ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်

ဟန်လင်သည် လက်ထဲတွင် ပင့်ကူမောင်းနတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကိုကိုင်ထားပြီး ရှေ့ဆုံးမှ လမ်းပြကာ အခြားလေးဦးက ဘေးပတ်လည်တွင် ဖြန့်ကြက်ပြီး သတိထားကာ ရှေ့ဆက်နေကြသည်။

မှောင်မိုက်သော တောအုပ်ထဲတွင် ပင့်ကူအိမ်များ နေရာအနှံ့ တွဲလောင်းကျနေသည်။

ပင့်ကူအိမ်အများစုသည် စုတ်ပြဲနေပြီဖြစ်သည်။ ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုပေါ်တွင် အရိုးစုတစ်ခုပင် ချိတ်ဆွဲနေသည်။ အရိုးစုပုံသဏ္ဌာန်အရ လူသားအရိုးစု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အဆိပ်ရှိပင့်ကူများ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။

ပင့်ကူထောင်ချီတောင်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီးသောအခါမှသာ ငါးဦးစလုံး စိတ်သက်သာရာရသွားကြပြီး အနားယူရန် နေရာတစ်ခုရှာလိုက်ကြသည်။

ပင့်ကူထောင်ချီတောင်နယ်မြေအတွင်းတွင် အဆိပ်အခိုးအငွေ့များဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အဆိပ်ဒဏ်ကို ခုခံရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အမြဲတမ်းအသုံးပြုနေရသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှု များပြားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လီချန်ကမူ နတ်ဘုရားချီကိုစုပ်ယူပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေသည်။

ထို့ပြင် သူ မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သိပ်သည်းသော နတ်ဘုရားချီများကို အချိန်ခေါင်းလောင်းက စုပ်ယူနိုင်သဖြင့် စုပ်ယူမှုနှုန်းသည် နတ်ဘုရားကမ္ဘာတွင် စုပ်ယူသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စုပ်ယူသန့်စင်ထားသော နတ်ဘုရားချီပမာဏသည် နတ်ဘုရားကမ္ဘာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုပ်ယူရမည့် ပမာဏနှင့် ညီမျှသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ နောင်တွင် နတ်ဘုရားချီ မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

သူ့ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုအတွက်သာမက ဝူရွှမ်းနှင့် သူ့တပည့်များကို ထောက်ပံ့ပေးရန်အတွက်လည်း လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းလို့လား မသိပေမယ့် နောက်ပိုင်းခရီးစဉ်သည် ထူးထူးခြားခြားချောမွေ့ခဲ့သည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ခရီးဆက်ခဲ့သော်လည်း ပြဿနာသေးသေးမွှားမွှား အနည်းငယ်သာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ငါးဦးစလုံး အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"ရှေ့ မိုင် ၃၀၀ လောက်သွားရင် ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူနယ်မြေ ရောက်ပြီ။"

ဟန်လင်သည် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင်ရပ်ပြီး ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းများနှင့် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရိယာတစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်နှင့် ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်ရရှိရန် ပိုမိုနီးစပ်သွားပြီဖြစ်သည်။

သေချာတာပေါ့... အန္တရာယ်လည်း ပိုများလာမည်။

ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့်နေရာတွင်ရှိနေသော အန္တရာယ်များသည် အပြင်ဘက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်အောင် ကြီးမားသည်။

မိုင် ၂၀ ကျော် ထပ်မံခရီးဆက်ပြီးနောက် တောင်ကြားတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်စဉ် တောင်ကြားထဲရှိ အခြေအနေကိုမြင်ပြီး လူအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

တောင်ကြားထဲတွင် အရိုးစုအများအပြား စုပုံနေသည်။

အမျိုးအစားစုံလင်လှသဖြင့် ဤနေရာသည် အစွမ်းထက် သက်ရှိတစ်ကောင်ကောင်၏ စားသောက်ရာနေရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့သော် မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားထားခြင်း မရှိပေ။

"မြန်မြန် သွားကြရအောင်..."

