ကျိုးယွီပြောတာ အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်

သခင်မကြီးမော့က မေးလိုက်သည့်အခါ သူမသည် သူမ၏ ထင်မြင်ချက်ကို ချက်ချင်း ဖော်ပြရန် အလျင်စလို မဖြစ်ဘဲ မော့ယွင်ဖုန့်ကို ဆက်လက် မေးမြန်းခဲ့သည်။

"တတိယအစ်ကို၊ အစ်ကို ဖမ်းမိခဲ့တဲ့လူတွေကို စစ်မုန့်အိမ်တော်မှာ ကျန်ရှိနေတဲ့သူတွေရဲ့ အမှန်တကယ် အခြေအနေအကြောင်း မေးကြည့်ခဲ့လား။ ပြီးတော့ ဆရာ စစ်မုန့်ရဲ့ သတင်းကို သူသိရှိထားလား။”

"ဒီမေးခွန်းတွေကို အားလုံးမေးကြည့်ပြီးပြီ။ သူအပါအဝင် စစ်မုန့်အိမ်တော်မှာ စုစုပေါင်း လူခြောက်ယောက်ပဲ ကျန်တယ်။ ဆရာ စစ်မုန့်ရဲ့ သတင်းနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ သူ့အဆင့်က ဒီသတင်းတွေကို သိခွင့်မရှိဘူးလို့ ပြောတယ်။

သူက အခြားသူတွေဆီက ကြားဖူးတာက ဆရာ စစ်မုန့်ကက နှစ်စဉ် ဇူလိုင်လတိုင်း တာ့ရွှင်းတိုင်းပြည်ရဲ့ အနောက်နယ်စပ်ကို သွားတတ်တယ်လို့ပဲ၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီမှာ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကိုတော့ မသိဘူးတဲ့။" မော့ယွင်ဖုန့်က သူရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော သတင်းများကို ပြန်ပြောပြသည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် သခင်မကြီးမော့ကို ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။ "အမေ၊ အဖေက ယွမ်မုန့်ကို မတော်တဆသတ်မိခဲ့တဲ့အချိန်က ဘယ်လမှာလဲ။"

သခင်မကြီးမော့သည် စဉ်းစားရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ဖြေသည်။ "ဇူလိုင်လပဲ။"

မော့ကျိုးယွီသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ဆရာစစ်မုန့်က အဲဒီတုန်းက ယွမ်မုန့်ကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့တဲ့ မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုက လူငယ်သခင်လေး ဖြစ်နိုင်တယ်။"

သခင်မကြီးမော့က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "အမေလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် အဲဒီကူပိုးဆရာသခင်က ဘာလို့ ငါတို့ မော့မိသားစုကို ဒီလောက် ဆန့်ကျင်နေရမှာလဲ။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောသည်။ "အဲဒီ ဆရာ စစ်မုန့်က အဲဒီလူဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက အလွန် အသုံးဝင်တဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုပဲ။ ဒီလူရဲ့ သတင်းက လက်ရှိ မသိရသေးဘူး၊ သူ့ကို ရှာဖို့ ကြိုးစားနေရတာက သမုဒ္ဒရာထဲမှာ အပ်ရှာနေရသလိုပဲ။ ဇူလိုင်လကျရင် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကို သွားကြည့်ရမယ်။ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှာလည်း ကျွန်မတို့ သတိလျှော့ထားလို့ မရဘူး။ အဲဒီမှာ ကူပိုးဆရာသခင်တွေ အများကြီးရှိတာမို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတချို့ လုပ်ထားဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။"

တောင်ပိုင်းခရီးစဉ်သည် သဲလွန်စအသစ်ရှာဖွေရန်ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ်၊ သူမသည် သွားရမည်ဖြစ်သည်။

သူမက စုဆောင်းသူလေးအား ကတိပေးထားသော ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းရှိ မဟူရာပုလဲနှင့် မရီးများအတွက် လိုအပ်သော အဆိပ်ဖြေဆေး ပါဝင်ပစ္စည်များသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းတွင် ရှိနေသည်။

