနေရသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ချိတ်ကို အစားထိုးရန်အတွက် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အကြီးဆုံးမရီးက စကားထည့်ပြောလိုက်သည်။

“နဝမယောင်းမ၊ မင်းရဲ့ဒီဇိုင်းပုံစံကိုကြည့်ရတာ သော့ချိတ်မှာ ကြိုးတစ်မျိုးမျိုးပါရှိရမယ် မဟုတ်လား။ ငါ ငယ်ငယ်က အမေဆီက ကြိုးထုံးဖွဲ့တာ သင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ငါ စမ်းကြည့်မယ်။”

စကားဆုံးတာနဲ့ အကြီးဆုံးမရီးက အနီရောင်ချည်ကြိုးတစ်ကွင်းကို ယူလိုက်ပြီး ကြိုးကို ပိုထူအောင် ချည်မျှင်များ ခွဲကာ လူအားလုံးရှေ့တွင် ကြိုးထုံးဖွဲ့ပြလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပင် စိန်တုံးပုံစံကြိုးထုံးတစ်ခု ပြီးစီးသွားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်က အကြီးဆုံးမရီးလက်ထဲရှိ အနီရောင် စိန်တုံးပုံစံကြိုးထုံးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း အရောင်တောက်လာသည်။

“အကြီးဆုံးမရီး၊ ဒါ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်။ ဒီစိန်တုံးပုံစံကြိုးထုံးကို ပြီးစီးထားတဲ့ နားရွက်ရှည်ယုန်သော့ချိတ်တွေမှာ အလှဆင်ကြိုးအဖြစ် သုံးမယ်။”

နဝမမြောက်ယောင်းမ၏ ခွင့်ပြုချက်ရရှိပြီးနောက် အကြီးဆုံးမရီးက ပြုံးလျက် ပြောသည်၊ “ဟုတ်ပြီ၊ ငါတို့လုပ်မယ့်သော့ချိတ်တွေမှာ ဒီစိန်တုံးပုံစံကြိုးထုံးကို သုံးမယ်။”

ယခုအခါ သော့ချိတ်တစ်ခုသည် လုံးဝပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် မရီးများ၏ လက်မှုပညာကိုလည်း စိတ်မပူရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သော့ချိတ်ပြုလုပ်ခြင်းကို လုံးဝ လွှတ်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

မိသားစုသည် အသင့်စားယုန်သားဟင်းများကို ဆက်လက်ရောင်းချနိုင်ခြင်း မရှိတော့သလို ထန်မင်လွေ့ကလည်း ယခင်အကြိမ်က အမွေးပွအရုပ်များစွာကို ယူသွားရောင်းခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် ခဏလောက် ပြန်လာဖွယ် မရှိပေ။

သို့သော် မရီးများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် မိသားစုသည် သုံးရက်အတွင်း အရောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် သော့ချိတ် တစ်ရာကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဆယ်နှစ်လပိုင်း နီးကပ်လာပြီဖြစ်ပြီး၊ နှစ်သစ်ကူးရန် တစ်လသာ လိုတော့သည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် နှစ်သစ်ကူးမတိုင်မီ အချိန်သည် လူများ ငွေကုန်ကြေးကျ ကုန်ကျလိုသည့် အလိုဆန္ဒအရှိဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်ဟု တွေးမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ ထန်မင်လွေ့ထံ သွားရှာခဲ့သည်။

သူမ သွားရောက်ချိန်သည် အချိန်ကိုက်ဖြစ်နေသည်။ ထန်မင်လွေ့သည် ယခင်ရက်ပိုင်းအတွင်း အမွေးပွအရုပ်များ ရောင်းချရန် ထွက်သွားခဲ့ပြီး ယမန်ညကမှ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့ မတွေ့ခဲ့လျှင် ဤခရီးစဉ်သည် အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထန်မင်လွေ့သည် ယုန်သားမွေးစစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သော့ချိတ်များကို မြင်သောအခါ အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လက်ထဲတွင် ချစ်စရာကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်ကစားမိသည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ “နဝမမရီး၊ ဒါတွေက သော့ချိတ်တွေလား။”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ သခင်လေးထန်ရော ဒါတွေက ရောင်းကောင်းမယ်လို့ထင်လား။” ဟဲကျစ်ယန်က သိလျက်နှင့် မေးလိုက်သည်။

ထန်မင်လွေ့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်ကို ထားလိုက်ဦး၊ စီးပွားရေးအကြောင်း သိပ်မသိသည့် သူမပင်လျှင် ဤသော့ချိတ်များသည် ဈေးကွက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာလျှင် လူကြိုက်များမည်မှာ သေချာသည်ဟု သိထားသည်။