ဟန်လင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

အကယ်၍ ထိုအစွမ်းထက်သက်ရှိ တောင်ကြားထဲတွင်ရှိနေသေးလျှင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရပေတော့မည်။

ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ငါးဦးစလုံး နတ်ဘုရားအာရုံကို အဝေးကြီးသို့ မဖြန့်ကျက်ရဲကြပေ။ အစွမ်းထက် သက်ရှိများကို နှိုးဆွမိမည် စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာ၏လေထုထဲတွင် အထူးစွမ်းအင်တစ်မျိုး ပါဝင်နေပြီး နတ်ဘုရားအာရုံကို ညစ်ညမ်းစေနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားအာရုံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လျှင်ပင် ကြာရှည်မခံနိုင်ပေ။

ထိုအစွမ်းထက်သက်ရှိ၏ စားသောက်ရာနေရာကို ဘေးကင်းစွာဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်နေစဉ် ညာဘက်ခြမ်းမှ ဟိန်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် သစ်ပင်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု လှိမ့်ဝင်လာသည်။

"မြန်မြန်ပြေး... လူခွဲကြ..."

ဟန်လင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။

အခြားလေးဦးလည်း အရပ်မျက်နှာတစ်ခုစီရွေးချယ်ပြီး ထွက်ပြေးကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိုးတဝါးအရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာသည်။ ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်း ရှိသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။

ထိုဘာမှန်းမသိရသော သက်ရှိသည်။ မိမိနောက်သို့ လိုက်မလာသည်ကို တွေ့ရသောအခါ လီချန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်ရန် မလိုတော့ပေ။

သို့သော် ကျန်လေးဦးထဲမှ မည်သူ ကံဆိုးသွားမည်ကိုတော့ မသိနိုင်ပေ။

လီချန်သည် မရပ်မနား လျင်မြန်စွာပျံသန်းသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားအာရုံကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းရှာဖွေလိုက်သည်။

သူ ဤသို့ပြုလုပ်ရဲခြင်းမှာ ညစ်ညမ်းမှုကို မကြောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်းရှိနေသဖြင့် ကျူးကျော်လာသော အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်များကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

"လူခွဲလိုက်တာလည်း ကောင်းပါတယ်။ ဒါမှ ငါ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားလို့ရမှာ။"

လီချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူ ဟန်လင်တို့လေးဦးနှင့်အတူလိုက်လာရခြင်းမှာ မြေပုံကြောင့်သာဖြစ်သည်။

မြေပုံလမ်းညွှန်မှုရှိသဖြင့် ခေါင်းမပါသော ယင်ကောင်လို လျှောက်သွားနေစရာ မလိုတော့ပေ။

ယခု သူသည် ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူရှိရာ အရပ်မျက်နှာအတိုင်း သွားရုံသာဖြစ်ပြီး... မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းရရှိနိုင်ချေ အလွန်များပြားသည်။

ထို့ပြင် သူသည် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အချိန်တိုအတွင်း ပြန်ထွက်သွားရန် အစီအစဉ် မရှိပေ... အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ ရှိနေသဖြင့် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာနှင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ကူးသန်းသွားလာနိုင်သည်။

သေချာတာပေါ့... အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲ ပြန်ဝင်ပြီးနောက် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွား၍မရပေ။ ပြန်သွားလိုက်ပါက ဝင်ပေါက်ထွက်ပေါက်သည် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာမှ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

ကိစ္စမရှိပေ။

သူသည် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်တစ်ခုတည်ဆောက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံနှင့် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ကူးသန်းသွားလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် အစီအရင်တည်ဆောက်ရန် ပစ္စည်းများ အသင့်ပါလာပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် တည်ဆောက်ရန်အတွက် လုံခြုံစိတ်ချရသော နေရာတစ်ခု ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာသည် အလွန်အန္တရာယ်များသဖြင့် အစီအရင်ကို အလွယ်တကူ တည်ဆောက်လိုက်ပါက ပြဿနာတက်နိုင်သည်။

လီချန်သည် တောအုပ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားလာရင်း လမ်းဘေးမှ နတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ကို ခူးဆွတ်ကာ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

လီချန်အတွက်မူ ဤမြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာသည် တကယ့်ရတနာသိုက်ကြီးပင်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လီချန်၏နတ်ဘုရားအာရုံသည် ညာဘက် မီတာတစ်ထောင်ခန့်အကွာတွင် ပုန်းအောင်းနေသော မသဲကွဲသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုပုန်းအောင်းနေသောအရှိန်အဝါသည် လီချန်၏နတ်ဘုရားအာရုံကြောင့် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"လာပြီ။"