“ဒါပေမယ့် အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုရဲ့ သတင်းကို နောက်ကျမှ ရှာတွေ့ရင် သူတို့အတွက် ပိုပြီး အန္တရာယ်များလာလိမ့်မယ်။" မော့ချူဟန်သည် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ့အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို၏ လူကယ်လိုစိတ်ကို နားလည်သော်လည်း လက်ရှိတွင် အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် ဒုတိယအစ်ကိုတို့ အသက်ရှင်နေသေးသလား ဆိုတာကိုပင် မသိရသေးပေ။ ထို့အပြင် သူနှင့် သူ့ဇနီးသည် ယွင်လီကို သတ်ခဲ့ပြီးကတည်းက လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဆရာ စစ်မုန့်သည် ယွင်လီ၏ ဆရာဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ယွင်လီ သေဆုံးပြီးဖြစ်သည်ကို ယခုအခါ ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်မည်။

ယွင်လီ၏ သေဆုံးမှုကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် တတိယမြောက်အစ်ကို အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟူသော သတင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့လျှင် ၎င်းသည် မကြာမီတွင် ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဆရာ စစ်မုန့်သည် ဉာဏ်မမီသူဖြစ်နေလျှင်ပင် ယွင်လီ သေဆုံးပြီးနောက် သူထိန်းချုပ်ထားသော မော့ယွင်ဖုန့်သည် အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို သဘောပေါက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူ့ကို အလွန်သတိထားစေမိပေလိမ့်မည်။

နန်ရွေ့ဘက်ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုက ကူပိုးကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်သည်ဟူသော အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်နိုင်မည်လားဆိုတာ မသေချာပေ။ ယခုအခါ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် ဒုတိယအစ်ကိုတို့၏ သတင်းကို ရှာဖွေရန်အတွက် ထိုလူ၏ အာရုံကို မဆွဲဆောင်မိစေရန် တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်သည်။

ထို့အပြင် အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် ဒုတိယအစ်ကိုကို ရှာဖွေရန် အပြင်ထွက်သွားရမည်ဆိုလျှင် ကျစ်ယန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ သူ့ဇနီးဖြစ်သူသည် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာရှိနေသဖြင့် အခြားသူများပါလိုက်လာလျှင် အဆင်မပြေဖြစ်စေလိမ့်မည်။

“အဋ္ဌမအစ်ကို၊ မင်းက အစိုးရရုံးမှာ အလုပ်လုပ်ရဦးမယ်။ တောင်ပိုင်းကို သွားတဲ့ကိစ္စကို ငါပဲ ဂရုစိုက်လိုက်မယ်။"

မော့ကျိုးယွီ၏ စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မော့ယွင်ဖုန့်နှင့် မော့ကျုံးယွမ်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။

"ငါ့ကိုလည်း ထည့်တွက်ပေးပါ။ အရင်ခရီးစဉ်ကြောင့် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နဲ့ ရင်းနှီးနေပြီမို့ စစ်မုန့်အိမ်တော်ကို ရှာဖွေဖို့ ပြဿနာမရှိဘူး။"

"ငါလည်း သွားချင်တယ်။ လူပိုများရင် အင်အားပိုရှိမယ်။"

ဤအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လျန့်ဟောက်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း မော့ကျိုးယွီနှင့်အတူ တောင်ပိုင်းသို့ လိုက်ပါလိုကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ မော့ကျိုးယွီသည် လူပိုများလျှင် အင်အားပိုရှိမည်ဟူသော သဘောတရားကို နားလည်သော်လည်း သူ့ဇနီးတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေသည်။ အခြားသူများပါ လိုက်ပါလာမည်ဆိုပါက အဆင်မပြေ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

"ဒီတောင်ပိုင်းခရီးစဉ်ရဲ့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်က သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းဖို့ပဲ။ ဒီမှာ မိသားစုရဲ့ ဘေးကင်းရေးကလည်း အလွန်အရေးကြီးတယ်။ ကျစ်ယန်က ကူပိုးအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့နှစ်ယောက်တည်းပဲ သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။"

“မဖြစ်ဘူး" တတိယမြောက်အစ်ကိုက ပထမဆုံး ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"မဖြစ်ဘူး" ပဉ္စမအစ်ကိုလည်း သဘောမတူပေ။

