မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် မဖြစ်မနေ လက်ထပ်ဖို့ မလိုအပ်ပါ

မော့ဟန်ယွဲ့သည် သူမ ကြားလိုက်ရသည့် စကားကြောင့် သူမ၏ မိခင်အနားတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ "အမေ သမီးကို ဘာပြောချင်လို့လဲ။"

သူမ၏ သမီးလေး တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ ပိုမိုကျက်သရေရှိလာသည်ကို မြင်ရင်း သခင်မကြီးမော့သည် သူမ၏ ချောမွေ့သော ဆံပင်ကို လှမ်းပြီး ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ငါ့သမီးလေး ဟန်ယွဲ့က တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုလှလာတယ်။"

မိခင်၏ ချီးကျူးစကားကြောင့် မော့ဟန်ယွဲ့က ရှက်သွေးဖြာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အမေ မွေးထားတဲ့ သမီးပဲ၊ လှတာပေါ့။"

သခင်မကြီးမော့သည် သူမ၏ သမီးဖြစ်သူကို ချစ်ခင်စွာ ပွေ့ဖက်ရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အမေ မှတ်မိသေးတယ်၊ မြို့တော်မှာတုန်းက မော့မိသားစုရဲ့ တံခါးကို ထင်ရှားတဲ့ မိသားစုတွေက လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဖို့ လာခဲ့ကြတာ။ အဲဒီတုန်းက အမေက ဟန်ယွဲ့အတွက် ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ပေးချင်ခဲ့ပေမယ့် အမေတို့ မော့မိသားစုက ဒီလို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ဘေးဒုက္ခထဲကျရောက်သွားပြီး ဟန်ယွဲ့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို နှောင့်နှေးသွားစေမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မိမှာလဲ။"

မိခင်က သူမ၏ အိမ်ထောင်ရေးကို ထည့်ပြောလိုက်သည့်အခါ မော့ဟန်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဆိုသလို နီရဲလာသည်။ တစ်ပြိုက်နက်တည်းမှာပင် တစ်ယောက်သောသူ၏ ပုံရိပ်သည် သူမ၏ စိတ်ထဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုသူသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမူအရာနှင့် တင့်တယ်သော ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်ရှိပြီး မြို့တော်မှ သခင်လေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်မရသော မွေးရာပါ တရားမျှတမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

မော့ဟန်ယွဲ့သည် မုန့်ဟွေနင်က သူမ၏ စိတ်ထဲမှာ ဘာကြောင့်ပေါ်လာသလဲဆိုတာကို မသိသလို သူမ၏ နှလုံးခုန်သံက အဘယ်ကြောင့် လျင်မြန်စွာ အခုန်မြန်နေရသလဲဆိုတာကိုလည်း မသိခဲ့ပါ။

သူမ၏ ရှက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် မော့ဟန်ယွဲ့သည် သူမ၏ မျက်နှာကို မိခင်ဖြစ်သူ မမြင်ရအောင် သူမ၏ ခေါင်းကို မိခင်ဖြစ်သူ၏ ပုခုံးပေါ် မှောက်တင်လိုက်သည်။

"အမေ၊ ဟန်ယွဲ့က အိမ်ထောင်မပြုဘူး။ သမီး အိမ်မှာပဲနေပြီး အမေ့ကို တစ်သက်လုံး ပြုစုပေးမှာ။"

သခင်မကြီးမော့က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်မလေး၊ မိန်းမပျိုတစ်ယောက်က လက်မထပ်ဘူးဆိုတာ မသင့်တော်ဘူးလေ။"

မော့ဟန်ယွဲ့က နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် အမေ၊ ဟန်ယွဲ့က အမေနဲ့ အမြဲတမ်း အတူရှိနေချင်တယ်။"

သခင်မကြီးမော့က ဟန်ယွဲ့၏ ကျောကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံသည် အနည်းငယ် ပို၍ တည်ကြည်လာသည်။ "အမေတော့ လူကြီးမင်းမုန့်ကို သဘောကျတယ်၊ ဟန်ယွဲ့ကရော ဘယ်လိုထင်လဲ။"