မြေကြီးတုန်ခါမှုကို လီချန် ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု မြေကြီးကိုခွဲထွက်လာပြီး လီချန်ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။

လီချန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရေခဲဓားချီတစ်ခု ပျံထွက်သွားသည်။

ရေခဲဓားချီနှင့် အေးစက်သော အလင်းတန်း ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုအလင်းတန်းသည် ချက်ချင်း ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။

မြေပြင်တစ်ခုလုံး ရေခဲလွှာဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များပါ ထိခိုက်သွားသည်။

ထိုသက်ရှိ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြောင်း လီချန် အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူ လိုက်မဖမ်းတော့ပေ။

သို့သော် ထိုသက်ရှိသည် ရေခဲဓားချီတစ်ချက် ထိမှန်ပြီးနောက် ဆုတ်ခွာနိုင်သေးသည်ဆိုတော့ စွမ်းအား အလွန်ကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လီချန်သည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလာရင်း နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် လမ်းကြောင်းရှာဖွေခဲ့ရာ သက်ရှိအများအပြား၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

အစွမ်းအထက်ဆုံး သက်ရှိသည် တာအိုသခင်အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။

အခြားလေးဦးသာ တွေ့ကြုံခဲ့ရလျှင် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိနိုင်ပေ။

သို့သော် လီချန် အားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသက်ရှိအများစုသည် သတိကြီးကြသည်။ လီချန် အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း သိလိုက်သည်နှင့် လက်လျှော့ပြီး ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သို့သော် အချို့သောသက်ရှိများမှာမူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ဓားအောက်တွင် သေဆုံးသွားကြရသည်။

ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူနှင့် နီးကပ်လာလေလေ အစွမ်းထက်သက်ရှိများ ပိုမိုများပြားလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူအနီးတစ်ဝိုက်တွင် နတ်ဘုရားချီ ပိုမိုသန့်စင်လာပြီး ပစ္စည်းကောင်းများတွေ့ရှိနိုင်ချေ ပိုများလာကြောင်း လီချန် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဤသို့ဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူနယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူတစ်ခုလုံးတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့နေပြီး ထိုအလင်းတန်းများသည် မြေအောက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

နေရာအနှံ့ တောင်ကမ်းပါးများတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ တွေ့နေရသည်။

လော့ယွင်ဂိုဏ်း၏ မြေပုံမှတ်တမ်းအရ ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်သည် မြေအောက်အက်ကွဲကြောင်းများထဲတွင် ပေါက်ရောက်လေ့ရှိသည်။

ဤမြေအောက်အက်ကွဲကြောင်းများသည် အောက်ခြေမရှိသလောက် နက်ရှိုင်းသော ဆိုင်းငံ့ကမ္ဘာထဲသို့ ဦးတည်သွားသည်။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက လမ်းပျောက်ရန် လွယ်ကူသည်။ အကြောင်းအရင်းကတော့ အတွင်းတွင် အရပ်မျက်နှာ ခွဲခြား၍မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အတွင်းအခြေအနေအတိအကျကိုမူ လီချန် ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုမှသာ သိရမည်ဖြစ်သည်။

မကြာမီ လီချန်သည် မြေကွဲကြောင်းတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဤအလင်းတန်းများတွင် ထူးဆန်းသော အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေကာ လူ၏ဝိညာဉ်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်သည်။

လူကို စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေသည်။

သို့သော် လီချန်တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်း ရှိနေသဖြင့် မထိခိုက်ပေ။

"လော့ယွင်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေးက ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူထဲကို နှစ်ကြိမ်ဝင်ရောက်ပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့ ဒီအနုတ်လက္ခဏာအနှောင့်အယှက်တွေကို ခုခံနိုင်တဲ့နည်းလမ်းရှိလို့နေမှာပေါ့။"

လီချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လှုပ်ရှားကာ မြေကွဲကြောင်းထဲသို့ ပျံသန်းဆင်းသက်သွားလေသည်။

မြေကွဲကြောင်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ဆွဲငင်အား တဖြည်းဖြည်းလျော့နည်းလာကြောင်း လီချန် သတိပြုမိလိုက်သည်။