"နဝမသခင်လေး၊ တောင်ပိုင်းက အန္တရာယ်များတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်သွားပေးပါ။" လျန့်ဟောက်က စိတ်ပူပန်စွာ တောင်းဆိုသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က လိုက်ပါလာဖို့ အခိုင်အမာ တောင်းဆိုလျှင်တောင် ကျစ်ယန်နှင့် သီးခြား လှုပ်ရှားရန် အခြားနည်းလမ်းများကို သူစဉ်းစားနိုင်သေးသည်။

"ငါတို့ ရုပ်ဖျက်ပြီး သွားမယ်။ အဲဒီမှာ ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို မမှတ်မိဘူး။ လူအုပ်ကြီးနဲ့သွားရင် မလိုလားအပ်တဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရုံပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

သခင်မကြီးမော့သည် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်ဖြစ်နေသော သားသမီးများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နောက်ဆုံးတွင် စကားထွက်လာသည်။

သခင်မကြီးမော့က "ကျိုးယွီ ပြောတာက အကြောင်းသင့်တယ်။ သူတို့ဇနီးမောင်နှံကို အရင်သွားကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စောစောသွားပြီး စောစောပြန်လာရမယ်။ တကယ်လို့ အခက်အခဲ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ပြန်လာပြီး အတူတူ ဖြေရှင်းနည်းတွေ စဉ်းစားကြတာပေါ့။"

သခင်မကြီးမော့သည် ထုတ်မပြောခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမ၏ သားများကို အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် နဝမမြောက်ချွေးမ၏ စွမ်းရည်ကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း အကောင်းဆုံး သိရှိထားသည်။

သူမလေးသာ မရှိခဲ့လျှင် သူမ၏ သားများ အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို သိရှိခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ ကူပိုးများ ရှိနေသဖြင့် သူတို့ကို ဘေးကင်းစွာ ပြန်ခေါ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာတွင် သခင်မကြီးမော့သည် မော့ကျိုးယွီ၏ စကားကို နားထောင်မည် ဖြစ်သည်။ သခင်မကြီးမော့က နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်သဖြင့် အခြားသူများက မကျေနပ်သည်ပင်ဖြစ်စေ လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒီကိစ္စကို အလျင်စလိုမလုပ်နဲ့။ ကျိုးယွီနဲ့ နဝမချွေးမလေး နှစ်သစ်ကူးပြီးမှ သွားကြချေ။" သခင်မကြီးမော့က ထပ်ပြောသည်။

ဤသို့ဖြင့် ကိစ္စသည် လုံးဝ အဆုံးသတ်သွားသည်။ မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းသို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

အစိုးရရဲ့ တရားဝင် ပုံမှန်စစ်ဆေးမှုများကိုတော့ မော့ချူဟန်နှင့် မုန့်ဟွေနင်တို့ထံ ထားခဲ့နိုင်သည်။ သူတို့သည် ဒီကိစ္စများကို အဆင်ပြေစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

ထို့အပြင် မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် ထွက်ခွာမည့်အခါ ရုပ်ဖျက်ထားမည်ဖြစ်သဖြင့် မော့မိသားစုဝင်များ မြို့မှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မည်သူမျှ မမှတ်မိနိုင်‌ပေ။ မိခင်ဖြစ်သူက ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မော့ကျိုးယွီလည်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

သူသည် နည်းလမ်းများကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း လူအားလုံး အတူသွားခဲ့လျှင် လမ်းတစ်ဝက်တွင် ခွဲထွက်ရန် အကြောင်းပြချက်များ ရှာဖွေရပေလိမ့်မည်။ ဤနည်းသည် ပိုကောင်းသည်၊ သူနှင့် ကျစ်ယန်တို့ နှစ်ယောက်တည်းသာ သွားကြမည်။ အကယ်၍ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက သူမရဲ့ နေရာလွတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းနိုင်သည် — ဤသည်မှာ ပိုမို ဘေးကင်းသည်။

