ငါ ပြန်လာပြီပဲလေ

အရေးကြီးဆုံးမှာ မုန့်ဟွေနင်သည် မော့ဟန်ယွဲ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ နှလုံးခုန်သံ မြန်ဆန်လာသည်ကို ခံစားရသည်။

သူသည် လုံးလုံးလျားလျား အာရုံစူးစိုက်မှု ကင်းမဲ့သော တုံးအအ လူမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူသည် ယောကျာ်းနှင့် မိန်းမကြား ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော်လည်း ဤအရာသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို ချစ်မိသွားခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ခံစားချက်ဖြစ်သည်ကို သူ သိသည်။

ထို့ကြောင့် မော့ဟန်ယွဲ့၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုနေရာတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် အခွင့်အရေးရှိမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဤအတွေးဖြင့် မုန့်ဟွေနင်သည် ထရပ်ပြီး မော့ကျိုးယွီအား ပြောလိုက်သည်။

"နဝမအစ်ကို၊ ကျွန်တော် ယုန်သားဖွားတာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ အမြင်သစ်ရဖို့ အတူလိုက်ကြည့်လို့ ရမလား။”

မော့ကျိုးယွီသည် သိပ်မတွေးတောဘဲ မုန့်ဟွေနင်သည် သိချင်စိတ်ကြောင့်သာ ဖြစ်မည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ အခုပဲ ခေါ်သွားပေးမယ်။"

ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေသော နားရွက်ရှည်ယုန်ကို မော့ဟန်ယွဲ့သည် အခန်းလွတ်တစ်ခုသို့ ယူဆောင်သွားပြီးပြီဖြစ်သည်။

အခန်းကို ပိုမိုနွေးထွေးစေရန် မော့ဟန်ယွဲ့သည် အပူပေးအုတ်ကုတင်ကို ကိုယ်တိုင် အပူပေးထားခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။ သားဖွားနေသော နားရွက်ရှည်ယုန်သည် လှောင်အိမ်ထဲတွင် တစ်ကောင်တည်း ရှိနေသည်။

မုန့်ဟွေနင်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ နားရွက်ရှည်ယုန်သည် ယုန်ပေါက်လေး ခြောက်ကောင်ကို မွေးဖွားပြီးနေပြီဖြစ်သည်။

"မရီးတို့၊ သူက တစ်ခါတည်း ယုန်ပေါက်လေး ( ၉ ) ကောင် မွေးဖွားပေးရင် ပိုကောင်းမယ်။ အဲ့လိုဆိုရင် မရီးတို့တစ်ယောက်စီကို တစ်ကောင်စီ ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။" မော့ဟန်ယွဲ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

"ဟန်ယွဲ့၊ နင်က နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို နားရွက်ရှည်ယုန်တစ်ကောင်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလာပြီပေါ့လေ။ ဒါက မလွယ်ဘူးနော်။" ဒုတိယမရီးက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဒုတိယမရီး၊ အစ်မက ညီမကို ကပ်စေးနည်းတယ်လို့ ပြောနေတာလား။” မော့ဟန်ယွဲ့က ညည်းညူသည်။

ဒုတိယမရီးက ဆက်လက်နောက်ပြောင်သည်။ "နင်က ကပ်စေးမနည်းဘူးလို့ ပြောသေးတယ်။ နဝမခယ်မလေးက ပေးထားတဲ့ ယုန်တွေကို ငါတို့က နည်းနည်း ဖက်ထားချင်ရင်တောင် နင်က သည်းမခံနိုင်ဘူးလေ။”

မော့ဟန်ယွဲ့သည် ယုန်များကို အမှန်တကယ် မပေးချင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုဖြင့် ဤယုန်များသည် သားပေါက်များ ပိုမိုမွေးဖွားပေးနိုင်ပြီး မိသားစုအတွက် ငွေကြေးအနည်းငယ် ရရှိစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