သူ့နာမည်ကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ တည်ငြိမ်သွားသော မော့ဟန်ယွဲ့၏ ရင်ခုန်သံသည် ပြင်းထန်စွာ အခုန်မြန်လာခဲ့သည်။

မော့ဟန်ယွဲ့သည် ခေါင်းကို သခင်မကြီးမော့၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တိုးဝင်လိုက်သည်။

"အမေ... မိန်းမပျိုတစ်ယောက်ကို ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး ဘယ်လိုမေးရတာလဲ။"

သမီးဖြစ်သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သခင်မကြီးမော့သည် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမ၏ ဖြူစင်သော သမီးလေးသည်လည်း လူကြီးမင်းမုန့်ကို သဘောကျနေသည်။

သမီးဖြစ်သူ၏ ခံစားချက်ကို သိရှိပြီးနောက် သခင်မကြီးမော့သည် အလျင်မလိုခဲ့ပါ။

သို့သော် အဆုံးသတ်အနေနှင့် အမျိုးသားဘက်က ဦးစွာ လှုပ်ရှားမှုပြုရမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်ကတော့ သူတို့ကြားက ကံတရားပေါ်မှာ မူတည်နေသည်။

အမျိုးသားများသည် အခန်းထဲတွင် စကားစမြည်ပြောနေကြပြီး ဟဲကျစ်ယန်သည် အမျိုးသမီးများကို ခေါ်ကာ အသင့်စားယုန်သားဟင်းလျာများပြုလုပ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဤရာသီတွင် လတ်ဆတ်သော ယုန်သားသည် အအေးခံဟင်းလျာများအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

မုန့်ဟွေနင် မော့မိသားစုသို့ လာရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ မော့ဟန်ယွဲ့ကို ပိုမိုတွေ့မြင်လိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြစ်စေ၊ မရည်ရွယ်ဘဲဖြစ်စေ၊ သူမသည် တစ်နေ့လုံး မျက်နှာမပြခဲ့ပါ။

တကယ်တော့ မော့ဟန်ယွဲ့သည် ပျင်းရိသူ မဟုတ်ပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ၏ မရီးများ အလုပ်များနေချိန်တွင် သူမသည် ကူညီလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ယနေ့ မုန့်ဟွေနင် ရောက်နေသဖြင့် မော့ဟန်ယွဲ့သည် ရှက်ရွံ့ပြီး ထွက်မလာရဲဘဲ သူမ၏ အခန်းထဲတွင် တစ်ညနေလုံး သူမ၏ နဝမမြောက်ယောင်းမ ပေးထားသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များအကြောင်းစာအုပ်ကို ဖတ်နေခဲ့သည်။

ညစာစားချိန်ရောက်မှသာ မော့ဟန်ယွဲ့သည် စာအုပ်ကို ချထားပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

မော့မိသားစု၏ လက်ရှိအနေအထားအရ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများသည် အတူတကွ ပင်မခန်းတွင် ထမင်းစားကြသော်လည်း စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် မဟုတ်ပါ။

မော့ဟန်ယွဲ့သည် ရှက်ရွံ့မှုကို ရှောင်ရှားရန် အမျိုးသားများ၏ စားပွဲမှ ခပ်ဝေးဝေးတွင် ထိုင်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ဖော် ရွေသော ဒုတိယမရီးက သူမကို ဆွဲယူကာ အမျိုးသားများ၏ စားပွဲနှင့် အနီးဆုံးနေရာတွင် ထိုင်စေခဲ့သည်။

မော့ဟန်ယွဲ့သည် ငြင်းပယ်လိုခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မရီးများသည် လျင်မြန်လွန်းသည်။ အခြားနေရာများအားလုံး ပြည့်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် မတတ်သာဘဲ ထိုနေရာတွင် ထိုင်လိုက်ရသည်။