“ဒါပေါ့၊ နဝမမရီး စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်က ဒီလှပတဲ့သော့ချိတ်တွေကို ဈေးကောင်းနဲ့ ရောင်းပေးမယ်။”

ဟဲကျစ်ယန်က ထပ်မံ မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ သော့ချိတ်များသည် ယုန်သားမွေးစစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း သူမအတွက် ကုန်ကျစရိတ် မများပေ။ သူတို့၏ ထူးခြားမှုမှာ အရောင်အမျိုးမျိုးနှင့် မရီးများ၏ ကောင်းမွန်သော လက်မှုပညာပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သော့ချိတ်များသည် အမွေးပွအရုပ်များထက် အရွယ်အစား သေးငယ်သည်။ တစ်ခုလျှင် ငွေတေးအနည်းငယ်ခန့်ရရင်တောင် ဈေးကြီးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထန်မင်လွေ့က ယခုအကြိမ်တွင် သော့ချိတ်များ၏ ဈေးနှုန်းကို ကြိုတင်မခန့်မှန်းခဲ့ပေ။ ဤသေးငယ်လှပသောပစ္စည်းများအတွက် သူသည် ဈေးမြှင့်ရောင်းရန် စီစဉ်ထားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့ရောက်လာသောအခါ အိမ်တွင်ပြုလုပ်ထားသော သော့ချိတ်တစ်ရာလုံးကို ယူဆောင်လာပြီး ထန်မင်လွေ့ထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ကာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားသည်။

သူတို့ ထင်ထားသည်မှာ ထန်မင်လွေ့သည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လာမည်မဟုတ်ဟု ယူဆထားသော်လည်း မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း၊ နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် သူပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ထိုသော့ချိတ်တစ်ရာကို ခရိုင်မြို့သို့ ယူသွားပြီး ရောင်းချခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ထားစွာဖြင့် မြို့ထဲရှိ ချမ်းသာသော မိသားစုများမှ သမီးပျိုများနှင့် ချွေးမများသည် ဤသေးငယ်လှပသော သော့ချိတ်များကို အလွန်နှစ်သက်ကြသည်။

တစ်ဦးမှ ဆယ်ဦးသို့၊ ဆယ်ဦးမှ တစ်ရာသို့ သတင်းပြန့်နှံ့သွားပြီး သူ ယူဆောင်လာသော သော့ချိတ်တစ်ရာသည် ရောင်းရန်ပင် လုံးဝ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် လူများစွာက သူ့ထံတွင် ကြိုတင်မှာယူလိုကြသည်။

ထို့အပြင် ထန်မင်လွေ့က သော့ချိတ်များကို အမွေးပွအရုပ်များထက် ဈေးနှုန်း ပိုမိုမြင့်မားစွာ ရောင်းချခဲ့ပြီး တစ်ခုလျှင် ငွေ ( ၁၂ ) တေးအထိ ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဟဲကျစ်ယန်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသော ကော်မရှင်ခကို ရရှိခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန် မသိခဲ့သည်မှာ ထန်မင်လွေ့က သော့ချိတ်များကို ဤမျှ ဈေးမြင့်မားစွာ ရောင်းချနိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့တွင် ထည့်သွင်းထားသော ယုန်မျက်လုံးများသည် ကျောက်မျက်ရတနာနှင့်တူသည့်အတွက်ကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုမျက်လုံးများ၏ ပစ္စည်းကို သူ မခွဲခြားနိုင်သော်လည်း တစ်ခုချင်းစီသည် တောက်ပကာ ဝိုင်းပြီး ပြည့်ဖောင်းနေသည့်အတွက် သာမန်အရာဝတ္ထု မဟုတ်မှန်း ထင်ရှားသည်။

ထို့ကြောင့် ထန်မင်လွေ့က ယုန်မျက်လုံးများအကြောင်း စကားလုံးအချို့ ဖန်တီးပြောဆိုပြီးနောက် ဝယ်သူများအားလုံးက သူတို့သည် ထိုဈေးနှုန်းနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု ခံစားရသည်။

သော့ချိတ်များသည် လူကြိုက်များခဲ့ပြီး ၎င်းကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ငွေကြေးများစွာ ရရှိနိုင်သော်လည်း အိမ်တွင် ရှိသော ယုန်မွေးများသည် အကန့်အသတ်ရှိပေသည်။

