ရိုးရှင်းပြီး နားလည်ရလွယ်တယ်

ဟဲကျစ်ယန်သည် မနက်ဖြန်တွင် မိသားစုဝင်များက အိမ်များ နီးကပ်စွာ တည်ဆောက်ထားပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်များသည် အသံလုံအောင် မပြုလုပ်ထားသဖြင့် ဆူညံသံ တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ရှက်စရာဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် မော့ကျိုးယွီကို လျင်မြန်စွာ နေရာလပ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဟင်းနံ့စွဲနေသည်ကို စဉ်းစားမိရင်း ဟဲကျစ်ယန်သည် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ကာ သန့်စင်ရန် လုပ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ယနေ့ အထူးတလည် ကပ်တွယ်လွန်းလှသည်။ သူ့ဇနီး သွားရာ နေရာတိုင်း သူ လိုက်သွားပြီး၊ ယနေ့ သူ့ဇနီးသည် ပင်ပန်းခဲ့ရသည်ဟုဆိုကာ သူမကို ရေချိုးပေးရန် ဆန္ဒရှိကြောင်းပင် ပြောဆိုခဲ့သည်။

မော့ကျိုးယွီ၏ ရှေ့တွင် ဟဲကျစ်ယန်၏ အင်အားသည် ယုန်ဖြူလေးတစ်ကောင်နှင့် ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင် တွေ့ဆုံသလိုပင်။

သူမ မထင်မှတ်ထားစဉ် မော့ကျိုးယွီက သူမကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပြီး နမ်းရှိုက်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် နမ်းရှိုက်လိုက်မှုက သူမကို အနည်းငယ် အဆင်သင့် မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ရေချိုးခန်းထဲမှ ရေသံများနှင့်အတူ နှုတ်ခမ်းနှင့် လျှာများ ရစ်ပတ်လှုပ်ရှားမှုကြားတွင် သူမ၏ စိတ်သည် လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် မော့ကျိုးယွီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

မကြာခင်မှာပင် သူမသည် အလွန်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လာပြီး သူ၏ အငမ်းမရ အနမ်းကို သူမ၏ သေးသွယ်ဖြူစင်သော လည်ပင်းလေးအား ပင့်လျက် လက်သင့်ခံလိုက်သည်။

အချိန်အကြာကြီးကြာပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီသည် သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် အသက်ရှူကြပ်သွားသလို ခံစားရသည်။

သူမ အသက်ရှူပြီး အမောဖြေနေစဉ် မော့ကျိုးယွီသည် ဘေးတွင်ချိတ်ထားသော ရေချိုးပုဝါကို ယူကာ ဟဲကျစ်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ထုပ်ပိုးကာ အိပ်ခန်းသို့ တည့်တည့်ချီပွေ့သွားခဲ့သည်။

တစ်ညလုံး စိတ်အားထက်သန်မှု ပြီးဆုံးသောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် နောက်တစ်နေ့တွင် နောက်ကျမှ အိပ်ရာထလာနိုင်ခဲ့သည်။

မရီးများသည် ဤအခြေအနေကို အကျင့်ပါသွားပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် နေ့ဘက်တွင် အခန်းထဲမှ ထွက်လာတိုင်း လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက် အောက်ပိုင်းကို သတိမထားမိဘဲ အကြည့်ရောက်မိကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အဆင်မပြေစွာ ချောင်းဟန့်သံ နှစ်ချက် ထွက်လာပြီး ပထမအကြိမ်ကဲ့သို့ ရှင်းပြခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို ရှင်းပြလေလေ ပိုဆိုးလေလေဖြစ်မည်ကို သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သိထားသည်။

သူမသည် ချောင်းနှစ်ချက်ခန့် ဟန့်လိုက်သည်။ “မရီးတို့၊ အသင့်စား ယုန်သားဟင်းတွေကို အပိုင်းသေးတွေ ခွဲပြီး ဆီစိမ်စက္ကူနဲ့ ထုပ်ပိုးပေးပါ။”