မြို့တော်တွင် နေထိုင်စဉ်က သူမသည် ထင်ရှားသော မိသားစုမှ သမီးတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး မိန်းကလေးများ ဘာကို နှစ်သက်သည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ မော့ဟန်ယွဲ့သည် ဤမျှ ချစ်စရာကောင်းပြီး လှပသော နားရွက်ရှည်ယုန်များသည် ထိုမိန်းမပျိုများက ချစ်ခင်နှစ်သက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ယုန်တစ်ကောင်ချင်းစီကို အထူးဂရုစိုက်ခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင် ယုန်မများကို တွေ့ရှိပြီးနောက် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ယုန်များအား မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်မည်ကို စိုးရိမ်ကာ ပို၍ ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သည်။

ဤယုန်များသည် သားဖွားသည့်အခါ စျေးနှုန်းကောင်းဖြင့် ရောင်းချနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။

စကားစမြည်ပြောနေစဉ်တွင် မရီးများသည် မော့ကျိုးယွီနှင့် မုန့်ဟွေနင် ဝင်လာသည်ကို သတိပြုမိသည်။

ဧည့်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် မုန့်ဟွေနင်သည် ယုန်များကြောင့်သာ လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ ထို့ကြောင့် မရီးများသည် သဘောတူညီစွာ သူ့အား ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုတွင် ကြည့်ရှုခွင့်ပေးခဲ့သည်။

အပေါ်ယံတွင်မူ မုန့်ဟွေနင်သည် ယုန်ပေါက်လေးများကို ကြည့်နေသော်လည်း အခြားသူများ အာရုံမထားသည့်အခါ မော့ဟန်ယွဲ့ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

မော့ဟန်ယွဲ့သည် ယုန်မကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေစဉ် အကြောင်းမဲ့ သူမအား စူးစိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်တစ်ခုကို ခံစားမိသည်။ သူမသည် ထိုအကြည့်၏ ဦးတည်ရာသို့ ပင်ကိုယ်စိတ်အရ သူ့အလိုလို ကြည့်လိုက်မိရာ မုန့်ဟွေနင်၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့သွားသည်။

မုန့်ဟွေနင်သည် သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း သူမက ပြန်ကြည့်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် အကြည့်ကို အမြန်လွှဲပြီး သူ့နှလုံးခုန်သံသည် မသိမသာပင် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လာသည်။

မော့ဟန်ယွဲ့လည်း ထိုနည်းတူ ခံစားရသည်။ သူမသည် မုန့်ဟွေနင်အပေါ် မသင့်လျော်သော အတွေးမျိုး မရှိသော်လည်း အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤမျှ အငွေ့အသက်ပြည့်သော အကြည့်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲသည်။

ထို့အပြင် သူမသည် မုန့်ဟွေနင်၏ အကြည့်ကို မကြိုက်ဟု ခံစားရခြင်း မရှိပေ…

လူတိုင်း၏ အာရုံစူးစိုက်မှုသည် သားဖွားနေသော ယုန်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ အမူအရာများကို မည်သူမျှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် နားရွက်ရှည်ယုန်သည် ယုန်ပေါက်လေး ( ၁၂ ) ကောင်ကို မွေးဖွားပြီးစီးသည်။ သူမ ထပ်မံ လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့သည်ကို ခံစားမိသဖြင့် မော့ဟန်ယွဲ့သည် လှောင်အိမ်ကို ဂရုတစိုက် ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် မုန့်ဟွေနင်သည် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက်ကို ရှာမတွေ့တော့ပေ။ သူသည် မော့ဟန်ယွဲ့ကို ထပ်မံ ခိုးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မော့မိသားစုထံ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