မီတာတစ်ထောင်ကျော်အနက်သို့ ရောက်သောအခါ ဆွဲငင်အားသည် ထက်ဝက်ခန့် လျော့နည်းသွားသည်။

"ဒါ ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူ ဖြစ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းလား။"

လီချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

မြေကွဲကြောင်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် နတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ပေါက်ရောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အချို့မှာ အလွန်ရှားပါးသည်။

လီချန်သည် နတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ရွေးချယ်ခူးဆွတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လီချန် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေကွဲကြောင်းနက်ရှိုင်းရာမှ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံက အာရုံခံမိလိုက်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် ဘေးနားရှိ ချိုင့်ခွက်တစ်ခုထဲသို့ အမြန်ပျံသန်းသွားပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် နေရာလွတ် အလွန်ထူးခြားနေသဖြင့် သတိထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

လီချန် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေစီးကြောင်းတစ်ခု ဒလဟော တိုးဝင်လာပြီး မြေကွဲကြောင်းအတွင်းတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံနက်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင်နဂါးနှင့်တူသော သက်ရှိတစ်ကောင် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအနက်ရောင်နဂါးသည် ပေတစ်ရာကျော်သာ ရှည်လျားသော်လည်း အရှိန်အဝါ အလွန်ကြီးမားသည်။

သို့သော် ဤအနက်ရောင်နဂါးသည် ထွက်ပြေးနေပုံရသည်။

အနက်ရောင်နဂါး ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင်အငွေ့အသက်တစ်ခု နောက်မှထပ်ကြပ်မကွာလိုက်ပါလာပြီး ကြီးမားသော လက်သည်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အနက်ရောင်နဂါးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

အနက်ရောင်နဂါးသည် စူးရှစွာအော်ဟစ်ပြီး ရုန်းကန်နေသော်လည်း အဖြူရောင်အငွေ့အသက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်သည်းကြီး၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပြန်လည်ဆွဲယူသွားခံရကာ ခဏအကြာတွင် အသံတိတ်သွားလေသည်။

လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲတွင်ရှိနေပြီး နတ်ဘုရားအာရုံကို ထုတ်လွှတ်မထားသဖြင့် ဤမြင်ကွင်းကို အာရုံမခံမိလိုက်ပေ။

ယခု သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းကို တီးခတ်ပြီးနောက် ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံလိုက်သည်။

လုံလောက်သော နတ်ဘုရားချီရှိနေသဖြင့် ကျင့်ကြံရသည်မှာ ပိုမိုလွယ်ကူလာသည်။ နတ်ဘုရားချီ မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

သို့သော် သူ မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် နတ်ဘုရားချီ စုပ်ယူမှုနှုန်းသည် ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကျဆင်းသွားသည်။

နတ်ဘုရားချီ စုပ်ယူမှုနှုန်းမြင့်မားစေရန်အတွက် သူသည် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာတွင် အမြဲနေထိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲတွင် ရက်အနည်းငယ်နေပြီးနောက်မှ လီချန်သည် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာ၏အခြေအနေကို ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တိတ်ဆိတ်နေပြီး မူမမှန်မှု မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲမှထွက်လာပြီး မြေကွဲကြောင်းနက်ရှိုင်းရာသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းသွားလေသည်။

ထိုနေ့တွင် လီချန်သည် မြေကွဲကြောင်းအနက် မီတာတစ်သောင်းကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

အတွင်းလမ်းကြောင်းများ ကွေ့ကောက်ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဝင်္ကပါကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အရပ်မျက်နှာ ခွဲခြားရန် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဆွဲငင်အားပြောင်းလဲမှု အပေါ်မူတည်ပြီး ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုရောက်ရှိနေသောနေရာ၏ ဆွဲငင်အားသည် အပြင်ဘက်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာ ရှိတော့သည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် ဘေးတစ်ဖက်ရှိ လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှ အတော်လေး ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားချီ လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ဤ နတ်ဘုရားချီ လှိုင်းများသည် အတော်လေး သန့်စင်ပုံရသည်။

ကမ္ဘာလောကကြီးထဲရှိ ရှုပ်ထွေးပြီး အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသော နတ်ဘုရားချီများနှင့် မတူဘဲ အာရုံခံရသည်မှာ အဆင်ပြေသည်။

ထူးခြားဆုံးမှာ သင်းပျံ့သောရနံ့တစ်ခုကို ဝိုးတဝါး ရလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်လား။"