မရီးများသည် နဝမခယ်မလေးသည် အရေပြားပါးသည်ကို သိထားပြီး သဘောတူညီစွာ သူမကို မစခဲ့ကြပါ။

မနက်စာစားပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို လှည်းဖြင့် မြို့ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ ရောင်းချရန် ပြင်ဆင်သည်။

မထင်မှတ်ထားစွာ၊ သူတို့နှစ်ဦး လှည်းကို တံခါးဝသို့ မောင်းလာစဉ် မြင်းလှည်းတစ်စီးရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မြင်းလှည်းသည် မော့မိသားစုဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်လာပြီး တံခါးဝမှ ဆယ်မီတာခန့်အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထန်မင်လွေ့သည် မြင်းလှည်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာသည်။ “အစ်ကိုမော့၊ မရီးမော့ အပြင်သွားမလို့လား။”

ထိုအချိန်တွင် ဟဲကျစ်ယန်သည် လှည်းထဲတွင် ထိုင်နေသည်။ အဆိုပါ ရင်းနှီးသောအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမလည်း ဆင်းလာသည်။

“မြို့ထဲမှာ ကျွန်မ လုပ်ထားတဲ့ အစားအသောက်တချို့ သွားရောင်းဖို့ စဉ်းစားထားလို့ပါ။”

ဟဲကျစ်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထန်မင်လွေ့သည် ယခုအခါ ကျဆင်းနေသော်လည်း စီးပွားရေးသမားကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤသာမန်အစားအစာများကို စိတ်ဝင်စားမည်မဟုတ်ဟု ထင်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူနှင့် ပူးပေါင်းရန် မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

မထင်မှတ်ထားစွာဖြင့် ထန်မင်လွေ့က အလွန်စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။

“နဝမမရီးက ဘယ်လိုအရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ လုပ်ထားလဲ မသိဘူး။ ကျွန်တော် ကြည့်လို့ ရမလား။”

ကြည့်ရရုံသာမက မြည်းစမ်းကြည့်လို့တောင်ရသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် လှည်းထဲမှ အသင့်စားယုန်သားဟင်းတစ်ထုပ်ကို တိုက်ရိုက်ယူထုတ်ကာ ထန်မင်လွေ့ထံ လွှဲပေးလိုက်သည်။

“ဒါက ကျွန်မတို့အိမ်မှာ မွေးထားတဲ့ ယုန်သားနဲ့လုပ်ထားတာပါ။ သခင်လေးထန်၊ အရင်မြည်းကြည့်ပါ။”

ထန်မင်လွေ့သည် ဆီစိမ်စက္ကူထုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ယုန်သားတစ်ဖတ်ကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်သည်။

သူ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ယမန်နေ့ညက မော့မိသားစု၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ပါးစပ်ထဲတွင် အထုံစေ့ကြောင့် ပါးစပ်ထဲ ပူပြီး ထုံကျဉ်သွားသော်လည်း ဆက်လက် စားချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထန်မင်လွေ့သည် ယုန်သားကို ဆက်တိုက် ( ၃ ) ဖတ်စားသောက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် မော့မိသားစုတွင် နဝမမရီးကသာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်ကို သိထားသဖြင့် မော့ကျိုးယွီကို လျစ်လျူရှုကာ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

“နဝမမရီး၊ ဒီအသားက အရမ်းအရသာရှိတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ ပူးပေါင်းလုပ်ကြမလား။”

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထန်မင်လွေ့က ဤသာမန်သော မုန့်ထုပ်များကို စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အနာဂတ်စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းသည် သူမကိုယ်တိုင် မြို့ထဲသို့သွားကာ ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရောင်းချရခြင်းထက် ပိုမိုအဆင်ပြေမည်ဖြစ်သည်။

“သခင်လေးထန်၊ အထဲဝင်ပါ။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအသေးစိတ်ကို ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်။”