ညစာအတွက် ဟင်းလျာများသည် ဟဲကျစ်ယန်က ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် မျှော်လင့်ထားသည့် အသင့်စားယုန်သားဟင်းလျာများ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မုန့်ဟွေနင်သည် မော့မိသားစုတွင် ထမင်းစားရတာကို အလွန်နှစ်သက်သော်လည်း ယနေ့ မော့ဟန်ယွဲ့က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ထမင်းစားနေစဉ် အနည်းငယ် အာရုံပျံ့လွင့်နေခဲ့သည်။

အခြားသူများက အကြောင်းမသိကြသော်လည်း သတိရှိသည့် သခင်မကြီးမော့ကတော့ ခန့်မှန်းမိသည်။

ညစာစားပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်နေစဉ် သခင်မကြီးမော့သည် တမင်တကာ နောက်ကျနေရစ်ခဲ့ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးခွန်းအချို့ မေးခဲ့သည်။

"ကျွန်မ မှတ်မိတာ မမှားရင်၊ လူကြီးမင်းမုန့်မှာ အစ်ကိုနှစ်ယောက်ရှိတယ်မဟုတ်လား။"

သခင်မကြီးမော့သည် မုန့်မိသားစု၏ အနေအထားကို အနည်းငယ် သိရှိထားပြီး မုန့်ဟွေနင်၏ ဖခင်မျိုးဆက်သည် သူမနှင့် ရွယ်တူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မြို့တော်တွင် အရာရှိများအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့စဉ်က သိကျွမ်းခဲ့ကြသည်။

ဤသို့တိုက်ရိုက်မေးမြန်းခံရသဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ပြတ်သားသော မုန့်ဟွေနင်ပင်လျှင် အနည်းငယ်စိ တ်လှုပ်ရှားလာသည်။

သူသည် အနာဂတ်ယောက္ခမနှင့် တွေ့ဆုံနေရသလို ခံစားရသည်။

"သခင်မကြီးမော့၊ ကျွန်တော့်ကို ဟွေ့နင်လို့ပဲ ခေါ်ပါ။ အရမ်းယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ အစ်ကိုနှစ်ယောက်ရှိပြီး သူတို့က အိမ်မှာ မိဘတွေကို ပြုစုရင်း နေကြပါတယ်။"

သခင်မကြီးမော့ကလည်း ရိုးရိုးသားသားပါပဲ။ သူမသည် မုန့်ဟွေ့နင်ကို အငယ်တန်းမျိုးဆက်ကဲ့သို့ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် နောက်နောင်ကျ မင်းကို နာမည်နဲ့ပဲ ခေါ်မယ်။" ခဏရပ်ပြီးနောက် သခင်မကြီးမော့က ဆက်မေးသည်။ "မင်းအစ်ကိုတွေက လက်ထပ်ပြီးကြပြီ မဟုတ်လား။"

မုန့်ဟွေနင်သည် လေးလေးစားစား ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုနှစ်ယောက်က မိဘတွေရဲ့ စီစဉ်ပေးမှုနဲ့ လက်ထပ်ပြီးကြပါပြီ။ သူတို့က အခုဆို ဖခင်တွေ ဖြစ်နေကြပါပြီ။"

သခင်မကြီးမော့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အချိန်ဆိုတာ တကယ်ကို မစောင့်ဘူးပဲ။ မြို့တော်မှာတုန်းက မင်းအစ်ကိုတွေကို တွေ့တုန်းက ကလေးပဲရှိကြသေးတာ၊ အခုတော့ သူတို့က အဖေတွေတောင် ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။"

သခင်မကြီးမော့က သူ့အစ်ကိုများအကြောင်းပြောသောအခါ မုန့်ဟွေနင်သည် သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအကြောင်းကိုလည်း မေးမြန်းလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့မှသာ သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြရန် အခွင့်အရေးရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခဏကြာသည်အထိ သခင်မကြီးမော့က သူ့အကြောင်းကို ဆက်မမေးခဲ့ပါ။