လီချန် မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက် ပေါက်ရောက်ရာနေရာတွင် ထူးခြားသောရနံ့များ ထွက်ပေါ်လေ့ရှိပြီး နတ်ဘုရားချီ လှိုင်းများလည်း အလွန်ထူးခြားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သို့သော် သူ သတိလက်လွတ် မဖြစ်ပေ။

နတ်ဘုရားဆေးပင်ပေါက်ရောက်ရာနေရာတွင် သေချာပေါက် အစွမ်းထက် သက်ရှိများ စောင့်ကြပ်နေလေ့ရှိသည်။

ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်သည် အလွန်ထူးခြားပြီး လူသားများအတွက် ဝိညာဉ်အဆိပ်သင့်ခြင်းကိုသာ ဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း...

ပေါက်ရောက်ရာနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော နတ်ဘုရားချီ လှိုင်းများသည် ထူးဆန်းသော သားရဲများ၊ ငှက်ဆိုးများ စုပ်ယူရန်အတွက် အလွန်အကျိုးရှိသည်ဟုဆိုကြသည်။

လီချန်သည် လမ်းကြောင်းထဲသို့ သတိထားပြီး ဝင်ရောက်သွားကာ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် ထူးဆန်းသော နတ်ဘုရားမြက်တစ်ပင်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ အမြစ်များသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် စိုက်ဝင်နေပြီး ဖျော့တော့သော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

နတ်ဘုရားချီ လှိုင်းများသည် ဤနတ်ဘုရားမြက်ပင်မှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်ပဲ။ တကယ် ထူးဆန်းတာပဲ။"

လီချန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်သည် အသုံးပြုပုံ အကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားဆေးပင်ဖြစ်နေဆဲပင်။

အဆိပ်ဖြေ နတ်ဘုရားဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်လိုက်ပါက ထူးဆန်းသော အဆိပ်များ၊ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်အဆိပ်များကို ဖြေရှင်းရာတွင် အံ့ဩဖွယ် အစွမ်းထက်မည်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်၏အနီး ကျောက်နံရံတစ်ခုပေါ်တွင် လင်းနို့နှင့်တူသော သက်ရှိတစ်ကောင် တွဲလောင်းခိုနေသည်ကို လီချန် အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ဤလင်းနို့ကောင်သည် သိပ်မကြီးမားလှပေ။ တွဲလောင်းခိုနေစဉ် တစ်မီတာကျော်သာ ရှိသည်။

သို့သော် ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါသည် မနည်းလှပေ။

နတ်ဘုရားဆေးပင်တစ်ပင်ကို စောင့်ကြပ်နိုင်ပြီး ဤဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူအတွင်းတွင် နေထိုင်နိုင်သည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် အစွမ်းထက် သက်ရှိတစ်ကောင်ဖြစ်ရမည်။

လီချန်၏နတ်ဘုရားအာရုံစစ်ဆေးမှုသည် လင်းနို့ကောင်ကို နှိုးဆွလိုက်ပုံရသည်။

သို့သော် လင်းနို့ကောင်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားရုံသာ လှုပ်ရှားပြီး ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားသည်။

"ဒီကောင်က ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်က ထုတ်လွှတ်တဲ့ နတ်ဘုရားချီ လှိုင်းတွေကို စုပ်ယူနေတာ ဖြစ်လောက်တယ်။"

လီချန် သေချာစွာ လေ့လာပြီးနောက် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်သွားသည်။

ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်နှင့် ပေတစ်ရာခန့်အကွာသို့ ရောက်သောအခါ လင်းနို့ကောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာပြီး တွဲလောင်းခိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာကာ လီချန်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တိုးဝင်လာလေသည်။

ရုတ်တရက်။

လီချန်သည် ဦးနှောက်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသော်လည်း တောက်ပလာသော အချိန်ခေါင်းလောင်း အရိပ်က တားဆီးလိုက်သည်။

"ဒါ ဘာတိုက်ခိုက်မှုကြီးလဲ။"

လီချန် စိတ်ထဲတွင် အံ့သြသွားသည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်းသာ မရှိခဲ့လျှင်... ဒီတစ်ချက်တည်းနှင့် သူ သေသွားလောက်ပြီ။