ထိုအခါမှသာ ထန်မင်လွေ့သည် သူသည် တံခါးဝတွင် လူများကို ရပ်တန့်ပြီး အရသာရှိသောအစားအစာများကို မြည်းစမ်းရန် မရိုမသေမူ ပြုမိသည်ကို သတိပြုမိသည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ်ရဲတက်လာပြီး “ကောင်းပါပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် လှည်းကို အိမ်ဝင်းထဲသို့ ပြန်မောင်းသွင်းပြီး ထန်မင်လွေ့ကို သူ၏ အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သူ ရှိနေသဖြင့် အခြားယောကျ်ားများနှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာများကို စိတ်ပူရန် မလိုအပ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူသည် ဤရွာသူရွာသားများသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို သိပ်ဂရုမစိုက်ကြကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဒေသခံဓလေ့ထုံးတမ်းများကို လိုက်နာသူတစ်ဦးဖြစ်လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လူအားလုံး ထိုင်၍ နေရာယူပြီးနောက် ထန်မင်လွေ့က မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။ “နဝမမရီး၊ ဒီအစားအစာက နာမည်ရှိလား။”

“ဒီယုန်သားကို အအေးခံပြီး စားရင် ပိုအရသာရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မက အသင့်စားယုန်သားဟင်းလို့ နာမည်ပေးလိုက်တယ်။” ဟဲကျစ်ယန်က ရှင်းပြသည်။

“အသင့်စားယုန်သားဟင်း... နာမည်ကောင်းတာပဲ၊ ရိုးရှင်းပြီး နားလည်ရလွယ် ပြေပြစ်တယ်။” ထန်မင်လွေ့သည် ဤနာမည်ကို မဆုတ်မနစ်ချီးကျူးသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဈေးနှုန်းအကြောင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ရင်းနှီးသူနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်သည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အသင့်စားယုန်သားဟင်း၏ ဈေးနှုန်းကို လျှော့ချမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ လုပ်ရမည်ဆိုလျှင် အမြတ်အစွန်း များများစားစား မယူရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ကျွန်မ အသင့်စားယုန်သားဟင်းတွေကို ဆီစိမ်စက္ကူနဲ့ ထုပ်ပိုးထားတယ်။ သခင်လေးထန် ယူသွားတဲ့ တစ်ထုပ်က တစ်ပိုင်းပဲ။ အဲ့လို တစ်ထုပ်ရဲ့ ရောင်းဈေးက ဝမ် ( ၁၀၀ ) ပါ။”

အကယ်၍ ထန်မင်လွေ့က ၎င်းကို ဈေးကြီးသည်ဟု ခံစားရပါက သူမကိုယ်တိုင် မြို့ထဲသို့သွားကာ ဝယ်သူများ ရှာဖွေမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အသင့်စားယုန်သားဟင်းတစ်ထုပ်၏ ဈေးနှုန်းသည် ဤထက်နည်း၍မရနိုင်ပေ။

ထန်မင်လွေ့သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အစားအစာထုပ်ကို အလိုလိုကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ပန်းကန်တစ်လုံးပြည့်အောင် ဖြည့်နိုင်မည်ဟု ထင်ရသည်။

သူသည် သူရောက်ရှိခဲ့ဖူးသော စည်ကားသော မြို့များကို တွေးမိသည်။ ထိုမြို့များရှိ စားသောက်ဆိုင်များတွင် ထင်ရှားသော ဟင်းလျာတစ်ခုသည် ငွေတေးအနည်းငယ်ဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည်။

အကယ်၍ အသင့်စားယုန်သားဟင်း တစ်ပန်းကန်ကို တည်ခင်းပေးမည်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ရောင်းဈေးသည် ငွေ ( ၁ ) တေးမှ ( ၂ ) တေးထက်ပိုမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အကျိုးအမြတ်ကောင်းသော စီးပွားရေး ဖြစ်သည်။ ထန်မိသားစုသည် ကျဆင်းနေသော်လည်း သူတို့သည် စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်များဖြစ်သော စီးပွားရေးသမားကြီးများစွာကို ရင်းနှီးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယွမ်ချန်မြို့အနီးရှိ အကြီးဆုံးစားသောက်ဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်သည် သူ့ဖခင်နှင့် ရင်းနှီးသူဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အစားအစာ၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် တစ်ခုတည်းသာရှိသော ဤအစားအစာကို သူတို့ထံပေးလျှင် အလွန်လူကြိုက်များမည်မှာ သေချာသည်။