မော့မိသားစုသည် တစ်နေ့လုံး အလုပ်များနေခဲ့ပြီး ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူတို့သည် အိမ်အသီးသီးသို့ ပြန်လည်အနားယူခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် မိသားစုတွင် သတင်းကောင်း ထပ်မံ ရရှိခဲ့သည်။ ပဥ္စမအစ်ကိုတို့စုံတွဲ မွေးမြူထားသော ယုန်များသည် သားပေါက်များစွာ မွေးဖွားခဲ့သည်။

ညနေခင်းရောက်သောအခါ သားပေါက်အရေအတွက်သည် အကောင်ရေ (၂၀၀ ) ကျော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယုန်ပေါက်လေးများသည် မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ပျော်ရွှင်စရာနေ့ တစ်နေ့ ဖြစ်သင့်သော်လည်း မော့မိသားစုသည် တတိယအစ်ကို မော့ယွင်ဖုန့်သည် သတ်မှတ်ထားသည့်အချိန်အတိုင်း ပြန်မလာသောကြောင့် စိုးရိမ်နေခဲ့ကြသည်။

သခင်မကြီးမော့သည် သူမ၏သားများကို အကောင်းဆုံးသိရှိသူဖြစ်သည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမ၏ သင်ကြားမှုအရ စကားမျှတစွာ ပြုမူရန် သင်ယူခဲ့သည်။

မော့ယွင်ဖုန့်သည် ခက်ခဲသော ပြဿနာများနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့လျှင် နှစ်သစ်ကူးနီးကပ်လာချိန်တွင် ဤမျှထိ မပြန်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မနက်စောစောကတည်းက စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသော တတိယမရီးသည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မိသားစုတစ်ခုလုံး နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများ ပြင်ဆင်ရင်း အလုပ်များနေစဉ် သူမသည် အိမ်အလုပ်များ လုပ်ကိုင်ရာတွင် အမှားမှား အယွင်းယွင်း လုပ်မိခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကြက်ဥများကို ခွဲရာတွင် ကြက်ဥအနှစ်များကို အမှိုက်ပုံးထဲထည့်ပြီး ကြက်ဥခွံများကို ပန်းကန်ပေါ်တွင် ထားခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် မိသားစုရှိ အမျိုးသမီးအများစုသည် မော့ယွင်ဖုန့် အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို မသိရှိကြပေ။ မဟုတ်လျှင် မိသားစုတစ်ခုလုံး ငေးမှိုင်ကုန်ကြမည်ဖြစ်သည်။

တတိယမြောက်မရီးသည် သူမ စိတ်လေလွင့်သည်ကို သတိပြုမိပြီး အိမ်ထဲတွင် အရာများကို ထပ်မံ ဖျက်ဆီးမိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မသက်မသာဖြစ်နေသည်ဟု အကြောင်းပြပြီး သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ဤအခြင်းအရာကြောင့် မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် မြို့မှဝယ်ယူလာသော မီးရှူးမီးပန်းများကို ဖောက်ရန် စိတ်အားထက်သန်မှု ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

ညအချိန်ရောက်သောအခါ သခင်မကြီးမော့သည် တစ်ဦးဦး ပျောက်ဆုံးနေသည်ကြောင့် နှစ်သစ်ကူးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရန် မသင့်လျော်ဟု ယူဆပြီး လူတိုင်းကို ညစာထိုင်စားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

လျန့်ဟောက်နှင့် အခြားသူများအပါအဝင် သူတို့သည် စားပွဲနှစ်လုံးတွင် ထိုင်ခဲ့ကြသည်။ လူတိုင်းထိုင်ပြီးသည်နှင့် ရုတ်တရက် ကိုယ်ခံပညာရှင်များဖြစ်သော သခင်အချို့သည် ထရပ်လိုက်ကြသည်။

မော့ချူဟန်က ပြောသည်။ "အပြင်မှာ ခြေသံတွေကြားတယ်။ ငါသွားကြည့်လိုက်မယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မော့ချူဟန်သည် ခြေလှမ်းကျယ်ဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး မော့ကျိုးယွီနှင့် မော့ကျုံးယွမ်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