အကြီးစားလုပ်ငန်းအဖြစ် ထုတ်လုပ်မည်ဆိုလျှင် နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက် ယုန်ထီးများအား နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်သည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ထန်မင်လွေ့က ကြိုတင်မှာယူမှုများကို လက်မခံခဲ့သဖြင့် ဖောက်သည်များနှင့် ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို မဆုံးရှုံးခဲ့ပေ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထန်မင်လွေ့၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုတွင် ဝင်ရောက်ပါဝင်ရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။ ယခုအခါ အိမ်တွင်ရှိသော အမွေးပွအထည်စများနှင့် ယုန်သားမွေးများ ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

သူမ လုပ်ရမည်မှာ ဤကမ္ဘာခြားသို့ရောက်ရှိပြီးနောက် ပထမဆုံး နှစ်သစ်ကူးကို ပြင်ဆင်ရန် ဖြစ်သည်။

( ၁၂ ) လပိုင်း ( ၂၃ ) ရက်နေ့တွင် မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားအား ပူဇော်ပသသည့်နေ့ဖြစ်ပြီး နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်တစ်ခုလုံး၏ အစလည်း ဖြစ်သည်။

သခင်မကြီးမော့သည် ဤရာသီအခါများကို အလွန်အရေးတယူပြုပြီး အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းနှင့် မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားပူဇော်ပသမှုများကို လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။

မိသားစုဝင်များသည် မနက်စောစောမှ စတင်ပြီး ပြင်ဆင်မှုများဖြင့် အလုပ်များနေသည်။ သခင်မကြီးမော့သည် မော့ကျုံးယွမ်ကို ရှာပြီး မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားပုံတစ်ပုံကို ရေးဆွဲရန် ကြိုးစား‌စေချင်သည်။

သူမသည် သား ( ၉ ) ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ မော့ကျုံးယွမ်၏ ကိုယ်ခံပညာသည် သူ၏ ညီအစ်ကို ( ၈ ) ဦးထက် အားနည်းသော်လည်း မှင်ပန်းချီရေးဆွဲရာတွင် အနည်းငယ် သာလွန်သည်။

အကယ်၍ သူသည် စစ်သူကြီးမိသားစုတွင် မမွေးဖွားခဲ့ပါက မော့ကျုံးယွမ်သည် ပညာရှင်လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် ဘဝသည် လူများကို ကစားတတ်သည်။ သူသည် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အချိန်တွင် ဒုက္ခများစွာ ခံစားခဲ့ရရုံသာမက နောက်ဆုံးတွင် မှတ်ဉာဏ်ပါ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

တကယ်တော့ သခင်မကြီးမော့က မော့ကျုံးယွမ်အား မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားပုံရေးဆွဲရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်မှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ပြန်လည်နှိုးဆွပေးနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ယခင်နှစ်များတွင် မိသားစုသည် နှစ်သစ်ကူးအခါ မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်ရာတွင် ပုံများကို မော့ကျုံးယွမ်ကသာ ရေးဆွဲပေးခဲ့ရသည်။

သူမသည် မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးနေသော်လည်း သူ့အား ဆက်လက်ရေးဆွဲနိုင်စေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

မော့ကျုံးယွမ်သည် ယုန်ခြံမှ ခေါ်လာချိန်တွင် အနည်းငယ် မူးဝေနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“အမေ၊ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တာလား။”

သခင်မကြီးမော့က စက္ကူနှင့် စုတ်တံကို သူမရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် ထားလိုက်သည်။

“အရင်က ငါတို့မိသားစုရဲ့ မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားပုံတွေကို မင်းကသာ ရေးဆွဲခဲ့တာ။ ဒီတစ်ကြိမ်လည်း မင်းကိုပဲ ထပ်ရေးခိုင်းချင်တယ်။”

သူ့မိခင်က ယခင်က မိသားစုအတွက် မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားပုံများကို သူရေးဆွဲခဲ့ကြောင်း ပြောပြသောအခါ မော့ကျုံးယွမ်သည် အလိုလိုပင် ၎င်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

မကြာသေးမီက သူ ဘာတွေ မှားနေမှန်း မသိခဲ့ပါ။ သူ့အတိတ်ကို ဘယ်သူတွေ ပြန်ပြောပြခဲ့ပါစေ၊ သူ အဲ့ဒီမှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်သတိရဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားနေသရွေ့ ကွဲကြေလုမတတ် ခေါင်းကိုက်ခြင်း ဝေဒနာကို ခံစားရမှာပါ။

သူ တွေးဖို့ ပိုကြိုးစားလေလေ ခံစားချက်က ပိုဆိုးလေလေပါပဲ။