“ဟုတ်ပါပြီ၊ မရီးမော့ပြောတဲ့အတိုင်း တစ်ပိုင်းကို ဝမ် ( ၁၀၀)။ ဒီမှာရှိတဲ့ ဘယ်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ယူမယ်။”

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထန်မင်လွေ့၏ ရောင်းချမှုလမ်းကြောင်းများကို မသိသလို ဤအရာများကိုလည်း ဂရုမစိုက်ပေ။

သူမသည် မော့ကျိုးယွီကို ထန်မင်လွေ့အား ကယ်တင်ရန် ကူညီပေးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်မှာ အနာဂတ်စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက်ဖြစ်သည်။

“ဒီနေ့ အသင့်စားယုန်သားဟင်းထုပ် ( ၈၀ ) ပြင်ဆင်ထားတယ်။ သခင်လေးထန် မြည်းစမ်းထားတဲ့ တစ်ထုပ်ကိုပါ ထည့်တွက်ထားတယ်။”

ဝမ် ( ၁၀၀ ) သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကြိုးစားအားထုတ်သူ ဟဲကျစ်ယန်အတွက် ၎င်းကို ရှင်းလင်းပြောဆိုရန် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထန်မင်လွေ့ကလည်း အနည်းငယ်မျှ မယဉ်ကျေးခဲ့ပေ။ ကျေးဇူးရှင်တစ်ဦး၏ စီးပွားရေးကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သူသည် အမြတ်အစွန်းကို ဦးစားပေးမည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် အမြတ်ခွဲဝေမှု အချိုးအစားအတိုင်း ပေးချေမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် မော့မိသားစုကို အနည်းငယ်ဖြစ်ဖြစ် ကူညီနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

အသင့်စားယုန်သားဟင်းများကို စားသောက်ဆိုင်သို့ မပို့ဆောင်ရသေးသဖြင့် ထန်မင်လွေ့သည် နောက်ဆုံးရောင်းဈေးကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် အမွေးပွအရုပ်များနှင့် မတူဘဲ သူသည် နဝမမရီးနှင့် အမြတ်ခွဲဝေမှုကို ကြိုတင်မဖော်ပြခဲ့ပေ။

အသင့်စားယုန်သားဟင်းထုပ်များ ရောင်းချမှုကိစ္စ ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ ထန်မင်လွေ့သည် အခြားသော အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ ယနေ့ ဒီကို လာရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမွေးပွအရုပ်ထုတ်လုပ်မှု မည်မျှ ပြီးစီးနေသည်ကို ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း အမွေးပွအရုပ်အရေအတွက်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းကို မရီးများက တာဝန်ယူထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အမွေးပွအရုပ်အရေအတွက်ကို သိရှိရန် အကြီးဆုံးမရီးထံ သွားရောက်မေးမြန်းခဲ့သည်။

အကြီးဆုံးမရီးက လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှဲ့မိသားစုနှင့် ဖန့်မိသားစုမှ အမျိုးသမီးများနှင့်အတူ စုစုပေါင်း အမွေးပွအရုပ် ( ၁၅၀ ) ချုပ်လုပ်ပြီးစီးခဲ့သည်ဟု ပြောပြခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထိုအရေအတွက်ကို ထန်မင်လွေ့ထံ ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

အမွေးပွအရုပ်များစွာရှိနေသည်ကို ကြားသိရပြီး၊ အသင့်စားယုန်သားဟင်းကို ခရိုင်မြို့သို့ ရောင်းချရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ထန်မင်လွေ့သည် အမွေးပွအရုပ်များနှင့် ယုန်သားထုပ်များကို အတူတကွ ယူဆောင်ကာ အနောက်တောင်ကုန်းရွာမှ အလွန်လျင်မြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။