တတိယမြောက်မရီးသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ပြန်လာမှုကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ခြေသံများကြားသည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ့အလိုလို လူတိုင်းနှင့်အတူ အပြင်သို့ လိုက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် မော့ချူဟန်၏ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"တတိယအစ်ကို၊ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့။ အစ်ကို ဒီနေ့မှ ပြန်ရောက်မလာရင် မနက်ဖြန်မနက်ကျ ကျွန်တော်နဲ့ ကျိုးယွီက အစ်ကို့ကို လိုက်ရှာဖို့ သွားမယ်လို့ စဉ်းစားနေတာ။"

မော့ယွင်ဖုန့်သည် သိသာစွာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရသော်လည်း စိတ်ဓာတ်ကတော့ အမြဲတမ်းကဲ့သို့ တက်ကြွနေဆဲဖြစ်သည်။

"လမ်းမှာ ကိစ္စတချို့နဲ့ ကြုံလိုက်ရလို့ နည်းနည်းနောက်ကျသွားတယ်၊ မဟုတ်ရင် ပိုစောပြီး ပြန်ရောက်နိုင်တယ်။"

အခန်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော အမျိုးသမီးများသည် သခင်မကြီးမော့နှင့် ဟဲကျစ်ယန်မှလွဲ၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ကြသည်။

မော့ချူဟန်က ဘယ်သူ့ကို ခေါ်လိုက်တာလဲ။

တတိယအစ်ကိုလား။

သူတို့ နားကြားမမှားကြောင်း အတည်ပြုရန် မရီးများနှင့် မော့ဟန်ယွဲ့ အပါအဝင် အားလုံးသည် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသော အဘွားကြီးကို ထောက်ကူပေးရင်း နောက်ဆုံးမှ လျှောက်လာခဲ့သည်။

မော့ယွင်ဖုန့်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း၏ အမူအရာများသည် မတူညီကြပေ။

မော့ယွင်ဖုန့် အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သိထားသူ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ အမျိုးသမီးများ၏ မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒုတိယမရီး၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဘေးနားရှိ စတုတ္ထမရီးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှမ်းညှစ်လိုက်သည်။ "စတုတ္ထယောင်းမ၊ နာလား။”

အံ့အားသင့်နေသော စတုတ္ထမရီးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "အင်း၊ အရမ်းနာတယ်။" ဟု ပြောသည်။

"ဒါဆို ငါ မျက်စိအမြင် မှားနေတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့..." ဟု ဒုတိယမရီးက ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် တတိယမြောက်မရီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မော့ယွင်ဖုန့်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"ခင်ပွန်း၊ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ။ ကျွန်မက ရှင့်ကို ထပ်ပြီး ဆုံးရှုံးရတော့မယ်လို့ ထင်ထားတာ... ဝူးဝူး..."

မော့ယွင်ဖုန့်သည် သူ့ဇနီးကို လက်မောင်းဖြင့် ဖက်ထားပြီး ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ "ငိုမနေနဲ့၊ ငါ ပြန်ရောက်လာပြီမဟုတ်လား။"

တတိယမရီးသည် ဆက်လက်ပြီး သနားစဖွယ် ငိုကြွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ အခြားအမျိုးသမီးများသည် သခင်မကြီးမော့ကို ဝိုင်းရံလျက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော တတိယမြောက်အစ်ကိုသည် မည်သည့်အချိန်တွင် အသက်ပြန်ရှင်လာသလဲဟု မေးမြန်းကြသည်။

သခင်မကြီးမော့သည် ချွေးမများစွာ ဝိုင်းရံခံရသဖြင့် အနည်းငယ် မတတ်သာသလို ခံစားရသည်။

"ကောင်းပြီ၊ အပြင်မှာ အေးတယ်။ အိမ်ထဲပြန်ဝင်ပြီး စကားပြောကြတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"