ပွဲတော်အခါသမယနေ့ရက်များတွင် ပျော်ရွှင်နေသင့်သော်လည်း မော့ယွင်ဖုန့် ပြန်ယူလာသော သတင်းက လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားမှုကို ခဏတာမျှ ကျဆင်းသွားစေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် အကြီးဆုံးမရီးနှင့် ဒုတိယမရီးတို့အတွက်၊ သူတို့၏ ခင်ပွန်းများ အသက်ရှင်နေသေးနိုင်သည်ဟူသော သတင်းက သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။

မိသားစု၏ ပွဲတော်အငွေ့အသက်ကို မပျက်စီးစေရန် သူတို့သည် သူတို့၏ မျက်ရည်များကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

သူတို့သည် အခြားအမျိုးသမီးများက ဤကိစ္စကို မသိရှိကြဘဲ မော့မိသားစု၏ အမျိုးသား အနည်းငယ်၊ နဝမယောင်းမနှင့် အမေတို့သာ သိထားကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

မတ်လေးများကို မေးမြန်းရန် အဆင်မပြေဖြစ်နေသဖြင့် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းသို့သွားရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် မရီးနှစ်ဦးသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို ဘေးသို့ ခေါ်သွားပြီး မေးမြန်းကြည့်ခဲ့မိသည်။

ဒီကိစ္စကို လူသိရှင်ကြား ဆွေးနွေးနေပြီဖြစ်သဖြင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ သိရှိထားသမျှကို မရီးနှစ်ဦးအား ပြောပြခဲ့သည်။

သို့သော် သူမနှင့် မော့ကျိုးယွီတို့က သီးသန့်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကိုမူ မဖော်ပြခဲ့ပေ။ မသေချာသော ကိစ္စများအတွက် မရီးများအား မျှော်လင့်ချက်များစွာ ပေးရန် မသင့်တော်ပေ။

အကယ်၍ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် ဒုတိယအစ်ကိုတို့ တကယ်မရှိတော့ပါက မရီးနှစ်ဦးအတွက် အချည်းနှီးသော ပျော်ရွှင်မှုသာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်လား။ ပိုမိုသိရှိလာသည့်အခါ အကြီးဆုံးမရီးနှင့် ဒုတိယမရီးတို့သည် မျက်ရည်များကို လုံးဝ ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားရင်း သနားစဖွယ် ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ငိုကြွေးပြီးသည့်အခါ မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ သူတို့၏ ခင်ပွန်းများ အသက်ရှင်နေသေးရန် ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်…။

ဤအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့ကို မည်သို့ ဖြေသိမ့်ပေးရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ အားလုံးကို ငိုကြွေးထုတ်လွှတ်ခြင်းသည် သူတို့၏ ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမသည် မရီးများ၏ အခန်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယနေ့သည် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ တန်ဖိုးရှိသော ကလေးလေးသည် သူမ၏ နေရာလွတ်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်၏ အဓိကအခန်းတွင် စကားပြောနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမ၏ ကလေးလေးကို အလိုလိုက်ပေးရန် နေရာလွတ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

သူမ လယ်ယာထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည့်အခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏မျက်လုံးရှေ့တွင် မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

အနည်းငယ်ဝေးသောနေရာတွင် ထမင်းလုံးလေးသည် မြက်ခင်းနယ်မြေအစွန်တွင် တည်တည်ကြည်ကြည် ထိုင်နေပြီး သူ၏ ဖောင်းအိသော ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်ကို အရှေ့အနောက် ဝှေ့ယမ်းနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

နေရာလွတ်ထဲတွင် မွေးမြူထားသော သိုးတစ်ရာကျော်သည် ထိုကလေးလေးကို မျက်နှာမူပြီး အတန်း နှစ်တန်းအဖြစ် သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီတန်းနေသည်။

သခင်ဖြစ်သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသည့်အခါ ထမင်းလုံးလေးသည် အဆင်မပြေစွာ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အခါများနှင့်မတူဘဲ သူသည် ချစ်ခင်မှုရယူရန် ပြေးမလာခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား၊ သူသည် သိုးများကို ခြေဖဝါးများဖြင့် ဆက်လက်ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့သည်။