အခြားကိစ္စများဆိုလျှင် မုန့်ဟွေနင်သည် သွယ်ဝိုက်မနေဘဲ သူ့စိတ်ထဲရှိရာကို တိုက်ရိုက်ပြောတတ်သည်။ သို့သော် သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကဲ့သို့ အရေးကြီးသော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွင်မူ သူသည် စကားပြောရန် ထစ်အနေခဲ့သည်။

အခွင့်အရေးရှိခဲ့သည့်တိုင် မော့မိသားစု၏ အကြီးအကဲနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သော်လည်း အရေးကြီးသော စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ခဲ့ပါ။

သခင်မကြီးမော့သည် လူငယ်၏ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စတွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသေးသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူမသည် အကြောင်းအရာကို ဦးစွာ ထည့်ပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း သူက ဘာမှမပြောခဲ့ပါ။

ဤသို့ဖြစ်နေသည်နှင့်အမျှ၊ သူနှင့် မော့ဟန်ယွဲ့၏ အလားအလာသည် ယခုအခါ ကံတရားပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။

ဧည့်သည်ဖြစ်နေသဖြင့် နာရီကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ မုန့်ဟွေနင်သည် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် အကြောင်းမရှိတော့ပါ။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ပြီးနောက် သူသည် တွန့်ဆုတ်စွာ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးများသည် ယုန်အကောင် တစ်ရာကို အအေးခံဟင်းလျာများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ညနက်လာသည်နှင့်အမျှ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ နံနက်စောစောတွင် သူတို့ကို ထုပ်ပိုးပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီသည် သူတို့ကို ထန်မင်လွေ့၏ နေရာသို့ တိုက်ရိုက်ပို့ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ အသင့်စားယုန်သားဟင်းလျာများကို ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် ထန်မင်လွေ့သည် လက်ဆောင်များနှင့်အတူ သူတို့အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်လာတတ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူနှင့်အတူ ထန်မင်ရှင်းလည်း လိုက်ပါလာသည်။

ထိုမိန်းမငယ်လေး၏ မျက်နှာတွင် ဟဲကျစ်ယန်၏ ဆေးကြောင့် ရေကျောက်ရောဂါ‌၏ နောက်ဆက်တွဲ အမာရွတ်များ မရှိတော့ပါ။ သူမသည် ယခင်ကဲ့သို့ တက်ကြွပြီး ချစ်စရာကောင်းသောပုံစံဖြင့် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထန်မင်လွေ့ကိုတွေ့သောအခါ မော့ကျိုးယွီသည် ခရီးထွက်ရန် မလိုတော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူသည် ထန်မင်လွေ့ကို ဦးစွာ အဓိကအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ တစ်ညလုံး အသင့်စားယုန်သားဟင်းလျာများကို အများအပြား ပြင်ဆင်ထားကြောင်း ပြောပြသည်။

ထန်မင်လွေ့သည် နှစ်သစ်ကူးအလည်အပတ်လာရန် သက်သက် ဖြစ်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဤမျှသာယာသောအံ့အားသင့်မှုကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။

စီးပွားရေးအသစ်တစ်ခုအတွက် ဘာကပိုအရေးကြီးကြောင်း သိသဖြင့် စီးပွားရေးသမားလူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ့ညီမကို ထားခဲ့ကာ ထိုအသင့်စားယုန်သားဟင်းလျာများကို စစ်ဆေးရန် သွားပြီး၊ မြို့ထဲသို့ အမြန်ယူဆောင်သွားကာ နှစ်သစ်ကူးအချိန်တွင် အမြတ်အစွန်းများ ရရှိရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

ဧည့်သည်မိန်းမငယ်လေးကို တွေ့သောအခါ မော့ဟန်ယွဲ့သည် သူမကို သူမ၏ အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ကစားရန် ဦးစွာ အစပြုခဲ့သည်။