ထို့ကြောင့် သူသည် လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပြည့် ရေခဲဓားချီများ ထုတ်လွှတ်ကာ လင်းနို့ကောင် ပျံသန်းရာလမ်းကြောင်းကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ ထိုလင်းနို့ကောင်သည် ရုတ်တရက် အတောင်ပံခတ်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး ရေခဲဓားချီ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းသွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းနို့ကောင်သည် အခြားတစ်နေရာတွင်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှု နောက်တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြန်သည်။

သို့သော် လီချန်အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

လီချန်သည် ဤလင်းနို့ကောင်၏ စွမ်းရည်ကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။ အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုနှင့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းစွမ်းရည် နှစ်ခုစလုံးသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သာမန်တာအိုသခင်တစ်ဦးဆိုလျှင် ချက်ချင်း အသတ်ခံရနိုင်သည်။

အဓိကအားဖြင့် အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုသည် ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထို့ပြင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်သည်လည်း ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

လီချန်သည် ရေခဲဓားချီများကို ဆက်လက်အသုံးပြုပြီး တိုက်ခိုက်နေသည်။

သူသည် ဧရိယာကျယ်ပြန့်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားကုန်ဆုံးမှု များပြားလှသည်။

လင်းနို့ကောင်၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းမှု မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် တိုက်ခိုက်၍မရနိုင်ပေ...

လီချန်သည် ဗျူဟာပြောင်းလိုက်ပြီး ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

လင်းနို့ကောင်လည်း စိတ်ပူသွားပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ လီချန်၏နောက်ကျောဘက်တွင်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်သော လက်သည်းများဖြင့် လီချန်ကို တိုက်ခိုက်လေသည်။

သို့သော် လီချန် ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ သူ့ပတ်လည်တွင် တောက်ပသော ရေခဲဓားချီများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရေခဲနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ နှင်းဖြူရောင် လောကသစ်ပင်တစ်ပင် ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်လာသည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့ရသည်။

ချက်ချင်းပင် လင်းနို့ကောင်သည် ရေခဲရိုက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အရှိန် အလွန်နှေးကွေးသွားကာ ရေခဲဓားချီများစွာ လင်းနို့ကောင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လင်းနို့ကောင်သည် ဆန်ခါပေါက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

လင်းနို့၏အလောင်းကို ကြည့်ပြီး လီချန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ လွယ်ကူသယောင် ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် လင့်တုန်းလောကသစ်ပင်ကို အသုံးပြု၍ ရေခဲနယ်မြေကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤလင်းနို့ကောင်သည် သိပ်မလိမ္မာပါးနပ်သဖြင့် သူ့ထောင်ချောက်ထဲ ဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် လင်းနို့ကောင်ကို ကြည့်ရင်း လက်ထဲမှ ဓားချီကို လှုပ်ခါလိုက်ကာ အလောင်းကို ခွဲစိတ်ပြီး မကြာမီ အမြုတေတစ်လုံးကို တူးထုတ်လိုက်သည်။

ဤအမြုတေသည် ဖျော့တော့သော အနီရောင်သမ်းနေပြီး သာမန်ပုံဆောင်ခဲမဟုတ်ဘဲ အသက်ရှိသော အသားလုံးကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးဖော်စပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေထဲမှာ ဒီ အသားလုံးအမြုတေပါဝင်နေတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီအသားလုံးအမြုတေက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ သုံးလို့ရပါ့မလား။"

လီချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ဤလင်းနို့သည် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင်နေထိုင်ခဲ့သဖြင့် လေထုထဲမှ အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်များ၏လွှမ်းမိုးမှုကိုခံရမည်မှာ သေချာသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤလင်းနို့သည် အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသည်။

စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုက်ယိအဆင့် တာအိုသခင်နှင့် ညီမျှလောက်သည်။

မဟုတ်ဘူး... ထိုက်ယိအဆင့် တာအိုသခင်သာ ဤလင်းနို့ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံပါက သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်သော အထူးဝိညာဉ်လက်နက်မရှိလျှင်ပေါ့...

သာ့လော်အဆင့် တာအိုသခင်ပင်လျှင် သတိမထားမိပါက ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်သော အသံလှိုင်းသည် အလွန်လျှို့ဝှက်ပြီး ထူးဆန်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ မည်သည့်အသံမျှ မကြားခဲ့ရပေ။

***